[Pavistories]

......இதுவும் குடும்பம்.....


பாகம் 5:


ஊர்மிளா: (மறுநாள் காலையில், ஊர்மிளா தன் படுக்கையில் கண்களை திறக்கிறாள்.) நீண்ட நாட்கள் கழித்து நான் அப்படியொரு தூக்கம் தூங்கியிருக்கேன். நேற்று மாலை சோமுவோடு கலவியில் இருந்தது எனக்கே ஆச்சரியமா இருக்கு. (ஊர்மிளா படுக்கையில் உட்கார்ந்து இரவு நடத்திய உடலுறவின் காரணமாக தனது பூவிற்கு எதுவும் ஆகியிருக்கானு பார்க்கிறாள். பின்னர் அவள் எழுந்து பாத்ரூமுக்கு சென்றாள்.) 

 காலை 7:30 மணி. ஊர்மிளா சமையலறையில் பாத்திரங்களை கழுவிகொண்டே தேநீர் தயாரிக்க கேஸ் ஸ்டவ்வில் பாத்திரத்தை வைத்தாள் . அப்போது தான் ஆர்த்தியின் குரல் கேட்டு அவள் திரும்பினாள். 

 ஆர்த்தி: குட் மார்னிங் அண்ணி ....

 ஊர்மிளா: (அவளைப் பார்த்தாள், அவள் டாப் மற்றும் பைஜாமாக்களை அணிந்துகொண்டு அவள் முன்னால் நிற்கிறாள்) ஏய் ஆர்த்தி? இன்று சூரியன் எந்த திசையில் இருந்து உதித்தது? இன்னைக்கு காலை இவ்வளவு வேகமாக நீ எப்படி எழுந்த?

 ஆர்த்தி: அண்ணி நீங்க ஏன் இப்படி கேட்கிறீங்கனு தெரியலையே? நான் கல்லூரிக்கு போகும் போது நைட் முழுவதும் படிப்பதினால் நான் காலை வரை தூங்குவேன். இப்போது அது மூடியிருக்கு, அதான் நான் அதிகாலையிலே எழுந்துட்டேன்.

 ஊர்மிளா: (சிரித்துக்கொண்டே) இது எல்லோருக்கும் தான் நடக்கும். பள்ளி மற்றும் கல்லூரி செல்லும் ஒவ்வொரு மாணவ மாணவியின் கதை தான் இது. (ஊர்மிளாவின் பார்வை ஆர்த்தியின் உச்ச தலையில் இருந்து சிறை வைக்கப்பட்டுள்ள அவளது மார்பகங்கள் வரை சென்றது. அங்கே பார்த்து ஊர்மிளா இப்படி ஒரு ப்ரா கூட போடாமல் சுத்திக்கிட்டு இருந்த எப்படி...அதான் சோமு பின்னாடியே சுத்துறான், என்று மனதில் நினைத்தாள். ஆர்த்தி ஃப்ரிட்ஜ் ஷெல்பில்லிருந்து தண்ணீர் பாட்டிலை தூக்கி

 ஆர்த்தி: (ஒரு கல்ப் தண்ணீர் குடித்த பிறகு) அதை கொடுங்கள்… நான் பாத்திரங்களைக் கழுவுறேன் ..

 ஊர்மிளா: ஏய் நானே கழுவிக்கிறேன். நீ வேறு ஒரு வேலையை செய். வாசிங் மிஷின் ல சில துணிகள் இருக்கு. நீ அவற்றை மாடிக்கு எடுத்து கிட்டு போய் காய போடு போ....

  ஆர்த்தி: சரி அண்ணி ... உங்கள் விருப்ப படி ...

 ஆர்த்தி வாசிங் மிஷினிலிருந்து துணிகளை எடுத்து அவற்றை ஒரு வாளியில் போட்டு மாடிப்படிக்கு மேலே செல்லத் தொடங்கினாள். ஊர்மிளாவும் கிச்சனிலிருந்து குரல் கொடுக்கிறாள்.

 ஊர்மிளா: ஆர்த்தி ... முதல, துணிகளை நல்லா கசக்கி பிளிந்து அதுக்கு அப்புறம் காய போடு ....

 ஆர்த்தி: சரி அண்ணி… (அவள் மாடிக்கு செல்கிறாள்)

 ஆர்த்தி வெளியேறியவுடன் ரமேஷ் சமையலறைக்கு வருகிறார்.

 ரமேஷ்: மருமகளே என்ன செய்ற?

 ஊர்மிளா: (மாமனாரை பார்த்து) ஹாய் ப்பா? (அவள் காலில் விழுந்து ஆசிர்வாதம் வாங்க அவர் காலில் விழுந்தாள். உடனே ரமேஷ் அவளை நிறுத்தி தனது விரல்களை தூக்கி சும்மா சும்மா ஆசிர்வாதம் பண்ணுங்கனு காலில் விழுந்தால் கொண்டுவேன்.... என்றான் அதன் பிறகு ஊர்மிளா) , சமையலறையை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தேன்ப்பா. தேநீர் ரெடியானதும், நானே அதை எடுத்திட்டு மொட்டை மாடிக்கு வரேன்.

 ரமேஷ்: வேண்டாமா. இன்று என் முழங்கால்களில் ஒரே வலி அதனால். நான் இன்று உடற்பயிற்சி செய்ய மாட்டேன். நீ என் தேநீரை என் அறைக்கு கொண்டு வந்திடு., நம்ம வீட்டு குழந்தைகளெல்லாம் இன்னும் தூங்குறாங்களா?

 ஊர்மிளா: சோமு தான் தூங்குறான் ப்பா, ஆனால் ஆர்த்தி எழுந்துட்டா.

 ரமேஷ்: (ஆச்சரியமாக) ஆர்த்தி முழுச்சுட்டாளா? அது எப்படி நடந்தது? அவளுக்கு இப்ப காலேஜ் கூட மூடியிருக்கு, இல்லையா?

 ஊர்மிளா: (சிரித்துக்கொண்டே) ஆமாப்பா மூடிதான் இருக்கு. அவள் என் கிட்ட , கல்லூரி இருந்தால், நான் காலையில் தூங்குவேன், இப்போது அது மூடியிருக்கு, அதனால் என் கண்கள் அதிகாலையிலே திறந்திருக்கு. என்றாள் சிரிச்சு கிட்டே

 ரமேஷ்: (அவரும் சிரிக்கத் தொடங்கினார்) இப்போதெல்லாம் இந்த குழந்தைகளும் கூட நல்லா பேச கத்துகிடுதுங்க ..! ஆமா... அப்ப...ஆர்த்தி எங்கே? இங்கே பார்க்க முடியலயே?

 ஊர்மிளா: அவள் துணிகளை காய வைக்க மாடிக்கு சென்றுவிட்டாப்பா. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் வருவா.

 ரமேஷ்: (சில கணங்கள் silence இருந்தற்குப் பிறகு) நான் மாடிக்கு போய் எக்ஸஸைஸ் செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். நான் ஒரு நாள் செய்யாவிட்டால்,கூட மறுநாள் சிக்கலா இருக்கும். நீ ஒன்னு பண்ணு. என் தேநீரை மொட்டை மாடிக்கு கொண்டு வா. (ஸ்டவில் எரியும் பானையைப் பார்த்து) தேநீர் ரெடியா இல்லை நேரமாகுமா?

 ஊர்மிளா: சிறிது நேரம் எடுக்கும்ப்பா. நீங்க போங்க, நான் உங்கள் டீ யை கொண்டு வரேன்.

 ரமேஷ்: ஓ. கே...! அதுக்குள்ளே நானும் மொட்டை மாடிக்குச் சென்று என்னை தயார் செய்கிறேன்.

 ரமேஷ் கிளம்பியவுடன் ஊர்மிளா பின்னால் திரும்ப, பின்னர் தேநீர் பொங்கி விழப்போனது. அவள் ஓடி ஸ்டவ்வை அணைக்கிறாள். "இது எப்படி பொங்கியது, நான் கேஸை அதிகமா திறந்தேன் என்று நினைக்கிறேன்". அதன் பின்னர் ஊர்மிளா தேநீரை கோப்பையில் ஊற்றி மாடிப்படிகளில் ஏற ஆரம்பிக்கிறாள். ஊர்மிளா ஏறும் போது மாமனார் மாடியில் வாசலுக்கு அருகில் இருந்தார். அவர் முகம் மொட்டை மாடியை நோக்கி இருந்தது. மாமா இங்கே என்ன செய்கிறார் என்று அவள் யோசிக்க ஆரம்பிக்கிறாள்? அவள் கால்களை லேசாக சத்தம் வராமல் படிகட்டுகளில் வைத்து மேலே செல்கிறாள். அங்கே நடந்த காட்சியைப் பார்த்தா அங்கே ஆர்த்தி இரு கைகளாலும் ஒரு துணியைப் பிடித்து உச்சவரம்பில் முன் சாய்ந்து கொண்டிருக்கிறாள். அவள் மேலே ப்ரா இல்லாமல் டாப்பும் கீழே தளர்ந்து இருந்தது அதனால், அவளுடைய பெரிய பெரிய பந்துகளுக்கு இடையில் ஆழமான பள்ளத்தாக்கு தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆர்த்தியின் பந்துகளுக்கு நடுவில் கண்களை நிலைநிறுத்தி, பார்த்தவாறு மாடியின் முன் உள்ள கதவுக்கு பக்கத்திலுள்ள சுவரின் பின்னால் மாமனார் நிற்கிறார். அவரது ஒரு கை வேஷ்டிக்குள் இருந்தது, வேஷ்டியின் முன் பகுதி தூக்கி இருந்தது போல் இருந்தது. சில கணங்கள், அந்த காட்சியை கண்களில் உள்ள விழிகள் பிதுங்க ஊர்மிளா பார்க்கிறாள். பார்த்த பின்னர் அவள் சுயநினைவை மீண்டும் பெற்று. "கடவுளே ... !! மாமனார் நீங்களும் கூடவா? அய்யோ இந்த பெண்ணின் இளமை இந்த வீட்டுக்கே காம தீ மூட்டி கொண்டு இருக்கிறது. முதலில் மைத்துனர் சோமு, இப்போ மாமனார் இதை எங்கே போய் சொல்லுவேன். இவரும் இவருடைய தம்பியை அவள் பின்னால் தொங்கவிட்டுகிட்டு இருக்காரே",என்று ஊர்மிளா மனதில் நினைக்கிறாள்.அதன் பின்னர் ஆர்த்தி இரண்டு கைகளாலும் சட்டை காலரை தேய்க்கத் தொடங்குகிறாள். நல்ல வேகமாக தேய்ப்பதன் காரணமாக, அவளது தோள்கள் ஆட தொடங்கின, மேலும் இரண்டு முலைகளும் வலபக்கத்திலிருந்து இடப்பக்கமாகவும் அதன் பின்னர் இடபக்கத்திலிருந்து வலபக்கமாகவும் நன்றாக ஆட தொடங்கின. முலைக்காம்புகளின் பந்துகள் தளர்வான டாப் கழுத்தின் நடுவில் ஒன்றுக்கொன்று மோதிக்கொண்டிருந்தன. இதைப் பார்த்த மாமனாரின் கை வேஷ்டிக்குள் விரைவாக நகரத் தொடங்கியது. திடீரென்று, மாமனார் கையை முன்னோக்கி நகர்த்தி, வேஷ்டியின் உள்ளே கையை ஆட்டும்போது சுவருக்கு எதிராக திரும்பி நின்றார். அதனால் வேஷ்டியின் மறுபுறம் அகற்றப்பட்டு, மாமனாரின் இது வெளியேறியது. மாமனாரின் சுன்னியை பார்த்ததும் ஊர்மிளா பயந்தாள். சுமார் 11 அங்குல நீளமும் 3 அங்குல தடிமனும் கொண்டது அது. நரம்புகள் நல்லா புடைத்தும் இருந்தது. மாமனார் பின்னால் சாய்ந்து, ஆர்த்தியின் ஆடும் மொலைகளில் மேல் பார்வையை செலுத்தினார், அவரது கை வேகமாக ஆட்ட தொடங்கியதின் விளைவால் அடர்த்தியான வெள்ளை நீரை பாய்ச்சினார். இப்படித்தான் மாமனார் சுன்னியில் இருந்து தண்ணீரை 4-10 முறை ஊற்றி, பின்னர் சுன்னியை வேஷ்டியில் துடைத்தார். ஊர்மிளாவும் கீழே மெதுவாக படியில் இறங்கினாள். சிறிது படி இறங்கிய பின் நின்றாள், அதன் பின் அவள் ஒரு பெருமூச்சை விட்டு, பின்னர் படிக்கட்டின் மேலே ஏற ஆரம்பிக்கிறாள், அவள் கால்களை படியில் சத்தமாக இடித்து ஏறினாள்.

 படிகளில் யாரோ ஏறும் சத்தம் கேட்டவுடன் மாமனார்.அவர் எச்சரிக்கையாகி அவரது வேஷ்டியை உடனே சரிசெய்கிறார் யாருக்கும் தெரியக்கூடாதுனு. ,.

 ஊர்மிளா: மாமா நீங்க இங்கே இருக்கீங்களா? நீங்கள் இன்னும் பயிற்சிக்குத் ரெடியாகல?

 ரமேஷ்: இல்லை மருமகளே... ஆர்த்தி துணி காய போடுவதை பார்த்தேன் சரி அவ காயப்போட்டு போனதுக்கு அப்புறம் செய்யலாம் னு காத்து இருக்கேன். அவ போய்ட்டால் நான் ஆரம்பித்து விடுவேன்.

 ஊர்மிலா: ஓ அப்படியா! சரி மாமா ... !! மாமா இதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், மாமா உங்கள் தேநீர்…

  ஆர்த்தி மாடி வாசலின் முன்னால் அப்பாவையும் மற்றும் அண்ணியையும் பார்க்கிறாள். ஆர்த்தி உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை. அப்பாவுக்கு முன்னால் அவள் ப்ரா இல்லாமல் டாப் மட்டும் அணிந்து அவர் முன் போக அவள் விரும்பவில்லை. அதனால் அவள் அவளின் தோள்பட்டைக்கு அருகில் ஒரு கயிற்றில் தொங்கிய ஒரு துப்பட்டாவை எடுத்து போட்டு ஒரு வெற்று வாளியை தூக்கி கொண்டு அவர்களிடம் வருகிறாள்.

 ஆர்த்தி: குட் மார்னிங்ப்பா ..

 ரமேஷ்: குட் மார்னிங் மகளே… (ஆர்த்தி தலையில் கை திருப்பி) என் மகள் ராணியே இன்று காலையிலே இவ்வளவு வேகமா நீ எப்படி மாடிக்கு வந்த?

 ஆர்த்தி: சும்மாப்பா .. இன்று நான் அதிகாலையிலே எழுந்துட்டேன்.

 ரமேஷ்: இன்று பார் என் மகள் ரொம்ப நல்ல பொண்ணாகிட்டா . இதை மாதிரி டெய்லி அதிகாலையிலே எழுந்திரு. உன் உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. மேலும் கல்லூரி திறக்கும் வரை, நீ உன் அண்ணி செய்யும் வேலைக்கு ஒத்தாசையா இருக்க வேண்டும்.

 ஆர்த்தி: ஆமப்பா. இனிமே நான் தினமும் அதிகாலையில் எழுந்து வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் என் அண்ணி யோடு சேர்ந்து செய்வேன்.

 ஆர்த்தி கூறியதை கேட்டதும் ஊர்மிளா மனதில். "ஆமாம் ... ஆர்த்தி இனிமே தினமும் காலையில் உன் மொலை அசைவை காட்டி உன் அப்பாவின் தண்ணீரை காலி பண்ணி வெளியே எடுத்திடுவ" என்று நினைத்தாள். 

 ஆர்த்தி: அண்ணி ... நீங்க கீழே வர்ரீங்களா?

 ஊர்மிளா: ஆமா, நில்லு நானும் வரேன். சரி மாமா, நாங்கள் இருவரும் கீழே போய் வீட்டு வேலைகளை செய்கிறோம். நீங்க உங்கள் ஒர்க்அவுடை ஸ்டார்ட் செய்யலாம்.இனிமே உங்களுக்கு எந்த டிஸ்டபென்ஸும் இருக்காது. 

 ரமேஷ்: (சிரித்துக்கொண்டே) சரி மருமகளே ..

 ஊர்மிளாவும் ஆர்த்தியும் பேசிகிட்டே படிக்கட்டுகளில் இருந்து கீழே போக ஆரம்பித்தனர். மேலே இருந்து, ரமேஷ் திரும்பி இருவரின் குண்டியையும் பார்த்து, அதன் பின்னர் உடற்பயிற்சி செய்ய மொட்டை மாடிக்குச் செல்கிறான்.

 (தொடரும்.....இதுவரை எப்படி இருந்தது, தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்)