[Pavistories]

......இதுவும் குடும்பம்.....      




பாகம் 2:

 சோமுவும் ஆர்த்தியும் காலை டைனிங் டேபிளில் நேருக்கு நேர் அமர்ந்திருந்தனர். சோமு தனது நார்மல் உடையில் இருந்தான் மற்றும் ஆர்த்தி நீல நிற டாப் மற்றும் நீண்ட பாவாடை அணிந்திருந்தாள், அந்த பாவடை முட்டிக்கு கொஞ்சம் கீழே இருந்தது. ஆர்த்தி காலை உணவை உண்பதில் பிஸியாக இருந்தாள். ஆனால் சோமுவின் கண்கள் வழக்கம் போல் ஆர்த்தி அக்காவின் மீது இருந்தன. காலை உணவைச் சாப்பிடும்போது கூட, சோமு அவளின் மார்பை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான். ஆர்த்தி சாப்பிடும் போது கூட அவளது போனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், சில நேரத்தில் அப்ப அப்ப அவள் காதுக்குப் பின்னால் மற்றும், அவள் தோள்களுக்கு பின்னால் உள்ள தலைமுடியை சரிசெய்தாள். சோமு பல நேரங்களில் தனது நாக்கை வாயினுள் மடக்கி பற்களால் அழுத்தி, தன் கீழ் உதட்டை உள் நோக்கி இழுத்து கடித்தான் . ஆர்த்தி வாயை மூடிக்கொண்டு உணவை மென்று கொண்டிருக்கும் போது, அவளது இளஞ்சிவப்பு ஜூசியான உதடுகள் சோமுவுக்கு விருந்தாகின. ஆர்த்தியின் ஈரமான உதடுகளைப் பார்த்த சோமுவும் மேசைக்குக் கீழே இடுப்பைத் தூக்கி டவுசருக்கு 2-3 அட்ஜஸ்ட் பண்ணினான்.

  இதை ஊர்மிளா சமையலறையில் நின்று இருவரையும் கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், குறிப்பாக சோமுவை. சோமுவின் அனைத்து செயல்களையும் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து, ஊர்மிளா சமையலறையிலிருந்து சத்தம் எழுப்பினாள்.

 ஊர்மிளா: இன்னும் எத்தனை வேணும்?

 ஆர்த்தி: அண்ணி, தயவுசெய்து எனக்கு ஒரு அரை தோசை மட்டும் கொண்டு வாங்க..!

 ஊர்மிளா: அப்படியே கொண்டு வரேன் .. (ஊர்மிளா அரை தோசையை எடுத்துக்கொண்டு ஆர்த்தி கிட்டே செல்கிறாள்) இதோ, ஆர்த்தி மேடம் நீங்க கேட்ட, பாதி தோசை…

 ஆர்த்தி: நன்றி அண்ணி .. நீங்கள் தான் கிரேட் ...

 ஊர்மிளா: சோமு .. நீ எத்தனை சாப்பிட போறா? (இதைச் சொல்லும் போது ஊர்மிளா தனது ஒரு கையை பயலின் தோளில் வைக்கிறார்)

 சோமு: (அவனே ஆர்த்தியின் உதட்டை பார்த்து டெம்ட் ஆகி இருக்கான்.இந்த நேரத்தில் ஊர்மிளாவின் குரல் கேட்டு அவன் சிரித்துக் கொண்டே ) ஆஆ ... போதும் அண்ணி ... போதும் ... நான் முடித்துவிட்டேன் ...

 ஊர்மிளா: (சோமுவைப் பார்த்து ஊர்மிளா புன்னகைத்து, ஆர்த்தியின் பின்னால் நின்று தன் இரு கைகளையும் இடுப்பில் வைத்துக் கேட்க தொடங்கினாள்) சாப்பிடிறதுக்கு உனக்கு என்னாச்சு சரியா சாப்பிடாமா எங்கே பார்த்து கிட்டு இருந்த? என்று...(சோமுவிடம் சொல்லும் போது ஊர்மிளா தனது கைகளால் ஆர்த்தியின் தோள்களை லேசாகத் தட்டினாள். ஊர்மிளாவின் வார்த்தைகளின் அர்த்தம் சோமுவுக்கு புரியவில்லை)

 சோமு: இல்லை அண்ணி… அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை அண்ணி....நான் உண்மையில் நல்லா சாப்பிட்டேன். இதுக்கு மேலே அதிகமாக என்னால் சாப்பிட முடியாது…

 ஊர்மிளா: (கண்களால் சுற்றிப் பார்த்து ஒரு நீண்ட மூச்சை விட்டு மனதில் நம்ம கரெக்டா காயை நகத்தனும்) ஏய் வாவ் ஆர்த்தி ... !! இந்த டாப் உனக்கு பொருத்தமாக இருக்கு. எப்போது எடுத்த?

 ஆர்த்தி: 2 நாட்களுக்கு முன்பு அண்ணனை அழைத்துச் சென்று சாரி அண்ணி என்னை மன்னிக்கவும் நான் உங்களுக்குக் காட்ட மறந்துவிட்டேன் ...

 ஊர்மிளா: பரவாயில்லை ஆர்த்தி. ஆனால் உன் டாப்ஸை பார்த்து , அது எப்படி இருக்குனு சொல்றேன் ? (ஊர்மிளா ஆர்த்திக்கு அருகில் நின்று அவள் தொப்புளின் மேற்புறத்தை ஒரு கையால் பிடித்து) ஓ வாவ்… !! இது மிகவும் அருமையா இருக்கு ஆர்த்தி. இதன் மேல் என்ன எழுதிருக்கு? ... (அதன் மேலே அச்சிட்டதைப் பார்க்கும் சாக்கில், ஊர்மிளா மெதுவாக மேலே நோக்கி கீழே இழுக்கிறாள், இது ஏற்கனவே இறுக்கமான மேற்புறத்தை மேலும் இறுக்கும், அவளிது வேற கொஞ்சம் பெரியது ) .. இது உனக்கு அளவு எடுத்து தச்ச மாதிரி இருக்கு (ஊர்மிளா அன்புடன் ஆர்த்தியின் கன்னத்தை இழுத்து கூறினாள்)

 ஆர்த்தி: (அன்பாக) நன்றி அண்ணி ... !!

 முன்னால் அமர்ந்திருந்த சோமு தன் அண்ணி பேசியதையோ அல்லது ஆர்த்தி பேசியதையோ கேட்கவில்லை. அவனது கண்கள் ஆர்த்தியின் மீது அமைந்துள்ள அந்த இரண்டு மாதுளை மீது தங்கியிருந்தன. அவன் கண்கள் பெரிதாகி வாய் திறந்திருந்தது. அவன் வாய்க்குள் செல்லும்போது அவன் கையில் இருந்த தோசை துண்டு கீழே விழுந்தது. கண்களை சாய்த்து ஊர்மிளா சோமுவைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போதே, ஊர்மிலாவின் மனதில் ஒரு கெட்ட எண்ணம் இருந்தது.

 ஊர்மிளா: பொருத்தமா இருக்கிறது நல்லது, ஆனால் இதன் மேல் கழுத்தின் வடிவமும் நன்றாக இருக்கனும். இந்த மேல்புறத்தை இவ்வளவு மேலே அணியக் கூடாது. நீ அதை பின்னால் இழுத்து அணிவது, உனக்கு அவ்வளவு பொருத்தமா இருக்காது. கொஞ்சம் பொறுத்து ஆர்த்தி (ஊர்மிளா பின்புறத்திலிருந்து அதை சிறிது மேலே இழுத்து, பின்னர் முன்னால் சிறிது கீழே இழுத்தாள். மேலே கழுத்து கீழே கொஞ்சம் ஆழமாக இருந்தது, இழுத்ததினால் மேலும் ஆழமடைந்தது. இப்போது செலுத்துதல் அவளுடைய பெரிய மொலைக்கு இடையில் அதன் ஆழம் நன்றாக தெரிந்தது) ஓ. கே... இப்ப சரி .. !! இப்போது இது முற்றிலும் உனக்கு சரியா இருக்கு ...

 ஆர்த்தி: அண்ணி இனிமே ட்ரஸ் எடுத்தா உங்களை மட்டுமே நான் கேட்டு எடுக்கனும். உங்கள் ட்ரஸிங்சென்ஸ் ரொம்ப நல்லா இருக்கு.

 ஊர்மிளா: எனக்கு எப்படி தெரியும்… உன் தம்பியை, கேட்டால் தெரியும் இது உனக்கு எப்படி இருக்குனு? (ஆர்த்தி ஊர்மிளா கூறியதை கேட்டு சிரித்தாள். ஊர்மிளா சோமுவை ரகசியமாக முறைத்துப் பார்த்தாள், பின்னர் அவள் கண்கள் ஆர்த்தியின் தொண்டைக்கு கீழே காணப்படும் பள்ளதாக்கை இறுக்கி தெரியுமாறு சரி செய்யப்பட்டா. அவளது கைகள் இருபுறமும் இருந்தன. இந்த நேரத்தில், ஊர்மிளா தனது கைகளால் லேசா அழுத்தினாள், இதனால் மேற்புறத்தில் கொஞ்சம் பிதுங்கி வெளியே தெரிந்தன . அதே நேரத்தில், அழுத்தம் காரணமாக, ஆர்த்தியின் பெரிய மார்புகள் ஒன்றாக இறுக்கி மாட்டின. இப்போது. ஆர்த்தியின் மேற்புறத்தில் ஒரு மேடும் அதன் நடுவில் ஒரு நீண்ட சந்தும் தெளிவாகத் தெரிந்தன. ஊர்மிளா இப்போது சோமுவிடம் ) என் அருமையான மைத்துனரே இது எப்படி இருக்குனு பார்த்து என் கிட்ட சொல்லு ... , ?

 சோமு முதலில் ஆர்த்தியின் முகத்தில் கண்களை பார்த்தான். ஆர்த்தி கைபேசியில் ஏதோ ஒன்றைப் பார்த்து கொண்டிருந்தாள். பின்னர் அவன் ஊர்மிளா அண்ணியை பார்த்தான். அவள் முகத்தில் ஏதோ ஒரு வக்கிர புன்னகை மட்டுமே இருந்தது. அண்ணி சோமுவைப் பார்க்கும்போது, மட்டும் அவள் கண்களைச் சுருக்கி பார்த்தாள். ஊர்மிளாவின் இரண்டு கைகள் மீண்டும் ஒரு ஆர்த்தியின் மேல் அழுத்தின, சோமு ஆர்த்தியின் கண்களில் இருந்து கீழே இறக்கி அவளின் ஆழமான பள்ளதாக்கை நோக்கிச் சென்றன. அண்ணியின் இந்தச் செயலால் சோமு கொஞ்சம் பயந்தான். ஆனால் அவன் ஒரு 1st class பொருக்கி.அதனால் பார்வை மெதுவாக ஆர்த்தியின் மேலிருந்து தெரியும் குட்டிகளின் ஆழத்தில் விழுந்தது. அந்த காட்சியைப் பார்த்த சோமுவின் நாக்கு அவன் உதட்டை சுற்றியது. முதல் முறையாக, சோமு தன் சகோதரியின் மார்புக்கு இடையில் இருக்கும் அந்த ஆழத்தை பார்க்கிறான். அவனது தம்பி பேண்ட்டில் படை எடுக்கத் தொடங்கியது. அப்போதுதான் ஊர்மிளாவின் குரல் அவன் காதுகளில் விழுந்தது.

 ஊர்மிளா: சோமு, எங்கே பார்க்கிறீர்கள்? என் அன்பு மைத்துனரை பார்த்தால் மட்டும் போதுமா அது எப்படி இருக்கு என்று சொல்லவில்லையே?

 சோனு: (வெட்கப்பட்டு) அவள்… அவள் அழகாக இருக்கிறாள் .. அண்ணி….

 ஊர்மிளா: இந்த ஆழம் எப்படி இருக்கு? 

 சோமு: (அண்ணியின் இந்த கேள்வியைக் கேட்டு, அவனது உணர்வுகள் மேலே பறந்து சென்றன)… .. என்ன ஆழம் அண்ணி… ??

 ஊர்மிளா: ஹரே! பாப் ... இந்த நீல நிறத்தின் ஆழத்தைப் பற்றி பேசுகிறேன். இது ஒன்னும் ஆஃக்வேர்டா இல்லையே இல்லை ரொம்ப ஆழமா இருக்கா? (சோமுவைப் பார்த்து ஊர்மிளா விரைவாக கண்ணைக் சுருக்கிக் கொண்டாள்)

 சோமு: (தன் அண்ணி என்ன கேட்கிறாள் என்று சோமு புரிந்துகொள்கிறான். அதனால் சோமுவின் பயம் குறைந்துவிட்டது) ஓ அண்ணி .... அது ரொம்ப அழகா ஆழமா இருக்கு ஆஃக்வேர்டா எல்லாம் ஒன்னும் இல்லை.

 இதை எதையும் கவனிக்காத ஆர்த்தி தன் தட்டை எடுத்து சமையலறையை நோக்கி நடந்தாள். ஆர்த்தி செல்லும்போது ஊர்மிளா சோமுவிடம் மெதுவான குரலில் பேசத் தொடங்குகினாள்.

 ஊர்மிளா: ஓ. கே. சோமு ... இப்ப சொல்லு, நீ நல்லா வேடிக்கை பார்த்தியா?

 சோமு: என்ன அண்ணி?

 ஊர்மிளா: இங்கே பார், சோமு ... ரொம்ப அதிகமா நடிக்காதே. நான் காலையிலிருந்து உன்னைப் பார்த்துக்கிட்டு தான் இருக்கிறேன். ஆர்த்தியின் மேல் இருந்த அந்த இரண்டு பந்தையும் பிடிப்பது போல வெறித்துப் பார்க்கிறத பார்த்திட்டு தான் கேக்கிறேன்.

 சோமு: அண்ணி, நீங்கள் என்ன சொல்றீங்க? அவள் என் அக்கா! நீங்கள் சொல்வதை என்னால் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாது.

 ஊர்மிளா: ஓ! அப்படியா நான் உன்னை பார்த்ததால் தான் கேட்கிறேன்? நான் ஒன்னும் எதையும் கற்பனை பண்ணி கேட்கல ? ஓ. கே நீ சொல்ற மாதிரியே அவளை நீ பார்க்கலனே வச்சுப்போம் அப்புறம் இன்னைக்கு காலையில ஆர்த்தியின் உதட்டை பார்த்து இடுப்பை சரி செய்தவன் யார்? அப்படி பண்ணும் போது அது உங்கள் அன்பு சகோதரினு தெரியலை யா? என் அன்பு மைத்துனரே. 

 ஊர்மிளா கூறியதை கேட்டதும் சோமுவின் உணர்வுகள் காணாமல் போயின. மேலும் பயத்தில் சோமு நடுங்கும் குரலில் ஊர்மிளாவிடம்.

 சோமு: பா..பா .. அண்ணி தயவுசெய்து .. என்னை மன்னியுங்கள். இனிமே நான் ஒருபோதும் இதை செய்ய மாட்டேன் ... தயவுசெய்து அப்பா கிட்ட மட்டும் எதுவும் சொல்லாதீங்க, ப்ளீஸ்..அண்ணி ....

 சோமுவின் நிலையைப் பார்த்து ஊர்மிளா சிரித்தாள்.

 ஊர்மிளா: (சிரித்துக்கொண்டே) நீ சரியான பைத்தியம் சோமு. நான் அப்பா கிட்ட சொல்லனும் நினைத்து இருந்தால், காலையிலே அவரிடம் சொல்லியிருப்பேன். ஆர்த்தியை நீ அப்படி பார்க்க நான் வேண்டும் என்றால் உனக்கு உதவ வா?

 சோமு: அப்படினா, அண்ணி, என் மீது நீங்கள் கோபப்படலையா?

 ஊர்மிளா: (சோமுவின் தலைமுடியில் கைகளை வைத்து) இல்லை, இல்லவே இல்லை எனக்கு என்ன பைத்தியமா .. உன் மீது எனக்கு எந்த கோபமும் இல்லை. வெளிப்படையாக, சொல்லனும் னா நீ ஆர்த்தி யை அப்படி பார்ப்பது எனக்கு பிடித்திருந்தது.

 ஊர்மிளாவின் இந்த பேச்சை கேட்டதும் சோமுவின் தலை திரும்பியது. தன் சகோதரி ஏன் இவ்வளவு அழகா இருக்கிறாள் என்று அவனால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

 சோமு: ஆனால் அண்ணி… இதையெல்லாம் எனக்கு நீங்கள் ஏன் செய்ய விரும்புகிறீர்கள்?

 ஊர்மிளா: அதனால் தான் நான் அண்ணி, ஏனென்றால் இதையெல்லாம் செய்வதன் மூலம் நீ ஆர்த்திக்கு ஒரு வழியில் உதவியா இருப்ப. ஒரு உண்மையான சகோதரர் என்ற கடமையை நீ செய்வ.

 சோமு: எனக்கு எதுவுமே புரியவில்லை அண்ணி.

 ஊர்மிளா: இது நீ காலேஜ்க்கு போற நேரம். நீ  மாலையில் வீட்டிற்கு வரும்போது, நான் எல்லாவற்றையும் உனக்கு விளக்குகிறேன். ஆமா அப்புறம் இன்னும் ஒரு விஷயம். இது பற்றி ஆர்த்தியுடமோ அல்லது வேறு யாருடமோ நீ பேச கூடாது. இது மைத்துனருக்கும், அண்ணிக்கும் இடையிலான விஷயம் (ஊர்மிளா கண் சிமிட்டி என்ன என்றாள்)

 அண்ணியின் சைகையை சோமு புரிந்துகொண்டான். அவன் அண்ணியை தனது நண்பராகப் பார்க்க ஆரம்பித்தான், அவளிடம் இனிமே அவன். தனது இதயத்தை திறந்து எல்லாவற்றையும் அவளிடம் சொல்ல முடியும்னு நம்பினான் ஆர்த்தி அக்காகிட்ட இப்படி பேச முடியுமானு தெரியலையே...

 சோமு: (மகிழ்ச்சியான புன்னகையில்) நன்றி அண்ணி… நீங்கள் உண்மையிலேயே ரொம்ப நல்லவங்க. நான் மாலையில் வந்ததும், நாம நிறைய பேசுவோம்.

 ஊர்மிளா: ஆமாம்...ஆமாம்..நிறையா ... . பேசணும் ஆனால் நீ என்னிடமிருந்து இனிமே எதையும் மறைக்க மாட்டனு உறுதியளிக்கனும், வேற ஒன்றுமில்லை ...

 சோமு: சரி அண்ணி....அப்படியே அண்ணி... சத்தியமா ... கடவுள் சத்தியமா ...

 அப்போனு பார்த்து ஆர்த்தி அங்கே வந்து கொண்டு இருந்தாள்.

 ஆர்த்தி: சோமு ! அண்ணி இன்னும் எவ்வளவு தான் உனக்கு சமைப்பாங்க? (பின்னர் அண்ணியைப் பார்த்து) அண்ணி, நீங்களும் இந்த கழுதையின் பேச்சை கேட்கிறீங்க. இந்த கழுதைக்கு என்ன சமைக்கிறோம் எப்படி சமைக்கிறோம் னு கூட தெரியாது ஆனால் அனைவரையும் அது பண்ணுங்க இது பண்ணுங்க அப்படி பண்ணுங்க இப்படி பண்ணுங்க னு எல்லோரையும் சமைக்க வைக்கும் இந்த கழுதை இந்த கழுதை ...

 ஊர்மிளா: ஓ அப்படி இல்லை ஆர்த்தி. இந்த மாதிரி எல்லாம் இவனை பற்றி இந்த அண்ணிக்கிட்டே சொல்லாதே. ஆனால் நீ சொன்னதில் இருந்து ஒரு விஷயத்தை நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். (ஊர்மிளா அவனது பேண்ட்டை நோக்கி கண்களால் சோமுவைப் பார்த்து) இது கழுதை தான். இந்த கழுதைக்கு முன்னால் நீ வரும்போது, அது இன்னும் பெரிய கழுதையாக தான் மாறும் (இதைச் சொல்லும் போது சோமுவைப் பார்த்து ஊர்மிளா கண்களாளே கொன்றாள். )

 ஆர்த்தி: ஆமாம், அண்ணி சொல்வது சரிதான், திரு. கழுதையே .... வாருங்கள், இல்லையெனில் நீ காலேஜ்க்கு தாமதமாக தான் போவ ....

 சோமு : சரி அக்கா என்று அவன் கால்கள் ஆர்த்தியின் பின்னால் தொடர்ந்தன. அவன் செல்லும் வழியில், மீண்டும் ஒரு முறை அண்ணியை பார்த்தான். ஊர்மிளாவின் முகத்தில் இன்னும் அதே புன்னகை இருந்தது. மேலும் அவள் சோமுவைப் பார்த்து, ஆர்த்தி நடக்கும் போது ஆடும் குண்டியின் அழகை பார்க்கச் சொன்னாள். சோமு ஆர்த்தியின் குண்டி ஆட்டத்தை மீண்டும் கவனமாகப் பார்த்து, தன் அண்ணியையும் பார்க்க ஆரம்பித்தான். ஊர்மிளா தன் ஒரு கையை உயர்த்தி, அவளது ஆள்காட்டி விரலையும் கட்டைவிரலையும் சேர்த்து 'ஆவ்ஸம் குண்டி' என்று ஆர்த்தியின் குண்டியை குறித்தாள். அண்ணியின் இந்த சைகையால், சோமு மீண்டும் அவள் பின்னால் நடந்து, ஆர்த்தி குண்டியை பார்த்தான். அவளது பணி முடிந்ததைப் பார்த்து, ஊர்மிளா மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாள், மேலும் அவள் ஒரு பாட்டை பாடி கொண்டே தனது அறைக்கு சென்றாள்.

 (கதை தொடர்கிறது. இதுவரை எப்படி இருந்தது? தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்)