[Krshx]

கதவு தட்டபடும் சத்தம் கேட்டு அதிர்ச்சி அடைந்தேன். அவசர அவசரமாக நானும் அவனும் எங்கள் உடைகளை சரி செய்தோம்.
கதவை தட்டுவது யார் என்றே தெரியவில்லை
பாத்ரூம்குள் இருந்து வெளியே வந்து அவனை டேபிள் அடியில் ஓளிந்துகொள்ள வைத்தேன்.
எனக்கோ வேர்த்து கொட்டியது நான்  மெல்ல கதவருகில் சென்றேன். மீண்டும் கதவு வேகமாக தட்டபட்டது.
என் கைகள் கதவு தாள்பாளை நடுங்கிகொண்டே தொட்டன.
மெல்ல கதவை திறந்தேன்.



ஆறடி உயரத்தில் முறுக்கு மீசை நறைத்த தலையுடன் வாட்ச்மன் EX மிலிட்டரி துரை பாண்டி நின்றுகொண்டிந்தார்.
“என்னமா என்ன ஆச்சு கதவ தொறக்க ஏன் இவ்ளோ நேரம்” என்று கேட்டுகொண்டே கையில் கம்புடன் உள்ளே நுழைந்தார்.
நான் “இல்ல துரை ட்ரெஸ் மாத்திட்டு இருந்தேன்  ஃபங்க்ஷன் கு போனும்" என மழுப்ப
அவர் ரூம் முழுக்க அங்கு இங்கும் தேடினார்.
எனக்கு பயத்தில் உடல் நடுங்கியது.
தைரியத்தை வர வழைத்து கொண்டு “ என்ன தேடுறிங்க துரை ? “ என கேட்க
அவர்  தேடிகொண்டே “கதவ நீங்களா பூட்டுனிங்க ?” னு கேட்டார்.
ம்ம்ம் நான்தான் என கூற
இல்லம்மா இந்த பக்கமா ஒரு பையன் வந்தான்
இந்த ஸ்டாப் ரூம் பக்கம்தான் வந்தான் தீடிர்னு காணாம போய்டான்.
நான் பக்கத்து ரூம் ல எல்லாம் பார்த்துட்டேன் யாரையும் காணோம்.



நான் யாரும் வரலையே என்று சொல்லிகொண்டிருக்கும் போதே அவர் டேபிள் கீழ குனிந்து பார்க்க
வினோத்தை பார்த்துவிட்டார்.
“டேய் நாய வெளிய வாடா” என தன் கம்பாள் ஓங்கி ஒரு அடி விட்டார் அவன் அலறிகொண்டு வெளியே வந்தான்.
வெளியே வந்தவனை விளாசி தள்ளினார் அவன் வலியில் சுருண்டு விழுந்து துடித்தான்.
நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோய் நின்றேன்.
வாட்ச்மன் என்னை பார்த்து “ஏன்மா இந்த நாய் உள்ள வந்தத பாக்கலையா நீ எங்க வச்சு ட்ரெஸ் மாத்துன” என கேட்க்க
நான் பாத்ரூம் நு சொல்ல
அவர் அவனை எந்திரி நாயே வா போளிஸ் ஸ்டேசனுக்கு னு கத்தினார்.
நான் பதற்றத்தில் போலீஸ் லாம் வேணாம் பாவம்னு சொன்னேன்.
மடம் இந்த பொறுக்கி நாயை போலீஸ் ல கொடுக்கனும் மேடம் அப்பதான் இவன் திருந்துவான்.
“வேணாம் துரை அவன் லைப் நாசமா போய்டும். என கூற
“இருங்க அப்ப நான் H M க்கு கூப்டுறேன் என அவர் போனை எடுத்து H M நம்பரை அழைக்க  
நான் டக்கென்று அவர் கையில் இருந்த போனை பிடுங்கி காலை கட் செய்தேன்.
“ஐயோ யார்டயும் சொல்லாதீங்க துரை விட்டுருங்க இந்த விசயத்த இதோட என கூறினேன்.
என் நடவடிக்கையால் வாட்ச்மன் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.
முதல் முறையாக என்னை ஒருமாதிரி சந்தேக கண்ணுடன் பார்த்தார்.
என் சேலை மார்பு கழுத்து பகுதிகளில் அவர் கண்கள் கூர்ந்து நோக்கின.
நான் குனிந்து பார்க்க ஆங்காங்கே வெள்ளையாய் வினோத்தின் விந்து ஓட்டிகொண்டிருந்தது.
என் சப்த நாடியும் அடங்கிவிட்டது.
வாட்ஸ்மேன் என்னை பார்த்துகொண்டே பாத்ரூம் பக்கம் நடந்து போனார்.
அங்கே கீழே சிந்தி இருந்த விந்து துளிகளை பார்த்தார்.
என் டேபிள் என் ஹண்ட் பக்குள்ளே பார்த்தார்.
என்ன பார்க்கிறார் இவர் என யோசிக்க
“மேடம் நீங்க மாத்துன ட்ரெஸ் எங்க இருக்கு என கேட்டார்”
நான் அதிர்ந்தேன் . பயத்தில் வாய் உதறியது. என சொல்வதேன்றே தெரியவில்லை , வார்த்தைகளே வரவில்லை
ஒரு நிமிடம் என்னையே என் பதிலுக்காக எதிர்பார்த்தவர்  ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராய் வினோத்திடம் சென்ரார்.




அவன் கண்ணத்தில் ஓங்கி ஒரு அறைவிட்டார். அவன் கண்களிள் கண்ணீர் கொட்டியது.
“படிக்கர வயசுல படிக்கற  வேலைய மட்டும் பார்கனும். இனிமே டீச்சர் பின்னாடி சுத்துறத பார்த்தேன் தோளை உறிச்சிடுவேன் புரிஞ்சிதா “
ஓட்றா என லத்தியால் அவன் குண்டியில் அடிக்க அவன் ஓடினான்
திரும்பி என்னை பார்த்து ஓரு முறைப்பு முறைத்தார்.
நான் அவர் கண்களை பார்க்க முடியாமல் அவமானத்தால் தலை குனிந்தேன்.
அவர் அங்கிருந்து புறப்படார்
நானும் வேக வேகமாக என் உடைமைகளை எடுத்து கொண்டு அங்கிருந்து கிழம்பி வீட்டுக்கு சென்றேன்.



அன்று முழுக்க அதே நினைப்பு மனதில் ஓடியது இனி என்ன செய்வது என்ன செய்வது என்று.
அந்த ஆள் யாரிடமாவது சொன்னால் என்ன செய்வது .
நம் மானம் , குடும்ப மானம் எல்லாம் போகுமே என்ன செய்வது.
அன்றிலிருந்து விடுமுறை தொடங்கி இருந்தது. நான் அம்மா வீட்டுக்கு போகலாம் என இருந்தேன் ஆனால் இந்த விஷயத்தை முடிகாமல் அங்கே போவது சரியாக படவில்லை.
வாட்ச்மேன் துரை பாண்டி நம்பரை தேடி எடுத்து அவருக்கு கால் செய்தேன்.
முதலில் அவர் கண்டுபிடித்துவிட்டாரா?  இல்லையா? என அறிய விரும்பினேன்.
முழு ரிங்க் அடித்தது எடுக்கவில்லை



தொடர்ந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை என அடித்துகொண்டே இருந்தேன்.
கடைசியாக இரவு 11 மணிக்கு  ட்ரை செய்தபோது தீடிரென போனே எடுத்துவிட்டார்.
பகல் முழுக்க எடுக்கவில்லை அவர் எடுக்கமாட்டார் என நம்பி அடித்தேன் தீடீர் என எடுத்ததால் . என பேச தெரியாமல் பதட்டத்தில் உளர தொடங்கினேன்.
“நீங்க என்ன பத்தி தப்பா நினைச்சிட்டிங்க நினைக்கிறேன் நீங்க நினைக்கிர மாறிலாம் ஒன்னும் இல்ல. அந்த பையன் உள்ள வந்தது எனக்கு தெரியாது.
நான் ட்ரெஸ் மாத்தனு தப்பா சொல்லிட்டேன் ட்ரெஸ் கொஞ்சம் கழஞ்சி இருந்தது அத சரிபண்ண  தான் கதவ பூட்டின்னேன்” என பட பட வென மனபாடம் பண்ணதையெல்லாம் ஒப்பித்தேன்.
அவர் பயங்கரமாக சிரித்தார் “ட்ரெஸ் ச கலச்சது யாரு அந்த பையனா என கேட்டு மீண்டும் சிரித்தார்.
எனக்கு அவமானமும் கோபமும் ஒருசேர வர நான் “ஹலோ கொஞ்சம் மரியாதையாக பேசுங்க அதுதான் உங்களுக்கு நல்லது நாந்தான் சொல்றேன்ல இதான் நடந்துச்சுன்னு அப்புறம் என்ன னு கோபமாக பேச
அவர் “அப்படியா மேடம் இருங்க நான் ப்ரின்சிபால் அ லைன்ல எடுக்குறேன் அவர் ட நடந்தத சொல்லுங்க அப்படியே உங்க கழுத்து மார்பு ஃபுல்லா வெள்ளையா ஒட்டி  இருந்துதே அதுவும் என்னனு சொல்லிடுங்கனு சொல்ல”
நான் பதறினேன் “வேணாம் வேணாம் ப்ளீஸ் யார்டையும் சொல்லிடாதீங்க “
என கெஞ்ச
“ம்ம்ம் சரி சரி எதுக்கு எனக்கு கால் பண்ணிட்டே இருக்கீங்க சொல்லுங்க “ நு கேட்டார்.
நான் சிறிது யோசித்துவிட்டு
நான் “ நான் கொஞ்சம் பணம் தரேன் உங்களுக்கு அங்க நடந்த விஷயம் யாருக்கும் தெரியகூடாது சரியா ?’
என கேட்டேன்
அவர் பெரிய தொகையாக  பேரம் பேசுவார் நாம் முடிந்தவரை பேரம் பேசி வழிக்கு கொண்டுவந்து விடலாம் என எண்ணினேன்.
அவர் ஒன்றும் பேசாமல் போனை கட் செய்து விட்டார்.



அதன் பிறகு நான் நிறைய தடவை முயற்சித்தும் போனை  எடுக்கவில்லை.
என் வாழ்க்கையே கேள்வி குறியாகிவிட்டது போல் தோன்றியது.
என் கணவருக்கு தெரிந்தால் என்ன பதில் சொல்வது?
என் குடும்பத்தினரிடம் என்ன பதில் சொல்வது?
ஐயோ என்று அன்று இரவு முழுக்க தூக்கமே இல்லாமல் புரண்டுகொண்டு இருந்தேன்.