அன்பளிப்பு: கணவரின் உத்தியோக உயர்வுக்கு(suba)

[johnypowas]

எங்களுக்கு இடையே இருந்த ஒரு மெல்லிய திரை விலகி... எங்களை மெல்ல காம உலகிற்கு கொண்டு சென்றது... எங்களை நாங்கள் மறந்து ஆனந்தத்தை அனுபவித்துக்கொண்டிருக்க....

வீலென்ற விஜியோட அழுகை சத்தம் எங்களை நிஜ உலகிற்கு... சுய நினைவுக்கு கொண்டு வந்தது.... எஸ்... விஜி பக்கத்துல படுத்துகிடந்தத மறந்து... இருவரும் ஆவேசமா கிஸ் பண்ணிக் கொண்டிருக்க.. என் கையா இல்ல அவர் கையான்னு தெரியல..... குழந்தைய தட்டிவிட.... விஜி அழ ஆரம்பித்தாள்.....

அவர் அவசரமா என்னிடமிருந்து விலகி குழந்தைய பாக்க.... நானும் தடுமாறி எழுந்து கட்டிலின் தலைமாட்டில் சரிந்து உக்காந்து மடியில் கலைந்து கிடந்த புடவையை அள்ளி மார்பில் போட்டு என் அலங்கோலத்தை கொஞ்சம் மறைத்தபடி.. குற்ற உணர்விலும்... பெரிய சாதனையை செய்துவிட்ட சந்தோஷத்திலும்.. தலை குனிந்து.. விஜிய தூக்கி சமாதானப்படுத்த ஆரம்பித்தேன்...

ஷர்மாவும் இந்த ப்ரேக்கால கொஞ்சம் அப்செட் ஆகி... பக்கத்தில் இருந்த ஒரு நாற்காலியில் உக்காந்து எங்களையே வைத்த கண் மாறாமல் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தார்....

என்னதான் வாழ்க்கைல பல முறை அனுபவித்த அதே சுகம்தான் என்றாலும்... இந்த அனுபவம் எனக்கு கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தது... பிகாஸ்...., சம்பந்தம் இல்லாத... முன்பின் தெரியாத.... அதிக பழக்கம் இல்லாத.... அதுவும் கணவரோட மேலதிகாரியோட பண்ணறது வித்தியாசமா இருந்தது...

மனசு இந்த அனுபவத்தை விரும்ப ஆரம்பித்தது... என்னோட இந்த மன நிலை எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது.... புருஷனை தவிர மற்றவர்கள் என் அங்கங்களை ரசிப்பதை கூட ஏத்துக்க விரும்பாத நான்...

இப்போ முழு மனசோட இவரிடம் என்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமா... இல்ல முழுசா என்னை இழக்க தயாராகி விட்டேன்....

கொஞ்ச நேரம் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொள்ளாமல்... பேசிக்கொள்ளாமல் இருந்தோம்.... இருவரிடமும் ஒரு வகை குற்ற உணர்வு.. சந்தோசம்... எதிர்பார்ப்பு நிறைந்து இருந்தது.... நடந்த சம்பவங்களை எனக்குள் அசை போட்டபடி.... மெல்ல விஜிய சமாதானப்படுத்த....

என் அணைப்பில்... விஜி மீண்டும் தூங்க ஆரம்பித்தாள்... அடுத்து என்ன... யார் எப்படி மூவ பண்றதுன்னு யோசனையா நான் தலை குனிந்தபடியே.... இன்னமும் முழு மயக்கம் தெளியாத நிலையிலும்.... சந்தோஷத்தை வெளிக்காட்டாமல்... ஒரு வகை குற்ற உணர்வை முகத்தில் காட்டியபடி... கொஞ்சம் கலங்கிய கண்களோட அவர மெல்ல நிமிர்ந்து பாக்க......

என்னூட செயல்களை.... ரசித்தபடி இருந்த ஷர்மா நான் அவரை பாத்ததும்...
அவர் முகத்தில் ஒரு வகையான எமாற்றத்தொடவும் எக்கத்தொடவும்... எழுந்து என்னை நெருங்கி வந்து......

சாரி புவி..... எனி ப்ராப்ளம்....

நான் அவர் முகத்தை நிமிர்ந்தது பாக்க கூச்சப்பட்டு.. தலை குனிந்து... இல்லை என்பதுபோல தலை ஆட்டியபடி... கொஞ்சம் தடுமாற்றத்தோட... விஜிய தூக்கிகிட்டு கட்டிலை விட்டு இறங்க ட்ரை பண்ண.... வெயிட் புவி.. என்ன பண்ண போறீங்க.... சொல்லுங்க நான் ஹெல்ப் பண்றேன்.....

ப்ளீஸ்... பாப்பாவ அந்த தொட்டில்ல போடணும்...

குடுங்க நான் தொட்டில்ல படுக்க வைக்கிறேன்னு சொல்லி என்னை நெருங்கி... மடியில் விஜிய மெல்ல தூக்கி பக்கத்துல இருந்த தொட்டிலில் போட்டு மெல்ல தொட்டிலை ஆட்டிவிட...

விஜி அவள் தூக்கத்தை தொடர்ந்தாள்.... அவர் தொட்டில ஆட்டிவிட்டுட்டு.... என் பக்கம் திரும்ப....

நான் என் கால்களை மடக்கி மார்போட வைத்து அதில் தலைகவிழ்ந்து... ஒருவித குற்ற உணர்வையும்.. பயத்தையும் முகத்தில் தேக்கியபடி.... கண்களை கலக்கமா வச்சுகிட்டு அழுவது போன்ற பாவனையில் இருக்க.....