[johnypowas]

அன்று முழுவதும் மனம் உற்சாகமாயிருந்தது. மாலதியின் நினைவாகவே இருந்தது. நள்ளிரவிலும் அதிகாலையிலும் அவளை ஆசை தீர சுவைத்த நினைவுகளால் வேலையில் கவனம் செலுத்தவே முடியவில்லை. பேண்டுக்குள் அடிக்கடி உருவான விரைப்பை மறைக்க முடியாமல் தடுமாறினேன். இடையிடையே அவளுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன். பதிலே வரவில்லை. 'என்ன ஆயிற்று அவளுக்கு?' என் மேல் கோபமாயிருப்பாளோ? என்று பலவிதமாக எண்ணியபடி குழம்பினேன். அவள் வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் போது கூட வாசலில் வந்து நின்ற உதட்டோர வெட்கப் புன்னகையுடன் கண்களில் காதல் பொங்க வழியனுப்பினாளே என்று நினைத்தபடி மெல்ல மெல்ல வேலைகளில் மூழ்கிப் போனேன்.
மாலை ஆபிசிலிருந்து கிளம்பும் போது மொபைலை எடுத்துப் பார்த்தேன். அப்போதும் அவளிடமிருந்து எந்த ரிப்ளையும் வரவில்லை. போன் பண்ணலாமா என்று நினைத்தேன். பண்ண வில்லை. வீட்டுக்குச் சென்றேன். போரடித்தது. அவள் நினைவாகவே இருந்தது. பாத்ரூம் சென்று அவளை நினைத்து விறைத்த தண்டைப் பிடித்து உருவி விட்டேன். சிறிது நேரத்தில் உச்சமடைந்து சுவற்றில் பாய்ந்து வழிந்தது என் விந்து. அப்படியே குளித்து விட்டு வந்து சாப்பிட்டு விட்டு டிவியில் மூழ்கினேன். இரவில் தூக்கம் வராமல் அவளுடைய மெசேஜ் வராதா என்ற எதிர்பார்ப்பில் புரண்டு கொண்டிருந்தேன். அவள் அனுப்பவேயில்லை. சிறிது நேரத்தில் அசந்து தூங்கிப்போனேன்.
நள்ளிரவில் கண்விழித்தேன். ஆர்வத்துடன் மொபைலை எடுத்துப் பார்த்தேன். ஏமாற்றமாயிருந்தது. ஒரு மெசேஜ் கூட அனுப்பாமல் என்ன செய்கிறாள்? என்று கோபமாக வந்தது. நானே 'குட் நைட்' என்று மெசேஜ் அனுப்பினேன். பதில் வரவில்லை. அவளை நினைத்து ஜட்டி போடாமல் கைலிக்குள் துடித்த என் தடியைத் தடவியபடி படுத்திருந்தேன். அரை மணி நேரம் கழித்து அவளிடமிருந்து மெசேஜ் வந்தது. 'குட் நைட் சிவா.' நான் பதில் அனுப்பினேன்.
'என்னடி கோபமா?'
'நத்திங் சிவா'
'பின்ன ஏன் ஒரு மெசேஜ் கூட அனுப்பல.'
'ஒன்னுமில்ல. மனசு சரியில்ல சிவா. மொபைலை சைலன்ட்ல போட்டு இருந்தேன்.'
'ஏன்டி?'
'ஒன்னுமில்ல.'
'சொல்லுடி. நேத்து நடந்தது உனக்கு பிடிக்கலையா?'
'தெரியல சிவா'
'சும்மா சொல்லுடி. பிடிக்கலேனா சொல்லு. இனிமே உன்னை டிஸ்டர்ப் செய்ய மாட்டேன்.'
'ஐயோ நீ வேற. சும்மா இருடா.. பிடிக்கலேனா காலைல மறுபடியும் அது நடந்திருக்காது.'
'அப்புறம் என்ன?'
'அதுக்கில்ல சிவா. நீ போன பிறகு எனக்கு ரொம்ப கில்டியா இருந்துச்சு. அவர் முகத்தையே என்னால பாக்க முடியல. பிள்ளைங்க கூடயும் சரியா பேச முடியல. நான் செய்றது எவ்வளவு பெரிய துரோகம்னு நெனச்சு அழுகையா வந்துச்சு. பாத் ரூம்ல ரொம்ப நேரம் அழுதிட்டுருந்தேன்.'
'ம்ம்ம்..'
'நாம நல்ல பிரண்ட்சா மட்டும் இருந்திருக்கலாம்னு தோனுது சிவா.'
'ம்ம்ம்.'
'என்ன சிவா ஒன்னுமே பேச மாட்ற?'
'இதப் பாருடி. உன்னை முதல்ல பார்த்த அன்னிக்கே எனக்கு உன் மேல ஆசை வந்திருச்சு. உன் கூட பழக ஆரம்பிச்ச பிறகும் உன்னை வெறும் பிரண்டா எல்லாம் என்னால நினைக்க முடியல.'
'ம்ம்ம்'
'உனக்கு எப்படியோ தெரியாது. ஆனா எனக்கு நேத்து ரொம்ப ரொம்ப சந்தோசமாயிருந்துச்சு. லைப்ல எனக்கு மறக்க முடியாத நாள்.'
'போ சிவா.'
'ஏய் மாலு'
'ம்ம்ம்'
'கால் பண்ணுடி.'
'வேணாம்டா. அவர் தூங்கிட்டு இருக்கார்.'
'கிச்சனுக்கு வந்து கால் பண்ணுடி. உன் கூட காலைல இருந்து பேசாம பைத்தியம் மாதிரி இருக்கேன்.'
'என்ன சிவா இது. காலைல பேசுறேனே.'
'நோ இப்பவே உன்கிட்ட பேசணும். ப்ளீஸ்.'
'நீ விட மாட்ட. கொஞ்சம் இரு.'
'ம்ம்ம்ம்'
சிறிது நேரம் கழித்து அவளிடமிருந்து கால் வந்தது. ரகசியம் பேசுவது போல் கிசுகிசுப்பான குரலில் மெதுவாகப் பேசினாள்.
'சொல்லு சிவா.'
'முண்டம் முண்டம்'
'ஏன்டா திட்டுற?'
'பின்ன என்னடி? காலைல இருந்து ஒரு மெசேஜ் இல்ல. போன் இல்ல. எவ்வளவு ஏங்கிப் போயிட்டேன் தெரியுமா?'
(மெலிதான கிண்டலுடன்) 'ஆமா.. ஐயாவுக்கு இருபது வயசு. எனக்கு பதினெட்டு வயசு. அப்படியே காதல்ல தவிச்சுப் போயிட்டாரு. ஆளப்பாரு.'
'சிரித்தேன். போடீங்ங்க்.. எனக்கு இருபது வயசும் உனக்கும் பதினெட்டு வயசும் இருந்தா இப்படி எல்லாம் ஏங்கிட்டு இருக்க மாட்டேன்.'
'அப்புறம் என்ன செய்வீங்களாம்?'
'உன்னை எங்கயாவது தூக்கிட்டு போயிருப்பேன்.'
'ஓகோ.. தூக்கிட்டு போயி..'
'எங்கயாவது வெச்சு உன் கழுத்துல தாலிய கட்டிருப்பேன்.'
'ஏய் போடா'
'நெசமாத்தான்டி'
'ஏன்டா என்மேல அவ்வளவு லவ்வா?'
'ஆமான்டி. அப்படி நான் தூக்கிட்டு போன நீ வந்திருப்பியா?'
'தெரியல. பட் வரலேனா நீ விடுற ஆளு இல்ல.'
'ம்ம்ம்..'
'ஆமா.. கண்டிப்பா விட மாட்டேன். உன்னை தூக்கிட்டுப் போயி தாலிய கட்டிட்டு..'
'அப்புறம்..'
'எங்கயாவது ஒதுக்குப் புறமா உன்னை கொண்டு போயி..'
'அடப்பாவி என்ன செய்வ?'
'நல்லா ஓத்திருப்பேன்.'
'ஐயோ ச்சீ.. போ'