[kamarasam]

வணக்கம்!!

மன்னிக்க வேண்டும் அன்புள்ள வாசகர்களே. 09 .05.2020ல் நிறுத்தப் பட்ட கதையை தொடர்ந்து எழுதி உங்களை மகிழ்விக்க விரும்புகிறேன். நிறுத்தப்பட்ட காரணங்கள் பல. சொல்ல முடியாது புரிந்து கொள்ளுங்கள். மீண்டும் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டு கதையை தொடருகிறேன்.

என் கதையின் 8ம் பக்கத்தில் என் மனைவி அனுஷாவின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க அவளின் தோழியும், அவள் வகுப்பு மாணவியான புனிதத்துக்கு உயிரியல் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்து கொண்டிருந்தேன். அவளுக்கு தெரியாததெல்லாம் நான் அவளுக்கு தெரியவைத்தேன்.

புனிதம் என் மனைவி அனுஷாவை போல் அல்ல. வீட்டுக்குள் அடைத்து வைத்து வளர்க்கப்பட்டவள். பிராமண குடும்பம் என்பதால் தகப்பன், தாயின் துணையின்றி பள்ளிக்கூடத்தை தவிர வீட்டுக்கு வெளியே தனியாக செல்ல மாட்டாள். தகப்பனை தேடி யாராவது வீட்டுக்கு வந்தால் வீட்டு பெண்கள் அறைக்குள் அவர்கள் செல்லும் வரை அடைந்து கிடக்க வேண்டும்.

பள்ளிக்கூட புத்தகங்களை தவிர வேறு புத்தகங்கள் அவள் படித்ததில்லை. வீட்டில் சும்மா இருக்கும் நேரங்களில் தாயாருக்கு சமையல் அறையில் உதவி செய்வதும், தகப்பனாருக்கு கோயில் வேளையில் உதவி செய்வதுமாக இருப்பாள்.

அவளை தேடி என் மனைவி அனுஷாவை தவிர வேறு எந்த தோழிகளும் அவள் வீட்டுக்கு வர மாட்டார்கள். ஏனென்றால் புனிதத்தின் குடும்பம் பிராமணர் என்பதால் சாதி, குளம் விஷயத்தில் மிகவும் கட்டுப்பாடு உள்ளவர்கள். என் மனைவி அனுஷா குடும்பம் பிராமணர் என்பதால் அனுஷா மட்டும் புனிதம் வீட்டுக்கு போய் வருவாள். புனிதத்தின் தகப்பனும் அனுஷாவின் தகப்பனும் உறவுமுறை. அதனால் அனுஷாவை நம்பி புனிதத்தை அனுஷாவுடன் வெளியே போகவோ, எங்கள் வீட்டுக்கு வரவோ அனுமதிக்கப்பட்டாள்.

என் மனைவி பாடங்களில் கெட்டிக்காரி என்பதால் புனிதத்துக்கு அனுஷா பாடங்களில் உதவியாக இருக்க புனிதத்தை நம்பி எங்கள் வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். அதன் பலன் தான் புனிதத்துக்கு நான் உயிரியல் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்க வந்தது.

எப்படி சொல்லிக் கொடுத்தேன் என்பதை கதையின் 8ம் பக்கத்தில் வாசித்து அறிந்து கொள்ளுங்கள் அல்லது அறிந்திருப்பீர்கள். உயிரியல் பாடத்தில் வந்த அவ்வளவு அப்பட்டமான விடயங்களும் அவளின் உணர்ச்சிகளை உசுப்பவில்லை.

பார்க்கப் போனால் அவள் பருவம் அடைவதுக்கு முதல் சரி அல்லது பின்னர் சரி ஆணுறுப்பை பார்த்திருக்க மாட்டாள். பெண்ணுறுப்பால் ஏன் ஆளுக்கு இரத்தம் வருகுது என்று கூட இன்னும் அவளுக்கு சரியாக புரியவில்லை. ஏதோ மாசாமாசம் மாத விடாய் வருகுது, அவள் அம்மா ஐந்து நாட்கள் ஒரு அறைக்குள் அவள் தனிமை படுத்துகிறாள். விளக்கம் சொல்லிக் கொடுக்க மாட்டார்கள்.

ஆனால் இன்று நான் அவளுக்கு விளங்கப் படுத்த வேண்டி உள்ளது. நான் உயிரியியல் அறிவிவை சொல்லிக் கொடுக்கும் ஆசிரியர், அவள் உயிரியியல் பாடத்தில் உள்ள சந்தேகங்களை தெரிந்து கொள்ள இருக்கும் மாணவியாக நடந்து கொண்டோம்.

பல தடவை அவளுக்கு கிளர்ச்சியை எழுப்ப கேள்விகளின் அர்த்தத்தை ஆழமாக்கினேன். அவளுக்கு சங்கடம் உண்டாக்க ஆபாசமான அர்த்தங்களை கொண்ட வார்த்தைகளை பாவித்தேன். ஒரு கட்டத்தில் நான் அவளிடம்,

" புனிதம்.. உனக்கு இவ்வழியாக சலம் போகும்? " என்று சிரிக்காமல் கேட்டேன்.

புனிதம்; " சலம் என்றால் என்ன ஜீவா? " என்று கேட்டாள்.

நான் சிரித்துக்கொண்டு; " இப்போ உனக்கு தமிழ் படிப்பிக்க வேண்டியும் உள்ளது புனிதம். என் பொண்டாட்டி நல்லதொரு மாணவியை எனக்கு மாட்டி விட்டாள். சலம் என்றால் மூத்திரம் புனிதம். உனக்கு ஒண்ணுக்கு வந்தால் எதனால் சூ விடுவாய்? " என்றேன்.

புனிதம் சிரித்துக்கொண்டு; " எங்க வீட்டில் சலம், மூத்திரம் என்று சொல்ல மாட்டார்கள் ஜீவா. " என்றாள்.

" அப்ப எப்படி சொல்லுவார்கள்? " என்று கேட்டேன்.

" ஒண்ணுக்கு போறது என்றுதான் சொல்லுவோம், " என்றாள் சிரித்துக்கொண்டு.

" அது சரி புனிதம் எந்த வழியாக போகுது? " என்று அவளின் பதிலை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தேன்.

புனிதம்  வெட்கத்துடன் தலையை குனிந்து கொண்டு, " ம்ம்ம்ம்..கீழ் வழியா போகுது, " என்று என்னை பார்த்தாள்.

புனிதம் அதை சொல்ல வெட்கப்பட்டது எனக்கு விளங்கி விட்டது. இனிமேல் பயமில்லாமல் களத்துக்கு இறங்க வேண்டியது தான் என்று,

" கீழ் வழியாக என்றாள் எந்த வழி புனிதம்? பயப்படாதே புனிதம். இது பாட வகுப்பு. " என்று அவளை தூண்டினேன்.

அவளும் என் பிடிவாதம் பொறுக்க முடியாமல், " என் பெண்ணுறுப்பால், " என்று சொல்லிவிட்டு குனிந்து புத்தகத்தை பார்த்தாள்.

நானும் அவளை விடவில்லை, " பெண்ணுறுப்புக்கு வேற பெயர் என்ன சொல்லித்தந்தேன். சொல்லு பார்க்கலாம் புனிதம்? இது பாட வகுப்பு புனிதம்."

அவளும் வெட்கத்தை விட்டு, " யோனி, கூதி, புண்டை, " என்றாள்.

" அப்போ ஆணுறுப்புக்கு வேற பெயர் என்ன சொல்லித்தந்தேன். ஞாபகம் இருக்கா புனிதம்? அதையும் சொல், " என்று அவளை தூண்டினேன்.

இந்த முறை அவள் வெட்கப்படவில்லை. கேட்டவுடனே, " சுன்னி, தடி, லிங்கம், கடப்பாரை, மலைப்பாம்பு, அனக்கொண்டா, " என்றாள்.

நான், " சூப்பர் அடி நீ புனிதம். இதற்கு உனக்கு நல்ல மார்க் கிடைக்கும். நீ எப்பொழுதாவது உன் புண்டையை தடவி பாப்பியா புனிதம்? "

" இல்லை ஜீவா? என்றாள்.

நான்; " குளிக்கும் பொழுது உன் புண்டையை தடவி சோப்பு போட மாட்டியா? " என்று கேட்டேன்.

புனிதம், " சோப்பு போடுவேன். ஏன் அப்படி கேட்கிறீங்க ஜீவா? " என்று புரியாத மாதிரி கேட்டாள்.

" சில பெண்கள் அவர்கள் புண்டையை தடவுவதன் மூலம் சுய இன்பத்தை பெறுகிறார்கள்.." என்றேன்.

புனிதம், " எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல்ல ஜீவா. கொஞ்சம் விளக்கமாக சொல்லித்தாங்கள், " என்றாள்.

" ஓகே. இன்னிக்கு பாடம் இத்துடன் நிறுத்துவோம். சொல்லித்தாரேன் ஆனால் இப்போ இல்லை. உனக்கு ஒரு பார்சல் தருவேன். அதை வீட்டுக்கு கொண்டுபோய் பத்திரமாக வீட்டில் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் ஒளித்து வைத்து விட்டு இரவு தூங்கின பிறகு எனக்கு போன் செய். நான் உனக்கு சுயஇன்பம் என்ன என்பதும் அதை எப்படி செய்வது என்றும் சொல்லி தாரேன், " என்று அவளிடம் ஒரு பார்சல் கொடுத்தேன்.

அவள் அதனுள் என்ன என்பது போல் என்னை பார்த்தாள். நான் அவளை வழி அனுப்பி வைத்து விட்டு என் மனைவி அனுஷாவுக்கு போன் செய்தேன்.

அவள் தாய் வீட்டுக்கு போனவள் இன்னும் வரவுமில்லை எனக்கு போன் எடுக்கவுமில்லை. ஒருவேளை எங்கள் பாட நேரத்தை ஏன் குழப்புவான் என்று பேசாமல் இருந்துவிட்டாள் போலும். என்றாலும் நான் போன் செய்தேன். அனுஷா உண்மையாக தாய் வீட்டில் தான் இருக்கிறாளோ அல்லது வேறயாருடனாவது ஜாலி பண்ணுறாளோ தெரியாது. அவள் தாய் வீட்டில் நான் கமெரா கூட பூட்டி வைக்கவில்லை. இங்கே இருந்து அவளை அவதானிக்க.

ஒரு நாளைக்கு மாமியார் வீட்டிலும் கமெராக்கள் பூட்டி வைக்க வேண்டும். அப்பொழுதான் அவர்கள் இருவரையும் இங்கிருந்து அவதானிக்கலாம். என்னுடைய போன் காலுக்கு அனுஷா ஆன்செர் கொடுத்தாள். அவள் இரண்டு நாள் அம்மாவுடன் தங்கிவிட்டு வருவதாகவும், புனிதம் வந்தால் அவளை கவனமாக பார்த்துக் கொள்ளும் படியும் கூறினாள். எனக்கோ அளவில்லாத சந்தோசம்.

ஜீவா என்ற குரங்கின் கையில் புனிதம் என்ற பூமாலையை கொடுத்தது போல். வீட்டில் தனிமையில் விடப்பட்ட நான், வயிற்று பசி எழும்ப, குளிர்சாதன பெட்டியை திறந்து, அதில் இருந்த மிச்ச சொச்சங்களை சூடாக்கி சாப்பிட்டுவிட்டு கட்டிலில் ஹாய்யாக படுத்துக்க கொண்டு புனிதத்தின் போன் காலுக்காக காத்திருந்தேன்.

புனிதம் போன் எடுப்பாளா அல்லது பயத்தில் பேசாமல் தூங்கிவிட்டாளா என கவலையுடன் இருந்தேன்.
தொடரும்-