[johnypowas]

இரண்டு நிமிடங்களுக்குப் பின் நான் கண்ணைத் திறந்தேன். மாலதி இன்னும் கண்ணை மூடியபடி கிறங்கிய நிலையிலேயே இருந்தாள். நான் அவளுடைய உதட்டின் மேல் முத்தமிட்டேன். அவள் கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள். வெட்கத்துடன் தலையைத் திருப்பிக் கொண்டாள். நான் மீண்டும் உதட்டில் முத்தமிட்டேன். அவளும் வாயைத் திறந்து என் வாயை உறிஞ்சினாள். என்னை மீண்டும் அணைத்தாள். சில நிமிடங்கள் அணைத்தபடி அசைவின்றி கிடந்தோம்.
சிறிது நேரத்தில் என் பாரம் தாங்காமல் திணறியபடி 'சிவா எந்திரி' என்று முனகினாள். நான் விலகி எழுந்து உட்கார்ந்தேன். அவளும் எழுந்து நைட்டியை கீழே இறக்கிவிட்டாள். நைட்டிக்கு வெளியே தொங்கிக் கொண்டிருந்த பருத்த முலைகளை பிராவுக்குள் திணித்தாள். நான் அவளின் இடுப்பில் கையைப் போட்டு கழுத்தில் முத்தமிட்டேன். அவள் திமிறியபடி என்னை விலக்க முயற்சித்தாள். நான் அவளின் கையை எடுத்து என் களைத்துப் போயிருந்த என் உறுப்பில் வைத்தேன். நனைந்த அதன் பிசுபிசுப்பு பட்டதும் வெடுக்கென்று கையை விலக்கினாள். 'போதும் சிவா விடு..' என்று எழுந்து கீழே கிடந்த பாவாடையை எடுத்து என்னிடம் தந்தாள். நான் நனைந்திருந்த உறுப்பையும் இடுப்புப் பகுதியையும் பாவாடையில் துடைத்தேன். பின்னர் அவளிடம் கொடுத்தேன். அவள் வாங்கிக் கொண்டு வேகமாக பாத்ரூமுக்குள் சென்று விட்டு சிறிது நேரத்தில் பெட்ரூமுக்குள் சென்றாள். நான் கைலியை அணிந்து கொண்டு சோபாவில் படுத்தேன். சில நிமிடங்களில் தூங்கிப் போனேன்.
காலையில் ஜன்னல் வழியாக மெலிதான சூரிய ஒளி என் முகத்தில் அடித்தது. எனக்கு பாத்ரூம் போக வேண்டும் போலிருந்தது. எழுந்து போனில் மணியைப் பார்த்தேன். 5.40 ஆகியிருந்தது. கதவு திறந்திருந்தது. எனக்கு இன்னும் தூக்கம் கண்ணைக் கட்டியது. தடுமாறி எழுந்து பாத்ரூம் சென்று விட்டு திரும்பி வந்து படுத்தேன். மாலதியின் கொலுசு சத்தம் கேட்டது. பால் பாக்கெட்டுடன் உள்ளே வந்து என்னைப் பார்த்ததும் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு கிச்சனுக்குள் சென்றாள். எனக்கும் அவளைப் பார்க்கவே சங்கடமாயிருந்தது. ஆனாலும் இரவு நடந்ததை நினைத்ததில் எனக்கு விறைத்தது. குப்புறப் படுத்துக் கொண்டேன்.
சிறிது நேரத்தில் மீண்டும் கொலுசொலி கேட்டது. நான் நிமிர்ந்து பார்க்கவில்லை. அவள் என்னைத் தாண்டி கதவைத் திறந்து வெளியே சென்றாள். மாடிப்படி ஏறும் சத்தம் கேட்டது. எனக்கு அவளிடம் பேச வேண்டும் போலிருந்தது. எழுந்து பனியனை அணிந்து கொண்டு வெளியில் வந்து படியேறி மொட்டை மாடிக்குச் சென்றேன். காலை நேர குளிர்ந்த காற்று பனியனைத் தாண்டி என் உடம்பில் பட்டு சில்லிட்டது. மாடியில் அவள் பாவாடையைக் காயப் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். கலைந்த கூந்தலை வாரி கொண்டையாகப் போட்டிருந்தாள். நான் அவள் அருகில் சென்று சுவற்றில் அமர்ந்தேன். அவள் என் பக்கம் திரும்பவேயில்லை. அந்த அழகான காலை நேரத்தில் நைட்டிக்குள் உருண்டு திரண்டிருந்த அவளின் பின்புறங்களைப் பார்த்து எனக்கு ஜிவ்வென்றிருந்தது. நான் தயங்கியபடி 'மாலதி..' என்று அழைத்தேன். என் பக்கம் திரும்பாமலே பேசினாள்.
'ம்ம்'
'கோபமா?'
'இல்ல.'
'என்னைப் பார்த்து பேசு'