[Doyencamphor]

டிரைன் எடுக்கவும், எங்கள் கூபேயில் வந்து அமர்ந்த நான், என் மொபைலை நோட்டிக் கொண்டிருக்க, என் அருகில் அமர்ந்த மது, என் கையில் இருந்த ஃபோனை புடிங்கினாள்.

நிமிர்ந்து பார்த்த என்னை, புருவங்களை உயர்த்தி குறும்பாக பார்த்தாள்.

“ரெம்ப ஹப்பியா இருக்கேன்!!” என் கைகளைப் பற்றி, முத்தமிட்டாள்.

“எதுக்கு?” ஊத்துறது நல்லெண்ண தான மோடில் கேட்டேன், முதலில் முகம் சுழித்தவள், பின் சிரித்தவாறு

“டெல்லி டிரைன் ஜேர்னி தான் நியாபகம் வருது!! செம்ம சந்தோஷமா இருந்தோம் இல்ல!!” எழுந்து, என் மடியில் அமர்ந்து என் உதடுகளில் பூ போன்ற முத்தமிட்டாள்.

“இல்ல!!” அவளை விலக்கினேன். செல்லமாக முறைத்தால்.

“ஓகே!! நான் ரெம்ப சந்தோஷமா இருந்தேன்!!” என் இரு கண்களில் முத்தமிட்டாள். 

“அதுதான் எனக்கு தெரியுமே!! அந்த ஜேர்னில நான் அழுத்துக்கீட்டு தான இருந்தேன்!! நான் அழுத்தாத்தான் நீ சந்தோஷமா இருப்பியே!! இன்னைக்கு மாதிரி!!” நான் விளையாட்டாக சொல்ல, தரையில் விட்ட மீனாக துள்ளி எழுந்தவளின் கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து.

நான் சாரி சொல்ல, அவள் கைகளைப் பிடிக்க எத்தனித்த போது, எங்கள் கூபேயின் கதவு தடப்பட்டது. நான் தான் எழுந்து திறந்தேன். டிக்கெட் பரிசோதகர், அவர் வந்த வேலையை முடித்துக்கொண்டு கிளம்ப, கதவை சாத்திய மது, நேராக சென்று, எதிர் பெர்த்தில் படுத்து போர்வையை மூடிக்கொண்டாள். விட்டோத்தியாக நான் விட்ட வார்த்தைகள் அவளை காயப்படுத்தி விட்டதை எண்ணி என் மனம் குற்ற உணர்ச்சியில் தத்தளித்து.

எழுந்து சென்று, அவள் பெர்த் அருகே உட்கார்ந்து,

“மது!!” அவள் தோளில் கை வைக்க, வேகமாக தட்டிவிட்டவள், எனக்கு முதுகுகாட்டி பெர்த்தின் ஓரம் அட்டைபோல் ஒட்டிக்கொண்டாள். எழுந்து அவள் அருகே படுத்து, அவளை திருப்ப, திரும்பியவள் என்னை தள்ளிவிட்டாள். நான் கீழே விழப்போகும் தருவாயில், தள்ளிய கையாலே பிடித்து தடுக்க, ஒரு காலை தரையில் ஊன்றி, நானும் என்னை சமண செய்து கொண்டேன். எங்கே நான் விழுந்து விடுவேனோ என்ற பதட்டம் அவள் கண்ணீர் அப்பிய முகத்தில்.

“சாரி மது!!” நான் சொன்னதுதான் தாமதம், ஒரு கையால் என் டீ-ஷர்ட்டை பற்றியவள், மறுகையால் என் கைகளில் அடித்தாள்.

“நேத்து நைட் சரியா கூட தூங்கல!!”

“மூணு மணிக்கு ஏந்திருச்சு!! ரெண்டு ஃப்ளைட் மாரி!!”

“வீட்டுக்கு தெரியாம, அடிச்சு பிடிச்சு உனக்காக!!”

“முகம் குடுத்து கூட பேசாம, என்ன அழ வச்சு!!”

“காலைல சாப்பிட கூட இல்ல!!”

“அஞ்சு நிமிஷத்துல வர்றேன் போயிட்டு!!”

“என்ன விட்டு தள்ளி தள்ளிப் போற!!”

“கிழட்டு பயகிட்ட எல்லாம் என்ன அசிங்கப்பட வச்சு!!”

“கஷ்டப்பட்டு கெஞ்சி கூத்தாடி இந்த டிரைன் டிக்கெட் வாங்குனேன்!!”

அழுகையின் ஊடே, அவள் காதலையும், கோபத்தையும் சொல்லி, என் கையில் சரமாரியாக அடிக்க, நான் நகர்ந்து அவள் அருகே, அவள் அடிப்பதற்கு வசதியாக படுத்துக்கொள்ள, கோபத்தில் இருக்கையிலும் நகர்ந்து கொடுத்தாள், நான் படுப்பதற்கு. நான் பெர்த்தில் வசதியாக படுத்த பின்னும் டீ-ஷர்ட்டை பற்றி இருந்த அவளது கையை எடுக்கவில்லை. விழுந்துவிடுவேன் என்று பிடித்தாளா? இல்லை நான் அவள் அடியில் இருந்த தப்பாமல் இருக்க பிடித்தாளா? என்பதை அவள் தான் அறிவாள். அடிப்பதை நிறுத்தியவள், டீ-ஷர்ட்டைப் பற்றி இருந்த கையால் என்னை அவள் முகத்தருக்கே இழுத்து, என் கன்னத்தில் வலிக்குமாறு "பளார்" என்று அடித்தவள்

“நீ அழு....தா நான் சந்தோஷப்.......... படுவேணா? “ கேவலுக்கிடையே கண்ணீருடன் என் கண்களைப் பார்த்து கேட்க, அவளை என் நெஞ்சோடு அனைத்துக்கொண்டு, 

“சாரி பாப்பா!! சாரி பாப்பா!!” என்றவாறு அடக்கமாட்டாமல் நானும் அழுதேன்.

மதுவை நெஞ்சோடு அனைத்திருந்த நான், எப்படி அவளது அணைப்பில் அவளது கழுத்துக்குள் முகம் புதைத்து இடம் மாறினேன் என்று தெரியவில்லை. இப்பொழுது அவளிடம் அழுகை இல்லை, என் முதுகில் தடவிக் கொடுத்தே என் அழுகையை விசும்பலாக மாற்றி இருந்தாள்.

“பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு!! இப்படி பச்ச புள்ளையாட்டம்!! அழுதே என்ன ஏமாத்திரு!!”என் பின்னங்கழுத்து முடிகளை கோதியவாரே, என் உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டாள், என் அழுகையை நிறுத்தும் வழி அறிந்தவள். மறுப்பாக, சிணுங்கிக்கொண்டே அவள் கழுத்துக்குள் மேலும் என்னைப் புதைத்து, இருக்கி அவளை அனைத்துக்கொண்டேன். சிரித்தவள் மீண்டும் என் தலையில் முத்தமிட, நான் அவள் கழுத்தில் இதழ் பதித்தேன்.

அவள் கழுத்தில் என் முத்தத்தின் வேகம் கூட, ஒரு சாய்ந்து படித்திருந்தவள், மல்லார்ந்து படுத்தாள். என் உதடுகள், அவள் கழுத்தில் இருந்து மேல் நோக்கி அவள் தாடை, கன்னம் என்று பயணிக்க, என்னை அவள் மேல் இழுத்தாள். ஒரு காலை மட்டும், அவள் இடுப்பில் போட்டு, அவள் மேல் பாதி பரவி, இரு கண்களிலும் முத்தமிட்டு, அவள் முகத்தைப் பார்க்க, கண்களை மூடி என் முத்த பயணத்தின் அடுத்த இலக்கை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தாள்.

நான் முத்தமிடாமல் அவள் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கண்ணை திறந்தவள், புருவம் உயர்த்தி "என்ன?” என்றாள். நான் "ஒன்றும் இல்லை" என்று தலையாட்ட, காந்த சிரிப்புடன் உதடு குவித்து முத்தமிட்டால் காற்றில், நானும் அதையே செய்ய, என் பிடதியில் கையை வைத்து இழுத்து என் உதடுகளில் முத்தமிட, நானும் அவள் உதடுகளை சுவைத்தேன். மென் காதல் முத்தமாக ஆரம்பித்த எங்களது உதடு தீண்டல், நேரம் செல்ல செல்ல, கொடுங்காதலாக, நாவினால் நீவி, உதடு கடித்து, ஒருவர் எச்சிலை மற்றொருவர் அருந்தி, எங்கள் காதல் தா(ப)கம் தீர்க்க முனைந்தோம்.

யார் உடையை? யார் கழட்டினோம்? என்று புரியாத காதல் போரில், ஒரு கட்டத்தில் அவளினுள் நான் சரணடையை, “ஹா!! ஹா!! ஹாக்!!” என்று என்னை உள் வாங்கிக்கொண்டாள், கண்கள் சொருக, காதல் சிரிப்புடன். தஞ்சம் புகுந்தவன் செய்ய வேண்டிய சேட்டைகளை செய்யாமல், சும்மா அவள் மீது படுத்திருக்க, முகமெங்கும் முத்தமிட்டவள், என் முற்றுகையை உணர்ந்து, 

“பண்ணு டா!!” அவசரப்படுத்தினாள்

“........................” நான் அவசரமே இல்லாமல் அவள் இதழ்களில், எண்ணி எண்ணி முத்தமிட, எண்ணிக்கையை விடுத்து எண்ணம் எல்லாம் என் உதடுகளில் வைத்து நீண்ட நேரம் என் உதடுகளை சுவைத்தவள், என் இடுப்பில் இரு கைகளையும் வைத்து, என்னை இயங்க இறைஞ்சினாள். அவள் இறைஞ்சலுக்கு நான் இனங்காமல் இருக்கவே

“என்ன டா!!” பொறுமை இல்லாமல் கேள்வியாக பார்த்தாள்

“இப்போ சொல்லு!!” அவள் மூக்கின் நுனியில் முத்தமிட்டு, அவள் இடுப்பில் அழுத்தம் கொடுத்தேன். 

“ஐ லவ் யு!!” அழுத்தம் வேலை செய்தது, என் உதடுகளை அவள் உதடுகளால் ஒற்றி எடுத்தாள்.

"அது இல்ல!!” நான் மறுக்க, அவளே இடுப்பை அசைத்து, நிலை இல்லாமல் துடித்தாள்.

“என்னனு சொல்லு!!" இடுப்பில் இருந்த கைகளை கொஞ்சம் மேல உயர்த்தி என்னை எழுத்து அனைத்து, என் கழுத்தில் உதடு பதித்தாள்.

“என்னங்க சொல்லு!!” அவள் காதில் முத்தமிட்டு நான் கிசுகிசுக்க,

“எரும மாடு!! எரும மாடு!!” அனைத்திருந்த கைகளால் என் முதுகில் அடித்தாள். அவள் அடித்ததற்கு, நான் என் எதிர்ப்பை தெரிவிக்க,

“ஹம்ம்ம்!!” சுகமாக ஏற்றுக்கொண்டாள். என் கோரிக்கை நிராகரிக்கப்பட்டதை, நான் வன்மையாக கண்டிக்க, 

“ஹாய்யோ!! ம்ம்!!”

“அப்படித்தான்!!” என்று வரவேற்றவள், கண்டிப்பு பொறுக்காமல்,

“மெதுவா!! ஹம்மா!!”

“ஸ்லோ பாப்பா!!” என்று மன்றாடினாள்.

ரயிலின் இயக்கம் எங்களுக்கு இடையூறு செய்ய 

“வெளிய வெளிய வருது!! வசதியாவே இல்ல!!” எதிர்ப்பை காட்ட முடியாமல் நான் ஏங்க, அவள் எனக்கு வசதி செய்து கொடுக்கும்போது, நின்றிருந்த ரயில் கிளம்பியது. எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய எழுந்து நின்ற நான், எகிறி விழுந்தேன், இரண்டு பெர்த்துக்கும் இடையில். எழ முயன்ற என்னை, தோளில் கைவைத்து தள்ளியவள், இடுப்பில் அமர்ந்து, “உனக்கு எதிர்ப்பை காட்டவே தெரியல!!” என்பதுபோல், சரியாக செய்து செய்முறை விளக்கம் அளிக்க முனைந்தாள். என் தலையின் இருபக்கமும் அவள் இருகைகளால் பிடித்துக்கொண்டு, பற்களை கடித்தவாறு, வெறித்துப் பார்த்து, நல்ல பாத்துக்கோ என்பது போல

“ஹா!! ஹா!!ஹா!!ஹா!!....ஹம்ம்ம்!!” என்று ஆரம்பித்து

“செல்லக்குட்டி!!” என்று கண்டித்து

“பாப்பாபாபா!!” என்று அழைத்து

“லவ் யு!!.... லவ் யு!!.... லவ் யு!!.. பாப்பா!!” இடையிடையே பலமுறை வன்மையாக முத்தங்கள் இட்டு, கீழ் உதடில், அவள் பற்கள் பதிய கடித்து என் இரத்தம் சுவைத்து, கண்டிப்பாக கண்டித்து முடித்தாள், 

மீண்டும் அவளை பெர்த்தில் கிடத்தி, அவள் கற்றுக்கொடுத்தை, நான் கொஞ்சம் மூர்க்கமாக கட்ட

“லவ் யு!! லவ் யு!! லவ் யு!! லவ் யு!!” என் காதில் இசைத்தவள்

“லவ் யுங்க!!” என்று என் கோரிக்கையை ஏற்க, தாமதித்து ஏற்கப்பட்ட கோரிக்கைக்காக, அவள் வலதுபுறம் கழுத்தெழும்புக்கு மேலான சதையில் பல் பதிய கடித்தேன்.

“ஆஆஆஆ!!....வலிக்குது!!” என்று அலறியவள், என்னை மேலும் இருக்கிக்கொண்டாள்.

பத்து நிமிடம் கழித்து,

"கேட்டு-க்குள்ள வா!!" என்னை இழுத்தவளை,

"இந்த டைம் நீதான் கேட்டு-க்குள்ள வரணும்!!" என் மேல் இழுத்து போட்டுக்கொண்டு, கால்களால் பின்னிக்கொண்டேன்.

“எதுக்கு?” என்று துள்ளியவளை,

“நான்தான் ரெம்ப கோபமா இருக்கேன்!!” துள்ளவிடாமல் இருக்கிக்கொண்டேன். சரி என்று ஒத்துக்கொண்டு, என் நெஞ்சில் கைவைத்து, அதில் நாடியை வைத்து, என் மேல வசதியாக படுத்துக்கொண்டு, என் முகம் பார்த்தாள். அவள் மேடான பின் புறத்தில் அடித்தேன் 

“அவுச்!!” என்றவள் 

“அங்க ஏண்டா அடிக்கிற!!” செல்லமாக முறைத்தாள்.

“என்ன விட உனக்கு எக்ஸாம்தான் முக்கியமா?” மீண்டும் அவள் பின் புறத்தில் அடித்தேன்.

“ஆமா!!”

“என் கண்ண நொண்டிருவியா?” அடித்தேன்.

“எடுத்து காக்காக்கு போடுவேன்!!”

“நீ முறைச்சா நான் பயப்படனுமோ?” முறைத்தேன், அவள் பின்புறத்தில் அடித்தேன்

“ஆமா!!” கண்ணடித்து காதலால் கவிழ்தாள்

“நான் முறைச்சா நீ பயப்பட மாட்டியோ?” பற்களை கடித்தேன்

“மாட்டேன்!!” உதடு குவித்து முத்தமிட்டு, உதாசீனப்படுத்தினாள்.

“வீடியோ கால் வர மாட்டியா?” கொஞ்சினேன்.

“நீயும்தான் வரல!!”

“நான் கூப்டா வரமாட்டியா?” காதல் பொங்க மிரட்டினேன்

“வர மாட்டேன்!!” என்று அவள் சொல்ல, அடித்த கையால் அவள் பின் புறத்தில் "நறுக்" என்று கிள்ளினேன். “ ஆஆஆ" என்று அலறியவள்

“நான் எப்போ கிள்ளுனேன்!!” கிள்ளிய இடத்தை, கிள்ளிய விரல்கலாலேயே நான் தேய்த்து விட, சிணுங்கினாள்.

“நீ செஞ்சதையும் செய்யவேன்!! நீ செய்யாததையும் செய்வேன்!!” கண்ணடித்தேன்

“அய்யயே!!” முகம் சுழித்தாள் அழகாக

“நான் உன் பாப்பா இல்லையா?” நான் கேட்ட அடுத்து நொடி, என் கண்களைப் பார்த்தவள், கண்ணீர் வராமல் இருக்க, இமைகளை சிமிட்டியவள்,

“சாரி டா!! ஏதோ கோவத்துல அனுப்பிட்டேன்!!” என் முகமெல்லாம் முத்தமிட்டாள். பின் என் தலையின் இருபுறமும் கைவைத்து, ஈர கண்களுடன் என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள்.

“என்ன அழ வச்சு வேடிக்கை பாப்பியா?”

வேகமாக இருபுறமும் தலையாட்டி, என் கழுத்தை கட்டிக்கொண்டு, அதிலேயே முகம் புதைத்து அழுதாள் நான் அடிக்காமலே. நானும் அவளை கட்டிக்கொண்டே ஓரு சாய்ந்து படுக்க, குரங்கு குட்டியைப் போல் என்னுடன் ஒட்டிக்கொண்டாள்.

சில நேரத்துக்கெல்லாம் என் கழுத்தில் அவள் மூச்சு சீராக

“பாப்பா!!”

“ம்ம்" உம்கொட்டினாள், மூக்கை உருஞ்சிக்கொண்டு.

“பாப்பா!! இது தான் லாஸ்ட்!!, இனிமே கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் தான்!!” அவள் எப்போதும் சொல்வதைப்போல நான் சொல்ல, என்னை அனைத்திருந்த கைகளால் அடித்தவள்,

“முடியாது!!” என் கழுத்தில் முத்தமிட்டு, சிரித்தாள்.

************

எழுத்தாளரின் குறிப்பு

சிறு குழந்தை போல் மது உறங்க, அவள் முதுகைத் தடவிக் கொடுத்தவாறு, கொட்ட கொட்ட விழித்தி ருந்தான் மணி கொள்ள முடியாத மகிழ்ச்சியில். வாழ்க்கை சுழற்சியில், ஏதோ ஒரு சுற்று, முழுமை அடைந்த திருப்தி அவனுக்கு. இதேபோல் ஒரு ரயில் பயணத்தில் தான், தன்னை முழுதாக அரவணைத்து குழந்தையாக ஏற்றுக்கொண்டவள், இப்பொழுது அவனுக்கு எல்லாமும் ஆனவள், அவன் மேல் ஒரு குழந்தையைப் போல தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். ஆரம்பத்திலிருந்து அவர்கள் உறவில் பிடி எப்போதும் மது வசம் இருக்கும், அது மாறிய நாள் இன்றுதான். 

இந்த உலகத்தின் இயக்கத்திலும், அதில் வாழும் உயிர்களின் இயக்கத்திற்கும், எந்த ஒரு பொதுவான ஒழுங்கு விதியும் பொருந்தாது. வாழ்வில் சின்னதாக ஏற்படும் மாற்றம், சிலசமயம் காலப்போக்கில், நாம் எதிர்பார்க்காத பெரும் மாற்றத்தை உண்டாகும். மது மற்றும் மணியின் வாழ்க்கையில், இன்று ஏற்பட்ட சின்ன மாற்றம் ஆடப் போகும் ஆட்டம் புரியாமல் காதலர்கள் இருவரும் அவர்களுக்கான கனவு வெளியில் மூழ்கி இருக்க, காலம் அவர்கள் வாழ்க்கையில் முதல் அடியை கொடுக்க காத்திருந்தது.