[Tamilking]

விடியக்காலைல மாடு புடிச்சுக்கும் வயக்காட்டுப் பக்கம் போன தமிழுக்கு முகம் முழுசும் தன் தங்கை வாசமா இருந்துச்சு. நல்லா அடிக்கடி மூச்ச இழுத்து இழுத்து தன் தங்கையோட மணத்த மனசார அனுபவிச்சான். தாரணியோட மதனநீரும் உப்புச் சுவையோட வழுவழுனு அவன் நாக்க விட்டு நீங்க மறுத்துச்சு நல்லா சப்புக் கொட்டி ருசிச்சுட்டு இருந்தான்.

நல்லா காம உணர்வுள இருந்தவன் முகம் சட்டுனு இறுக்கம் அடஞ்சுச்சு.அவனுக்கு உள்ளூர ஒரு குற்ற உணர்வு இருந்துட்டே இருந்துச்சு. ஒரு தகப்பனா இருந்து பாதுகாக்கவேண்டிய தன் தங்கைய தானே அவசரப்பட்டு தீண்டிட்டோம்னு நினைப்பு வரும்போதெல்லாம் அவனுக்கு சாகனும்போல எண்ணம் வந்துடும். அவனால எந்த ஒரு விசயத்துலயும் சரியா கவனம் செலுத்த முடியல. திடீர்னு அவன் கண்ணு முன்னாடி அவனோட தங்கச்சி தலையெல்லாம் கலஞ்சு கண்ணெல்லாம் அழுது அழுது வீங்கிப்போய் வந்து நின்னா. ஏண்ணே என்ன இப்புடி பன்னுன. ஒன்ன என்னோட அம்மா மாதிரிதான பாத்தேன். ஏன்னே என்ன இப்புடி செஞ்ச. என்னால வலி தாங்க முடியலணே னு அழுதுட்டு அப்புடியே மறஞ்சுபோய்ட்டா.

மாட்ட பக்கத்துல இருந்த இருந்த காரச்செடில உருவாஞ்சுருக்கு போட்டு கட்டிட்டு மனசுல ஒரு முடிவோட கைல ஒரு கயற எடுத்துக்கும் விருவிருனு கொளத்துப்பக்கம் இருந்த ஆலமரத்தப் பாத்துக்கும் வேகமா நடயக்கட்டுனான்.

அங்க குடிசைல...

"என்னடி வாசலப்பாக்க நின்னுட்ருக்க. ஒன்ன என்ன பொண்ணா பாக்க வராங்கெ வெத்தல பாக்கு வச்சு அழெக்கெ.? பொசுக்குனு வாடி எனக்கு வேலெ கெடக்கு"

"அய்யோ ஆத்தா. அதான் ஒன்னுமில்லேங்கிறேன்ல. கொஞ்ச நேரம் விட்டா அதுவே சரியாய்டும். நீ போ எனக்கு ஒருமாதிரி இருக்கு."

"அடி செருப்பால சிரிக்கி முண்ட. ஊரு ஆம்புளயக்கிட்டயா விரிச்சி நிக்கெச் சொல்றேன். இந்தக் கொனட்டு கொனட்டுற.? எனக்கு இருக்கதுதாண்டி ஒனக்கும் இருக்கு. வெரசா வா இல்லனா வெளுத்துப்புடவேன்" னு அடுப்புக்கிட்ட கெடந்த ஊதாங்கொலைய விருட்டுனு எடுத்தா.

" இரு இரு வீசீப்புடாத." ஒரே தாண்டுல அம்மாவுக்கு முன்னாடி வந்து நின்னா நம்ம தாரணி.

"ம் பாவாடையத் தூக்குடி"

மறுப்பேதும் சொல்ல தாரணிக்கி வாய் வரல. ஏன்னா ஊதாங்கொல இன்னும் அவ.அம்மா கைலதான் இருந்துச்சு. ஏதாச்சும் வாயடிச்சா கால்லயே அடிவிழும்னு தாரணிக்கி நல்லாவே தெரியும். அதனால கொஞ்சம் தயக்கத்தோட முட்டிக்கால் வரைக்கும் பாவாடையத்தூக்குனா.

"கொஞ்சம் தூக்கிப்புடி டி. உங்கப்பன் வெளில போய்ருக்கான். அவன் வாரதுக்குள்ள மருந்து போடனும்னு இருக்கேன். ஒனக்கு எப்புடி வசதி.?"

தொடைல இருந்த தன் அண்ணனோட பல் பதிஞ்ச இடத்த ஒரு வழியா பாவாடைய வச்சு மறச்சுக்கும் முழுசாவே மேல தூக்கிட்டா. டக்குனு அந்தக் குடிசை முழுதும் தன் பெண்மை வாசம் மெதுவா பரவுரத தாரணியோட மூக்கு சொல்லுச்சு.

அப்போதான் அவ அம்மாவுக்குக் காலையில இந்தக் கவுச்சி தமுழு வாய்ல அடிச்ச மாதிரி நியாபகம் வந்துச்சு. இருந்தாலும் அப்புடியெல்லாம் இருக்காதுனு "ஏன்டி குளிக்கும்போது இங்கெயெல்லாம் கைவச்சு நல்லாத் தேச்சு குளிக்கெ மாட்டியாக்கும்.? நல்லா சுத்த பத்தமா வச்சுக்கடி. ஒழுங்காத் தேச்சுக் குளிச்சு சட்டி போட்ருந்தா இதெல்லாம் வருமா...? இல்ல இப்புடி பொட்டெக் கவுசசியாதான் அடிக்குமா.?"

"அதல்லாம் நல்லாதான் தேச்சுக் குளிக்கிறேன். நீ சீக்கிரம் மருந்து போடு காலு வலிக்கிது."

தாரணிக்கி பாவாடையத் தூக்கிட்டு அப்புடி நிக்கவே ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. இருந்தாலும் அம்மாதான முன்னாடி உக்காந்துரக்கானு வெளிக்காட்டிக்காம இருந்தா.

"அடுப்பங்கரைல ஒத்தக் கால தூக்கி வை டி. ஒன்னுந் தெரியல."

"வேணும்னா ரெண்டு காலையும் தூக்கிட்டு நிக்கெவா..? நா என்ன சர்கசா காட்ரேன் ஒனக்கு.?" னு சொல்லி சலிச்சுட்டு பாவாடைய தூக்கிட்டு ஒத்தக் கால தூக்கி அடிப்பங்கரைல வச்சா.

"அடக்கடவுளே எப்புடி செவந்து கண்ணிப்போய்ருக்கு. என்னடி ரத்தம் வந்து காஞ்சுருக்கு. என்ன ஏது கடிச்சுத் தொலஞ்சுச்சோ அய்யோ."

அப்போதான் தாரணியும் நல்லா தலைய குனிஞ்சு கீழ பாத்தா. அவளுக்கே அதிர்ச்சி ஆய்டுச்சு. அவ்வளவு வெறித்தனமா நம்ம தமிழு தாரணியோட பெண்ணுறுப்ப சப்பி கடிச்சு உறிஞ்சுரக்கான். இருந்தாலும் தாரணிக்கி அப்போ எந்த வலியும் அதிகமாத் தெரியல. அவ உடம்பு முழுதும் சுக அலைதான் பரவிருந்துச்சு.

தாரணிக்கி அந்த நெனப்பு வந்ததும் அவ பெண்ணுறுப்பு வழக்கமா வேலையக்காட்டத் தொடங்கிருச்சு. தன்னோட அம்மா கை பட்டதும் அவளுக்கு அண்ணன் நியாபகம் வந்துருச்சு.

"ஆ ஆ ஆ அம்மா கைய எடு. வேணாம்."

" பேசாமெ நில்லு. மருந்தெண்ணெ தேச்சு விட்றேன். கொஞ்ச நேரம் அப்புடியே உக்காந்துரு கொஞ்சம் எண்ணெ காஞ்சப்ரம் எந்ணிரிச்சுப்போ.." னு சொல்லிட்டு எண்ணெய கைல நல்லா நெறய ஊத்துனா. அப்புடியே கைய குவிச்சு தாரணி பெண்ணுறுப்புல வச்சு மெதுவா மேலையும் கீழையும தேச்சுவிட ஆரம்பிச்சா.

தாரணிக்கி கொஞ்சமா வலியும் ஒருவித சுகமும் உடம்பு முழுசும் பரவ ஆரம்பிச்சது. மூக்கி வெடெக்கெ நல்லா மூச்ச இழுத்து இழுத்து விட ஆரம்பிச்சுட்டா. வயிறெல்லாம் நல்லா உள்ள இழுத்துக்கிட்டா. வாய் தன்னைபறியாம மொனங்கிடக்கூடாதுனு ஒரு கையால வாயப் பொத்திக்கிட்டா. சரியா நிக்க முடியாம கால் கொஞ்சம் தல்லாட ஆரம்பிச்சுருச்சு. தாரணியோட பெண்ணுறுப்பு நல்லா விரிஞ்சு குடுக்க ஆரம்பிச்சுருச்சு.

"ம்ம்மா போதும் விடு.... ந்ந்நிக்க்க முட்....ல"

"இருடி அம்புட்டுத்தேன்.."

அதுக்கும்மேல தாரணியோட யோனியுறுப்பு தாங்காம மெல்ல தன் திரவத்த சுரக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு. மருந்தெண்ணையோட சேத்து தன் திரவமும் இப்போ அம்மா கைல அப்ப ஆரம்பிசசுருச்சு. அதுக்கும் மேலயும் தாரணியாலமுடியல. ம்ம்மாமாமா னு சொல்லிட்டே இடுப்ப ரெண்டு மூனு வெட்டு வெட்டிட்டா. இப்போ தன அம்மா கை முழுதும் தன் திரவம் இருந்துச்சு.தாரணி பாதி சொருகுன கண்ணோட தன் அம்மாவப்பாத்தா. அவ அம்மா ஒன்னுமே செய்யாம கொஞ்சநேரம் இருந்தா..அவ இடுப்பு வெட்டி அடங்குனதுக்கு அப்புறம்தா கைய எடுத்தா. அவ கை முழுதும் தாரணி தண்ணிதான் இருந்துச்சு..

"ம்ம் பெரிய மனுசி ஆய்ட்டாள்ள" னு சொல்லிட்டு இன்னும் கொஞ்சம் மருந்தெண்ணைய கைல எடுத்து தாரணி தண்ணியும சேத்து நல்லா தேச்சு விட்டா.

தேச்சு முடிச்சுட்டு " தேச்சாச்சு ஒழுங்கா கொஞ்சநேரம் காத்தாட நில்லு. காஞ்சப்ரமா வெளில போ."

சொல்லி ரொம்ப நேரம் ஆகியும் பதில் ஏதும் வராததக்கண்டு தலைய தூக்கித் தன் மகளப்பாத்தா. அங்க தாரணி மூஞ்சியெல்லாம் வேர்த்துப் போய்ட்டு வேகமா மூச்சு வாங்கிட்டே பயந்த முகத்தோட கண்ல தண்ணி வழிய தன் அம்மாவப் பாத்துட்ருந்தா.

"அடியே ஏன்டி பேயப்பாத்த மாதிரி முழுங்கிட்டு நிக்கிர..?"

"ம்மா நான் வேணும்னே பன்ல. தெரியாம அப்டி ஆய்ருச்சு." னு சொல்லும்போதே தாரணி கண்ணுல இருந்து பொல பொலனு தண்ணி ஊத்த ஆரம்பிச்சுடுச்சு. விசும்பிட்டே உதட்டக் கடிச்சுக்கும் அழுகைய நிறுத்தப் போராடிட்ருந்தா தாரணி.

ஆனா அவ அம்மா ஒன்னுமே சொல்லல. அழுகைய அடக்க கஷ்டப்பட்டுட்டு இருந்த தன் மகள பாசமா பாத்தா.

" ஏன்டி அம்மா ஒன்னய தப்பா நெனச்சுட்டேனு அழுவுறியா? நானும் உன் வயசெல்லாம் தான்டி வந்தவதான். இதெல்லாம் சாதாரணம். இந்த வயசுல இதெல்லாம் சகசந்தேன். இதுக்கு ஏன்டி கண்ணக் கசக்குற.." னு சொல்லிட்டுபாசமா அவ கண்ணுத்துல ஒரு முத்தங் குடுத்துட்டு வேலயப் பாக்கப் போய்ட்டா.

தாரணி ஆறுதல் அடஞ்சாலும் இன்னமும் அவ.மனசு ஒரு திடமான நிலைக்கு வரல. ஒரு கையால பாவாடைய நல்லாத் தூக்கிப் புடிச்சபடி குடிசைச் சுவத்தையே பாத்துட்டு நின்னவளுக்கு டக்குனு வெக்கம்கலந்த சிரிப்பு வந்துருச்சு.