[Tamilking]

"இங்கேரு செல்வி..? எங்க ஒம்புள்ள அந்த வளந்த மாட்ட இன்னுங்காணோம்.? மசண்டையாச்சு வீட்டுப்பக்கம் வரணும்னு தெரியாதா..?" 

"வந்தேனு வய்யி காலு ரெண்டையும் ஒடச்சு அடுப்புக்குள்ள வச்சுருவேன்.அண்ணங்காரன இப்புடியா டி பேசுவ. எம்புள்ள ஒன்ன மாதிரி உக்காந்த எடத்துல ஒன்னுக்குப் பேயமாட்டான்டி. அவன் பக்கத்துக் கொள்ள ஆச்சிக் கௌவி வயலுக்கு ஒழவு ஓட்டப் போயிருக்கான். முடிச்சுட்டுதேன் வருவான். போயிட்டு ஆட்டுக் குட்டிக்கி தண்ணி வய்யிடி சிரிக்கி."

"ஆமாமா அப்புடியே கால ஒடச்சு அடுப்புல வக்கிற வரைக்கும் எங்கண்ணே கையி சும்மாருக்குமாக்கும். சரி நா ஆட்டுக்கு தண்ணி வச்சுட்டு குளத்துப் பக்கமா வெளிக்கிப் போய்ட்டு வரேன். நீ சீக்கிரமா கஞ்சி காச்சி வை."

"இங்கேரு டி.. காலங் கெட்டுப் போயக் கெடக்கு. நல்ல மறசலான செடியலாப் பாத்து ஒதுங்கு. பாவாடைய நல்லாத் தூக்கிட்டு ஒக்காரு. இன்னுஞ் சின்னப் பொடுசு மாதிரி சட்டியக் கலட்டி கைல சுருட்டிட்டு வந்தனு வய்யி கொண்ணே புடுவேன் பாத்துக்க."

"அய்யோ ஆத்தா. ஏன் இப்புடிக் கத்தி மானத்த வாங்குற. யாராச்சும் கேட்டுறப் போறாக. செவனே னு வேலையப்பாரு. எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்."

"அப்புடியே அண்ணங்காரனப் பாத்தா ஒழவு போதும்னு வீட்டுக்கு வரச்சொல்லு. எம்புள்ளக்கி கச்சப்படி சுட்டு வச்சுருக்கேன். வந்து வகுறார கஞ்சி குடிக்கட்டும்."

"சரி சரி எனக்கும் நாலு சுட்டு வய்யி" னு சொல்லிட்டே தாரணி கொளத்தோரமா இருக்குற பொதருக்காட்ட பாத்துக்கும் வேகமாப் போறா. தாரணி முழுக்க முழுக்க கிராமத்துல வளந்த கள்ளங்கபடமில்லாத பொண்ணு. எது நல்லது எது கெட்டதுனு இன்னும் முழுசா தெரியாதவ. அதனால அவளுக்கு எப்பவமே வெளிக்கி போனதும் ஜட்டிய கைல சுருட்டிட்டுதான் வீட்டுக்குப் போவா. அவ.அம்மாதான் எப்பவுமே அவ பன்றதப் பாத்துட்டு தலைல அடிச்சுப்பாங்க. அவ்வளவு வெகுளியான ஆளு நம்ம தாரணி. 

வெளிக்கிப் போனதும் அப்புடியே கைல சுருட்டிட்டு நேரா ஆச்சிக் கெழவி வயக்காட்டுக்குப் போனா. அங்கப் பாத்தா ஆச்சி மட்டும் வய வரப்பு கட்டிட்டு இருந்தா. 

"இஞ்சேரு ஆத்தோய்..."

"ஆரது...? என்ன புள்ள..?"

"எங்கண்ணே எங்காத்தா காணும். ஒழவு ஓட்டிருச்சா...?"

"என்னோட ராசா எப்பவோ ஓட்டிட்டு வூட்டுக் போய்ட்டான் டி."

"சரியாத்தா.. நா கொளத்துக்குப் போய்ட்டு வூட்டுக்குப் போறேன். மசண்டையாச்சு வூட்டுக்குப் போ."

"நாளக்கி நாத்து வக்கெனும்டி. சீக்கிரமா வந்துரு தாயி. ஒங்கையால மொத நாத்து எடுத்து வையி ராசாத்தி. அப்பத்தேன் எனக்கு நெல்லு கொட்டும்."

" ஆஞ் சரியாத்தோய். நா வாரென்."
சொல்லிட்டே கைல சட்டிய ஆட்டிட்டே என்னமோ பாட்டுப் பாடி வரப்புல குதிச்சு குதிச்சு கொளத்தப் பாத்துட்டு ஓடிட்ருந்தா தாரணி. ஆச்சிக் கெழவி தாரணி ஓடுற அழகப்பாத்துட்டே சிரிச்சுட்டு நின்னுட்ருந்தா..

"என் ராசாத்தி. எப்பவுமே நல்லாருக்கனும் பேச்சியாத்தா.. னு வேண்டிட்டு மம்பட்டிய தோள்ல போட்டுட்டு வீட்டப் பாத்து நடைய கட்டுனா அந்த ஆச்சிக் கெழவி.