[BASUnSUBA]

முன்பு:இதுநாள் வரையில் நடந்தது.

அஜயை காண சுபா ரயில் நிலையம் வந்து அடைந்தாள் .இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து கொண்டனர்.




தற்சமயம்:சுபா:போச்சுபர்ஸ் ல தா எல்லாமே இருந்துச்சு ,போன் கார்ட் எல்லாமே .

நான்:செரி உன் போன் கு ட்ரி பண்ணி பாப்போம்.(போனே சுவிட்ச் ஆஃ அப்படீன்னு வருது)

சுபா:எடுத்ததுமே எப்படி தா இவ்ளோ வேகமா சுவிட்ச் ஆஃ பணரங்களோ.என் போன் ஆ எனக்கே சுவிட்ச் ஆஃ பண்ண தெரியாது.

நான்:செரி வா இங்க உள்ள போலீசார் கிடா கப்லைன்ட் பணிரலாம்.

ரெண்டும பெரும் பெட்டியை தூக்கி கொண்டு அங்கே உள்ள காவல்  நிலையத்தில் காணாமல் போன்றவற்றை எல்லாம் பதிவு செய்து விட்டு அஜெயின் கார் ஐ நோக்கி நடந்தனர். இருவரின் முகமும் வாடி போயிருந்தது.சுபாவின் பெட்டியை பின்னால் 
ஐஐந்தரஹ இருகிக்கியில் போட்டு விட்டு அவன் முன்னாள் ஏறினான் அவளும் அவனுக்கு பிக்க்கது இருக்கையில் அமர்ந்தாள். நீண்ட நேர மௌவுணத்துக்கு பிறகு சுபா வாய் திறந்து "அஜய் கிடச்சுடும்ல எல்லாம் " னு கேட்டால். கவலை படாத பா எல்லாம் கிடச்சுடும். 

சரி சாப்பாடு வாங்கிட்டு வீட்டுக்கு போகலாம் 

சுபா: இல்லைங்க எனக்கு பசிகல 

யாருக்கு உனக்கா நம்பிட்டேன் , சரி சொல்லு என்ன வாங்கிட்டு வர 
(அவ மூஞ்சில சந்தோஷமே இல்ல, நான் drivethrough ல நிப்பாட்டி ஆர்டர் பண்ணி வாங்கிட்டி வீட்டுக்கு வண்டிய விட்டேன்)

வண்டிய நிப்பட்டியப்பின் வீடு வந்துருச்சுன்னு சொன்னேன் . அவ ஏதோ யோசனைல இருந்தா. நான் சுபா சுபா னு அவளை உளுக்கினேன் . அப்போ தான் சுய நினைவுக்கு வந்தா. 

வீடு வந்துருச்சு சுபா 

சுபா: ஓஹ்...... 

இன்னும் அதுவே நினைச்சிட்டு இருக்கியா 

சுபா: அதுலதான்  எல்லாம் இருந்துச்சு . இப்போ நான்  பண்ணுவேன் திரும்பி போக கூட என்கிட்டே பணம் இல்ல 

ஹாஹாஹா ஏய் சுபா அதான் நான் இருக்கேன் ல அப்பறம் ஏன்  கவலை படுற 

சுபா: உனக்கு அதெல்லாம் புரியாது அஜய் , இங்க வந்து டிரஸ் எடுக்கலாம் னு அதிகமா டிரஸ் கூட எடுத்துட்டு வரல 

இதுக்கு எல்லாம் என் கவலை படுற நான் தாரேன் நீ வாங்கிக்கோ 

சுபா: என்ன விளையாடுறியா , உன் வீட்ல தங்குறேன் , இப்போ இது வேறையா 

ஏன் என் மேல உனக்கு நம்பிக்கை இல்லையா 

சுபா: லூசு நம்பிக்கை இல்லாமையை இங்க இவளோ தூரம் வந்து இருக்கேன் 

அப்பறம் என்ன சுபா போனதா நினச்சு ஏன் இவளோ யோசிக்கிற 

சுபா: இல்லடா போன் ம் போச்சு அதுலயே 

அதையும் வாங்கிக்கலாம் சுபா , சரி இப்போ உள்ள போகலாமா இல்ல இங்கயே இருக்க போறியா 

சுபா: ஹாஹாஹா வா போகலாம் 

சொல்லி விட்டு இருவரும் இறங்கி உள்ளெ சென்றோம் , வழக்கம் போல நான் தான் பெட்டியை தூக்கிட்டு போன்னேன் . உள்ளெ வந்ததும் " பாரடா நல்ல பெரிய வீடு அழகா இருக்கு "
  
தாங்க்ஸ்  சுபா , சரி நீ பிரெஷ் ஆய்கிறீயா ?  இல்ல சாப்டுட்டு பண்ணுறியா 

சுபா: ஐயோ ரெஸ்ட்ரூம் பொய்யே ஆகணும் எங்க இருக்கு 

ஹாஹாஹா மேல என் ரூம் கு பக்கத்துக்கு ரூம்க்கு அவளை கூட்டிட்டு போன்னேன் . 

இங்கயே தங்கிக்கோ டௌயில் எல்லாம் உள்ளேயே இருக்கு .  ஹீட்டர் போட்டுக்கோ வெளிய மைனஸ்ல இருக்கு .

சுபா: முதல ரெஸ்ட் ரூம் எங்க இருக்கு . 

அவளோ அவசரமோ போ அந்த இருக்கு பாரு. பாத்ரூம் சேப்பல் போட்டுக்கோ. ப்ரெஷ் ஆகிட்டு கீழ வா 

ஒரு 20 நிமிஷம் இருக்கும் அவ ஒரு டீஷிர்ட் போட்டுட்டு இறங்கி வந்தா. 
நான் ஒரு ஷார்ட்ஸ் அண்ட் sleaveless  போட்டுட்டு டைனிங் டேபிள் ல ஒக்காந்து இருந்தேன் . 

சுபா: நீயும் ப்ரெஷ் ஆய்டியா அஜய் 

ம்ம்ம்ம்ம் , சரி உனக்கு சாப்பாடு வேண்டாம் னு சொல்லிட்ட  . நீ ஒக்காரு நான் சாப்பிட்டு வாறன் 

சுபா: கொன்னுடுவேன் எனக்கும் கொடுடா , எதோ விளையாட்டுக்கு சொன்னா . ( சொல்லிட்டே ஒரு பிக் மேக் பர்கர் ah  புடுங்கினாள் )

தெரியும் நீயாவது சாப்பாடு வேண்டாம் னு சொல்லுற ஆளா 

சுபா: சாப்பிடும் போது பேச கூடாது 

ரெண்டு பெரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் கலாய்ச்சுட்டாய் சாப்பிட்டு முடிச்சோம் ,
நான் எதோ இப்போ தான் பார்த்த நண்பர்கள் மாதிரி இல்ல , ரொம்ப நாள் பழகிய ஆள் மாதிரி நடந்துக்கிட்டா.
இது பனி காலம் அதுனால வேகமா இருட்ட ஆரம்பிச்சுச்சு . 
அவ மூஞ்சில ஒரு கிரக்கம் வேற அவளோ தூரம் பயணம்...... 
சரி னு இருவரும் படுக்க சென்றோம் ......

தொடரும்......