[Arun_1990]

அது இல்ல மா…. நாம ஷூட்டிங்குக்கு கிழம்புன அன்னைக்கு மழை வரும்னு தெரியும், ஆனா புயல் வரும்னு தெரியாது, டைரெக்டர், அடுத்த நாள் ஷூட்டிங்க் வச்சிக்கலாம்னு சொன்னான், ஆனா நான் தான் படகுல உன் கூட தனியா, மழைல நனஞ்சுகிட்டே கடலுல இருந்தா நல்லா இருக்கும்னு பிலான் போட்டு, அத டைரெக்டருகிட்ட வேற மாதிரி சொல்லி, உண்மையான மழைல காட்சிய ஷூட் பன்னுனா நல்லா இருக்கும்னு ஒரு புருடாவ விட்டு உன்ன கடலுல இறக்குனேன் மா” என சொல்ல ஜோதிகா சட்டென ராஜேந்திரன் மொட்டை தலையில் கொட்டினாள்.
“ஆ…. வலிக்குதுமா…..”
“நல்லா வலிக்கட்டும்… மொட்டையா, இப்படி இழுத்துவிட்டுட்டியே யா….”
“சத்தியமா புயல் வரும், இப்படி தொலஞ்சு போவோம்னு நான் நினைக்கவே இல்ல மா, பட் அதுலயும் ஒரு நல்லது பார்த்தியா…. நான் உன் கூதிய சுவச்சுட்டேன்…”
“ச்சீ….. ஹம்…. எல்லாமே பொய்னு சொன்ன….. அடுத்து….”
அடுத்து, இந்த காட்சிக்கு உனக்கு சேலை, ஜாக்கெட் பாவாடை எல்லாமே இருந்தது, ஆனா நான் தான், காட்சி தத்ரூபமா இருக்கனும், மீனவ பெண்கள் ஜாக்கெட் போட மாடாங்க, சிடிசன் படத்துல மீனா கூட ஜாக்கெட் போடாம தான் நடிச்சாங்கனு சொல்லி உன்ன சேலைய மட்டும் சுத்திகிட்டு நடிக்க வச்சே.ன்..
யோவ் மொட்டை நீ பயங்கரமான ஆளுயா….
“அடுத்து, நங்கூரத்த டைரெக்டர் போட சொன்ன போது, நங்கூரம் போட்டா நம்மள காப்பாற்றிடுவாங்க, உன் கூட கடலுல தனியா இருக்க முடியாதுனு நினச்சு நங்கூரத்த வேனும்னே தண்ணீல தூக்கி போட்டேன் மா…
யோவ்…. இது எவ்வளவு பெரிய தப்புனு தெரியுமா யா…. நாம வந்த குட்டி படகு கவுந்திருந்தா நாம செத்துருப்போம் யா….”
“தெரியும் மா, ஆனா உன்ன ஓக்குரதுக்காக சாகுர வரைக்கும் ரிஸ்க் எடுக்க நான் துனிஞ்சுட்டேன்….”
“ச்சீய்… மயிர புடுங்கிட்ட….. யோவ் அதுக்காக இப்படியா யா…”
“பின்ன பூவெல்லாம் கேட்டுப்பார் படம் வந்த டைம்ல இருந்து உன்ன நினச்சு கை அடிக்குரேன், எப்படியாச்சும் உன்ன ஓக்கனும்னு பிலான் போட்டேன், மலேசியாவுல உன்ன ஓக்க டைரெக்டர்கிட்ட கேட்டேன், அவனும் உன் கிட்ட கேட்டு நீ ஒத்துக்க மாட்டேனு சொல்லிட்டாரு, அதான் அமஞ்ச சிச்சுவேசன எனக்கு சாதகமா ஆக்கிட்டேன், உன்னயும் ஓத்துட்டேன், இனிமேல் நாளைல இருந்து அடிக்கடி உன்ன நான் ஓப்பேன் மா” என சொன்ன ராஜேந்திரன் சட்டென ஜோதிகாவை தூக்கி தரையில் படுக்க போட்டான்.
“ஆ….. கிழவா…. கிழவனா இருந்தாலும் முரடனா இருக்கயா ஆ…. மெதுவா யா” என ஜோ முனங்க, அவள் கால்களை விரித்தான் ராஜேந்திரன் ஜோவின் கூதியில் தன் கையை குவித்து உள்ளே தினித்து கூதியை வருட ஆரம்பித்தான். இதுநாள் வரை ஜோ பல ஆண்களிடம் ஓல் வாங்கியிருந்தாலும் இது அவளுக்கு புதுமாதிரியாக இருக்க ராஜேந்திரனிடம் முழுமையாக சரணடைந்தாள்.
“ஹம்… அப்புறம் என்ன பொய் யா….
“அதான் சொன்னேனா…. எல்லாமே பொய் தான்… படகுல நான் தான் என் பேன்ட் சட்டைய கடலுல போட்டேன், தீவுக்கு வரவும் என் ஜட்டிய முள்ளுல காய வச்சு அத உன் கையாலயே கிழிக்க வச்சேன், கிழிக்கல, ஆனா நானே கிழிச்சுட்டு பழிய உன் மேல போட்டேன், உன் முன்னாடி அம்மனமா ஆனேன், உன் சேலைய கிழிச்சு கொடுத்த, அத கடல் அலைல கழட்டிவிட்டேன், திரும்ப சேலைய கிழிச்ச கொடுத்த, அதையும் கடலுல கழட்டி விட்டேன், இப்போ உன் முன்னாடி அம்மனமா ஆனேன்…” என சொல்லி ஜோ மீது படுத்து அவள் முகத்தை நக்கினான்.
“ராஸ்கல்…. நீ திருடன் யா….. எப்படிலாம் பிலான் பன்னியிருக்க…. ஹம்…எனக்கும் இது ஒரு புது எக்ஸ்பீரியன்ஸ் தான்… இப்படி ரம்மியமான சூழ்நிலையில்….. இப்படி அம்மனமா……. நீ கிழவனா இருந்தாலும் 40 வயசு ஆளு மாதிரி தான் இருக்க, எனக்கு ரொம்ப புடிச்சிருக்கு யா…. எவளுக்கும் இப்படி வாய்ப்பு கிடைக்காதுயா…. ஐ லவ் யூ யா…. ஆனா ஊருக்கு போகவும் இத எல்லாம் மறந்திடனும் யா…”
“கண்டிப்பா தாயி…” என ராஜேந்திரன் சொல்ல, அப்போது திடும் திடும் என இடி இடிக்க, மின்னல் வெட்ட, ராஜேந்திரன் சட்டென எழுந்தான்….
“எழுந்திரி மா…. வேகமா, புயல் வருது, வேகமா எழுந்திரி மா…. நான் ஓடிப்போய் படக கட்டுறேன், இந்த கயிற்ற நான் தூக்கிகிட்டு வாறேன், நீ வேகமா ஒடிப்போய் நாம சமச்ச மீன் எல்லாத்தையும் எடுத்துகிட்டு நம்ம கூடாரத்துக்கு ஓடுமா” என சொல்லி ராஜேந்திரன் கீழே கிடந்த கயிற்றை எடுத்தான்.
“ச்சே….. மீண்டும் இவன் கிட்ட ஓல் வாங்கலாம்னு நினச்சா இப்படி ஆகியிருச்சே என நொந்துகொன்டு வேகமாக ஓடினாள், கொளுக் மொளுக்கென ஓடி படகு அருகே சென்று அங்கு வேக வைக்கப்பட்ட மீண்களை எடுத்தாள், கீழே வெட்டி வைக்கப்பட்டு பாதி வெந்திருந்த மீண்களையும் எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக ஓடினாள். அடுத்த ஐந்து நிமிடத்தில் மேலே இருந்த கூடாரத்தை அவள் அடைய, மழை பொழிய ஆரம்பித்தது. சுமார் பத்து நிமிடம், கீழே ராஜேந்திரன் மீண்களை தீயில் வைத்தபடி குச்சியை வைத்து மீண்களை தீயில் வைத்தாள். மேலும் சில கட்டைகளை போட்டு தீயை எரியவைத்தாள். ராஜேந்திரன் கீழே படகை கட்டிவிட்டு கத்தி மற்றும் அனைத்து பொருட்கள், கயிறு, டியூப் எல்லாதையும் எடுத்து வந்தான். மழையில் நனைந்திருந்தான். அவனை பார்க்கவும் ஜோவுக்கு மூடானது… ராஜேந்திரன் அந்த பெரிய குடிசையில் அனைத்தையும் வைத்துவிட்டு கட்டிலில் உட்கார்ந்து மூச்சு வாங்கினான்… 60 வயதானதால் அவனது முதுமை வேலையை காட்டியது… ஜோ மெதுவாக அவன் அருகே வந்தாள். அவன் கட்டிலில் இருந்து இறங்கி கீழே உட்கார்ந்தான், ஒரு திருக்கை மீண் துண்டை எடுத்தான்… அதை சுவைத்தான், அதில் பாதியை வெட்டி ஜோவுக்கு கொடுத்தான்…. வெளியே மழை தட்டி எடுக்க, அந்த குடிசை கொஞ்சம் கூட ஒழுகாமல் இருந்தது, எதிரே கொளுந்து விட்டு எறியும் தீ, நெருப்பின் சொடு, குளிர்ந்த இரவு, மழை எவை அனைத்து இருவரையும் மூடாக்கியது, ஆனால் ஓல் போடும் சக்தி ராஜேந்திரன் உடலில் இல்லை, அவன் பூலும் விரைக்க வில்லை….
To Be Continue …
மன்னிக்கவும் நண்பர்களா…. பெரிய அப்டேட்ட போஸ்ட் பன்ன முடியல, டேடா பேஸ் எரர்… ஆகவே குட்டி குட்டி அப்டேட்டா போடுறேன்