[kkssr]

காலையில் எழுந்ததும் மறுபடியும் ‘good morning’ எனமேசேஸ் அனுப்பினேன். அதற்கும் பதில வரவில்லை. பல்லை தேய்த்துவிட்டுகிச்சனுக்குள் நுழைந்தேன். அண்ணியிடம் கட்டிப் பிடித்து விளையாடவேண்டும்என்று தோன்றவில்லை. மனம் முழுவதும் சிந்துவே வியாபித்திருந்தாள். 

காஃபியைபோட்டுக் கொடுத்த அண்ணி “என்னடா ஒரு மாதிரி இருக்கே?” என்றாள். நான், “ஒன்றுமில்லை,” என கூறி ஹாலில் சென்று அமர்ந்தேன். அண்ணியும் காஃபியுடன்வந்து என்னை நெருக்கியபடி அமர்ந்தாள்.

“பரவாயில்லேடா! நான் கூட நீ என்னமோ உங்கண்ணனைப் போலவே ஆம்பிளையில்லேயோன்னு நினச்சேன்.”

“அண்ணி…. என்ன சொல்றீங்க?”

“ம்ம்ம்ம்….சுரைக்காய்க்கு உப்பில்லை…… உங்கண்ணன் கொட்டையிலேபருப்பில்லைன்னு. நேத்து ராத்திரி என்னை புரட்டி எடுத்திட்டேயே.ம்ம்ம்ம்…..குழந்தை மட்டும் அழலேன்னா…..” என அவளிடமிருந்து ஒரு ஏக்கபெருமூச்சு வெளிப்பட்டது.

நான் அண்ணி சொல்வதைக் கேட்டு திகைத்து நின்றேன். “அண்ணி! நான் நேத்து ராத்திரி ஏதோ தெரியாம…..”

“நீ தெரிஞ்சு செஞ்சியோ…இல்ல தெரியாம செஞ்சியோ….I liked it.”

அண்ணிக்கு எப்படி புரிய வைப்பது. நான் சிந்துவை நினைத்து அண்ணியிடம்தவறாக நடந்து கொண்டதை….நாம் செய்வது அண்ணனுக்கு துரோகம் அல்லவா. என் மேல்நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் குடும்பத்தினரின் நம்பிக்கைக்கு உலை வைப்பதா? எனபலவாறாக மனம் சிந்தித்துக் கொண்டே குளிக்க சென்றேன்.

சோப்பைப் போடலாம் என நினைத்த போதுதான் தெரிந்தது சோப் நேற்றே தீர்ந்து போனது.

“அண்ணி. சோப் தீர்ந்து போச்சு. கொஞ்சம் எடுத்து தர்றீங்களா?” என சத்தமிட்டேன்.

சிறிது நேரத்தில் அண்ணி வெளியே நின்று, “கதவை திறடா,” என்றாள். நான்அங்கிருந்த துண்டை எடுத்து இடுப்பில் சுற்றிக் கொண்டு கதவை கொஞ்சமாகதிறந்து கையை வெளியே நீட்டினேன். 

அண்ணி பலவந்தமாக கதவை தள்ளிக் கொண்டுஉள்ளே நுழைந்தாள். உள்ளே நுழைந்தவள் ஒரு கையால் என் இடுப்பிலிருந்த துண்டைஇழுக்க அது அவள் கையோடு சென்றது. நான் உடனே குனிந்து என் குஞ்சை கைகளால்பொத்திக் கொண்டு கால்கள் இரண்டையும் ஒடுக்கிக் கொண்டு, “ஐயோ!அண்ணி…வெளியே போங்க, இது என்ன விளையாட்டு….?” என்றேன்.

“ஏன் என் கொழுந்தனை நான் அம்மனமா பார்க்க கூடாதா?”

“ப்ளீஸ் அண்ணி வெளியே போங்க. அண்ணன் பார்த்தார்னா பிரச்சினை ஆயிடும்…”

“அவரும் குளிச்சுக்கிட்டு இருக்கார்டா…”

“ப்ளீஸ் வேணாம் அண்ணி…சொன்னா கேளுங்க….”

நான் சொல்ல சொல்ல எதையும் காதில் வாங்காமல் என் கைகளுக்கு கீழே தன் கையை வைத்து என் கொட்டைகளைப் பிசைந்தாள்.

நான் நிமிர்ந்து அவளைப் பார்க்க அடுத்த கணம் என் வாயில் தன் வாயைஇணைத்தாள். இன்னொரு கை என் முதுகை தடவியது. என்னுடைய சுன்னி மெதுவாக விறைக்க ஆரம்பித்தது. அண்ணியின் வாய்க்குள் என் நாக்கு என்னையறியாமல் நுழைந்து துழாவியது. என் தடியை மறைத்திருந்த கைகளை எடுத்து அண்ணியின் வாளிப்பான இடுப்பைப் பிடித்தேன்.

அண்ணியின் கை மெல்ல உயர்ந்து என் தடியைப் பிடித்தது. அதன் விறைப்பை தன்கைகளால் உணர்ந்ததும் என் வாயிலிருந்து தன் வாயை விடுவித்து கண்கள் விரியஎன் தடியை ஆச்சர்யத்துடன் நோக்கினாள். அவள் வாய், “அம்மா! எம்மாம் பெரிசு….?” என முனுமுனுத்தது.

அவள் கை என் தடியின் நுனித் தோலை மெதுவாக பின்னுக்கு இழுக்க அதன்சிவந்த தலை வெளியே எட்டிப் பார்த்தது. தன் நாக்கை வெளியே நீட்டி தன்உதடுகளை நனைத்துக் கொண்டாள்.

“இந்து எங்கேயிருக்க? என் சிவப்பு ஸ்டிரைப் சட்டை எங்கே போச்சு?” அண்ணனின் குரல் ஒலித்தது.

“இதோ வந்துட்டேங்க….” என்று உரக்க கூறியவள், “சே…என்ன மனுஷன்…ஒருசட்டையை எடுத்து தர நான் தான் வரணுமா,” என முனுமுனுத்து குனிந்து என்பூலின் தலையில் முத்தம் ஒன்றை கொடுத்தாள். ஏக்கத்துடன் அதை பார்த்துக்கொண்டே பாத்ரூமை விட்டு வெளியேறினாள்.

என்னிடமிருந்து ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சு வெளிப்பட்டது. அப்பாடதப்பிச்சேன் என நினைத்துக் கொண்டேன். நான் எப்படி அண்ணியின் ஆசைக்குஇணங்கினேன் என்பது எனக்கு புரியாத புதிராக இருந்தது.

அலுவலகத்தில் வேலை நிம்மதியாகப் பார்க்க முடியவில்லை. ஒருபுறம் சிந்துஎன் நினைப்பில் வந்து போக மறுபுறம் அண்ணி என்னை தொந்தரவு செய்துகொண்டிருந்தாள். அன்று மாலை அலுவலகம் முடிந்ததும் என்னவானாலும் சரிசிந்துவை சென்று பார்ப்பது என முடிவெடுத்துக் கொண்டேன்.


7 மணிக்கு அலுவலகம் முடிந்து அவள் வீட்டிற்கு சென்ற போது மணி எழரைஆயிற்று. குழந்தைகள் இரண்டும் என்னைப் பார்த்ததும் ஓடிவந்து கட்டிக்கொண்டன. 



குழந்தைகளுக்கு பின்னால் நின்ற சிந்துவைப் பார்த்தேன். பிராவில்அடைபடாத அவளுடைய முலைகள் நைட்டிக்குள் புடைத்துக் கொண்டு நின்றது.காம்புகள் நைட்டியில் துருத்திக் கொண்டு நின்றது. என் பார்வை போகும்பக்கத்தை நோக்கிய அவள் என்னைப் பார்த்து யாரிடமோ சொல்வது போல் ‘வாங்க’என கூறிவிட்டு சென்றாள். அவள் வாடா என கூறாமல் வாங்க என கூப்பிட்டது எனக்குஒரு மாதிரியாக இருந்தது.



குழந்தைகளும் நானும் ஷோஃபாவில் அமர்ந்து சிரித்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தோம். சிறிது நேரத்தில் நைட்டியின் மேல் ஒரு துண்டைப் போட்டுதன் முலைகளை மறைத்தவண்ணம் அங்கு வந்த சிந்து அவர்களைப் பார்த்து, “கண்டவங்ககிட்டெல்லாம் என்ன பேச்சு. போய் படிங்க,” என விரட்டிவிட்டு என்எதிரே அமர்ந்தாள்.



குழந்தைகள் என்னை ஏக்கத்துடன் பார்த்தபடி சென்றன. நானும் சிந்துவும்மட்டும் தனியாக எதிரெதிரே அமர்ந்திருந்தோம். ஒரு இறுக்கமான அமைதி அங்குநிலவியது.

“ஏங்க வந்தவனுக்கு ஒரு காஃபி கூட தர மாட்டீங்களா?” என மௌனத்தை கலைத்தேன். அவள் விருட்டென எழுந்து உள்ளே போனாள்.



நான் கிச்சன் வாசலில் சென்று நின்று கொண்டு அவள் பின்னழகை ரசித்துக்கொண்டிருந்தேன். நைட்டி அவள் குண்டி பிளவிற்குள் நுழைந்து அவள் ஜட்டிஅணியவில்லை என்பதைக் காட்டியது. என் பேண்டுக்குள் தம்பி புடைக்கஆரம்பித்தான். அவள் காஃபியுடன் திரும்பி வர நான் வாசலில் நின்று கொண்டுநிலையில் கை வைத்து அவளை வழி மறித்தேன்.



“வழியை விடுங்க சிவா ப்ளீஸ்…”

“என்னை மன்னிச்சுட்டேன்னு சொல்லுங்க…நான் வழியை விட்டுர்றேன்.”



அவள் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தாள். பின்னர் மெதுவான குரலில், “ஒருவாரம் நீங்க வீட்டுப் பக்கமே வராம இருந்தா கோபம் வராதா?…..” என்றவள்சிறிது இடைவெளிவிட்டு, “பசங்க எவ்வளவு ஏங்கிருச்சு தெரியுமா?” என்றாள்.



“பசங்க மட்டும் தானா? நீ இல்லையா…?” என நான் கண்களாலேயே கேட்க, அதை புரிந்து கொண்டாளோ என்னவோ தன் தலையை குனிந்து கொண்டாள்.



“முதல்லே என்னை நீங்க, வாங்க, போங்கன்னு சொல்றதை நிறுத்துங்க,” என்றேன்.



“அடச்சீய் கையை எடுடா….” என்று என் கையை விலக்கிவிட்டு நடந்தாள்.



நான் அவள் அழகு குண்டிகள் அசைய நடப்பதையே கவனித்துக் கொண்டு அவள் பின்னால் சென்றேன்.



அவள் டீப்பாயில் காஃபி ட்ரேயை வைத்துவிட்டு, தனக்கு ஒரு கப் எடுத்துக்கொண்டாள். நானும் ஒரு கப் எடுத்துக் கொண்டு அவள் எதிரில் அமர்ந்தேன்.நான் காஃபியைக் குடித்துக் கொண்டே அவளை ஏறெடுத்துப் பார்க்க அதுவரைஎன்னையை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள் டக்கென்று தன் பார்வையை மாற்றிக்கொண்டாள்.



“சிவா… நாளைக்கு சாயந்தரம் கொஞ்சம் வர முடியுமா? சின்னவனுக்கு birthday வருது. துணி எடுக்கணும். அவர் ஆஃபிஸுலே வேலையிருக்கு வரமுடியாதுன்னு சொல்லிட்டாரு.”



“ஓ…! ஸ்யூர்…! ஒரு ஆறு மணிக்கு வந்தா போதுமா?”

“ஓக்கே! சரியா இருக்கும்.”
சரி என நான் கிளம்ப என்னை வாசல் வரை வந்து வழி அனுப்பினாள்.