[Kama Vettai]

"அப்படியெல்லாம் செஞ்சுராதீங்க. அப்புறம் இவ்வளவு நாள் நாம பொறுமையா இருந்ததுக்கு அர்த்தமே இல்லாம போயிரும். எனக்கு இது ஒன்னும் கஷ்டம் இல்ல. நீங்க என்னைய நெனச்சு கவலைப்பட்டு உங்க உடம்பையும் மனசயும் கெடுத்துக்காதீங்க. எல்லாமே சீக்கிரம் சரியாகிடும்னு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு. "

தன் கணவனை சமாதானப்படுத்திட்டு, அம்மா வீட்டுக்கு கிளம்புனாள். அங்கே இவளோட அம்மாவும் தம்பியும் மட்டும் இருக்காங்க. இவளோட தம்பி சிவா. வயசு 23. நார்மல் உடம்பு. டிகிரி முடிச்சுட்டு வேலைக்காக காத்திருக்கான். அக்காவும் தம்பியும் சின்ன வயசுல இருந்து ரொம்ப குளோஸ். ஜாலியா பேசுவாங்க. சிவா பெண்கள் விசயத்துல கெட்டிக்காரன்.

திவ்யா தன்னோட அம்மா வீட்டுக்கு வந்து நின்னாள்.

"அம்மா... அம்மா.." கூப்பிட்டுக்கிட்டே உள்ளே வந்தாள்.

"ஹே திவ்யா.. வாடி.. எப்படி இருக்க.. நீ மட்டும் தான் வந்துருக்கியா.. மாப்பிள்ளை வரலை.."

"இல்லமா.. அவரு வரல. நான் மட்டும் கொஞ்ச நாள் தங்கிட்டு போலாம்னு வந்தேன்"

"கல்யாணமான பொண்ணு பொறந்த வீட்டுல வந்து தங்குனாலே எதோ பிரச்சனை னு அர்த்தம்"

"அம்மா.. நீ பாட்டுக்கு எதையாவது கற்பனை பண்ணிகிட்டு இருக்காத. ஒரு சின்ன மனஸ்தாபம் அவ்வளவு தான் "

"நான் வேணும்னா உன் மாமியார்கிட்ட பேசவாடி"

"அய்யோ அம்மா சும்மா இரு. நீ எதாவது செஞ்சு பெருசாக்கிறாத.. "

"அது இல்லடி"

"நான் இங்க இருக்கவா.. இல்ல கெளம்பட்டுமா.."

"உடனே மூக்க விடைக்காதடி. நான் எதுவும் பேசல. போதுமா"

"ஹம்.. சிவா எங்க.."

"மொட்டை மாடியில நிக்குறான்."

"சரி நான் போய் பாக்குறேன்"

சொல்லிட்டு மொட்டை மாடிக்குபோனாள்.