[sangavisri]

எட்டாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

நான் அவன் பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்த பின்னரும் கூட, சரணின் பார்வை என் மார்பு மேலேயே இருந்தது. ஆனால் நான் நைட்டியின் பட்டன்களை போட்டுவிட்டதால் அவனால் என் பள்ளத்தாக்கைப் பார்க்க முடியாத ஏக்கம் அவன் கண்களில் தெரிந்தது.

 

அவன் பார்வை என்னையும் போதையேற்ற ஆரம்பிக்க, இருவரின் கவனத்தை திசைதிருப்பவும் நான் “சரண்.. இன்னைக்கு ஸ்கூல்ல நடந்த டெஸ்ட்டை நீ நல்லா எழுதியிருந்த. இதுமாதிரியே கன்ட்டின்யூ பண்ணு. நல்ல மார்க் எடுத்து பாஸ் பண்ணிடலாம்..” என்று அவன் கவனத்தை திசை திருப்ப முயன்றாலும், அவன் பார்வை என் மார்பை விட்டு அகலவில்லை.

 

ஏற்கனவே காமத்தீயை அணைக்க முடியாமல் வெந்து கொண்டிருந்த என்னை அவன் பார்வை மேலும் உஷ்ணமடையச் செய்தது. அந்த நிமிடம் சில காலத்திற்கு முன்னால் நானும் அவனும் செய்த செக்ஸ் சேட்டைகள் என் கண் முன்னால் வந்து நிழலாட ஆரம்பித்தது.

 

நான் மீண்டும் சுதாரித்துக்கொண்டேன். இனியும் எதுவும் செய்யாமல் இருந்தால் விஷயம் விபரீதம் ஆகிவிடும் என்று நினைத்து சற்று கடினமான குரலில் “சரண்? ஏன். என்னாச்சு உனக்கு? உன் கவனம் எல்லாம் எங்கடா இருக்கு?” என்று சொல்ல அவன் “சாரி டீச்சர்..” என்று சொல்லிவிட்டு புத்தகத்தை பிரிக்க ஆரம்பித்தான்.

 

ஒவ்வொரு பக்கமாக புத்தகத்தை புரட்டியவன் “டீச்சர்.. இந்த பாடத்தை கொஞ்சம் புரியுற மாதிரி சொல்லிக் குடுங்க..” என்றான்.

 

நான் அவன் காட்டிய பக்கத்தை பார்த்துவிட்டு, அந்த டாப்பிக்கைப் பற்றி விவரிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால் அவன் கவனம் பாடத்தின் மீது இல்லை என்பதை என்னால் உணர முடிந்தது. இருந்தாலும் நான் அதை கண்டுகொள்ளாமல் என் வேலையை தொடர்ந்தேன்.

 

இருவரும் அருகருகே சிறு இடைவெளியுடன் இருந்தோம். அன்று சரண் ரோஜா வாசனை பவுடர் போட்டு வந்திருப்பான் போல. ரோஜாவின் வாசனை என் நாசியைத் துளைத்தது. அதனால் நான் அடிக்கடி மூச்சை பலமாக இழுத்து வாசனையை முகர்ந்துகொண்டேன்.

 

கொஞ்சம் நேரம் கழிந்ததும் எனக்கும் சரணுக்கும் இடையே இடைவெளி குறைந்தது போல இருந்தது. அவன் தொடை என் தொடையில் உரசும் அளவு நெருக்கத்திற்கு அவன் நகர்ந்து வந்திருந்தான்.

 

உடனே நான் கொஞ்சம் தள்ளி அமர நினைத்தேன். ஆனால் அதைச் செய்யவில்லை. அது ஏன் என்று எனக்கே புரியவில்லை. அப்போது எதேர்ச்சையாக அவன் பேன்ட்டைப் பார்க்க அது கொஞ்சம் மேடாக புடைத்திருந்தது. அவன் சுன்னி விரைத்து வெளிவர முடியாமல் அவன் பேன்ட், ஜட்டிக்குள்ளேயே அடைபட்டு கிடப்பது போல இருந்தது.

 

அதனாலோ என்னவோ? சரண் அடிக்கடி நெளிந்து கொண்டிருந்தான். அதை உணர்ந்த நான், மனதுக்குள்ளேயே சிரித்தபடி “என்ன சரண்? யூரின் ஏதும் போகனுமா?” என்றேன்.

 

உடனே மறுக்காமல் “ஆமாம் டீச்சர்..” என்று சொல்ல, நான் பாத்ரூமைக் காட்டி போய் வரச் சொன்னேன்.

 

சரண் பாத்ரூம் போனதும் நான் கிச்சனுக்கு சென்று தண்ணீர் குடித்து கொஞ்சம் ஆசுவாசப் படுத்திக்கொண்டேன். “அம்மு.. ரிலாக்ஸ்.. இந்த மாதிரி சந்தப்பத்துலதான் நீ நிதானமா இருக்கனும். சரணும் செம மூடுல இருக்கான் நீயும் அதே மாதிரி இருக்க. இன்னைக்கு நீ ரொம்ப அமைதியா உணர்ச்சி வசப்படாம இருக்கனும்..” என்று எனக்கு நானே ஆறுதல் சொல்லிக்கொண்டேன்.

 

நான் மீண்டும் பழைய இடத்தில் வந்து அமர, சரண் அதுவரையிலும் வெளியே வரவில்லை.

 

“என்ன இது? பாத்ரூம் போனவனை இன்னும் காணவில்லையே!” என்று நான் பாத்ரூம் அருகே சென்று “சரண், இவ்ளோ நேரம் உள்ள என்னடா பண்ணிட்டு இருக்க?” என்று சொன்னதும் “ஒரு நிமிஷம் டீச்சர்..” என்று சொன்னவன், கொஞ்ச நேரத்தில் கதவைத் திறந்தான்.

 

அவன் முகம் பேயறைந்ததைப் போல இருந்தது. ஏதோ பதட்டமானவன் போல காணப்பட்டான்.

 

“என்னடா இவ்ளோ நேரம்?” என்று நான் சொன்னதும் “ஒன்னுமில்ல டீச்சர்..” என்று சொன்னான்.

 

பின்னர் நானும் அவனும் பாடத்தை தொடர ஆரம்பித்தோம். ஆனால் அவன் வழக்கத்தைவிட அன்று எனக்கு மிக நெருக்கமாகவே இருந்தான். அவன் உடம்பிலிருந்த வந்த ரேஜா மணம் கலந்த வியர்வை வாசம் என்னை என்னவோ செய்தது.

 

என்னால் அன்று பாடத்தில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. அவனும் நிலைமையும் அப்படித்தான் இருந்தது.

 

அதனால் சரணை வீட்டுக்கு போகச் சொல்லலாம் என்று நினைத்து, புத்தகத்தை சட்டென மூடினேன்.

 

அதைக் கண்டதும் அவன் “என்னாச்சு டீச்சர்? ஏன் பாதியிலேயே புத்தகத்தை மூடிட்டீங்க?” என்றான்.

 

“சரண், இன்னைக்கு எனக்கு கொஞ்சம் உடம்பு சரியில்ல. அதனால நீ போய்ட்டு திங்கள் கிழமை வா..” என்று சொன்னேன்.

 

ஆனால் அவனோ “ஏன் டீச்சர் உடம்புக்கு என்ன?” என்றான்.

 

“என்னன்னு சொல்லத் தெரியல சரண். உடம்பு கொஞ்சம் அசதியா இருக்கு. அதனால என்னால உனக்கு பாடம் சொல்லித்தர முடியலை. நீ கிளம்பு..” என்றேன்.

 

“பரவாயில்ல டீச்சர். ஆனா நான் கொஞ்ச நேரம் உங்க வீட்டுல இருந்துட்டு போறேன். ஏன்னா டியூசன் வந்த கொஞ்ச நேரத்திலேயே நான் வீட்டுக்கு போனா, அக்கா சந்தேகப்படுவாங்க..” என்றான்.

 

என்னடா இவன்? கிளம்ப மறுக்கிறானே என்று சங்கடத்தில் மாட்டிக்கொண்டதைப் போல உணர்ந்தேன். அதனால் உடனடியாக சிந்தித்து ஒரு முடிவெடுத்து “சரி சரண்.. நான் உனக்கு இன்னும் கொஞ்ச நேரம் சொல்லித்தரேன். அப்புறம் நீ கிளம்பு. உன் அக்கா கேட்டா, டியூசன் சீக்கிரமா முடிஞ்சிருச்சுன்னு சொல்லு..” என்றேன்.

 

“சரி டீச்சர்..” என்று சொன்னவனின் முகம் பிரகாசித்தது.

 

நான் மீண்டும் பாடத்தை தொடர ஆரம்பித்தேன். அப்போது அவன் நெருக்கமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகமானது. அவன் தொடை என் தொடையோடு உரச ஆரம்பித்தது.

 

எனக்கு இதயம் படபடக்க, வாய் உளற ஆரம்பித்தது.

 

உடனே “என்னாச்சு டீச்சர்?” என்று சட்டென என் தொடையில் கைவைத்துவிட்டான் சரண். எனக்கோ அவன் தொட்ட அந்த இடத்தில் சுள்ளென ஷாக்கடிக்க, அவன் கையை என் தொடையோடு சேர்த்து அழுத்திப் பிடித்தேன்.

 

அந்த நிமிடம் அவன் முகம் மீண்டும் பிரகாசமானது. “நான் என்ன செய்கிறேன்? இப்படியே போனால்.. ஐயோ..” என்று பதறியடித்து எழுந்து நின்றேன்.

 

சரண் “என்னாச்சு டீச்சர்?” என்று என் அருகே வர, “அங்கேயே நில்லு சரண். என் பக்கம் வராத..” என்று, அவனைப் பார்க்க வெட்கப்பட்டு, திரும்பி நின்றுகொண்டேன்.

 

ஆனால் சரண் மெதுவாக நகர்ந்து என் பக்கம் வந்தான். என் தோளைப் பிடித்து “என்னாச்சு டீச்சர்?” என கேட்டான்.

 

நான் மௌனமாக இருந்தேன்.

 

“எனக்கு புரியுது டீச்சர்.. நீங்க இன்னைக்கு செம மூடுல இருக்கீங்க. அதான் நான் ஏதும் உங்கள பண்ணிடுவேன்னோன்னு நினைச்சு பயப்படுறீங்க. எனக்கும் ஆரம்பத்துல உங்கள பாத்து ஆசை வந்துச்சு. அதான் பாத்ரூம் போய் என் ஆசைகள தணிச்சிட்டு வந்துட்டேன். நீங்களும் உங்க ஆசைகள பொறுமையா தணிச்சிக்குங்க. நான் வீட்டுக்கு போறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு கொண்டுவந்திருந்த புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினான்.

 

அப்போது நான் “ஒரு நிமிஷம் சரண்..” என்று சொல்ல, சரண் என்னைப் பார்த்தான்.

 

எட்டாம் பாகம் தொடரும்..