[Oedipus]

காலைப் பொழுது விடிந்தது, பூஜைக்கு போகவேண்டும் என்பதால் நாங்கள் அனைவரும் குடும்பத்தோடு ஒரு இன்னோவா காரில் காலேஜ் சென்றோம், செரியாக 8 மணிக்கு ஆரம்பித்து 9 மணிக்கு முடிந்தது, என் காலேஜில் படிக்கும் மாணவர்கள், அவர்களின் பெற்றோர்கள், முக்கியமாக நமது 3 ஜோடிகள் என் கிட்டத்தட்ட 500 பேர் திரண்டனர், விழா முடிந்ததும் அவர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டேன், 

நான் என் அறையில் உட்கார்ந்து இருக்க, ஷீலாவை அழைத்தேன், சொல்லுங்க ஜி என்றாள், அக்கா எப்படி இருக்காங்க, உனக்கு ஒன்னும் தொந்தரவு இல்லையே என்றேன், அட நீங்க வேற இப்போ தான் எனக்கு நிம்மதியாக இருக்கு என்றாள், அவங்களுக்கு இடம் பிடுச்சிருக்கா என்றேன், ரொம்ப பிடுச்சி இருக்க, கோவில் கட்டபோறீங்கள்ல எப்படி பிடிக்காம போகும், அது மட்டுமில்லாம இந்த இடம் ரொம்ப அமைதியா இருக்குன்னு அக்கா சொன்னாங்க என்றாள், நல்லது எப்படியோ அக்காவை இங்கேயே வைத்து கொள்ள வேண்டும், எனக்காக சின்ன வயசுல இருந்து ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு இருக்கா, அவளை நல்லா பாத்துக்கணும் என்றேன், நீங்க கவலையே படாதீங்க என்றாள்.

ஹ்ம்ம் செறி அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் சொல்ல மறண்டேன், நேத்து மூணு பேரும் சரஸ்வதி வீட்டில் கூட்டம் போட்டார்கள் என்றேன், அப்படியா என்னை கூப்பிடவே இல்லையே என்றாள், புவனா இருக்கா பாரு அவ தான் உன்னை கூப்பிட வேணாம்னு சொல்லிட்டா, அப்போ என்மேல சந்தேகம் வந்திருச்சா அவளுக்கு என்றாள், அதான் இல்ல, நீயும் உன் பையனும் தப்பான உறவு வெச்சிருக்கீங்க அதுனால செட் ஆவாதுன்னு சொல்லிட்டா என்றேன்,

 சாரிஜி நீங்க சொன்ன மாதிரி கொஞ்சம் ஓவரா போய்ட்டேன்ல என்றாள், அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல, நாம நெனச்ச மாதிரி மூணு பேரும் அவங்க பய்யணுகளோட நெருக்கமா இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணிருக்காங்க, அநேகமா நீ தான் ரோல் மாடல் அவங்களுக்கு என்றேன், அப்போ நான் என்ன பண்றதுஜி என்றாள், நீ உன் வாக்குலயே போ, இன்னும் எவ்ளோ வேணாலும் கதை சொல்லு, நீ என்ன சொன்னாலும் நம்புவாளுக என்றேன். சிரித்தாள், செறி நீ போய் அக்காக்கு துணையா இரு, நான் எதாச்சுனா கூப்படறேன் என்றேன், செரிஜி நான் போய்ட்டுவர்றேன் என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள்.

மாலை எப்பொதுடா வரும், அவர்கள் மூன்று பேரும் என்ன செய்யபோகிறார்கள் என்று பார்க்க ஆர்வமாக இருந்தது. மாலை 5 மணிக்கு வீட்டில் எல்லோரும் இருந்தார்கள், tv பாரத்து கொண்டு இருந்தார்கள், ஒவ்வொரு வீடாய் பார்த்துவிட்டு இறுதியாக ஷீலா வீட்டை பார்த்தேன், அக்கா படுத்து இருந்தாள், ஷீலா அக்காவின் கால்களை பிடித்து விட்டு இருந்தாள், உடனே ஷீலாவுக்கு போன் செய்தேன், மணி 5 ஆகிவிட்டது, நான் வீட்டுக்கு கிளம்புகிறேன், அக்காவை நல்லபடியா பார்த்துக்கொள் என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன், 

வீட்டுக்கு சென்றதும் என் சின்ன பெண்ணுடன் கொஞ்ச நேரம் நேரத்தை செலவு செய்வதற்க்காக ரம்மி விளையாடி கொண்டிருந்தேன், அப்போ கூட மணி 7 தான் ஆனது, அவர்கள் கணவர்கள் கிளம்ப இன்னும் 30 நிமிடம் இருக்கிறது, என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தேன், செறி நம் மனைவியுடன் ஒரு ஆட்டம் போடலாம் என்று முடிவெடுத்து அவளை அழைத்தேன், 

கொஞ்ச நேரம் கட்டிப் பிடித்தேன், பிறகு அவளே நான் சப்பி விடட்டாஜி என்றாள், ஹ் அப்படியா என்றேன், ஆமா என்றாள், செறி என்றேன், ஆஹா அன்றைக்கு எவ்வளவோ முன்னேற்றம், ஒரு 3நிமிடம் சப்பி இருப்பாள், எனக்கு வெறி ஏறியது, அவளை கட்டிலில் தள்ளி ஒரு ஆட்டம் போட மணி செரியாக 7:30 ஆனது, இன்னைக்கு எப்படிஜி என்றாள், ஹ்ம்ம் நல்லா தேரிட்ட என்றேன், உனக்கு இப்படி செய்ய பிடுச்சிருக்கா என்றேன், உங்களுக்கு பிடுச்சா நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன் என்றாள்,

செறி நீ போய் வேலையை பாரு என்று அவளை அனுப்பிவிட்டு என் வேலையை ஆரம்பித்தேன், சிஸ்டம் ஆன் செய்தேன், என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்தேன், புவனா வீட்டில் அவள் மகனும், மாமியாரும் ஏதோ பேசிக்கொண்டு இருக்க அருகே புவனா நின்றுகொண்டு இருந்தாள். கண்டிப்பாக அந்த கிழவி இவர்களுக்கு இடைஞ்சல் தான் என்று புரிந்தது, 

அடுத்த வீடு கவிதாவை பார்த்தேன், மாமனார் வெளியே இருந்தான், அவளும் அவள் மகனும் உள்ளே இருந்தார்கள், அவன் ஏதோ வேலை செய்துகொண்டு இருந்தான், இவளும் இழுத்து போர்த்தியபடி புக் படித்துக்கொண்டு இருந்தாள். 

கடைசி வீடு சரசை பார்த்தேன், அவளும் அவள் மகனும் அருகருகே அமர்ந்து tv பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்கள் , ஏதாவது செய்ங்கடி என்று நான் மானிட்டரை பார்த்தபடி திட்டிக்கொண்டு இருந்தேன். ஒரு அரை மணிநேரம் இருக்கும் எதுவுமே நடக்கவில்லை, பிறகு சமையல் செய்ய போனார்கள், அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் எல்லாரும் சாப்பிட்டு விட்டார்கள், 

செரியாக 9:30 மணிக்கு மீண்டும் சரசு வீட்டில் கூடினார்கள், முதலில் என்ன சமையல் என்று பேசிக்கொண்டார்கள், அப்புறம் வேலையை பத்தி பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள், அப்புறம் தான் புவனா ஆரம்பித்தாள், ஆமா நாம நேத்து ஒரு சபதம் செஞ்சோமே அது எந்த அளவுல இருக்கு என்றாள், ஒரு முன்னேற்றமும் இல்லை அப்டியே தான் இருக்கு என்றாள் புவனா, இப்போதான் ஒருநாள் ஆகிருக்கு அதுக்குள்ள நம்ம பசங்க எப்படி நமக்கு நெருக்கமாக ஆவாங்க சொல்லுங்க, அதுக்குலாம் ரொம்ப நாள் ஆகும்டி என்றாள் சரசு, 

உங்களுக்காவுது பரவால்ல உங்க பையன் கூட பேச சந்தர்ப்பம் கிடைக்குது, என் நிலைமை யோசுச்சு பாருங்க, என் மாமியார் குறுக்க நந்தி மாதிரி இருக்கா என்று சளிப்பாக சொன்னாள் புவனா, நீயும் பையனும் தனி அறை போய்க்கோங்க, அங்க போய் இஸ்டத்துக்கு பேசுங்க என்றாள் சரசு, அவன் தூங்கற time வந்தா உடனே தூங்கிடுவான், எங்கத்த பேச நேரம் என்றாள், 

செறி கொஞ்சம் கொஞ்சமா தான் முயற்சி செய்யனும் செரியா என்றாள் கவிதா, போடி எனக்கென்னமோ நம்பிக்கை இல்லை என்றாள் புவனா, செறி வேணும்னா ஷீலா அவங்கிட்டயே ஐடியா கேட்டா என்ன என்றாள் கவிதா, அதெல்லாம் நல்லாவா இருக்கும் என்றாள் புவனா, இல்ல புவனா அவங்க நம்மகிட்ட நட்பாதான் இருக்காங்க, கவிதா சொன்னது தான் செறி, வா அவங்கிட்டயே கேப்போம் என்றாள் சரசு. செறி என்று ஒரு வழியாக எல்லோரும் ஒத்துக்கொண்டார்கள்.

செறி நீயே போய் கூப்பிட்டுட்டு வா என்று கவிதாவை அனுப்பினாள் புவனா, கவிதா கூப்பிட உடனே சரசு வீட்டுக்கு வந்தாள் ஷீலா. 
வாங்க ஷீலா என்று மீதி இருவரும் வரவேற்றார்கள், எதுக்கு இந்த வாங்க போங்கலாம் உங்களை விட எனக்கு வயசு கம்மி தான சும்மா வா போன்னே கூப்பிடுங்க என்றாள். மூவர் முகத்திலும் ஒரு புன்னகை. என்ன சாப்புட்ற ஷீலா என்றாள் சரசு, இல்ல சரசு இப்போதான் சாப்பிட்டோம் வேணாம் என்றாள்.

என்ன விஷயம் சொல்லுங்க என்றாள் ஷீலா, மூவரும் மாறி மாறி நீ சொல்லு நான் சொல்லு என்று குசு குசுகுசுன்னு பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள். என்கிட்ட என்ன தயக்கம் சொல்லுங்க என்றாள். வாயாடி புவனாவே ஆரம்பித்தாள், இல்ல ஷீலா நீ எப்படி உன் மகன் கூட நெருக்கமா இருக்கல, அதே போல நாங்களும் இருக்கணும்னு ஆசை வந்திருச்சு, எந்த தாயுமே தன்னை விட்டு மகன் பிரியகூடாதுன்னு தான நெனைப்பா, நமக்கு இருக்கிறது எல்லாமே நம்ம புள்ளைங்க தான, அதான் பிற்காலத்துல நம்ம மருமகளுக வந்து நம்ம புள்ளைங்களை பிரிக்க கூடாது, 

கண்டிப்பா உன் பிள்ளை உன்னை விட்டு பிரியமாட்டான், ஏன்னா நீ அப்டி அவனை அன்பா வளத்தி வெச்சிருக்க, ஆனா எங்க புள்ளைக அப்டி இல்ல என்றாள், அதுக்கு என்ன பண்றது புவனா என்றாள் ஷீலா, அத நீதான் ஷீலா சொல்லணும், அதுக்காக தான் உன் உதவிய நாங்க கேக்கறோம் என்றாள். கண்டிப்பா நான் உதவி செய்யறேன், ஆனா நீங்க நான் சொல்ற மாதிரிலாம் பண்ணனும், நான் சிட்டில வளந்த பொண்ணு என்னால முடியும், நீங்க கிராமத்துல வளந்தவங்க அதான் கேக்கறேன் என்றாள்.

என்ன ஷீலா அப்டி சொல்லிட்ட, உன்னால பண்ண முடியுதுன்னா கண்டிப்பா எங்க நாளையும் முடியும் என்றாள் சரசு கொஞ்சம் கோபமாக. அப்போ செறி நான் சொல்றப்போல செய்ங்க 1 மாசத்தில உங்க பசங்க உங்களுக்கு கட்டு பட்டு நடப்பாங்க, நீங்க நில்லுன்னு சொன்னா நிப்பாங்க, ஏன் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் கூட  உன் பொண்டாட்டி உனக்கு வேணாம்னு சொன்னா கூட கேட்டுப்பாங்க என்றாள். 

இதை கேட்டதும் அவர்களுக்கு ரொம்ப சந்தோசம், முதல்ல அவன் உங்க புள்ளை அப்டிங்கிற என்னத்த மறந்திடுங்க அவன உங்க நண்பன்னு உங்க மனசுல பதிய வெச்சுகங்க. நீங்க தான் அவனுக்கு இருக்கிற ஒரே friend அதாவது girl friend அப்டின்னு அவன் நெனைக்கணும்.

உங்ககிட்ட எல்லா விஷயத்தையும் அவன் share பண்ணிக்கனும், உங்களுடைய இந்த தூய்மையான உறவுல எந்த ஒளிவு மறைவும் இருக்க கூடாது, செரியா என்றேன், எல்லாருக்கும் முகம் பிரகாசம் ஆனது. செறி மேல சொல்லு என்றாள் புவனா, இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் தொடுதல் அவசியம், அவனை சகஜமா தொட்டு பேசுங்க, அவனையும் தொட வைங்க, அவன் மனசுல நீங்க அம்மாங்கிற நினைப்பு இருக்க வரை உங்ககிட்ட distance maintain பண்ணுவான், அதுவே உங்களை அவன் ஒரு தோழியா பாக்க ஆரம்பிச்சா அந்த மரியாதை, பயம் எல்லாம் காணாம போய்டும்.

இது ரெண்ட மட்டும் மொதல்ல செய்ங்க, அப்புறம் பாருங்க உங்க முந்தானையை பிடிச்சிட்டே உங்க பசங்க அலைவாங்க என்றாள், இன்னும் நிறையா சொல்லு ஷீலா நீ சொல்ல சொல்ல கேக்கணும் போல இருக்கு என்றாள் கவிதா. இன்னிக்கு இதுவே போதும், எல்லாத்தயும் இப்பவே சொல்லிட்டா அப்பறம் உங்களுக்கு confuse ஆகிடும், முதலில நான் சொன்னதை எல்லாம் செய்ங்க என்று சொல்லிவிட்டு, நான் போனும் அக்கா தனியா இருப்பாங்க என்று கிளம்பினாள்.

வெளியே போனஉடன் எனக்கு கால் செய்தாள், ஜி பாத்தீங்களா என்றாள், பின்ன இதை பாக்காம எனக்கு வேறென்ன வேலை என்றேன், என் performance எப்படி என்றாள், அடுச்சு தூள் பண்ணிட்ட, ரொம்ப செரியா நடந்துகிட்ட, நீ ஏதாவது ஓவரா போய்டுவியோன்னு எனக்கு பக்கு பக்குன்னு இருந்துச்சு, ஆனா நீ பின்னிட்ட என்றேன், செரிங்க ஜி ரொம்ப சந்தோசம் என்றாள், செறி ஷீலா குட்நைட் என்றேன், அவளும் கிளம்பினாள். 

அவள் போன உடன் மீண்டும் மூவரும் பேச ஆரம்பித்தார்கள், ஷீலா சொன்னது நூத்துக்கு நூறு உண்மைடி என்றால் புவனா, அவ சொன்னது எல்லாம் செரிதான, ஆனா நம்மனால இது முடியுமான்னு தெரியல என்றாள் கவிதா, அதுதான் அவளும் நம்மள குத்தி காட்னா , நாமலாம் கிராமத்து பொம்பளைங்க நம்மனால முடியாதுன்னு. உங்கனால் முடியலனா என்ன, என்னால முடியும் என்று புவனா சூளுரைத்தாள். எங்கனாளையும் முடியும்னு நான் நம்பறேன் என்றாள் சரசு. என்னமோ போங்கடி நான் எப்படி இவங்க சொன்னதை எல்லாம் நெனச்சு பாத்தாலே மலைப்பா இருக்குடி, என்னாலலாம் அப்டி இருக்க முடியாதுடி என்று சோகமாக சொன்னாள் கவிதா, செறி நேரம் ரொம்ப ஆச்சுடி போலாம், எல்லாம் நாளைக்கு பேசிக்கலாம் என்றாள் புவனா, உடனே கூட்டத்தை களைத்தார்கள். 

புவனா வீட்டில்:
புவனா உள்ளே போக , பெட்றூமில் அவள் மகனும், மாமியாரும் படுத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள், இதைப்பார்த்ததும் கோபம் அவளுக்கு, செறி கீழே தான படுத்தாள், பெட்டில் படுத்து கொள்ளலாம் என்று மகனுடன் படுக்க, குமார் செல்போனில் விளையாடியபடி இருந்தான், என்னமா இங்கே வந்து படுக்கிற என்றான் குமார்.

அப்பா இனிமே நைட் வரமாட்டாருலடா அதான் என்றாள், கீழ போய் படுமா எனக்கு இடம் பத்தாது என்றான், நான் ஒரு ஓரமா படுத்துகிறேன்டா என்றாள், எனக்கு disturbanceஆ இருக்குமா என்றான், போடா ஓவரா பண்ணாத, இனிமே இங்கேதான் படுப்பேன் என்று சொல்லி அவள் படுத்துக்கொண்டாள்.

ஆஹா அருமையான முன்னேற்றம் என்று எனக்கு தோன்றியது, 

கவிதா வீட்டில்:
கவிதா மற்ற நாட்களிலேயே மகனுடன் தான் பெட்டில் படுக்கிறாள், அவள் மகன் தங்கராஜ், அவனை தங்கம் தங்கம் என்று அன்போடு அழைப்பாள், தங்கம் உங்க அப்பா நைட் டூட்டி போனதுல இருந்து எனக்கு பயமா இருக்குடா என்றாள், என்னமா பயம் என்றான், உங்க அப்பா இருந்தா ஆறுதலா இருக்கும்டா, அவரு இல்லாதனால எனக்கு பயமா இருக்கு என்றாள், 

அம்மா நான் இருக்கேன், வெளில தாத்தா இருக்காரு, அப்டி இருக்க என்னமா உனக்கு பயம் என்றான், என்னமோ தெரியலடா தங்கம் இனிமே நீ என்கூட அதிகநேரம் செலவு செய் என்ன, இனிமே என்னை உன் friend மாதிரி நெனச்சுக்க என்றாள், அவனும் சரிம்மா என்றான். அப்பறம் உனக்கு இந்த வீடு காலேஜ்லாம் பிடுச்சிருக்காடா என்றாள், ரொம்ப பிடிச்சிருக்குமா, இந்த வீடு நம்ம பழைய வீட்டை விட நல்ல வசதியா இருக்கு, ஆனா என்னோட பழைய friends எல்லாரையும் நான் ரொம்ப மிஸ் பன்றேன்மா என்றான், 

நானும் தான் என் friends ரேவதி, மகேஸ்வரியலாம் மிஸ் பன்றேன், என்ன பண்றது ஒன்ன எலந்தா தான் இன்னொன்னு கிடைக்கும், எனக்கு ஆனா அதப்பத்தி கவலை இல்லை என friend நீ இருக்கப்போ எனக்கென்ன கவலை என்றாள், இன்னிக்கு நைட் 10:30 மணில இருந்து நீதான் என் பெஸ்ட் friend, உனக்கும் நான் மட்டுந்தான் பெஸ்ட் friend செரியா என்றாள், எங்க கையை குடு என்று இருவரும் ஷேக் ஹாண்ட்ஸ் குடுத்து கொண்டார்கள். அவனும் ரொம்ப சந்தோசபட்டான். 

அம்மா உன்கிட்ட ஒண்ணு கேக்கட்டா, என் கூட படிக்கிற பசங்க எல்லாரும் பெரிய பெரிய bike வெச்சிருக்காங்க, எனக்கும் வண்டி வேணும்மா, அடுத்த வருஷம் நான் போறதுக்குள்ள எனக்கு வாங்கி குடுகிறியா என்றான், எதுக்கு ஒரு வருஷம் காத்து இருக்கணும் என் தங்கத்துக்கு மூனே மாசத்துல அவன் கேக்குற வண்டிய இந்த friend வாங்கி தர்றேன் என்றாள், அவள் அப்படி சொன்னதும் அவன் சந்தோசத்தில் கவிதாவை கட்டிபிடிக்க ஒரு நொடி கவிதாவுக்கு இதயமே நின்றுவிட்டது, அவன் முட்டி அவள் மார்பில் அழுத்தியபடி இருந்தது, அடிவயிற்றில் என்னமோ செய்தது போல இருந்தது, 

ஷீலா சொன்ன தொடுதல் ஞாபகத்துக்கு வர, அவளும் அவனை கட்டிக்கொண்டாள். ஒரு நிமிடம் இருக்கும் அவளுக்கு மூச்சிறைத்தது, அவனிடம் இருந்து விலகிக்கொண்டு கண்மூடி படுத்துக்கொண்டாள், என்னுடைய விறைப்பு என் ஷார்ட்சை பிய்த்து விடும் போல இருந்தது, அடுத்த வீட்டுக்கு கேமராவை மாற்றினேன்,

 என்னப்பா நானும் பாக்றேன் கொஞ்ச நாளா லேப்டாப்பயே வெச்சுட்டு இருக்கீங்க என்று என் இளைய மகள் கேட்டே விட்டான், என்னிடம் friendly ஆக பேசும் ஒரே ஆள் என் சின்ன பொண்ணு தான், நான் வீட்டில் இருக்கும் எல்லோரையுமே திட்டி இருக்கிறேன், ஆனால் சின்ன பொண்ணு என்பதால் திட்டியதில்லை, ஒரு சாயலில் என் அம்மா போல இருப்பதால் என்னமோ தெரியவில்லை.

அதனால் அப்படி கேட்டு விட்டு உடனே screenஐ அவள் பக்கம் திருப்ப ஒரு நிமிடம் நெஞ்சே அடைத்து போனது, என்னால் சட்டென்று அவளை தடுக்கவும் முடியவில்லை, நல்லவேளை அது வீடு வெளியே வைத்து இருக்கும் கேமரா என்பதால் தப்பித்தேன், என்னப்பா surveilance footage ஆஹ் என்றாள் ஆமாம்மா என்றேன். செறி செறி பாருங்க நான் ரூமுக்கு போய்ட்டு தூங்கறேன்பா good night என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள், இனிமேல் ஹாலில் உட்கார்ந்து ஓபன் செய்வது செரியான செயல் அல்ல என்று முடிவு செய்தேன்....