[LUKYYRUS]

ఇలా కాదనుకుని, గబ గబా స్నానం కానిచ్హి ఇంట్లోకి చొరబడింది అరుంధతి. ఒళ్ళు తుడుచుకుని, బట్టలు మార్చుకుంది. టైము చూసింది..ఆయన వచ్హే వేళైంది అనుకుంటూ వంట ప్రయత్నం మొదలెట్టింది..కాని..ఆమె ధ్యాస వంట పనిపై పోవడం లేదు, మాటి మాటికి వాడి మాటలు, చేష్టలు, తన శరీరంపై శ్రుతి చేసి మరో లోకం తీసుకెళ్ళిన వాడి చేతలు గుర్తొస్తున్నాయి..ఉల్లిపాయాలు కోస్తూ వేలు కోసుకోబోయింది…శరీర మంతా వాడి స్పర్శ కోసం తహ తహ లాడుతూ ఆమె వళ్ళంతా పొగలు సెగలు కక్కుతోంది…తల విదిలించింది…కాని వాడి తలపులు బుర్రలోనుంచి దూరమౌవడం లేదు…ఒక నిర్ణయానికి వచ్హింది అరుందతి…హాల్లోకి వెళ్ళి తన భర్తకు ఫోన్ చేసింది…హలో..హ..హలో…గొంతు వణుకుతోంది తనకు…హలో..అటుసైడు నుంచి…అరూ..నువ్వేనా....ఆ..చెప్పు…ఏంటి…గొంతు అదోలా ఉంది..రామారావు…ఏ..ఏమీ లేదండి…లైనులో ప్రాబ్లం అనుకుంటాను…ఊ..సరే చెప్పు…ఫోను ఎందుకు చేసావు…ఆహా..ఏమీ లేదు, మీరు ఎప్పుడొస్తున్నారో, ఎక్కడ ఉన్నారో కనుక్కుందామని…ఆ..నేనా…క్లబ్బులో ఉన్నాను…వస్తాలే…ఇంక్కొంచం టైము పడుతుంది….ఏమిటండి..ఇలా ప్రతి రోజూ మీరు ఆ క్లబ్బులో కూర్చుంటే, ఇంట్లో నేనొకతను ఉన్ననని మర్చి పోతే ఎలా..ఆమె లోని సగటు బార్య బయటకొచ్హి మాటలాడసాగింది…సరేలేవే…ఇంటికొచ్హి మాత్ర చేసేదేముంది…అదీ కాక చాలా రోజుల తరువాత ఈ రోజు చేయి బాగా పడుతోంది కాస్సేపు ఆగి వస్తాను అన్నాడు….మీ ఇష్టం వచ్హినట్లు చేయండి…ఎంత సేపు పడుతుందో అదైనా చెప్పండి అంది అరుంధతి…ఇంకో గంటా..రెండు గంటలు పట్టొచ్హు అన్నాడు రామారావు…సరే, వచ్హేటప్పుడు ఏమైనా తినేసి నాకు కూడా కాస్త పట్రండి, ఇవాళ వంట చేయడంలేదు అంది…ఏం..ఏమైంది….ఏమీ లేదు..కాస్త నలతగా ఉంది (ఇంత సేపు వాడి దగ్గర నలిగింది కదా)..ఏమైనా మందులు వేసుకున్నావా అంటే…ఇంట్లో లేవు, వెళ్ళి తెచ్హుకుంటాలెండి అంది..సరే అంటూ ఫొను పెట్టేసాడు రామారావు. ఒక్కసారిగా ఉక్రోషం తన్నుకు వచ్హింది అరుంధతికి, నాకన్న ఈయనకు పేకాటే ముఖ్యమైపోయింది, అటువంటి ఆయనకోసం నేనెందుకు మడి కట్టుకుని కూర్చోవాలి (రంకు చేయడానికి కోరికుండాలే గాని కారణాలు, సమర్థింపులు దొరకక పోతాయా, రామారావుది గత మూడేళ్ళుగా ఇదే తంతు, కాని తనకు మాత్రం ఇప్పుడే గుర్తుకొచ్హింది).