[Dubai Seenu]

இரவு -

அவன் பெட்டில்... போர்வைக்குள் அரவிந்த் 

காமினி மேமின் நினைப்பாகவே இருந்தான் அவன் 

மேம்.. மேம்... என்று முனகிக்கொண்டே அவன் ஆண்மையை பிடித்து உருவினான் 


காமினி : அப்புறமா நீ என்கிட்ட பிரச்சினை பண்ணமாட்டேன்னு எப்படி நம்புறது?

நம்பிக்கைதான். எனக்கு உன்ன நல்லா ரசிச்சி பாக்கணும். உன்னோட இந்த வெண்ணெய் இடுப்பு, பப்பாளி  முலைகள், நீ நடக்கும்போது அழகா அசையுற உன் குண்டிகள்.... எல்லாத்துக்கும் மேல இவ்வளவு திமிர் பிடிச்சவளோட புண்டை எப்படியிருக்குன்னு பாக்கணும். அவ்ளோதான். எனக்கு என் ஜென்ம பயன் கிடைச்சுடும்.அது போதும்.  மறுபடி உன் வழிக்கு வரமாட்டேன். 

காமினி எச்சில் விழுங்கினாள். ச்சே.. என்னை அம்மணமா பாத்தாலே போதும் அவன் மொத்த வாழ்க்கைக்கும் என்கிறான். அவள் புண்டை லேசாக பூரித்து பின் நார்மலானது. 
 
அரவிந்த்... என்ன துணியில்லாம பாக்க ஆசைப்படுற. ஓகே. நான் உன் முன்னாடி அப்படி நிக்க ஒத்துக்கிடுறேன். ஆனா..... நீ என்ன பாக்க மட்டும்தான் செய்யணும். என்ன தொடக்கூடாது. என்கிட்ட தப்பா நடந்துக்கக் கூடாது. சரியா?

ம்..ம்... 

இப்போ நீ வச்சிருக்கற போட்டோவயாவது டெலீட் பண்ணு அரவிந்த்.... 

நீ கேட்ட உடனே எல்லாம் கொடுக்க முடியாது. அப்புறம்... ஒரு முக்கியமான விஷயம்... நீ ஷேவ் பண்ணி எத்தனை நாளாகுது?

காமினி சிலையாக நின்றாள். தலைகுனிந்தபடியே நின்றாள். 
என்னடி... பதில் சொல்லுடி... 

அது...அ..து... 

சீக்கிரம் சொல்லுடி 

அது... ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடிதான் ஷேவ் பண்ணினேன். (ச்சே... இதையெல்லாம் போய் இவன்கிட்ட சொல்றோமே)

சரி. . இது சம்பந்தமா யாராவது என்கிட்டே பஞ்சாயத்து பண்ணினா உன்ன பாஞ்சாலி ஆக்கிடுவேன். நாம இங்கிருந்து மொத்தமா போகவேண்டாம். நான் சொல்றபடி செய் – சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டான்.

உறைந்துபோய் நின்றுகொண்டிருந்தாள் காமினி.

சிறிது நேரத்தில் காமினி பஸ் ஸ்டாப்புக்கு அருகில் உள்ள மெடிக்கல் ஷாப் எதிரேயுள்ள மரத்துக்குக் கீழே  அவனுக்காகக் காத்திருந்தாள். 

வந்திட்டேன்... நீ எங்க இருக்க...சீக்கிரம் வா... யாராவது பாத்துடப் போறாங்க - போனில் மெதுவாகச் சொன்னாள். 

இன்னும் ரெண்டு நிமிஷத்துல வந்திர்றேன். கவலைப்படாதீங்க. - அவன் மரியாதையாகப் பேசியது கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது காமினிக்கு. 

அப்போது அவளுக்கருகில் ஒரு பல்சர் வந்து நின்றது. அவன்தான். இவள் வேகவேகமாக அதில் ஏறி உட்கார்ந்தாள். அவள் அந்த வெள்ளை பூப்போட்ட கருப்பு புடவை மற்றும் கருப்பு ஜாக்கெட்டில் பேரழகாக இருந்தாள்.பதில் பேசாமல் இருந்தாள். வண்டி வேகம் எடுத்து அந்த ஒதுக்குப்புறமான ஏரியாவுக்குள் குறுகலான சந்துக்குள் பள்ளம் மேடான பாதையில் நுழைந்தது. 

வண்டி குலுங்கிய குலுங்களில் அவனிடமிருந்து இடைவெளி விட்டு இருப்பது சிரமமாக இருந்தது அவளுக்கு. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இடைவெளி குறைந்து இப்போது அவனை ஒட்டி அமர்ந்திருந்தாள்.

அரவிந்த்..என்ன இது...வேற பாதை இல்லையா?

இல்லைங்க.. கொஞ்சம் அட் ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க... - அவள் வேறு வழியில்லாமல் அவனை உரசிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். மேடு பள்ளங்களில் வண்டி ஏறி இறங்கும்போது தன் முலைகள் அவன் முதுகில் அழுந்தாதவாறு கவனமாக இருந்தாள். வண்டி நின்றது. அங்கே ஒரு வீடு கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் செய்துகொண்டிருந்த சில பேரைத்தவிர வேறு ஆட்கள் இல்லை. அரைகுறையாய் கட்டி முடிக்கப்பட்ட படியில் அவளை முதல்தளத்துக்கு அழைத்துச் சென்றான். 

அந்த அடக்கமான வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் கதவை தாழிட்டான். அது ஒரு கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் சூப்பர்வைசர் அல்லது என்ஜினீயர் தங்கியிருக்கும் வீடு என்பது புலப்பட்டது காமினிக்கு. வீட்டிலிருந்து நல்ல மணம் வந்தது. சுத்தமாக இருந்தது. ஜன்னலிலிருந்து சூரிய ஒளி கீற்று ஆங்காங்கே வந்து விழுந்தன.