[adams_masala]

அப்புறம் என்னமா சந்தோஷம் தானே வேலை கெடைச்சிடிச்சி

"இன்னும் இல்ல மாமா. இன்னொரு interview இருக்கு நாளைக்கி வர சொல்லி இருக்காரு."

"நாளைக்கு காலேஜ் இறுகே மா"

"லீவு போடலாம்னு இருக்கேன் மாமா"

"நீங்களும் வரீங்களா? ப்ளீஸ்"

"வரேன் மா" மனதுக்குள்ளே மாதவனுக்கு பட்டாம்பூச்சி. நாளைக்கு என்ன ட்ரெஸ் போடா போறாளோ

மரூ நாள் காலை அருண் ஆபீஸ் போனதும் செல்வி கெளம்பி வெளியே வந்தா.

ஆதவன் பாத்து கொஞ்சம் சோகம் ஆயிட்டாரு. நெத்து அவரு அவளை உத்து பாத்ததுனாலயோ என்னவோ அவ இன்னிக்கி அவ்ளோஸ் வெளியே தெரியா மாறி சாலை கட்டல.

"போலாமா மாமா"

செல்வி கேட்டுட்டே அவர் கண்ணு எங்க பொதுநு பாத்தா. அவ நெனைச்சா மாறி அவ தொப்புள் சேலை வழியா தெரியுதான்னு பாக்கிறது அவளுக்கு தெரிஞ்சுது. அவ நெனைச்சா ஒரு தகப்பனாரா அவர் பொன்னும் எல்லாம் மூஓடி இருக்காள்னு செக் பண்றார்னு நெனைச்சா.



"என்ன மாமா பாக்றீங்க? சேலை நல்ல இருக்கா?"

"ஆஹ்ஹ்.. .அது அம் நல்ல.. நல்லா இருக்கு மா"

"மாமா கவலை படாதீங்க மாமா... இன்னைக்கி ஒழுங்கா கட்டி இருக்கேன் ஆனா அங்க உள்ள டிஜிஸ்ட் பணிகிறேன்... அப்பா interview பண்ற டைம்லே திருப்பி அட்ஜஸ்ட் பண்ணி ஒருபட்டாயா போட்டிக்கிறேன்."

மாதவனுக்கு அப்பா தான் புரிஞ்சிது ஆனா வெயிட் பண்ணி பாப்போம்ம்னு ஒன்னும் சொல்லல.

RHD  Office Waiting Room 

Mrs. Selvi We are ready for you..

டக்குனு எந்திரிச்சி செல்வி, ஆதவன் பாத்து திரும்பி சேலைய அட்ஜஸ்ட் பண்ணின..

இப்ப அவ முந்தானையே ஒரு பட்டாயா போட்டு அவ உல் ஜாக்கட் தொப்புள், அவ குறுகிய இளைய சூத்தினை செயின் எல்லாம் நல்ல தெரியற மாறி சேலையே சரி பண்ணின.

"கரெக்டா இருக்க மாமா"

ஆதவன் அவ தொப்புளை, அவ தொப்புள் குழியை வியந்து பார்த்து வேலேவெலத்து போனாரு

"அம்ம.. அஹ்ஹ்ஹ.. நல்ல நல்லா இருக்கு மா"



ஆதவன் கண்ணும் வாயும் விரிய செல்விக்கு என்னோமோ போல் செய்ய அவளை அறியாமை அவ இடது கை லைட்டா முன்னாடி வந்து அவ தொப்புளை மறைச்சுது.



"நான் போயிட்டு வாறேன் மாமா"

சொல்லுடி பின்னாடி திரும்பி அவ குண்டிய நல்ல ஆட்டியபடி interview ரூம்க்கு போன.