[Dubai Seenu]

அப்போது ஒரு குருக்கள் ஓடிவந்தார். தெரிந்தவர்தான். 

ஏண்டாப்பா... உன்னோட கார் கொஞ்சம் நகர்த்தமுடியுமா....  ஹாரன் அடிச்சிட்டுக் கிடக்கா ஒரு பொறுமையில்லாதவா என்றார்.


அப்படி ஒன்னும் கார்கள் அதிகமா இல்லையே... என்றாள் காமினி.  

விக்னேஷா...ஓ..காட்... வாங்க போகலாம் என்று இவர்களைப் பார்த்து திரும்ப, 

காமினி இன்னும் ஒரு 5 மினிட்ஸ் வேண்டிக்கனுமாம் விக்னேஷ்... என்றான் ராஜ். காமினி பதில் சொல்லாமல் நின்றாள். அவளுக்கு அவர்களில் யாரை புருஷனாக நினைப்பது யாருடைய பேச்சைக் கேட்பது என்பதில் பெரும் போராட்டமாக இருந்தது. 

சரி..நான் முன்னே போறேன்... கார்ல வெயிட் பண்றேன் சீக்கிரம் வாங்க என்றுவிட்டு விக்னேஷ் முன்னே வேகமாக நடந்தான். அவன் தங்கள் கண்களிலிருந்து மறைந்ததும்,  

தனது இடப்பக்கம் வந்துகொண்டிருந்த காமினியின் இடுப்பில் கைவைத்து... இடுப்பு சதைகள் அழுந்துமாறு அவளை அழுத்தி இழுத்து தன்பக்கமாக நெருக்கி அணைத்துக்கொண்டான் ராஜ். 

தன் காதல் மனைவியை அழைத்துச் செல்வதுபோல் ராஜ் அவளை இடுப்போடு அணைத்துக்கொண்டு நடக்க, தன் புருஷனின் அரவணைப்பில் நடப்பதுபோல் காமினி தலையை குனிந்துகொண்டு அவனோடு வந்தாள்.  

என்னடி...நேத்து அவ்ளோ பேசுன... இப்போ ஒன்னும் தெரியாத பாப்பா மாதிரி வர்ற?

காமினி அவனைப் பார்த்து முறைத்தாள். 

யாராவது பாக்கப் போறாங்க ராஜ்... விடு...

விடத்தாண்டி போறேன்... இன்னைக்கு உன் புண்டைக்குள்ள விட்டு கிழிக்கத்தான் போறேன் 

ச்சீ..ஏன் இப்படி அசிங்கமா பேசுற? இது கோவில்....

அப்போ இது கோவில்ங்கறதுதான் உன் பிரச்சினை... உன்ன போடுறது பிரச்சினையில்லை அப்படித்தானே 

எண்ட்ரன்ஸ் வரப்போகுது ராஜ்... என்ன விடு 

நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லு. விடுறேன். - சொல்லிக்கொண்டே இடுப்பிலிருந்த கையை கொஞ்சம் உள்ளே நுழைத்து தொப்புளுக்கு பக்கத்தில் கிள்ளினான். 

காமினி சுகத்தில் முனகினாள். கசங்கிய முகத்தோடு சொன்னாள்.

எனக்கு ஓகேதான்...