[Dubai Seenu]

நாட்கள் நகர்ந்தன. வேலைகள் தலைக்குமேல் இருந்தன அனைவருக்கும். பிஸியான நாட்களில் ராஜ் காமினியை அவ்வப்போது சைட் அடித்துக்கொண்டு புத்துணர்ச்சி பெருவதோடு சரி. ஆனால் காமினியின் உடை விஷயத்தில் அவள் எதேனும் ஸ்பெஷலாக வந்திருந்தால் தவறாமல் பாராட்டிவிடுவான். கண்ணியமாக தன் அப்பிப்பிராயத்தைச் சொல்லிவிடுவான். ஒருநாள் அதுவும் அத்துமீறிப் போனது.

அன்று  இவள் முதுகில் இறக்கம் வைத்த ஜாக்கெட் அணிந்துகொண்டு போனாள்.

பிளவுஸ் ரொம்ப அழகா இருக்கு காமினி. ஆனா கொஞ்சம் டைட்டா இருக்குனு நினைக்கிறேன்... உங்களுக்கு கஷ்டமா இல்லையா?

காமினிக்கு முகம் சிவந்துவிட்டது. இன்று அவன் தன்னை கவனித்துப் பார்ப்பான் என்று அந்த பிளவுஸை போடும்போதே நினைத்தாள். ஆனால் அது டைட்டாக இருந்தது. அது தனக்கு மட்டுமே தெரிந்த விஷயம் என்று நினைத்திருந்தாள். 

முதுகுல பாருங்க எப்படி சதைய டைட்டா கவ்விட்டிருக்குன்னு. ப்ரா வேற அழுத்துமே....கஷ்டமா இருந்தா லீவு வேணா எடுத்துக்கோங்க.. வீட்டுக்கு கிளம்புங்க  என்றான்.

அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன் என்று அவனை முறைப்பாய் பார்த்துக்கொண்டே சொல்லிவிட்டுப் போனாள்.  பாத்ரூம் போய் ப்ரா கழட்டிவிட்டு வெறும் பிளவுஸில் நன்றாக மூடிக்கொண்டு வந்தாள். அவள் எத்தனையோமுறை அவனருகில் இருந்தபோதும் அவன் அவளை பார்க்கவே இல்லை. வேலையில் குறியாக இருந்தான். 


மத்தியானம்- அவள் ரூமில் AC ரிப்பேர் ஆகிவிட... சர்வீஸ் ஆளை கூட்டிவரும் சாக்கில் அரவிந்தும் அவள் கேபினுக்குள் வந்து நிற்க...இவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆல்ரெடி அவள் அக்குளில் நன்றாக வியர்த்து அந்த பிளவுஸில் நனைந்த இடம் தெளிவாக தெரிந்தது. 

வர லேட்டாகும்னு சொன்னான். அதான் நானே கையோட கூட்டிட்டு வந்தேன் மேடம்..என்றான் அரவிந்த். பவ்யமாக. அவள் அக்குள் நனைந்திருப்பதைக் கவனித்தான். 

இந்த சிஸ்டம் கொஞ்சம் நகர்த்திடுங்க என்று அந்த சர்வீஸ் ஆள் சொல்ல, அரவிந்த் வேகமாக ஆர்வமாக அந்த வேலையில் இறங்கினான்.

மேடம்..இத பிடிங்க... என்று அந்த ஆள் மேலிருந்துகொண்டு அந்த ஸ்ப்ளிட் AC கவரை இவளிடம் நீட்ட, இவள் கையைத் தூக்கி அதை வாங்கவேண்டியிருந்தது. அய்யோ...அரவிந்த் பாப்பானே....! வேற வழி??.. கையை தூக்கி வாங்கினாள். இடதுபக்கமிருந்த அரவிந்த் இவளது அக்குளையும் இடது மாங்கனியையும் நாக்கில் எச்சில் ஊற பார்த்தான்.

அவளது ப்ரவுன் கலர் ஜாக்கெட்டில் வெள்ளை வெளேர் மலை முகடு பிதுங்கிக்கொண்டு கிடப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது அரவிந்துக்கு. 

அட கடவுளே...இந்த பேரழகி  ப்ரா போடாம வந்திருக்கா!

அரவிந்த் தன் முலையை ரசித்துவிட்டான் என்று தெரிந்ததும், புடவையால் அதை நன்றாக மூடினாள். ஆனால் அந்த ஆள் தொடர்ந்து அதை கொடுங்க, இதை வாங்கிக்கோங்க... அந்த டிஸ்ஸு எடுங்க..இப்படி ஏதேதோ அவளை வேலை வாங்க... அவளது பப்பாளி முலை மறுபடியும் அரவிந்தின் கண்களுக்கு விருந்தானது. 

ச்சே...இவன் முன்னாடி போய் ப்ரா இல்லாம நிக்கிறேனே.... என்று தலையில் அடித்துக்கொண்டாள் காமினி. 

சீக்கிரம் சரி பண்ணுப்பா... மேடம்க்கு வேர்க்குதுல்ல... என்று குரல் கொடுத்தான் அரவிந்த். 

நீங்க போய் உட்காருங்க.... என்று அவளை உட்கார சொன்னான். அவள் திரும்பி நடக்கும்போது அவள் முதுகிலிருந்த வியர்வைத் துளிகளை ஏக்கத்துடன் பார்த்தான். காமினி கர்ச்சீப்பால் தன் முகத்தையும் கழுத்தையும் துடைத்துவிட்டு அதை தன் சேரின்மேல் போட்டுவிட்டு தண்ணீர் குடித்தாள். 

ச்சே..பொறுக்கி என்னையே வச்ச கண் வாங்காம பாக்குறான்! 

அவர்கள் கிளம்பினார்கள். அவன் கதவருகே செல்லும்போதுதான் சேரில் பார்த்தாள். அவளது கர்ச்சீப்பைக் காணவில்லை.

அரவிந்த்...நில்லு. என் கர்ச்சீப்பை பார்த்தியா?

இல்லையே மேடம்....

டேய்... பொய் சொல்லாத... இங்கதானே போட்டேன்... நீதான் எடுத்திருக்கணும்.

ஸாரி மேடம்...அது எனக்கு வேணும். நாளைக்கு உங்களுக்கு வேற கர்ச்சீப் வாங்கித் தர்றேன். - அவளை தீர்க்கமாக பார்த்து  சொல்லிவிட்டு போய்விட்டான்.

காமினிக்கு இப்போது அதிகமாய் வியர்த்தது.