22-11-2019, 10:46 AM
9
"వెన్నెల యీవాళ్ళ వొంటిగంటకే పోతుంది. మనం తొందరగా వెళ్ళాలి. భోజనం చేద్దాం." అన్నాడు అమీరు.
"అయ్యో మీరు పిలిచిన పదిమంది బ్రాహ్మణులూ యింకా రాకుండానే మడికట్టుకుంటారా?" అని పూర్వపు వుల్లాసం తెచ్చుకోవటానికి ప్రయత్నించాను.
"ఆ మాసంపు కూర చల్లారిపోదూ!"
"మిగిలిందే పెట్టు వాళ్ళకి."
"పోనీలెండి! మూతపెట్టిపోదాం. వొచ్చి వడ్డించుకు తింటారు" అని నవ్వుకుని లేవబోతున్నాను. మీరా వొచ్చాడు.
ఆ ఉదయం వెళ్ళిన మీరా మళ్ళీ యిదే రావడం.
భోజనం చేశాం. కాని అమీర్ వుత్సాహం నశించింది. అంత కోపమున్నవాడు రాత్రి మీరానెందుకు రక్షించాడో నాకు తెలియలేదు. అడగడానికి అసలు మీరా సంగతెత్తడానికి భయం.
అమీర్ గుడిశకి దూరంగా పచారు చేస్తున్నాడు. నేనూ, మీరా గుడిశ ముందు కూచున్నాము. షికారు ప్రస్తావనే లేదు.
"మీరా, యిన్నేళ్ళేమయినావు?"