22-11-2019, 10:37 AM
"ఆ, దానికేం?" అంటున్నాను గాని నా గొంతులో అబద్ధం వినిపించలేదా నీకు. మీరా? నా బింకం కొద్దీ అనుకున్నాను. కాని నా గుండె నీరైపోతుంది. ఏం జరుగుతుందో? కాని ఫరవాలేదు. అనుకుంటూ పక్కకి చూశాను. మీరా లేడు. ఇంటికి వెళ్ళాను.
మర్నాడు మీరా వొచ్చేటప్పటికి అమీర్ నా తల చిక్కు తీస్తున్నాడు. మీరా తరహా మార్చాడు. రావడమే అదేదో అసహజమైన సాహసంతో, వుత్సాహంతో వచ్చి నా కెదురుగా కూచుని నిర్లక్ష్యమైన కంఠంతో- "నేనిచ్చిన దువ్వెన యేది దీదీ!" అన్నాడు. పాపం పూర్వం వలె మాట్లాడటానికి ప్రయత్నమది.
"ఇంకెందుకు? అమీర్ వొచ్చాడుగా చిక్కు తియ్యడానికి. చిక్కు తీసుకుని మాత్రం ఏం ప్రయోజనం?" అన్నాను. అమీర్ వంక చిరునవ్వుతో చూసి మళ్ళీ మీరావంక చూసి నవ్వాను. ఆ పని యెట్లా వుందనుకున్నావు? రెండు మహాసముద్రాల మధ్య సన్నని తాడుమీద నడుస్తున్నట్టుంది. ఏ మాట మాట్లాడితే, ఏం మాట్లాడకుండా వూరుకుంటే, ఏ చూపు చూస్తే ఎవరికి కోపం తెప్పిస్తానో! ఏమర్థంచేసుకుంటారో? అబ్బా ఆ రోజుల యమబాధ! ప్రేమ యింత ప్రాణం తీస్తుందని అనుకోలేదు. కత్తిమీద సాములే కద!