22-11-2019, 10:27 AM
అతని చంపల్లోని సిగ్గుని చూసి మురుస్తూ.
'నీకు కావలిస్తే యీ రాత్రి అయినా సరే'
'నీ కవసరమా?"
"నా కిష్టమే." నాకు సిగ్గేస్తోంది.
'అదికాదు. నేను నీకు అవసరమా? అమీర్ మల్లె కావాలా!'
ఎంత ఔదార్యమో? ఎంత లోతైన నాజూకైన స్వభావామో! అతన్ని గట్టిగా పక్కకి అదుముకుని మొహాన్ని తిప్పుకుని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. నేను వొదిలిన అతని వేళ్ళు నా జుట్టులోంచి కదలలేదు. "నీతో అబద్ధం చెప్పలేనోయ్. నేను అమీర్ దాన్నే అనిపిస్తుంది. నాకిష్టముండదు. నేనేం గొప్పదాన్నీ, పతివ్రతనీ అని కాదు."
"అయితే యెందుకడిగావు?" ఆ ప్రశ్న నన్ను గుచ్చుకుంది, సిగ్గుతో.
"నిన్ను సంతోష పెడదామని. యెందుకంటే నేను అమీర్ దాన్నైనా అతనిమీద కంటే నీపైనే నాకు ప్రేమ యెక్కువ."
మాటలు తప్పించి యేవో మాట్లాడి వెళ్ళిపోయినాడు. మీరా లాంటి వాణ్ణి మళ్ళీ చూస్తానా? తురకలని గుమ్మంలోనికి రానియ్యరు పవిత్రులైన మీరందరు.
"దీదీ అమీరు వస్తే?" అన్నాడు ఒకరోజు.
"ఏమిటి?"
"నాకు భయంగా వుంది."