[sweet1guy]

మీరాని వాడు మెడ పట్టుకుని లాక్కెడుతున్నాడు. రక్తం కనబడ్డది. మళ్ళీ తెలివితప్పి పడిపోయినాను. లేచేటప్పటి కంతా నిశ్శబ్దం. దీపం మాత్రం వెలుగుతోంది. మీరా లేని సంగతి మొహాన కొట్టినట్లు అయి నాకు దిమ్మ తిరిగింది. ఆ రాత్రి నేను పడ్డ బాధ యీ కోర్టువారు నన్ను ఉరి తీసేటప్పుడు కూడా పడను. అంతే కావాలి అనుకుంటున్నావు. అట్లాంటి బాధ, నా మీరా, నా ప్రాణదానం జేసి, నాకోసం బలిపడ్డ మీరా కోసం పడ్డ తపన యెంత ప్రేమలోనించి వొచ్చి వుండాలి? అది ఆలోచించు, ఆ ప్రేమ చాలదూ?
    నేను పెద్ద రక్తపు మడుగులో దొర్లుతున్నాను. దాహంతో నాలిక లోపలికి లాక్కుపోతోంది, లేచి నీళ్ళ చెంబందుకోలేను. మీరా! మీరా! మీరా యేడీ! యామైబోయినాడు? చప్పున నాకళ్ళముందు ఇందాక చూసిన పటం కనపడ్డది. ఆ రక్తం! వాడి చేతుల్లో కత్తి! వాడుపోనీ, తన దుర్మార్గం నెరవేర్చుకొనడానికైనా వెనక్కి రాకపోవడం! ఏం జరిగింది! తలచుకున్న కొద్దీ భయమేసింది. ఎక్కడ యే నూతిలో పారేశాడో! ఇప్పుడేదో గోతిలో కత్తిపోటు తిని మూలుగుతున్నాడేమో. మధ్యాహ్నం నా మెడచుట్టూ చేతులేసుక్కూచున్న మీరా? అక్కడైనా, ఆ బాధలోనైనా నన్నే తలుచుకుంటూ వుంటాడు ఏమైనానో అని, నా కాళ్ళు చేతులు ఇటూఅటూ కొట్టుకున్నాను. ఏం చెయ్యను? తీసుకురాగలిగితే ఎవరన్నా పిలవగలిగితే! తమాషా. అమీర్ వస్తే బావుండును. అతన్ని పంపిద్దును అని తోచి, యేడుపొచ్చింది? ఇంకేం మీరా? వాళ్ళ అమ్మ యెంత యేడుస్తుంది?