22-11-2019, 10:10 AM
"నా కఖ్కర్లేదది."
"దానికోసం నువ్వుపడ్డ బాధ జ్ఞాపకం లేదూ?"
"అయితే-"
"దానికిప్పుడల్లా వుండదూ? మూలనున్నదాన్ని లాక్కొచ్చి, మనసు లాగి నువ్విప్పుడు వొదిలేస్తే-"
కొంచెం వూరుకున్నాడు.
"నువ్వు రోషపడక, దానివేపు మాట్లాడటం నాకు బావుండలేదు. కోపంతో తగూలాడితే, నిన్ను ఓదార్చాలనిపిస్తోంది....ఈసారి వొస్తే దాన్ని తన్నేస్తాను. దానికి సిగ్గూ, గిగ్గూ యేమీలేదు."
మొగవాళ్ళ హృదయం యెంతలో కఠినమౌతుందో, కాని స్త్రీలట్లా అమీర్ని ప్రేమించడం నాకు చాలా సహజంగా కనపడ్డది. ఒకవేళ నామీద ప్రేమ పోయినా, నన్నూ అమీరిట్లానే అంటాడా అని భయమేసింది. జాలీ ప్రేమా యెంత దగ్గిరిగా వుంటాయి! ప్రేమ పోయిం తర్వాత, పోనీ జాలికూడా చూపరు.
"అమీర్, నీకెందుకు ఆమెమీద అంత అసహ్యం కలిగింది?"
"ఏం చేస్తుందంటే! నన్నంతా నలిపేస్తుంది. నాకు వూపిరాడనీదు. నా కాలు...."
నాకు నవ్వొచ్చింది. సిగ్గుపడుతూ "నన్ను నువ్వు? అమీర్?" అన్నాను.
"కాని ఆడది...."
ఆ చీకట్లో యేడుస్తూ నన్ను తిడుతూ, బెదిరిస్తూ వొచ్చింది ఆ మనిషి. తనూ మంచిదే. అమీర్ మంచివాడే. నేను చెడ్డదానినైనాను.
పాపం, ఒకత్తా, వొచ్చిన దోవనే తిడుతూ వెళ్ళేదాన్ని చూసి చాలా జాలేసింది నాకు ఏం చెయ్యను పాపం!