22-11-2019, 10:07 AM
"అది కాదు. అట్లాడివాడితో- దరిద్రుడితో నాకు సావాసమని తెలిస్తే నలుగురు నవ్వుతారు. చులకనైపోతాను."
ముఖ్యంగా యిదివరకంతా నేను గోల చేస్తాననే భయపడ్డది. నేనే బతిమాలేప్పటికి ఆమె అభ్యంతరం చాలా వరకూ పోయింది.
మర్నాడు సంజ మసకలో అమీర్ని ఆమె యింటికి తీసుకెళ్ళాను. నేనూ ఆ గదిలోనే వొకమూల తల తిప్పేసుకు కూచున్నాను. తలుపులూ, కిటికీలు అన్నీ బిగించాము.
ఎంత ప్రయత్నించినా చెవులు మూసుకోలేకపోయినాను. మొదట బాధపడ్డాను. నా వశం కాకుండా యీర్ష్యపడ్డాను. దాన్ని అమీర్ ముద్దు చెయ్యడమూ, నన్ను పిలిచిన రహస్యపు మాటలు దాంతో పలకడమూ, అట్లాంటి కాంక్షతో బరువెక్కిన కంఠమే మళ్ళీ వినడమూ, నాకు మరణ బాధని కలిగించింది. కాని నాకు త్వరలోనే తెలిసిపోయింది అ వ్యవహారం అట్టేకాలం సాగదని. మొదట్లో మొత్తానికి మోహంతో అతనిని చూస్తూ కూచుంది. అమీరంత రసికుడు కోరి దగ్గిరికి చేరితే, కరగని దాని హృదయం రాయా, లోహమా అని ఆశ్చర్యపడ్డాను. అది నన్ను తృణీకరించినట్టే కోపమొచ్చింది నాకు.
ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు అమీర్ ఆ సంగతే యెత్తలేదు. నేను చేసిన త్యాగానికి ఒక్కరవ్వ కృతజ్ఞతా చూపలేదే అని నాకు చాలా బాధ కలిగింది. మీరా మాత్రం మర్నాడు పొద్దున్నే వొచ్చి, నా చేతులు పట్టుకుని,