22-11-2019, 10:06 AM
"ముందు చెప్పు"
"నన్ను నమ్మవూ? నా మాట నమ్మలేవూ?" అని గడ్డం పట్టుకు పూయించాను. కరిగిపోయినాడు. ఆలోచించాడు. వెనక్కిమళ్ళాడు. పాపం అనిపించింది. మీరాని అన్యాయం చేస్తున్నానా? నా పనికోసం నా స్వలాభం కోసం అతన్నీ, అతని రమ్య స్వభావాన్నీ నిర్భయంగా వుపయోగించుకుంటున్నానా? కాని ఆలోచించటానికి వ్యవధి లేదు.
ఆ వూళ్ళోకి వెళ్ళడం, మళ్ళా ప్రజల్ని చూడడం అదే మొదటిసారి. కాళ్ళు వొణికాయి. అందరూ నన్ను చూసి నవ్వుతున్నట్టే వుంది నా మనసుకి. కుమ్మరి యిల్లుదాటి, కోమటి అంగడి ముందునుంచి, మొరిగే కుక్కల్ని తప్పించుకుంటూ వెళ్ళాను.
వూళ్ళే, ప్రజలే, రోడ్లే కొత్తగా వున్నాయి నాకు.
ఆమె అందమయింది. అందం కంటె గాంభీర్యమెక్కువ, భారీ. ఆమె ముందు నేను చిన్నపిల్లలా గున్నాను. ఆ పెద్ద కళ్ళల్లో బలుపు బుగ్గల్లో రాజఠీవి వుంది. మాట్లాడాను. బతిమాలాను. ఆశ్చర్యపడ్డది. మొదట నన్ను నమ్మలేదు. నమ్మించాను. ఆమెకి అమీర్ మీద ప్రేమలేదు గాని అభ్యంతరం లేనట్టు తెలుసుకున్నాను. తన మర్యాద కెక్కడ నష్టం వొస్తుందో ననేదే మొదటి భయం.... "బికారివాడు. వాడితో నాకెందుకు?" అని విసుక్కుంది.
"డబ్బు కావాలా?"