22-11-2019, 09:52 AM
అమీర్ని లాలించాలని అవసరమయిన కోర్కె కలిగింది. ఈ మామయ్యని పోనీ, కాని మామయ్యని నేనెందుకు లక్ష్యపెట్టాలి! అతనెవరు? నేనెవరు? ఈ మామయ్య మూలానా నేను పోగొట్టుకొన్న నిమిషాలు యీ అనంతకాలంలో మళ్ళీ నాకెక్కడ దొరుకుతాయి? ఆవలించే అమీర్ దగ్గిరిగా జరిగి, అతని భుజంమీద చేతులేసుకుని ఆనుకుని కూచున్నాను. మా కొండ వెనకనించి తదియ చంద్రుడు కనబడకుండానే కాంతి నెగజిమ్ముతున్నాడు. సముద్రానికీ, చంద్రుడికీ సంబంధముందంటారే అలాంటిదే వెన్నెలకీ నా రక్తానికీ వుంది. చంద్రోదయంలో వెన్నెల ఇంకా విజృంభించకముందే నా రక్తం పొంగుతుంది. వెడదామని అమీర్ నా చేతిని లాగుతున్నాడు. పాపం, ఒకే మూకుట్లో అమీర్ తో నేను అన్నంతినే దృశ్యం భరించలేక తలతిప్పుకుని పుణ్యశ్లోకాలు చదువుకునే మామయ్యతో.
"మేము వెడుతున్నాము. నువ్విక్కడే నిద్రపోతావు కదూ మామయ్యా!" అన్నాను.
"ఇక్కడా? మీరిక్కడికి వెడతారు."
ఆ కంఠం వినితీరాలి.
"అలా పోతాము."
"తొరగా రా" అంటున్నాడు అమీర్.
"నేను వెడతాను, రైలెన్నింటికి?"
నేను నవ్వాను.
"రైలు సంగతి మాకెందుకూ?"
"పోనీ నన్ను ఊళ్ళో వొదిలిపెడుదురూ!"