22-11-2019, 09:50 AM
"అమీర్ వొదిలేస్తేనా? అమీర్ నన్ను వొదిలేసిన తరవాత, నేనేమైపోతేనేం? ఇంక ఆ లోకంలోనే శరణ్యం. మీ గుమ్మాలు తొక్కుతానని యేమాత్రం భయం లేకుండా బతకండి."
అమీర్ వొచ్చాడు. అతని వొంక నిదానంగా పరీక్షించి చూశాను. ఈ అమీర్ నన్ను వొదులుతాడా?
అమీర్ కళ్ళలో ఆకలి ఆడుతోంది.
"మామయ్యా, నీ భోజనం సంగతేమిటి?"
"నేను పళ్ళు తెచ్చుకున్నాను."
"ఇక్కడ గడ్డి కూడా వుంది" అన్నాడు అమీర్.
పడమటి కొండ వెనకాల రంగుల మబ్బుల్లో శుక్రుడు అస్తమిస్తున్నాడు. తామర పువ్వుమీది మంచు బొట్టుమల్లే. గాలి నిశ్శబ్దంగా వుండడం వల్ల యేరు కొండమీదినుండిపడే శబ్దం వినబడుతోంది. చీపుర్లూ, నేపాళాలు పగలు రాత్రిగా మారే విచిత్రాన్ని చూస్తూ కదలక నుంచున్నాయి. పగటి గట్టుమీద నుంచి సరస్సులో దూకటానికి సంశయించే దానివలె ఒక్క నిమిషం ఆగింది కాలం. హృదయం ఒక్కసారిగా ఆనందంతో పొంగింది. పొయ్యిమీది వేడెక్కే అన్నంవలె. మామయ్య అరటిపళ్ళు తింటూ యెదురుగా కూచోకపోతే, ఆ ఆరాటమంతా అమీర్ మీద కనపరచేదాన్ని.