22-11-2019, 09:49 AM
"నారాయణుడు. కాని అమీర్ ప్రేమ పోదు."
"ఆ, చాలా చూశాము!"
"సరేకాని యీ దయంతా నా కోసమేనా?"
"పోనీ, అమ్మని తలుచుకో. నిన్ను పెంచి పెద్దదాన్ని చేసి, యేదో మా అందరికి ప్రతిష్ట తెస్తావని...."
"అవన్నీ చిన్నప్పుడు కుమారీశతకంలో చదువుకున్నాను. దానికేం! నా సౌఖ్యమే మీరు కోరేవారైతే, యిక్కణ్ణించి తీసుకెళ్ళేందుకు ప్రయత్నం చెయ్యరు. అయినా నేనిప్పుడొస్తే మాత్రం లోకమంతా ఎలా చూస్తుంది? ఆ కాపరం యెంత రమ్యంగా వుంటుంది? లేచిపోయిందని చూద్దామని అందరూ రావడమూ, గుమ్మంలోకి వొచ్చి మొహాలు మర్యాదగా మార్చుకోవడమూ, నేను లోపలికి వెళ్ళగానే నవ్వుకోవడమూ, వాళ్ళు నాసంగతులేమీ తెలీనట్టే మాట్లాడడమూ, దొంగ మర్యాదలూ, యెవరన్నా ధైర్యం గలవాళ్ళు నన్ను కార్యానికి పిలవకపోతే, నా భర్త ఆ అవమానం నావల్ల కలిగిందని యాడవడమూ, తిట్టడమూ, దెప్పడమూ, నేనే స్వేచ్చ నడిగినా, బైట తొంగిచూసినా, నా పూర్వ ప్రవర్తనని జ్ఞాపకం చేసి నోరు ముయ్యడమూ- దీనికేగా నన్ను రమ్మంటున్నావు! నేను పిచ్చిదాన్నా."
"ఏనాటికన్నా మా గుమ్మం తొక్కవా-" అంటున్నాడు చాలా కోపంగా పైకిలేచి.