22-11-2019, 09:49 AM
"ఎందుకు అబద్ధాలు మాట్లాడుతావు? అద్దాలు లేకపోతేనేం ఆ యేరులేదూ? అమీర్ నేత్రసరోవరాలు లేవూ? నా పాప చూసుకోడానికి! అయినా అమీర్ చూపులకి బావుంటే చాలదా నా అవతారం."
మామయ్య మౌనవ్రతం పూని కూచున్నాడు, అమీర్ వొచ్చాడు.
"అప్పుడే వొచ్చావేం! మేమింకా ఉపోద్ఘాతంలోనే వున్నాము. మళ్ళీ కొంచెం వెళ్ళిరా."
మళ్ళీ వెళ్ళాడు పాపం.
"చూశావా ఎట్లా వెంట తిరుగుతాడో. ఒక్క నిమిషం వొదలక! నా భర్తలేడూ ఆయన వారంరోజులకి ఓ సారైనా నా మొహం చూసేవాడు కాడు. తలంటి పోసుకుని, తల్లో మరువం జాజిపువ్వులు పెట్టుకుని కొత్త సిల్కు చీర కట్టుకుని దగ్గిరికి వెడితే, కాయితాల్లో తల పెట్టుకుని....
"మొన్న నీ చేతికి పదిరూపాయల నోటిచ్చాను కదా, అది కావాలి. ఓసారి తెచ్చి యియ్యి" అన్నాడు. ఇచ్చిన తర్వాత తలెత్తి చూసి,
"మొన్న తెప్పించిన శీకాయి అంతా ఖర్చు పెట్టేశావా?" అన్నాడు. నవ్వుతోనేలే? అయితే మాత్రం....?"
"ఎంత పొగరిక్కిందే నీకు! అతను తలుచుకుంటే యీ వెధవని ఖైదుకి పంపగలడు తెలుసునా?"
"ఆ, ఈ వెధవ తలుచుకుంటే ఆయన్ని నిన్నుకూడా తలకాయ పగలకొట్టి, ఆయిక్కడ పాతెయ్యగలడని కూడా తెలుసుకో"