22-11-2019, 09:38 AM
"మరణంలోంచి జీవనంలో పడ్డాను. మరి మారిపోనూ!"
"తురక కూడులో పడ్డావు."
మామయ్యకి మాటల దగ్గిర యెన్నడూ మొహమాటం లేదు.
"మా యింటికి వొచ్చి తురకవాళ్ళని యేమన్నా అంటే, తురక తడాఖా తగుల్తుంది. మర్యాదని యింటి దగ్గిర వొదిలి వచ్చావా" అన్నాడు అమీర్. మామయ్య తృణీకారంగా మాట్లాడకుండా వూరుకున్నాడు.
మెల్లిగా కళ్ళనీళ్లు పెట్టుకున్న నావంక యెగాదిగా చూశాడు. నాకు రెవిక లేదు. జుట్టు దువ్వక రేగివుంది. ముతక చీరె. అన్నంకుండ పొయ్యి మీద. చేతిలో కొయ్యతెడ్డు.
"ఇదిగో! ఏడుపులూ, గోలలూ సాగించి క్షోభపెట్టి నిన్ను లాక్కెల్లాలని వొచ్చాడు. వీడివెనక తక్కిన మనుషులు వొస్తారు. ఆమూట భుజాన యెత్తుకుని వెంటనే నడవమను" అన్నాడు తురకంలో అమీర్.
"ఏమీ భయంలేదు. ఎవరొస్తే నన్నేం చేస్తారు? మావాళ్ళ విషయం నాకు వొదిలెయ్యి. నువ్వు కొంచెం అట్టా తిరిగిరా. నువ్వుంటే సంగతి చెప్పడు."
"నువ్వు కొంచెం తొరగా కానీ. ఆకలేస్తోంది" అని అమీర్ వెళ్ళాడు.
"నేనిక్కడ వున్నానని నీకెట్లా తెలిసింది?"
"ఎలాగో వోలాగు. కాని నీ సంగతి చెప్పు."
"నా సంగతి ఏముంది? హాయిగా, మహారాజులా వున్నాను."