[jakash]

Brother தாய்ப்பால் kooda satthana unavu thana
Athanala intha story verra levela iruka poguthu nu nanaikiren

Athuvum ravikku kidaikkum nanba

[jakash]

சுமார் அரை மணி நேரம் கழித்து.

டயட் படி ரவிக்கு இரண்டு முட்டை கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. ஜோதிகா முட்டையை வேகவைத்து, கிண்ணத்தில் வைத்துக்கொண்டு மாடிக்கு ஏறினாள்.

ரவியின் அறைக் கதவு திறந்திருந்தது. உள்ளே அவன் வெறும் அன்றராயர் மட்டும் போட்டுக்கொண்டு நின்றுகொண்டிருந்தான். சட்டை இல்லை. கையில் வெப்பக்குச்சி. பல் விளக்கிக்கொண்டிருந்தான்.

ஜோதிகா உள்ளே நுழைந்ததும் அவன் உடலைப் பார்த்தாள்.

தோள்கள் அகலமாக இருந்தன. மார்பு தடித்திருந்தது. வயிற்றில் தெளிவான கட்ஸ். கை தசைகள் இறுக்கமாகத் தெரிந்தன. வியர்வை லேசாகப் பளபளத்தது.

ஜோதிகா மனதில் உடனே தோன்றியது:

“சூர்யா ஜிம் போயி, டயட் போட்டு, எத்தனை நாள் போராடி six pack வர வைக்கிறான்…
இவன் சும்மா இருந்தபடியே இப்படி உடல் வச்சிருக்கான்…”

அவள் பார்வை சில விநாடிகள் அவன் உடலில் நின்றது. பிறகு தன்னைச் சுதாரித்துக்கொண்டு நெருங்கினாள்.

ஜோதிகா: “இந்தாங்க… முட்டை.”

கிண்ணத்தை நீட்டினாள்.

அப்போது அவள் கால் லேசாக வழுக்கியது. உடல் சமநிலை இழந்தது. “அய்யோ!” என்று கூச்சலிட்டு முன்னால் சாய்ந்தாள்.

கிண்ணத்தில் இருந்த இரண்டு முட்டைகளும் தாவி…

சரியாக அவள் நைட்டியின் கில்வெஜ் குள் விழுந்தன.

வெதுவெதுப்பான முட்டைகள் அவள் முலைகளுக்கு இடையே சென்று விட்டது.

ஜோதிகா அப்படியே நின்றுவிட்டாள்.

ரவி பல் விளக்குவதை நிறுத்தினான். கையில் வெப்பக்குச்சியுடன், அவள் மார்பை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டே நின்றான்.

[jakash]

ரவி மெல்லப் பேசினான். குரல் கரகரப்பாக இருந்தது.

ரவி: “மேடம்… முட்டைய எடுக்கிறேன். ஆனா கைய வச்சு இல்ல… வாய் வச்சு. என் கைலாம் அழுக்கு.”

ஜோதிகா ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. மூச்சு வேகமாக வந்தது.

முட்டை அவள் இரண்டு முலைகளுக்கு நடுவே சிக்கியிருந்தது. ரவி குனிந்தான். வாயைத் திறந்து அதைக் கவ்வ முயன்றான்.

முட்டை வழுக்கியது.

அவனுடைய உதடுகள் சரியாக அவள் முலைக்காம்பில் பட்டன.

ஜோதிகா: “ஸ்ஸ்…”

மெல்ல முனகினாள். உடல் சிலிர்த்தது.

ரவி உதடுகளை விலக்காமல்,

ரவி: “சாதாரண அவுச்ச முட்டை தானே மேடம்… பச்சை முட்டையில்ல… உடையாது.”

முட்டை மெல்ல கீழே நகர்ந்து அவள் தொப்புளுக்கு அருகே வந்தது.

ரவி மீண்டும் வாயை வைத்தான். முட்டையை எடுக்க முயன்றான். மீண்டும் வழுக்கியது.

அவனுடைய உதடுகள் அப்படியே அவள் தொப்புளில் அழுத்தின. ஆழமாக முத்தமிட்டான். நாக்கால் லேசாகத் தொட்டான்.

ஜோதிகாவின் உடல் நடுங்கியது. கைகள் படுக்கையை இறுகப் பிடித்தன.

முட்டை இன்னும் கீழே நகர்ந்தது. அவள் ஜட்டியை நோக்கிச் சென்றது.

ரவியும் அதையே நோக்கி வாயை வைத்தான். முட்டையைப் பிடிக்க முயன்றான். மீண்டும் வழுக்கியது.

ஜட்டியின் மேல்… அவள் புண்டையின் அச்சு தெளிவாகத் தெரிந்தது. துணி இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.

ரவி ஒரு கணம் கூட தயங்கவில்லை.

அப்படியே குனிந்து, ஜட்டியின் மேல் இருந்த அவள் புண்டையில் முத்தமிட்டான். உதடுகளை அழுத்தி, மெல்ல முத்தங்களை வைத்தான்.

ஜோதிகாவின் தொடைகள் இறுகின. மூச்சு முழுவதுமாக வாங்கியது. “ஆஹ்…” என்ற ஓசை அவள் வாயில் இருந்து வெளியேறியது.

[jakash]

ஜோதிகா திடீரென ரவியைத் தள்ளிவிட்டாள்.

நைட்டியை இழுத்தபடி வேகமாக எழுந்து, ஒன்றுமே பேசாமல் அறையை விட்டு ஓடினாள். மாடிப்படிகளில் இறங்கும் சத்தம் கேட்டது.

ரவி படுக்கையில் அமர்ந்தபடி சிரித்தான். கையில் இருந்த முட்டையை எடுத்து சாப்பிட்டான். ருசி பார்த்து தலையை ஆட்டினான்.

---

சிறிது நேரம் கழித்து ரவி கீழே இறங்கினான்.

ஹாலில் சூர்யா வேகவேகமாக சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான். ஜோதிகா சேலைக்கு மாறியிருந்தாள். காலை உணவைக் கொண்டு வந்தாள்.

அவள் நடக்கும்போது இடுப்பு குலுங்கிக் குலுங்கி வந்தது. சேலையின் முந்தான் அசைந்தது. ரவி அப்படியே உட்கார்ந்தபடி அவள் இடுப்பை ரசித்துக்கொண்டே பார்த்தான். மனதில் இன்னும் காலையில் நடந்தவை ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

ஜோதிகா தட்டில் கீரை, அவித்த காய்கள், முட்டை என்று வைத்தாள்.

ரவி முகத்தைச் சுளித்தான்.

ரவி: “என்னங்க இது? காலையிலேயே கீரை… அவிச்ச காய்கள்… எதாவது டிபன் கொடுங்க மேடம்.”

சூர்யா தலையை உயர்த்தினான்.

சூர்யா: “மிஸ்டர் ரவி… இதான் டாக்டர் லிஸ்ட் கொடுத்திருக்கார். சத்துக்கு இதுதான் வேணும். சிகிச்சைக்கு முன்னாடி உடல் நல்லா இருக்கணும்.”

ரவி: “அட பொங்க… இது எல்லாம் என்னடா சாப்பாடு…”

அவன் இன்னும் எதிர்த்துப் பேசப் போகிறபோது, சூர்யாவுக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டிருந்த ஜோதிகா அவன் கண்களைப் பார்த்தாள்.

வாய்க்குள்ளே மட்டும், ரவிக்கு மட்டும் தெரியும்படி

“பிளீஸ்… பிளீஸ்…”

என்று கெஞ்சினாள். கையைக் கூப்பியும் காட்டினாள். முகத்தில் பதற்றம் தெரிந்தது.

ரவி அவள் முகத்தை ஒரு விநாடி பார்த்தான். பிறகு சற்று சிரித்துவிட்டு தலையை ஆட்டினான்.

ரவி: “சரி… சாப்பிடுறேன். ஆனா இதுக்குத் தனி காசு கொடுங்க சார். இப்படிப்பட்ட சாப்பாட்டுக்கு நான் ரெடி இல்ல.”

சூர்யா தலையை ஆட்டினான்.

சூர்யா: “சரி சரி… தர்றேன்.”

ரவி தட்டை இழுத்துக்கொண்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான். ஆனால் சாப்பிடும்போதும் ஜோதிகாவை திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். அவள் சமையலறைக்குள் செல்லும்போது இடுப்பு அசையும் விதத்தைக் கடைசி வரை ரசித்தான்.

[jakash]

சூர்யா ஆபிஸுக்குப் போனதும் ரவி தன் அறையில் படுக்கையில் படுத்திருந்தான். கண்களை மூடியதும் காலையில் நடந்த முட்டைக் காட்சி மீண்டும் மீண்டும் வந்தது. ஆனால் இந்த முறை அது நிஜத்தை விட அதிகமாக, இன்னும் ஹாட்டாக விரிந்தது.

மனதில் அவன் ஜோதிகாவின் நைட்டியை மெல்ல எத்துகிறான்.

முதல் முட்டை அவள் இரண்டு முலைகளுக்கு நடுவே சிக்கியிருக்கிறது. அவன் வாயை வைக்கிறான். முட்டையைக் கவ்வுகிறான். அது வழுக்கி, அவன் உதடுகள் அவள் முலைக்காம்பில் படுகின்றன. அவள் “ஸ்ஸ்…” என்று முனகுகிறாள். அவன் நாக்கால் முலைக்காம்பைச் சுற்றி மெல்ல சுவைக்கிறான். பிறகு முட்டையை அவள் கழுத்து வழியாக மேலே கொண்டு சென்று, அவள் உதடுகளில் வைக்கிறான்.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில் பாதி முட்டையைக் கடித்துச் சாப்பிடுகிறார்கள். மஞ்சள் கரு இருவர் உதடுகளிலும் பரவுகிறது. அப்படியே ஆழமான கிஸ். அவள் உதடுகளைக் கடித்து, நாக்கை உள்ளே விடுகிறான். ஜோதிகா அவன் நாக்கைச் சுவைக்கிறாள்.

அடுத்த முட்டையை அவன் அவள் தொப்புளில் வைக்கிறான். வாயால் கவ்விச் சாப்பிடுகிறான். நாக்கை ஆழமான தொப்புள் குழியில் சுழற்றி, மஞ்சள் கருவை முழுவதுமாக நக்கி எடுக்கிறான். அவள் உடல் நடுங்குகிறது. இடுப்பு மேலே உயர்கிறது.

கடைசியாக…

ரவி முட்டையை அவள் புண்டையில் வைக்கிறான். மெல்லக் கடிக்கிறான். மஞ்சள் கரு உடைந்து அவள் புண்டைக்குள் பரவுகிறது. அவன் நாக்கால் அதை நக்கி எடுக்கிறான். புண்டையின் மென்மையான இதழ்களை விரித்து, நாக்கை உள்ளே விட்டு சுழற்றுகிறான். பால் + மஞ்சள் கரு கலந்த ருசி. அவள் தொடைகள் அவன் தலையை இறுகப் பிடிக்கின்றன. “ஆஹ்… ரவி…” என்று அவள் முனகுகிறாள்.

ரவி படுக்கையில் படுத்திருந்தபடியே கண்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டிருந்தான்.
ஒரு கை கீழே சென்றிருந்தது. சுன்னியை இறுகப் பிடித்து மெல்ல அசைத்துக்கொண்டிருந்தான்.

மூச்சு வேகமாக வந்தது. நெஞ்சு துடித்தது.

“ஜோதிகா… உன் புண்டை… உன் முலை… எல்லாம் என்னுடையது…”

தன்னை அறியாமல் பெயர் வந்துவிட்டது.

அறைக்குள் அவன் மூச்சுக்காற்று மட்டும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. கனவு போன்ற நினைவுகள் அவனை விடவில்லை.