College papa Sandya

[Megha_ sweety]

Hello sir please post next episode

[waw6677881]

Broo update

[rambabu_penta]

Update ivvu sir

[Megha_ sweety]

Writer garu

Update pls

[Megha_ sweety]

Hello brother update please

[waw6677881]

Broo updates

[Sasilucky16]

Please continue the story

[Megha_ sweety]

Update tube

[vivivi]

Update twaraga ivvu bro

[Cream tap]

Update ki idea lu vachaayi
Raayadanike baddakam ga undi

Kaastha motivation ivvandi guyssss

[WriteRohith]

Update ki idea lu vachaayi
Raayadanike baddakam ga undi

Kaastha motivation ivvandi guyssss

Nenu bahubali 2 kanna nee updates kosamey ekkuva wait chesa mowa

[WriteRohith]

Icchey mowa oka update - PAM abhimani

[Cream tap]

Big update loading tomorrow......

Last 2-3 updates okasaari look eyyandi...

[Sasuke22]

Update bro

[WriteRohith]

Waitingggg

[WriteRohith]

Underrated Gem

[Cream tap]

#Update – 11

MECH ROYALS whatsapp group

“CSE Sandya”

ఫణి గాడు గ్రూప్ లో “CSE Sandya” అని మెసేజ్ పెట్టాడో లేదో, అప్పటివరకు చచ్చిపోయినట్టు ఉన్న గ్రూప్ ఒక్కసారిగా నిద్ర లేచింది. 10+ members typing…
ఫోన్ స్క్రీన్ మీద Prudhvi typing... Karthik typing... Vamsi typing... 12+ members typing... అని వరుసగా పడుతూనే ఉన్నాయి.

సరిగ్గా అదే టైమ్ కి మెకానికల్ బ్లాక్ లో థర్మోడైనమిక్స్ క్లాస్ జరుగుతోంది. ప్రొఫెసర్ బోర్డు మీద ఏదో సీరియస్ గా ఈక్వేషన్స్ రాస్తుంటే, లాస్ట్ బెంచ్ లో కూర్చున్న కార్తీక్ గాడు డెస్క్ కింద ఫోన్ పెట్టుకుని ఆ క్రీమ్ కలర్ బ్రా ఫోటోని జూమ్ చేస్తున్నాడు. వాడి పక్కనే ఉన్న సాయి గాడు మోచేత్తో కార్తీక్ ని గుద్ది, "రేయ్, ఫణి గాడు నిజమే చెప్తున్నాడా లేక పొద్దున్నే ఏమన్నా గంజాయి కొట్టాడా?" అని గుసగుసలాడాడు.

ఇంకోపక్క కాలేజీ బయట ఉన్న టీ కొట్టు దగ్గర వంశీ, నవీన్ గాళ్ళు సిగరెట్ తాగుతున్నారు. నోట్లో ఉన్న సిగరెట్ పొగని ఫోన్ స్క్రీన్ మీద ఉన్న ఆ బ్రా ఫోటో మీదకి వదులుతూ వంశీ గాడు గబగబా టైప్ చేయడం స్టార్ట్ చేశాడు.



Vamsi: రేయ్ ఫణి గా.. ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ రా ఎర్రిపూకా! CSE సంధ్య ఏంటి రా? ఆ చున్నీ వేసుకుని పద్ధతిగా తిరిగే పాపా?
Karthik: ఫేక్ రా మావా.. వీడు ఎవరో లంజది బ్రా ఫోటో నెట్ లో డౌన్లోడ్ చేసి మనల్ని ఆడుకుంటున్నాడు.
Prudhvi: రేయ్ బచ్చా గాళ్ళారా.. అది నిజంగానే రాత్రి మా రూమ్ కి వచ్చింది.
Naveen: నీ యమ్మ.. CSE సంధ్య మీ హాస్టల్ రూమ్ కి రావడం ఏంటి రా? అసలు ఆ పిల్ల ఎవరితో మాట్లాడదు కదరా సరిగ్గా.. రోహిత్ గాడి లవర్ కదా అది?

Phani: (ఆ బ్రా ని తన చేతిలో పట్టుకుని, వాడి తొడ మీద పెట్టుకుని ఇంకో ఫోటో తీసి గ్రూప్ లో పెట్టాడు) ఇదిగో రా ప్రూఫ్. ఇంకా డౌట్ ఉందా ఎవడికైనా? కప్పు సైజ్ చూసారా ఎంత లోతుగా ఉందో..

ఆ ఫోటో పడగానే హాస్టల్ కారిడార్ లో నడుస్తున్న వాళ్ళు, క్లాస్ లో ఉన్నవాళ్ళు అందరూ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యారు.
Sai: అమ్మ దీనమ్మ జీవితం! నాకు నమ్మబుద్ధి కావట్లేదు రా.. అసలు ఏం జరిగిందో చెప్పు రా ఫణి గా.. ఊరికే నరాలు కట్ అయిపోతున్నాయి ఇక్కడ.
Phani: రాత్రి రవి గాడి బర్త్‌డే కదా.. వాడి రూమ్ కి కేక్ కటింగ్ కి వచ్చింది రా 12 గంటలకి. లెగిన్, టీ-షర్ట్ వేసుకుని వచ్చింది. లోపల ప్యాంటీ కూడా వేసుకోలేదు లంజ.
Vamsi: రేయ్ ఆగు రా.. ఊహించుకుంటేనే ప్యాంట్ లో తడిచిపోయేలా ఉంది. ప్యాంటీ వేసుకోలేదా? నీకెలా తెలుసు రా?

Prudhvi: ఛార్జర్ కోసం మా రూమ్ కి వచ్చింది రా. నేను కావాలనే ఛార్జర్ మంచం కింద పడేశా.. అది వంగి తీసుకుంటుంటే దాని 34 సైజ్ గుద్దలు మొత్తం షేప్ తో సహా బయటపడ్డాయి రా మావా. లెగిన్ కరెక్ట్ గా పిర్రల మధ్యలోకి వెళ్ళిపోయింది.. లోపల అండర్‌వేర్ లేదని క్లియర్ గా తెలిసిపోయింది.

Karthik: అబ్బా అబ్బా.. ఏం సుడి రా మీది! మరి బ్రా ఎలా వచ్చింది రా నీ చేతికి? కొంపదీసి రూమ్ లోనే దెంగారా ఏంటి ఇద్దరూ కలిపి?

Phani: మీరు అనుకున్నట్టు ఏం జరగలేదు లేరా, కానీ ఆ స్టేజ్ వరకు వెళ్ళాలి మనం

Prudhvi: "దాని ఇన్స్టాగ్రామ్ అకౌంట్ నిన్నటి వరకు ప్రైవేట్ లో ఉండేది కదా.. ఇప్పుడే పబ్లిక్ చేసింది రా! ఐడి ఇదిగో @sandya_ch.. పండగ చేసుకోండి!"

అంతే! ఆ ఒక్క మెసేజ్ తో మెకానికల్ గ్రూప్ లో ఉన్న పదిహేను మంది ఒకేసారి ఇన్స్టాగ్రామ్ ఓపెన్ చేశారు. రెండు నిమిషాల్లో సంధ్య అకౌంట్ కి వరుసగా ఫాలో రిక్వెస్టులు, నోటిఫికేషన్లు వెళ్లాయి. సంధ్య అకౌంట్ లో ఉన్నవి అన్నీ పద్ధతిగా చుడీదార్లలో, శారీలలో దిగిన నార్మల్ ఫోటోలే.. కానీ కామంతో కళ్ళు మూసుకుపోయిన ఆ కుర్రాళ్లకి ఆ సాధారణ ఫోటోల్లోనే సంధ్య ఒంపుసొంపులు భూతద్దంలో పెట్టినట్టు కనిపిస్తున్నాయి.

Naveen: (సంధ్య పట్టు లెహంగాలో ఉన్న ఒక పాత ఫోటోని స్క్రీన్ షాట్ తీసి గ్రూప్ లో పెట్టాడు) "రేయ్.. ఈ ఫోటో చూడండి రా. ఎంత అమాయకంగా మొహం పెట్టిందో.. కానీ ఆ చున్నీ కింద నుండి దాని బాయల షేప్ చూడండి రా ఎలా పొంగుతున్నాయో!"

karthik: "ఆగు రా... అందులో బ్లాక్ శారీ కట్టుకుంది కదా.. సైడ్ యాంగిల్ లో నడుము దగ్గర కొంచెం చీకటిగా ఉంది. ఉండండి నా మ్యాజిక్ చూపిస్తా."
కార్తీక్ తన ఫోన్ లోని ఎడిటింగ్ యాప్ లో ఆ ఫోటోని వేసి, బ్రైట్నెస్ అండ్ కాంట్రాస్ట్ 100% కి పెంచాడు. ఆ చీకటిగా ఉన్న చోట పల్చటి కొంగు వెనుక దాగున్న సంధ్య లోతైన బొడ్డు, దాని చుట్టూ ఉన్న మెత్తటి నడుము మడత చాలా క్లియర్ గా బయటపడింది! ఆ ఫోటోని జూమ్ చేసి, రెడ్ కలర్ తో బొడ్డు చుట్టూ సర్కిల్ గీసి గ్రూప్ లో పడేశాడు కార్తీక్.


vamsi: "అబ్బా.. ఏం కన్ను రా నీది కార్తీక్ గా! లంజ బొడ్డు చూడు ఎంత లోతుగా ఉందో.. దాంట్లో నాలుక పెట్టి తిప్పితే గిలగిలా కొట్టుకుంటాది రా ఇది!"
సాయి (క్లాస్ లో పృథ్వీ పక్క బెంచ్ వాడు): "రేయ్.. దీని పెదాలు చూడండి రా అసలు. దీని క్లోజ్ అప్ సెల్ఫీ ఒకటి ఉంది.. ఆ కింద పెదవి ఎంత దళసరిగా ఉందో! నా మొడ్ద పెట్టి ఆ పెదాల మధ్య రుద్దితే ఆ సుఖమే వేరు రా బాబు."
క్లాస్ రూమ్ లో సాయి గాడు తన ప్యాంట్ జిప్ మీద చెయ్యి వేసుకుని వత్తుకుంటూ టైప్ చేస్తుంటే, పక్కనే ఉన్న పృథ్వీ వాడిని చూసి నవ్వుకున్నాడు.

సాయి: (చుట్టూ ఎవరూ చూడటం లేదని నిర్ధారించుకుని) "రేయ్ కార్తీక్ గా.. ఆ మూడో ఫోటో చూడు. సంధ్య వాళ్ల ఇంటి టెర్రస్ మీద నీళ్లలో తడిసినట్టు దిగింది కదా.. అది డౌన్‌లోడ్ చేసి ఎడిట్ చెయ్."
కార్తీక్ వెంటనే ఫోటో ఎడిటర్ ఓపెన్ చేసి, ఆ ఫోటో Brightness ఇంకా Contrast పూర్తిగా పెంచేశాడు. అంతే.. పల్చటి చుడీదార్ క్లాత్ వెనకాల దాగున్న సంధ్య నడుము మడత, ఆ మడతల మధ్య లోతైన బొడ్డు గుంత (Navel) షాడో క్లియర్‌గా బయటపడింది!
కార్తీక్ ఆ ఎడిట్ చేసిన ఫోటోని వెంటనే గ్రూప్‌లో పడేశాడు.
కార్తీక్ : "చూడండి రా కరువు నా కొడుకుల్లారా.. బ్రైట్‌నెస్ పెంచితే పాప బొడ్డు లోతు కనిపించింది! ఆ బొడ్డులో నాలుక పెట్టి తిప్పితే దాని పూకులో రసాలు ఊరాల్సిందే."
అజయ్ (గ్రూప్‌లో రిప్లై): "అబ్బా.. ఏం కనుక్కున్నావ్ రా సైంటిస్ట్ నా కొడకా! దీని నడుము చుట్టూ ఉన్న కొవ్వుని రెండు చేతులతో పిసుకుతూ వెనక నుండి దెంగితే స్వర్గమే."

ఫణి: "మీరు ఫోటోల్లో దాని మొహం, బొడ్డు చూసే ఇంతలా కొట్టుకుంటున్నారు.. నేను నిన్న అది పక్క గది బాత్రూమ్ లో tshirt మార్చుకుంటున్నప్పుడు బాత్రూమ్ వెంటిలేటర్ లోంచి దాని వీపుని డైరెక్ట్ గా చూశా రా బ్రా లేకుండా! అది బ్రా హుక్ విప్పగానే దాని సళ్లు రెండూ ముందుకి బౌన్స్ అయిన ఊపుకి, నా చేతిలోనే కారిపోయింది రా నాకు! పైగా అంత చేసినా, పాపం దానికి ఏమీ తెలీదు రా.. బస్సులో, కాలేజీలో చాలా పద్ధతిగా ఉండే అమాయకపు మొహం అది."

కార్తీక్: "అలాంటి అమాయకపు మొహాలనే రా కసితీరా వంచాల్సింది! అయినా దాని లవర్ ఎవడో రోహిత్ గాడు కదా.. వాడి పక్కనే ఉండి కూడా ఆ కిరణ్ గాడి రూమ్ కి అర్థరాత్రి ఎలా వచ్చింది రా?"
పృథ్వీ: "ఆ రోహిత్ గాడు ఒక పెద్ద బకరా గాడు రా.. వాడికి దీని విలువ తెలీదు. అసలు వాడు ఇప్పటిదాకా దీన్ని సరిగ్గా ముట్టుకున్నాడో లేదో కూడా డౌటే. అన్నట్టు ముఖ్యమైన విషయం.. ఈ బ్రా మ్యాటర్ గానీ, అది రాత్రి హాస్టల్ కి వచ్చిన మ్యాటర్ గానీ మన గ్రూప్ దాటి బయట ఒక్కడికి కూడా తెలియకూడదు. బయట తెలిస్తే అది భయపడిపోయి మళ్ళీ మన కంటికి కూడా కనపడదు. సైలెంట్ గా ఉంటూనే దాన్ని మన దారిలోకి తెచ్చుకోవాలి!"

నవీన్: "పక్కా రా మావా! ఈ సీక్రెట్ మన MECH గ్రూప్ లోనే సమాధి అయిపోద్ది. ఎవడైనా బయట వాగితే వాడి గుద్ద పగలగొడదాం. కానీ ఫణి గా.. ఆ బ్రా ని ఒక్కసారి మా రూమ్ కి కూడా పంపరా ప్లీజ్.. ఒక్క రౌండ్ కొట్టుకుని ఇచ్చేస్తా!"

అజయ్: రేయ్ మావా.. ఒక్కసారి ఆ బ్రా నాకు కూడా ఇస్తావా? దాన్ని నా మొడ్డకి చుట్టుకుని కొట్టుకుంటా.. ప్లీజ్ రా!
ఫణి: దెంగేయ్.. ఇది నాది .

పృథ్వీ: వేసుకుని తిరగ రా అయితే ?

ఫణి: "దెంగేయ్.. రా పూకా ! ఎవడికీ ఇచ్చేది లేదు!" అని రిప్లై పెట్టి, ఫోన్ పక్కన పడేశాడు ఫణి.

కాలేజ్ లో క్లాస్ రూమ్ లో ఇద్దరు, టీ కొట్టు వెనుక బాత్రూమ్ లో ఒకడు, హాస్టల్ రూమ్ లలో ముగ్గురు.. ఇలా ఒకేసారి ఆ మెకానికల్ గ్రూప్ కుర్రాళ్లందరూ సంధ్య ఇన్స్టాగ్రామ్ ఫోటోలని, ఆ ఎడిట్ చేసిన బొడ్డు ఫోటోని చూస్తూ తమ మొడ్డలని ఊపుకుంటున్నారు.

క్యాంపస్ లో ఎక్కడ చూసినా—క్లాస్ రూమ్స్ దగ్గర నుండి క్యాంటీన్ వరకు—చాలా మంది కుర్రాళ్ళు ఇన్‌స్టాలో సంధ్య ప్రొఫైల్ ఓపెన్ చేసి చూస్తున్నారు. కానీ పాపం సంధ్యకి మాత్రం తన ప్రొఫైల్ పబ్లిక్ చేయగానే అందరూ తనని ఫాలో అవుతున్నారని అప్పుడే తెలియదు.

Sandya’s Home

అదే టైమ్ కి సంధ్య తన గదిలో అద్దం ముందు నిలబడి ఆ స్ట్రేంజర్ సెలెక్ట్ చేసిన స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్ ని ఇంకొకసారి సరిచేసుకుంది. లోపల ఎలాస్టిక్ స్ట్రాప్స్ ఉన్న క్రీమ్ కలర్ బ్రా ఆమె ఎత్తు సళ్ళని గట్టిగా పైకి పుష్ చేసి పట్టుకోవడంతో, టాప్ దగ్గర ఊపిరి పీల్చుకున్న ప్రతిసారీ ఆ గుండ్రటి బంతులు బయటకి తన్నుకొచ్చేలా ఊగుతున్నాయి. పైన పల్చటి చున్నీ వేసుకున్నా సరే, ఆ స్లీవ్‌లెస్ కట్ వల్ల సంధ్య నున్నటి చేతులు, చెమటకి మెరిసే చంకలు, డీప్ నెక్ లోంచి కనిపించే లోతైన సళ్ళ గ్యాప్ అన్నీ కవ్విస్తున్నాయి.



సంధ్య ఫోన్ చేతిలోకి తీసుకుని కింద హాల్ లోకి నడుస్తూ వస్తుంటే, తన ఫోన్ వరుసగా వైబ్రేట్ అవుతూనే ఉంది.
kiran_mech started following you.
vamshi_royal started following you.
karthik_07 liked your post.

“ఏంటిది… ప్రొఫైల్ పబ్లిక్ చేయగానే ఇంతమంది రిక్వెస్ట్‌లు పెడుతున్నారా?” అని మనసులో అనుకుంటూ మెట్లు దిగుతుంటే, సంధ్య బరువైన పిర్రలు, ముందర ఎత్తు సళ్ళు ఒక లయలో పైకి కిందకి ఊగుతున్నాయి.


సంధ్య హాల్ లోకి వచ్చి చెప్పులు వేసుకుంటూ: “అమ్మా… నేను వెళ్తున్నా!” అంది.

కిచెన్ లోంచి రమ్య (సంధ్య వాళ్ళ అమ్మ) అట్లకాడ పట్టుకుని బయటకి చూస్తూ: “ఏంటే ఏమీ తినకుండానే బయలుదేరావ్? వేడి వేడి దోశలు వేస్తున్నా, రెండు తిని వెళ్ళు ఉండు.”

సంధ్య: “బాబోయి ఇప్పుడు ఏమీ వద్దు అమ్మా, నాకు ఆకలి లేదు. పైగా ఇప్పటికే లేట్ అయిపోయింది, బయట క్యాబ్ వాడు వచ్చేస్తాడు.” అంటూ మంచినీళ్ళ బాటిల్ కోసం కిచెన్ లోకి వెళ్ళింది.

కూతురు వేసుకున్న డ్రెస్ ని కింద నుండి పైదాకా చూస్తూ రమ్య కళ్ళు చిట్లించింది: “ఏంటే… ఈ రోజు కొత్తగా చేతులు లేని డ్రెస్ వేసుకున్నావ్? ఇలానే వెళ్తున్నావా కాలేజ్ కి?”

సంధ్య ఫ్రిజ్ లోంచి బాటిల్ తీసుకుని నీళ్ళు తాగుతూ: “కాలేజ్ కి కాదు అమ్మా… మా ఫ్రెండ్ రవి ఉన్నాడు కదా, వాడిది బర్త్‌డే ఈవాళ. మద్యపానం పార్టీ ఇస్తున్నాడు, అక్కడికే వెళ్తున్నా.”

రమ్య: “మరి లంచ్ క్యారేజ్ ఏమీ తీసుకెళ్లవా?”
సంధ్య: “లేదు, రెస్టారెంట్ కి వెళ్తున్నాం అందరం కలిసి.”
రమ్య నెత్తి మీద కొట్టుకున్నట్టు ఫేస్ పెట్టి: “మరి ఈ విషయం పొద్దున్నే లేచి చెప్పొచ్చు కదే మొద్దు మొహం దానా! నువ్వు కాలేజ్ కి వెళ్తావేమో అని అనవసరంగా పొద్దున్నే లేచి కష్టపడి కూర వండాను.”

సంధ్య నవ్వుతూ స్టవ్ మీద ఉన్న గిన్నె వైపు చూస్తూ: “అబ్బో… నా కోసం అంత కష్టపడి ఏం కూర వండేశావ్ ఏంటి?”
రమ్య: “నీకు ఇష్టమని దొండకాయ ఫ్రై చేశా…”

‘దొండకాయ’ అన్న పదం చెవిలో పడగానే సంధ్య బాడీలో ఒక్కసారిగా కరెంట్ పాకినట్టు అయింది. వెంటనే నిన్న అర్ధరాత్రి బాయ్స్ హాస్టల్ లో రవి గాడి బెడ్ మీద జరిగిన సీన్ కళ్ళ ముందు ఫ్లాష్ అయింది. (ఛా… నిన్న ఆ కిరణ్ గాడిని అనవసరంగా దొండకాయ అంటే ఏంటని అడిగాను. వాడు నోటితో చెప్పకుండా డైరెక్ట్ గా నా చెయ్యి లాక్కుని వాడి ప్యాంట్ మీద పెట్టుకున్నాడు. అబ్బా… ఆ టైమ్ లో రవి గాడు నిద్ర లో దుప్పటి లోపల అలా చేయగానే , నేను ఆ మత్తులో కిరణ్ గాడి ప్రైవేట్ పార్ట్ ని ఎంత గట్టిగా పట్టుకున్నానో…

ఆ ఊహ రాగానే సంధ్య చెంపలు ఎర్రబడ్డాయి. బ్రా లోపల తన ముచ్చికలు చిన్నగా పొడుచుకుంటూ క్లాత్ కి రాసుకున్నాయి. పెదవి కొరుక్కుంటూ తనలో తనే ముసిముసిగా నవ్వుకుంది.

రమ్య అనుమానంగా చూస్తూ: “ఏంటే… దొండకాయ అనగానే పిచ్చిదానిలా నీలో నువ్వే నవ్వుకుంటున్నావ్?”

సంధ్య ఉలిక్కిపడి తేరుకుంటూ: “హహ… ఏమీ కాదులే అమ్మా, నిన్న క్లాస్ లో ఒక జోక్ వేసుకున్నాం, అది గుర్తొచ్చింది. సరే సరే నేను వెళ్తున్నా బై!”

రమ్య: “సరే జాగ్రత్త తల్లీ, చీకటి పడకుండా త్వరగా వచ్చేయ్ ఇంటికి. ఆ చున్నీ కాస్త ఒంటి మీద నిలబడేలా కప్పుకో, గాలికి ఎగిరిపోగలదు!”

సంధ్య: “అబ్బా ఏం కాదు అమ్మా, జాగ్రత్తగానే ఉంటాలే!” అంటూ గబగబా బయటకి నడిచింది.

[Cream tap]

Hostel Room – Kiran & Ravi

ఇంకో పక్క బాయ్స్ హాస్టల్ లో కిరణ్, రవి వాళ్ళ రూమ్ లో ఫ్యాన్ గాలికి దుప్పటి కప్పుకుని పడుకున్నారు. రాత్రి సంధ్య వెళ్ళిపోయాక ఇద్దరూ ఒకరి మొడ్డ ఒకరు పట్టుకుని సంధ్యని ఊహించుకుంటూ కసితీరా కొట్టుకుని తెల్లవారుజామున ఎప్పుడో నిద్రపోయారు.

సరిగ్గా ఉదయం 11 గంటలకి రవి అప్పుడే కళ్ళు తెరిచి ఆవలించాడు. పక్కనే ఉన్న కిరణ్ గాడు ఇంకా సగం నిద్ర మత్తులోనే ఉన్నాడు. రాత్రి పడుకున్నప్పుడు వాళ్ళ మధ్యలో సంధ్య పడుకున్న జాగా ఇంకా వేడిగానే ఉన్నట్టు కిరణ్ గాడికి కల వస్తోంది.

నిద్ర మత్తులో కిరణ్ గాడు పక్కనే ఉన్న రవి మీద గట్టిగా కాలు వేసి, వాడి చేతిని రవి గాడి ఛాతి మీదకి తీసుకెళ్లి సన్ను పిసికినట్టు గట్టిగా పిసుకుతూ— “ఉహ్మ్మ్… శాండీ… అబ్బా ఎంత మెత్తగా ఉన్నాయే నీ బాయలు… రాత్రి మంచం కింద కంటే ఇప్పుడే బాగా దొరికాయి…” అంటూ రవి గాడి చెవి దగ్గర పెదాలు రాస్తూ మూలుగుతున్నాడు.

రవి గాడికి చిరాకు వేసి: “రేయ్ నీ యబ్బా… నేను సంధ్యని కాదు రా, లెగు అవతలికి!” అని కాలితో ఒక్క తన్ను తన్నాడు.

కిరణ్ గాడు బెడ్ మీద నుండి దొర్లిపడి కళ్ళు నులుముకుంటూ లేచి కూర్చున్నాడు. వాడి షార్ట్ లో మొడ్డ అప్పటికే నిటారుగా టెంట్ వేసి ఉంది. కిరణ్: “ఛీ దరిద్రుడా… ఎంత మంచి కల వస్తుందో తెలుసా రా! సంధ్యని బట్టలు లేకుండా బెడ్ మీద పడేసి దాని రెండు బాయలు పిసుకుతున్నట్టు కల కంటుంటే… మూడ్ మొత్తం చెడదెంగావ్ కదరా!”

రవి పక్కకి తిరిగి నవ్వుతూ: “కలలో పిసకడం కాదు రా… నిన్న రాత్రి నువ్వు రీల్స్ చూస్తుంటే నేను దుప్పటి లోపల నిజంగానే దాని సన్నుని అరగంట సేపు పిసికాను తెలుసా? అసలు ఎంత లేతగా, వెన్న ముద్దలా ఉందో రా బాబు!”

కిరణ్ కళ్ళు పెద్దవి చేసి: “ఏంట్రా నిజమా? మరి నాకు చెప్పలేదేంట్రా కుక్కా! అయినా వదిలేయ్, నిన్న వార్డెన్ గాడు వచ్చినప్పుడు మంచం కింద నేను కూడా దాని ఎడమ సన్నుని చేతి నిండా పట్టుకుని పిసికేశా. పైగా దొండకాయ డౌట్ అడిగితే దాని చేత్తోనే నా మొడ్డని పట్టుకునేలా చేశా కదా… దాని చెయ్యి తగలగానే నా నరాలు జివ్వుమన్నాయి రా.”

రవి బెడ్ దిగుతూ: “సరే సరే, ఆపు ఇంక… వెళ్లి త్వరగా రెడీ అవ్వు. రెస్టారెంట్ కి వెళ్ళాలి, టైమ్ అవుతోంది.”
కిరణ్ ఉత్సాహంగా: “సంధ్య వస్తుందా?”

రవి: “అది రాకుండా నా బర్త్‌డే పార్టీ ఎలా అవుద్ది రా… పొద్దున్నే కాల్ చేసి చెప్పా.”

కిరణ్ గాడు ఎగిరి గంతేసినంత పని చేసి: “లవ్ యు బా! ఈ రోజు రెస్టారెంట్ లో దాన్ని ఎలాగైనా ఇంకొంచెం రెచ్చగొట్టాలి.”

రవి టవల్ తీసుకుంటూ: “ఆగు ఆగు… ఆ రోహిత్ గాడిని కూడా రమ్మని చెప్పా.”

కిరణ్ మొహం మాడ్చుకుని: “వాడెందుకు రా మధ్యలో ఆటలో అరటిపండు లాగా? వాడు ఉంటే మనం దాన్ని ముట్టుకోవడానికి కూడా కుదరదు!”

రవి: “రేయ్ బుర్ర తక్కువ ఎదవ… నిన్న రాత్రి మనం వేసిన వేషాలకి సంధ్యకి ఆల్రెడీ మన మీద సగం డౌట్ వచ్చి ఉంటాది. ఇప్పుడు వాడిని పిలవకుండా సంధ్య ఒక్కదాన్నే రమ్మంటే దానికి పక్కాగా అనుమానం వచ్చి రాకుండా ఎగ్గొట్టేస్తాది. అదే ఆ ఎర్రిపూకు రోహిత్ గాడు పక్కన ఉన్నాడనుకో… సేఫ్ అని ధైర్యంగా వస్తాది, కొంచెం careful గా ఉండు సంధ్య కి doubt ఏమి రానివ్వకు.

కిరణ్: సర్లే, నేను వెళ్లి స్నానం చేసి వస్తా, నువ్వు దానికి ఒకసారి కాల్ చేసి బయలుదేరిందో లేదో కనుక్కో.” అంటూ బాత్రూమ్ లోకి వెళ్ళాడు.
రవి వెంటనే ఫోన్ తీసి సంధ్య నెంబర్ కి డయల్ చేశాడు.

Rapido Ride

సంధ్య ఇంటి గేట్ తీసుకుని బయటకి వచ్చేసరికి, రోడ్డు మీద రాపిడో బైక్ ఆపి డ్రైవర్ ఎదురుచూస్తున్నాడు. వాడి వయసు ఒక 26–28 మధ్యలో ఉంటుంది. సంధ్య గేట్ తీసుకుని ఆ స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్ లో నడుచుకుంటూ వస్తుంటే, బైక్ సైడ్ మిర్రర్ లోంచి సంధ్య ఊగుతున్న సళ్ళని చూసి వాడు గుటక మింగాడు.

ఇంతలో సంధ్య ఫోన్ రింగ్ అయింది. స్క్రీన్ మీద ‘Ravi’ అని కనిపించడంతో లిఫ్ట్ చేస్తూ బైక్ దగ్గరికి వచ్చింది. సంధ్య: “హలో రవి… హా రా ఇప్పుడే ఇంటి నుండి బయటకి వచ్చా, రాపిడో ఎక్కుతున్నా… ఒక 20 నిమిషాల్లో రెస్టారెంట్ దగ్గర ఉంటా, రోహిత్ వచ్చేశాడా? ఆ సరే బై!” అని కాల్ కట్ చేసి బైక్ వెనకాల కూర్చుంది.



డ్రైవర్ బైక్ స్టార్ట్ చేశాడు. సంధ్య చాలా పద్ధతిగా, డ్రైవర్ వీపుకి తన ఒళ్ళు అసలు తగలకుండా మధ్యలో కాస్త గ్యాప్ ఉంచి, ఒక చేత్తో బైక్ వెనక రాడ్ ని, ఇంకో చేత్తో తన ఫోన్ ని పట్టుకుని కూర్చుంది. దారి పొడవునా నార్మల్ గానే బైక్ వెళ్తోంది, కానీ ఆ గాలికి సంధ్య వేసుకున్న పల్చటి చున్నీ భుజాల మీద నుండి పక్కకి జారిపోతుంటే, రాపిడో డ్రైవర్ సైడ్ మిర్రర్ ని సరిగ్గా సంధ్య ఎద భాగం కనిపించేలా అడ్జస్ట్ చేసుకున్నాడు.

రోడ్డు మీద గుంతలు వచ్చినప్పుడల్లా సంధ్య బరువైన సళ్ళు ఆ స్లీవ్‌లెస్ టాప్ లోంచి పైకి కిందకి ఎగిరిపడుతుంటే వాడి ప్యాంట్ లో మొడ్డ గట్టిపడటం స్టార్ట్ అయింది. (అబ్బా… ఏం పెంచింది రా బాబు… ఒక్కసారైనా ఆ మెత్తటి బంతుల బరువు నా వీపుకి తగిలితే చాలు …) అని వాడు లోపల ఉడికిపోతున్నాడు.



సరిగ్గా బ్లూబాక్స్ రెస్టారెంట్ బిల్డింగ్ కనిపించింది. రెస్టారెంట్ ముందు ఎండగా ఉండటంతో, రోహిత్ ఆల్రెడీ అక్కడికి చేరుకుని బిల్డింగ్ నీడలో నిలబడి సంధ్య కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. సంధ్య రాపిడో బైక్ మీద రావడం దూరం నుండే రోహిత్ చూశాడు.

డ్రైవర్ కి రెస్టారెంట్ బోర్డ్ కనిపించగానే, వాడి బుర్రలో ఒక కన్నింగ్ ఐడియా మెరిసింది. బైక్ ని స్పీడ్ గా రెస్టారెంట్ ఎంట్రన్స్ దగ్గరికి పోనిచ్చి—అక్కడ ఎలాంటి అడ్డంకి లేకపోయినా సరే—ఒక్కసారిగా ముందు బ్రేక్, వెనక బ్రేక్ రెండూ కలిపి సడన్ గా నొక్కేశాడు!

“కిర్ర్ర్ర్…” మని టైర్ శబ్దం రావడంతో, వెనకాల ఏమరుపాటుగా కూర్చున్న సంధ్య బ్యాలెన్స్ తప్పి ముందుకు దూసుకెళ్ళింది. ధప్! సంధ్య రెండు బరువైన, మెత్తటి సళ్ళు రాపిడో డ్రైవర్ వీపుకి బలంగా గుద్దుకుని, ఆ ఫోర్స్ కి రెండు స్పాంజి బంతుల్లా వాడి వీపు మీద నుజ్జునుజ్జుగా నొక్కుకుపోయాయి! లోపల ఉన్న ఆమె నిక్కబొడుచుకున్న ముచ్చికలు కూడా వాడి షర్ట్ గుండా వీపుకి స్పష్టంగా గుచ్చుకున్నాయి. అంతేకాదు, ఆమె మెత్తటి తొడలు వాడి పిర్రలకి అతుక్కుపోయాయి. ఒక మూడు సెకన్ల పాటు సంధ్య తన బరువుని ఆపుకోలేక వాడి వీపుకి అలాగే అతుక్కుని ఉండిపోయింది.

డ్రైవర్ గాడు కళ్ళు మూసుకుని ఆ స్వర్గాన్ని ఎంజాయ్ చేశాడు. కానీ ఎదురుగా పది అడుగుల దూరంలో నిలబడి ఉన్న రోహిత్ కళ్ళకి ఆ సీన్ మొత్తం HD లో కనిపించింది! సంధ్య అంత పెద్ద ఎద అందాలు ఆ బైక్ డ్రైవర్ గాడి వీపుకి అతుక్కుని నలిగిపోవడం చూసి రోహిత్ గుండెల్లో రక్తం మరిగిపోయింది, కానీ ఏమీ చేయలేక నిస్సహాయంగా పిడికిలి బిగించి చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

సంధ్య కంగారుగా వెనక్కి జరిగి, చెదిరిపోయిన తన చున్నీని తన ఛాతీ మీదకి లాక్కుంటూ బైక్ దిగింది: “ఏంటి భయ్యా… అలా సడన్ గా బ్రేక్ వేశారు? పడిపోయేదాన్ని కదా!” అంది కాస్త చిరాకుగా.

డ్రైవర్ వెంటనే అమాయకంగా మొహం పెట్టి: “అయ్యో సారీ మేడం… సడన్ గా బైక్ ముందుకు ఏదో పిల్లి అడ్డు వచ్చినట్టు అనిపించింది, దాని మీద ఎక్కించేస్తానేమో అని కంగారులో బ్రేక్ కొట్టేశా… ఏమీ అనుకోకండి మేడం!” అన్నాడు.

సంధ్య అమాయకంగా నమ్మేసి: “హూ.. సరే లెండి, ఎంత అయింది?” అని ఫోన్ తీసి QR కోడ్ స్కాన్ చేసింది. కానీ ఎంత ట్రై చేసినా ‘Payment Failed – Server Busy’ అని వస్తోంది. ఎండ వేడికి సంధ్య మొహం మీద, ఆమె నున్నటి స్లీవ్‌లెస్ భుజాల మీద సన్నగా చెమట చుక్కలు మెరుస్తున్నాయి.
దూరం నుండి ఇదంతా చూస్తున్న రోహిత్, ఇందాక జరిగిన బ్రేక్ సీన్ తాలూకు చిరాకుతో విసురుగా అక్కడికి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. రోహిత్: “ఏమైంది బేబీ? ఇంకా అక్కడే నిలబడ్డావ్?”

సంధ్య: “చూడు రా… నా UPI పేమెంట్ ఫెయిల్ అవుతోంది, అసలు వెళ్ళట్లేదు.”

రోహిత్ సంధ్య వేసుకున్న ఆ స్లీవ్‌లెస్ డ్రెస్ ని, ఎండకి కందిపోతున్న ఆమె బుగ్గలని చూసి: “ఎండ మండిపోతోంది చూడు… నువ్వు వెళ్లి ఆ నీడలో నిలబడు, నేను పేమెంట్ చేసి వస్తాను.” అన్నాడు కాస్త అసహనంగా.

సంధ్య: “సరే రా…” అని తన చున్నీని సరిచేసుకుంటూ అటు తిరిగి రెస్టారెంట్ మెట్ల దగ్గర ఉన్న నీడ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్తోంది.
రోహిత్ తన ఫోన్ తీసి QR కోడ్ స్కాన్ చేస్తుంటే, ఆ రాపిడో డ్రైవర్ గాడు మాత్రం రోహిత్ ని అస్సలు పట్టించుకోకుండా, నడుచుకుంటూ వెళ్తున్న సంధ్య వెనక భాగాన్ని కళ్ళు ఆర్పకుండా తిన్నగా చూస్తున్నాడు. సంధ్య వేసే ప్రతి అడుగుకి ఆమె 34 సైజ్ గుండ్రటి పిర్రలు చుడిదార్ లోపల ఒకదానికొకటి రాసుకుంటూ కవ్విస్తూ ఊగుతున్నాయి. ఇందాక తన వీపుకి గుద్దుకున్న ఆ మెత్తటి స్పర్శని తలుచుకుంటూ డ్రైవర్ గాడు తన పెదవిని నాలుకతో తడుపుకున్నాడు.



రోహిత్ పేమెంట్ పూర్తి చేసి ‘Done’ అని చూపించబోయే సరికి, ఆ డ్రైవర్ గాడు సంధ్య ఊగుతున్న పిర్రల మీద నుండి చూపు తిప్పకుండానే, రోహిత్ వైపు ఒక వెక్కిలి నవ్వు నవ్వి— ‘A’ క్లాస్ ఫిగర్ భయ్యా… సరిగ్గా వాడుకో , అసలు వదలొద్దు! అనేసి, రోహిత్ కి అసలు తేరుకునే ఛాన్స్ గానీ, తిరిగి కొట్టే టైమ్ గానీ ఇవ్వకుండా బైక్ యాక్సిలరేటర్ ఫుల్ గా తిప్పి రయ్యిన అక్కడి నుండి దూసుకుపోయాడు!

రోహిత్ కళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి. “రేయ్ ****కొడకా ఆగు రా!” అని రెండు అడుగులు ముందుకు వేసేలోపే వాడు మెయిన్ రోడ్డు టర్నింగ్ తిరిగి మాయమైపోయాడు.

నీడలో నిలబడి ఫోన్ చూసుకుంటున్న సంధ్యకి ఇవేమీ వినిపించలేదు. ఆమె రోహిత్ ని చూసి: “ఏమైంది బేబీ? ఎందుకు అలా ఉన్నావ్?” అని అడిగింది.

రోహిత్ తన లోపల రగులుతున్న మంటని, అవమానాన్ని మింగేస్తూ—ఆమె వేసుకున్న స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్ వైపు, ఆమె బరువైన ఎద వైపు అనుమానంగా చూశాడు.

(అసలు ఆ డ్రైవర్ గాడు నిజంగానే పిల్లి కోసం బ్రేక్ వేశాడా? లేక కావాలనే దీని సళ్ళు వాడి వీపుకి తగిలేలా చేశాడా? మరి సంధ్యకి ఆ మాత్రం తెలియదా? అయినా ఈ రోజు ఎప్పుడూ లేనిది ఇలా చేతులు లేని డ్రెస్ వేసుకుని ఎందుకు వచ్చింది?) రోహిత్ బుర్రలో అనుమానపు విత్తనం బలంగా నాటుకుంది.

రోహిత్ గుండెల్లో ఆ రాపిడో డ్రైవర్ గాడు విసిరిన మాటలు—“A క్లాస్ ఫిగర్ భయ్యా…”—ఇంకా మంటల్లా రగులుతూనే ఉన్నాయి. వాడి కళ్ళ ముందు ఇందాక సంధ్య బరువైన సళ్ళు ఆ డ్రైవర్ గాడి వీపుకి బలంగా గుద్దుకుని స్పాంజి బంతుల్లా నలిగిపోయిన దృశ్యమే పదే పదే మెదులుతోంది.

Showroom - Gift for Ravi

ఏమీ తెలియనట్టు సంధ్య మాత్రం చాలా క్యాజువల్‌గా రోహిత్ చేతిలో తన చెయ్యి వేసి, వేళ్ళు పెనవేసుకుని నడుస్తోంది. రెస్టారెంట్‌కి సరిగ్గా ఎదురుగా ఉన్న ఒక పెద్ద బ్రాండెడ్ బట్టల షోరూమ్ బోర్డ్ సంధ్య కంట పడింది.

సంధ్య: “ఓయ్ రోహి… రవి గాడి బర్త్‌డే కదా, ఆ షోరూమ్‌లోకి వెళ్లి వాడికి ఏదైనా మంచి షర్ట్ గిఫ్ట్‌గా తీసుకుందామా? ఎలాగూ వాళ్ళిద్దరూ హాస్టల్ నుండి రావడానికి ఇంకా టైమ్ పడుతుంది.”

రోహిత్ ఇంకా ఆ చిరాకులోనే ఉన్నా సరే, సంధ్య ముందు బయటపడకూడదని మొహం మీద బలవంతంగా నవ్వు పులుముకుని: “హా బేబీ… పద, జెంట్స్ షర్ట్స్ సెక్షన్‌లోకి వెళ్దాం.” అన్నాడు.

ఇద్దరూ కలిసి ఏసీ చల్లదనం నిండిన ఆ షోరూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టారు. ఒక పావుగంట సేపు రకరకాల రంగులు, patterns వెతికి ఫైనల్‌గా రవికి సెట్ అయ్యే ఒక డార్క్ బ్లూ క్యాజువల్ షర్ట్ సెలెక్ట్ చేశారు. రోహిత్ ఆ షర్ట్ పట్టుకుని బిల్లింగ్ కౌంటర్ వైపు నడుస్తుంటే, పక్కనే ఉన్న లేడీస్ వెస్ట్రన్ వేర్ సెక్షన్‌లో ఒక బొమ్మకి (mannequin) తొడిగిన పీచ్ కలర్ ఫ్రాక్ సంధ్య కళ్ళని ఆకర్షించింది. అది మోకాళ్ళ పైవరకు ఉండి, నడుము దగ్గర టైట్‌గా, ఛాతీ దగ్గర డీప్ కట్‌తో చాలా స్టైలిష్‌గా ఉంది.

సంధ్య రోహిత్ భుజం తట్టి: “ఓయ్… అటు చూడు, ఆ బొమ్మకి వేసిన ఫ్రాక్ ఎలా ఉంది?” అంది కళ్ళు మెరుస్తుండగా.
రోహిత్ అటు చూసి: “బానే ఉంది బేబీ… ట్రై చేస్తావా?” అన్నాడు.

సంధ్య: “హా… ఒక్కసారి ట్రయల్ వేసుకుని చూస్తా, నాకు సెట్ అవుతుందో లేదో. ఎలాగూ కిరణ్, రవి రావడానికి ఇంకా టైమ్ పడుతుంది కదా!” అంటూ రోహిత్‌ని లాక్కెళ్ళింది.

ఇద్దరూ ఆ లేడీస్ సెక్షన్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్లారు. అక్కడ కౌంటర్ వెనకాల ఒక 32 ఏళ్ల వయసున్న సేల్స్‌మ్యాన్ నిలబడి ఉన్నాడు. వాడికి అప్పుడే కొత్తగా పెళ్లయినట్టుంది, మెడలో కొత్త బంగారు గొలుసు మెరుస్తోంది. చుట్టూ కస్టమర్లు ఉన్నా సరే, వాడు కౌంటర్ కింద ఫోన్ పెట్టుకుని వాడి పెళ్ళాంతో వీడియో కాల్‌లో గుసగుసగా రొమాంటిక్ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ పళ్ళు ఇకిలిస్తున్నాడు.

సంధ్య కౌంటర్ దగ్గరికి వెళ్లి: “ఎక్స్‌క్యూజ్ మీ…” అంది.

ఆ గొంతు వినగానే వాడు ఉలిక్కిపడి, ఫోన్ వెంటనే కట్ చేసి ప్యాంట్ పాకెట్‌లో కుక్కేసుకున్నాడు. తల పైకెత్తి ఎదురుగా ఉన్న సంధ్యని చూడగానే వాడి కళ్ళు ఒక్క క్షణం ఆగిపోయాయి. స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్‌లో, పల్చటి చున్నీ కింద నుండి ఎత్తుగా ఉబ్బి కనిపిస్తున్న ఫిగర్ , ఆమె నున్నటి చేతులు, చెమటకి మెరుస్తున్న మెడ వంపులు చూసి వాడు గుటక మింగాడు. కానీ వెంటనే మొహంలో ఎలాంటి వంకర భావం కనిపించకుండా, చాలా ప్రొఫెషనల్ సేల్స్‌మ్యాన్‌లా నవ్వుతూ ముందుకు వచ్చాడు.

సేల్స్‌మ్యాన్: “రండి మేడమ్… వెల్కమ్! చూడండి, ఈ రోజే కొత్త మోడల్స్ స్టాక్ వచ్చాయి…” అంటూ గబగబా రాక్‌లో ఉన్న ఏవేవో బట్టలు తీసి టేబుల్ మీద పరచబోయాడు.

సంధ్య: “అయ్యో అవేమీ వద్దు భయ్యా… అక్కడ ఆ బొమ్మకి వేసిన ఫ్రాక్ ఉంది కదా, అది 32 సైజ్ ది ఒక పీస్ ఇవ్వండి, ట్రై చేస్తా.” అంది.
రోహిత్ సంధ్య వెనకాలే రవి కోసం సెలెక్ట్ చేసిన షర్ట్ చేతిలో పట్టుకుని చుట్టూ ఉన్న బట్టలని చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
సంధ్య ‘32 సైజ్’ అనగానే, ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ కళ్ళు సంధ్య మొహం మీద నుండి మెల్లగా కిందకి జారి—ఆమె మెడ కింద, చున్నీ కొంగు కప్పినా సరే బరువుగా ముందుకు తన్నుకొస్తున్న ఆమె నిండు కుచాల మీద ఒక రెండు సెకన్ల పాటు ఆగాయి. ఆ ఎత్తులని కళ్ళతోనే కొలిచేస్తున్నట్టు స్కాన్ చేసి, మళ్ళీ తల పైకెత్తి సంధ్య కళ్ళలోకి చూస్తూ—

సేల్స్‌మ్యాన్: “మేడమ్ అదీ… మీకు… మీకూ…” అంటూ చిన్నగా గొంతు సవరించుకున్నాడు.

సంధ్య కనుబొమ్మలు ఎగరేసి: “హా… నాకూ?” అంది.

సేల్స్‌మ్యాన్ చాలా సీరియస్‌గా, ఫార్మల్ గొంతుతో: “మీకు 32 సైజ్ అస్సలు సరిపోదు మేడమ్. మీరు 34 సైజ్ తీసుకోవాలి.” అన్నాడు.

వాడు అంత డైరెక్ట్‌గా తన సళ్ళ సైజ్ గురించి అందరి ముందు అనేసరికి సంధ్య చెంపలు ఒక్కసారిగా ఎర్రబడ్డాయి. తనకి తెలియకుండానే చెయ్యి వెళ్లి భుజం మీద ఉన్న పల్చటి చున్నీని తన చెస్ట్ మీదకి ఇంకాస్త గట్టిగా లాక్కుంది. లోపల కొంచెం ఎంబరాసింగ్‌గా ఫీల్ అవుతూనే, తనవి అంత పెద్దవి కాదని వాదించాలనుకుంది.
సంధ్య: “లేదు భయ్యా… నేను ఎప్పుడూ 32 సైజే తీసుకుంటాను. నాకు 32 పర్ఫెక్ట్‌గా సరిపోతుంది, అదే ఇవ్వండి.” అంది కాస్త మొండిగా.

ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ మాత్రం ఎక్కడా ఆక్వర్డ్‌గా బిహేవ్ చేయకుండా, చాలా మర్యాదగా, ప్రొఫెషనల్‌గా నవ్వుతూ: “మేడమ్… నేను ఇక్కడ ఐదేళ్ల ఎక్స్‌పీరియన్స్‌తో చెప్తున్నాను. ఈ ఫ్రాక్ బ్రాండ్ కటింగ్ వేరుగా ఉంటుంది. మీ బాడీ స్ట్రక్చర్‌కి 32 వేస్తే చెస్ట్ దగ్గర చాలా టైట్ అయిపోయి జిప్ కూడా ఎక్కదు. 34 అయితేనే మీకు ఫిట్టింగ్ కూర్చుంటుంది.” అన్నాడు.

సంధ్య: “అబ్బే, 34 నాకు లూజ్ అయిపోతుంది భయ్యా, నాకు నా సైజ్ తెలియదా?” అంటూ వాదిస్తోంది.

పక్కనే నిలబడి ఉన్న రోహిత్ వాళ్ళిద్దరి వాదన విని దగ్గరికి వచ్చాడు: “ఏంటి బేబీ… ఏమైంది? ఇంకా డ్రెస్ తీసుకుని ట్రయల్ రూమ్‌కి వెళ్ళలేదా నువ్వు?”
సంధ్య మూతి ముడుచుకుని: “చూడు రా… నేను 32 ఇవ్వమంటుంటే ఇతనేమో 34 అంటున్నాడు, సైజ్ సరిగ్గా తెలియట్లేదు.” అంది.

సేల్స్‌మ్యాన్ వెంటనే: “పోనీ ఒక్క నిమిషం ఉండండి మేడమ్… డౌట్ ఎందుకు, వెళ్లి టేప్ తీసుకుని వస్తాను. ఇప్పుడే కొలిచి చూసుకుందాం.” అంటూ కౌంటర్ డ్రాయర్‌లో నుండి పసుపు రంగు మెజరింగ్ టేప్ (measuring tape) తీసి చేతిలో పట్టుకుని వచ్చాడు.

ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ చేతిలో టేప్ చూడగానే రోహిత్ మొహం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది! వాడి గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. (ఏంటిది… ఇప్పుడు వీడు ఇక్కడ ఇంతమంది జనం ముందే నా గర్ల్‌ఫ్రెండ్ సళ్ళ మీద టేప్ వేసి సైజ్‌లు కొలుస్తాడా ఏంటి?!) ఇందాక ఆ రాపిడో డ్రైవర్ గాడు ఇచ్చిన షాక్ ఇంకా తగ్గకముందే, ఈ సేల్స్‌మ్యాన్ గాడు టేప్ పట్టుకుని సంధ్య ఎద వైపు రావడం చూసి రోహిత్‌కి లేనిపోని అనుమానాలు, భయాలు చుట్టుముట్టాయి.

కానీ ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ బిహేవియర్ మాత్రం చాలా డీసెంట్‌గా, ప్రొఫెషనల్‌గా ఉంది. ఎక్కడా లిమిట్స్ క్రాస్ చేస్తున్నట్టు కనిపించడం లేదు. వాడు చుట్టూ పెరుగుతున్న కస్టమర్ల గుంపుని ఒకసారి చూసి, సంధ్య వైపు తిరిగి నెమ్మదిగా అన్నాడు—

సేల్స్‌మ్యాన్: “మేడమ్… ఇది వీకెండ్ క్రౌడ్ ఎక్కువ ఉండే టైమ్ కదా. ఇక్కడ అందరి ముందు చెక్ చేయడం మీకు ఇబ్బందిగా, uncomfortable గా ఉంటే… పదండి, అటు ట్రయల్ రూమ్ సెక్షన్‌లో ప్రైవసీ ఉంటుంది, అక్కడ చెక్ చేద్దాం.”

సంధ్య చుట్టూ చూసింది. షోరూమ్‌లో జనం బాగా తిరుగుతున్నారు. అబ్బాయిలు, అంకుల్స్ అందరూ అటు ఇటు నడుస్తున్నారు. ఇక్కడ నిలబడి ఛాతీ కొలతలు తీయించుకోవడం కంటే లోపల ట్రయల్ రూమ్ దగ్గరైతేనే బెటర్ అనిపించింది తనకి.

సంధ్య: “హా… సరే పదండి.” అంది. (రోహిత్‌తో): “బేబీ, నువ్వు ఆ షర్ట్ బిల్లింగ్ చేయిస్తూ ఉండు, ఆ లైన్ చూడు ఎంత పెద్దగా ఉందో… నేను ఇప్పుడే ఈ ఫ్రాక్ ట్రై చేసేసి వచ్చేస్తా!”

రోహిత్ ఏదో చెప్పబోయేలోపే సంధ్య ట్రయల్ రూమ్ కారిడార్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది. ఆమె నడుస్తుంటే ఆ స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్‌లో ఊగుతున్న ఆమె 34 సైజ్ పిర్రల వెనకాలే—ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ ఒక చేతిలో మెజరింగ్ టేప్, ఇంకో చేతిలో 32 అండ్ 34 రెండు సైజుల ఫ్రాక్స్ పట్టుకుని ఆ కారిడార్‌లోకి వెళ్ళాడు.
రోహిత్ బిల్లింగ్ కౌంటర్ దగ్గర పెద్ద లైన్ ఉండటంతో ఆ లైన్‌లో నిలబడ్డాడు. కానీ వాడి కళ్ళు, మనసు మొత్తం ఆ ట్రయల్ రూమ్ కారిడార్ వైపే ఉన్నాయి.
ఐదు నిమిషాలు గడిచింది… సంధ్య బయటకి రాలేదు.

ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ గాడు కూడా బయటకి రాలేదు!

రోహిత్‌కి అరికాళ్ళలో చెమటలు పట్టడం మొదలైంది. “ఏంటిది… ఒక డ్రెస్ వేసుకుని చూడటానికి ఇంత సేపా? ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ గాడు లోపలే ఉన్నాడా లేక వేరే వైపు నుండి వెళ్ళిపోయాడా?”

లైన్ మెల్లగా ముందుకు కదులుతోంది… గడియారంలో ముళ్ళు తిరుగుతున్నాయి… పది నిమిషాలు అయింది… పన్నెండు నిమిషాలు అయింది! అయినా సంధ్య జాడ లేదు. రోహిత్ ఉండబట్టలేక తన ఫోన్ తీసి సంధ్యకి కాల్ చేశాడు. ట్రింగ్… ట్రింగ్… ట్రింగ్… ఫుల్ రింగ్ వెళ్ళి కట్ అయిపోయింది, కానీ సంధ్య కాల్ లిఫ్ట్ చేయలేదు!
రోహిత్ గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెడుతున్నాయి. సరిగ్గా 15 నిమిషాలు గడిచాక, ఇంక ఆగలేక లైన్ వదిలేసి ఆ ట్రయల్ రూమ్ లోపలికి వెళ్ళిపోదాం అని రోహిత్ అడుగు వేయబోయేసరికి—ఆ కారిడార్ లోంచి సంధ్య బయటకి నడుచుకుంటూ వచ్చింది!

రోహిత్ కళ్ళు సంధ్యని పైనుండి కిందదాకా స్కాన్ చేశాయి. ఆమె వేసుకున్న స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్ నడుము దగ్గర, ఛాతీ దగ్గర కొద్దిగా నలిగిపోయి ఉంది. ఏసీ షోరూమ్‌లో ఉన్నా సరే, సంధ్య మొహం, మెడ, ఆమె నున్నటి భుజాల నిండా విపరీతంగా చెమటలు పట్టేసి ఉన్నాయి! ఆమె బుగ్గలు ఎర్రగా కందిపోయి, ఊపిరి కాస్త వేగంగా తీసుకుంటూ, తన చున్నీ కొంగుతో మొహం మీద చెమటలు తుడుచుకుంటూ రోహిత్ దగ్గరికి వచ్చింది. ఆమె చేతిలో ఒక ఫ్రాక్ ఉంది.

సంధ్య (చాలా డల్‌గా, బుంగమూతి పెట్టి): “బేబీ… నేను నిజంగానే లావు అయిపోయాను రా… 32 సైజ్ అస్సలు సరిపోవట్లేదు, ఆ సేల్స్‌మ్యాన్ చెప్పినట్టే 34 సైజే సెట్ అయింది.” అంది.

రోహిత్ ఆమె ఎర్రబడిన మొహాన్ని, చెమటతో మెరుస్తున్న ఆమె మెడని అనుమానంగా చూస్తూ: “అయినా 15 నిమిషాలు ఏం చేస్తున్నావ్ సంధ్య ఆ ట్రయల్ రూమ్‌లో? నేను కాల్ చేస్తుంటే కూడా లిఫ్ట్ చేయలేదు… అసలు ఆ చెమటలు ఏంటి ఇంత చల్లటి ఏసీలో?” అని అడిగాడు కాస్త గట్టిగా.

సంధ్య రోహిత్ కళ్ళలోకి చూడకుండా, తన చున్నీని సళ్ళ మీద సరిచేసుకుంటూ: “అబ్బా… ఆ ట్రయల్ రూమ్ గదిలో అసలు ఏసీ గాలే రావట్లేదు రా, ఉక్కపోతతో చచ్చిపోయాను. పైగా నేను ముందు పట్టుకెళ్ళిన 32 సైజ్ ఫ్రాక్ బలవంతంగా వేసుకుంటే… అది నా చెస్ట్ దగ్గర పట్టేసి, వెనకాల జిప్ మధ్యలో స్ట్రక్ అయిపోయింది! దాన్ని తీయడానికి నా ప్రాణం పోయినంత పని అయింది, అందుకే అంత టైమ్ పట్టింది.” అంది చాలా normal గా.

ఆమె చెప్పిన ఆన్సర్ వినగానే రోహిత్ మనసులో ఉన్న అనుమానం కాస్త చల్లారింది. “ఓహ్… జిప్ ఇరుక్కుపోయిందా, అందుకే కష్టపడి చెమటలు పట్టాయన్నమాట. ఛీ, నేను అనవసరంగా ప్రతిదానికీ సంధ్యని అనుమానిస్తున్నాను” అని తనని తానే తిట్టుకున్నాడు.

రోహిత్: “హూ… సర్లే, ఇవ్వు బిల్ వేయిద్దాం. ఆల్రెడీ లేట్ అయిపోయింది, రవి గాడు కాల్స్ మీద కాల్స్ చేస్తున్నాడు.”
బిల్లింగ్ పూర్తి చేసి—రవి బర్త్‌డే గిఫ్ట్ షర్ట్, సంధ్య తీసుకున్న 34 సైజ్ ఫ్రాక్—రెండూ ఒకే షాపింగ్ బ్యాగ్‌లో పెట్టించుకుని ఇద్దరూ షోరూమ్ నుండి బయటకి వచ్చారు. (ఆ ట్రయల్ రూమ్‌లో ఆ 15 నిమిషాలు నిజంగా ఏం జరిగిందో సంధ్యకి, ఆ సేల్స్‌మ్యాన్‌కి తప్ప ఇంకెవరికీ తెలియదు!)

[Cream tap]

Restaurant Entrance – The Fire Exit Stairs

రోడ్డు దాటి ఎదురుగా ఉన్న ‘Bluebox రెస్టారెంట్’ బిల్డింగ్‌లోకి అడుగుపెట్టారు ఇద్దరూ. రెస్టారెంట్ లో డైనింగ్ area ఆ బిల్డింగ్ 3వ ఫ్లోర్‌లో ఉంది. గ్రౌండ్ ఫ్లోర్‌లో లిఫ్ట్ దగ్గరికి వెళ్ళేసరికి అక్కడ ఆల్రెడీ ఒక పదిహేను మంది జనం గుంపుగా నిలబడి లిఫ్ట్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నారు.

సంధ్య లిఫ్ట్ పక్కన నిలబడి తన ఫోన్ చూసుకోబోతుంటే, లిఫ్ట్ బటన్స్ పక్కన గోడ మీద కొత్తగా అంటించి ఉన్న ఒక పసుపు రంగు స్టిక్కీ నోట్ (Yellow Sticky Note) ఆమె కంట పడింది. ఆ నోట్ మీద నల్లటి మార్కర్‌తో ఒక వింత సింబల్ వేసి, దాని కింద ఇలా రాసి ఉంది:
“లిఫ్ట్ వద్దు, స్టెప్స్ మీద నడుస్తూ రా… — Your Die-Hard Fan”

అది చదవగానే సంధ్య గుండె జల్లుమంది! (ఛా… వీడు ఇక్కడికి కూడా వచ్చేశాడా?! అసలు నేను రెస్టారెంట్‌కి వస్తున్నట్టు వీడికి ఎలా తెలిసింది? ఇక్కడ కూడా నన్ను ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వడా?) సంధ్య భయంతో చుట్టూ ఉన్న జనాన్ని కలయచూసింది—ఆ గుంపులో ఎవరైనా తనని చూసి నవ్వుతున్నారేమో, ఆ స్ట్రేంజర్ అక్కడే ఎక్కడైనా నక్కి ఉన్నాడేమో అని! కానీ ఎవరూ తన వైపు చూడటం లేదు.

ఇంతలో రోహిత్‌కి లిఫ్ట్ కోసం వెయిట్ చేసి విసుగొచ్చింది.

రోహిత్: “శాండీ… ఈ లిఫ్ట్ ఇప్పుడిప్పుడే వచ్చేలా లేదు, జనం ఎక్కువ ఉన్నారు. పద,3వ ఫ్లోర్ ఏ కదా, స్టెప్స్ మీద నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోదాం!” అన్నాడు.

ఆ మాట వినగానే సంధ్య వెన్నులో వణుకు పుట్టింది! ఆ స్ట్రేంజర్ గాడు aa నోట్‌లో స్టెప్స్ మీదే రమ్మన్నాడు… ఇప్పుడు రోహిత్ కూడా తెలియకుండానే అక్కడికే తీసుకెళ్తున్నాడు! “ఇప్పుడు ఆ మెట్ల మీద వాడు ఏం ప్లాన్ చేశాడో ఏంటో…” అని భయపడుతూనే, రోహిత్ వెనకాల మెల్లగా అడుగులు వేసింది.

మెయిన్ మెట్ల దగ్గర క్లీనింగ్ జరుగుతుండటంతో, వాళ్ళు బిల్డింగ్ పక్కనున్న ఫైర్ ఎగ్జిట్ (Backside Stairs) మెట్ల మార్గం గుండా పైకి ఎక్కడం మొదలుపెట్టారు. ఆ మెట్ల దారి కాస్త చీకటిగా, ఇరుకుగా ఉంది. పైగా రెస్టారెంట్ ఆర్డర్స్ కోసం వచ్చిన ఒక ఏడెనిమిది మంది ఫుడ్ డెలివరీ బాయ్స్ ఆ మెట్ల మీద అక్కడక్కడా కూర్చుని బీడీలు, సిగరెట్లు తాగుతూ ఫోన్లు చూసుకుంటున్నారు.

సరిగ్గా వాళ్ళు మొదటి ఫ్లోర్ మెట్లు ఎక్కుతుండగా రోహిత్ ఫోన్ మోగింది. రవి కాల్ చేస్తున్నాడు.

రోహిత్ ఫోన్ చెవి దగ్గర పెట్టుకుని: “హా రవి… వచ్చేశాం రా, బిల్డింగ్ లోపలే ఉన్నాం, మెట్లు ఎక్కుతున్నాం… ఇంకో రెండు నిమిషాల్లో టేబుల్ దగ్గర ఉంటాం ఆగు!” అంటూ ఫోన్ మాట్లాడుతూ గబగబా సంధ్య కంటే మూడు మెట్లు ముందు నడుస్తున్నాడు.

వెనకాలే సంధ్య ఒంటరిగా, నెమ్మదిగా ఒక్కొక్క మెట్టు ఎక్కుతోంది. ఆమె ఆ స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్‌లో మెట్లు ఎక్కుతుంటే—కూర్చుని ఉన్న ఆ డెలివరీ బాయ్స్ అందరి కళ్ళు ఒక్కసారిగా సంధ్య ఒంటి మీదకి మళ్ళాయి! ఇందాక షోరూమ్‌లో ట్రయల్ వేసుకున్నప్పుడు చెదిరిన ఆమె పల్చటి చున్నీ ఒక భుజం మీద మాత్రమే వేలాడుతోంది. మరో వైపు స్లీవ్‌లెస్ కట్ వల్ల ఆమె నున్నటి భుజం, చెమటతో మెరుస్తున్న తెల్లటి చంక భాగం, లోపల క్రీమ్ కలర్ ఎలాస్టిక్ బ్రా స్ట్రాప్ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె ఒక్కో మెట్టు పైకి వేస్తున్నప్పుడల్లా—ఆమె బరువైన 34 సైజ్ సళ్ళు ఆ టైట్ టాప్ లోపల బరువుగా పైకి కిందకి ఎగిరిపడుతున్నాయి; వెనకాల ఆమె గుండ్రటి పిర్రలు మెట్ల మీద కూర్చున్న వాళ్ళ మొహాలకి అంగుళాల దూరంలో ఊగుతూ కదులుతున్నాయి!


ఆ డెలివరీ కుర్రాళ్ళు మాటలు ఆపేసి, కళ్ళు ఆర్పకుండా ఆకలిగొన్న తోడేళ్ళలా సంధ్య సళ్ళని, పిర్రలని తినేసేలా చూస్తున్నారు. ఒకడు వాడి ప్యాంట్ జిప్ మీద చెయ్యి వేసుకుని రుద్దుకుంటుంటే, ఇంకొకడు సంధ్య దాటి వెళ్ళగానే ఆమె వెనక భాగాన్ని చూస్తూ పక్కవాడి చెవిలో ఏదో బూతు కామెంట్ చేసి పళ్ళు ఇకిలించాడు. వాళ్ళ చూపుల్లోని వేడి, ఆ కామపు సెగ సంధ్య ఒంటికి క్లియర్‌గా తగులుతోంది. ఆమెకి భయంతో పాటు ఒళ్ళంతా ఏదో తెలియని గగుర్పాటు కలిగి నడక ఇంకాస్త స్లో అయింది. ముందు నడుస్తున్న రోహిత్ గాడికి మాత్రం ఇవేమీ పట్టడం లేదు, వాడు ఫోన్‌లో రవి గాడితో నవ్వుతూ మాట్లాడుతూ 3వ ఫ్లోర్ వైపు వెళ్ళిపోతున్నాడు!

సరిగ్గా 2వ ఫ్లోర్ దాటుతుండగా సంధ్య చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ‘టింగ్’ మని మోగింది. ఓపెన్ చేసి చూస్తే ఆ Stranger నుండి మెసేజ్

Stranger: “చూశావా Hottie… నువ్వు కరెక్ట్ బట్టలు వేసుకుని బయటకి వస్తే నీ చుట్టూ ఉన్న మగాళ్ల పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో? ప్రతి ఒక్కడి కళ్ళు నీ మీదే ఉన్నాయి…”
సంధ్య గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ చుట్టూ చూస్తుండగానే, వెంటనే రెండో మెసేజ్ వచ్చింది

Stranger: “3వ ఫ్లోర్‌లో ఆగకు… నీ కోసం ఒక స్పెషల్ గిఫ్ట్ 4వ ఫ్లోర్ స్టెప్స్ మీద పెట్టాను. వెళ్లి తీసుకో.”

సంధ్య అడుగులు 3వ ఫ్లోర్ రెస్టారెంట్ ఎంట్రన్స్ దగ్గర ఆగిపోయాయి. (ఏంటిది… రెస్టారెంట్ ఏమో ఈ 3వ ఫ్లోర్‌లో ఉంది, వీడేమో 4వ ఫ్లోర్‌కి ఒంటరిగా రమ్మంటున్నాడు! అక్కడ ఏం గిఫ్ట్ పెట్టాడు? ఒకవేళ అక్కడ వాడే కాపు కాసి ఉన్నాడా? ఇప్పుడు రోహిత్‌కి ఏం అబద్ధం చెప్పి పైకి వెళ్ళాలి?) ఆమె మెదడు ఒకపక్క వద్దని హెచ్చరిస్తున్నా, ఇంకోపక్క ఆ స్ట్రేంజర్ ఏం గిఫ్ట్ పెట్టాడో చూడాలన్న ఆతృత (curiosity & thrill) ఆమెని లాగుతోంది.

రోహిత్ రెస్టారెంట్ డోర్ దగ్గర ఆగి వెనక్కి తిరిగి: “రా బేబీ, లోపలికి వెళ్దాం.” అన్నాడు.

సంధ్య వెంటనే తన ఫోన్ చెవి దగ్గర పెట్టుకుని: “బేబీ… ఒక్క నిమిషం, మా అమ్మ కాల్ చేస్తోంది రా. లోపల మ్యూజిక్ సౌండ్‌కి వినిపించదు, నువ్వు వెళ్లి రవి వాళ్ళ దగ్గర కూర్చో… నేను మా అమ్మతో మాట్లాడేసి ఇప్పుడే 5 నిమిషాల్లో వచ్చేస్తా!” అంది.

రోహిత్ చేతిలో ఉన్న షాపింగ్ బ్యాగ్ పట్టుకుని: “సరే బేబీ, త్వరగా వచ్చేయ్.” అని రెస్టారెంట్ డోర్ తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.

రోహిత్ లోపలికి వెళ్ళగానే, సంధ్య ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నట్టు యాక్ట్ చేస్తూ, గుండె దడదడలాడుతుండగా మెల్లగా 4వ ఫ్లోర్ మెట్ల వైపు అడుగులు వేసింది. పైన 4వ ఫ్లోర్ ఇంకా కన్‌స్ట్రక్షన్‌లో ఉన్నట్టుంది, అక్కడ ఎవరూ లేరు, నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

మెట్ల చివర గోడ మూలన ఒక చిన్న నల్లటి వెల్వెట్ గిఫ్ట్ బాక్స్ (Gift Box) పెట్టి ఉంది.

సంధ్యకి ఒక పక్క భయం, ఇంకో పక్క ఒళ్ళంతా జలదరించే ఎక్సైట్‌మెంట్! చుట్టూ ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని, వణుకుతున్న చేతులతో వంగి ఆ బాక్స్ తీసుకుని ఓపెన్ చేసింది.

ఆ బాక్స్ లోపల—ఒక ఖరీదైన లైట్ పింక్ కలర్ (Light Pink Shade) లిప్‌స్టిక్ ఉంది!

ఆ లిప్‌స్టిక్ కిందే మడత పెట్టిన ఒక చిన్న పేపర్ నోట్ కనిపించింది. సంధ్య ఆ పేపర్ విప్పి చదివింది

“ఈ షేడ్ నీకు పర్ఫెక్ట్‌గా సూట్ అవుతుంది Hottie… త్వరగా లోపలికి వెళ్ళు, అక్కడ నీ ‘దొండకాయ’ బాయ్‌ఫ్రెండ్ వెయిట్ చేస్తున్నాడు!”

Suspecting Kiran

ఆ పేపర్ మీద ‘దొండకాయ’ అన్న పదం చూడగానే సంధ్య మైండ్ ఒక్కసారిగా బ్లాంక్ అయిపోయింది! ఆమెకి ఫ్యూజులు ఎగిరిపోయినంత పని అయింది.

(దొండకాయా?! ఈ పదం కిరణ్ గాడు నన్ను ఏడిపించడానికి, రోహిత్‌ని వెక్కిరించడానికి వాడతాడు కదా! నిన్న రాత్రి బాయ్స్ హాస్టల్‌లో రవి గాడి బెడ్ మీద పడుకున్నప్పుడు కూడా నేను కిరణ్ గాడిని ‘దొండకాయ అంటే ఏంట్రా’ అని అడిగితే వాడు నా చేత్తో వాడి మొడ్డ పట్టుకునేలా చేశాడు! అంటే… అంటే ఇన్ని రోజులూ మాస్క్ వేసుకుని నా వెనకాల పడుతూ, బాత్రూమ్‌లలో నా పెదాలు నాకుతూ, నా చున్నీలు కొట్టేస్తూ, నాతో ఆడుకుంటున్న ఆ స్ట్రేంజర్ గాడు… కిరణ్ గాడేనా?!)

సంధ్యకి నిన్న రాత్రి హాస్టల్‌లో మంచం కింద వార్డెన్ వచ్చినప్పుడు కిరణ్ గాడు తన ఎడమ సన్నుని చేతి నిండా పట్టుకుని పిసికిన సీన్ గుర్తొచ్చింది. ఆమెలో అనుమానం రెట్టింపు అయింది, కోపంతో ఊపిరి వేగంగా ఆడుతోంది. (ఈ రోజు అయిపోయాడు వీడు నా చేతిలో… నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్‌లా నటిస్తూ ఇంత నాటకం ఆడతాడా? ఇప్పుడే లోపలికి వెళ్లి వాడి చొక్కా పట్టుకుని నిలదీస్తా!)

కానీ మరుక్షణమే ఆమె బుర్రలో ఇంకో ఆలోచన మెరిసింది: (ఆగు… ఒకవేళ అది కిరణ్ గాడు కాకపోతే? ఆ రోజు క్లాస్‌లో విజయ్ గాడు కూడా దొండకాయ జోక్ వేశాడు, లంచ్ టైమ్‌లో రవి గాడు కూడా విన్నాడు… ఇప్పుడు నేను ఆవేశపడి అందరి ముందు కిరణ్ గాడిని అడిగితే, ఒకవేళ వాడు కాకపోతే ఇన్నేళ్ల మా ఫ్రెండ్‌షిప్ మొత్తం నాశనం అయిపోతుంది! వద్దు… డైరెక్ట్‌గా అడగకూడదు. కిరణ్ గాడినే నా స్టైల్‌లో టెస్ట్ చేసి, వాడిని రెడ్ హ్యాండెడ్‌గా బయటపెట్టాలి!)

సంధ్య ఆ లైట్ పింక్ లిప్‌స్టిక్‌ని తన చుడిదార్ పాకెట్‌లో వేసుకుని, పల్చటి చున్నీని సర్దుకుంటూ 3వ ఫ్లోర్‌లోని రెస్టారెంట్‌లోకి నడుచుకుంటూ వచ్చింది.

రవి బర్త్‌డే పార్టీ కోసం వాళ్ళు రెస్టారెంట్ చివరన ఉన్న ఒక ప్రైవేట్ క్యాబిన్ (Private Cabin) బుక్ చేశారు. ఆ క్యాబిన్ చుట్టూ చెక్క గోడలు ఉండి, లోపలికి వెళ్ళే గుమ్మం దగ్గర మందపాటి ముదురు రంగు కర్టెన్ (curtain) పూర్తిగా మూసి ఉంది. లోపల dim lighting మాత్రమే ఉంది, బయట రెస్టారెంట్‌లో ఉన్న ఎవరికీ ఈ క్యాబిన్ లోపల ఏం జరుగుతుందో అస్సలు కనిపించదు.

సంధ్య కర్టెన్ జరిపి లోపలికి వెళ్ళేసరికి—ఒక వైపు సోఫా సీట్‌లో రోహిత్ కూర్చుని ఉన్నాడు; వాడికి ఎదురుగా ఉన్న సీట్‌లో కిరణ్, రవి ఇద్దరూ కూర్చుని ఉన్నారు. సంధ్య వెళ్లి రోహిత్ పక్కన కూర్చుంది. ఆమెకి సరిగ్గా ఎదురుగా కిరణ్ కూర్చుని ఉన్నాడు!

సంధ్య కళ్ళు నిప్పులు చెరుగుతున్నట్టు కిరణ్ మొహం వైపే గుచ్చి గుచ్చి చూస్తున్నాయి. “వీడేనా ఆ మాస్క్ వేసుకున్న స్ట్రేంజర్? వాడి కళ్ళు, వీడి కళ్ళు ఒకేలా ఉన్నాయా?” అని పోల్చుకుంటోంది.



కిరణ్ సంధ్య చూపులు గమనించి: “ఏంటే పంది… రాగానే అలా గుడ్లు ఉరిమి చూస్తున్నావ్? ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్?” అన్నాడు నవ్వుతూ.

సంధ్య ఏమీ మాట్లాడకుండా వాడి వైపు ఇంకాస్త సీరియస్‌గా చూసింది.

కిరణ్ గాడికి లోపల చిన్నగా గుండె దడ మొదలైంది: (ఏంటిది… రాత్రి హాస్టల్‌లో మంచం కింద దీని సన్ను పిసికిన దానికి ఇంకా కోపంగా ఉందా ఏంటి? కొంపదీసి ఈ ఎర్రిపూకు రోహిత్ గాడికి చెప్పేయదు కదా?)

సంధ్య మనసులో మొదటి ప్లాన్ వేసింది: (ఇందాక 4వ ఫ్లోర్ స్టెప్స్ మీద వీడు పెట్టిన లిప్‌స్టిక్ ఇప్పుడే వీడి కళ్ళ ముందే బయటకి తీసి రాసుకుంటా… అది చూడగానే వీడి మొహంలో రంగులు మారతాయి కదా, అప్పుడు దొరికిపోతాడు!)

సంధ్య ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా, తన పాకెట్‌లో నుండి ఆ లైట్ పింక్ లిప్‌స్టిక్ బయటకి తీసింది. టేబుల్ మీద చేతులు ఆనించి, కిరణ్ కళ్ళలోకి తిన్నగా చూస్తూ—ఆ లిప్‌స్టిక్ క్యాప్ తీసి, చాలా స్లోగా, కవ్వించేలా తన ఎర్రటి, మెత్తటి పెదాల మీద రుద్దుకుంటూ అప్లై చేసుకుంది! అప్లై చేశాక రెండు పెదాలని కలిపి ‘ఉమ్మ్’ అన్నట్టు ఒత్తుకుంది.

కానీ కిరణ్ గాడి మొహంలో ఆ లిప్‌స్టిక్ చూసినట్టు గానీ, అది గుర్తుపట్టినట్టు గానీ కనీసం ఒక్క శాతం రియాక్షన్ కూడా లేదు! వాడు కేవలం సంధ్య పెదాల అందాన్ని చూసి గుటక మింగాడే తప్ప, ఆ లిప్‌స్టిక్ ఎక్కడిది అన్న ఎక్స్‌ప్రెషన్ వాడి కళ్ళలో కనిపించలేదు. పైగా వెంటనే రవి వైపు తిరిగి: “రేయ్ రవి గా, వెయిటర్ గాడు ఏడి రా ఇంకా మెనూ తేలేదు?” అని అడుగుతున్నాడు.

సంధ్య కన్‌ఫ్యూజ్ అయిపోయింది: (ఏంటిది… వీడి మొహంలో చిన్న రియాక్షన్ కూడా లేదు! నా ముందు కావాలనే ఇంత సహజంగా యాక్ట్ చేస్తున్నాడా? ఆగు… ఈసారి బట్టలు విప్పేసే టెస్ట్ పెడతా, అప్పుడైనా కంట్రోల్ తప్పుతాడో లేదో చూద్దాం!)

పక్కన ఉన్న రోహిత్ రవి గాడికి గిఫ్ట్ బ్యాగ్ ఇస్తూ వాడితో కబుర్లలో మునిగిపోయాడు. టేబుల్ మీద పెద్ద క్లాత్ పరిచి ఉండటంతో టేబుల్ కింద కాళ్ళ దగ్గర ఏం జరుగుతుందో పైన ఎవరికీ కనిపించదు.

సంధ్య టేబుల్ కింద మెల్లగా తన చెప్పులో నుండి కుడి కాలు బయటకి తీసింది. ఆమె కాలు పైకి లేపి, టేబుల్ కింద నుండి తిన్నగా ఎదురుగా కూర్చున్న కిరణ్ గాడి రెండు తొడల మధ్యలోకి పోనిచ్చింది! సరిగ్గా కిరణ్ గాడి ప్యాంట్ జిప్‌కి, వాడి మొడ్డకి కేవలం ఒక్క ఇంచ్ దూరంలో తన మెత్తటి కాలి వేళ్ళని ఆనించి, పైన మాత్రం ఏమీ ఎరగనట్టు చాలా క్యాజువల్‌గా కాలు చాపుకుని కూర్చున్నట్టు యాక్ట్ చేస్తోంది! (చూద్దాం… రాత్రి మంచం కింద కావాలని అలా చేసి , స్ట్రేంజర్‌లా నా వెనక పడేవాడివి అయితే ఇప్పుడు ఈ టచ్‌కి పక్కాగా ఓపెన్ అయిపోతావ్ కదరా!) అని సంధ్య వాడి కళ్ళలోకే చూస్తోంది.

టేబుల్ కింద తన తొడల మధ్య సంధ్య నున్నటి కాలు తగలగానే కిరణ్ గాడి ఒంట్లో ఒక్కసారిగా వేడి పుట్టుకొచ్చింది! వాడు షాక్ అయి సంధ్య వైపు చూశాడు.
(ఏంటిది… నిన్న రాత్రి నా మొడ్డ పట్టుకున్నప్పటి నుండి దీనికి కూడా నా మీద కసి పెరిగిపోయిందా? రోహిత్ గాడు పక్కనే ఉండగా టేబుల్ కింద కాలు నా తొడల మధ్యలోకి పెడుతోందంటే… నాకు గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇస్తోందా?)

ఒక రెండు నిమిషాల పాటు సంధ్య కాలు అలాగే ఉంచింది, కానీ కిరణ్ గాడు భయంతో కదలలేదు. ఇంక లాభం లేదనుకుని కిరణ్ గాడు—(సర్లే, ఇది ఇచ్చిన ఛాన్స్ ఎందుకు వదులుకోవాలి, ట్రై చేసి చూద్దాం) అనుకుని—వాడి కాలు కూడా టేబుల్ కింద ముందుకు చాపి, సంధ్య వేసుకున్న చుడిదార్ ప్యాంట్ వేరు చేస్తున్న ఆమె రెండు బరువైన తొడల మధ్య గ్యాప్‌లోకి వాడి కాలు పెట్టాడు!

అది తగలగానే సంధ్య మనసులో గట్టిగా అనుకుంది: (హమ్మయ్య… నా డౌట్ నిజమే! వీడే ఆ స్ట్రేంజర్ గాడు… ఇంకొంచెం అడ్వాన్స్ అవ్వనివ్వు, ఇక్కడే వీడి గుట్టు బయటపెట్టి చంపేస్తా!)

టేబుల్ కింద ఇద్దరి కాళ్ళు ఒకరి ప్రైవేట్ పార్ట్స్‌కి అతి తక్కువ దూరంలో గాల్లో ఆగి ఉన్నాయి.
కిరణ్ గాడు కాలు ఇంకొంచెం పైకి జరిపి సంధ్య పూకుకి ఆనిద్దామా వద్దా అని సంకోచిస్తున్నాడు. సంధ్య ఏమో వాడు ఎప్పుడు పూర్తిగా బయటపడతాడా అని ఊపిరి బిగబట్టి వెయిట్ చేస్తోంది…

Masked Waiter (Stranger entry)

సరిగ్గా అదే సెకన్‌లో—క్యాబిన్ కర్టెన్ పక్కకి జరిగింది! ఒక వెయిటర్ (Waiter) చేతిలో నాలుగు పెద్ద సైజు మెనూ కార్డ్స్ పట్టుకుని క్యాబిన్ లోపలికి వచ్చాడు. కోవిడ్ ప్రొటెక్షన్ లాగా వాడి మొహానికి కళ్ళ కింద నుండి గడ్డం దాకా పూర్తిగా కవర్ చేస్తూ ఒక నల్లటి మాస్క్ (Black Mask) వేసుకుని ఉన్నాడు!

ఆ వెయిటర్ రోహిత్,రవి, కిరణ్‌లకి చిన్న మెనూ కార్డ్స్ ఇచ్చి, తిన్నగా సంధ్య కూర్చున్న కుర్చీ వెనకాలకి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు.

సంధ్య ఇంకా టేబుల్ కింద కాలు కిరణ్ తొడల మధ్యలో ఉంచే ఉంది… ఇంతలో ఆ వెయిటర్ సంధ్య కుర్చీ వెనకాల నిలబడి, మేడమ్‌కి టేబుల్ దగ్గరికి జరగడానికి హెల్ప్ చేస్తున్నట్టు—సంధ్య కుర్చీని వెనక నుండి ఒక్కసారిగా బలంగా ముందుకు తోశాడు!

జర్ర్ర్… ధప్! కుర్చీ సడన్‌గా ముందుకు జరగడంతో, టేబుల్ కింద ఉన్న కిరణ్ గాడి కాలు నేరుగా వెళ్లి సంధ్య తొడల మధ్య ఉన్న ఆమె మెత్తటి పూకు రెమ్మలకి బలంగా గుద్దుకుంది! ఆ ఊహించని, గట్టి రాపిడికి సంధ్య పూకులో నుండి ఒక్కసారిగా కరెంట్ షాక్ కొట్టినట్టు ఒళ్ళంతా పాకిపోయింది! అదే ఫోర్స్‌కి సంధ్య కాలు ముందుకు దూసుకెళ్లి, కిరణ్ గాడి ప్యాంట్ లోపల అప్పటికే రాడ్ లాగా లేచి ఊపిరి ఆడక కొట్టుకుంటున్న వాడి గట్టి మొడ్డ మీద గట్టిగా నొక్కుకుపోయింది!

కిరణ్ గాడు ఆ దెబ్బకి సీట్‌లో ఎగిరిపడ్డాడు, సంధ్యకి గొంతులో చిన్న మూలుగు రాబోయింది—కానీ ఆమె తేరుకునేలోపే, వెనకాల ఉన్న ఆ వెయిటర్ సంధ్య భుజం మీదుగా ముందుకు వంగి, ఆమె కళ్ళ ముందే ఒక పెద్ద మెనూ కార్డ్‌ని టేబుల్ మీద పెట్టాడు.

అలా వంగినప్పుడు వాడి మొహానికి ఉన్న నల్లటి మాస్క్, ఆ మాస్క్ పైనుండి కనిపిస్తున్న వాడి తీక్షణమైన, కన్నింగ్ కళ్ళు, ఇంకా ఆ రోజు కాలేజ్ బాత్రూమ్‌లో తన మెడ మీద తగిలిన అదే పెర్ఫ్యూమ్ వాసన సంధ్య ముక్కుకి తగిలాయి!

సంధ్య గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది!

ఎదురుగా చూస్తే సీట్‌లో కిరణ్, రవి కూర్చుని ఉన్నారు… పక్కన చూస్తే రోహిత్ కూర్చుని ఉన్నాడు… మరి ఇప్పుడు తన వెనకాల వెయిటర్ డ్రెస్‌లో మాస్క్ వేసుకుని నిలబడి, తన భుజానికి వాడి ఛాతీ రాస్తూ మెనూ కార్డ్ పెట్టిన ఆ Stranger ఎవరు?!

సంధ్య భయంతో, షాక్‌తో తల తిప్పి పైకి చూసేసరికి—ఆ మాస్క్ వెయిటర్ కళ్ళతోనే సంధ్యని చూసి ఒక క్రూరమైన నవ్వు నవ్వాడు!

సంధ్య ఆ షాక్ నుండి తేరుకుని నోరు విప్పేలోపే, వెనకాల నిలబడిన ఆ మాస్క్ వెయిటర్ సంధ్య కళ్ళ ముందే ఒక పెద్ద లెదర్ మెనూ బుక్‌ని నిలువుగా టేబుల్ మీద తెరిచి పెట్టాడు. ఆ మెనూ బుక్ ఎంత పెద్దగా ఉందంటే—ఎదురుగా కూర్చున్న రవి, కిరణ్‌లకి ఆ మెనూ బుక్ పైనుండి కేవలం సంధ్య నుదురు, కళ్ళు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి తప్ప ఆమె మెడ కింద భాగం అస్సలు కనిపించడం లేదు! అంతేకాదు, ఆ మెనూ బుక్ రెండో వైపు రెక్కలాగా తెరుచుకుని ఉండటంతో, పక్కనే కూర్చున్న రోహిత్‌కి కూడా సంధ్య సైడ్ వ్యూ ఏమాత్రం కనపడకుండా పూర్తిగా కవర్ అయిపోయింది.


సంధ్య ఆ స్ట్రేంజర్ సెలెక్ట్ చేసిన స్లీవ్‌లెస్ చుడిదార్ వేసుకుని ఉంది కదా... ఆ వెయిటర్ మెనూ చూపిస్తున్నట్టుగా కొంచెం ముందుకు వంగి, ఎవరికీ కనపడకుండా ఆ మెనూ బుక్ మాటున—తన కుడి చేతిని సంధ్య స్లీవ్‌లెస్ హ్యాండ్ గ్యాప్ లోనుంచి తిన్నగా చుడిదార్ లోపలికి దూర్చేశాడు!

వాడి వేడిగా, గరుకుగా ఉన్న అరచెయ్యి వెళ్లి సంధ్య 34 సైజ్ ఎడమ సన్ను పైన—ఆమె క్రీమ్ కలర్ బ్రా మీదే గట్టిగా ఆనింది!

సంధ్య ఊపిరి ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. గుండె గొంతులోకి వచ్చినట్టయి అసలు ఏం జరుగుతుందో ఆమె బుర్రకి అర్థం కావడం లేదు.
ఆ వెయిటర్ సంధ్య చెవి దగ్గరకి ఇంకాస్త వంగి, కేవలం ఆమెకి మాత్రమే వినిపించేలా చాలా చిన్న గొంతుతో, కసిగా గుసగుసలాడాడు—
stranger: “ఎందుకు hottie... అలా అమాయకుల్ని అనుమానిస్తావ్?”

‘హాటీ’ అన్న ఆ గొంతు వినగానే సంధ్య వెన్నులో వణుకు పుట్టి ముఖం కాస్త పక్కకి తిప్పి చూసింది. వాడే! ఆ స్ట్రేంజర్ గాడే! ముఖం మొత్తం కవర్ అయ్యేలా నల్లటి మంకీ క్యాప్ లాంటి మాస్క్ వేసుకుని, కళ్ళు మాత్రమే బయటకి కనిపించేలా వెయిటర్ డ్రెస్‌లో తన వెనకాలే నిలబడి ఉన్నాడు!

సంధ్య మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. (అంటే... ఇన్ని రోజులూ నన్ను ఏడిపిస్తున్న ఆ స్ట్రేంజర్ కిరణ్ గాడు కాదా?! నేను అనవసరంగా కిరణ్ గాడిని అనుమానించి టేబుల్ కింద వాడి తొడల మధ్యలోకి నా కాలు పెట్టానా?! మరి వీడు ఎవడు? చుట్టూ నా బాయ్‌ఫ్రెండ్ రోహిత్, నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ ఉండగానే ఇంత బరితెగించి నా డ్రెస్ లోపల చెయ్యి పెట్టి నా సన్ను పట్టుకున్నాడేంటి?! ఇప్పుడు నేను అరిస్తే ఇక్కడ పెద్ద గొడవ అయిపోతుంది... ఏం చేయాలి దేవుడా?!) అని సంధ్య ఆలోచనల్లో కొట్టుమిట్టాడుతోంది.

సరిగ్గా అదే క్షణంలో—టేబుల్ కింద సంధ్య పూకు రెమ్మలకి ఆనించి ఉన్న కిరణ్ గాడి కాలు కదిలింది. సంధ్య తనకి కావాలనే సిగ్నల్ ఇస్తోందని భ్రమపడుతున్న కిరణ్ గాడు, తన కాలి బొటనవేలిని సంధ్య తొడల మధ్య గ్యాప్‌లో వేసి చిన్నగా పైకి కిందకి రాశాడు!

పైన డ్రెస్ లోపల ఆ స్ట్రేంజర్ చేతి వేడి, కింద పూకు మీద కిరణ్ గాడి కాలి బొటనవేలి రాపిడి—రెండూ ఒకేసారి తగిలేసరికి సంధ్య ఒంట్లో కరెంట్ పాకినట్టయి, ఆమె ప్రమేయం లేకుండానే పెదాల సందులోంచి— “ఉహ్మ్మ్...” అంటూ ఒక చిన్న కామపు మూలుగు బయటకి వచ్చేసింది!

అదృష్టవశాత్తూ సరిగ్గా అదే సెకనులో రవి గట్టిగా మాట్లాడాడు: రవి: “భయ్యా... ఈవాళ రెస్టారెంట్ స్పెషల్స్ ఏంటి?”

ఆ స్ట్రేంజర్ చెయ్యి ఇంకా సంధ్య చుడిదార్ లోపల ఆమె బ్రా మీదనే ఉంది. రవి ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్తూ, వాడు తన అరచెయ్యి మొత్తం చాపి సంధ్య మెత్తటి ఎడమ సన్నుని బ్రా మీదుగానే గుప్పెట్లోకి తీసుకుని కసిగా పిసుకుతూ— stranger: “చికెన్ బ్రెస్ట్ సర్... ఇవాళ మా స్పెషల్ ఐటమ్!” అన్నాడు, కావాలనే ఆ మాట సంధ్య కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ!

వాడి మొరటు చేతిలో సంధ్య ఎడమ సన్ను బంతిలా నలిగిపోతోంది. వాడి పట్టు ఎంత గట్టిగా ఉందంటే సంధ్యకి ఊపిరి తీసుకోవడం కూడా కష్టమైపోతోంది.
రవి: “అవునా... ఎలా వస్తాది భయ్యా అది?”

స్ట్రేంజర్: “రెండు పెద్ద పీస్‌లు వస్తాయి సర్... చాలా బరువుగా ఉంటాయి.” అంటూ వాడు తన చెయ్యిని సంధ్య చుడిదార్ లోపల ఇంకాస్త ముందుకు చాపి, సంధ్య కుడి సన్నుని కూడా పట్టుకుని నలపడం మొదలుపెట్టాడు!

పక్కనే బాయ్‌ఫ్రెండ్ రోహిత్ కూర్చుని ఉండగానే, ఆ మెనూ బుక్ అడ్డు పెట్టుకుని వాడు సంధ్య రెండు 34 సైజ్ ఎత్తు సళ్ళని బ్రా మీదనే మార్చి మార్చి కసితీరా పిసుకుతున్నాడు. ఇంకో పక్క టేబుల్ కింద కిరణ్ గాడు తన కాలి వేళ్ళతో సంధ్య పూకుని చిన్నగా గెలుకుతున్నాడు. సంధ్య ఎక్కడ గొడవ చేస్తుందో అన్న భయంతో కిరణ్ గాడు ఎక్కువ మూమెంట్ ఇవ్వట్లేదు కానీ, ఆ చిన్న రాపిడికే సంధ్య తట్టుకోలేకపోతోంది.

రవి: “అవునా... మరి ఆ పీస్ ఎలా ఉంటాది భయ్యా? జ్యూసీగా ఉంటాదా లేదా డ్రైగా ఉంటాదా?”

అప్పటివరకు బ్రా మీదనే సంధ్య సళ్ళని పిసుకుతూ ఆమెకి చెమటలు పట్టిస్తున్న ఆ స్ట్రేంజర్—రవి ఆ మాట అనగానే, తన వేళ్ళతో సంధ్య ఎలాస్టిక్ బ్రా కప్పుని కిందకి లాగి, తన చేతిని బ్రా లోపలికి పోనిచ్చాడు!

అంతే... ఏ ఆచ్ఛాదనా లేని సంధ్య నగ్నమైన, లేత సన్ను మొత్తం వాడి వేడి అరచేతిలోకి వచ్చేసింది! వాడు వెంటనే దాన్ని పిసకకుండా, ఆ వెన్న ముద్దలాంటి పచ్చి సన్ను బరువుని తన అరచేతిలో నిండుగా పట్టుకుని ఆ వేడిని ఫీల్ అవుతూ— స్ట్రేంజర్: “చాలా జ్యూసీగానే ఉంది సర్... అదే, జ్యూసీగానే వస్తాయి సర్ పీసెస్... మీరు నోట్లో పెట్టుకోగానే వెన్నలా కరిగిపోతాయి!” అన్నాడు మాస్క్ లోపల నవ్వుకుంటూ.

రవి (కిరణ్ వైపు తిరిగి): “రేయ్ కిరణ్... నీకు ఓకేనా రా చికెన్ బ్రెస్ట్?”

టేబుల్ కింద కాలితో సంధ్య తొడల మధ్య గెలకడంలో ఫుల్ బిజీగా ఉన్న కిరణ్ గాడు, రవి సడన్‌గా పిలిచేసరికి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు.

కిరణ్: “హా... హా ఓకే రా నాకు!” అన్నాడు తడబడుతూ. (అమ్మో, మళ్ళీ ఎందుకులే రిస్క్... ఇది ఏమైనా రివర్స్ అయితే అందరి ముందు పరువు మొత్తం పోతాది) అని భయపడి కిరణ్ గాడు తన కాలుని సంధ్య తొడల మధ్య నుండి తీసేసి నార్మల్‌గా కూర్చున్నాడు.

రవి: “సరే భయ్యా, మా ఇద్దరికీ ఆ చికెన్ బ్రెస్ట్ పట్టుకురా.”

స్ట్రేంజర్: “హమ్మ్... మీ ఇద్దరికీ అది పర్ఫెక్ట్‌గా సరిపోతుంది సర్.” అంటూనే, బ్రా లోపల ఉన్న సంధ్య లేత సన్ను మీద తన పట్టుని ఒక్కసారిగా బిగించాడు!

సంధ్య జీవితంలో ఒక మగాడు తన బ్రా లోపల చెయ్యి పెట్టి, ఇంత ఓపెన్‌గా తన నగ్నమైన సన్నుని పిసకడం ఇదే ఫస్ట్ టైమ్! ఆ గట్టి పిసుకుడికి సంధ్య కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి, పెదవిని పంటి కింద గట్టిగా నొక్కుకుంది.

రవి: “రోహిత్ ... మరి నువ్వేం తింటావ్?”

రోహిత్: “చికెన్ లాలీపాప్స్ ఉన్నాయా భయ్యా?”

స్ట్రేంజర్: “హా సర్ ఉన్నాయి... ఇదిగో చూడండి.” అంటూ రోహిత్‌కి మెనూలో చూపించడానికి రోహిత్ వైపుకి ముందుకు బెండ్ అయ్యాడు.

వాడు అలా సంధ్య కుర్చీ పక్కనుండి రోహిత్ వైపుకి వంగుతుంటే—వాడి టైట్ ప్యాంట్ లోపల అప్పటికే రాడ్ లాగా నిటారుగా లేచి ఉన్న వాడి లావుపాటి మొడ్డ సంధ్య స్లీవ్‌లెస్ డ్రెస్ వల్ల బయటకి కనిపిస్తున్న ఆమె నున్నటి ఎడమ జబ్బకి (భుజానికి) బలంగా రాసుకుంటోంది!

అది ప్యాంట్ లోపల ఎంత గట్టిగా, ఎంత వేడిగా ఉందో సంధ్య చర్మానికి స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఒకపక్క వాడి మొడ్డ సంధ్య జబ్బకి రాసుకుంటుంటే, ఇంకోపక్క వాడి చెయ్యి మాత్రం తన పని ఆపకుండా సంధ్య బ్రా లోపల ఆమె రెండు సళ్ళని మార్చి మార్చి తనివితీరా పిండి పిసుకుతోంది! ఆ భయానికి, ఆ వింత మత్తుకి సంధ్య పూకులో రసాలు ఊరిపోయి లోపల ప్యాంటీ తడిసిపోవడం మొదలైంది.

రోహిత్: “సరే... నాకు చికెన్ లాలీపాప్ తీసుకురండి.”

రవి: “ఓయ్ శాండీ... మరి నువ్వేం తింటావే? ఇందాకటి నుండి మెనూ చూస్తూ సైలెంట్‌గా ఉండిపోయావ్!”

రవి ఆ మాట అన్నాడో లేదో—ఆ స్ట్రేంజర్ సంధ్య సన్ను పిసకడం ఆపి, అప్పటికే చలికి, కామానికి నిక్కబొడుచుకుని ఉన్న సంధ్య ఎడమ సన్ను ముచ్చికని (నిపుల్‌ని) తన బొటనవేలు, చూపుడు వేలు మధ్యలో ఇరికించి గట్టిగా నలపడం స్టార్ట్ చేశాడు!

అంతే... సంధ్య ఒళ్ళంతా ఒక్కసారిగా జలదరించిపోయింది! ఆ సున్నితమైన ముచ్చిక మీద వాడి వేళ్ళు పడి నులుముతుంటే, సన్ను లోపల నుండి ఏదో తీపి నొప్పి తిన్నగా ఆమె పూకు నరాల దాకా పాకింది.

రోహిత్ (సంధ్య వైపు తిరిగి): “బేబీ... చెప్పు, నీకేం కావాలో ఆర్డర్ ఇవ్వు.”

సంధ్య మాట్లాడటానికి నోరు తెరవబోతుంటే, ఆ స్ట్రేంజర్ ఆమె ముచ్చికని వేళ్ళతో పట్టుకుని చిన్నగా బయటకి లాగి మెలితిప్పాడు!

సంధ్య (గొంతు వణుకుతుండగా): “నా... నాకు... బటర్ నాన్... ఇంకా... ఆహ్!”

సంధ్య మాట్లాడడం స్టార్ట్ చేయగానే వాడు ముచ్చికని వాడి గోరు తో చిన్నగా గీకుతూ అటూ ఇటూ తిప్పుతునాడు, సంధ్య నోట్లోంచి ఆ శబ్దం బయటకి వచ్చేసింది, సంధ్య తొడలు వాటంతట అవే దగ్గరికి ముడుచుకుపోతున్నాయి, తన కింద పెదవి ని తనకు తెలీకుండానే తడి చేసుకుంది వెంటనే అందరూ ఆమె వైపు చూసేసరికి, సంధ్య కవర్ చేసుకోవడానికి గబగబా దగ్గినట్టు యాక్ట్ చేసింది—“ఖుహ్... ఖుహ్... గొంతులో ఏదో పొరబోయింది రా... పనీర్ బటర్ మసాలా చెప్పు చాలు!” అంది మొహమంతా ఎర్రగా కందిపోయి చెమటలు కారుతుండగా.

Stranger : మేడమ్ పన్నీర్ pieces చిన్నవి కావాలా (అని సంధ్య nipple ని వాడి రెండు వేళ్ళ మద్యలో పట్టుకుని ముందుకు డ్రెస్ ఎంత వరకు stretch అయితే అంతవరకు లాగి ..) లేదా పెద్దవి కావాలా (అంటూ బ్రా లోపాలే వాడి చేయి చాపి సంధ్య బాయ మొత్తాన్ని పిసకకుండా చేతిలోకి తీసుకున్నాడు ..)

సంధ్య వాడి వైపు కోపంగా చూసి : అసలు అంతా పెద్ద పన్నీర్ pieceలు ఉంటాయా ఎక్కడైనా? (మిగతా వాళ్ళకి ఏమి అర్దం కాలేదు )

స్ట్రేంజర్ ఒక కన్నింగ్ స్మైల్ ఇచ్చి, సంధ్య ముచ్చికని చివరిసారిగా గట్టిగా నలిపి వదిలేసి, మెల్లగా తన చేతిని స్లీవ్‌లెస్ గ్యాప్ లోనుంచి బయటకి తీశాడు. మెనూ బుక్ మూసేస్తూ—

స్ట్రేంజర్: “మేడమ్‌కి ఇప్పుడే ఘాటు ఎక్కువైనట్టుంది సర్... ఒక పది నిమిషాల్లో వేడి వేడిగా పట్టుకొస్తాను.” అనేసి క్యాబిన్ కర్టెన్ తీసుకుని బయటకి వెళ్ళిపోయాడు.
సంధ్య ఊపిరి పీల్చుకుని వణుకుతున్న చేత్తో తన పల్చటి చున్నీని సళ్ళ మీదకి లాక్కుంది. లోపల బ్రా కప్పు సగం కిందకి జరిగిపోయి, వాడు నలిపిన ఎడమ ముచ్చిక ఇంకా మంటగా, కసిగా గుచ్చుకుంటూనే ఉంది!

రవి : అవును ఏంటి భయ్యా COVID ఎప్పుడో అయిపోయింది ఇంకా mask పెట్టుకుని తిరుగుతున్నావు ఏంటి ?


Stranger : అదేమీ లేదు సర్, hygiene కోసం, రెస్టారెంట్ రూల్

కిరణ్ : అందరూ ఒకసారి సంధ్య ని చూడండి, మన అందరికీ చిన్న menu cards ఇస్తే దానికి మాత్రం పెద్ద book తీసుకొని వచ్చాడు మన భయ్యా..
అంత లావుగా దున్నపోతులా ఉంటే అలానే ఇస్తారు

రోహిత్ , రవి, and ఆ మాస్క్ పెట్టుకున్నవాడు నవ్వారు

సంధ్య కిరణ్ మీదకి స్పూన్ విసిరింది, లోపల ఆ Stranger గాడు చేసిన రచ్చ ని దాచుకుంటూనే

ఆ waiter వెళ్ళిపోయాడు బయటకి

[Cream tap]

Washroom

ఇంతలో పక్కనే ఉన్న రోహిత్, “బేబీ, food వచ్చేలోపు వెళ్ళి handwash చేసుకుని వద్దాం పదా” అంటూ లేచాడు.

సంధ్య ఆలోచనల్లోంచి తేరుకుని, తన పల్చటి చున్నీని సళ్ళ మీదకి నిండుగా సర్దుకుంటూ “హా పద రా” అని రోహిత్ వెనకాలే నడిచింది. రెస్టారెంట్ లో ఆ చివరగా ఉన్న handwash ఏరియా కొంచెం డిమ్ లైటింగ్ తో, మనుషుల హడావిడి తక్కువగా సైలెంట్ గా ఉంది. సంధ్య నడుస్తుంటే తన sleeveless చుడీదార్ లోంచి బయటకి కనిపిస్తున్న నున్నటి చేతులు, ఆ పల్చటి చున్నీ లోంచి ఊగుతున్న ఎత్తుల షేప్ ఆ మసక వెలుతురులో ఇంకా కసెక్కించేలా ఉన్నాయి.

వాళ్ళిద్దరూ వాష్ బేసిన్ దగ్గరికి వెళ్ళేసరికి సంధ్య చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ఒక్కసారిగా వైబ్రేట్ అయ్యింది.

రోహిత్ ట్యాప్ తిప్పి చేతులకి హ్యాండ్ వాష్ రాసుకుంటుంటే, సంధ్య ఆదుర్దాగా ఫోన్ స్క్రీన్ ఆన్ చేసి చూసింది. ఆ Stranger నుండే మెసేజ్.

“చేతులు కడుక్కోవడానికి ఇక్కడిదాకా వచ్చావు గానీ... ఇందాక టేబుల్ దగ్గర నీ ఒంటికి పట్టిన వేడిని మాత్రం ఆ చల్లటి నీళ్ళతో కడుక్కోలేవు Hottie. నీ పక్కనే ఉన్న వాష్‌రూమ్ డోర్ ఓపెన్ చేసి చూడు... నువ్వు వస్తావని ఎదురుచూస్తున్నా.”

ఆ మెసేజ్ చదవగానే సంధ్య కడుపులో ఒక్కసారిగా సీతాకోకచిలుకలు ఎగిరినట్టయింది. భయం కంటే ఎక్కువగా ఏదో తెలియని గమ్మత్తైన ఊపు తన నరాల్లోకి పాకింది. తల తిప్పి పక్కనే ఉన్న వాష్‌రూమ్ డోర్ వైపు చూసింది. అంటే వాడు అప్పుడే లోపలికి వెళ్ళి తనకోసం వెయిట్ చేస్తున్నాడా?

సంధ్య గుటకలు మింగుతూ రోహిత్ వైపు చూసింది. రోహిత్ ఏమీ పట్టనట్టు చేతులు కడుక్కుంటూ అద్దంలో తన జుట్టు సర్దుకుంటున్నాడు. వాడికి అసలు తన లవర్ చుట్టూ ఎవడు తిరుగుతున్నాడో, ఏం జరుగుతుందో కనీసం ఆలోచన కూడా లేదు. సంధ్య కావాలనుకుంటే ఆ మెసేజ్ ని ఇగ్నోర్ చేసి రోహిత్ తో పాటు తిరిగి టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్ళిపోవచ్చు. తనని ఎవరూ బలవంతం చేయట్లేదు. కానీ ఆ మాస్క్ వెనకాల ఉన్నవాడు నెక్స్ట్ ఏం చేస్తాడో చూడాలన్న కుతూహలం, ఆ రహస్యమైన థ్రిల్ సంధ్య కాళ్ళని అక్కడే కట్టేశాయి.

“బేబీ... నువ్వు చేతులు కడుక్కో, నేను ఒకసారి వాష్‌రూమ్ కి వెళ్ళి టచప్ చేసుకుని వస్తా” అంది సంధ్య, తన పెదాల మీద వస్తున్న చిరునవ్వుని ఆపుకుంటూ.
“సరే బేబీ, త్వరగా రా... నేనిక్కడే బయట వెయిట్ చేస్తుంటా” అన్నాడు రోహిత్ చాలా క్యాజువల్ గా.

సంధ్య గుండె దడదడలాడుతుండగా, నాలుగు అడుగుల దూరంలో ఉన్న ఆ వాష్‌రూమ్ డోర్ ని మెల్లిగా తోసి లోపలికి అడుగుపెట్టింది.

తను లోపలికి వెళ్ళి కనీసం డోర్ గడియ పెట్టేలోపే, డోర్ వెనకాల చీకటిలో నిలబడి ఉన్న ఆ పొడవాటి ఆకారం ఒక్క ఉదుటున సంధ్య మణికట్టు పట్టుకుని లోపలికి లాగింది. సంధ్య నోట్లోంచి చిన్న కేక వచ్చేలోపే వాడు తన రెండో చేత్తో సంధ్య నోరు మూసేసి, డోర్ ని శబ్దం రాకుండా లాక్ చేసి, సంధ్యని అమాంతం ఆ తలుపుకేసి అదిమిపట్టాడు.

“ఉష్... ఒక్క సౌండ్ బయటకి వచ్చినా, ఆ తలుపు అవతల ఉన్న నీ బుద్ధిమంతుడు వింటాడు” అంటూ వాడు సంధ్య చెవి దగ్గర వేడిగా ఊపిరి వదులుతూ గుసగుసలాడాడు.

సంధ్య ఊపిరి ఆగిపోయినంత పని అయ్యింది. తన వీపు ఆ చల్లటి చెక్క తలుపుకి అతుక్కుపోయి ఉంది. సరిగ్గా ఆ తలుపుకి అవతలి వైపు, కేవలం రెండు అంగుళాల దూరంలో రోహిత్ నిలబడి ఉన్నాడు. బయట వాష్ బేసిన్ లో రోహిత్ ట్యాప్ తిప్పుతున్న నీళ్ళ చప్పుడు సంధ్యకి చాలా క్లియర్ గా వినిపిస్తోంది.

“పిలవగానే ఇంత బుద్ధిగా వచ్చేస్తావని అనుకోలేదు Hottie...” అన్నాడు వాడు, చాలా లోతుగా, మత్తుగా ఉన్న గొంతుతో.

సంధ్య గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ సళ్ళు పైకి కిందకి ఊగుతున్నాయి. పైకి మాత్రం కోపం నటిస్తూ, “ఎవరు నువ్వు? అసలు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావ్? బయట నా బోయ్‌ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు తెలుసా... మర్యాదగా పక్కకి జరుగు” అంది చిన్నగా గుసగుసలాడుతూ.

వాడు చిన్నగా నవ్వి, తన మొహాన్ని సంధ్య మొహానికి ఇంకొంచెం దగ్గరగా తీసుకొచ్చాడు. “అవునా? మరి బయట నీ బోయ్‌ఫ్రెండ్ పెట్టుకుని, లోపల నేను ఉన్నానని తెలిసి కూడా ఎందుకొచ్చావ్?

ఆ మాటకి సంధ్య దగ్గర సమాధానం లేదు. వాడి కళ్ళలోకి చూస్తుంటే సంధ్యకి కాలేజీ వాష్‌రూమ్ లో వాడు తన వేళ్ళని నోట్లో పెట్టి చీకించినది గుర్తొచ్చి పెదాలు తడి ఆరిపోయాయి.



సంధ్య మౌనంగా ఉండటం చూసి వాడు నెమ్మదిగా తన కుడి చేతిని పైకి తెచ్చి, బొటనవేలితో సంధ్య కింది పెదవిని చాలా సున్నితంగా రాశాడు. ఆ స్పర్శకి సంధ్య కళ్ళు సగం మూతలు పడ్డాయి.

“టేబుల్ దగ్గర ఆ కిరణ్ గాడిని ఏంటి అంతలా చూస్తున్నావ్... వాడే నేనని డౌట్ వచ్చిందా?” అని అడుగుతూనే, తన వేలితో సంధ్య పెదాలని చిన్నగా నొక్కి, ఆ వేలిని కిందకి జరుపుతూ ఆమె గొంతు మీద, అక్కడి నుండి మెడ వంపులో పామాడు.

సంధ్యకి ఊపిరి తీసుకోవడం కష్టంగా మారింది. “ను... నువ్వెవరో చెప్పు ప్లీజ్...” అంది స్వరం వణుకుతుండగా.

“చెప్తే ఈ కిక్ ఉండదు కదా Hottie...” అంటూ వాడు తన శరీరాన్ని మెల్లిగా ముందుకు పోనిచ్చాడు. ఇప్పుడు వాడి ఛాతీ సంధ్య బరువైన సళ్ళకి సున్నితంగా రాసుకుంటోంది.

సంధ్య తన రెండు చేతులతో వాడి భుజాలని తోయడానికి ప్రయత్నిస్తూ, “వదులు... బయట రోహిత్ ఉన్నాడు... ప్లీజ్” అని వణుకుతున్న గొంతుతో అంది.

కానీ వాడు ఆ మాటలు అసలు పట్టించుకోలేదు. తన మొరటు చేతితో సంధ్య గడ్డాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని పైకి ఎత్తి, ఏమాత్రం గ్యాప్ ఇవ్వకుండా తన మాస్క్ ఉన్న మొహాన్ని సంధ్య మొహం మీదకి పోనిచ్చి, సంధ్య ఎర్రటి పెదాల మీద తన పెదాలని గట్టిగా నొక్కేశాడు.

సంధ్య ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యింది. వాడి మొహానికి మాస్క్ అలాగే ఉంది, ఆ మాస్క్ క్లాత్ మీద నుండే వాడు సంధ్య పెదాలని కసిగా ముద్దుపెట్టుకుంటున్నాడు.
ఆ రఫ్ గా ఉన్న మాస్క్ క్లాత్ సంధ్య సున్నితమైన పెదాలకి రాసుకుంటుంటే, ఆ రాపిడికి సంధ్య పెదాలు మండుతున్నట్టు, అదే సమయంలో ఏదో తెలియని మత్తు నరాలలోకి ఎక్కుతున్నట్టు అనిపించింది. వాడు ఆగకుండా మాస్క్ తోనే సంధ్య పై పెదవిని, కింద పెదవిని మార్చి మార్చి తన పెదాల మధ్యలోకి లాక్కుని చీకుతుంటే, వాడి వేడి ఊపిరి ఆ మాస్క్ క్లాత్ ని తడుపుకుంటూ సంధ్య పెదాలని తాకుతోంది.

సంధ్య పెట్టుకున్న lipstick మొత్తం చేదిరిపోయింది, సంధ్య పెదాల చుట్టూ ఆ mask తడిచి దాని నుండి వచ్చిన వాడి ఉమ్ము తో నిండిపోయింది
బయట నుండి రోహిత్ గొంతు వినిపించింది... “బేబీ, ఉన్నావా?”

ఆ పిలుపు వినగానే సంధ్య గుండె గొంతులోకి వచ్చేసింది. కానీ ఈ Stranger మాత్రం రోహిత్ పిలిచినప్పుడల్లా ఇంకా కసిగా, ఇంకా గట్టిగా సంధ్య పెదాలని మాస్క్ తోనే నలిపేస్తూ ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తున్నాడు. వాడి ఒక చెయ్యి సంధ్య నడుము చుట్టూ ఉన్న కొవ్వుని గట్టిగా పిసుకుతుంటే, సంధ్య చేతులు వాడిని తోయడం మానేసి, తనకి తెలియకుండానే వాడి షర్ట్ కాలర్ ని గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

అలా ఒక రెండు నిమిషాల పాటు సంధ్యకి ఊపిరి ఆడనివ్వకుండా మాస్క్ తోనే తన పెదాలని రుద్దేసి, వాడు మెల్లిగా మొహం కొంచెం వెనక్కి జరిపాడు.

సంధ్య రొప్పుతూ, సగం మూతలు పడిన కళ్ళతో వాడి వైపు చూస్తోంది. ఆ రాపిడికి సంధ్య పెదాలు ఎర్రగా కందిపోయి, తడిగా మెరుస్తూ వణుకుతున్నాయి.

వాడు సంధ్య కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ, చాలా నెమ్మదిగా తన చేతిని పైకి తెచ్చి మాస్క్ అంచుని పట్టుకున్నాడు. సంధ్య ఊపిరి బిగబట్టి చూస్తోంది. వాడు ఆ నల్లటి మాస్క్ ని తన గడ్డం దగ్గర నుండి మెల్లిగా పైకి జరుపుతూ... సరిగ్గా తన పెదాల పైభాగం వరకు మాత్రమే లాగి ఆపాడు.

వాడి మొహం ఇంకా మాస్క్ లోనే దాగి ఉంది, కానీ వాడి తడి ఆరని పెదాలు మాత్రం ఇప్పుడు నగ్నంగా సంధ్య కళ్ళ ముందు కనిపిస్తున్నాయి.

సంధ్యకి ఇంతవరకు జీవితంలో ఎప్పుడూ లిప్ కిస్ జరగలేదు. ఆరు నెలల నుండి రోహిత్ తో రిలేషన్ లో ఉన్నా, వాడు ఎప్పుడూ ఆ ధైర్యం చేయలేదు, సంధ్య కూడా దగ్గరికి రానివ్వలేదు. కానీ ఇప్పుడు... ఈ గుర్తుతెలియని మనిషి తన పెదాలని మాస్క్ లోంచి బయటకి తీసి, సంధ్య పెదాలకి కేవలం ఒక్క ఇంచు దూరంలో ఆగాడు. వాడి వేడి శ్వాస నేరుగా సంధ్య పెదాలని తాకుతుంటే, సంధ్యకి బుర్ర పనిచేయడం ఆగిపోయింది.

ఇక వాడు తన పెదాలని డైరెక్ట్ గా జుర్రుకుంటాడని సంధ్య ఫిక్స్ అయిపోయింది. ఆ ఊహకే సంధ్య కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకుపోయాయి. తన వణుకుతున్న పెదాలు వాడి ముద్దు కోసం అన్నట్టుగా కొద్దిగా విచ్చుకున్నాయి. తన సళ్ళ మీద ముచ్చికలు చుడీదార్ లోపల నిక్కబొడుచుకుని బ్రా కప్స్ ని గుచ్చుతున్నాయి.
కానీ ఆ మరుసటి క్షణంలోనే సంధ్య ఊహించని షాక్ తగిలింది.

వాడు సంధ్య పెదాలని తాకలేదు. బదులుగా ఒక వంకర నవ్వు నవ్వి, సడన్ గా సంధ్య కుడి చేతి మణికట్టుని పట్టుకుని అమాంతం పైకి లేపి, తలుపు పైన ఆమె తల పక్కగా అదిమిపట్టాడు.

ఈరోజు సంధ్య వేసుకుంది ఆ Stranger సెలెక్ట్ చేసిన sleeveless చుడీదార్. ఎప్పుడైతే వాడు సంధ్య చేతిని అలా పైకి లాగి తలుపుకి నొక్కాడో, సంధ్య నున్నటి చంక భాగం, దాని కిందనే ఉబ్బెత్తుగా సాగిన కుడి సన్ను సైడ్ వంపు పూర్తిగా ఓపెన్ అయిపోయాయి.

సంధ్య కళ్ళు తెరిచి “ఏం చే...” అనేలోపే, వాడు తన మొహాన్ని సరాసరి సంధ్య చంక దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి, తన నగ్నమైన పెదాలని సంధ్య చెమట పట్టిన చంకలో గట్టిగా అద్దేశాడు.

“ఆహ్హ్...” సంధ్యకి తన ఒంట్లో కరెంట్ షాక్ కొట్టినట్టయింది.



ఒక మగాడు తన పెదాలని వదిలేసి, ఇలా తన చంకలో ముద్దుపెట్టుకుంటాడని సంధ్య కలలో కూడా ఊహించలేదు. వాడు ఆగకుండా తన వేడి నాలుకని బయటకి తీసి, సంధ్య చంకలో పట్టిన ఆ సన్నని చెమటని అంగుళం వదలకుండా నాకడం మొదలుపెట్టాడు. అక్కడి సున్నితమైన చర్మాన్ని తన పెదాల మధ్యలోకి తీసుకుని గట్టిగా చీకుతూ, పళ్ళతో సున్నితంగా కొరుకుతుంటే సంధ్యకి నరాలు జివ్వుమన్నాయి.

సరిగ్గా అదే టైమ్ కి బయట నుండి రోహిత్ తలుపు మీద చిన్నగా తట్టాడు.

“శాండీ! ఏమైంది బేబీ అంతసేపు? ఫుడ్ వచ్చేస్తుందేమో త్వరగా రా!”


రోహిత్ మాట వినపడగానే వాడు నాలుక మొత్తం బయటకి చాపి నకాడు

సంధ్య: HUFFFFFFF

సంధ్యకి ఆ గిలిగింతల సుఖానికి, బయట రోహిత్ వింటాడేమో అన్న భయానికి మధ్య ఊపిరి ఆడక, తన ఎడమ చేత్తో వాడి తల వెనక జుట్టుని గట్టిగా పట్టుకుంది. వాడిని వెనక్కి లాగుదామని పట్టుకుందో, లేక ఆ మత్తులో ఇంకా దగ్గరికి అదుముకుందో తనకే తెలియట్లేదు. తన తొడల మధ్య అప్పటికే వేడి రసాలు ఊరిపోయి, ప్యాంటీ తడిచిపోవడం సంధ్యకి క్లియర్ గా తెలుస్తోంది.

వాడు సంధ్య చంకలో తన పెదాలతో చిన్నగా కొరికి, తల పైకెత్తి ఆమె చెవి దగ్గరికి వచ్చి... “బయట నీ బోయ్‌ఫ్రెండ్ పిలుస్తున్నాడు Hottie... పాపం వాడికి చేతులు కడుక్కోవడం మాత్రమే తెలుసు, నీ ఒంటిని ఎలా తడపాలో తెలియదు. సమాధానం చెప్పు మరి...” అని గుసగుసలాడుతూ, సంధ్య చంక కింద ఉన్న ఆ elastic బ్రా స్ట్రాప్ ని వేలితో లాగి టక్కున వదిలాడు.

ఆ నొప్పి కలిసిన మత్తుకి సంధ్య కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా, నోటి మీద చెయ్యి తీసి వణుకుతున్న గొంతుతో, “వ... వస్తున్నా బేబీ... డ్రెస్ కొంచెం తడిస్తే సర్దుకుంటున్నా, ఒక్క నిమిషం!” అని బయట ఉన్న రోహిత్ కి అరిచి చెప్పింది.

వాడు సంధ్య కళ్ళలోకి చూస్తూ గర్వంగా నవ్వి, మాస్క్ మళ్ళీ కిందకి లాక్కుని, సంధ్య చెదిరిపోయిన చున్నీని తానే స్వయంగా ఆమె సళ్ళ మీదకి కప్పి, ఏమీ జరగనట్టు వాష్‌రూమ్ వెనక ఉన్న సర్వీస్ డోర్ లోంచి బయటకి జారుకున్నాడు.

వాష్‌రూమ్ వెనక డోర్ లోంచి ఆ స్ట్రేంజర్ వెళ్ళిపోగానే, సంధ్య వణుకుతున్న చేతులతో అద్దం ముందుకు వెళ్ళి తన మొహం చూసుకుంది. ఇందాక టేబుల్ దగ్గర కిరణ్ గాడిని టెస్ట్ చేయడానికి తాను రాసుకున్న లైట్ పింక్ లిప్‌స్టిక్ మొత్తం చెదిరిపోయి, పెదాల చుట్టూ ఎర్రగా కందిపోయి ఉంది! పైగా కుడి చంకలో వాడు పళ్ళతో కొరికిన చోట సన్నగా మంట పుడుతోంది.

సంధ్య గబగబా నీళ్ళతో మొహం కడుక్కుని, టిష్యూతో తుడుచుకుని, చున్నీని ఛాతీ మీద నిండుగా కప్పుకుని బయటకి వచ్చింది.

Rohith: ఏంటే, ఇంతసేపు ఏం చేస్తున్నావు లోపల ?

సంధ్య : ఏం లేదు రా face wash చేసుకుంటున్న లేట్ అయింది.

రోహిత్ తో కలిసి నడుచుకుంటూ ప్రైవేట్ క్యాబిన్ లోకి అడుగుపెట్టింది.

సంధ్య వచ్చి రోహిత్ పక్కన సీట్ లో కూర్చోగానే, ఎదురుగా ఉన్న కిరణ్ గాడి కళ్ళు నేరుగా సంధ్య పెదాల మీద పడ్డాయి. వాడు ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యంగా చూసి, వెంటనే వెక్కిలిగా నవ్వుతూ—

కిరణ్: “ఏంట్రా రోహిత్... హ్యాండ్ వాష్ చేసుకుని వస్తామని వెళ్ళి, అక్కడ వాష్ బేసిన్ దగ్గర వేరే కార్యక్రమం ఏమన్నా పెట్టారా ఏంటి?” అన్నాడు రవి భుజం తడుతూ.
రోహిత్ (అయోమయంగా): “వేరే కార్యక్రమం ఏంట్రా?”

కిరణ్: “మరి లేకపోతే ఏంట్రా... ఇందాక ఈ పంది టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని, అద్దం కూడా లేకుండా నా కళ్ళలోకి చూస్తూ మరీ అంత బిల్డప్ ఇస్తూ పింక్ లిప్‌స్టిక్ రాసుకుంది కదా! ఇప్పుడేమో వాష్‌రూమ్ అని వెళ్ళి వచ్చేసరికి లిప్‌స్టిక్ మొత్తం మాయమైపోయింది! ఏరా రోహిత్... కారిడార్ లో చుట్టుపక్కల ఎవరూ లేరని కానిచ్చేశావా?”
ఆ మాట వినగానే సంధ్యకి కంగారు మొదలయ్యింది !

రోహిత్ ఏమో సిగ్గుపడుతూ, కొంచెం ఉక్రోషంగా: “ఛీ ఎదవ! నేను అసలు దీన్ని ముట్టుకోనే లేదు రా... నేనేమో బయట చేతులు కడుక్కుంటున్నాను, ఇది వాష్‌రూమ్ లోపలికి వెళ్ళి తలుపు వేసుకుంది!” అన్నాడు.

రోహిత్ ఆ మాట అనగానే సంధ్య చెవుల్లో ఇందాక వాష్‌రూమ్ లో ఆ స్ట్రేంజర్ గాడు అన్న మాటలు—“పాపం వాడికి చేతులు కడుక్కోవడం మాత్రమే తెలుసు, నీ ఒంటిని ఎలా తడపాలో తెలియదు”—మళ్ళీ రీసౌండ్ ఇచ్చాయి!

సంధ్య (కంగారు కవర్ చేసుకుంటూ, మూతి తిప్పుకుని): “నీ బొంద రా కిరణ్ గా! ఆ లిప్‌స్టిక్ షేడ్ నా మొహానికి సెట్ అవ్వలేదని నేనే సబ్బు పెట్టి కడిగేశాను... నీ బోడి బుర్రకి ఎప్పుడూ అన్నీ వంకర ఆలోచనలే!” అని తిట్టింది.

సరిగ్గా అదే సమయానికి క్యాబిన్ కర్టెన్ పక్కకి జరిగింది. ఒక జూనియర్ వెయిటర్ పెద్ద ట్రేలో వేడివేడి స్టార్టర్స్, బటర్ నాన్స్, ఇంకా ఒక పెద్ద హండీ నిండా ధమ్ బిర్యానీ పట్టుకుని లోపలికి వచ్చాడు. వాడి వెనకాలే ఆ నల్లటి మాస్క్ వేసుకున్న స్ట్రేంజర్ కూడా లోపలికి వచ్చి, టేబుల్ మీద ప్లేట్లు సర్దుతున్నాడు!

ఆ స్ట్రేంజర్ తన చేత్తో ‘పనీర్ బటర్ మసాలా’ బౌల్ ని తీసి సరిగ్గా సంధ్య ముందర పెట్టాడు. సంధ్య ఆ బౌల్ లోకి చూడగానే ఆమె కళ్ళు బైర్లు కమ్మాయి!

సాధారణంగా ఏ రెస్టారెంట్ లో అయినా పనీర్ ముక్కలు వేలి సైజులో కోసి వేస్తారు... కానీ ఈ బౌల్ లో మాత్రం గ్రేవీ మధ్యలో తెల్లగా, మెత్తగా ఉన్న రెండు భారీ సైజు పనీర్ గడ్డలు తేలుతున్నాయి! ఇందాక ఆర్డర్ తీసుకునేటప్పుడు వాడు తన బ్రా లోపల చెయ్యి పెట్టి సన్ను మొత్తం గుప్పెట్లోకి తీసుకుంటూ—“పనీర్ పీసెస్ చిన్నవి కావాలా... లేదా ఇంత పెద్దవి కావాలా?”—అన్నప్పుడు సంధ్య కోపంగా “అసలు అంత పెద్ద పనీర్ పీసులు ఉంటాయా ఎక్కడైనా?” అని అడిగింది కదా! దానికి కౌంటర్ గా వాడు నిజంగానే చెఫ్ చేత అంత పెద్ద సైజులో రెండు ముక్కలు కట్ చేయించి తెచ్చాడు!

స్ట్రేంజర్ (మాస్క్ లోపల నవ్వుకుంటూ, సంధ్య కళ్ళలోకి చూస్తూ): “చూడండి మేడమ్... మీరు అడిగినట్టే స్పెషల్ గా రెండు పెద్ద సైజు పనీర్ పీసులు వేయించాను. చాలా సాఫ్ట్ గా, ఫ్రెష్ గా ఉంటాయి... టేస్ట్ చేయండి!” అనేసి, రవి అండ్ కిరణ్ ల ముందు ‘చికెన్ బ్రెస్ట్’ ప్లేట్, రోహిత్ ముందు ‘చికెన్ లాలీపాప్’ ప్లేట్ పెట్టి క్యాబిన్ బయటకి వెళ్ళిపోయాడు.

బౌల్ లో ఉన్న ఆ రెండు పెద్ద పనీర్ గడ్డలని చూసి రవి గాడు పగలబడి నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.
రవి: “ఏంటే శాండీ... ఆ వెయిటర్ గాడికి నీ ఆకలి బాగా తెలిసినట్టుంది! ఏకంగా అర కిలో పనీర్ గడ్డల్ని కట్ చేయకుండా అలాగే తెచ్చి పడేశాడు!”

సంధ్యకి వాడిని ఏం తిట్టాలో కూడా అర్థం కాక, మొహం ఎర్రగా పెట్టుకుని బటర్ నాన్ ముక్క తుంచుకోవడానికి తన కుడి చేతిని ముందుకు చాపింది.
కిరణ్ (చికెన్ బ్రెస్ట్ పీస్ ని ఫోర్క్ తో గుచ్చి కొరుకుతూ): “అబ్బబ్బా... ఆ వెయిటర్ గాడు చెప్పింది అక్షరాలా నిజం రా రవి గా! ఈ చికెన్ బ్రెస్ట్ పీస్ అయితే ఎంత బరువుగా, ఎంత జ్యూసీగా ఉందో చూడు... నోట్లో పెట్టుకోగానే వెన్నలా కరిగిపోతోంది!” అన్నాడు, దొంగచాటుగా సంధ్య చున్నీ కింద ఉబ్బెత్తుగా కనిపిస్తున్న ఆమె 34 సైజు ఎత్తుల వైపు చూస్తూ!

రవి (రోహిత్ ప్లేట్ వైపు చూస్తూ ఆటపట్టిస్తూ): “అవును రా... మనకేమో ఇలాంటి నిండుగా ఉన్న బ్రెస్ట్ పీసులు దొరికాయి కానీ, పాపం మన రోహిత్ గాడి రాత చూడు... వాడికి ఇక్కడా ఆ సన్నటి లాలీపాప్ చీకడమే రాసిపెట్టి ఉంది!”

ఆ డబుల్ మీనింగ్ జోక్ కి రవి, కిరణ్ ఇద్దరూ పళ్ళు ఇకిలిస్తూ హై-ఫై కొట్టుకున్నారు. రోహిత్ కి వాళ్ళు నార్మల్ గానే ఆటపట్టిస్తున్నారనిపించి, “పోండి రా ఎదవల్లారా, చికెన్ లాలీపాప్ టేస్ట్ మీకేం తెలుసు” అంటూ తినడంలో మునిగిపోయాడు. కానీ సంధ్యకి మాత్రం వాళ్ళ మాటల్లోని బూతు సరిగ్గా అర్దం కాలేదు కానీ, ఇందాక ఆ స్ట్రేంజర్ తన సన్నుని పట్టుకుని ‘చికెన్ బ్రెస్ట్’ అన్న సీన్ గుర్తొచ్చి చెంపలు కందిపోయాయి.

ఇంక నలుగురూ స్టార్టర్స్ మీద పడ్డారు. రోహిత్ ఏమో చాలా పద్ధతిగా ఫోర్క్ తో ఒక్కొక్క పీస్ తీసుకుని నెమ్మదిగా తింటుంటే, సంధ్య, రవి, కిరణ్ మాత్రం ఎవడికి ఎక్కువ దొరుకుతుందా అని పోటీ పడి మరీ లాగించేస్తున్నారు.

ప్లేట్ లో లాస్ట్ ఒక్క చికెన్ పీస్ మిగిలింది. అటు నుండి రవి చెయ్యి, ఇటు నుండి సంధ్య చెయ్యి ఒకేసారి ఆ పీస్ మీద పడ్డాయి.

రవి: "ఒసేయ్! బర్త్‌డే బాయ్ ని వే నేను! బిల్లు కూడా నేనే కడుతున్నా, ఆ లాస్ట్ పీస్ నాకే వదిలేయ్!"

సంధ్య: "నీ బొంద రా! బర్త్‌డే రోజు ఫ్రెండ్స్ కి త్యాగం చేయాలి గానీ ఇలా గద్దలా తన్నుకుపోకూడదు. చెయ్యి తియ్యి!"

వాళ్ళిద్దరూ ఆ ఒక్క పీస్ కోసం చిన్నపిల్లల్లా కొట్టుకుంటుంటే, కిరణ్ గాడు సైలెంట్ గా ఫోర్క్ పెట్టి ఆ పీస్ ని గుచ్చి, గుటుక్కున నోట్లో వేసేసుకున్నాడు.

కిరణ్: "ఇద్దరికీ గొడవ ఎందుకులే అని నేనే తినేశా.. కంటిన్యూ చేయండి మీ డిస్కషన్!" అన్నాడు నవ్వుతూ.

సంధ్య: "రేయ్ దొంగ సచ్చినోడా! నీకు అసలు మర్యాద ఉందా రా?" అని కిరణ్ భుజం మీద ఒక్కటి ఇచ్చింది.

పక్కనే కూర్చున్న రోహిత్ కి మాత్రం వీళ్ల అల్లరి చూస్తుంటే కొంచెం ఆశ్చర్యంగానూ, లోపల కొంచెం కుళ్ళుగానూ ఉంది. తనతో ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడూ సైలెంట్ గా ఉండే సంధ్య, వీళ్ళ దగ్గర మాత్రం ఇంత చనువుగా కొట్టుకుంటూ ఉండటం వాడికి కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించింది.

సంధ్య గరిటె తీసుకుని బిర్యానీ కలుపుతుంటే, అందులోంచి రెండు పెద్ద లెగ్ పీసులు బయటపడ్డాయి.

కిరణ్: "ఆహా! నా అకౌంట్ లో ఒక లెగ్ పీస్ వేసేయ్ తల్లీ!"

సంధ్య: "అలాంటి ఆశలు పెట్టుకోకు.. ఒకటి నాకు, ఇంకొకటి మా రోహిత్ కి!" అని టక్కున ఒక లెగ్ పీస్ తీసి రోహిత్ ప్లేట్ లో, ఇంకోటి తన ప్లేట్ లో వేసేసుకుంది.

ఆ పనికి రోహిత్ మొహం ఒక్కసారిగా వెలిగిపోయింది. అప్పటివరకు ఉన్న అసూయ మొత్తం పోయి, రవి, కిరణ్ ల వైపు కాలర్ ఎగరేసినట్టు ఒక లుక్ ఇచ్చాడు.

రవి: "చూశావా రా కిరణ్.. బిల్లు కట్టేది మనం, లెగ్ పీసులు తినేది వీళ్ళు! లవర్ రాగానే మనల్ని కరివేపాకుల్లా తీసి పారేసింది రా ఇది!"

కిరణ్: "అంతే రా మావా.. కాలం మారిపోయింది. సర్లే, ఆ బొక్కలు వాళ్ళకే వదిలేసి మనం ఈ బోన్‌లెస్ ముక్కలు తిందాం పద!"

అందరూ ప్లేట్లలో వడ్డించుకుంటుండగా, రోహిత్ చాలా క్యాజువల్ గా రవి వైపు తిరిగి అడిగాడు: రోహిత్: “అవును రా రవి... రాత్రి హాస్టల్ లో 12 గంటలకి కేక్ కటింగ్ ఎలా జరిగింది? సంధ్య ఏమో నిన్న రాత్రి తలనొప్పిగా ఉందని 9 గంటలకే పడుకుండిపోయింది, లేకపోతే అందరం కాన్ఫరెన్స్ కాల్ లో విష్ చేసేవాళ్ళం కదా!”
ఆ మాట వినగానే సంధ్య నోట్లో ఉన్న బిర్యానీ ముద్ద గొంతులో అడ్డం పడి, “ఖుహ్... ఖుహ్...” అని పొరబోయింది! (అమ్మో... నిన్న రాత్రి నేను కిటికీ దూకి వీళ్ళ హాస్టల్ రూమ్ కి వెళ్ళిన విషయం రోహిత్ కి తెలియదు కదా! వీళ్ళిద్దరూ నోరు జారరు కదా?!) అని సంధ్య కళ్ళు పెద్దవి చేసి కిరణ్, రవిల వైపు చూసింది.

రవి, కిరణ్ ఇద్దరూ ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకుని, సంధ్యని ఇరికించడానికి ఇదే ఛాన్స్ అన్నట్టు మొహం మీద అమాయకత్వం పులుముకున్నారు.

రోహిత్ (నవ్వుతూ): “దాని మొద్దు నిద్ర గురించి నాకు తెలియదా రా... బాంబులు పేలినా లేవదు!”

కిరణ్ (బిర్యానీ తింటూ సంధ్య వైపు చూస్తూ): “అంతే కాదు రోహిత్... రాత్రి మా రూమ్ లో ఒక వింత జరిగింది రా! కరెక్ట్ గా 12 గంటలకి ఎవరో ఆడ దెయ్యం లెగ్గిన్, టీ-షర్ట్ వేసుకుని మా రూమ్ కి వచ్చి కేక్ కట్ చేయించింది! పైగా వార్డెన్ రాగానే నాతో పాటు మంచం కింద దూరిపోయి, వెళ్తూ వెళ్తూ నా ఫేవరెట్ వైట్ టీ-షర్ట్ కూడా కొట్టేసి పారిపోయింది రా!”

సంధ్యకి సిగ్గుతో, కోపంతో ఒళ్ళు మండిపోయింది. టేబుల్ కింద నుండి తన కాలు లేపి—ఈసారి రొమాంటిక్ గా కాకుండా—కిరణ్ గాడి మోకాలి మీద ఒక్క తన్ను తన్నింది!
“అబ్బా!” అని కిరణ్ గాడు కాలు పట్టుకుంటే, సంధ్య గ్లాసులో నీళ్ళు తాగుతూ: “చాలు ఆపండి రా మీ హాస్టల్ దెయ్యం కథలు... ముందు ఆ బిర్యానీ తినండి!” అంది కళ్ళతోనే వాళ్ళిద్దరినీ బెదిరిస్తూ.

అలా నలుగురూ నవ్వుకుంటూ, ఒకరినొకరు ఏడిపించుకుంటూ భోజనం పూర్తి చేశారు. కానీ తినడం పూర్తయ్యేసరికి సంధ్య లోపల మళ్ళీ ఆ స్ట్రేంజర్ గాడు వాష్‌రూమ్ లో చేసిన పని, తన చంకలో వాడి వేడి నాలుక రాసుకున్న తడి గుర్తొచ్చి ఎలా అయినా divert అవ్వాలని ఆలోచిస్తుంది