14-10-2026, 01:22 PM
Arumai nanba
♥️♥️⭐காத்தவராயன் மரணத்தில் மறையாதவன், அவள் அவன் மரணத்தையே வென்றவள்.Running
14-10-2026, 05:47 PM
14-10-2026, 05:58 PM
(14-10-2026, 12:37 PM)Geneliarasigan Wrote: Super Ai photos
நண்பா. இந்த கதை முடிந்து காம தேவதை அனுவை அனு அனுவாக காத்தவராயன், அறிவு, குண்டலகேசி மூவரும் சேர்ந்து அனுபவிக்கும் பதிவை நீங்கள் பதிவிட எத்தனை நாள்கள் நான் காத்திருக்க வேண்டும் நண்பா?. சொன்னீர்கள் என்றால் அந்த நாளுக்காக நான் ஆவலுடன் காத்திருப்பேன். என்றும் உங்கள் ரசிகன்.
14-10-2026, 06:09 PM
Episode -196 part 1
தன் கண்முன்னே காட்டுவாசியின் உடல் சிதறித் தூளாகி கிடப்பதை கண்ட காத்தவராயனின் ஆவி, ஒரு கணம் திகைத்துப்போனது.
அவன் ஆட்கொண்டிருந்த உடல் அழிந்துவிட்டது!
இப்போது அவனுக்கு உடனடியாக மற்றொரு உடல் தேவைப்பட்டது. இல்லையெனில், உடலற்ற ஆவியாகத் தொடர்ந்து இங்கு இருப்பது அவனுக்குப் பெரும் ஆபத்தாக முடியலாம்.
அவனுடைய பார்வை அருகில் மயங்கிக் கிடந்த காட்டுவாசிகளிடமும், உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் போராடிக்கொண்டிருந்த ரியானிடமும் மாறி மாறிப் பதிந்தது.
வாய்ப்புகள் இரண்டுதான்.
ஒன்று, ரியானின் உடலைக் கைப்பற்றுவது. மற்றொன்று, மயங்கிக் கிடக்கும் காட்டுவாசிகளில் ஒருவனின் உடலுக்குள் புகுவது.
ஆனால், உயிர் முழுமையாகப் பிரியாத உடலுக்குள் நுழைய அவனுக்குச் சில கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. அந்த உயிர் தானாகப் பிரிய வேண்டும்; அல்லது, உடலுக்குள் நுழைவதற்கு அந்த மனிதனின் நேரடியான சம்மதம் கிடைக்க வேண்டும்.
மயங்கிக் கிடந்த ரெண்டு காட்டுவாசிகளின் நிலை என்னவாகும் என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால், ரியானின் நிலை அப்படியல்ல.
அவனுடைய மார்பில் பாய்ந்திருந்த தங்க முக்கோணப் பாம்பின் நஞ்சு, ஏற்கெனவே உடல் முழுவதும் பரவத் தொடங்கியிருந்தது.
ரியானின் சீரற்ற மூச்சையும் வெளிறிய முகத்தையும் கவனித்த காத்தவராயனின் உதடுகளில் மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.
'இவன்தான் சரியான தேர்வு!'
அவன் மனதிற்குள் கணக்கிட்டான்.
'இந்த நஞ்சின் வீரியத்திற்கு இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள்கூட இவனால் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது. அதற்குள் உயிர் பிரிந்துவிட்டால், இந்த உடல் எனக்குச் சொந்தம்!'
அந்த எண்ணத்துடன் அவன் சிற்பிகாவை நோக்கினான்.
அவள் பதற்றத்துடன் மூலிகைச் செடிகளைப் பறித்துக்கொண்டு ரியானிடம் ஓடிவந்தாள். அவற்றைப் பிழிந்து கிடைத்த சாற்றை அவனுடைய மார்பிலிருந்த காயத்தின் மீது ஊற்றினாள்.
"ரியான்... கண்ணைத் திறங்க!"
அவனுடைய கன்னத்தைத் தட்டியபடி அழைத்தாள்.
"என்னைக் கொஞ்சம் பாருங்க... ப்ளீஸ்!"
எந்தப் பதிலும் இல்லை.
அவனுடைய நாடித்துடிப்பைப் பரிசோதித்த சிற்பிகாவின் முகம் வெளிறியது. அவள் விரல்கள் நடுங்கின.
"இல்லை... உங்களுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது. நான் உங்களைக் காப்பாத்துவேன்!"
அவள் மீண்டும் மூலிகைச் சாற்றைக் காயத்தில் பிழிந்தாள்.
அவளுடைய முயற்சியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த காத்தவராயனுக்குச் சிரிப்பு வந்தது.
'பாவம்! இந்த மூலிகை அவனைக் காப்பாற்றிவிடும் என்று நம்புகிறாள்!'
அவன் சிற்பிகாவை இகழ்ச்சியுடன் பார்த்தான்.
"சிற்பிகா... நீ என்னதான் முயற்சி செய்தாலும், அவனைக் காப்பாற்ற முடியாது!நான் நினைத்தால் ஒழிய..."
அவனது குரல் அவளை எட்டவில்லை. ஆனாலும், அவன் பேசுவதை நிறுத்தவில்லை.
"இந்த நஞ்சு இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களுக்குள் அவனுடைய உயிரைப் பறித்துவிடும். ஆனால், நீ கொடுத்திருக்கும் மூலிகை வேலை செய்யவே இருபது நிமிடங்களாவது ஆகும்!"
அவனுடைய சிரிப்பு இருளில் எதிரொலித்தது.
"சொல், சிற்பிகா... ஐந்து நிமிடங்களில் முடியப்போகும் உயிரைக் காப்பாற்ற இருபது நிமிடங்கள் எடுத்துக்கொள்ளும் மருந்தால் என்ன பயன்?"
அவளுடைய பதற்றத்தை ரசித்த காத்தவராயனின் முகம் கொடூரமாக மாறியது.
'இவனுடைய உடல் என் கைக்கு வந்ததும், உனக்கு என்ன காத்திருக்கிறது என்பதை நீயே தெரிந்துகொள்வாய்!'
அவன் மனதிற்குள் வஞ்சத்துடன் சிரித்தான்.
'நீ உயிராக நேசிக்கும் இந்த உடலை வைத்தே உன்னை அணு அணுவாக ருசிக்க போகிறேன். அப்போது, நீ என்னிடமிருந்து தப்பிக்க நினைத்தாலும் முடியாது!'
அவனுடைய பார்வை மீண்டும் ரியானின் மீது பதிந்தது.
இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள்!
அதற்குள் ரியானின் உயிர் பிரிந்துவிட்டால், காத்தவராயனின் திட்டம் நிறைவேறிவிடும்.
ஆனால், அவனுடைய கணக்கில் ஒரு விஷயம் மட்டும் இடம்பெறவில்லை.
ரியானின் கைகளை இறுகப் பற்றியபடி அமர்ந்திருந்த சிற்பிகாவின் கண்களிலிருந்து ஒரு துளி கண்ணீர் வழிந்து அவனுடைய கன்னத்தில் விழுந்தது.
அடுத்த கணம்...
ரியானின் விரல்கள் மெல்ல அசைந்தன.
சிற்பிகா திடுக்கிட்டு அவனுடைய முகத்தைப் பார்த்தாள்.
"ரியான்...?"
அவளது குரலில் நம்பிக்கையும் அச்சமும் கலந்திருந்தன.
அவனுடைய இமைகள் லேசாக அசைந்தனவா?
அல்லது, அது அவளுடைய பதற்றம் உருவாக்கிய பிரமையா?
அவளுக்குப் புரியவில்லை.
ஆனால், அந்தச் சிறிய அசைவைக்கூடக் கவனிக்காமல், ரியானின் உயிர் பிரியும் தருணத்திற்காகக் காத்திருந்த காத்தவராயனின் கண்களில் மட்டும் பேராசை மின்னியது.
அவனுடைய கணக்குப்படி இன்னும் சில நிமிடங்கள்தான் எஞ்சியிருந்தன.
காத்தவராயனின் விகாரமான ஏளனச் சிரிப்பைக் கண்ட சிற்பிகாவின் கண்கள் கோபத்தில் சிவந்தன.
அவனைக் கொன்றுவிட வேண்டும் என்ற ஆத்திரம் அவளுக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால், தன் கண்முன்னே உயிருக்கு ஊசலாடிக்கொண்டிருந்த ரியானைக் காப்பாற்ற முடியாத இயலாமை, அவளது கோபத்தையும் மீறி விழிகளில் கண்ணீரைத் தேக்கியது.
"ஒழுங்காக என் கண் பார்வையிலிருந்து மறைந்துவிடு, காத்தவராயா!"
அவள் ஆவேசமாகக் கத்தினாள்.
"இல்லையென்றால், உன்னை என்ன செய்வேன் என்று எனக்கே தெரியாது!"
அவளுடைய மிரட்டலைக் கேட்டு காத்தவராயன் சற்றும் அஞ்சவில்லை. மாறாக, அவளது தவிப்பை ரசிப்பவனைப் போலத் தன் கோரமான சிரிப்பை விரித்தான்.
"உன்னுடைய கோபத்தைப் பார்த்தால் எனக்கே பயமாக இருக்கிறதே, சிற்பிகா!"
கேலியாகக் கூறியவன், சட்டென்று தன் குரலைத் தாழ்த்தினான்.
"ஆனால், உன் ரியானைக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்றால், நான் சொல்வதைக் கேட்டுத்தான் ஆக வேண்டும்!"
அவளது முகம் இறுகியது.
"என்ன சொல்கிறாய்?"
"நான் நினைத்தால், அவனுடைய உடலுக்குள் பரவிக்கொண்டிருக்கும் நஞ்சைத் தடுத்து, அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்ற முடியும்."
அவன் சொன்னதைக் கேட்டதும் சிற்பிகாவின் கண்களில் ஒரு கணம் நம்பிக்கை மின்னியது.
![[Image: 616546200-17895785040385754-523317678106...n-heic.jpg]](https://i.ibb.co/hRdpq6Fy/616546200-17895785040385754-5233176781067539762-n-heic.jpg)
ஆனால், அடுத்ததாக அவன் கூறிய வார்த்தைகள் அந்த நம்பிக்கையைச் சுக்குநூறாக உடைத்தன.
"அதற்குப் பதிலாக, நீ உன்னை எனக்கு ஒப்படைக்க வேண்டும்!"
"என்ன?!"
சிற்பிகா அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனாள்.
"உன் உடல் எனக்கு வேண்டும், சிற்பிகா! நீ சம்மதித்தால், உன் ரியானை உயிரோடு உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன். இல்லையென்றால், அவனுடைய மரணத்தை உன் கண்களாலேயே பார்க்க வேண்டியிருக்கும்!"
சிற்பிகாவின் முகம் வெறுப்பில் சுருங்கியது.
"சீ! உன்னைப் போன்ற ஒரு கேவலமான பிறவியிடம் நான் பேசிக்கொண்டிருப்பதே எனக்குப் பெரிய அவமானம்!"
அவள் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு அவனை நேருக்கு நேர் பார்த்தாள்.
"உன் கண்முன்னே நீ ஆட்கொண்டிருந்த காட்டுவாசியின் உடலைச் சிதறடித்தவள் நான்! உன்னையும் அழிக்க என்னால் முடியும். அதை மறந்துவிடாதே!"
அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்ட காத்தவராயன் தலைகுனிந்து சிரித்தான்.
பின்னர் நிமிர்ந்தபோது, அவனது முகத்தில் கொடூரமான வன்மம் படர்ந்திருந்தது.
"அந்தக் காட்டுவாசியின் உடலை அழித்துவிட்டாய் என்பதற்காக, என்னையே அழித்துவிட்டதாக நினைத்துவிட்டாயா?"
அவன் அவளை நெருங்குவதுபோல மிதந்துவந்தான்.
"ஆனால், இப்போது நான் சொல்லப்போகும் ஒரு விஷயத்தை நன்றாகக் கேட்டுக்கொள், சிற்பிகா. அது உன் ரியானின் உயிரைப் பற்றியது மட்டுமல்ல... அவனுடைய உடலுக்குள் நான் நுழைய முடியுமா, முடியாதா என்பதையும் தீர்மானிக்கப்போகிறது!"
சிற்பிகா குழப்பத்துடன் அவனைப் பார்த்தாள்.
காத்தவராயன் அவளது குழப்பத்தை ரசித்தபடி தொடர்ந்தான்.
"ஒரு உயிருள்ள மனிதனின் உடலுக்குள் நான் நுழைய வேண்டுமென்றால், அந்த உடலுக்குச் சொந்தக்காரனின் அனுமதி தேவை. அவனுடைய சம்மதம் இல்லாமல், அவனது உடலை என்னால் கைப்பற்ற முடியாது!"
"அப்படியானால், ரியானின் உடலுக்குள் உன்னால் நுழைய முடியாதே!"
சிற்பிகா உடனடியாகக் கேட்டாள்.
அவளது கேள்வியைக் கேட்ட காத்தவராயன் சிரித்தான்.
"அதுதான் நீ மறந்துவிட்ட உண்மை, சிற்பிகா!"
அவனுடைய குரல் திடீரென்று அழுத்தம் பெற்றது.
"இந்தப் பிறவியில் ரியான் உனக்குக் காதலனாக இருக்கலாம். ஆனால், அவனுடைய ஆன்மா இதற்கு முன்பும் உன்னுடைய ஆன்மாவுடன் இணைந்திருக்கிறது. முன்ஜென்மத்தில் இளங்கோவாக வாழ்ந்த அவன், அருள்மொழியாக வாழ்ந்த உன்னைக் காதலித்தான். உன்னைத் தன் மனைவியாகவும் ஏற்றுக்கொண்டான்!"
அந்தப் பெயர்களைக் கேட்டதும் சிற்பிகாவின் முகத்தில் ஒரு கணம் இனம் புரியாத அதிர்ச்சி தோன்றியது.
அவளது மனதின் ஆழத்தில் புதைந்திருந்த ஏதோ ஒரு பழைய நினைவு மெல்ல அசைவதுபோல இருந்தது.
ஆனால், காத்தவராயன் அவளுக்கு யோசிக்க அவகாசம் கொடுக்கவில்லை.
"அந்த உறவு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால், சில கணங்களாக இருந்தாலும், இளங்கோவின் மனைவியாக அருள்மொழி வாழ்ந்தது உண்மை! அந்தப் பந்தம் வெறும் நினைவல்ல, சிற்பிகா. உங்கள் இருவரின் ஆன்மாக்களையும் உடலையும் இணைத்த பந்தம்!"
அவன் அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.
"இப்போது இளங்கோவின் மறுபிறவியான ரியானின் உடலுக்குள் நான் நுழைய வேண்டும். அதற்கு அவனுடைய அனுமதி தேவை. ஆனால், அவன் இப்போது மயக்கத்தில் இருக்கிறான். தன்னுடைய சம்மதத்தைத் தெரிவிக்கக்கூட முடியாத நிலையில் இருக்கிறான்!"
அவன் ஒரு கணம் நிறுத்தினான்.
பிறகு, அவனுடைய உதடுகளில் கொடூரமான புன்னகை விரிந்தது.
"ஆனால், முன்ஜென்மத்தில் அவனுடைய மனைவியாக இருந்த அருள்மொழியின் மறுபிறவியான நீ, இப்போது அவனுடைய உடலுக்குள் நான் நுழைய அனுமதி கொடுத்தால்... அந்த அனுமதி எனக்குப் போதுமானது!"
சிற்பிகா அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
"என்ன சொல்கிறாய்...?"
"உண்மைதான்!"
காத்தவராயன் அவளது அதிர்ச்சியை ரசித்தான்.
"இந்தப் பிறவியில் நீ அவனுடைய காதலி. முந்தைய பிறவியில் அவனுடைய மனைவி. அந்தப் பந்தத்தின் காரணமாக, இப்போது அவனுடைய உடலுக்குள் நான் நுழைய உன் சம்மதம் போதும்!"
அவன் அவளை மேலும் நெருங்கினான்.
"உன்னுடைய ஒரே ஒரு வார்த்தை... அல்லது, உன்னுடைய தெளிவான சம்மதம்... அதுதான் எனக்கும் ரியானின் உடலுக்கும் இடையில் நிற்கும் கடைசித் தடை!"
சிற்பிகாவின் உடல் நடுங்கியது.
அவளுடைய காதலைக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தி, அவளுடைய காதலனின் உடலையே கைப்பற்றத் திட்டமிட்டிருந்தான் அவன்!
"நீ சொல்வதை நான் நம்பவில்லை!"
அவள் ஆத்திரத்துடன் கத்தினாள்.
"நீ என்னை ஏமாற்றுகிறாய்! என் சம்மதத்தைக் காரணமாக்கிக்கொண்டு ரியானின் உடலுக்குள் நுழையப் பார்க்கிறாய்!"
"அப்படியானால், மறுத்துவிடு!"
காத்தவராயன் அலட்சியமாகப் பதிலளித்தான்.
"உன் சம்மதம் இல்லாமல் என்னால் அவனுடைய உடலுக்குள் நுழைய முடியாது என்பது உனக்கும் இப்போது தெரிந்துவிட்டது. ஆகவே, என்னை மறுத்துவிடு!"
அவன் ரியானைச் சுட்டிக்காட்டினான்.
"ஆனால், உன் சம்மதம் கிடைக்காத நிலையில், அவனுடைய உடலுக்குள் என்னால் நுழைய முடியாது. அதே நேரத்தில், அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றவும் என்னால் முடியாது!"
அவனுடைய குரலில் இப்போது கொடூரமான நிச்சயத்தன்மை ஒலித்தது.
"நஞ்சு அவனுடைய உயிரைப் பறித்துவிட்டால், அவனுடைய உடலைக் கைப்பற்றும் வாய்ப்பையும் நான் இழந்துவிடுவேன். அதன்பிறகு, உன்னால் உன் காதலனைக் காப்பாற்ற முடியாது. என்னாலும் அவனுடைய உடலைப் பெற முடியாது!"
சிற்பிகா ரியானைப் பார்த்தாள்.
அவனுடைய மூச்சு ஒவ்வொரு கணமும் தளர்ந்துகொண்டிருந்தது.
"அப்படியானால்... நான் உனக்கு அனுமதி கொடுத்தால்?"
அவளது குரல் நடுங்கியது.
காத்தவராயனின் கண்கள் பேராசையில் மின்னின.
"அப்போது நான் அவனுடைய உடலுக்குள் நுழைந்துவிடுவேன். அவனுடைய உயிரைப் பறித்துக்கொண்டிருக்கும் நஞ்சைத் தடுத்து, அவனுடைய உடலை உயிரோடு வைத்திருக்க முடியும்!"
"ஆனால், அதற்குப் பதிலாக என்னை..."
சிற்பிகாவால் அந்த வார்த்தைகளை முடிக்க முடியவில்லை.
காத்தவராயன் அவளது தயக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டான்.
"ஆம், சிற்பிகா!"
அவன் கொடூரமாகப் புன்னகைத்தான்.
"நீ எனக்கு உன்னை ஒப்படைக்க வேண்டும். அதற்குச் சம்மதித்தால், உன் ரியானை உனக்குத் திருப்பித் தருவேன் என்று உறுதியளிக்கிறேன்!"
அவன் சிறிது நேரம் அவளது முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
பிறகு இறுதி அடியை வீசினான்.
"இப்போது முடிவு உன் கையில் இருக்கிறது. உன் உடலின் தூய்மையைக் காப்பாற்றிக்கொண்டு உன் காதலனை இழக்கப்போகிறாயா? அல்லது, அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக உன்னையே தியாகம் செய்யப்போகிறாயா?"
அந்தக் கேள்வி சிற்பிகாவின் இதயத்தை ஈட்டியாய்க் கிழித்தது.
அவள் மெதுவாக ரியானின் அருகில் மண்டியிட்டாள்.
அவனுடைய முகம் வெளிறியிருந்தது. மூச்சு திணறிக்கொண்டிருந்தது. உயிர் பிரியும் விளிம்பில் அவன் போராடிக்கொண்டிருந்தான்.
அவனது கையைத் தன் கைகளுக்குள் எடுத்துக்கொண்டாள்.
அந்தத் தொடுதல் அவளுக்குள் நினைவுகளைக் கிளறியது.
தன்னைப் பாதுகாக்கத் தயங்காமல் உயிரைப் பணயம் வைத்த ரியான்...
தன் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக நஞ்சு அம்பைத் தன் மார்பில் ஏற்றுக்கொண்ட ரியான்...
முன்ஜென்மத்தில் தன்னைக் காதலித்த இளங்கோ...
அவளைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்ட இளங்கோ...
அத்தனை நினைவுகளும் அவளது இதயத்தைப் பிழிந்தன.
'எனக்காகத் தன் உயிரையே துச்சமாக நினைத்தவன் அவன்...'
'அவனைக் காப்பாற்றுவதற்காக நான் எதை இழந்தாலும் அது பெரிதல்ல!'
கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டாள்.
பிறகு காத்தவராயனை நோக்கித் திரும்பினாள்.
"நீ சொன்னபடி ரியானைக் காப்பாற்றுவாயா?"
"என் வார்த்தையில் சந்தேகமா?"
"அவனுடைய உயிருக்கு எந்த ஆபத்தும் வரக்கூடாது!"
சிற்பிகாவின் குரல் உறுதியடைந்தது.
"அவனை உயிரோடு காப்பாற்ற வேண்டும். இதற்கு நீ சம்மதித்துவிட்டு, பிறகு உன் வார்த்தையை மீறினால்... உன்னை எங்கிருந்தாலும் தேடிக் கண்டுபிடித்து அழிப்பேன்!"
காத்தவராயன் சிரித்தான்.
"முதலில் உன் சம்மதத்தைச் சொல், சிற்பிகா!"
அடுத்த கணம்...
சிற்பிகா கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள்.
அவளது உதடுகள் நடுங்கின.
இதயம் வலியால் துடித்தது.
ஆனாலும், ரியானின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணம் அவளுடைய மற்ற எல்லா உணர்வுகளையும் வென்றது.
மெல்லத் தலையசைத்தாள்.
"சம்மதிக்கிறேன்..."
அவளது குரல் மிகவும் மெலிதாக ஒலித்தது.
![[Image: IMG-nv0w7w.gif]](https://i.ibb.co/Xrb7Z5Gw/IMG-nv0w7w.gif)
ஆனால், அந்த ஒரு வார்த்தை காத்தவராயனுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது!
"ஹா... ஹா... ஹா...!"
அவனுடைய வெறித்தனமான சிரிப்பு காட்டையே அதிரச் செய்தது.
"இறுதியில், உன்னுடைய காதலே உன் ரியானின் உடலுக்கான கதவை எனக்குத் திறந்துவிட்டது, சிற்பிகா!"
அடுத்த நொடி, அவனது கருநிற ஆவி நீண்டு வளைந்து காற்றில் சுழன்றது.
அதன் உருவம் பாம்பைப் போல வளைந்து நெளிந்து, ரியானின் உடலைச் சுற்றி வந்தது.
பின்னர், மின்னல் வேகத்தில் அவனது நாபிப் பகுதியை நோக்கிப் பாய்ந்தது.
விர்ர்ர்ர்!
அடுத்த கணம்...
அந்தக் கருநிற ஆவி ரியானின் நாபி வழியாக அவனுடைய உடலுக்குள் புகுந்து மறைந்தது!
சிற்பிகை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
சில கணங்கள்...
எங்கும் அமைதி.
ரியானின் உடல் அசைவின்றிக் கிடந்தது.
"ரியான்...?"
அவள் தயக்கத்துடன் அவனது கன்னத்தைத் தொட்டாள்.
"ரியான், என்னைப் பாருங்க!"
திடீரென—
படாரென்று அவனது கண்கள் திறந்தன!
சிற்பிகாவின் முகத்தில் நிம்மதி மலர்ந்தது.
"ரியான்!"
அவள் அவனை நோக்கி வளைந்தாள்.
ஆனால், அடுத்த கணமே அவளது புன்னகை உறைந்துபோனது.
ஏனெனில், அவளைப் பார்த்த அந்தக் கண்களில் காதலின் சாயல் இல்லை.
அங்கே நன்றி இல்லை.
அவளுக்குப் நன்றாக தெரிந்தது,அது ரியானின் பார்வையே இல்லை.
அதற்குப் பதிலாக, இருளின் ஆழத்திலிருந்து வெளிப்பட்டதுபோன்ற கொடூரமான வெறியும், இரையை விழுங்கக் காத்திருக்கும் வேட்டைக்காரனின் குரூரமும் மின்னின.
அந்த உதடுகளில் மெல்ல ஒரு விகாரமான புன்னகை விரிந்தது.
"என்ன, சிற்பிகா...?"
ரியானின் குரல் ஒலித்தது.
ஆனால், அந்தக் குரலுக்குள் ஒளிந்திருந்தது வேறொருவனின் நஞ்சு தோய்ந்த ஏளனம்.
"உன் ரியான் திரும்பி வந்துவிட்டான் என்று நினைத்துவிட்டாயா?"
சிற்பிகாவின் முகம் வெளிறியது.
அவள் ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
ரியானின் உருவத்தில் இருந்த அந்தப் பார்வை அவளை ஊடுருவியது.
பின்னர், அவனது உதடுகள் மேலும் அகலமாக விரிந்தன.
"என்னை வரவேற்க மாட்டாயா, சிற்பிகா?"
அந்தக் கணத்தில் அவளுக்குப் புரிந்தது—தன் காதலனைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவள் அளித்த அனுமதியே, அவனுடைய உடலைக் காத்தவராயனுக்குத் திறந்துகொடுத்துவிட்டது!
தன் கண்முன்னே காட்டுவாசியின் உடல் சிதறித் தூளாகி கிடப்பதை கண்ட காத்தவராயனின் ஆவி, ஒரு கணம் திகைத்துப்போனது.
அவன் ஆட்கொண்டிருந்த உடல் அழிந்துவிட்டது!
இப்போது அவனுக்கு உடனடியாக மற்றொரு உடல் தேவைப்பட்டது. இல்லையெனில், உடலற்ற ஆவியாகத் தொடர்ந்து இங்கு இருப்பது அவனுக்குப் பெரும் ஆபத்தாக முடியலாம்.
அவனுடைய பார்வை அருகில் மயங்கிக் கிடந்த காட்டுவாசிகளிடமும், உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் போராடிக்கொண்டிருந்த ரியானிடமும் மாறி மாறிப் பதிந்தது.
வாய்ப்புகள் இரண்டுதான்.
ஒன்று, ரியானின் உடலைக் கைப்பற்றுவது. மற்றொன்று, மயங்கிக் கிடக்கும் காட்டுவாசிகளில் ஒருவனின் உடலுக்குள் புகுவது.
ஆனால், உயிர் முழுமையாகப் பிரியாத உடலுக்குள் நுழைய அவனுக்குச் சில கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. அந்த உயிர் தானாகப் பிரிய வேண்டும்; அல்லது, உடலுக்குள் நுழைவதற்கு அந்த மனிதனின் நேரடியான சம்மதம் கிடைக்க வேண்டும்.
மயங்கிக் கிடந்த ரெண்டு காட்டுவாசிகளின் நிலை என்னவாகும் என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால், ரியானின் நிலை அப்படியல்ல.
அவனுடைய மார்பில் பாய்ந்திருந்த தங்க முக்கோணப் பாம்பின் நஞ்சு, ஏற்கெனவே உடல் முழுவதும் பரவத் தொடங்கியிருந்தது.
ரியானின் சீரற்ற மூச்சையும் வெளிறிய முகத்தையும் கவனித்த காத்தவராயனின் உதடுகளில் மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.
'இவன்தான் சரியான தேர்வு!'
அவன் மனதிற்குள் கணக்கிட்டான்.
'இந்த நஞ்சின் வீரியத்திற்கு இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள்கூட இவனால் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது. அதற்குள் உயிர் பிரிந்துவிட்டால், இந்த உடல் எனக்குச் சொந்தம்!'
அந்த எண்ணத்துடன் அவன் சிற்பிகாவை நோக்கினான்.
அவள் பதற்றத்துடன் மூலிகைச் செடிகளைப் பறித்துக்கொண்டு ரியானிடம் ஓடிவந்தாள். அவற்றைப் பிழிந்து கிடைத்த சாற்றை அவனுடைய மார்பிலிருந்த காயத்தின் மீது ஊற்றினாள்.
"ரியான்... கண்ணைத் திறங்க!"
அவனுடைய கன்னத்தைத் தட்டியபடி அழைத்தாள்.
"என்னைக் கொஞ்சம் பாருங்க... ப்ளீஸ்!"
எந்தப் பதிலும் இல்லை.
அவனுடைய நாடித்துடிப்பைப் பரிசோதித்த சிற்பிகாவின் முகம் வெளிறியது. அவள் விரல்கள் நடுங்கின.
"இல்லை... உங்களுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது. நான் உங்களைக் காப்பாத்துவேன்!"
அவள் மீண்டும் மூலிகைச் சாற்றைக் காயத்தில் பிழிந்தாள்.
அவளுடைய முயற்சியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த காத்தவராயனுக்குச் சிரிப்பு வந்தது.
'பாவம்! இந்த மூலிகை அவனைக் காப்பாற்றிவிடும் என்று நம்புகிறாள்!'
அவன் சிற்பிகாவை இகழ்ச்சியுடன் பார்த்தான்.
"சிற்பிகா... நீ என்னதான் முயற்சி செய்தாலும், அவனைக் காப்பாற்ற முடியாது!நான் நினைத்தால் ஒழிய..."
அவனது குரல் அவளை எட்டவில்லை. ஆனாலும், அவன் பேசுவதை நிறுத்தவில்லை.
"இந்த நஞ்சு இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களுக்குள் அவனுடைய உயிரைப் பறித்துவிடும். ஆனால், நீ கொடுத்திருக்கும் மூலிகை வேலை செய்யவே இருபது நிமிடங்களாவது ஆகும்!"
அவனுடைய சிரிப்பு இருளில் எதிரொலித்தது.
"சொல், சிற்பிகா... ஐந்து நிமிடங்களில் முடியப்போகும் உயிரைக் காப்பாற்ற இருபது நிமிடங்கள் எடுத்துக்கொள்ளும் மருந்தால் என்ன பயன்?"
அவளுடைய பதற்றத்தை ரசித்த காத்தவராயனின் முகம் கொடூரமாக மாறியது.
'இவனுடைய உடல் என் கைக்கு வந்ததும், உனக்கு என்ன காத்திருக்கிறது என்பதை நீயே தெரிந்துகொள்வாய்!'
அவன் மனதிற்குள் வஞ்சத்துடன் சிரித்தான்.
'நீ உயிராக நேசிக்கும் இந்த உடலை வைத்தே உன்னை அணு அணுவாக ருசிக்க போகிறேன். அப்போது, நீ என்னிடமிருந்து தப்பிக்க நினைத்தாலும் முடியாது!'
அவனுடைய பார்வை மீண்டும் ரியானின் மீது பதிந்தது.
இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள்!
அதற்குள் ரியானின் உயிர் பிரிந்துவிட்டால், காத்தவராயனின் திட்டம் நிறைவேறிவிடும்.
ஆனால், அவனுடைய கணக்கில் ஒரு விஷயம் மட்டும் இடம்பெறவில்லை.
ரியானின் கைகளை இறுகப் பற்றியபடி அமர்ந்திருந்த சிற்பிகாவின் கண்களிலிருந்து ஒரு துளி கண்ணீர் வழிந்து அவனுடைய கன்னத்தில் விழுந்தது.
அடுத்த கணம்...
ரியானின் விரல்கள் மெல்ல அசைந்தன.
சிற்பிகா திடுக்கிட்டு அவனுடைய முகத்தைப் பார்த்தாள்.
"ரியான்...?"
அவளது குரலில் நம்பிக்கையும் அச்சமும் கலந்திருந்தன.
அவனுடைய இமைகள் லேசாக அசைந்தனவா?
அல்லது, அது அவளுடைய பதற்றம் உருவாக்கிய பிரமையா?
அவளுக்குப் புரியவில்லை.
ஆனால், அந்தச் சிறிய அசைவைக்கூடக் கவனிக்காமல், ரியானின் உயிர் பிரியும் தருணத்திற்காகக் காத்திருந்த காத்தவராயனின் கண்களில் மட்டும் பேராசை மின்னியது.
அவனுடைய கணக்குப்படி இன்னும் சில நிமிடங்கள்தான் எஞ்சியிருந்தன.
காத்தவராயனின் விகாரமான ஏளனச் சிரிப்பைக் கண்ட சிற்பிகாவின் கண்கள் கோபத்தில் சிவந்தன.
அவனைக் கொன்றுவிட வேண்டும் என்ற ஆத்திரம் அவளுக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால், தன் கண்முன்னே உயிருக்கு ஊசலாடிக்கொண்டிருந்த ரியானைக் காப்பாற்ற முடியாத இயலாமை, அவளது கோபத்தையும் மீறி விழிகளில் கண்ணீரைத் தேக்கியது.
"ஒழுங்காக என் கண் பார்வையிலிருந்து மறைந்துவிடு, காத்தவராயா!"
அவள் ஆவேசமாகக் கத்தினாள்.
"இல்லையென்றால், உன்னை என்ன செய்வேன் என்று எனக்கே தெரியாது!"
அவளுடைய மிரட்டலைக் கேட்டு காத்தவராயன் சற்றும் அஞ்சவில்லை. மாறாக, அவளது தவிப்பை ரசிப்பவனைப் போலத் தன் கோரமான சிரிப்பை விரித்தான்.
"உன்னுடைய கோபத்தைப் பார்த்தால் எனக்கே பயமாக இருக்கிறதே, சிற்பிகா!"
கேலியாகக் கூறியவன், சட்டென்று தன் குரலைத் தாழ்த்தினான்.
"ஆனால், உன் ரியானைக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்றால், நான் சொல்வதைக் கேட்டுத்தான் ஆக வேண்டும்!"
அவளது முகம் இறுகியது.
"என்ன சொல்கிறாய்?"
"நான் நினைத்தால், அவனுடைய உடலுக்குள் பரவிக்கொண்டிருக்கும் நஞ்சைத் தடுத்து, அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்ற முடியும்."
அவன் சொன்னதைக் கேட்டதும் சிற்பிகாவின் கண்களில் ஒரு கணம் நம்பிக்கை மின்னியது.
ஆனால், அடுத்ததாக அவன் கூறிய வார்த்தைகள் அந்த நம்பிக்கையைச் சுக்குநூறாக உடைத்தன.
"அதற்குப் பதிலாக, நீ உன்னை எனக்கு ஒப்படைக்க வேண்டும்!"
"என்ன?!"
சிற்பிகா அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனாள்.
"உன் உடல் எனக்கு வேண்டும், சிற்பிகா! நீ சம்மதித்தால், உன் ரியானை உயிரோடு உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன். இல்லையென்றால், அவனுடைய மரணத்தை உன் கண்களாலேயே பார்க்க வேண்டியிருக்கும்!"
சிற்பிகாவின் முகம் வெறுப்பில் சுருங்கியது.
"சீ! உன்னைப் போன்ற ஒரு கேவலமான பிறவியிடம் நான் பேசிக்கொண்டிருப்பதே எனக்குப் பெரிய அவமானம்!"
அவள் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு அவனை நேருக்கு நேர் பார்த்தாள்.
"உன் கண்முன்னே நீ ஆட்கொண்டிருந்த காட்டுவாசியின் உடலைச் சிதறடித்தவள் நான்! உன்னையும் அழிக்க என்னால் முடியும். அதை மறந்துவிடாதே!"
அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்ட காத்தவராயன் தலைகுனிந்து சிரித்தான்.
பின்னர் நிமிர்ந்தபோது, அவனது முகத்தில் கொடூரமான வன்மம் படர்ந்திருந்தது.
"அந்தக் காட்டுவாசியின் உடலை அழித்துவிட்டாய் என்பதற்காக, என்னையே அழித்துவிட்டதாக நினைத்துவிட்டாயா?"
அவன் அவளை நெருங்குவதுபோல மிதந்துவந்தான்.
"ஆனால், இப்போது நான் சொல்லப்போகும் ஒரு விஷயத்தை நன்றாகக் கேட்டுக்கொள், சிற்பிகா. அது உன் ரியானின் உயிரைப் பற்றியது மட்டுமல்ல... அவனுடைய உடலுக்குள் நான் நுழைய முடியுமா, முடியாதா என்பதையும் தீர்மானிக்கப்போகிறது!"
சிற்பிகா குழப்பத்துடன் அவனைப் பார்த்தாள்.
காத்தவராயன் அவளது குழப்பத்தை ரசித்தபடி தொடர்ந்தான்.
"ஒரு உயிருள்ள மனிதனின் உடலுக்குள் நான் நுழைய வேண்டுமென்றால், அந்த உடலுக்குச் சொந்தக்காரனின் அனுமதி தேவை. அவனுடைய சம்மதம் இல்லாமல், அவனது உடலை என்னால் கைப்பற்ற முடியாது!"
"அப்படியானால், ரியானின் உடலுக்குள் உன்னால் நுழைய முடியாதே!"
சிற்பிகா உடனடியாகக் கேட்டாள்.
அவளது கேள்வியைக் கேட்ட காத்தவராயன் சிரித்தான்.
"அதுதான் நீ மறந்துவிட்ட உண்மை, சிற்பிகா!"
அவனுடைய குரல் திடீரென்று அழுத்தம் பெற்றது.
"இந்தப் பிறவியில் ரியான் உனக்குக் காதலனாக இருக்கலாம். ஆனால், அவனுடைய ஆன்மா இதற்கு முன்பும் உன்னுடைய ஆன்மாவுடன் இணைந்திருக்கிறது. முன்ஜென்மத்தில் இளங்கோவாக வாழ்ந்த அவன், அருள்மொழியாக வாழ்ந்த உன்னைக் காதலித்தான். உன்னைத் தன் மனைவியாகவும் ஏற்றுக்கொண்டான்!"
அந்தப் பெயர்களைக் கேட்டதும் சிற்பிகாவின் முகத்தில் ஒரு கணம் இனம் புரியாத அதிர்ச்சி தோன்றியது.
அவளது மனதின் ஆழத்தில் புதைந்திருந்த ஏதோ ஒரு பழைய நினைவு மெல்ல அசைவதுபோல இருந்தது.
ஆனால், காத்தவராயன் அவளுக்கு யோசிக்க அவகாசம் கொடுக்கவில்லை.
"அந்த உறவு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால், சில கணங்களாக இருந்தாலும், இளங்கோவின் மனைவியாக அருள்மொழி வாழ்ந்தது உண்மை! அந்தப் பந்தம் வெறும் நினைவல்ல, சிற்பிகா. உங்கள் இருவரின் ஆன்மாக்களையும் உடலையும் இணைத்த பந்தம்!"
அவன் அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.
"இப்போது இளங்கோவின் மறுபிறவியான ரியானின் உடலுக்குள் நான் நுழைய வேண்டும். அதற்கு அவனுடைய அனுமதி தேவை. ஆனால், அவன் இப்போது மயக்கத்தில் இருக்கிறான். தன்னுடைய சம்மதத்தைத் தெரிவிக்கக்கூட முடியாத நிலையில் இருக்கிறான்!"
அவன் ஒரு கணம் நிறுத்தினான்.
பிறகு, அவனுடைய உதடுகளில் கொடூரமான புன்னகை விரிந்தது.
"ஆனால், முன்ஜென்மத்தில் அவனுடைய மனைவியாக இருந்த அருள்மொழியின் மறுபிறவியான நீ, இப்போது அவனுடைய உடலுக்குள் நான் நுழைய அனுமதி கொடுத்தால்... அந்த அனுமதி எனக்குப் போதுமானது!"
சிற்பிகா அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
"என்ன சொல்கிறாய்...?"
"உண்மைதான்!"
காத்தவராயன் அவளது அதிர்ச்சியை ரசித்தான்.
"இந்தப் பிறவியில் நீ அவனுடைய காதலி. முந்தைய பிறவியில் அவனுடைய மனைவி. அந்தப் பந்தத்தின் காரணமாக, இப்போது அவனுடைய உடலுக்குள் நான் நுழைய உன் சம்மதம் போதும்!"
அவன் அவளை மேலும் நெருங்கினான்.
"உன்னுடைய ஒரே ஒரு வார்த்தை... அல்லது, உன்னுடைய தெளிவான சம்மதம்... அதுதான் எனக்கும் ரியானின் உடலுக்கும் இடையில் நிற்கும் கடைசித் தடை!"
சிற்பிகாவின் உடல் நடுங்கியது.
அவளுடைய காதலைக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தி, அவளுடைய காதலனின் உடலையே கைப்பற்றத் திட்டமிட்டிருந்தான் அவன்!
"நீ சொல்வதை நான் நம்பவில்லை!"
அவள் ஆத்திரத்துடன் கத்தினாள்.
"நீ என்னை ஏமாற்றுகிறாய்! என் சம்மதத்தைக் காரணமாக்கிக்கொண்டு ரியானின் உடலுக்குள் நுழையப் பார்க்கிறாய்!"
"அப்படியானால், மறுத்துவிடு!"
காத்தவராயன் அலட்சியமாகப் பதிலளித்தான்.
"உன் சம்மதம் இல்லாமல் என்னால் அவனுடைய உடலுக்குள் நுழைய முடியாது என்பது உனக்கும் இப்போது தெரிந்துவிட்டது. ஆகவே, என்னை மறுத்துவிடு!"
அவன் ரியானைச் சுட்டிக்காட்டினான்.
"ஆனால், உன் சம்மதம் கிடைக்காத நிலையில், அவனுடைய உடலுக்குள் என்னால் நுழைய முடியாது. அதே நேரத்தில், அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றவும் என்னால் முடியாது!"
அவனுடைய குரலில் இப்போது கொடூரமான நிச்சயத்தன்மை ஒலித்தது.
"நஞ்சு அவனுடைய உயிரைப் பறித்துவிட்டால், அவனுடைய உடலைக் கைப்பற்றும் வாய்ப்பையும் நான் இழந்துவிடுவேன். அதன்பிறகு, உன்னால் உன் காதலனைக் காப்பாற்ற முடியாது. என்னாலும் அவனுடைய உடலைப் பெற முடியாது!"
சிற்பிகா ரியானைப் பார்த்தாள்.
அவனுடைய மூச்சு ஒவ்வொரு கணமும் தளர்ந்துகொண்டிருந்தது.
"அப்படியானால்... நான் உனக்கு அனுமதி கொடுத்தால்?"
அவளது குரல் நடுங்கியது.
காத்தவராயனின் கண்கள் பேராசையில் மின்னின.
"அப்போது நான் அவனுடைய உடலுக்குள் நுழைந்துவிடுவேன். அவனுடைய உயிரைப் பறித்துக்கொண்டிருக்கும் நஞ்சைத் தடுத்து, அவனுடைய உடலை உயிரோடு வைத்திருக்க முடியும்!"
"ஆனால், அதற்குப் பதிலாக என்னை..."
சிற்பிகாவால் அந்த வார்த்தைகளை முடிக்க முடியவில்லை.
காத்தவராயன் அவளது தயக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டான்.
"ஆம், சிற்பிகா!"
அவன் கொடூரமாகப் புன்னகைத்தான்.
"நீ எனக்கு உன்னை ஒப்படைக்க வேண்டும். அதற்குச் சம்மதித்தால், உன் ரியானை உனக்குத் திருப்பித் தருவேன் என்று உறுதியளிக்கிறேன்!"
அவன் சிறிது நேரம் அவளது முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
பிறகு இறுதி அடியை வீசினான்.
"இப்போது முடிவு உன் கையில் இருக்கிறது. உன் உடலின் தூய்மையைக் காப்பாற்றிக்கொண்டு உன் காதலனை இழக்கப்போகிறாயா? அல்லது, அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக உன்னையே தியாகம் செய்யப்போகிறாயா?"
அந்தக் கேள்வி சிற்பிகாவின் இதயத்தை ஈட்டியாய்க் கிழித்தது.
அவள் மெதுவாக ரியானின் அருகில் மண்டியிட்டாள்.
அவனுடைய முகம் வெளிறியிருந்தது. மூச்சு திணறிக்கொண்டிருந்தது. உயிர் பிரியும் விளிம்பில் அவன் போராடிக்கொண்டிருந்தான்.
அவனது கையைத் தன் கைகளுக்குள் எடுத்துக்கொண்டாள்.
அந்தத் தொடுதல் அவளுக்குள் நினைவுகளைக் கிளறியது.
தன்னைப் பாதுகாக்கத் தயங்காமல் உயிரைப் பணயம் வைத்த ரியான்...
தன் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக நஞ்சு அம்பைத் தன் மார்பில் ஏற்றுக்கொண்ட ரியான்...
முன்ஜென்மத்தில் தன்னைக் காதலித்த இளங்கோ...
அவளைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்ட இளங்கோ...
அத்தனை நினைவுகளும் அவளது இதயத்தைப் பிழிந்தன.
'எனக்காகத் தன் உயிரையே துச்சமாக நினைத்தவன் அவன்...'
'அவனைக் காப்பாற்றுவதற்காக நான் எதை இழந்தாலும் அது பெரிதல்ல!'
கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டாள்.
பிறகு காத்தவராயனை நோக்கித் திரும்பினாள்.
"நீ சொன்னபடி ரியானைக் காப்பாற்றுவாயா?"
"என் வார்த்தையில் சந்தேகமா?"
"அவனுடைய உயிருக்கு எந்த ஆபத்தும் வரக்கூடாது!"
சிற்பிகாவின் குரல் உறுதியடைந்தது.
"அவனை உயிரோடு காப்பாற்ற வேண்டும். இதற்கு நீ சம்மதித்துவிட்டு, பிறகு உன் வார்த்தையை மீறினால்... உன்னை எங்கிருந்தாலும் தேடிக் கண்டுபிடித்து அழிப்பேன்!"
காத்தவராயன் சிரித்தான்.
"முதலில் உன் சம்மதத்தைச் சொல், சிற்பிகா!"
அடுத்த கணம்...
சிற்பிகா கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள்.
அவளது உதடுகள் நடுங்கின.
இதயம் வலியால் துடித்தது.
ஆனாலும், ரியானின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணம் அவளுடைய மற்ற எல்லா உணர்வுகளையும் வென்றது.
மெல்லத் தலையசைத்தாள்.
"சம்மதிக்கிறேன்..."
அவளது குரல் மிகவும் மெலிதாக ஒலித்தது.
ஆனால், அந்த ஒரு வார்த்தை காத்தவராயனுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது!
"ஹா... ஹா... ஹா...!"
அவனுடைய வெறித்தனமான சிரிப்பு காட்டையே அதிரச் செய்தது.
"இறுதியில், உன்னுடைய காதலே உன் ரியானின் உடலுக்கான கதவை எனக்குத் திறந்துவிட்டது, சிற்பிகா!"
அடுத்த நொடி, அவனது கருநிற ஆவி நீண்டு வளைந்து காற்றில் சுழன்றது.
அதன் உருவம் பாம்பைப் போல வளைந்து நெளிந்து, ரியானின் உடலைச் சுற்றி வந்தது.
பின்னர், மின்னல் வேகத்தில் அவனது நாபிப் பகுதியை நோக்கிப் பாய்ந்தது.
விர்ர்ர்ர்!
அடுத்த கணம்...
அந்தக் கருநிற ஆவி ரியானின் நாபி வழியாக அவனுடைய உடலுக்குள் புகுந்து மறைந்தது!
சிற்பிகை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
சில கணங்கள்...
எங்கும் அமைதி.
ரியானின் உடல் அசைவின்றிக் கிடந்தது.
"ரியான்...?"
அவள் தயக்கத்துடன் அவனது கன்னத்தைத் தொட்டாள்.
"ரியான், என்னைப் பாருங்க!"
திடீரென—
படாரென்று அவனது கண்கள் திறந்தன!
சிற்பிகாவின் முகத்தில் நிம்மதி மலர்ந்தது.
"ரியான்!"
அவள் அவனை நோக்கி வளைந்தாள்.
ஆனால், அடுத்த கணமே அவளது புன்னகை உறைந்துபோனது.
ஏனெனில், அவளைப் பார்த்த அந்தக் கண்களில் காதலின் சாயல் இல்லை.
அங்கே நன்றி இல்லை.
அவளுக்குப் நன்றாக தெரிந்தது,அது ரியானின் பார்வையே இல்லை.
அதற்குப் பதிலாக, இருளின் ஆழத்திலிருந்து வெளிப்பட்டதுபோன்ற கொடூரமான வெறியும், இரையை விழுங்கக் காத்திருக்கும் வேட்டைக்காரனின் குரூரமும் மின்னின.
அந்த உதடுகளில் மெல்ல ஒரு விகாரமான புன்னகை விரிந்தது.
"என்ன, சிற்பிகா...?"
ரியானின் குரல் ஒலித்தது.
ஆனால், அந்தக் குரலுக்குள் ஒளிந்திருந்தது வேறொருவனின் நஞ்சு தோய்ந்த ஏளனம்.
"உன் ரியான் திரும்பி வந்துவிட்டான் என்று நினைத்துவிட்டாயா?"
சிற்பிகாவின் முகம் வெளிறியது.
அவள் ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
ரியானின் உருவத்தில் இருந்த அந்தப் பார்வை அவளை ஊடுருவியது.
பின்னர், அவனது உதடுகள் மேலும் அகலமாக விரிந்தன.
"என்னை வரவேற்க மாட்டாயா, சிற்பிகா?"
அந்தக் கணத்தில் அவளுக்குப் புரிந்தது—தன் காதலனைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவள் அளித்த அனுமதியே, அவனுடைய உடலைக் காத்தவராயனுக்குத் திறந்துகொடுத்துவிட்டது!
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
14-10-2026, 06:15 PM
Episode 196 part 2
"இப்போ... நீ என்னைச் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டிய தருணம் இது!"
ரியானின் உடலுக்குள் புகுந்திருந்த காத்தவராயன், அந்த வார்த்தைகளைக் குரூரமான புன்னகையுடன் உதிர்த்தான்.
அவனது கண்களில் தெரிந்த வெறியைக் கண்ட சிற்பிகாவின் நெஞ்சம் ஒருகணம் அதிர்ந்தது.
அவளுக்கு முன்னால் நின்றிருந்தது அவளுடைய காதலனின் உருவம்!
"வேண்டாம் காத்தவராயா. ..என் அருகில் வராதே!"
சிற்பிகா எச்சரித்தாள்.
ஆனால், அவளது எச்சரிக்கையைப் பொருட்படுத்தாத காத்தவராயன், அவளை நோக்கி மெல்ல முன்னேறினான்.
அவனது ஒவ்வொரு அடிக்கும் சிற்பிகாவின் கால்கள் தன்னிச்சையாகப் பின்னோக்கி நகர்ந்தன.
"என்ன, சிற்பிகா? இப்போதுதான் உன் காதலன் உடம்பில் இருந்து உன்னை அனுபவிக்க உன் சம்மதத்தைப் பெற்றேன். அதற்குள் என்னைப் பார்த்து இவ்வளவு பயப்படுகிறாயே?"
அவன் ஏளனமாகச் சிரித்தான்.
"நீ எனக்கு அனுமதி கொடுத்திருக்கிறாய். அதை மறந்துவிடாதே!"
"நான் உனக்கு அனுமதி கொடுத்தது ரியானின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காகத்தான்! உன்னுடைய கேவலமான ஆசைகளுக்கு அல்ல!"
சிற்பிகாவின் குரலில் ஆத்திரம் கொப்பளித்தது.
அவளது பதிலைக் கேட்ட காத்தவராயனின் முகம் மேலும் விகாரமடைந்தது.
"அது எனக்குத் தெரியும், சிற்பிகா. ஆனால், இப்போது உன் ரியான் உயிர் பெற வேண்டுமென்றால் நீ முழுமையா உன்னை ஒப்படைக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையை மறந்துவிடாதே!"
அவன் தன் கைகளைக்கூட நீட்டவில்லை.
அடுத்த கணம், அவனுடைய அமானுஷ்ய சக்தி சிற்பிகையைச் சூழ்ந்தது. அவள் அணிந்திருந்த உடையின் பட்டன்கள் தாமாகவே ஒவ்வொன்றாகத் திறக்கத் தொடங்கின.
"நிறுத்து!"
சிற்பிகா பதற்றத்துடன் தன் உடையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள்.
"உன்னை எச்சரிக்கிறேன், காத்தவராயா!"
அவளுடைய குரல் கோபத்தில் நடுங்கியது.
ஆனால், அவன் சிரித்துக்கொண்டே அவளை நெருங்கினான்.
அந்த இக்கட்டான தருணத்தில், சிற்பிகாவின் மனத்திற்குள் திடீரென ஒரு குரல் எதிரொலித்தது.
"எப்படியாவது இருபது நிமிஷம்... காத்தவராயன் இந்த உடம்பில் இருக்கும் வரை அவனை நீ மட்டும் எப்படியாவது சமாளிச்சுடு, சிற்பிகா!"
சிற்பிகா திடுக்கிட்டாள்.
அந்தக் குரல்...
சற்று முன்பு தன் மீது அம்பு எய்துவிட்டு, மர்மமாக மறைந்துபோன பெண்ணுடையது!
இஷிதா!
![[Image: 840287479-18280810003306928-956372897880979959-n.jpg]](https://i.ibb.co/cSZgK8Dm/840287479-18280810003306928-956372897880979959-n.jpg)
நீ யார்..?
நான் தான் காத்தவராயன் கிட்ட உங்களை காப்பாற்ற நஞ்சு அம்பு போட்டவள்.. இஷிதா..
அவளது பெயர் நினைவுக்கு வந்ததுமே, சிற்பிகாவின் உள்ளத்தில் அடக்கி வைத்திருந்த கோபம் வெடித்துக் கிளம்பியது.
'என்னைக் காப்பாற்றுவதாகச் சொல்லிவிட்டு, என் உயிரையே ஆபத்தில் தள்ளியிருக்கிறாயே!
ரியானின் மார்பில் அம்பு பாய்ந்ததற்கும், அவன் இந்த நிலைக்கு வந்ததற்கும் நீதானே காரணம்!'
அவளுடைய மனம் கொந்தளித்தது.
'இப்போது என்னை இருபது நிமிடங்கள் சமாளிக்கச் சொல்கிறாயா? உன் வார்த்தைகளை நான் ஏன் கேட்க வேண்டும்?'
"சிற்பிகா...!"
மீண்டும் அந்தக் குரல் ஒலித்தது.
இம்முறை, அதில் அவசரம் கலந்திருந்தது.
"என் பேச்சைக் கவனமாகக் கேள். இப்போது என்னை வெறுப்பதற்கோ, நான் செய்ததைப் பற்றிக் கேள்வி கேட்பதற்கோ நேரமில்லை!"
சிற்பிகா சுற்றுமுற்றும் பார்த்தாள்.
இஷிதா அங்கே இல்லை.
ஆனாலும், அவளுடைய குரல் மட்டும் மிகத் தெளிவாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.
"நீ எங்கே இருக்கிறாய்? நேரில் வந்து பேசத் தைரியமில்லையா? என்னை இந்த நிலைக்குக் கொண்டுவந்துவிட்டு, இப்போது மறைந்திருந்து அறிவுரை சொல்கிறாயா?"
சிற்பிகாவின் கேள்வியில் ஆத்திரம் கொப்பளித்தது.
சில கணங்கள் அமைதி நிலவியது.
பின்னர் இஷிதாவின் குரல் மீண்டும் ஒலித்தது.
"உன்னுடைய கோபம் எனக்குப் புரிகிறது, சிற்பிகா. நான் செய்ததை உன்னால் இப்போது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பதும் தெரியும். ஆனால், நான் ஏன் இப்படிச் செய்தேன் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டால், என்னை இவ்வளவு வெறுக்க மாட்டாய்!"
"என்ன காரணம் இருந்தாலும், ரியானின் உயிரை ஆபத்தில் தள்ளியதை என்னால் மன்னிக்க முடியாது!"
"ரியானின் உயிரை ஆபத்தில் தள்ளுவது என்னுடைய நோக்கமல்ல!"
இஷிதாவின் குரல் சட்டென்று அழுத்தம் பெற்றது.
"காத்தவராயன் உங்களிருவரையும் முழுமையாக அழித்துவிட வேண்டும் என்ற முடிவில்தான் இருந்தான். அவனுடைய திட்டத்தை மாற்றுவதற்கும், உனக்குள் மறைந்திருக்கும் சக்தியை வெளிக்கொண்டுவருவதற்கும் எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை!"
அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட சிற்பிகா ஒருகணம் திகைத்தாள்.
'எனக்குள் மறைந்திருக்கும் சக்தியா?'
அவளுக்குள் எழுந்த கேள்விக்கு இஷிதா உடனடியாகப் பதிலளித்தாள்.
"ஆம், சிற்பிகா! உனக்குள் இருக்கும் அந்தச் சக்தியைப் பற்றிய உண்மை உனக்கே இன்னும் முழுமையாகத் தெரியாது. அதை வெளிப்படுத்துவதற்கான சூழலை உருவாக்கவே நான் முயன்றேன்."
"அதற்காக ரியானின் உயிரையே பணயம் வைத்தாயா?"
"எனக்கு வேறு வழியில்லை!"
இஷிதாவின் குரலில் இப்போது தவிப்புத் தெரிந்தது.
"காத்தவராயன் முன்பு ஆட்கொண்டிருந்த காட்டுவாசியின் உடலை நீ சிதறடித்தபோது, அவன் உடலற்ற ஆவியாக மாறிவிட்டான். இப்போது அவன் உன்னை அனுபவிக்க ஒரு புதிய உடல் தேவை.
அதற்காகத்தான் ரியானின் உடலுக்குள் புகுந்திருக்கிறான்!"
சிற்பிகா தன் முன்னால் நின்றிருந்த ரியானைப் பார்த்தாள்.
அவனது உதடுகளில் இன்னும் அந்தக் கொடூரமான புன்னகை மாறவில்லை.
அந்த நேரத்தில், காத்தவராயனின் குரல் அவளை நிகழ்காலத்திற்குத் திருப்பியது.
"என்ன, சிற்பிகா? யாரிடம் மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டிருக்கிறாய்?"
அவன் சந்தேகத்துடன் அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.
"உன்னை காப்பாற்ற யாராவது வருவார்கள் என்று இன்னும் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாயா?"
அவன் ஒரு அடி முன்னேறினான்.
சிற்பிகா பதற்றத்துடன் பின்னால் நகர்ந்தாள்.
அதே நேரத்தில் இஷிதாவின் குரல் அவளது காதுகளில் மீண்டும் ஒலித்தது.
"சிற்பிகா, இப்போது என் பேச்சைக் கவனமாகக் கேள். காத்தவராயனுக்கு உன் உடலின் மீது ஆசை இருக்கிறது. அந்த ஆசைதான் இப்போது அவனுடைய பலவீனம்!"
சிற்பிகாவின் பார்வை கூர்மையடைந்தது.
"என்ன சொல்கிறாய்?"
"அவன் ரியானின் உடலுக்குள் புகுந்துவிட்டான். ஆனால், அவனுடைய நோக்கம் அத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. உன்னைத் தன் வசப்படுத்த வேண்டும் என்ற வெறியில் அவன் இருக்கிறான். அந்த வெறியை அவனுக்கு எதிராகவே நாம் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்!அவன் இன்னும் இருபது நிமிடங்கள் மட்டும் ரியான் உடம்பில் இருந்து விட்டால் போதும் மூலிகை வேலை செய்து,ரியானை காப்பாற்றி விட முடியும்.."
"ஆனால், அவனிடம் அமானுஷ்ய சக்தி இருக்கிறது!"
"அதனால்தான் உன்னிடம் இருபது நிமிடங்கள் கேட்டேன்!"
இஷிதாவின் குரல் மேலும் அவசரமானது.
"நீ அவனுடன் நேரடியாக மோத வேண்டியதில்லை. அவனுடைய கவனத்தை உன்னிடமே வைத்திருக்க வேண்டும். அவன் உன்னைப் பற்றிய ஆசையில் மூழ்கியிருக்கும் அந்த நேரத்தில்தான்,நாம் நினைத்ததை சாதிக்க முடியும்..
சிற்பிகா மூச்சை அடக்கிக்கொண்டு கேட்டாள்.
சில கணங்கள் பதில் இல்லை.
பின்னர் இஷிதாவின் குரல் மிகவும் மெதுவாக ஒலித்தது.
"நேரம் கடந்துகொண்டிருக்கிறது. இருபது நிமிடங்கள் முடிவதற்குள் நான் திரும்பி வருவேன். அதுவரை எதற்கும் அவசரப்படாதே!"
அந்தக் கடைசி வார்த்தைகள் சிற்பிகாவின் மனத்தில் எதிரொலித்தன.
இருபது நிமிடங்கள்!
அவளுக்கு முன்னால் காத்தவராயன் நின்றிருந்தான்.
அவளுடைய காதலனின் உடலைக் கைப்பற்றியிருந்த அந்த ஆவி, அவளைத் தன் வசப்படுத்தத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.
சிற்பிகாவின் சட்டைப் பொத்தான்கள் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்ந்து விலகின.
அடுத்தடுத்து நிகழ்ந்த அந்தச் செயலால் அவளது முகம் அவமானத்திலும் ஆத்திரத்திலும் சிவந்தது. எதிரே நின்றிருந்த காத்தவராயனோ, அவளது எதிர்ப்பைப் பற்றியெல்லாம் சிறிதும் கவலைப்படாமல், தன் கண்களுக்கு முன்னால் விரிந்த காட்சியில் மதிமயங்கிப் போனான்.
வெண்மை நிறத்தின் பிரகாசத்தில், பாற்கடலின் அலையைப் போலச் சொக்க வைக்கும் அந்த மேடும், அதன் பேரழகான வளைவுகளும் அவன் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. அவளது மேனியின் சுகந்தமும் வசீகரமும் காத்தவராயனின் நாக்கில் சுவை ஊறி நின்றது. அந்தப் பசியோடும் பித்து பிடித்த பார்வையோடும் தன் விரலைச் நீட்டி, அவளது மார்பைச் சுட்டிக்காட்டி விகாரமாய்ச் சிரித்தான்:
"எனக்கு இதுதான் வேணும்... உடனே!"
அவனது பார்வையில் வெறி கூடியது.
அவனது குரலில் ஆணவமும் அவசரமும் போட்டியிட்டன.
சற்று நேரத்திற்கு முன்புவரை உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு நடுங்கிய சிற்பிகா, இப்போது அவனை உற்றுப் பார்த்தாள்.
அவளுக்குள் பயம் இன்னும் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பயத்துக்கு அடிபணிந்துவிட்டால் தன்னையும் ரியானையும் காப்பாற்ற முடியாது என்பதை அவள் உணர்ந்திருந்தாள்.
‘இஷிதா சொன்னது சரிதான்... இவனுடைய ஆசைதான் இவனுடைய பலவீனம்! அந்தப் பலவீனத்தையே பயன்படுத்தி இவனை என் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியுமா என்று பார்க்க வேண்டும்!’
அவளது மனம் மின்னல் வேகத்தில் கணக்கிட்டது.
மறுகணம், தன் முகத்தில் செயற்கையான அமைதியை வரவழைத்துக்கொண்டு அவனைப் பார்த்தாள்.
"சரி... உனக்கு என்ன வேணும்னு எனக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு!"
அவளது எதிர்பாராத பதிலைக் கேட்ட காத்தவராயனின் கண்கள் விரிந்தன.
"அப்போ...?"
"ஆனால், நான் நினைக்கிறபடியெல்லாம் எதுவும் நடக்காது. எனக்கும் சில நிபந்தனைகள் இருக்கு. முதலில் நான் சொல்றதை நீ செய்தாகணும். அதுக்குப் பிறகுதான் உனக்கு வேண்டியது கிடைக்குமா இல்லையான்னு நான் முடிவு செய்வேன்!"
அவள் குரலில் இருந்த உறுதி, அவனது ஆவலைச் சற்றே தடுத்து நிறுத்தியது.
ஆனால், அடுத்த கணமே அவனது முகத்தில் மீண்டும் அந்தப் பைத்தியக்காரத்தனமான புன்னகை பரவியது.
"என்ன நிபந்தனை? சொல்லு, சிற்பிகா! நீ என்ன சொன்னாலும் செய்யத் தயாரா இருக்கேன். சீக்கிரம் சொல்லு!"
அவனது அவசரத்தைப் பார்த்த சிற்பிகா, தனக்குள் எழுந்த புன்னகையை வெளிக்காட்டாமல் அடக்கிக்கொண்டாள்.
‘அடடா... உன்னுடைய ஆசை உன்னையே எந்த அளவுக்குக் குருடாக்கியிருக்கிறது! இன்னும் கொஞ்ச நேரம் உன்னை இப்படியே ஆட்டிப் படைக்க முடிந்தால் போதும்!’
அவள் வேண்டுமென்றே சில கணங்கள் அமைதியாக இருந்தாள்.
காத்தவராயனின் பொறுமை கரைந்துகொண்டிருந்தது.
"சிற்பிகா! என்ன யோசிக்கிறே? சீக்கிரம் சொல்லு!"
அப்போதுதான் அவள், சற்றுத் தொலைவில் மயங்கிக் கிடந்த இரண்டு காட்டுவாசிகளையும் சுட்டிக்காட்டினாள்.
"அதோ அங்கே இரண்டு பேர் மயங்கிக் கிடக்கிறாங்க, பார்த்தியா?"
அவன் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் அவளை நோக்கினான்.
"ம்... பார்த்தேன். அதுக்கென்ன?"
"அவங்க ரெண்டு பேரையும் தூக்கிட்டுப் போய், மேலே தெரியுற அந்தக் குகை வாசலுக்கு வெளியே பாதுகாப்பா இறக்கி வைக்கணும். அவ்வளவுதான்!"
அவள் கூறிய நிபந்தனையைக் கேட்டதும் காத்தவராயனின் முகத்தில் ஒரு கணம் குழப்பம் தோன்றியது.
அடுத்த கணமே அதை அலட்சியமாகத் தட்டிவிட்டான்.
"இவ்வளவுதானா? இதுக்குப் போய் இத்தனை நேரம் யோசிச்சியா? இரு... இதோ வந்துடுறேன்!"
அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள், அவனது உருவம் மின்னல் வேகத்தில் அங்கிருந்து மறைந்தது.
காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு பாய்ந்தவன், அடுத்த சில கணங்களில் மயங்கிக் கிடந்த இரு காட்டுவாசிகளையும் அடைந்தான். ஒருவனை ஒரு தோளிலும் மற்றவனை மறுதோளிலும் தூக்கிக்கொண்டு, மேலே தெரிந்த குகையை நோக்கிப் பறந்தான்.
அவர்கள் இருவரையும் குகை வாசலுக்கு வெளியே பாதுகாப்பாக இறக்கிவைத்துவிட்டு, வந்த வேகத்திலேயே மீண்டும் சிற்பிகாவிடம் திரும்பினான்.
அவன் புறப்பட்டுச் சென்றதற்கும் திரும்பி வந்ததற்கும் இடையில் கடந்திருந்த நேரம் மிகக் குறைவு!
"ம்... சொல்லு! இப்போ உனக்கு வேற என்ன வேணும்?" என்று ஆவலுடன் கேட்டான்.
அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்த சிற்பிகா, உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புப் புன்னகையைத் தவழவிட்டாள்.
"சும்மா சொல்லக்கூடாது, காத்தவராயா! உன்னுடைய வேகத்தைப் பார்த்தால் காற்றுக்கே போட்டியாக இருப்பே போலிருக்கே! உனக்குக் 'காத்தவராயன்'னு பெயர் வச்சதுல எந்தத் தப்பும் இல்லை!"
அவளது பாராட்டைக் கேட்டதும் அவன் பெருமிதத்தில் மிதந்தான்.
"ஹா... ஹா... ஹா! இப்போதான் என்னைப் பத்தி உனக்குப் புரிய ஆரம்பிச்சிருக்கு, சிற்பிகா! என்னுடைய வேகத்துக்கு முன்னால் இந்த உலகத்துல யாருமே நிற்க முடியாது!"
அவன் கர்வத்துடன் சிரித்தான்.
அவள் அவனிடம் ஒரு நிபந்தனையை விதித்திருந்தாள். அதை நிறைவேற்றுவதற்காக அவன் தானாகவே நேரத்தைச் செலவிட்டிருந்தான். இனி, அதே தந்திரத்தை வேறு விதங்களில் பயன்படுத்த முடியுமா என்பதுதான் அவளுடைய அடுத்த சிந்தனை.
ஆனால், அவளுக்கு முன்னால் இருந்த சவால் சாதாரணமானதல்ல!
ஏற்கெனவே ஐந்து நிமிடங்கள் கடந்துவிட்டன. இஷிதா திரும்பி வருவதற்கு இன்னும் பதினைந்து நிமிடங்கள் இருந்தன.
அதுவரை காத்தவராயன் ரியானின் உடலிலிருந்து வெளியேறிவிடாமல், அதே நேரத்தில் அவனது கொடூரமான ஆசைக்கும் அடிபணியாமல் சிற்பிகா அவனைச் சமாளித்தாக வேண்டும்.
காத்தவராயனின் மனதில் ஒரு சிறு சந்தேகம் முளைத்தால்கூட, இஷிதாவுடன் இணைந்து அவள் தீட்டியிருந்த மொத்தத் திட்டமும் ஒரே நொடியில் சிதறிப்போய்விடும். அதை அவள் நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தாள்.
எனவே, அவனுடைய சந்தேகத்திற்கு இடமளிக்காமல், அதே நேரத்தில் அவனது ஆசைக்குத் தன்னைக் கைதியாக்கிக் கொள்ளாமலும் ஒவ்வொரு நொடியையும் கடத்த வேண்டியிருந்தது.
அவள் அணிந்திருந்த சட்டை அவளது தொடை வரை இறங்கி இருந்தது; எதை மறைக்க வேண்டுமோ, அதை மட்டுமே அது லேசாக மறைத்து நின்றது. அவளது இதயம் படபடக்க, தன் கால்களை ஒன்றோடு ஒன்று இறுக்கிக் கொண்டு, மெதுவாகச் சட்டையின் ஒரு பக்கத்தை மட்டும் லேசாக விலக்கினாள்.
அவளுடைய உள்ளம் அச்சத்தில் துடித்தாலும், முகத்தில் அதை வெளிப்படுத்தாமல் இருக்கப் பெரும்பாடு பட்டாள்.
அங்கே, வெண்மை மிளிரும் அவளது ஒரு பக்க மார்பு காத்தவராயனின் கண்களுக்கு முழுமையானதொரு பேரழகுக் விருந்தாகக் காட்சி அளித்தது. அதைக் கண்ட அவனது கண்கள் பேராசையிலும் போதையிலும் பளபளத்து ஒளிர்ந்தன.
அந்தச் சிறு அசைவே காத்தவராயனின் கவனத்தை முழுமையாகக் கவர்ந்துவிட்டது.
அவனது கண்கள் பேராசையுடன் விரிந்தன. இதழ்களில் வெறித்தனமான புன்னகை படர்ந்தது.
"நான் சொன்னதை நீயும் தடையில்லாமல் செஞ்சிட்டே, காத்தவராயா..."
சிற்பிகா தன் குரலில் செயற்கையான இனிமையைக் கலந்தாள்.
"இப்போ வா... வந்து உன்னுடைய ஆசையைத் தீர்த்துக்கோ!"
![[Image: 561303266-17849719323570357-2846814078303516843-n.webp]](https://i.ibb.co/wNCLrNkg/561303266-17849719323570357-2846814078303516843-n.webp)
அவள் அழைத்த விதம் காத்தவராயனின் அறிவையே மழுங்கடித்தது.
"இது என்ன சாதாரணமான கனியா? வெறும் இருபது நிமிடம் மட்டும் சுவைத்து விட்டுத் திருப்தி அடைய இது சுவை அடங்கும் பழமா என்ன? நாள் முழுதும், வாழ்நாள் முழுதும் சுவைத்தாலும் ருசி திகட்டாத அமிர்தக் கனி அல்லவா இது!'
அவள் ஒவ்வொரு சொல்லையும் உச்சரித்துக்கொண்டிருந்தபோதே, அவளது மனம் நேரத்தைக் கணக்கிட்டுக்கொண்டிருந்தது.
‘இன்னும் எவ்வளவு நேரம்? இஷிதா எப்போது வருவாள்? அதுவரை இவனை எப்படித் தடுத்து நிறுத்துவது?’
வெளியில் அவள் அமைதியாகத் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் எண்ணற்ற கேள்விகள் சுழன்றன.
மறுபுறம், காத்தவராயனின் நிலை முற்றிலும் வேறாக இருந்தது.
அவனுக்குத் தேவையானது ஒரு உடல் மட்டுமல்ல. நீண்ட காலமாகத் தன் ஆசைக்கு எட்டாத தூரத்தில் இருந்த சிற்பிகாவின் அழகைத் தனதாக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற வெறியும் அவனுக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது.
அவனது எண்ணங்கள் ஆசையிலிருந்து பேராசையை நோக்கி நகர்ந்தன.
பசியால் அலைந்த வேட்டையாடியைப் போல, சிற்பிகாவை நோக்கி மெதுவாக அடியெடுத்து வைத்தான்.
அவள் பின்னால் நகர வேண்டும் என்று உள்ளுணர்வு எச்சரித்தது. ஆனால், அப்படிச் செய்தால் அவனுக்குச் சந்தேகம் வரக்கூடும்.
எனவே, அசையாமல் நின்றாள்.
காத்தவராயன் அவளுக்கு மிக அருகில் வந்து நின்றான். அவனது பார்வை அவளது முகத்திலிருந்து விலகி, அவளது ஆடையின் இடைவெளியில் நிலைத்தது.
அவனது மூச்சு கனத்தது.
அடுத்த கணம், அவன் தன் முகத்தை அவளுக்கு அருகில் கொண்டுவந்தான்.
சிற்பிகாவின் உடல் தன்னையறியாமல் இறுகியது.
‘அமைதி... சிற்பிகா! இப்போ நீ பயந்து பின்வாங்கினால், அவனுடைய சந்தேகம் உறுதியாகிவிடும். எப்படியாவது சமாளி!’
அவள் தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.
காத்தவராயன் அவளது அருகாமையில் தன்னை மறந்து நின்றான். அவனுடைய ஒவ்வொரு அசைவையும் சிற்பிகா விழிப்புடன் கவனித்தாள்.
அவளது மனம், அவன் அடுத்ததாக என்ன செய்யப்போகிறான் என்பதை ஊகிக்க முயன்றது.
ஆனால், அவள் எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாக அடுத்த கணம் நிகழ்ந்துவிட்டது.
வெறியோடு அவளை நோக்கி நெருங்கி வந்தவன், தன் முகத்தை அவளது மார்பின் அருகே கொண்டு சென்றான்.
திறந்து கிடந்த அந்த ஒற்றை மார்பை அருகில் உற்றுப் பார்த்துக் குதூகலித்தவன், அவளது மேனி மணத்தை ஆழமாக மூச்சில் இழுத்தான். தன் வறண்ட உதடுகளை மெல்லத் திறந்து, அவளது மார்பின் முனையைத் தன் இதழ்களால் லேசாகத் தொட்டான்!
காத்தவராயன் அவளைத் தீண்டியதும், அவளது உடல் முழுவதும் மின்னல் தாக்கியதைப்போலச் சிலிர்த்தது.
அவள் தன்னையறியாமல் நடுங்கினாள்.
அது வெறும் உடல் நடுக்கமல்ல.
அவளது விருப்பத்திற்கு மாறாகத் தன் எல்லைகளை மீறிக்கொண்டிருந்த அவனது செயலால் எழுந்த அதிர்ச்சியும், வெறுப்பும், அச்சமும் ஒன்றாக அவளைத் தாக்கின.
ஒரு கணம் அவளது கட்டுப்பாடு
தளர்ந்தது.
ஆனால், மறுகணமே தன்னைச் சுதாரித்துக்கொண்டாள்.
‘இல்லை! இவனுடைய ஆசைக்காக நான் என்னையே இழந்துவிடக் கூடாது. இவன் என்ன நினைத்தாலும் சரி... நான் எதிர்பார்த்த நேரம் வரும் வரை இவனைத் திசைதிருப்பியே ஆக வேண்டும்!’
அவளது விரல்கள் சட்டையின் விளிம்பைப் பற்றிக்கொண்டன.
இதுவரை அவளது கட்டளைக்கும் திட்டத்திற்கும் கட்டுப்பட்டுக் கிடந்த காமம், இப்போது அணை உடைத்த பெருவெள்ளமாய் பீறிட்டு எழுந்தது.
அவள் மார்புக் காம்பை வெறிகொண்டு கடித்துச் சுவைக்க வேண்டும் என்று அவனது அடிமனத்து உள்ளுணர்வு ஆக்ரோஷமாய் எச்சரித்தாலும், அதன் பேரழகும் பனி போன்ற மென்மையும் அவனது வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தி அவனைத் தற்காலிகமாக ஒரு நிதானத்திற்கு இழுத்துச் சென்றது.
வெறித்தனமாக அல்லாமல், மிக மென்மையாக அவளது முலையின் மீதே தன் சூடான உதடுகளை உரசித் தொடங்கினான். பிறகு, அவளது காம்பைத் தன் சூடான உதடுகளுக்குள் வைத்துக் மெல்ல இழுத்தான்.
அந்தத் தீண்டலில் சிலிர்த்துப் போன சிற்பிகா, தன் தலையை வானத்தை நோக்கிப் பின்னால் சாய்த்தாள். அப்போது அவளது நீண்ட கழுத்தின் வளைவுகள் அழகாக விரிந்தன.
இன்பத்தின் உச்சத்தில் தன் கைகளை அவனது தலையில் வைத்துக் கீழே அழுத்தியவள், தொண்டைக்குழியிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒரு சிறு முனகலுடன் கட்டுப்பாட்டை இழந்தாள். அதே கணத்தில், அவளது அக்குளிலிருந்து வீசிய அந்தத் தனித்துவமான பெண்மை வாசம் அவனது மூக்கைத் துளைக்க, அங்கே காமனின் ராஜ்ஜியம் முழுவீச்சில் தொடங்கியது!
அவளது முலைகளின் மீது சிதறிப் படர்ந்திருந்த கூந்தலைத் தன் நாக்காலேயே நக்கி நக்கி விலக்கியவன், தன் முழுப்பசியோடு அவள் முலையை வாயில் கவ்விச் சப்பிச் சப்பி அந்த வட்டக் காம்பை இழுத்தான்.
அந்த இன்பப் போதையில் இருவருக்குமே சுற்றியிருந்த உலகமும் நேரமும் எங்கே கரைந்து போனது என்றே தெரியவில்லை!
*ச்சச்ப்ப்ப்ப்ப்ப்...* என்ற சத்தத்துடன் அவளது காம்பை மேலும் அழுத்தமாகச் சப்பினான்.
அவள் தூக்கிப் பிடித்திருந்த அக்குளின் மென்மையான பகுதியில் தன் நாக்கை நீட்டி நக்கியபோது, சிலிர்ப்பில் சிற்பிகாவின் முழு மேனியும் கூசி வளைந்தது.
அவளது அக்குளைச் சுவைத்துத் தீர்த்தவன், அப்படியே நழுவி மறுபக்க முலையையும் ஆசையோடு கவ்விச் சப்பினான். இடையிடையே சட்டையைத் தன் கீழ் தாடையால் தள்ளிக் கொண்டே, அப்படியே கீழே இறங்கி அவளது இடுப்பின் மையப் பகுதியில் ஒரு ஆழமான முத்தத்தைப் பதித்தான்!
அவன் உதடுகள் அவளது இடுப்பில் பதிந்திருந்த அந்த விநாடி, சிற்பிகாவின் ஒட்டுமொத்த நரம்புகளிலும் மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்றதொரு சிலிர்ப்பு ஓடியது.
அந்த இடுப்பு வெறும் சதைப்பிடிப்பு அல்ல; இயற்கையே தன் ஒட்டுமொத்தக் கலைநயத்தையும் கூட்டிச் செதுக்கிய ஒரு தேவலோகச் சிற்பம்! பால் போன்ற வெண்மையும், இலவம் பஞ்சைத் தொடுவது போன்ற மென்மையும் கலந்து, பார்ப்பவர்களைப் பித்துப்பிடிக்க வைக்கும் பேரழகு அது. சற்று முன்பு வரை மறைந்திருந்த அந்த இடுப்புச் சுழல்களின் வளைவுகள், இப்போது அவனது கண்களுக்கு ஒரு போதை விருந்தாய்க் காட்சி அளித்தன.
அங்குப் படர்ந்திருந்த அவளது வியர்வைத் துளிகள் கூட, அந்த நிலவொளியில் முத்துக்களைப் போல மினுமினுத்தன. அவளது மேனியின் இயற்கையான சுகந்தமும், அந்த வெதுவெதுப்பான இடுப்பு மடிப்புகளின் அரவணைப்பும் காத்தவராயனை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கின.
தன் கரங்களால் அந்த இடுப்பின் இரு பக்கங்களையும் வெறியோடும் தாகத்தோடும் பற்றி இழுத்தவன், அங்கிருந்த ஒவ்வொரு வளைவையும் தன் கரங்களால் அளந்தான். அவன் மூச்சுக்காற்று படும் இடமெல்லாம் சிற்பிகாவின் உடல் பதறி நடுங்கியது.
"என்ன ஒரு தேகம்... தீண்டத் தீண்டத் தீராத தாகத்தைத் தருதே!"
என்று முணுமுணுத்தபடியே, தன் உதடுகளை அந்த இலவம் பஞ்சு போன்ற இடுப்பில் அழுத்தமாகப் பதித்து ஒரு நீண்ட முத்தத்தை இட்டான்.
அந்த முத்தத்தின் சூடு தணிவதற்குள், தன் நாக்கை நீட்டி அவளது இடுப்புச் சுழலின் வழியே ஆழமாக ஒரு நக்கு நக்கினான்!
அந்தக் கூச்சமும் இன்பமும் தாங்காமல், மணலின் மீது தன் கைகளை இறுக்கமாக ஊன்றிய சிற்பிகா, இன்பப் பெருவெள்ளத்தில் தத்தளித்துத் தன் தலையை அவன் தலையின் மீது வைத்து அழுத்தியவாறே அப்படியே சரிந்தாள்.
அவளது அந்தச் செய்கை அவனுக்கு மேலும் வெறியைக் கூட்டியது. அவனது முகம் அங்கிருந்து அப்படியே கீழே இறங்கியது. மூடு ஏறி, காமத் தாகத்தால் துடித்துக்கொண்டு, ஈரமாய் விடைத்து நின்றிருந்த அவளது பெண்மையின் இதழ்களை நோக்கி அவனது தலை சடுதியில் நகர்ந்து சென்றது!
"இப்போ... நீ என்னைச் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டிய தருணம் இது!"
ரியானின் உடலுக்குள் புகுந்திருந்த காத்தவராயன், அந்த வார்த்தைகளைக் குரூரமான புன்னகையுடன் உதிர்த்தான்.
அவனது கண்களில் தெரிந்த வெறியைக் கண்ட சிற்பிகாவின் நெஞ்சம் ஒருகணம் அதிர்ந்தது.
அவளுக்கு முன்னால் நின்றிருந்தது அவளுடைய காதலனின் உருவம்!
"வேண்டாம் காத்தவராயா. ..என் அருகில் வராதே!"
சிற்பிகா எச்சரித்தாள்.
ஆனால், அவளது எச்சரிக்கையைப் பொருட்படுத்தாத காத்தவராயன், அவளை நோக்கி மெல்ல முன்னேறினான்.
அவனது ஒவ்வொரு அடிக்கும் சிற்பிகாவின் கால்கள் தன்னிச்சையாகப் பின்னோக்கி நகர்ந்தன.
"என்ன, சிற்பிகா? இப்போதுதான் உன் காதலன் உடம்பில் இருந்து உன்னை அனுபவிக்க உன் சம்மதத்தைப் பெற்றேன். அதற்குள் என்னைப் பார்த்து இவ்வளவு பயப்படுகிறாயே?"
அவன் ஏளனமாகச் சிரித்தான்.
"நீ எனக்கு அனுமதி கொடுத்திருக்கிறாய். அதை மறந்துவிடாதே!"
"நான் உனக்கு அனுமதி கொடுத்தது ரியானின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காகத்தான்! உன்னுடைய கேவலமான ஆசைகளுக்கு அல்ல!"
சிற்பிகாவின் குரலில் ஆத்திரம் கொப்பளித்தது.
அவளது பதிலைக் கேட்ட காத்தவராயனின் முகம் மேலும் விகாரமடைந்தது.
"அது எனக்குத் தெரியும், சிற்பிகா. ஆனால், இப்போது உன் ரியான் உயிர் பெற வேண்டுமென்றால் நீ முழுமையா உன்னை ஒப்படைக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையை மறந்துவிடாதே!"
அவன் தன் கைகளைக்கூட நீட்டவில்லை.
அடுத்த கணம், அவனுடைய அமானுஷ்ய சக்தி சிற்பிகையைச் சூழ்ந்தது. அவள் அணிந்திருந்த உடையின் பட்டன்கள் தாமாகவே ஒவ்வொன்றாகத் திறக்கத் தொடங்கின.
"நிறுத்து!"
சிற்பிகா பதற்றத்துடன் தன் உடையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள்.
"உன்னை எச்சரிக்கிறேன், காத்தவராயா!"
அவளுடைய குரல் கோபத்தில் நடுங்கியது.
ஆனால், அவன் சிரித்துக்கொண்டே அவளை நெருங்கினான்.
அந்த இக்கட்டான தருணத்தில், சிற்பிகாவின் மனத்திற்குள் திடீரென ஒரு குரல் எதிரொலித்தது.
"எப்படியாவது இருபது நிமிஷம்... காத்தவராயன் இந்த உடம்பில் இருக்கும் வரை அவனை நீ மட்டும் எப்படியாவது சமாளிச்சுடு, சிற்பிகா!"
சிற்பிகா திடுக்கிட்டாள்.
அந்தக் குரல்...
சற்று முன்பு தன் மீது அம்பு எய்துவிட்டு, மர்மமாக மறைந்துபோன பெண்ணுடையது!
இஷிதா!
நீ யார்..?
நான் தான் காத்தவராயன் கிட்ட உங்களை காப்பாற்ற நஞ்சு அம்பு போட்டவள்.. இஷிதா..
அவளது பெயர் நினைவுக்கு வந்ததுமே, சிற்பிகாவின் உள்ளத்தில் அடக்கி வைத்திருந்த கோபம் வெடித்துக் கிளம்பியது.
'என்னைக் காப்பாற்றுவதாகச் சொல்லிவிட்டு, என் உயிரையே ஆபத்தில் தள்ளியிருக்கிறாயே!
ரியானின் மார்பில் அம்பு பாய்ந்ததற்கும், அவன் இந்த நிலைக்கு வந்ததற்கும் நீதானே காரணம்!'
அவளுடைய மனம் கொந்தளித்தது.
'இப்போது என்னை இருபது நிமிடங்கள் சமாளிக்கச் சொல்கிறாயா? உன் வார்த்தைகளை நான் ஏன் கேட்க வேண்டும்?'
"சிற்பிகா...!"
மீண்டும் அந்தக் குரல் ஒலித்தது.
இம்முறை, அதில் அவசரம் கலந்திருந்தது.
"என் பேச்சைக் கவனமாகக் கேள். இப்போது என்னை வெறுப்பதற்கோ, நான் செய்ததைப் பற்றிக் கேள்வி கேட்பதற்கோ நேரமில்லை!"
சிற்பிகா சுற்றுமுற்றும் பார்த்தாள்.
இஷிதா அங்கே இல்லை.
ஆனாலும், அவளுடைய குரல் மட்டும் மிகத் தெளிவாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.
"நீ எங்கே இருக்கிறாய்? நேரில் வந்து பேசத் தைரியமில்லையா? என்னை இந்த நிலைக்குக் கொண்டுவந்துவிட்டு, இப்போது மறைந்திருந்து அறிவுரை சொல்கிறாயா?"
சிற்பிகாவின் கேள்வியில் ஆத்திரம் கொப்பளித்தது.
சில கணங்கள் அமைதி நிலவியது.
பின்னர் இஷிதாவின் குரல் மீண்டும் ஒலித்தது.
"உன்னுடைய கோபம் எனக்குப் புரிகிறது, சிற்பிகா. நான் செய்ததை உன்னால் இப்போது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பதும் தெரியும். ஆனால், நான் ஏன் இப்படிச் செய்தேன் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டால், என்னை இவ்வளவு வெறுக்க மாட்டாய்!"
"என்ன காரணம் இருந்தாலும், ரியானின் உயிரை ஆபத்தில் தள்ளியதை என்னால் மன்னிக்க முடியாது!"
"ரியானின் உயிரை ஆபத்தில் தள்ளுவது என்னுடைய நோக்கமல்ல!"
இஷிதாவின் குரல் சட்டென்று அழுத்தம் பெற்றது.
"காத்தவராயன் உங்களிருவரையும் முழுமையாக அழித்துவிட வேண்டும் என்ற முடிவில்தான் இருந்தான். அவனுடைய திட்டத்தை மாற்றுவதற்கும், உனக்குள் மறைந்திருக்கும் சக்தியை வெளிக்கொண்டுவருவதற்கும் எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை!"
அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட சிற்பிகா ஒருகணம் திகைத்தாள்.
'எனக்குள் மறைந்திருக்கும் சக்தியா?'
அவளுக்குள் எழுந்த கேள்விக்கு இஷிதா உடனடியாகப் பதிலளித்தாள்.
"ஆம், சிற்பிகா! உனக்குள் இருக்கும் அந்தச் சக்தியைப் பற்றிய உண்மை உனக்கே இன்னும் முழுமையாகத் தெரியாது. அதை வெளிப்படுத்துவதற்கான சூழலை உருவாக்கவே நான் முயன்றேன்."
"அதற்காக ரியானின் உயிரையே பணயம் வைத்தாயா?"
"எனக்கு வேறு வழியில்லை!"
இஷிதாவின் குரலில் இப்போது தவிப்புத் தெரிந்தது.
"காத்தவராயன் முன்பு ஆட்கொண்டிருந்த காட்டுவாசியின் உடலை நீ சிதறடித்தபோது, அவன் உடலற்ற ஆவியாக மாறிவிட்டான். இப்போது அவன் உன்னை அனுபவிக்க ஒரு புதிய உடல் தேவை.
அதற்காகத்தான் ரியானின் உடலுக்குள் புகுந்திருக்கிறான்!"
சிற்பிகா தன் முன்னால் நின்றிருந்த ரியானைப் பார்த்தாள்.
அவனது உதடுகளில் இன்னும் அந்தக் கொடூரமான புன்னகை மாறவில்லை.
அந்த நேரத்தில், காத்தவராயனின் குரல் அவளை நிகழ்காலத்திற்குத் திருப்பியது.
"என்ன, சிற்பிகா? யாரிடம் மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டிருக்கிறாய்?"
அவன் சந்தேகத்துடன் அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.
"உன்னை காப்பாற்ற யாராவது வருவார்கள் என்று இன்னும் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாயா?"
அவன் ஒரு அடி முன்னேறினான்.
சிற்பிகா பதற்றத்துடன் பின்னால் நகர்ந்தாள்.
அதே நேரத்தில் இஷிதாவின் குரல் அவளது காதுகளில் மீண்டும் ஒலித்தது.
"சிற்பிகா, இப்போது என் பேச்சைக் கவனமாகக் கேள். காத்தவராயனுக்கு உன் உடலின் மீது ஆசை இருக்கிறது. அந்த ஆசைதான் இப்போது அவனுடைய பலவீனம்!"
சிற்பிகாவின் பார்வை கூர்மையடைந்தது.
"என்ன சொல்கிறாய்?"
"அவன் ரியானின் உடலுக்குள் புகுந்துவிட்டான். ஆனால், அவனுடைய நோக்கம் அத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. உன்னைத் தன் வசப்படுத்த வேண்டும் என்ற வெறியில் அவன் இருக்கிறான். அந்த வெறியை அவனுக்கு எதிராகவே நாம் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்!அவன் இன்னும் இருபது நிமிடங்கள் மட்டும் ரியான் உடம்பில் இருந்து விட்டால் போதும் மூலிகை வேலை செய்து,ரியானை காப்பாற்றி விட முடியும்.."
"ஆனால், அவனிடம் அமானுஷ்ய சக்தி இருக்கிறது!"
"அதனால்தான் உன்னிடம் இருபது நிமிடங்கள் கேட்டேன்!"
இஷிதாவின் குரல் மேலும் அவசரமானது.
"நீ அவனுடன் நேரடியாக மோத வேண்டியதில்லை. அவனுடைய கவனத்தை உன்னிடமே வைத்திருக்க வேண்டும். அவன் உன்னைப் பற்றிய ஆசையில் மூழ்கியிருக்கும் அந்த நேரத்தில்தான்,நாம் நினைத்ததை சாதிக்க முடியும்..
சிற்பிகா மூச்சை அடக்கிக்கொண்டு கேட்டாள்.
சில கணங்கள் பதில் இல்லை.
பின்னர் இஷிதாவின் குரல் மிகவும் மெதுவாக ஒலித்தது.
"நேரம் கடந்துகொண்டிருக்கிறது. இருபது நிமிடங்கள் முடிவதற்குள் நான் திரும்பி வருவேன். அதுவரை எதற்கும் அவசரப்படாதே!"
அந்தக் கடைசி வார்த்தைகள் சிற்பிகாவின் மனத்தில் எதிரொலித்தன.
இருபது நிமிடங்கள்!
அவளுக்கு முன்னால் காத்தவராயன் நின்றிருந்தான்.
அவளுடைய காதலனின் உடலைக் கைப்பற்றியிருந்த அந்த ஆவி, அவளைத் தன் வசப்படுத்தத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.
சிற்பிகாவின் சட்டைப் பொத்தான்கள் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்ந்து விலகின.
அடுத்தடுத்து நிகழ்ந்த அந்தச் செயலால் அவளது முகம் அவமானத்திலும் ஆத்திரத்திலும் சிவந்தது. எதிரே நின்றிருந்த காத்தவராயனோ, அவளது எதிர்ப்பைப் பற்றியெல்லாம் சிறிதும் கவலைப்படாமல், தன் கண்களுக்கு முன்னால் விரிந்த காட்சியில் மதிமயங்கிப் போனான்.
வெண்மை நிறத்தின் பிரகாசத்தில், பாற்கடலின் அலையைப் போலச் சொக்க வைக்கும் அந்த மேடும், அதன் பேரழகான வளைவுகளும் அவன் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. அவளது மேனியின் சுகந்தமும் வசீகரமும் காத்தவராயனின் நாக்கில் சுவை ஊறி நின்றது. அந்தப் பசியோடும் பித்து பிடித்த பார்வையோடும் தன் விரலைச் நீட்டி, அவளது மார்பைச் சுட்டிக்காட்டி விகாரமாய்ச் சிரித்தான்:
"எனக்கு இதுதான் வேணும்... உடனே!"
அவனது பார்வையில் வெறி கூடியது.
அவனது குரலில் ஆணவமும் அவசரமும் போட்டியிட்டன.
சற்று நேரத்திற்கு முன்புவரை உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு நடுங்கிய சிற்பிகா, இப்போது அவனை உற்றுப் பார்த்தாள்.
அவளுக்குள் பயம் இன்னும் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பயத்துக்கு அடிபணிந்துவிட்டால் தன்னையும் ரியானையும் காப்பாற்ற முடியாது என்பதை அவள் உணர்ந்திருந்தாள்.
‘இஷிதா சொன்னது சரிதான்... இவனுடைய ஆசைதான் இவனுடைய பலவீனம்! அந்தப் பலவீனத்தையே பயன்படுத்தி இவனை என் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியுமா என்று பார்க்க வேண்டும்!’
அவளது மனம் மின்னல் வேகத்தில் கணக்கிட்டது.
மறுகணம், தன் முகத்தில் செயற்கையான அமைதியை வரவழைத்துக்கொண்டு அவனைப் பார்த்தாள்.
"சரி... உனக்கு என்ன வேணும்னு எனக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு!"
அவளது எதிர்பாராத பதிலைக் கேட்ட காத்தவராயனின் கண்கள் விரிந்தன.
"அப்போ...?"
"ஆனால், நான் நினைக்கிறபடியெல்லாம் எதுவும் நடக்காது. எனக்கும் சில நிபந்தனைகள் இருக்கு. முதலில் நான் சொல்றதை நீ செய்தாகணும். அதுக்குப் பிறகுதான் உனக்கு வேண்டியது கிடைக்குமா இல்லையான்னு நான் முடிவு செய்வேன்!"
அவள் குரலில் இருந்த உறுதி, அவனது ஆவலைச் சற்றே தடுத்து நிறுத்தியது.
ஆனால், அடுத்த கணமே அவனது முகத்தில் மீண்டும் அந்தப் பைத்தியக்காரத்தனமான புன்னகை பரவியது.
"என்ன நிபந்தனை? சொல்லு, சிற்பிகா! நீ என்ன சொன்னாலும் செய்யத் தயாரா இருக்கேன். சீக்கிரம் சொல்லு!"
அவனது அவசரத்தைப் பார்த்த சிற்பிகா, தனக்குள் எழுந்த புன்னகையை வெளிக்காட்டாமல் அடக்கிக்கொண்டாள்.
‘அடடா... உன்னுடைய ஆசை உன்னையே எந்த அளவுக்குக் குருடாக்கியிருக்கிறது! இன்னும் கொஞ்ச நேரம் உன்னை இப்படியே ஆட்டிப் படைக்க முடிந்தால் போதும்!’
அவள் வேண்டுமென்றே சில கணங்கள் அமைதியாக இருந்தாள்.
காத்தவராயனின் பொறுமை கரைந்துகொண்டிருந்தது.
"சிற்பிகா! என்ன யோசிக்கிறே? சீக்கிரம் சொல்லு!"
அப்போதுதான் அவள், சற்றுத் தொலைவில் மயங்கிக் கிடந்த இரண்டு காட்டுவாசிகளையும் சுட்டிக்காட்டினாள்.
"அதோ அங்கே இரண்டு பேர் மயங்கிக் கிடக்கிறாங்க, பார்த்தியா?"
அவன் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் அவளை நோக்கினான்.
"ம்... பார்த்தேன். அதுக்கென்ன?"
"அவங்க ரெண்டு பேரையும் தூக்கிட்டுப் போய், மேலே தெரியுற அந்தக் குகை வாசலுக்கு வெளியே பாதுகாப்பா இறக்கி வைக்கணும். அவ்வளவுதான்!"
அவள் கூறிய நிபந்தனையைக் கேட்டதும் காத்தவராயனின் முகத்தில் ஒரு கணம் குழப்பம் தோன்றியது.
அடுத்த கணமே அதை அலட்சியமாகத் தட்டிவிட்டான்.
"இவ்வளவுதானா? இதுக்குப் போய் இத்தனை நேரம் யோசிச்சியா? இரு... இதோ வந்துடுறேன்!"
அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள், அவனது உருவம் மின்னல் வேகத்தில் அங்கிருந்து மறைந்தது.
காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு பாய்ந்தவன், அடுத்த சில கணங்களில் மயங்கிக் கிடந்த இரு காட்டுவாசிகளையும் அடைந்தான். ஒருவனை ஒரு தோளிலும் மற்றவனை மறுதோளிலும் தூக்கிக்கொண்டு, மேலே தெரிந்த குகையை நோக்கிப் பறந்தான்.
அவர்கள் இருவரையும் குகை வாசலுக்கு வெளியே பாதுகாப்பாக இறக்கிவைத்துவிட்டு, வந்த வேகத்திலேயே மீண்டும் சிற்பிகாவிடம் திரும்பினான்.
அவன் புறப்பட்டுச் சென்றதற்கும் திரும்பி வந்ததற்கும் இடையில் கடந்திருந்த நேரம் மிகக் குறைவு!
"ம்... சொல்லு! இப்போ உனக்கு வேற என்ன வேணும்?" என்று ஆவலுடன் கேட்டான்.
அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்த சிற்பிகா, உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புப் புன்னகையைத் தவழவிட்டாள்.
"சும்மா சொல்லக்கூடாது, காத்தவராயா! உன்னுடைய வேகத்தைப் பார்த்தால் காற்றுக்கே போட்டியாக இருப்பே போலிருக்கே! உனக்குக் 'காத்தவராயன்'னு பெயர் வச்சதுல எந்தத் தப்பும் இல்லை!"
அவளது பாராட்டைக் கேட்டதும் அவன் பெருமிதத்தில் மிதந்தான்.
"ஹா... ஹா... ஹா! இப்போதான் என்னைப் பத்தி உனக்குப் புரிய ஆரம்பிச்சிருக்கு, சிற்பிகா! என்னுடைய வேகத்துக்கு முன்னால் இந்த உலகத்துல யாருமே நிற்க முடியாது!"
அவன் கர்வத்துடன் சிரித்தான்.
அவள் அவனிடம் ஒரு நிபந்தனையை விதித்திருந்தாள். அதை நிறைவேற்றுவதற்காக அவன் தானாகவே நேரத்தைச் செலவிட்டிருந்தான். இனி, அதே தந்திரத்தை வேறு விதங்களில் பயன்படுத்த முடியுமா என்பதுதான் அவளுடைய அடுத்த சிந்தனை.
ஆனால், அவளுக்கு முன்னால் இருந்த சவால் சாதாரணமானதல்ல!
ஏற்கெனவே ஐந்து நிமிடங்கள் கடந்துவிட்டன. இஷிதா திரும்பி வருவதற்கு இன்னும் பதினைந்து நிமிடங்கள் இருந்தன.
அதுவரை காத்தவராயன் ரியானின் உடலிலிருந்து வெளியேறிவிடாமல், அதே நேரத்தில் அவனது கொடூரமான ஆசைக்கும் அடிபணியாமல் சிற்பிகா அவனைச் சமாளித்தாக வேண்டும்.
காத்தவராயனின் மனதில் ஒரு சிறு சந்தேகம் முளைத்தால்கூட, இஷிதாவுடன் இணைந்து அவள் தீட்டியிருந்த மொத்தத் திட்டமும் ஒரே நொடியில் சிதறிப்போய்விடும். அதை அவள் நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தாள்.
எனவே, அவனுடைய சந்தேகத்திற்கு இடமளிக்காமல், அதே நேரத்தில் அவனது ஆசைக்குத் தன்னைக் கைதியாக்கிக் கொள்ளாமலும் ஒவ்வொரு நொடியையும் கடத்த வேண்டியிருந்தது.
அவள் அணிந்திருந்த சட்டை அவளது தொடை வரை இறங்கி இருந்தது; எதை மறைக்க வேண்டுமோ, அதை மட்டுமே அது லேசாக மறைத்து நின்றது. அவளது இதயம் படபடக்க, தன் கால்களை ஒன்றோடு ஒன்று இறுக்கிக் கொண்டு, மெதுவாகச் சட்டையின் ஒரு பக்கத்தை மட்டும் லேசாக விலக்கினாள்.
அவளுடைய உள்ளம் அச்சத்தில் துடித்தாலும், முகத்தில் அதை வெளிப்படுத்தாமல் இருக்கப் பெரும்பாடு பட்டாள்.
அங்கே, வெண்மை மிளிரும் அவளது ஒரு பக்க மார்பு காத்தவராயனின் கண்களுக்கு முழுமையானதொரு பேரழகுக் விருந்தாகக் காட்சி அளித்தது. அதைக் கண்ட அவனது கண்கள் பேராசையிலும் போதையிலும் பளபளத்து ஒளிர்ந்தன.
அந்தச் சிறு அசைவே காத்தவராயனின் கவனத்தை முழுமையாகக் கவர்ந்துவிட்டது.
அவனது கண்கள் பேராசையுடன் விரிந்தன. இதழ்களில் வெறித்தனமான புன்னகை படர்ந்தது.
"நான் சொன்னதை நீயும் தடையில்லாமல் செஞ்சிட்டே, காத்தவராயா..."
சிற்பிகா தன் குரலில் செயற்கையான இனிமையைக் கலந்தாள்.
"இப்போ வா... வந்து உன்னுடைய ஆசையைத் தீர்த்துக்கோ!"
அவள் அழைத்த விதம் காத்தவராயனின் அறிவையே மழுங்கடித்தது.
"இது என்ன சாதாரணமான கனியா? வெறும் இருபது நிமிடம் மட்டும் சுவைத்து விட்டுத் திருப்தி அடைய இது சுவை அடங்கும் பழமா என்ன? நாள் முழுதும், வாழ்நாள் முழுதும் சுவைத்தாலும் ருசி திகட்டாத அமிர்தக் கனி அல்லவா இது!'
அவள் ஒவ்வொரு சொல்லையும் உச்சரித்துக்கொண்டிருந்தபோதே, அவளது மனம் நேரத்தைக் கணக்கிட்டுக்கொண்டிருந்தது.
‘இன்னும் எவ்வளவு நேரம்? இஷிதா எப்போது வருவாள்? அதுவரை இவனை எப்படித் தடுத்து நிறுத்துவது?’
வெளியில் அவள் அமைதியாகத் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் எண்ணற்ற கேள்விகள் சுழன்றன.
மறுபுறம், காத்தவராயனின் நிலை முற்றிலும் வேறாக இருந்தது.
அவனுக்குத் தேவையானது ஒரு உடல் மட்டுமல்ல. நீண்ட காலமாகத் தன் ஆசைக்கு எட்டாத தூரத்தில் இருந்த சிற்பிகாவின் அழகைத் தனதாக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற வெறியும் அவனுக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது.
அவனது எண்ணங்கள் ஆசையிலிருந்து பேராசையை நோக்கி நகர்ந்தன.
பசியால் அலைந்த வேட்டையாடியைப் போல, சிற்பிகாவை நோக்கி மெதுவாக அடியெடுத்து வைத்தான்.
அவள் பின்னால் நகர வேண்டும் என்று உள்ளுணர்வு எச்சரித்தது. ஆனால், அப்படிச் செய்தால் அவனுக்குச் சந்தேகம் வரக்கூடும்.
எனவே, அசையாமல் நின்றாள்.
காத்தவராயன் அவளுக்கு மிக அருகில் வந்து நின்றான். அவனது பார்வை அவளது முகத்திலிருந்து விலகி, அவளது ஆடையின் இடைவெளியில் நிலைத்தது.
அவனது மூச்சு கனத்தது.
அடுத்த கணம், அவன் தன் முகத்தை அவளுக்கு அருகில் கொண்டுவந்தான்.
சிற்பிகாவின் உடல் தன்னையறியாமல் இறுகியது.
‘அமைதி... சிற்பிகா! இப்போ நீ பயந்து பின்வாங்கினால், அவனுடைய சந்தேகம் உறுதியாகிவிடும். எப்படியாவது சமாளி!’
அவள் தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.
காத்தவராயன் அவளது அருகாமையில் தன்னை மறந்து நின்றான். அவனுடைய ஒவ்வொரு அசைவையும் சிற்பிகா விழிப்புடன் கவனித்தாள்.
அவளது மனம், அவன் அடுத்ததாக என்ன செய்யப்போகிறான் என்பதை ஊகிக்க முயன்றது.
ஆனால், அவள் எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாக அடுத்த கணம் நிகழ்ந்துவிட்டது.
வெறியோடு அவளை நோக்கி நெருங்கி வந்தவன், தன் முகத்தை அவளது மார்பின் அருகே கொண்டு சென்றான்.
திறந்து கிடந்த அந்த ஒற்றை மார்பை அருகில் உற்றுப் பார்த்துக் குதூகலித்தவன், அவளது மேனி மணத்தை ஆழமாக மூச்சில் இழுத்தான். தன் வறண்ட உதடுகளை மெல்லத் திறந்து, அவளது மார்பின் முனையைத் தன் இதழ்களால் லேசாகத் தொட்டான்!
காத்தவராயன் அவளைத் தீண்டியதும், அவளது உடல் முழுவதும் மின்னல் தாக்கியதைப்போலச் சிலிர்த்தது.
அவள் தன்னையறியாமல் நடுங்கினாள்.
அது வெறும் உடல் நடுக்கமல்ல.
அவளது விருப்பத்திற்கு மாறாகத் தன் எல்லைகளை மீறிக்கொண்டிருந்த அவனது செயலால் எழுந்த அதிர்ச்சியும், வெறுப்பும், அச்சமும் ஒன்றாக அவளைத் தாக்கின.
ஒரு கணம் அவளது கட்டுப்பாடு
தளர்ந்தது.
ஆனால், மறுகணமே தன்னைச் சுதாரித்துக்கொண்டாள்.
‘இல்லை! இவனுடைய ஆசைக்காக நான் என்னையே இழந்துவிடக் கூடாது. இவன் என்ன நினைத்தாலும் சரி... நான் எதிர்பார்த்த நேரம் வரும் வரை இவனைத் திசைதிருப்பியே ஆக வேண்டும்!’
அவளது விரல்கள் சட்டையின் விளிம்பைப் பற்றிக்கொண்டன.
இதுவரை அவளது கட்டளைக்கும் திட்டத்திற்கும் கட்டுப்பட்டுக் கிடந்த காமம், இப்போது அணை உடைத்த பெருவெள்ளமாய் பீறிட்டு எழுந்தது.
அவள் மார்புக் காம்பை வெறிகொண்டு கடித்துச் சுவைக்க வேண்டும் என்று அவனது அடிமனத்து உள்ளுணர்வு ஆக்ரோஷமாய் எச்சரித்தாலும், அதன் பேரழகும் பனி போன்ற மென்மையும் அவனது வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தி அவனைத் தற்காலிகமாக ஒரு நிதானத்திற்கு இழுத்துச் சென்றது.
வெறித்தனமாக அல்லாமல், மிக மென்மையாக அவளது முலையின் மீதே தன் சூடான உதடுகளை உரசித் தொடங்கினான். பிறகு, அவளது காம்பைத் தன் சூடான உதடுகளுக்குள் வைத்துக் மெல்ல இழுத்தான்.
அந்தத் தீண்டலில் சிலிர்த்துப் போன சிற்பிகா, தன் தலையை வானத்தை நோக்கிப் பின்னால் சாய்த்தாள். அப்போது அவளது நீண்ட கழுத்தின் வளைவுகள் அழகாக விரிந்தன.
இன்பத்தின் உச்சத்தில் தன் கைகளை அவனது தலையில் வைத்துக் கீழே அழுத்தியவள், தொண்டைக்குழியிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒரு சிறு முனகலுடன் கட்டுப்பாட்டை இழந்தாள். அதே கணத்தில், அவளது அக்குளிலிருந்து வீசிய அந்தத் தனித்துவமான பெண்மை வாசம் அவனது மூக்கைத் துளைக்க, அங்கே காமனின் ராஜ்ஜியம் முழுவீச்சில் தொடங்கியது!
அவளது முலைகளின் மீது சிதறிப் படர்ந்திருந்த கூந்தலைத் தன் நாக்காலேயே நக்கி நக்கி விலக்கியவன், தன் முழுப்பசியோடு அவள் முலையை வாயில் கவ்விச் சப்பிச் சப்பி அந்த வட்டக் காம்பை இழுத்தான்.
அந்த இன்பப் போதையில் இருவருக்குமே சுற்றியிருந்த உலகமும் நேரமும் எங்கே கரைந்து போனது என்றே தெரியவில்லை!
*ச்சச்ப்ப்ப்ப்ப்ப்...* என்ற சத்தத்துடன் அவளது காம்பை மேலும் அழுத்தமாகச் சப்பினான்.
அவள் தூக்கிப் பிடித்திருந்த அக்குளின் மென்மையான பகுதியில் தன் நாக்கை நீட்டி நக்கியபோது, சிலிர்ப்பில் சிற்பிகாவின் முழு மேனியும் கூசி வளைந்தது.
அவளது அக்குளைச் சுவைத்துத் தீர்த்தவன், அப்படியே நழுவி மறுபக்க முலையையும் ஆசையோடு கவ்விச் சப்பினான். இடையிடையே சட்டையைத் தன் கீழ் தாடையால் தள்ளிக் கொண்டே, அப்படியே கீழே இறங்கி அவளது இடுப்பின் மையப் பகுதியில் ஒரு ஆழமான முத்தத்தைப் பதித்தான்!
அவன் உதடுகள் அவளது இடுப்பில் பதிந்திருந்த அந்த விநாடி, சிற்பிகாவின் ஒட்டுமொத்த நரம்புகளிலும் மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்றதொரு சிலிர்ப்பு ஓடியது.
அந்த இடுப்பு வெறும் சதைப்பிடிப்பு அல்ல; இயற்கையே தன் ஒட்டுமொத்தக் கலைநயத்தையும் கூட்டிச் செதுக்கிய ஒரு தேவலோகச் சிற்பம்! பால் போன்ற வெண்மையும், இலவம் பஞ்சைத் தொடுவது போன்ற மென்மையும் கலந்து, பார்ப்பவர்களைப் பித்துப்பிடிக்க வைக்கும் பேரழகு அது. சற்று முன்பு வரை மறைந்திருந்த அந்த இடுப்புச் சுழல்களின் வளைவுகள், இப்போது அவனது கண்களுக்கு ஒரு போதை விருந்தாய்க் காட்சி அளித்தன.
அங்குப் படர்ந்திருந்த அவளது வியர்வைத் துளிகள் கூட, அந்த நிலவொளியில் முத்துக்களைப் போல மினுமினுத்தன. அவளது மேனியின் இயற்கையான சுகந்தமும், அந்த வெதுவெதுப்பான இடுப்பு மடிப்புகளின் அரவணைப்பும் காத்தவராயனை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கின.
தன் கரங்களால் அந்த இடுப்பின் இரு பக்கங்களையும் வெறியோடும் தாகத்தோடும் பற்றி இழுத்தவன், அங்கிருந்த ஒவ்வொரு வளைவையும் தன் கரங்களால் அளந்தான். அவன் மூச்சுக்காற்று படும் இடமெல்லாம் சிற்பிகாவின் உடல் பதறி நடுங்கியது.
"என்ன ஒரு தேகம்... தீண்டத் தீண்டத் தீராத தாகத்தைத் தருதே!"
என்று முணுமுணுத்தபடியே, தன் உதடுகளை அந்த இலவம் பஞ்சு போன்ற இடுப்பில் அழுத்தமாகப் பதித்து ஒரு நீண்ட முத்தத்தை இட்டான்.
அந்த முத்தத்தின் சூடு தணிவதற்குள், தன் நாக்கை நீட்டி அவளது இடுப்புச் சுழலின் வழியே ஆழமாக ஒரு நக்கு நக்கினான்!
அந்தக் கூச்சமும் இன்பமும் தாங்காமல், மணலின் மீது தன் கைகளை இறுக்கமாக ஊன்றிய சிற்பிகா, இன்பப் பெருவெள்ளத்தில் தத்தளித்துத் தன் தலையை அவன் தலையின் மீது வைத்து அழுத்தியவாறே அப்படியே சரிந்தாள்.
அவளது அந்தச் செய்கை அவனுக்கு மேலும் வெறியைக் கூட்டியது. அவனது முகம் அங்கிருந்து அப்படியே கீழே இறங்கியது. மூடு ஏறி, காமத் தாகத்தால் துடித்துக்கொண்டு, ஈரமாய் விடைத்து நின்றிருந்த அவளது பெண்மையின் இதழ்களை நோக்கி அவனது தலை சடுதியில் நகர்ந்து சென்றது!
14-10-2026, 06:17 PM
Episode 196 part 3
காத்தவராயனின் முகம் சிற்பிகாவின் இடுப்பிலிருந்து மேலும் கீழிறங்க முயன்ற அந்தத் துடிக்கும் கணத்தில், அவளது மனத்திற்குள் எச்சரிக்கை மணி கடுமையாக ஒலித்தது.
‘இல்லை! இனியும் இவனை இப்படியே விட்டால், நிலைமை என் முழுக் கட்டுப்பாட்டை மீறிவிடும்!’
அவளது உடல் அச்சத்தில் இறுகியது.
ஆனாலும், அந்தப் பயத்தை முகத்தில் காட்டிவிட்டால் காத்தவராயனுக்குச் சந்தேகம் வந்துவிடும் என்பதை உணர்ந்து, சட்டெனத் தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டாள். தன் கைகளை நீட்டி அவனது தோள்களைப் பற்றிக் கொண்டு தடுத்தாள்.
"காத்தவராயா... கொஞ்சம் பொறு!"
அவளது குரலைக் கேட்டவன் சட்டென்று முகத்தை உயர்த்தினான். அவனது கண்களில் எரிந்துகொண்டிருந்த காம வெறி இன்னும் கொஞ்சம்கூடத் தணியவில்லை. எரிச்சல் கலந்த குரலில் கேட்டான்.
"என்ன, சிற்பிகா? இப்போ எதுக்கு என்னைத் தடுக்கிறே?"
சிற்பிகா ஒரு கணம் தயங்குவது போல் நடித்து, அவனது கண்களை நேராகப் பார்த்தாள். அவனது ஆணவத்தைத் தூண்டும் விதமாகச் சாமார்த்தியமாகக் குரலில் ஈர்ப்பைக் கூட்டினாள்:
"உன்னுடைய சக்தியைப் பற்றி எனக்கு இன்னும் முழுசாகத் தெரியல. இவ்வளவு பெரிய சக்தி உனக்கு இருக்கும்போது, நீ நினைச்சா எதையும் சாதிக்க முடியும்தானே?"
அவளது அந்தச் கேள்வி சரியாகக் காத்தவராயனின் கர்வத்தைத் தூண்டியது. மார்தட்டிச் சிரித்தான்:
"அதில் உனக்கு என்ன சந்தேகம்? இந்த உலகத்தையே என் விருப்பத்துக்கு வளைக்க முடியும்!"
சிற்பிகாவின் மனத்திற்குள் ஒரு சிறு நம்பிக்கை மின்னியது.
‘நல்லது! உன்னுடைய ஆசையைவிட உன்னுடைய கர்வம் பெரிது என்பதை நிரூபித்துவிட்டாய். இனி, அந்தக் கர்வத்தையே உனக்கு எதிராகப் பயன்படுத்த வேண்டும்!’
உடனே அவனை மேலும் சீண்டினாள்:
"அப்படின்னா, உன்னுடைய சக்தியைக் கொஞ்சம் எனக்குக் காட்டேன்!"
அவள் கேட்டதும் காத்தவராயன் புருவங்களை உயர்த்தி ஆச்சரியப்பட்டான்:
"என்ன சொன்னே?"
"உண்மையாகவே நீ அவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தவனா என்பதை நான் தெரிஞ்சுக்க வேண்டாமா? உன்னைப் பற்றி இவ்வளவு பெரிதாகச் சொல்றியே... அதற்கேற்ற மாதிரி ஏதாவது செய்து காட்டு!"
அவள் பேசிய விதம் அவனது அகம்பாவத்தை உச்சிக்குக் கொண்டு சென்றது. இவளைத் தன் சக்தியால் முழுமையாக வியக்க வைத்துவிட்டால், அவள் தன்னிடம் இன்னும் அடிபணிந்து விடுவாள் என்று அவன் தவறாகக் கணக்கிட்டான்.
"ஹா... ஹா... ஹா! இதுதானா உன்னுடைய ஆசை? சரி, என்ன செய்யணும்னு சொல்!"என்று சவாலுக்குத் தயாரானான்.
சிற்பிகா உடனே பதில் சொல்லாமல், யோசிப்பது போல நடித்துத் தன் திட்டத்தை வெளிப்படுத்தினாள்:
"கொஞ்சம் நேரத்திற்கு முன்பு நீ குகை வாசலில் அந்த ரெண்டு பேரையும் போட்டுவிட்டு வந்தாய் அல்லவா... அதேபோல, தொலைவில் இருக்கும் அந்தத் தடாகம் அருகே என்னை உடனே தூக்கிப் போ! உன் சக்தியை நான் நேரில் அனுபவிக்க விரும்புகிறேன். அங்கே நான் குளித்து என் மேனியைச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு, என்னை உனக்குப் பரிபூரணமாகத் தர ஆசைப்படுகிறேன்!"
காத்தவராயன் ஒரு நிமிடம் அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தான்; அதில் எந்தச் சதிகாரத்தனமும் அவனுக்குத் தெரியவில்லை. மாறாக, தன் மீது கொண்ட மயக்கமே தெரிவதாக நம்பினான்.
மறுநொடி, அவளது இடுப்பில் தன் கரங்களை வைத்து அவளை அலேக்காகத் தூக்கிக் கொண்டு காற்றில் பறந்தான்!
கண் இமைக்கும் நொடியில் அவளைக் கூட்டி வந்து அந்தத் தடாகத்தின் நடுவே இறக்கிவிட்டான். அந்த அதிவேகப் பயணமும், அமானுஷ்ய சக்தியின் வெளிப்பாடும் சிற்பிகாவை ஒரு நிமிடம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.
‘இஷிதா... இதே வேகத்தில் உன்னால் இங்கேயும் தொடர்ந்து வர முடியுமா?’* என்று தன் மனத்திற்குள் கவலைப்பட்டவள், அவளது உதவியை எதிர்நோக்கினாள்.
இஷிதா வந்து சேரும் வரை, எவ்வளவு நேரம் இந்த நீரில் நேரம்ழிக்க முடியுமோ, அவ்வளவு நேரம் கடத்த வேண்டும் என்பதே அவளது ஒரே குறிக்கோளாக இருந்தது!
தடாகத்தின் முழங்கால் அளவு நீரில் இறங்கி நின்றவள், குனிந்து கை நிறைய நீரை அள்ளிக் தன் மார்பின் மீது அள்ளித் தெளித்துக் கொண்டாள். அந்த நீர்த்துளிகள் பட்டு சிலிர்த்துப் போனவள் குளிக்கும் அந்தப் பேரழகு, காத்தவராயனுக்கு மீண்டும் ஆசையைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தது.
பொறுமையிழந்து போனவன், உடனே அந்த நீரில் குதித்து இறங்கினான். நீந்திக் கொண்டே அவளது அருகே வந்தவன், சட்டென்று அவளது இடுப்பில் தன் கைகளைப் பற்றித் தன் பக்கம் இழுத்துத் திருப்பினான்!
தெளிந்த தடாகத்தின் நடுவே நீராடும் பூந்தோட்டத்தைப் போல நின்றுகொண்டிருந்தவளைப் பார்த்த காத்தவராயன், மோகம் தலைக்கேற மீண்டும் அவளை நெருங்கினான்.
அவனது முழுப் பார்வையும் கவனமும் அவள் முகத்தின் மீதுதான் இருந்தது; குறிப்பாக, துடித்துக்கொண்டிருக்கும் அவளது மேல் மற்றும் கீழ் இதழ்களின் மீது அவனது வெறி பார்வை பதிந்திருந்தது.
அவனது நெருக்கத்தைக் கண்ட சிற்பிகா பதற்றத்துடன், "அதற்குள் என்ன அவசரம்?"என்று கேட்டாள்.
ஆனால், அவளது பேச்சைக் கேட்கும் நிலையில் அவன் இல்லை. நமுட்டுச் சிரிப்புடன், "நான் உன்னைக் குளிப்பாட்டி விடவா?"* என்று கேட்டபடியே அருகில் வந்தான்.
அவள் வேண்டாம் என்று தலையசைத்தபோதும், அதைப் பொருட்படுத்தாமல் அவள் தோள்களின் மீது தண்ணீரை அள்ளி ஊற்றினான். அந்த நீர் அவளது மேனி வழியே சொட்டச் சொட்ட இறங்கும் பேரழகைக் கண்டு கண்களால் ரசித்தவன், அதே நேரத்தில் தன் கரங்களால் அவளது முதுகைச் சேர்த்து அழுத்தித் தேய்த்தான். அந்தத் தடாகத்தின் குளிர்ந்த நீரில் கூட, அவனது உடல் ஆண்மை சூடாகிப் புடைத்துத் துடித்தது.
அவளது பேரழகு அவனை ஒரு கணம் கூட அமைதியாக இருக்க விடவில்லை.
சட்டென்று அவளது முகத்தை இரு கைகளாலும் ஏந்திப் பிடித்துக் கொண்டவன், கன்னங்களிலும் நெற்றியிலும் வரிசையாக முத்தங்களைச் பொழிந்து கொண்டே வந்தான். அப்படியே அவளது இதழ்களை நோக்கி அவன் உதடுகள் நெருங்கியபோது, கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் தன் இதழ்களால் அவற்றைக் கவ்விக்கொண்டான்.
திடீர் முத்தத்தில் சிற்பிகா திணறிப் போனாள். மூச்சு முட்டினாலும், அவன் அந்த இதழ்களின் பிடியைவிட்டுச் சிறிதும் விலகவில்லை; அவளது இதழ்களைத் தன் வெறி அடங்கும் வரை சுவைப்பதிலேயே குறியாக இருந்தான்.
அவளைத் தன் உடலோடு சேர்த்து இன்னும் இறுக அணைத்துக் கொண்டவன், அப்படியே அவளது கழுத்தோரம் இறங்கி நக்கி அணு அணுவாகச் சுவைக்கத் தொடங்கினான். அவனது அந்தத் தீண்டலின் வீரியத்தில் சிற்பிகாவால் தன்னை எவ்வளவோ கட்டுப்படுத்த முயன்றும் முடியவில்லை!
இன்பமும் தவிப்பும் எல்லை மீறிப் போக, அவள் அறியாமலேயே அவன் இடுப்பைத் தன் கைகளால் அழுத்தமாகப் பிசைந்தாள். அதே கணத்தில் அவனது கைகள் நழுவிச் சென்று அவளது பெண்மை இதழ்களை மெல்ல வருடத் தொடங்கின!
அந்த எதிர்பாராத தீண்டலில் சிற்பிகாவிற்கே தூக்கி வாரிப் போட்டது. உடலின் நரம்புகள் அனைத்தும் ஒருமுறை சிலிர்த்து அடங்கின; மூச்சுக்காற்று திணறித் தத்தளித்தது.
அந்த ஒற்றைத் தீண்டல் அவளுக்குள் ஒரு பேரதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது; சுயநினைவு திரும்பியவளாய், அவனிடமிருந்து தன்னைத் தள்ளிவிட்டுத் தடாகத்தின் கரையை நோக்கி வேகமாக ஓடி வர முயன்றாள்.
ஆனால், அவளது எண்ணம் காத்தவராயனிடம் பலிக்கவில்லை!
மின்னலையும் காற்றையும் மிஞ்சும் வேகத்தில் பறந்து வந்தவன், ஓட முயன்ற அவளை ஒரு மலரைப் போல அலேக்காகத் தன் கரங்களில் தூக்கிக் கொண்டான். காற்றில் ஒரு சிறு வளைவு சுழற்சியைச் செய்தவன், அப்படியே மெதுவாகக் கொண்டுவந்து அவளைத் தரையில் இறக்கினான். குளிரும் வெம்மையும் கலந்த அந்தத் தரையில் சிற்பிகாவின் முதுகுப் பகுதி மெதுவாய் வந்து பதிந்தது.
தப்பியோட முயன்றவளை மல்லாக்கத் தரையில் கிடத்தியவன், கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் அவள் மீது அப்படியே தன் உடலைப் பரப்பிக் படுத்தான்.
அவனது ஆண்மையின் விறைப்பை அவளது பெண்மை இதழ்களின் மீது வைத்து மென்மையாகத் தேய்த்தான். அந்தத் தீண்டலில் அவளது தேகம் தாங்க முடியாத சூடேறித் தவித்தாலும், தன் கைவசமிருந்த மீதி எச்சரிக்கையைக் கொண்டு, அவன் ஆண்மையை மெல்லத் தள்ளி விலக்க முயன்றாள்.
ஆனால், காத்தவராயன் விடுவதாக இல்லை!
அவளது மார்பின் மீது தன் முகத்தைப் புதைத்து, ஒரு முலையைத் தன் வாயில் கவ்விச் சப்பிககொண்டே, மீண்டும் தன் ஆண்மையை அவளது பெண்மையின் மீது அழுத்தித் தேய்த்தான். அந்த இன்பமும் நெருக்கமும் அவளது பலத்தைக் குலைக்கப் பார்த்தது; ஆனாலும், தன் கால்களை ஒன்றோடு ஒன்று இறுகப் பின்னி, அவனது ஆண்மை தனக்குள் நுழைந்துவிடாதவாறு தீவிரமாகத் தடுத்துப் போராடினாள்!
அவளைத் தரையில் கிடத்தி, அவள் மீது படர்ந்திருந்த காத்தவராயனின் வேகம் இப்போது கட்டுக்கடங்காமல் அதிகரித்தது.
அவளது மார்புகளை வாயால் கவ்வி ஆழமாகச் சப்பி, காம்புகளைப் பற்களால் லேசாகக் கடித்து இழுத்தான்.
அந்தத் தீண்டலில் சிற்பிகாவின் உடல் வளைந்து நெளிந்தது; வாயிலிருந்து “ம்ம்ம்மா... sssssssss...”என்ற முனகல் ஒலிகள் இன்பமும் தவிப்பும் கலந்து வெளிவந்தன.
இதுவரை அவள் கால்களை ஒன்றாகச் சேர்த்து இறுகப் பிண்ணி, அவனது ஆண்மையை உள்ளே விடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் அல்லவா?
இப்போது அந்தப் பிடி தளர்ந்தது.
காமத்தின் உச்சத்தில் இருந்த காத்தவராயன், தன் பலம் கொண்ட மட்டும் தன் கால்களால் அவளது கால்களைச் சேர்த்து அழுத்தி, மெதுவாகவும் வலுவாகவும் இருபுறமும் விரித்தான்.
“ஊசி இடம் கொடுக்கல.. நூல் நுழைய முடியல..”என்ற நிலை மாறி, இப்போது அவளது பெண்மை இதழ்கள் அவனது ஆண்மையின் அழுத்தத்திற்கு இயல்பாக வழி கொடுக்கத் தொடங்கின.
அந்தச் செங்குத்து இதழ்களின் மத்தியில் தன் ஆண்மையை வைத்து, அவன் இடப்பக்கமும் வலப்பக்கமும் நகர்த்தித் தேய்த்தான். அந்த உராய்வில் ஏற்பட்ட சூடும் இன்பமும் சிற்பிகாவின் கட்டுப்பாட்டை முழுமையாக உடைத்தன.
தன்னால் இதற்கு மேல் எதிர்க்க முடியாது என்பதை உணர்ந்தவள் போல, அவனைத் தன் கைகளால் இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள். அவனது முத்தத்திற்கு ஈடுகொடுத்து, அவனது உதடுகளைத் திருப்பச் சப்பத் தொடங்கினாள்.
![[Image: 561743448-17849719332570357-7977475108913729130-n.webp]](https://i.ibb.co/ZzTJBJr1/561743448-17849719332570357-7977475108913729130-n.webp)
அவளது உதடுகள் சப்பத் தொடங்கியதும், அவனது கால்களின் அழுத்தத்திற்கு மறுப்பு தெரிவிக்காமல், இதுவரை பூட்டியிருந்த அவளது காமக் கோட்டை வாயில்கள் போல, அவள் கால்கள் இயல்பாக விரிந்து அவனுக்கு முழுமையாக இடம் கொடுத்தன!
அவன் இடுப்பைத் தூக்கி, விறைத்து நின்ற தன் ஆண்மையை அவளது பெண்மையின் ஆழத்தில் முழுக்கச் சொருக முயன்ற அந்தத் துடிக்கும் நொடியில்... இஷிதா சரியாக ஓடோடி வந்து சேர்ந்தாள்!
அவள் கையில் ரியான் உடம்பிலிருந்து காத்தவராயனைப் பிரிக்கும் அந்த அமானுஷ்ய ஆயுதம் மின்னியது. இருவரும் பிண்ணிப் பிணைந்த கோலத்தில் உச்சக்கட்டத்தில் இருக்கும் அந்த நொடியில், இஷிதா அந்த ஆயுதத்தை அவர்கள் மீது வீசினாள்!
காத்தவராயனின் முகம் சிற்பிகாவின் இடுப்பிலிருந்து மேலும் கீழிறங்க முயன்ற அந்தத் துடிக்கும் கணத்தில், அவளது மனத்திற்குள் எச்சரிக்கை மணி கடுமையாக ஒலித்தது.
‘இல்லை! இனியும் இவனை இப்படியே விட்டால், நிலைமை என் முழுக் கட்டுப்பாட்டை மீறிவிடும்!’
அவளது உடல் அச்சத்தில் இறுகியது.
ஆனாலும், அந்தப் பயத்தை முகத்தில் காட்டிவிட்டால் காத்தவராயனுக்குச் சந்தேகம் வந்துவிடும் என்பதை உணர்ந்து, சட்டெனத் தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டாள். தன் கைகளை நீட்டி அவனது தோள்களைப் பற்றிக் கொண்டு தடுத்தாள்.
"காத்தவராயா... கொஞ்சம் பொறு!"
அவளது குரலைக் கேட்டவன் சட்டென்று முகத்தை உயர்த்தினான். அவனது கண்களில் எரிந்துகொண்டிருந்த காம வெறி இன்னும் கொஞ்சம்கூடத் தணியவில்லை. எரிச்சல் கலந்த குரலில் கேட்டான்.
"என்ன, சிற்பிகா? இப்போ எதுக்கு என்னைத் தடுக்கிறே?"
சிற்பிகா ஒரு கணம் தயங்குவது போல் நடித்து, அவனது கண்களை நேராகப் பார்த்தாள். அவனது ஆணவத்தைத் தூண்டும் விதமாகச் சாமார்த்தியமாகக் குரலில் ஈர்ப்பைக் கூட்டினாள்:
"உன்னுடைய சக்தியைப் பற்றி எனக்கு இன்னும் முழுசாகத் தெரியல. இவ்வளவு பெரிய சக்தி உனக்கு இருக்கும்போது, நீ நினைச்சா எதையும் சாதிக்க முடியும்தானே?"
அவளது அந்தச் கேள்வி சரியாகக் காத்தவராயனின் கர்வத்தைத் தூண்டியது. மார்தட்டிச் சிரித்தான்:
"அதில் உனக்கு என்ன சந்தேகம்? இந்த உலகத்தையே என் விருப்பத்துக்கு வளைக்க முடியும்!"
சிற்பிகாவின் மனத்திற்குள் ஒரு சிறு நம்பிக்கை மின்னியது.
‘நல்லது! உன்னுடைய ஆசையைவிட உன்னுடைய கர்வம் பெரிது என்பதை நிரூபித்துவிட்டாய். இனி, அந்தக் கர்வத்தையே உனக்கு எதிராகப் பயன்படுத்த வேண்டும்!’
உடனே அவனை மேலும் சீண்டினாள்:
"அப்படின்னா, உன்னுடைய சக்தியைக் கொஞ்சம் எனக்குக் காட்டேன்!"
அவள் கேட்டதும் காத்தவராயன் புருவங்களை உயர்த்தி ஆச்சரியப்பட்டான்:
"என்ன சொன்னே?"
"உண்மையாகவே நீ அவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தவனா என்பதை நான் தெரிஞ்சுக்க வேண்டாமா? உன்னைப் பற்றி இவ்வளவு பெரிதாகச் சொல்றியே... அதற்கேற்ற மாதிரி ஏதாவது செய்து காட்டு!"
அவள் பேசிய விதம் அவனது அகம்பாவத்தை உச்சிக்குக் கொண்டு சென்றது. இவளைத் தன் சக்தியால் முழுமையாக வியக்க வைத்துவிட்டால், அவள் தன்னிடம் இன்னும் அடிபணிந்து விடுவாள் என்று அவன் தவறாகக் கணக்கிட்டான்.
"ஹா... ஹா... ஹா! இதுதானா உன்னுடைய ஆசை? சரி, என்ன செய்யணும்னு சொல்!"என்று சவாலுக்குத் தயாரானான்.
சிற்பிகா உடனே பதில் சொல்லாமல், யோசிப்பது போல நடித்துத் தன் திட்டத்தை வெளிப்படுத்தினாள்:
"கொஞ்சம் நேரத்திற்கு முன்பு நீ குகை வாசலில் அந்த ரெண்டு பேரையும் போட்டுவிட்டு வந்தாய் அல்லவா... அதேபோல, தொலைவில் இருக்கும் அந்தத் தடாகம் அருகே என்னை உடனே தூக்கிப் போ! உன் சக்தியை நான் நேரில் அனுபவிக்க விரும்புகிறேன். அங்கே நான் குளித்து என் மேனியைச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு, என்னை உனக்குப் பரிபூரணமாகத் தர ஆசைப்படுகிறேன்!"
காத்தவராயன் ஒரு நிமிடம் அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தான்; அதில் எந்தச் சதிகாரத்தனமும் அவனுக்குத் தெரியவில்லை. மாறாக, தன் மீது கொண்ட மயக்கமே தெரிவதாக நம்பினான்.
மறுநொடி, அவளது இடுப்பில் தன் கரங்களை வைத்து அவளை அலேக்காகத் தூக்கிக் கொண்டு காற்றில் பறந்தான்!
கண் இமைக்கும் நொடியில் அவளைக் கூட்டி வந்து அந்தத் தடாகத்தின் நடுவே இறக்கிவிட்டான். அந்த அதிவேகப் பயணமும், அமானுஷ்ய சக்தியின் வெளிப்பாடும் சிற்பிகாவை ஒரு நிமிடம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.
‘இஷிதா... இதே வேகத்தில் உன்னால் இங்கேயும் தொடர்ந்து வர முடியுமா?’* என்று தன் மனத்திற்குள் கவலைப்பட்டவள், அவளது உதவியை எதிர்நோக்கினாள்.
இஷிதா வந்து சேரும் வரை, எவ்வளவு நேரம் இந்த நீரில் நேரம்ழிக்க முடியுமோ, அவ்வளவு நேரம் கடத்த வேண்டும் என்பதே அவளது ஒரே குறிக்கோளாக இருந்தது!
தடாகத்தின் முழங்கால் அளவு நீரில் இறங்கி நின்றவள், குனிந்து கை நிறைய நீரை அள்ளிக் தன் மார்பின் மீது அள்ளித் தெளித்துக் கொண்டாள். அந்த நீர்த்துளிகள் பட்டு சிலிர்த்துப் போனவள் குளிக்கும் அந்தப் பேரழகு, காத்தவராயனுக்கு மீண்டும் ஆசையைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தது.
பொறுமையிழந்து போனவன், உடனே அந்த நீரில் குதித்து இறங்கினான். நீந்திக் கொண்டே அவளது அருகே வந்தவன், சட்டென்று அவளது இடுப்பில் தன் கைகளைப் பற்றித் தன் பக்கம் இழுத்துத் திருப்பினான்!
தெளிந்த தடாகத்தின் நடுவே நீராடும் பூந்தோட்டத்தைப் போல நின்றுகொண்டிருந்தவளைப் பார்த்த காத்தவராயன், மோகம் தலைக்கேற மீண்டும் அவளை நெருங்கினான்.
அவனது முழுப் பார்வையும் கவனமும் அவள் முகத்தின் மீதுதான் இருந்தது; குறிப்பாக, துடித்துக்கொண்டிருக்கும் அவளது மேல் மற்றும் கீழ் இதழ்களின் மீது அவனது வெறி பார்வை பதிந்திருந்தது.
அவனது நெருக்கத்தைக் கண்ட சிற்பிகா பதற்றத்துடன், "அதற்குள் என்ன அவசரம்?"என்று கேட்டாள்.
ஆனால், அவளது பேச்சைக் கேட்கும் நிலையில் அவன் இல்லை. நமுட்டுச் சிரிப்புடன், "நான் உன்னைக் குளிப்பாட்டி விடவா?"* என்று கேட்டபடியே அருகில் வந்தான்.
அவள் வேண்டாம் என்று தலையசைத்தபோதும், அதைப் பொருட்படுத்தாமல் அவள் தோள்களின் மீது தண்ணீரை அள்ளி ஊற்றினான். அந்த நீர் அவளது மேனி வழியே சொட்டச் சொட்ட இறங்கும் பேரழகைக் கண்டு கண்களால் ரசித்தவன், அதே நேரத்தில் தன் கரங்களால் அவளது முதுகைச் சேர்த்து அழுத்தித் தேய்த்தான். அந்தத் தடாகத்தின் குளிர்ந்த நீரில் கூட, அவனது உடல் ஆண்மை சூடாகிப் புடைத்துத் துடித்தது.
அவளது பேரழகு அவனை ஒரு கணம் கூட அமைதியாக இருக்க விடவில்லை.
சட்டென்று அவளது முகத்தை இரு கைகளாலும் ஏந்திப் பிடித்துக் கொண்டவன், கன்னங்களிலும் நெற்றியிலும் வரிசையாக முத்தங்களைச் பொழிந்து கொண்டே வந்தான். அப்படியே அவளது இதழ்களை நோக்கி அவன் உதடுகள் நெருங்கியபோது, கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் தன் இதழ்களால் அவற்றைக் கவ்விக்கொண்டான்.
திடீர் முத்தத்தில் சிற்பிகா திணறிப் போனாள். மூச்சு முட்டினாலும், அவன் அந்த இதழ்களின் பிடியைவிட்டுச் சிறிதும் விலகவில்லை; அவளது இதழ்களைத் தன் வெறி அடங்கும் வரை சுவைப்பதிலேயே குறியாக இருந்தான்.
அவளைத் தன் உடலோடு சேர்த்து இன்னும் இறுக அணைத்துக் கொண்டவன், அப்படியே அவளது கழுத்தோரம் இறங்கி நக்கி அணு அணுவாகச் சுவைக்கத் தொடங்கினான். அவனது அந்தத் தீண்டலின் வீரியத்தில் சிற்பிகாவால் தன்னை எவ்வளவோ கட்டுப்படுத்த முயன்றும் முடியவில்லை!
இன்பமும் தவிப்பும் எல்லை மீறிப் போக, அவள் அறியாமலேயே அவன் இடுப்பைத் தன் கைகளால் அழுத்தமாகப் பிசைந்தாள். அதே கணத்தில் அவனது கைகள் நழுவிச் சென்று அவளது பெண்மை இதழ்களை மெல்ல வருடத் தொடங்கின!
அந்த எதிர்பாராத தீண்டலில் சிற்பிகாவிற்கே தூக்கி வாரிப் போட்டது. உடலின் நரம்புகள் அனைத்தும் ஒருமுறை சிலிர்த்து அடங்கின; மூச்சுக்காற்று திணறித் தத்தளித்தது.
அந்த ஒற்றைத் தீண்டல் அவளுக்குள் ஒரு பேரதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது; சுயநினைவு திரும்பியவளாய், அவனிடமிருந்து தன்னைத் தள்ளிவிட்டுத் தடாகத்தின் கரையை நோக்கி வேகமாக ஓடி வர முயன்றாள்.
ஆனால், அவளது எண்ணம் காத்தவராயனிடம் பலிக்கவில்லை!
மின்னலையும் காற்றையும் மிஞ்சும் வேகத்தில் பறந்து வந்தவன், ஓட முயன்ற அவளை ஒரு மலரைப் போல அலேக்காகத் தன் கரங்களில் தூக்கிக் கொண்டான். காற்றில் ஒரு சிறு வளைவு சுழற்சியைச் செய்தவன், அப்படியே மெதுவாகக் கொண்டுவந்து அவளைத் தரையில் இறக்கினான். குளிரும் வெம்மையும் கலந்த அந்தத் தரையில் சிற்பிகாவின் முதுகுப் பகுதி மெதுவாய் வந்து பதிந்தது.
தப்பியோட முயன்றவளை மல்லாக்கத் தரையில் கிடத்தியவன், கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் அவள் மீது அப்படியே தன் உடலைப் பரப்பிக் படுத்தான்.
அவனது ஆண்மையின் விறைப்பை அவளது பெண்மை இதழ்களின் மீது வைத்து மென்மையாகத் தேய்த்தான். அந்தத் தீண்டலில் அவளது தேகம் தாங்க முடியாத சூடேறித் தவித்தாலும், தன் கைவசமிருந்த மீதி எச்சரிக்கையைக் கொண்டு, அவன் ஆண்மையை மெல்லத் தள்ளி விலக்க முயன்றாள்.
ஆனால், காத்தவராயன் விடுவதாக இல்லை!
அவளது மார்பின் மீது தன் முகத்தைப் புதைத்து, ஒரு முலையைத் தன் வாயில் கவ்விச் சப்பிககொண்டே, மீண்டும் தன் ஆண்மையை அவளது பெண்மையின் மீது அழுத்தித் தேய்த்தான். அந்த இன்பமும் நெருக்கமும் அவளது பலத்தைக் குலைக்கப் பார்த்தது; ஆனாலும், தன் கால்களை ஒன்றோடு ஒன்று இறுகப் பின்னி, அவனது ஆண்மை தனக்குள் நுழைந்துவிடாதவாறு தீவிரமாகத் தடுத்துப் போராடினாள்!
அவளைத் தரையில் கிடத்தி, அவள் மீது படர்ந்திருந்த காத்தவராயனின் வேகம் இப்போது கட்டுக்கடங்காமல் அதிகரித்தது.
அவளது மார்புகளை வாயால் கவ்வி ஆழமாகச் சப்பி, காம்புகளைப் பற்களால் லேசாகக் கடித்து இழுத்தான்.
அந்தத் தீண்டலில் சிற்பிகாவின் உடல் வளைந்து நெளிந்தது; வாயிலிருந்து “ம்ம்ம்மா... sssssssss...”என்ற முனகல் ஒலிகள் இன்பமும் தவிப்பும் கலந்து வெளிவந்தன.
இதுவரை அவள் கால்களை ஒன்றாகச் சேர்த்து இறுகப் பிண்ணி, அவனது ஆண்மையை உள்ளே விடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் அல்லவா?
இப்போது அந்தப் பிடி தளர்ந்தது.
காமத்தின் உச்சத்தில் இருந்த காத்தவராயன், தன் பலம் கொண்ட மட்டும் தன் கால்களால் அவளது கால்களைச் சேர்த்து அழுத்தி, மெதுவாகவும் வலுவாகவும் இருபுறமும் விரித்தான்.
“ஊசி இடம் கொடுக்கல.. நூல் நுழைய முடியல..”என்ற நிலை மாறி, இப்போது அவளது பெண்மை இதழ்கள் அவனது ஆண்மையின் அழுத்தத்திற்கு இயல்பாக வழி கொடுக்கத் தொடங்கின.
அந்தச் செங்குத்து இதழ்களின் மத்தியில் தன் ஆண்மையை வைத்து, அவன் இடப்பக்கமும் வலப்பக்கமும் நகர்த்தித் தேய்த்தான். அந்த உராய்வில் ஏற்பட்ட சூடும் இன்பமும் சிற்பிகாவின் கட்டுப்பாட்டை முழுமையாக உடைத்தன.
தன்னால் இதற்கு மேல் எதிர்க்க முடியாது என்பதை உணர்ந்தவள் போல, அவனைத் தன் கைகளால் இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள். அவனது முத்தத்திற்கு ஈடுகொடுத்து, அவனது உதடுகளைத் திருப்பச் சப்பத் தொடங்கினாள்.
அவளது உதடுகள் சப்பத் தொடங்கியதும், அவனது கால்களின் அழுத்தத்திற்கு மறுப்பு தெரிவிக்காமல், இதுவரை பூட்டியிருந்த அவளது காமக் கோட்டை வாயில்கள் போல, அவள் கால்கள் இயல்பாக விரிந்து அவனுக்கு முழுமையாக இடம் கொடுத்தன!
அவன் இடுப்பைத் தூக்கி, விறைத்து நின்ற தன் ஆண்மையை அவளது பெண்மையின் ஆழத்தில் முழுக்கச் சொருக முயன்ற அந்தத் துடிக்கும் நொடியில்... இஷிதா சரியாக ஓடோடி வந்து சேர்ந்தாள்!
அவள் கையில் ரியான் உடம்பிலிருந்து காத்தவராயனைப் பிரிக்கும் அந்த அமானுஷ்ய ஆயுதம் மின்னியது. இருவரும் பிண்ணிப் பிணைந்த கோலத்தில் உச்சக்கட்டத்தில் இருக்கும் அந்த நொடியில், இஷிதா அந்த ஆயுதத்தை அவர்கள் மீது வீசினாள்!
14-10-2026, 06:30 PM
(14-10-2026, 05:58 PM)rameshsurya84 Wrote: நண்பா. இந்த கதை முடிந்து காம தேவதை அனுவை அனு அனுவாக காத்தவராயன், அறிவு, குண்டலகேசி மூவரும் சேர்ந்து அனுபவிக்கும் பதிவை நீங்கள் பதிவிட எத்தனை நாள்கள் நான் காத்திருக்க வேண்டும் நண்பா?. சொன்னீர்கள் என்றால் அந்த நாளுக்காக நான் ஆவலுடன் காத்திருப்பேன். என்றும் உங்கள் ரசிகன்.
நண்பா இந்த கதை போரடித்து விட்டதா. பிரியங்கா birth date November 20.. அதற்குள் இந்த கதை எழுதி முடித்து விடலாம் என நினைத்தேன்..ஆனா எழுத எழுத வளர்ந்து கொண்டே போகிறது..
14-10-2026, 06:33 PM
14-10-2026, 06:56 PM
Super updates
14-10-2026, 07:05 PM
(14-10-2026, 06:30 PM)Geneliarasigan Wrote: நண்பா இந்த கதை போரடித்து விட்டதா. பிரியங்கா birth date November 20.. அதற்குள் இந்த கதை எழுதி முடித்து விடலாம் என நினைத்தேன்..ஆனா எழுத எழுத வளர்ந்து கொண்டே போகிறது..
போரடிக்கவில்லை நண்பா. இந்த கதை மிகவும் விறுவிறுப்பாக செல்கிறது. சில மாதங்கள் ஆனாலும் அனுவின் பதிவுக்காக நான் காத்திருப்பேன். ஆனாலும் அனுவின் முந்தைய பதிவுகளை மீண்டும் மீண்டும் படிக்க படிக்க அனுவின் மீது காம போதை ஏறுகிறது. நீங்கள் எத்தனை சுவாரஸ்யமாக பதிவிட்டாலும் காம தேவதை அனுவின் பதிவுக்கு ஈடாகாது. தாங்கள் எனக்காக எழுதுவதாக சொன்னஅந்த கடைசி மிக நீண்ட அனுவின் பதிவை படித்தால் தான் அனுவின் மீதுள்ள காம தாகம் தீரும். வழி மேல் விழி வைத்து என்றென்றும் காத்திருப்பேன் உங்கள் மீதுள்ள முழு நம்பிக்கையால் நண்பா. நிறைய காம தேவதை அனுவின் படங்கள், வீடியோஸ் edit செய்து வைத்து காத்திருக்கிறேன் அனுவின் பதிவுகளின் போது பதிவிறக்க.
14-10-2026, 07:07 PM
மிக அருமையான பதிவுகள் நண்பா. இன்றே பதிவிட்டதற்கு மிக்க மகிழ்ச்சி நண்பா.
14-10-2026, 07:42 PM
அட என்ன நண்பா! மிகவும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்த காம கூடல் காட்சி சினிமாவில் வருவது போல முக்கியமான நேரத்தில் கதாநாயகன் வந்து தடுத்தது போல ஏமாற்றமாகிவிட்டதே. நானும் இஷிதா வந்து விட கூடாது என்று வேண்டினேன். அவள் வந்து எல்லாவற்றையும் கெடுத்து விட்டாளே. அவள் பெண்மை இதழ்களை நன்றாக சுவைத்த பின்னர் இஷிதா வந்து இருக்க கூடாதா? காமம் ததும்பி பொங்கி வழியும் நேரத்தில் எல்லாம் வீணாகிவிட்டதே?
இன்று தங்க்ளின் பதிவு மிக மிக அருமையாக இருந்தது. அதிலும் சிற்பிகாவின் காத்தவராயன் காமக் ஊடல் காட்சி முந்தைய காம தேவதை அனுவின் பதிவுகளை நினைவு படுத்தியது. இன்று தாங்கள் முழு வீச்சில் பதிவிட்டது மிகவும் மனதை காம போதையில் தள்ளியது. தொடர்ந்து எல்லாரும் ஆதரவு தந்ததால் அந்த ஒரு HIGH ENERGY தங்களின் இன்றைய பதிவில் முழுமையாக தெரிந்தது.
இதே போல் தாங்கள் இதே FULL ENERGY-யுடன் தொடர்ந்து எங்களுகாக பதிவிட வேண்டும். அதுவே எங்கள் எங்கள் விருப்பம்.
அருமையான பதிவிகளுக்கு மிக்க நன்றி நண்பா. காத்திருக்கிறேன் அடுத்த பதிவுக்காக!
இன்று தங்க்ளின் பதிவு மிக மிக அருமையாக இருந்தது. அதிலும் சிற்பிகாவின் காத்தவராயன் காமக் ஊடல் காட்சி முந்தைய காம தேவதை அனுவின் பதிவுகளை நினைவு படுத்தியது. இன்று தாங்கள் முழு வீச்சில் பதிவிட்டது மிகவும் மனதை காம போதையில் தள்ளியது. தொடர்ந்து எல்லாரும் ஆதரவு தந்ததால் அந்த ஒரு HIGH ENERGY தங்களின் இன்றைய பதிவில் முழுமையாக தெரிந்தது.
இதே போல் தாங்கள் இதே FULL ENERGY-யுடன் தொடர்ந்து எங்களுகாக பதிவிட வேண்டும். அதுவே எங்கள் எங்கள் விருப்பம்.
அருமையான பதிவிகளுக்கு மிக்க நன்றி நண்பா. காத்திருக்கிறேன் அடுத்த பதிவுக்காக!
14-10-2026, 09:03 PM
(14-10-2026, 06:09 PM)Geneliarasigan Wrote: Episode -196 part 1அடடா! சிற்பிகா ரியானைக் காப்பாற்றுவதற்காகத் தன்னையே தியாகம் செய்யத் துணிந்தது மனதை நெகிழ வைத்துவிட்டது. ஆனால், அவளுடைய காதலையே தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி ரியானின் உடலுக்குள் காத்தவராயன் புகுந்தது எதிர்பாராத திருப்பம்! கடைசியில் ரியானின் கண்களில் தெரிந்த அந்தக் கொடூரமான பார்வையும், அவன் பேசிய விதமும் அடுத்தது என்ன நடக்குமோ என்ற பதற்றத்தை ஏற்படுத்திவிட்டது.
தன் கண்முன்னே காட்டுவாசியின் உடல் சிதறித் தூளாகி கிடப்பதை கண்ட காத்தவராயனின் ஆவி, ஒரு கணம் திகைத்துப்போனது.
14-10-2026, 09:06 PM
(14-10-2026, 06:15 PM)Geneliarasigan Wrote: Episode 196 part 2அடடா! சிற்பிகா காத்தவராயனைத் தந்திரமாகச் சமாளித்து ரியானைக் காப்பாற்ற நினைப்பது சுவாரசியமாக இருக்கிறது. இஷிதா சொன்ன அந்த இருபது நிமிடக் கெடு கதையில் பெரும் பதற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. காத்தவராயன் தன் ஆசையில் மூழ்கி சிற்பிகாவின் தந்திரத்தை உணராமல் இருக்கிறான். ஆனால், அவள் திட்டமிட்டபடி இஷிதா சரியான நேரத்தில் வந்து சேருவாளா?
"இப்போ... நீ என்னைச் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டிய தருணம் இது!"
14-10-2026, 09:07 PM
(14-10-2026, 06:17 PM)Geneliarasigan Wrote: Episode 196 part 3
காத்தவராயனின் முகம் சிற்பிகாவின் இடுப்பிலிருந்து மேலும் கீழிறங்க முயன்ற அந்தத் துடிக்கும் கணத்தில், அவளது மனத்திற்குள் எச்சரிக்கை மணி கடுமையாக ஒலித்தது.
அடேங்கப்பா! சிற்பிகா காத்தவராயனைத் தந்திரமாகச் சமாளிக்க முயன்றாலும், ஒரு கட்டத்தில் அவனுடைய பிடியிலிருந்து தப்பிக்க முடியாமல் தவிப்பது கதையைப் பதற்றத்தின் உச்சத்துக்குக் கொண்டு சென்றுவிட்டது. இஷிதா சரியான நேரத்தில் வந்து சேருவாளா என்ற எதிர்பார்ப்பு ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது. கடைசி நொடியில் அவள் அமானுஷ்ய ஆயுதத்தை வீசியது செம திருப்பம்!அது காத்தவராயனை ரியானின் உடலிலிருந்து பிரிக்குமா? சிற்பிகாவையும் ரியானையும் காப்பாற்றிவிடுவாளா? அடுத்த அத்தியாயத்தைப் படிக்க ஆவலாக இருக்கிறேன்!
14-10-2026, 09:42 PM
ஹாய் friends.. அடுத்த part sirpikaa part எழுதலாமா அல்லது பிரியங்கா பார்ட் எழுதலாமா..சீக்கிரம் சொல்லுங்க..அப்போ தான் அடுத்த part சீக்கிரம் கொடுக்க முடியும்
14-10-2026, 09:52 PM
14-10-2026, 10:07 PM
sex la thriller patha feel intha kathavarayan ku enna luck oh
ishitha ambu vitalah orey confused ah irukae bro
edho satham vanthuchu padichan nabgam ambu vitadhu katuvaasi odambu la iruntha
kathavarayan illaya
starting la ivanku siripika kedaikavae kudathu padichutu irunthen but almost foreplays penetration varai poeduchu idhuvum seal gaali patha suspense oda end
keep rocking bro
anga orthee sex pannitu paduthu kedakara inga again aasvi odmabu thedi alairaan
ivan vithee mudikaravanga ellam ivanta karpu loosu akum pola tha thonuchu but ishitha panraa mari scene konjam confused ah iruku
waiting for twist reveal update
![[Image: image-2026-10-14-220157014.png]](https://i.ibb.co/SwKMJpcC/image-2026-10-14-220157014.png)
![[Image: image-2026-10-14-220417059.png]](https://i.ibb.co/DD1wJbsZ/image-2026-10-14-220417059.png)
kadhal ah ayutham mathravan ivan ah tha irukum pola...karvam azikum teirnjum over karvam tha
special power use pannama antha body la thukee ponum solli iruntha konjam time aachi micham agee irukum
as a writer adha yen use panla terila
![[Image: image-2026-10-14-220642107.png]](https://i.ibb.co/35Dr8G3s/image-2026-10-14-220642107.png)
toxic la yash matter podratha katamah oru scene katuvanga adhu pola ivalaium kathu almost potutaan irukom
inee punitha sex agee epdi island save akum teirla
illa adhku vera twist irukaa paka waiting
ishitha ambu vitalah orey confused ah irukae bro
edho satham vanthuchu padichan nabgam ambu vitadhu katuvaasi odambu la iruntha
kathavarayan illaya
starting la ivanku siripika kedaikavae kudathu padichutu irunthen but almost foreplays penetration varai poeduchu idhuvum seal gaali patha suspense oda end
keep rocking bro
anga orthee sex pannitu paduthu kedakara inga again aasvi odmabu thedi alairaan
ivan vithee mudikaravanga ellam ivanta karpu loosu akum pola tha thonuchu but ishitha panraa mari scene konjam confused ah iruku
waiting for twist reveal update
kadhal ah ayutham mathravan ivan ah tha irukum pola...karvam azikum teirnjum over karvam tha
special power use pannama antha body la thukee ponum solli iruntha konjam time aachi micham agee irukum
as a writer adha yen use panla terila
toxic la yash matter podratha katamah oru scene katuvanga adhu pola ivalaium kathu almost potutaan irukom
inee punitha sex agee epdi island save akum teirla
illa adhku vera twist irukaa paka waiting
14-10-2026, 10:09 PM
(14-10-2026, 09:42 PM)Geneliarasigan Wrote: ஹாய் friends.. அடுத்த part sirpikaa part எழுதலாமா அல்லது பிரியங்கா பார்ட் எழுதலாமா..சீக்கிரம் சொல்லுங்க..அப்போ தான் அடுத்த part சீக்கிரம் கொடுக்க முடியும்
Priyanka update ponaah nalla tha irukum bro but inga ipdi oru suspense update pending vitaa nalla irukumaa terila so neengalae chit kuluki potu write it bro
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Invisible User(s), 4 Guest(s)