Adultery சமூக மற்றும் தற்காலக் கதைகள்-அனைத்துவிதமான சிறுகதைகள்

[Shivani Dass]

ரோஜா அறைக்குள் கொடுத்துவிட்டுச் சென்ற அந்த மாஸ்டர் பிளான் ஐடியா கார்த்திக்கின் மூளையில் ஆழமாகப் பதிந்தது. 'அவள் சொல்றதும் சரிதான்... சித்தி கண் முன்னாடியே ரோஜாகிட்ட கொஞ்சம் சில்மிஷம் பண்ணினாத்தான் அவளுக்கு அந்தப் பொறாமையும் காம வெறியும் சேர்த்துத் தலைக்கேறும்' என்று நினைத்துக்கொண்டான்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் சாப்பிட ஹாலுக்கு வந்தனர். பல்லவி சித்தி டேபிளுக்கு அருகில் நின்று சாப்பாடு பரிமாறத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் அப்போது ஒரு சாதாரணமான காட்டன் நைட்டியைத்தான் அணிந்திருந்தாள் என்றாலும், அந்தச் சூழலில் அவளது முகத்தில் இருந்த அந்தத் தயக்கமும், ஒருவித ஏக்கமாகத் துடித்த பார்வையும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது.

அனைவரும் டைனிங் டேபிளில் உட்கார்ந்தனர். பல்லவி ஒவ்வொருவருக்கும் தட்டுகளில் சோற்றைப் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்போது திடீரென்று ரோஜா தன் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தத் தொடங்கினாள். அவள் தன் நாற்காலியிலிருந்து சற்று நகர்ந்து கார்த்திக்கிற்கு மிக அருகில் அமர்ந்து கொண்டாள். பரிமாறிக் கொண்டிருந்த பல்லவிக்கு நேராகவே, ரோஜா தன் கையை நீட்டிக் கார்த்திக்கின் தொடையில் பலமாகத் தட்டினாள்.

"என்னடா... ரூம்ல உன்கிட்ட என்னென்னவோ பேசினேன், ஆனா நீ என்னமோ போனை நோண்டிக்கிட்டு முடங்கிட்ட!" என்று ரோஜா சத்தமாகச் சொல்லிக்கொண்டே, கார்த்திக்கின் இடுப்புப் பகுதிக்கு அருகில் தன் கையை வைத்து லேசாக வருடிக் கொடுத்தாள்.

கார்த்திக் சற்றும் தாமதிக்காமல், ரோஜாவின் அந்தத் தொடுகைக்கு உடனே பதிலளித்தான். அவன் தன் கையை நீட்டி ரோஜாவின் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து, அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்து அவளது கன்னத்தில் செல்லமாக ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

டேபிளுக்கு எதிரே நின்றுகொண்டு பரிமாறிக் கொண்டிருந்த பல்லவி, தன் கண் முன்னாடியே அவர்கள் இருவரும் இப்படி வெளிப்படையாக ரொமான்ஸ் செய்வதைப் பார்த்துவிட்டு அதிர்ந்து போனாள்! அவளது கையில் இருந்த கரண்டி லேசாக நடுங்கியது.

"ஏய்... என்ன பண்ணுறீங்க ரெண்டு பேரும்? உட்கார்ந்த இடத்துல என்ன லூசுத்தனமடா இது? ஒழுங்கா சாப்பிடுங்க!" என்று பல்லவி தன் குரலை சற்று உயர்த்தி, ஒரு செயற்கையான கோபத்துடன் அவர்களை அதட்டினாள். ஆனால் அவளது கண்களில் இருந்த அந்தத் தவிப்பும், உள்ளுக்குள் பொறாமையால் ஏற்பட்ட கொந்தளிப்பும் அவளது முகத்திலேயே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

ரோஜா விடாமல் நமுட்டுச் சிரிப்புடன் பல்லவியைப் பார்த்துச் சொன்னாள்: "அக்கா... அதுக்குள்ள ஏன் கோபப்படுற? நானும் இவனும் பேசிக்கிட்டுத்தானே இருக்கோம்? இவனுக்குத்தான் என்னையவிட வேற யாரு மேலயோ கண்ணு இருக்கு போலிருக்கு..." என்று கார்த்திக்கின் தோளில் தன் தலையைச் சாய்த்துக்கொண்டு வேண்டுமென்றே பல்லவியைக் கிண்டல் செய்தாள்.

கார்த்திக் ரோஜாவின் தோளைச் சுற்றிலும் தன் கையைப் போட்டுக் கொண்டு, பல்லவியின் முகத்தையே நேராகப் பார்த்தபடியே கூறினான்: "அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல ரோஜா... எனக்குப் பிடித்தவள் என் கண் முன்னாடியே இருக்காளே, அப்புறம் நான் ஏன் வேற எவளையும் பார்க்கப் போறேன்?"

அவன் அப்படிச் சொல்லும்போது, அவனது பார்வை பல்லவியின் பெரிய மார்பகங்களின் மீதும், அவளது வெட்கம் பிடிக்கும் முகத்தின் மீதும்தான் நிலைபெற்றிருந்தது.

பல்லவிக்கு அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் தூக்கி வாரிப்போட்டது. 'இவன் என்னைத்தான் மறைமுகமாகச் சொல்கிறானோ?' என்று நினைத்தவளுக்கு, உள்ளுக்குள்ளே நரம்பெல்லாம் புல்லரித்து, அவளது அந்தரங்க உறுப்பு சட்டென்று நீர்த்துப்போய் நனைய ஆரம்பித்தது. அந்தச் சில்மிஷக் காட்சி பல்லவியின் மனசுக்குள் இருந்த அத்தனை தடுகளையும் அடித்துத் நொறுக்கத் தொடங்கியது!

டேபிளில் அவர்கள் மூவரும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே, கார்த்திக் வேண்டுமென்றே அந்தப் பழைய குடும்பக் கதையைக் கிளறத் தொடங்கினான். அவன் ரோஜாவைப் பார்த்துக் குறும்புச் சிரிப்புடன் கேட்டான்:

"ஏய் ரோஜா... அப்போ எங்க சித்தப்பாவுக்கு என் சித்திதான் இரண்டாவது பொண்டாட்டி, அப்ப நீதான் அவருக்கு ஃபர்ஸ்ட் பொண்டாட்டியா?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டான்.

ரோஜா அந்த கேள்வியைக் கேட்டுச் சத்தமாகச் சிரித்துவிட்டு, டேபிளில் சோற்றைப் பிசைந்தபடியே பதிலளித்தாள்:

"ஆமாமா... என் சக்காளத்திதான் உங்க சித்தி! ஆனா ஒன்னு தெரியுமா கார்த்திக்? நான் அவளைவிட வயசுல சின்னப் பொண்ணுதான். உங்க சித்தப்பா என்னைத்தான் முதல்ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாரு. அப்புறம் கொஞ்ச நாள் கழிச்சு ஆபீஸ்ல இவளைப் பார்த்ததும் இவங்க மேல ஆசைப்பட்டுட்டாரு. ஒரு நாள் என்கிட்ட வந்து, 'இந்த மாதிரி ஆபீஸ்ல ஒரு பொண்ணு கூட எனக்குப் பழக்கம் இருக்கு, அவளை நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறேன், நாம ரெண்டு பேரையும் வச்சு ஒரு குடும்பம் நடத்தப் போறேன்'னு என்கிட்ட வந்து சொன்னாரு. அப்ப எனக்கு வந்த கோபம் இருக்கே... கொலவெறியே வந்துடுச்சு!"

ரோஜா பழைய கதையைச் சொல்லச் சொல்ல, பல்லவி தன் தட்டைப் பார்த்தபடியே எங்கு நிமிர்ந்து பார்ப்பது என்று தெரியாமல் வெட்கப்பட்டுத் தலைகுனிந்து உட்கார்ந்திருந்தாள்.

ரோஜா மேலும் தொடர்ந்தாள்: "ஆனா என்ன பண்ணுறது? அவர் அப்போ என்கிட்ட வந்து கையெடுத்துக் கும்பிட்டு, அவரோட பெரிய பாம்பைக் (ஆணுறுப்பைக்) காட்டி என்னை மயக்கிட்டாரு! அந்தப் பாம்போட பவர பார்த்துதான் நான் கட்டுப்பட்டுட்டேன். ஆனா என்ன... இன்னைக்கு விதி விளையாடி அந்தப் பாம்புதான் இப்போ படுக்கையில எழுந்துக்க முடியாம போயிடுச்சு! ஆனா என்னோட அதிர்ஷ்டம் பாரு... இன்னைக்கு அதே மாதிரி என்னைக் காக்க வைக்கிற வேற ஒரு பெரிய பாம்பு என் சக்காளத்தியோட வீட்டிலேயே, அவளோட மருமகன் மூலமாவே எனக்குக் கிடைச்சிருக்கு!"

ரோஜா சொன்ன அந்தப் பச்சையான வார்த்தைகளைக் கேட்ட கார்த்திக் குஷியாகி சிரித்துவிட்டான். பல்லவிக்கு வெட்கமும் காமமும் சேர்ந்து உடலெல்லாம் நடுங்கத் தொடங்கியது. ரோஜா மறைமுகமாகச் சொன்ன அந்த இரட்டை அர்த்தப் பேச்சு, பல்லவியின் கற்பனைக் குதிரையை எல்லை மீறித் தட்டிவிட்டது.