02-10-2026, 03:57 AM
(This post was last modified: 03-10-2026, 06:03 AM by raspudinjr. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
சவரம் செய்ய ஆளு வேணும்
அத்தியாயம் -1
மதுரைக்கு மேற்கே வைகை வந்து கொண்டிருக்கும் பாதையில் தான் அந்த சின்ன ஊர்! ஹைவேஸில் இருந்து ஊருக்குள் வர 8 கி.மீ ஆகும். காலையில் விவசாய விளைபொருட்கள் எடுத்துச் செல்ல, புற நகர் பகுதிகளுக்கு கட்டிட வேலைக்கு செல்பவர்கள் ,நகர்புற பகல் கொள்ளை பள்ளிக்கூடங்களுக்கு போகிறவர்கள் இவர்களுக்கென இரண்டு சர்வீஸும், பிற்பகலில் இரண்டு சர்வீஸும் மாலை இரண்டு ,இரவு கடைசி பஸ் என நாள் ஒன்றுக்கு ஏழுமுறை அரசு பேருந்து ஊருக்குள் வந்து செல்லும். மற்ற நேரங்களில் 8 கிமீ நடந்தோ, போக்கு மாட்டு வண்டி, டிராக்டர்கள், டூவிலர்களில் செல்பவர்களிடம் ஓசி கேட்டோ ஹைவேஸ் போய் விரைவுப் பேருந்துகளில் நகரம் போய் சேருவார்கள் !காவல் துறை , போஸ்ட் ஆபிஸ், வி.ஏ.ஒ ஆபிஸ் ரேசன் கடை என ஓரளவு ஊருக்குள் இருந்ததால் வசதியான கிராமம் என்றே சொல்லலாம் !
ஆனா நமக்கு இப்ப இந்த விவரம் எல்லாம் தேவையில்ல…! ஊர்ச்சாவடிக்கு வடக்கே பெரியாம்புள வீடு ந்னு சொன்னா யார் வேண்டும்னாலும் “கை”காட்டுவாங்க…ஊர் பிரஸிடெண்ட் வீட்டை !
ரெண்டு பக்கம் பெரிய திண்ணை வச்சு உள்ளே பெரிய கூடம் ! கூடத்தின் ஈசானி மூலையில் பூஜை ரூம், லாக்கர் , அதற்கு நேர் மேலே அரதப் பழசான பெரியாம்புள உபயோகப் படுத்திய மரக்கட்டை துப்பாக்கி ( அதில் குண்டுகள் இல்லை, பெரியாம்புளைக்கும் “குண்டுகள்” இல்லைன்னு மாட்டுத்தொழுவம் பராமரிக்கும் மாரித்தா பாட்டி சொல்லும்) கன்னி மூலையில் சிறிய படுக்கை அறை ( முன்பு பெரியாம்புள பயன்படுத்தியது, இப்போ அவர் பேரன் பிரஸிடெண்ட் பிரபு பயன்படுத்துரான்) அக்னி மூலையில் அடுப்பங்கரை ஒரு மூலையில் விறகு வைக்கும் அடுப்பும், சிறிய மர டேபிளில் கேஸ் அடுப்பும் இருந்தன. வாயு மூலையில் ஆங் நீங்க நினைக்கிறது இல்ல அது கூடத்துக்கு நேர் பின்னால் கொல்லைப்புறத்துல இருக்கு! வனஜா கலியாணம் ஆகி வந்த புதுசுல தோப்புல போய் ஆய் இருக்க முடியாதுன்னு சொன்னதால பிரபு பஞ்சாயத்து போர்டு ல ஆட்டையப் போட்ட காசுல கட்டுன டாய்லெட் , அதனுடன் இணைந்த பாத் ரூம் ! சுற்றி கோட்டை போல காம்பவுண்ட் சுவர் ! அதற்கு அப்பால் தனியே மாட்டுத் தொழுவம் !
கதையில் வர்ரதே ரெண்டொரு பொண்ணுங்க..அதுகளை வர்ணிக்கிறதை விட்டுப்புட்டு இவ்வளவு விஸ்தீரனமா ஏன் எழுதுறேங்கிர காரணத்தை அப்புறம் சொல்லுறேன்..இப்ப வாசலில் எதோ சத்தம் கேட்குது…என்னானு பார்ப்போம்!
“ அம்மா ! போஸ்ட் !”- போஸ்ட் மேன் குரல் கேட்டு ஆட்டு அரைகல்லில் பாசிப்பருப்பு உடைத்துக் கொண்டிருந்த வனஜா எட்டி வாசல் கதவுப் பக்கம் பார்த்தாள்.
வலது காலை மடக்கி இடது காலை நீட்டி காய்ஞ்ச பாசிப் பயறுகளை அரைகல்லில் போட்டு அரைத்து பருப்பாக உடைத்துக் கொண்டிருந்தவளின் முந்தானை சுருண்டு ரெண்டு முலைகளுக்கும் ஊடே கிடந்தது . மஞ்சக் கயிற்றில் போன வருசம் மீனாட்சி அம்மன் திருக்கல்யாணத்துக்கு பிரிச்சுகட்டிய தாலி அழுக்கேறிப் போயி முலைப் பள்ளத்தில் ஆக்ஸிடெண்ட் ஆன அம்பாசடர் போல மல்லாக்ககிடந்தது.ஒற்றை இடுப்பு மடிப்பு அந்த ஊர் ஆண்களை கையடிக்க வைக்கும் முக்கியக் கதாபாத்திரம் ஆக இருந்தது . முழங்கால் மூட்டு வரை சுருண்டு கிடந்த ஷிபான் சேலையைப் பார்க்காமல் கருப்பேறாத மென் தோல் மூட்டும், கிளி மூக்கு மாங்காய் ஒட்டியது போன்ற கெண்டைக் கால் சதையும்…இருங்க…!
“ அண்ணே ! இந்தா வாரேன்னே! - எழுந்து வாசப்பக்கம் விரை நடையுடன் ஓடியதில் வனஜாவை விவரிப்பது தடைப்பட்டது !
போஸ்ட் மேன் கொடுத்த கடுதாசி 50 பைசா கார்டு! பெறுநரில் திரு.பிரபு, பிரஸிடெண்ட் என்று போட்டிருக்க, முன் பக்கம் முனியாண்டி துணை க்கு கீழே நலம் விசாரிப்புக்கு அடுத்ததாக மச்சினன் போத்தி ராஜா டூவிலர் விபத்தில் அடிபட்டு மதுரை பெரியாஸ்பத்திரிக்கு கொண்டு வந்திருப்பதாவும் உடன் வரவும்ன்னு சொல்லி கீழே ஒப்பம்ங்கிற இடத்தில் பெரியசாமி மளிகைக்கடைன்னு இருந்தது!...
“ அய்யோ….போத்த்தீதீ !...ஏன் ராசா…! என்னாச்சு உனக்கு”? ங்குற வனஜாவின் கூப்பாட்டில் பஞ்சாயத்து போர்ட் ஆபிஸில் இருந்து தலை தெறிக்க ஓடி வந்தான் பிரபு !
“சரி முதலில் ஆஸ்பத்திரி போயி பார்த்துட்டு என்ன செய்யுறதுன்னு முடிவு பன்னுவோம்! மச்சானை வேற நல்ல அஸ்பத்திரி கூப்பிட்டு போறதுன்னாலும் போயிருவோம்!” - கணவனின் ஆறுதல் வார்த்தையில் தேறி பெரிய வயர்க் கூடையில் சிக்குன சேலை துணிமணிகளை அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டு இந்த் சுசூகி பைக்கில் விரட்டிக் கொண்டு போயி ஆஸ்பத்திரியில் இறங்கினர்.
வலது தொடை எலும்பும் இடுப்பு மூட்டும் இணையும் இடத்தில் மூட்டு விலகி ஜவ்வு சற்று கிழிந்திருப்பதாகவும்,நவீன அறுவைச் சிகிச்சைக்கு தனியார் ஆஸ்பத்திரி போகும் படியும் தற்காலிக வலி நிவாரணியும் சிராய்ப்புக்குகளுக்கு மருந்து கட்டும் தோள்பட்டை மனிக்கட்டில் சிறு கிழிசலுக்கு தையலும் போட்டிருந்தார்கள் ! மச்சினன் போத்தியை டிஸ்சார்ஜ் செய்து ஆவின் அருகே மூட்டு சிகிச்சை மையத்தில் கொண்டு போய் சேர்த்து விட்டு,செலவுக்கு காசும் கொடுத்து
துணைக்கு வனஜாவை இருக்க வைத்தான் பிரபு! ஊர் திரும்பி பணம் ஏற்பாடு செய்து வருவதாகவும், அது வரை ஆப்ரேசனுக்கான வேலைகளைச் செய்யும் படி சொல்லி விட்டுச் சென்றான் !
வனஜா,போத்தி இருவருக்கும் வயது வித்தியாசம் 10 ! போத்திக்கு 3 வயது இருக்கும் போது இருவரின் அம்மா காச நோயில் இறந்து விட போத்தியை சிறுவயதில் இருந்தே தூக்கி எடுத்து வளர்த்தவள் வனஜா தான் ! ஊரில் உள்ள இளசுகள் எல்லாம் 16,17 வயதுகளில் கலியாணம் ஆகி வயித்தில் ஒரு பிள்ளை, கையில் ரெண்டு பிள்ளைன்னு திரிஞ்ச காலத்தில் அப்பா பார்த்து வைத்த மாப்பிள்ளைகளையெல்லாம் தம்பிக்காக தட்டிக் கழித்தாள் வனஜா! வயது 24 ஆகையில் அப்பாவிற்கும் மாரடைப்பு வந்து விவசாய வேலைகளில் இருந்து ஓய்வெடுக்க, தூரத்து உறவில் மாமன் முறையுள்ள பிரபுவை கலியாணம் செய்து கொண்டாள்! திருமணம் ஆகி 4 வருடங்கள் ஓடியும் இன்னும் குழந்தை பாக்கியம் ஏதும் இல்லை. பிரபு லேசுபட்ட ஆள் கிடையாது! அகல உழுவதைக் காட்டிலும் ஆழ “உழுவது” நல்லது என்பதைப் புரிந்து வனஜாவைத் தூர் வாராத நாளில்லை ! மாதத்தின் 4-5 தீட்டு நாள் தவிர சொச்ச நாள் முழுவதும் வனஜா கூதிக்குள் விதை பாவாத பொழுதில்லை. வனஜாவும் பிரபு உடனான காம விளையாட்டில் கணவனுக்கு குறை வைத்ததே இல்லை!
விடியற்காலை தோட்டத்துக்கு தண்ணி பாய்ச்சி விட்டு வீட்டுக்கு வந்த ஜோரில் அடுப்பாங்கரையில் வனஜா இருந்தால், அங்கேயே அவளைக் குண்டியடிக்க ஆரம்பித்து விடுவான். ஆளற்ற அவ்வளவு பெரிய வீட்டில் வனஜாவும் கூச்சமோ சங்கடமோ பட்டதில்லை. பிரபு முழு மூடுடன் வந்து கட்டி அணைச்சாலோ முத்தமிட்டாளோ சேலையையும் பாவாடையையும் குண்டிக்கு மேல் தூக்கிக் கொண்டு குனிந்து கொண்டு அவன் பூலை வாங்கிக் கொள்ள தயங்க மாட்டாள் ! பிரபுவின் கனத்த பூல் வனஜாவின் கூதி ஈரமானாலும் சரி ஆகா விட்டாலும் சரி, உள்ளே நுழைத்து குத்த ஆரம்பித்தால், தானாகவே வனஜாவின் கூதி ஊறி ஊத்தெடுக்க ஆரம்பித்து விடும்! செக்ஸ் வாழ்க்கையில் யாரிடம் என்ன குறைபாடு என்றே தெரியவில்லை! அது குறித்து கேட்டு புலம்ப இரு வீட்டிலும் பெரிய கிழவிகள் இல்லாதது இருவருக்கும் வாழ்வில் வசந்தம் வீசியது!
மருத்துவமனையில் பெரிய டாக்டர் விசிட் செய்து ஆப்ரேசனுக்கான தேதியைக் குறித்தார். அருகில் நின்றிருந்த ஹெட் நர்ஸைப் பார்த்து சில மருத்துவக் குறிப்புகளைச் சொல்லி விட்டு, நாளை மறுநாள் ஆப்ரேசன் தியேட்டருக்கு கொண்டு செல்ல தயார்படுத்தும்படிக்கு சொல்லி சென்றார்.
ஹெட் நர்ஸ் போத்தியின் அக்கா வனஜாவிடம் , “ தம்பிக்கு வலது புற இடுப்புக்கு அருகில் ஆப்ரேசன் செய்ய இருப்பதால் பிறப்பு உறுப்பு, குண்டியின் பின் புறம் இருக்கும் ரோமங்களை நீக்கி சுத்தமா வைங்க!” - என்றாள்.
நர்ஸ் சொன்னதைக் கேட்ட வனஜாவுக்கு விக்’ என்று ஆனது.
அய்யோ வீட்டு ஆம்பளைக யாரும் இல்லியே நா எப்படி யாருகிட்ட சொல்லி உரோமத்தை நீக்கச் சொலுறதுன்னு பதறினாள்.!
“ ஏங்க இதெல்லாம் நாங்க சொல்லிட்டு திரியமுடியுமா? யாராவது ஆளை ரெடி பன்னி முடிச்சு வைங்க…நாளை வரை டைம் !- சொல்லி விட்டு நகர்ந்தாள் நர்ஸ்.
தயக்கத்துடன் வனஜா தம்பியைப் பார்க்க, அவனோ ஊசிமருந்தின் தீவிரத்தால் மெல்லிய உறக்கத்தில் இருந்தான்.
வனஜாவிற்கு தம்பியின் பிறப்பு உறுப்பு சுற்றி,இடுப்பு பகுதியில் யாரை வைத்து சவரம் செய்வது? யாரிடம் கேட்பது ? என வெட்கமும் குழப்பமும் சுத்தியடிக்க, புருசன் பிரபு விடம் கேட்கலாமா என்று நினைத்து பின் கூச்சப்பட்டு வேண்டாம்ன்னு முடிவு செய்தாள்.
போத்தி இருந்த அறையில் இருந்து குழப்பத்துடன் வந்த வனஜா ஹாலை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்த பெண்மணியை தெரியாமல் இடித்துக் கொள்ள, “ சாரி அக்கா! கவனக் குறைவு இடிச்சுட்டேன் !” என்றாள்.
“ அய்ய…அதலாம் ஒன்னும் வேணாம் கண்ணு…எதோ ஞாபகத்துல இருக்க போல…! என்னமும் உதவி வேணுமா கண்ணு? காபித்தண்ணி எதும் வாங்கியாரனுமா? அக்கா வாங்கியாரேன்…நீ அலைய வேண்டாம் !” - என்றாள் அந்த மத்திம வயது பெண்மணி !
வனஜா சட்டென கேட்டாள் , “ பரவாயில்லக்கா காபித்தண்ணி இப்ப வேணாமுக்கா…வேற ஒரு உதவி செய்ய முடியுமா?”
“ என்ன கண்ணு ?”
வனஜா கூச்சத்துடனும் வெட்கத்துடனும் சுற்று முற்றும் பார்த்தபடியே, “ என் தம்பிக்கு இடுப்புகிட்ட ஆப்ரேசன்! டாக்டர் சுத்தி இருக்கிற மயிர் எல்லாம் சுத்தம் பன்னி இருக்கனுமுட்டார்..எனக்கு இங்க டவுன்ல யாரையும் தெரியாது…யார்ட்ட கேட்குறதுன்னு தெரில..இதுக்கு யார்னாச்சும் ஆளுக இருக்காகலா?” மெல்லிய குரலில் கிசு கிசுத்தாள்.
“ அட 10 ரூ ரேசர் வாங்கி தம்பியவே சிரைச்சுக்க சொல்ல வேண்டியது தானே கண்ணு…இதுக்கு போய் இவ்ளோ யோசிக்கிற…?”
“ இல்லக்கா…அவன் ஷோல்டரிலும் அடி பட்டிருக்கு…இடுப்புல அடிங்கிறதால, ஒன்னுக்கு,ரெண்டுக்கு கூட தொணைக்கு ஆள் வேணும்ங்கிற நிலமை, அவனா சிரைச்சுக்க முடியாது!”
“ சரியா போச்சு…அப்ப மோள்றது பேள்றது அள்ளுறது பூராம் நீதானா? அப்புறம் உனக்கு எதுக்கு கூச்சம் ? வேற ஆள் தேடுற…நீயே பன்னி விட்ர வேண்டிதானே…!”
“அய்யோ அக்கா..எனக்கே நினைச்சா கை நடுங்குது..நா எப்படி ? உங்களுக்கு புண்ணியமா போகும் செலவுக்கு காசு கூட தாரேன்…யாராச்சும் ஆள் ஏற்பாடு பன்னுங்க அக்கா!”
காசு தாரேங்கிற வார்த்தை மந்திரமாக வேலை செய்தது. சுப்பு என்கிற சுப்பம்மாள் ( அப்பாடி ஒரு வழியா இவங்க பெயரை சொல்ல சந்தர்ப்பம் வந்துடுச்சு ) யோசித்தாள், அடுத்தாளைக் கூப்பிட்டு வந்து அவனுக்கு காசு வாங்கிக் கொடுக்கிறத விட நாமே செஞ்சு விட்டு காசு வாங்கிக் கிட்டால் என்ன ? .
“ ஏங்கண்ணு உனக்கு மறுப்பு இல்லின்னா வேற ஆஸ்பத்திரி வேலை ஆளுக யார்கிட்டயும் கேட்டுட்டு திரியாம, சொல்லாம இருந்தாக்க, நானே பண்ணி விடுறேன்..காசு எனக்குத் தர்ரியா!?”
வனஜாவுக்கு அப்பாடி என்றிருந்தது..சுப்புவின் கையப் புடித்துக் கொண்டாள்…அக்கா நீயே பண்ணி விட்ருக்கா…செலவுக்கு நான் தாரேன்” ந்னு சொன்னாள்!
தொடரும்
அத்தியாயம் -1
மதுரைக்கு மேற்கே வைகை வந்து கொண்டிருக்கும் பாதையில் தான் அந்த சின்ன ஊர்! ஹைவேஸில் இருந்து ஊருக்குள் வர 8 கி.மீ ஆகும். காலையில் விவசாய விளைபொருட்கள் எடுத்துச் செல்ல, புற நகர் பகுதிகளுக்கு கட்டிட வேலைக்கு செல்பவர்கள் ,நகர்புற பகல் கொள்ளை பள்ளிக்கூடங்களுக்கு போகிறவர்கள் இவர்களுக்கென இரண்டு சர்வீஸும், பிற்பகலில் இரண்டு சர்வீஸும் மாலை இரண்டு ,இரவு கடைசி பஸ் என நாள் ஒன்றுக்கு ஏழுமுறை அரசு பேருந்து ஊருக்குள் வந்து செல்லும். மற்ற நேரங்களில் 8 கிமீ நடந்தோ, போக்கு மாட்டு வண்டி, டிராக்டர்கள், டூவிலர்களில் செல்பவர்களிடம் ஓசி கேட்டோ ஹைவேஸ் போய் விரைவுப் பேருந்துகளில் நகரம் போய் சேருவார்கள் !காவல் துறை , போஸ்ட் ஆபிஸ், வி.ஏ.ஒ ஆபிஸ் ரேசன் கடை என ஓரளவு ஊருக்குள் இருந்ததால் வசதியான கிராமம் என்றே சொல்லலாம் !
ஆனா நமக்கு இப்ப இந்த விவரம் எல்லாம் தேவையில்ல…! ஊர்ச்சாவடிக்கு வடக்கே பெரியாம்புள வீடு ந்னு சொன்னா யார் வேண்டும்னாலும் “கை”காட்டுவாங்க…ஊர் பிரஸிடெண்ட் வீட்டை !
ரெண்டு பக்கம் பெரிய திண்ணை வச்சு உள்ளே பெரிய கூடம் ! கூடத்தின் ஈசானி மூலையில் பூஜை ரூம், லாக்கர் , அதற்கு நேர் மேலே அரதப் பழசான பெரியாம்புள உபயோகப் படுத்திய மரக்கட்டை துப்பாக்கி ( அதில் குண்டுகள் இல்லை, பெரியாம்புளைக்கும் “குண்டுகள்” இல்லைன்னு மாட்டுத்தொழுவம் பராமரிக்கும் மாரித்தா பாட்டி சொல்லும்) கன்னி மூலையில் சிறிய படுக்கை அறை ( முன்பு பெரியாம்புள பயன்படுத்தியது, இப்போ அவர் பேரன் பிரஸிடெண்ட் பிரபு பயன்படுத்துரான்) அக்னி மூலையில் அடுப்பங்கரை ஒரு மூலையில் விறகு வைக்கும் அடுப்பும், சிறிய மர டேபிளில் கேஸ் அடுப்பும் இருந்தன. வாயு மூலையில் ஆங் நீங்க நினைக்கிறது இல்ல அது கூடத்துக்கு நேர் பின்னால் கொல்லைப்புறத்துல இருக்கு! வனஜா கலியாணம் ஆகி வந்த புதுசுல தோப்புல போய் ஆய் இருக்க முடியாதுன்னு சொன்னதால பிரபு பஞ்சாயத்து போர்டு ல ஆட்டையப் போட்ட காசுல கட்டுன டாய்லெட் , அதனுடன் இணைந்த பாத் ரூம் ! சுற்றி கோட்டை போல காம்பவுண்ட் சுவர் ! அதற்கு அப்பால் தனியே மாட்டுத் தொழுவம் !
கதையில் வர்ரதே ரெண்டொரு பொண்ணுங்க..அதுகளை வர்ணிக்கிறதை விட்டுப்புட்டு இவ்வளவு விஸ்தீரனமா ஏன் எழுதுறேங்கிர காரணத்தை அப்புறம் சொல்லுறேன்..இப்ப வாசலில் எதோ சத்தம் கேட்குது…என்னானு பார்ப்போம்!
“ அம்மா ! போஸ்ட் !”- போஸ்ட் மேன் குரல் கேட்டு ஆட்டு அரைகல்லில் பாசிப்பருப்பு உடைத்துக் கொண்டிருந்த வனஜா எட்டி வாசல் கதவுப் பக்கம் பார்த்தாள்.
வலது காலை மடக்கி இடது காலை நீட்டி காய்ஞ்ச பாசிப் பயறுகளை அரைகல்லில் போட்டு அரைத்து பருப்பாக உடைத்துக் கொண்டிருந்தவளின் முந்தானை சுருண்டு ரெண்டு முலைகளுக்கும் ஊடே கிடந்தது . மஞ்சக் கயிற்றில் போன வருசம் மீனாட்சி அம்மன் திருக்கல்யாணத்துக்கு பிரிச்சுகட்டிய தாலி அழுக்கேறிப் போயி முலைப் பள்ளத்தில் ஆக்ஸிடெண்ட் ஆன அம்பாசடர் போல மல்லாக்ககிடந்தது.ஒற்றை இடுப்பு மடிப்பு அந்த ஊர் ஆண்களை கையடிக்க வைக்கும் முக்கியக் கதாபாத்திரம் ஆக இருந்தது . முழங்கால் மூட்டு வரை சுருண்டு கிடந்த ஷிபான் சேலையைப் பார்க்காமல் கருப்பேறாத மென் தோல் மூட்டும், கிளி மூக்கு மாங்காய் ஒட்டியது போன்ற கெண்டைக் கால் சதையும்…இருங்க…!
“ அண்ணே ! இந்தா வாரேன்னே! - எழுந்து வாசப்பக்கம் விரை நடையுடன் ஓடியதில் வனஜாவை விவரிப்பது தடைப்பட்டது !
போஸ்ட் மேன் கொடுத்த கடுதாசி 50 பைசா கார்டு! பெறுநரில் திரு.பிரபு, பிரஸிடெண்ட் என்று போட்டிருக்க, முன் பக்கம் முனியாண்டி துணை க்கு கீழே நலம் விசாரிப்புக்கு அடுத்ததாக மச்சினன் போத்தி ராஜா டூவிலர் விபத்தில் அடிபட்டு மதுரை பெரியாஸ்பத்திரிக்கு கொண்டு வந்திருப்பதாவும் உடன் வரவும்ன்னு சொல்லி கீழே ஒப்பம்ங்கிற இடத்தில் பெரியசாமி மளிகைக்கடைன்னு இருந்தது!...
“ அய்யோ….போத்த்தீதீ !...ஏன் ராசா…! என்னாச்சு உனக்கு”? ங்குற வனஜாவின் கூப்பாட்டில் பஞ்சாயத்து போர்ட் ஆபிஸில் இருந்து தலை தெறிக்க ஓடி வந்தான் பிரபு !
“சரி முதலில் ஆஸ்பத்திரி போயி பார்த்துட்டு என்ன செய்யுறதுன்னு முடிவு பன்னுவோம்! மச்சானை வேற நல்ல அஸ்பத்திரி கூப்பிட்டு போறதுன்னாலும் போயிருவோம்!” - கணவனின் ஆறுதல் வார்த்தையில் தேறி பெரிய வயர்க் கூடையில் சிக்குன சேலை துணிமணிகளை அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டு இந்த் சுசூகி பைக்கில் விரட்டிக் கொண்டு போயி ஆஸ்பத்திரியில் இறங்கினர்.
வலது தொடை எலும்பும் இடுப்பு மூட்டும் இணையும் இடத்தில் மூட்டு விலகி ஜவ்வு சற்று கிழிந்திருப்பதாகவும்,நவீன அறுவைச் சிகிச்சைக்கு தனியார் ஆஸ்பத்திரி போகும் படியும் தற்காலிக வலி நிவாரணியும் சிராய்ப்புக்குகளுக்கு மருந்து கட்டும் தோள்பட்டை மனிக்கட்டில் சிறு கிழிசலுக்கு தையலும் போட்டிருந்தார்கள் ! மச்சினன் போத்தியை டிஸ்சார்ஜ் செய்து ஆவின் அருகே மூட்டு சிகிச்சை மையத்தில் கொண்டு போய் சேர்த்து விட்டு,செலவுக்கு காசும் கொடுத்து
துணைக்கு வனஜாவை இருக்க வைத்தான் பிரபு! ஊர் திரும்பி பணம் ஏற்பாடு செய்து வருவதாகவும், அது வரை ஆப்ரேசனுக்கான வேலைகளைச் செய்யும் படி சொல்லி விட்டுச் சென்றான் !
வனஜா,போத்தி இருவருக்கும் வயது வித்தியாசம் 10 ! போத்திக்கு 3 வயது இருக்கும் போது இருவரின் அம்மா காச நோயில் இறந்து விட போத்தியை சிறுவயதில் இருந்தே தூக்கி எடுத்து வளர்த்தவள் வனஜா தான் ! ஊரில் உள்ள இளசுகள் எல்லாம் 16,17 வயதுகளில் கலியாணம் ஆகி வயித்தில் ஒரு பிள்ளை, கையில் ரெண்டு பிள்ளைன்னு திரிஞ்ச காலத்தில் அப்பா பார்த்து வைத்த மாப்பிள்ளைகளையெல்லாம் தம்பிக்காக தட்டிக் கழித்தாள் வனஜா! வயது 24 ஆகையில் அப்பாவிற்கும் மாரடைப்பு வந்து விவசாய வேலைகளில் இருந்து ஓய்வெடுக்க, தூரத்து உறவில் மாமன் முறையுள்ள பிரபுவை கலியாணம் செய்து கொண்டாள்! திருமணம் ஆகி 4 வருடங்கள் ஓடியும் இன்னும் குழந்தை பாக்கியம் ஏதும் இல்லை. பிரபு லேசுபட்ட ஆள் கிடையாது! அகல உழுவதைக் காட்டிலும் ஆழ “உழுவது” நல்லது என்பதைப் புரிந்து வனஜாவைத் தூர் வாராத நாளில்லை ! மாதத்தின் 4-5 தீட்டு நாள் தவிர சொச்ச நாள் முழுவதும் வனஜா கூதிக்குள் விதை பாவாத பொழுதில்லை. வனஜாவும் பிரபு உடனான காம விளையாட்டில் கணவனுக்கு குறை வைத்ததே இல்லை!
விடியற்காலை தோட்டத்துக்கு தண்ணி பாய்ச்சி விட்டு வீட்டுக்கு வந்த ஜோரில் அடுப்பாங்கரையில் வனஜா இருந்தால், அங்கேயே அவளைக் குண்டியடிக்க ஆரம்பித்து விடுவான். ஆளற்ற அவ்வளவு பெரிய வீட்டில் வனஜாவும் கூச்சமோ சங்கடமோ பட்டதில்லை. பிரபு முழு மூடுடன் வந்து கட்டி அணைச்சாலோ முத்தமிட்டாளோ சேலையையும் பாவாடையையும் குண்டிக்கு மேல் தூக்கிக் கொண்டு குனிந்து கொண்டு அவன் பூலை வாங்கிக் கொள்ள தயங்க மாட்டாள் ! பிரபுவின் கனத்த பூல் வனஜாவின் கூதி ஈரமானாலும் சரி ஆகா விட்டாலும் சரி, உள்ளே நுழைத்து குத்த ஆரம்பித்தால், தானாகவே வனஜாவின் கூதி ஊறி ஊத்தெடுக்க ஆரம்பித்து விடும்! செக்ஸ் வாழ்க்கையில் யாரிடம் என்ன குறைபாடு என்றே தெரியவில்லை! அது குறித்து கேட்டு புலம்ப இரு வீட்டிலும் பெரிய கிழவிகள் இல்லாதது இருவருக்கும் வாழ்வில் வசந்தம் வீசியது!
மருத்துவமனையில் பெரிய டாக்டர் விசிட் செய்து ஆப்ரேசனுக்கான தேதியைக் குறித்தார். அருகில் நின்றிருந்த ஹெட் நர்ஸைப் பார்த்து சில மருத்துவக் குறிப்புகளைச் சொல்லி விட்டு, நாளை மறுநாள் ஆப்ரேசன் தியேட்டருக்கு கொண்டு செல்ல தயார்படுத்தும்படிக்கு சொல்லி சென்றார்.
ஹெட் நர்ஸ் போத்தியின் அக்கா வனஜாவிடம் , “ தம்பிக்கு வலது புற இடுப்புக்கு அருகில் ஆப்ரேசன் செய்ய இருப்பதால் பிறப்பு உறுப்பு, குண்டியின் பின் புறம் இருக்கும் ரோமங்களை நீக்கி சுத்தமா வைங்க!” - என்றாள்.
நர்ஸ் சொன்னதைக் கேட்ட வனஜாவுக்கு விக்’ என்று ஆனது.
அய்யோ வீட்டு ஆம்பளைக யாரும் இல்லியே நா எப்படி யாருகிட்ட சொல்லி உரோமத்தை நீக்கச் சொலுறதுன்னு பதறினாள்.!
“ ஏங்க இதெல்லாம் நாங்க சொல்லிட்டு திரியமுடியுமா? யாராவது ஆளை ரெடி பன்னி முடிச்சு வைங்க…நாளை வரை டைம் !- சொல்லி விட்டு நகர்ந்தாள் நர்ஸ்.
தயக்கத்துடன் வனஜா தம்பியைப் பார்க்க, அவனோ ஊசிமருந்தின் தீவிரத்தால் மெல்லிய உறக்கத்தில் இருந்தான்.
வனஜாவிற்கு தம்பியின் பிறப்பு உறுப்பு சுற்றி,இடுப்பு பகுதியில் யாரை வைத்து சவரம் செய்வது? யாரிடம் கேட்பது ? என வெட்கமும் குழப்பமும் சுத்தியடிக்க, புருசன் பிரபு விடம் கேட்கலாமா என்று நினைத்து பின் கூச்சப்பட்டு வேண்டாம்ன்னு முடிவு செய்தாள்.
போத்தி இருந்த அறையில் இருந்து குழப்பத்துடன் வந்த வனஜா ஹாலை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்த பெண்மணியை தெரியாமல் இடித்துக் கொள்ள, “ சாரி அக்கா! கவனக் குறைவு இடிச்சுட்டேன் !” என்றாள்.
“ அய்ய…அதலாம் ஒன்னும் வேணாம் கண்ணு…எதோ ஞாபகத்துல இருக்க போல…! என்னமும் உதவி வேணுமா கண்ணு? காபித்தண்ணி எதும் வாங்கியாரனுமா? அக்கா வாங்கியாரேன்…நீ அலைய வேண்டாம் !” - என்றாள் அந்த மத்திம வயது பெண்மணி !
வனஜா சட்டென கேட்டாள் , “ பரவாயில்லக்கா காபித்தண்ணி இப்ப வேணாமுக்கா…வேற ஒரு உதவி செய்ய முடியுமா?”
“ என்ன கண்ணு ?”
வனஜா கூச்சத்துடனும் வெட்கத்துடனும் சுற்று முற்றும் பார்த்தபடியே, “ என் தம்பிக்கு இடுப்புகிட்ட ஆப்ரேசன்! டாக்டர் சுத்தி இருக்கிற மயிர் எல்லாம் சுத்தம் பன்னி இருக்கனுமுட்டார்..எனக்கு இங்க டவுன்ல யாரையும் தெரியாது…யார்ட்ட கேட்குறதுன்னு தெரில..இதுக்கு யார்னாச்சும் ஆளுக இருக்காகலா?” மெல்லிய குரலில் கிசு கிசுத்தாள்.
“ அட 10 ரூ ரேசர் வாங்கி தம்பியவே சிரைச்சுக்க சொல்ல வேண்டியது தானே கண்ணு…இதுக்கு போய் இவ்ளோ யோசிக்கிற…?”
“ இல்லக்கா…அவன் ஷோல்டரிலும் அடி பட்டிருக்கு…இடுப்புல அடிங்கிறதால, ஒன்னுக்கு,ரெண்டுக்கு கூட தொணைக்கு ஆள் வேணும்ங்கிற நிலமை, அவனா சிரைச்சுக்க முடியாது!”
“ சரியா போச்சு…அப்ப மோள்றது பேள்றது அள்ளுறது பூராம் நீதானா? அப்புறம் உனக்கு எதுக்கு கூச்சம் ? வேற ஆள் தேடுற…நீயே பன்னி விட்ர வேண்டிதானே…!”
“அய்யோ அக்கா..எனக்கே நினைச்சா கை நடுங்குது..நா எப்படி ? உங்களுக்கு புண்ணியமா போகும் செலவுக்கு காசு கூட தாரேன்…யாராச்சும் ஆள் ஏற்பாடு பன்னுங்க அக்கா!”
காசு தாரேங்கிற வார்த்தை மந்திரமாக வேலை செய்தது. சுப்பு என்கிற சுப்பம்மாள் ( அப்பாடி ஒரு வழியா இவங்க பெயரை சொல்ல சந்தர்ப்பம் வந்துடுச்சு ) யோசித்தாள், அடுத்தாளைக் கூப்பிட்டு வந்து அவனுக்கு காசு வாங்கிக் கொடுக்கிறத விட நாமே செஞ்சு விட்டு காசு வாங்கிக் கிட்டால் என்ன ? .
“ ஏங்கண்ணு உனக்கு மறுப்பு இல்லின்னா வேற ஆஸ்பத்திரி வேலை ஆளுக யார்கிட்டயும் கேட்டுட்டு திரியாம, சொல்லாம இருந்தாக்க, நானே பண்ணி விடுறேன்..காசு எனக்குத் தர்ரியா!?”
வனஜாவுக்கு அப்பாடி என்றிருந்தது..சுப்புவின் கையப் புடித்துக் கொண்டாள்…அக்கா நீயே பண்ணி விட்ருக்கா…செலவுக்கு நான் தாரேன்” ந்னு சொன்னாள்!
தொடரும்
❤️ Raspudin Jr ❤️
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
