Adultery சமூக மற்றும் தற்காலக் கதைகள்-அனைத்துவிதமான சிறுகதைகள்

[Shivani Dass]

சமூக மற்றும் தற்காலக் கதைகள்-அனைத்துவிதமான  சிறுகதைகள் 

1.அன்னையின் அடிச்சுவடு: அலையும் புயலும்

2. 12 B- Part -1

3.12 B- Part -2

4.கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா

5.[i]கண்ணா 2 லட்டு தின்ன ஆசையா[/i]

[Shivani Dass]

1. சுமதி (42) - அம்மா
   
   
2. ஆறுமுகம் (48) - அப்பா 
   
   
3. கார்த்திக் (20) - மகன்
   
   

சுமதிக்கு வயது 42. அவளது கணவன் ஆறுமுகம் அருகில் உள்ள ஃபேக்டரியில் வேலை பார்த்துவிட்டு தினமும் இரவு வீடு திரும்புவான். அவர்களுக்கு ஒரே மகன் கார்த்திக் (20), கல்லூரி படித்து வருகிறான்.

அப்பா ஆறுமுகம் தினமும் இரவில் சுமதியுடன் கட்டிலில் சேர்வது வழக்கம். அந்தச் சமயத்தில் சுமதிக்கு ஏற்படும் சுகம் காரணமாக அவளால் தன் சத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியாது. அதுமட்டுமின்றி, ஆறுமுக்கும் சத்தம் போட்டால்தான் அவனுக்கு மூடு அதிகமாகும் என்பதால் அவனும் சத்தமாகவே ஈடுபடுவான். இதனால் அந்த ஒலியெல்லாம் பக்கத்து அறையில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் கார்த்திக்கின் காதில் தெளிவாக விழும்.

நள்ளிரவு நேரம்... கார்த்திக்கிற்குத் தூக்கம் வராமல் படுத்திருப்பான். அடுத்த அறையிலிருந்து அம்மா எழுப்பும் அந்த ஆபாசமான சத்தங்களும், முனங்கல்களும் அவனது மனதைச் சுண்டி இழுக்கும். அப்பாவை நினைத்து அவனுக்குள் விகாரமான எண்ணங்கள் ஓடும். ஆரம்பத்தில் இதனால் கார்த்திக் மிகவும் டிஸ்டர்ப் ஆனான். ஆனாலும் வெளியே பெரியதாகப் பெரிதுபடுத்திக் கொள்ள மாட்டான்.

இப்படியே நாட்கள் ஓடின. பெற்றோர்கள் இருவரும் இரவில் சேரும்போதெல்லாம் அந்தச் சத்தம் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது. கார்த்திக் தன் அறையில் தன் விறைத்த ஆணுறுப்பைக் கையில் பிடித்துக் கை அடிக்கத் தொடங்குவான். ஆனால் அவனுக்கு அவ்வளவு சீக்கிரம் விந்து (கஞ்சி) வராது. அப்பா-அம்மா முடங்கி முடித்துவிட்டு சுமார் 15 முதல் 20 நிமிடங்களில் தூங்கிவிடுவார்கள். ஆனால் கார்த்திக்கோ 45 நிமிஷம் முதல் ஒரு மணி நேரம் வரை கஷ்டப்பட்டு கை அடிப்பான்.

அம்மா ஓவு முடித்துவிட்டு பாத்ரூமிற்குத் தண்ணீர் கழுவச் செல்வாள். கார்த்திக் தன் அறைக் கதவின் சந்து வழியே சுமதி நடந்து செல்வதைப் பார்த்துவிட்டு, அவளுக்காகக் காத்திருந்து தன் வேலையைத் தொடர்வான்.

ஒருநாள் இரவு அப்பா தூங்கிய பிறகு, கார்த்திக் தன் அறையில் தனியாகக் கை அடித்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்தான். அப்போது சமையலறையில் தண்ணீர் குடிக்க வந்த சுமதியிடம் அவன் நேரடியாகவே கேட்டான்:

"ம்மா... நீயும் அப்பாவும் நைட் பண்றப்போ ஏன்மா இப்படி இவ்வளவு சத்தம் போடுறீங்க? என்னால தூங்கவே முடியல."

சுமதி மகனைப் பார்த்துச் சிறிதும் வெட்கப்படாமல், மிக கேஷுவலாகப் சிரித்தபடியே கூறினாள்:

"ஆமாடா... எனக்கும் அப்படிப் பண்ணாதான் சுகமா இருக்கு. உங்க அப்பாவுக்கும் நான் சத்தம் போட்டாதான் மூடு அதிகமாகும். அவரும் அப்படித்தான் பண்றாரு. எனக்கும் புரியுது உன்னை நான் ரொம்ப டிஸ்டர்ப் பண்றேன்னு, ஆனா என்னால சத்தத்தைக் கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல கார்த்திக், வேற வழி இல்லடா."

மகன் இப்படி வெளிப்படையாகக் கேட்டதும், இருவரும் நல்ல நண்பர்களைப் போல அதைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினர். சில நாட்கள் கழித்து, அப்பா வேலைக்குச் சென்ற பிறகு பகல் நேரத்திலும், இரவிலும் கார்த்திக் படும் கஷ்டத்தை சுமதி கவனிக்கலானாள்.

"ஏன்டா கார்த்திக்... உனக்குச் சீக்கிரம் கஞ்சி வராதா? ஏன் தினமும் ஒரு மணி நேரம் வரைக்கும் உள்ள உட்கார்ந்து கை அடிச்சிட்டு வர்ற?" என்று கேட்டாள்.

அதற்கு கார்த்திக் கஷ்டத்தோடு சொன்னான்: "ம்மா... நான் ஏதாவது கற்பனை பண்ணிகிட்டே அடிக்கணும். நானாவே பண்ணிக்கிறதுனால எனக்கு ரொம்ப நேரம் ஆகுது. கை வேற வலிக்குது. ஆனா என்ன பண்றதுமா, எனக்கு வேற வழி இல்லையே!"

மகனின் தவிப்பைப் பார்த்த சுமதிக்கு அவனது மீது பரிதாபம் எழுந்தது. "சரிடா... உனக்கு ரொம்பக் கஷ்டமா இருந்தா நான் உனக்குக் கைல ஹெல்ப் பண்றேன்," என்று சம்மதித்தாள்.

அன்று இரவு அப்பா தூங்கிய பிறகு, சுமதி நைட்டியோடு கார்த்திக்கின் அறைக்கு வந்தாள். முதல் நாள் அவள் உள்ளே வரும்போது சற்று வெட்கப்பட்டாள். கார்த்திக்கும் அம்மாவைத் தன் அருகில் பார்த்துக் குனிந்த தலை நிமிராமல் நாணினான்.

சுமதி தான் மகனுக்கு உதவி செய்ய முன்வந்து, "இதெல்லாம் ஒன்னும் பெரிய தப்பில்லடா, சஜஜமான விஷயம்தான்... உன் குஞ்சை வெளியே எடு," என்று சொல்லி அவனை நிர்வாணமாகப் படுக்கச் சொன்னாள்.

கார்த்திக் தன் லுங்கியை அவிழ்த்துவிட்டு நிர்வாணமாகப் படுத்தான். சுமதி அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவனது ஆணுறுப்பைத் தடவிக்கொடுத்துக் கை அடிக்கத் தொடங்கினாள். கார்த்திக் கண் மூடி சுகத்தை அனுபவித்தாலும், அவ்வப்போது தன் அம்மாவின் முகத்தையும், அவளது ஏறி இறங்கும் மார்பகங்களையும் பார்த்துக் ரசித்தான்.

நாட்கள் செல்லச் செல்ல, சுமதி மகனுக்குக் கை அடித்து விடுவதற்காக வரும்போதே தன் நைட்டியின் ஜிப்பை முழுமையாகப் போடாமல் வருவாள். அவளது மார்பகங்கள் நைட்டிக்குள் மூடியிருந்தாலும், முக்கால்வாசி முலைகளும், காம்பும் லேசாக வெளியே தெரியும். அதைப் பார்த்துக் கொண்டே கார்த்திக் கை அடிப்பான். முலைகள் ஆடுவதைப் பார்த்து அவனுக்கு இன்னும் வெறி ஏறும்.

ஆனாலும் கஞ்சி வர 45 நிமிடங்கள் ஆகும். நாளாக நாளாக அம்மாவின் ஜிப்பைத் திறந்தே வரச் சொன்னான். சுமதி உள்ளே வந்தவுடன் தன் நைட்டியின் ஜிப்பை முழுமையாகக் கழட்டிவிட்டு, தன் இரண்டு பெரிய முலைகளையும் வெளியே தூக்கிப் போட்டுவிடுவாள்.

ஒருநாள் சுமதி அப்படி முலைகளை வெளியே போட்டுவிட்டு அவனுக்குக் கை அடித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, கார்த்திக் அவளது முலையைப் பார்த்துக்கொண்டே கேட்டுவிட்டான்:

"ம்மா... உன் முலையை நான் கொஞ்சம் தொட்டுப் பார்க்கலாமா?"

சுமதி புன்னகையுடன் கூறினாள்: "நீ எப்போதான் கேட்கப் போறனு நானும் பார்த்துட்டே இருந்தேன்டா. நீ ரொம்ப நாளா என் முலையைப் பார்த்தே கை அடிக்கிறதைக் கவனிச்சிருக்கேன். என் முலை மேல கூட கஞ்சியை விட்டிருக்க... ஆனா நீ தொட்டுப் பார்க்கணும்னு நினைச்சதே இல்லையே! தொட்டுப் பார்த்துக்கோடா, வேணும்னா பிசைஞ்சு கூடப் பார்."

கார்த்திக் அதைக் கேட்டதும் சந்தோஷமடைந்து, தன் அம்மாவின் முலைகளைப் பிடித்துப் பிசைந்தான், காம்பை விரல்களால் நசுக்கினான். அதே நேரம் சுமதி அவன் குஞ்சைக் கையில் பிடித்து ஆட்டிக்கொண்டிருப்பாள்.

ஆனால் இப்படி தினமும் முக்கால் மணி நேரம் கை அடிப்பதால் சுமதிக்குக் கை நரம்பெல்லாம் வலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. ஒருநாள் அவள் தன் மகனிடம் சோர்வுடன் புலம்பினாள்:
"கார்த்திக்... என்னால முடியலடா, டெய்லி முக்கால் மணி நேரம் கை அடிச்சு என் கை வலிக்குது. வேற ஏதாவது வழி இருக்கான்னு பாரு."

கார்த்திக்கும் யோசித்துவிட்டு, "ம்மா... இன்னைக்கு வித்தியாசமாக எனக்கு வாயில பண்ணி விடுறியா? எவ்வளவு நேரம் ஆகுதுன்னு பார்க்கலாம்," என்று கேட்டான்.

சுமதி முதலில் தயங்கினாலும், தினமும் கை அடித்துத் தன் கை வர்வதை விட இது பரவாயில்லை என்று நினைத்து, "சரி... இன்னைக்கு ட்ரை பண்ணிப் பார்க்கலாம்," என்றாள்.

அவள் வழக்கம் போல தன் நைட்டியைக் கழட்டிவிட்டு முலைகளை வெளியே எடுத்துவிட்டு, கார்த்திக்கிற்கு முன்னால் தரையில் மண்டியிட்டாள். கார்த்திக் தன் விறைத்த சுன்னியை அம்மாவின் வாயில் நீட்டினான். சுமதி தன் வாயைத் திறந்து அந்த ஆணுறுப்பை உள்ளே கவவிச் சப்பத் தொடங்கினாள்.

ஆச்சரியப்படும் விதமாக, வெறும் கையால் 45 நிமிடங்கள் பிடித்த கார்த்திக்கிற்கு, அம்மாவின் வாயில் சுன்னியை விட்ட சில நிமிடங்களிலேயே வெறி ஏறி கஞ்சி வரத் தொடங்கியது. அதுமட்டுமின்றி, கார்த்திக்கும் தன் அம்மாவின் வாய்க்குள்ளேயே குஞ்சை விட்டு வேக வேகமாக இடிக்கத் தொடங்கினான் (அம்மாவின் வாயில் ஓத்தான்).

சுமதிக்குக் கை வலி தொல்லை தீர்ந்தது; கார்த்திக்கும் 15 நிமிடங்களிலேயே உச்சக்கட்டம் அடைந்தான்.

இந்த வாயால் செய்யும் பழக்கம் நாளுக்கு நாள் தீவிரமானது. இரவில் மட்டுமல்லாமல், பகலில் அப்பா வேலைக்குச் சென்ற பிறகு நல்ல மூடு இருக்கும்போதெல்லாம் கார்த்திக் தன் குஞ்சைத் தூக்கிக்கொண்டு அம்மாவிடம் செல்வான். சுமதி எந்தவித மறுப்பும் சொல்லாமல் உடனே மண்டியிட்டு தன் மகனின் ஆணுறுப்பை வாயில் வாங்குவாள்.

சுமதி சமையலறையில் வேலை செய்து கொண்டிருப்பாள். கார்த்திக் நேராக அங்கு சென்று தன் அம்மாவின் முன் நிற்பான். சுமதி எந்தவித மறுப்பும் சொல்லாமல் தன் வேலையை விட்டுவிட்டு மகனின் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வாள்.

அவளது வாய்க்குள் கார்த்திக் தன் ஆணுறுப்பை விட்டு நன்றாக இடித்துத் தன் கஞ்சியை ஊற்றுவான். சுமதி அதை முழுமையாக வாங்கி விழுங்குவாள். பின்பு அவளது கீழ் பகுதியைக் கிளீன் செய்துவிட்டு கார்த்திக்கை அனுப்பி வைப்பாள்.

கார்த்திக் தன் சுன்னியை அம்மாவின் தொண்டை வரை விட்டு நன்றாக இடித்துத் தன் சுடச்சுடக் கஞ்சியை அவளது வாய்க்குள்ளேயே பீய்ச்சியடிப்பான். சுமதி அந்த விந்து அனைத்தையும் முழுமையாகக் குடித்துவிட்டு, கார்த்திக்கின் ஆணுறுப்பைத் தன் நாக்கால் நன்றாக நக்கிச் சுத்தம் செய்துவிட்டு அனுப்புவாள்.

அப்பாவின்றித் தனித்திருக்கும் பகல் நேரமும், இரவும் தாயும் மகனும் பரஸ்பரம் தங்கள் காமத் தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் ஒரு விசித்திரமான மற்றும் இன்பமான குடும்ப வாழ்க்கை அந்த வீட்டில் தொடர்ந்து சுகமாக நடந்து கொண்டிருந்தது.

[Shivani Dass]

முதல் முறையே கதை எழுதி பழகுறேன், எனக்கு கமெண்ட் பண்ணி சப்போர்ட் பண்ணுங்க

[Shivani Dass]

12B Part-1

ஒரு வாரம் கழித்து, ஜோதியும் அவளது மகன் கார்த்திக்கும் அந்த மலைப் பங்களாவுக்குக் கிளம்பினார்கள். இந்த முறை தாயும் மகனுடன் வருவதில் இருவரும் எந்தத் தடையையும் கூறவில்லை. அவளே அப்பாவிடம் பேசி சம்மதம் வாங்கினாள். தங்கையில்லாததால் அம்மாவும் தன்னுடன் வருவதில் அப்பாவுக்கும் பெரிதாக எந்த மறுப்பும் இருக்கவில்லை. அப்பாவுக்கு வியாபாரத்தில் இருந்த ஈடுபாடு காரணமாக அவர் அங்கேயே அதிக நேரம் செலவழிப்பார். எனவே, அவர்கள் இருவரும் அதிகாலையிலேயே காரில் கிளம்பினார்கள்.

காலை நேரம்... வீட்டின் வாசலில் கார் தயாராக நின்றது. மலைப் பங்களாவுக்குச் செல்வதற்காக கார்த்திக்கும் அவனது தாய் ஜோதியும் கிளம்பினார்கள். பயணம் தொடங்கும் போது ஜோதி சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். கார்த்திக் காரை ஸ்டார்ட் செய்ய, ஜோதி வந்து முன்பக்க இருக்கையில் அவனுக்கு அருகில் உட்கார்ந்தாள்.

கார் முன்னை நோக்கி நகரத் தொடங்கியதும், கார்த்திக் பின்னோக்கித் திரும்பி வீட்டின் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்த தன் அப்பாவுக்கு டாட்டா காமித்தான். அப்பா கார்த்திக்குக்குப் பதிலுக்குக் கையை அசைத்து வழிஅனுப்பி வைத்தார்.

அப்பா உள்ளே செல்வதற்காகக் கார்த்திக் தன் முகத்தைத் திருப்பியபோது, தன் அருகில் இருந்த அம்மாவைப் பார்த்துவிட்டு அதிர்ந்து சிரித்துவிட்டான். ஆம்! கார் நகர்ந்த வேகத்தில் ஜோதி தான் அணிந்திருந்த சுடிதார் பேண்டை உடனே கழட்டித் தன் மடியில் மடித்து வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் சுடிதார் பேண்டை அவு்த்திருந்ததால், அவளது பக்கவாட்டில் கார்த்திக் வாங்கித் தந்த அந்த வெள்ள நிற ஜட்டி லேசாக வெளியே தெரிந்தது. அதைப் பார்த்துக் கொண்டே ஜோதி காமமாகச் சிரித்தாள். கார்த்திக் இதைக் கண்டு ஒன்றும் கேட்காமல் வண்டியை ஓட்டினான்.


காரை விட்டு வெளியே செல்லச் செல்ல, ஜோதியின் உடைகள் ஒவ்வொன்றாகக் குறைந்தன. 


கார் சந்து முனையைத் தாண்டி மெயின் ரோட்டிற்குத் திரும்புவதற்காக வளைந்தபோது, ஜோதி சல்லெனெத் தன் கையை நீட்டி கார்த்திக்கின் பேண்டுக்கு மேலேயே அவனது விறைத்த ஆணுறுப்பைப் பிடித்துத் தடவத் தொடங்கினாள்.

அவர்களின் ஊரைத் தாண்டி வண்டி மெயின் ரோட்டிற்கு வந்ததும், ஜோதி மேலும் ஒரு அதிரடியைச் செய்தாள். மேலே அணிந்திருந்த சுடிதாரையும் கழட்டித் தன் இருக்கையில் தூக்கிப் போட்டாள். இப்போது அவள் வெறும் வெள்ளை நிற பிராவும், அந்த வெள்ள நிற ஜட்டியும் மட்டுமே அணிந்திருந்தாள்.

அவளது அரைகுறை நிர்வாணக் கோலத்தைப் பார்த்த கார்த்திக், வியப்புடன் கேட்டான்:
"என்னம்மா... ஊரைத் தாண்டியதுமே எல்லாத்தையும் கழட்டிட்டு வெறும் பிரா, ஜட்டியோட உட்கார்ந்திருக்க? உனக்கு வெட்கமா இல்லையா?"

அதற்கு ஜோதி தன் மார்பகங்களை லேசாகக் குலுக்கிவிட்டு, ஒரு காமப் பார்வையுடன் சிரித்தபடியே கூறினாள்:
"பெட்ரூம்ல இருந்தா நான் கம்ப்ளீட்டா அம்மணமாவே இருப்பேன்டா கார்த்திக். ஆனா இப்போ நாம கார்ல வெளியே போயிட்டு இருக்கோம். ரோட்டுல வண்டி போகுது. அதனாலதான் இந்த அளவுக்குச்சாவது பிராவும் ஜட்டியும் விட்டு வச்சிருக்கேன்," என்று சொல்லிவிட்டு அவனது ஆணுறுப்பை இன்னும் அழுத்தமாகப் பிசைந்தாள். 

பிரா வெள்ளை நிறத்தில் கொசுவலை போல இருக்க, அவளது மார்பகங்களை வெளியே காட்டும் வகையில் இருந்தது. பேண்டியின் முன் பக்கம் ஒரு முக்கோணம் அளவுக்கு மட்டுமே மெலிதான துணி இருந்தது. அதை மட்டும் அணிந்துகொண்டு அவள் அவனுடன் குலுங்கி குலுங்கிப் பேசிச் சிரித்துக் கொண்டு வந்தாள். அவன் வண்டியை ஓட்டியபடியே அவ்வப்போது அவளது உடலைத் தடவிப் பிசைந்து கொண்டும் ஆபாசமாகப் பேசிக் கொண்டும் வந்தான்.

மெயின் ரோட்டில் கார் சீராகப் பறந்து கொண்டிருந்தது. கார்த்திக் ஒரு கையால் ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்துக் கொண்டு வண்டியை ஓட்ட, மறு கையால் ஜோதியின் தொடைகளையும் இடுப்பையும் தடவிக்கொண்டிருந்தான். ஜோதியோ வெறும் பிரா மற்றும் ஜட்டியுடன் காரில் அமர்ந்து கொண்டு தன் மகனை மேலும் காம வெறியில் ஆழ்த்தினாள்.

அவளது உடலின் அரைகுறைத் தோற்றத்தைக் பார்த்துக்கொண்டே கார்த்திக் வண்டியை ஓட்ட, ஜோதி தன் கணவனைப் போலத் தன் மகனிடமும் ஒரு சுவாரஸ்யமான சவாலை முன்வைத்தான்.

அவள் காமப் பார்வையுடன் சிரித்தபடியே கூறினாள்:

"ஏண்டா கார்த்திக்... உனக்குத்தான் என் மேல இவ்வளவு வெறி இருக்குல்ல? இப்போ உனக்கு ஒரு சவால். நாம இங்கிருந்து அந்த மலைப் பங்களா போய் சேர்றதுக்குள்ள நீ உன் கஞ்சியை விடவே கூடாது. வழியில உன்னை நான் என்னவெல்லாமோ பண்ணிப் பார்ப்பேன், ஆனா நீ கண்ட்ரோல் பண்ணித் தாக்குப் பிடிக்கணும். உன்னால முடியுமா பார்ப்போம்!" என்றாள்.

அதைக்கேட்ட கார்த்திக் பெருமிதத்துடன், "ச்சே... இது என்ன பெரிய சவால்? உன் அழகுக்கு முன்னால நான் கஞ்சியைத் தடுத்து நிறுத்தக் கஷ்டம்தான், ஆனாலும் உன்னை நினைச்சுகிட்டே நான் தாக்குப் பிடிச்சு காட்டுறேன். ஒருவேளை நான் தோத்துட்டா நீ சொல்றதெல்லாம் கேக்குறேன். நான் ஜெயிச்சிட்டா என்ன தருਵ?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு ஜோதி வக்கிரமாகச் சிரித்துவிட்டு, "நீ ஜெயிச்சிட்டா இந்த மலைப் பங்களாவே உனக்குத்தான்டா! அங்க போய் உன்கிட்ட முழுசா சரண்டர் ஆகி உன்கிட்ட அடிமையா கிடக்கிறேன்," என்று ஆபாசமாகப் பேசினாள்.

அவள் அப்படிப் பேசப் பேச, கார்த்திக்கிற்கு மூடு உச்சகட்டத்திற்கு ஏறியது. அவனது பேண்டுக்குள்ளிருந்த ஆணுறுப்பு இரும்புத் தூண் போல இறுகி விறைத்துக் கொண்டது. அவனால் அந்தத் தாக்கத்தைத் தாங்க முடியவில்லை.

உடனே கார்த்திக் தன் இடது கையால் ஸ்டியரிங்கை லேசாகப் பிடித்துக்கொண்டு, வலது கையால் ஜோதியின் தலையைப் பிடித்துத் தன் மடிப் பகுதியை நோக்கி அழுத்தமாக இழுத்தான். "இப்போவே உனக்கான சவாலை ஸ்டார்ட் பண்றேன்டி!" என்று அவன் ஆவேசமாகச் சொன்னான்.

ஜோதி இதற்காகத்தான் காத்துக்கொண்டிருந்தது போல, சிறிதும் யோசிக்காமல் தன் தலையைக் கீழே சாய்த்து, கார்த்திக்கின் பேண்டை விலக்கி அந்த விறைத்து நின்ற 11 இன்ச் தடிமனான ஆணுறுப்பை வெளியே எடுத்தாள். எடுத்ததுமே அதைத் தன் ஈரமான வாய்க்குள் கவவிப் பிடித்து ஊம்பத் தொடங்கினாள்.

"க்ளுக்... க்ளுக்..." என்ற சத்தம் கார்த்திக்கின் காதில் கேட்கும் அளவுக்கு அவள் அந்த ஆணுறுப்பை ஆழமாக வாயில் வாங்கியடித்து ஊம்பினாள். தொண்டை வரை சுன்னியை உள்வாங்கி அவள் உறிஞ்சிய விதத்தில் கார்த்திக் சுகத்தின் உச்சத்திற்குச் சென்றான்.

அவள் அப்படித் தன் சுன்னியை வாயில் போட்டு வெறிபிடித்து ஊம்பிக் கொண்டிருக்கும்போதே, கார்த்திக் தன் ஒரு கையால் காரை ஓட்டிக்கொண்டே, மறு கையால் ஜோதியின் வலது முலையைச் சீலைத் துணியிலிருந்த பிராவிலிருந்து வெளியே இழுத்தான். அவளது பெரிய முலையை நன்றாகப் பிசைந்து, அதன் காம்பை விரல்களால் மாற்றி மாற்றித் திருகி முறுக்கி விட்டான்.

அம்மாவின் முலையை ஒருபுறம் கசக்கிப் பிசைந்துகொண்டும், மறுபுறம் அவள் தன் ஆணுறுப்பை வாயில் போட்டு ஓம்பும் அந்த இரட்டைச் சுகத்தை அனுபவித்துக் கொண்டும் கார்த்திக் காரை மலைப் பாதையை நோக்கி வேகமாகச் செலுத்தத் தொடங்கினான்.

வண்டி ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் நிறுத்தப்பட்டது. ஜோதி இதற்காகவே தயாராக வைத்திருந்த ஒரு மாடர்ன் உடையை எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டாள். அது நைட்டி போல மாட்டுவதற்கு மிகவும் எளிதாக இருந்ததால், காரில் இருந்தபடியே போட்டுக் கொண்டாள். தன் சடையைப் பிரித்து போனி டெயில் போட்டுக்கொண்டு மாடர்ன் ஆண்டியாக மாறினாள். உள்ளே ஹோட்டலில் சற்று ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் அமர்ந்து இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தடவிக் கொண்டே சாப்பிட்டார்கள்.

பிறகு காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்கள். 

சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு இருவரும் ஹோட்டலிலிருந்து காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்கள். கார் மெயின் ரோட்டில் சீராக ஓடிக்கொண்டிருக்க, ஜோதி பின் இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டு தன் கால்களை அகலமாக விரித்து வைத்துக் கொண்டு தன் ஈரமான புண்டையைத் தடவிக்கொண்டே வந்தாள்.

அவள் தன் மகனைப் பார்த்து மயக்கமான பார்வையுடன் கூறினாள்:
"கார்த்திக்... நீ மட்டும் போதும்டா எனக்கு. உன் சுன்னியின் சுகமே தனி. இப்போ உன்னோட சுன்னி எனக்குப் பத்தல போல இருக்கு, அதனால நீ பேக் சீட்ல எடுத்துட்டு வந்த அந்த வைப்ரேட்டரை எடுத்து என் புண்டைக்கு வைடா," என்றாள்.

அவள் சொன்னதும் கார்த்திக் காரை ஓட்டிக்கொண்டே பின்சீட்டிலிருந்து அந்த வைப்ரேட்டரை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான். ஜோதி அதை வாங்கி ஆன் செய்து தன் புண்டைக்குள் வைக்க முயன்றாள். ஆனால், வைத்த உடனே பார்த்தால் அந்த வைப்ரேட்டர் திடீரென ஆஃப் ஆகிவிட்டது. அதில் சார்ஜ் இல்லை!

சார்ஜ் இல்லாமல் வைப்ரேட்டர் வேலை செய்யாமல் நின்றவுடன், ஜோதி ஏமாற்றத்துடன் கார்த்திக்கைக் கோபமாகவும் முறைப்பாகவும் பார்த்தாள்.

உடனே கார்த்திக் அவளைச் சமாதானப்படுத்தும் விதமாக, "இப்போ என்னம்மா ஆச்சு? சார்ஜ் தீர்ந்தா என்ன? திண்டுக்கல் பக்கத்துலதானே போறோம், அதுக்குள்ள ஏதாவது கடை இருக்கும், சார்ஜ் போட்டுக்கலாம். அதுவரைக்கும் நான் உன்னை என் சுன்னியாலயே கவனிச்சுக்கிறேன்," என்று கூறினான்.

ரோட்டோரமாக சற்று ஒதுக்குப்புறமாக இருந்த ஒரு பெரிய புதருக்குப் பின்னால் காரை நிறுத்தினார். கார் நின்றதும், "இனி சார்ஜ் ஆகுற வரைக்கும் என்ன பண்றது கார்த்திக்?" என்று ஜோதி தன் கண્களாலேயே கேட்டாள்.

அதற்கு கார்த்திக் வக்கிரமாகச் சிரித்துக்கொண்டே, "பின்னாடி வந்து படுடி கண்டாரோலி அம்மா!" என்று அதட்டினான்.

ஜோதி உடனே கார் பின் இருக்கைக்குச் சென்று தன் கால்களை அகலமாக விரித்து மல்லாந்து படுத்தாள். அவள் அப்போது வெறும் பிரா மற்றும் அந்த வெள்ள நிற ஜட்டியுடன் மட்டுமே இருந்தாள். அந்தச் சிறிய ஜட்டி அவளது கொழுத்த புண்டையை முழுமையாக மறைக்கவில்லை என்றாலும், அவள் அதை முழுமையாகக் கழட்டாமல், ஜட்டியின் ஓரத்தை மட்டும் பக்கவாட்டில் விலக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு தன் புண்டையை நன்றாக விரித்துக் காட்டியபடி படுத்திருந்தாள்.

கார்த்திக் முன்னாடி சீட்டிலிருந்து தன் பேண்டை அவு்த்துவிட்டு, விறைத்து நின்ற தன் 11 இன்ச் தடிமனான ஆணுறுப்பைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டே பின் இருக்கைக்கு வந்தான். நேராக ஜோதியின் கால்களுக்கு நடுவே உட்கார்ந்து, அவளது ஈரமான புண்டையில் தன் சுன்னியை வைத்து ஒரே இடியாக இடிக்கத் தொடங்கினான்.

அவன் இடிக்கத் தொடங்கினதுமே, ஜோதியின் பெரிய மார்பகங்கள் எந்தவித சப்போர்ட்டும் இல்லாமல் காற்றில் தனித்தனியாகத் தாவி ஆடிக்கொண்டிருந்தன. நைட்டியோ சுடிதாரோ இல்லாததால், அந்த முலைகள் இரண்டும் கொழுப்பாகத் தொங்கி ஆடுவதைக் கார்த்திக் பார்த்தான். ஒவ்வொரு முறை அவன் சுன்னியை ஆழமாக உள்ளே தள்ளும்போதும், அம்மாவின் அந்த இரண்டு பெருத்த முலைகளும் முன்னும் பின்னுமாகத் துள்ளித் குதித்து ஆடுவதை அவன் ரசித்துக் கொண்டே கொடூரமாக ஓத்தான்.

அவர்கள் அப்படி மாறி மாறி முரட்டுத்தனமாக உடலுறவு கொண்டு சுமார் 15 நிமிடங்கள் கடந்தன. கார்த்திக்கிற்கு உச்சக்கட்டம் வந்து கஞ்சி பீறிட்டு வரும்போல இருக்கவே, அவன் தன் சுன்னியை வெளியே எடுக்க முயன்றான். அப்போது ஜோதி அவனிடம், "இப்போதைக்கு உன் சுன்னி போதும்டா... வைப்ரேட்டருக்கு இப்போ சார்ஜ் தேவையில்லை, நீ கிளம்பு!" என்று மூச்சுவாங்கக் கூற, கார்த்திக்கும் தன் விந்தினை அவளது புண்டைக்குள்ளேயே கொட்டிவிட்டு, உடனே காரை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.

பின்னரும் கதை பேசிக்கொண்டே ஒரு மணி நேரம் சென்றார்கள். அப்போது வெயில் நன்றாக அடிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. அப்போது சாலை ஓரத்தில் இளநீர், சர்பூத், நுங்கு போன்றவற்றை விற்பதைப் பார்த்தான். அப்போது அவனுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றவே, ஜோதியிடம் அதைக் கூறினான். அவள் முதலில் மறுத்தாலும், பிறகு ஒட்டுக் கொண்டாள். எனவே, அதன் படி அடுத்ததாக இளநீர் விற்றுக்கொண்டிருந்த ஒரு நடுத்தர வயது மனிதனுக்கு அருகில் சென்று காரை நிறுத்தினர்.

ஜோதி தன் இருக்கையை நன்றாகச் சாய்த்துக்கொண்டு மல்லாக்கப் படுத்து, தன் இடதுகையைத் தூக்கி தலைக்கு மேல் வைத்துக்கொண்டு கண்களை மூடிக்கொண்டு நன்றாகத் தூங்குவது போலப் படுத்துக் கொண்டாள். வெறும் பிரா மற்றும் பேண்டி மட்டுமே அணிந்திருந்தாள். அவன் அவள் பக்கம் இருந்த கண்ணாடியைச் சற்று இறக்கிவிட்டு காரிலிருந்து கொண்டே ஒரு இளநீர் கொண்டுவரும்படி சைகை செய்தான். கடைக்காரரும் இளநீரைக் சீவி எடுத்துக்கொண்டு காருக்கு அருகில் வந்தார்.

அந்த மனிதர் அருகில் வந்ததும் அவன் கண்ணாடியை முழுமையாக இறக்கினான். அவர் இளநீரை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு, அருகில் கிட்டத்தட்ட நிர்வாணமாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்த கொழுத்த உடல் ஜோதியைப் பார்த்து, வாயைப் பிளந்து கொண்டு நின்றுவிட்டார். அவன் அதைப் பார்த்துச் சிரித்துவிட்டு இளநீரை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.

அவர் அவனைப் பார்த்து லேசாகச் சிரித்தார். பிறகு அங்கிருந்து நகர மனமின்றி அப்படியே நின்றுகொண்டிருந்தார். திரும்பிப் பின்னால் பார்த்துத் தன் மனைவி தன்னை கவனிக்கவில்லை என்பதை உறுதிசெய்துகொண்டார். பின் மீண்டும் ஜோதியை உற்றுப் பார்த்தார்.

"நல்லா கொழுத்த பசுமாடு, இல்லே?" என்றான் அவன்.

அவர் பதில் சொல்லாமல், லேசாகச் சிரித்தார்.

"சும்மா சொல்லுங்க. அவ தூங்குறா, அவளுக்குக் கேட்காது," என்றான் அவன்.

"ஆமா சார், நல்லா... கொழுத்து போயிருக்கு," என்று சொல்லித் தன் உதட்டை நக்கிக்கொண்டார்.

அவன் மீண்டும் சிரித்துவிட்டு, ஒரு கையால் ஜோதியின் வலது முலையை லேசாக அழுத்திப் பிசைந்தான்.

அவரும் அவனையும் ஜோதியையும் மாறி மாறி பார்த்தார். பிறகு மெல்லத் தயங்கியபடி, "இவங்க... உங்களுக்கு?" என்றார்.

"என் பொண்டாட்டிங்க," என்றான் அவன்.

"ஆனா... வயது வித்தியாசம் நிறைய இருக்கும் போல இருக்கே?" என்றார்.

"ஆமா, 23 வயசு அதிகம் அவளுக்கு. என் பொருளைப் பார்த்து மயங்கிட்டா," என்று சொல்லி அவன் ஷார்ட்ஸை இறக்கி விறைத்து நின்ற ஆணுறுப்பை வெளியே எடுத்தான். அதைப் பார்த்து அவரது கண்கள் விரிந்தன.

"அடேங்கப்பா..." என்றார்.

அவன் ஜோதியின் கையை மெல்ல எடுத்துத் தன் ஆணுறுப்பு மீது வைத்து, உருவி விட்டான். அவர் கண்கொட்டாமல் ஜோதியின் உடலையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

"தொட்டுப் பார்க்கிறீங்களா?" என்றான் அவன்.

"என்ன?" என்றார்.

"இவ முலையை கொஞ்சம் தொட்டுப் பார்க்கிறீங்களா?"

அவர் பற்கள் அனைத்தும் தெரியும்படி சிரித்துக்கொண்டே, "இல்ல, அதெல்லாம் வேண்டாம் சார்," என்றார்.

"சும்மா தொட்டு பாருங்க, ஆனா மெதுவா தொடுங்க. எழுப்பி விட்றாதீங்க," என்றான்.

அவர் மீண்டும் தன் உதட்டை நக்கி விட்டு, மெல்ல திரும்பி பின் பக்கம் தன் மனைவியைப் பார்த்தார். அந்தப் பெண் அவர்களை கவனிக்காமல் போனில் எதையோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். பிறகு முன்னால் திரும்பி தன் இடது கையை காருக்குள் நுழைத்து திறந்திருந்த ஜோதியின் இடது பக்க அக்குளை மெல்ல தொட்டார். பிறகு மெல்ல கைகளை கீழே இறக்கி பிராவுக்குள் இருந்து பிதுங்கி வழிந்த அவளது முலையை லேசாக தொட்டு அழுத்தினார். அப்போது அவன் பாக்கெட்டில் இருந்து பணத்தை எடுத்து ஜோதியின் பிராவை சற்று தூக்கிப் பிடித்து அவளது வலது முலைக்குள் அதை வைத்தான். சரியாக முலைக் காம்பை மறைத்துக் கொண்டு அந்தப் பணம் ஜோதியின் மார்போடு ஒட்டி இருந்தது.

"இளநீருக்கு காசு. எடுத்துக் கோங்க," என்றான் அவன்.

"என்ன சார், நீங்க," என்று சிரித்தபடி கூறிவிட்டு தனது இடது கை விரல்களால் ஜோதியின் பிராவை மெல்ல தூக்கி, வலது கை விரல்களால் அந்த நோட்டை மெதுவாக இழுத்து வெளியே எடுத்தார். அவன் பணத்தை உள்ளே வைக்கும் போதுாதாரணமாக இருந்த ஜோதியின் காம்பு, அவர் அதை எடுத்த பிறகு நன்றாக துருத்திக்கொண்டு நின்றது.

"தூக்கத்துல கூட முடாரா பாருங்க இந்த முண்டை," என்று சொல்லி அவன் மெல்ல பிராவின் துணியை விலக்கி ஜோதியின் காம்பை வெளியே எடுத்து விட்டான்.

அவர் தன் ஆள்காட்டி விரலால் காம்பின் நுனியை மெல்ல தேய்த்தார். பிறகு கையை கீழே இறக்கி ஜோதியின் தொப்புளில் வைத்து அதைச் சுற்றி வட்டம் போட்டார். அவர் அப்படி விளையாடிக் கொண்டிருந்த போது அவன் மெல்ல எட்டி அவருக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருந்த அவரது மனைவியைப் பார்த்தான். காற்றில் ஒரு பக்க முந்தானை விலகுவதைக் கூட கவனிக்காமல் போனில் மூழ்கிப் போயிருந்தாள். நாற்பது வயதுக்குள் தான் இருக்கும். நல்ல நாட்டுக் கட்டை.

"அந்த அக்கா யாரு, உங்க வைகுபா?" என்றான்.

அவர் ஜோதியைத் தடவுவதை நிறுத்திவிட்டு ஒரு நொடி பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தார். பிறகு அவனைப் பார்த்து சில நொடிகள் தயங்கினார். பிறகு மீண்டும் ஜோதியின் உடலைப் பார்த்தார். பிறகு, "ஆமா சார்," என்றான் மீண்டும் ஜோதியின் வயிற்றி வருடியபடி.

"அவங்க பேரு என்ன?"

"கண்ணம்மா."

"வயசு?"

"38."

"நல்ல கட்டை."

அவர் சிரித்தார்.

"என் பொண்டாட்டி மாதிரி தான் உங்க பொண்டாட்டியுமா? இப்படி எல்லாரும் பாக்கு மாதிரி ஒரு பக்கம் முலையை திறந்து போயிருக்கா?"

"போன் கைல இருந்தா அவ உலகத்தையே மறந்துரா."

"தினமும் போடுவீங்களா அவளை?"

"எங்க சார்? இப்பெல்லாம் ரொம்ப பிச்சு பண்றா. மாசத்துக்கு ஒன்று ரெண்டு தடவை தான்."

"ஓஹோ, நான்லாம் இவளை தினமும் போடுவேன். எப்போ கூப்பிட்டாலும் வந்து விரிப்பா."

"பார்த்தாலே தெரியும்." மீண்டும் உதட்டை நக்கினார்.

"அண்ணே, நான் ஒன்னு கேட்டா நீங்கள் தப்பா நினைக்க மாட்டீங்களே?"

"என்ன சார்?"

"நீங்கள் இவளை ஒக்கிறீங்களா? பதிலுக்கு நான் உங்கள் பொண்டாட்டியை ஒக்கிறேன்?"

அப்படி நான் கேட்டதும் அவரது முகமும் மாறியது. அவனைப் பார்த்து முறைத்தார்.

"கோபப்படாதீங்க. உங்க பொண்டாட்டிக்கு சம்மதமனா தான். இல்லாட்டி வேண்டாம். இவளைப் பத்தி கவலை இல்லை. நான் ரோர்ல போற கழுதைக்கு கால் விரினு சொன்னா கூட இவ விரிப்பா." என்றான் அவன் பக்குவமாக.

அவர் இன்னும் என்னை முறைத்தார்.

"நீங்கள் நம்பலையா? இப்ப பாருங்க," என்று சொல்லி ஜோதியின் முலையைப் பிடித்து ஆட்டி அவளை எழுப்பினான். அவளும் தூக்கத்தில் இருந்து எழுவது போல் கண்களைத் திறந்தாள். அவளுக்கு அருகில் நின்றிருந்த மனிதரைப் பார்த்ததும் சற்று பதற்றம் அடைவது போல பாவனை செய்தாள்.

"பதராத ஜோதி, அண்ணன் நம்ம ஆளுதான், பயப்படாத," என்றேன் நான் அவள் தொடையில் கைவைத்து. உடனே சமாதானம் அடைவது போல மீண்டும் படுத்துக் கொண்டாள்.

"அண்ணனுக்கு உன்னைப் பார்த்ததும் ரொம்ப பிடிச்சு போச்சு. அவரும் கொஞ்சம் ஒதுங்குறியா?"

"நான் எதுக்குங்க அவன் கூட ஒதுங்கணும்? அதெல்லாம் முடியாது" என்றாள் அம்மா.

"சும்மா இல்லை ஜோதி, அண்ணன் அவர் பொண்டாட்டியை எனக்கு தருவாரு. அதுக்கு பதிலாக நான் அவருக்கு உன்னைத் தருகிறேன்."

"உங்களுக்கு இதே வேலையாய் போச்சு. போன வாரம் தானே ஒருத்தன் பொண்டாட்டியை உங்களுக்கு பிடிச்சு போச்சுன்னு அவன் கூட படுத்தேன். மறுபடியுமா?"

"அண்ணனோட பொண்டாட்டியை பார்த்தா உனக்கே அவளுக்கு நாக்கு போடணும்னு தோணும். அங்க பாரு."

ஜோதி எழுந்து அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் சரிந்துக்கொண்டாள்.

"வர வர உங்களுக்கு கிராமத்துக் காரிகள தான் பிடிச்சிருக்கு. அவளுக்கு விஷயம் தெரியுமா?"

"இன்னும் தெரியாது, ஆனா அண்ணன் பார்த்துக்குவாரு. அண்ணே, போய் சீக்கிரம் அவகிட்ட பேசி புரியவச்சு காருக்கு கூட்டிட்டு வாங்கண்ணே. அதுக்கு அப்புறம் இவளை கூட்டிட்டு அந்தப் புதருக்குள்ள ஒதுங்கிருங்க. சீக்கிரம்!" என்றேன்.

அவர் நகராமல் எங்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். முகத்தில் பெரிய குழப்பம் தெரிந்தது.

"இவன் யோசிப்பதை பார்த்தா அவ சம்மதிக்க மாட்டான்னு நினைக்கிறேன். எல்லா பொண்டாட்டிகளும் என்னை மாதிரியே இருப்பார்களா?" என்றாள் அம்மா.

"ஜோதி நீ சும்மா இரு. அண்ணன் இன்னும் முழுசா பாக்கலே அதனால் யோசிக்கிறார்," என்று சொல்லி நான் அம்மாவின் பிராவை கழட்டிவிட்டேன். பிறகு பேண்ட்டையும் கீழே இறக்கினேன்.

"தூக்கி விரிச்சுக் காட்டு," என்றேன் அம்மாவிடம்.

அவள் இடுப்பை தூக்கி அவருக்கு தெரியும் உயரத்தில் வைத்துக்கொண்டு, இரண்டு கைவிரல்களாலும் தன் கொழுத்த புண்டையை அவரது முகத்தெருகே விரித்துக் காட்டினாள். அவர் திக்கு முக்காடி போனார். மீண்டும் நன்றாக உதட்டை நக்கினார். அம்மா இடுப்பை மீண்டும் கீழே சாய்த்துக்கொண்டாள். நான் அவளது கழுத்தைப் பிடித்து இழுத்து என் மடியில் அழுத்தி சுன்னியை அவள் வாயில் திணித்தேன்.

"நான் கேட்டுப் பார்க்கிறேன்," என்றார் அவர் அம்மாவின் குண்டியை தடவியபடி.

"சீக்கிரம் கேளுண்ணே, அப்படியே அந்த முண்டையோட துணியெல்லாம் அவத்துவிட்டு காருக்கு அம்மணமா கூட்டிட்டு வாண்ணே," என்றேன் நான் கண்கள் சொருகியபடி.

அவர் விருட்டென திரும்பி அவரது மனைவியை நோக்கி நடந்தார். நேராக அந்தப் பெண்ணிடம் சென்று ஏதோ சொல்லிவிட்டு எங்கள் பக்கம் கையைக் காட்டினான். நான் அவளைப் பார்த்து கையை அசைத்தேன். பிறகு மீண்டும் அவர் அந்தப் பெண்ணிடம் தயங்கித் தயங்கி ஏதோ சொன்னார். அவர் சொல்லச் சொல்ல அந்தப் பெண்ணின் கண்கள் விரிந்தன. நான் தயார் நிலையில் இருந்தேன். அடுத்த சில நொடிகளில் அந்தப் பெண் சட்டென எழுந்து, தன் கணவனின் சட்டையைக் கொத்தாகப் பிடித்து ஓங்கி அவரது கன்னத்தில் ஒரு அறை விட்டாள். அடுத்த கணமே காரை அங்கிருந்து எடுத்துக்கொண்டு அதிவேகமாக கிளம்பினேன்.

அம்மாவும் நானும் அந்த சம்பவத்தை நினைத்து நீண்ட நேரம் வயிறு வலிக்க சிரித்தோம். சற்று தூரம் போன பிறகுதான் அம்மா சிரிப்பதை நிறுத்தி सहज நிலைக்குத் திரும்பினாள். அதன் பிறகு,

"ஏண்டா, நீ கழுதை கூட படுக்கச் சொன்னால் கூட நான் படுப்பேனா?" என்று சொல்லி என் சுன்னியைப் பிடித்து சற்று பலமாகத் திருப்பினாள்.

"ஆ, வலிக்குது டி. அது உண்மை தானே? கழுதை பூல பார்த்திருக்கீயா நீ?".

"பார்த்திருக்கேன். உன்னோடது மாதிரிதான் இருக்கும்.".

"அப்போ அதுகூட பருக்குறதுல என்ன பிரச்சனை உனக்கு?".

"உனக்கு கொட்டை கொழுப்பு கூடியிருச்சு.".

"மரியாதையா பேசுடி, ஜோதி. நான் உனக்கு தாலி கட்டாத புருஷன், மறந்துராத.".

"போடா, நீ வரவர ரொம்ப மோசம். என்னை ஏதோ தேவிடியா மாதிரி நடத்துற. எனக்கு எவ்வளவு அவமானமா இருக்கு தெரியுமா?" என்றாள். அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவள் வருத்தப்படுகிறாளோ என்று ஒரு நொடி நான் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தேன். ஆனால் அவளோ பேசிக்கொண்டே கால்களை விரித்து ஒரு கையால் தன் புண்டையைத் தேய்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அதிலிருந்து ஈரம் கார் சீட்டில் வடிந்து கொண்டிருந்தது. இன்னொரு கையால் என் சுன்னித் தோலை உரித்து, மொட்டை தலையில் எண்ணெய் தேய்ப்பது போல உள்ளங்கையால் அதன் முனையைத் தேய்த்தாள். அம்மா காமபோதையின் உச்சத்தில் இருக்கிறாள் என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன். அதனால் ஏதேதோ பினாத்தத் தொடங்கினேன். நானும் அவளோடு சேர்ந்து பேசிக் கொடுத்தேன்.

"நீ தேவிடியா தானேம்மா, அதான் உன்னை அப்படி நடத்துறேன்."



12B Part-2-அவன்பொண்டாட்டி ஒத்துக்கிட்டு இருந்தா...?

[Shivani Dass]

12B Part-2

இளநீர் கடைக்காரன் பொண்டாட்டி ஒத்துக்கிட்டு இருந்தா...?

கார் சற்று தூரத்தில் நின்றுகொண்டிருக்க, கார்த்திக்கும் ஜோதியும் அந்த இளநீர் கடைக்காரனின் மனைவியைப் பற்றியும் அவளது சம்மதத்தைப் பற்றியும் காரில் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

"அவ என்ன இந்தத் தப்பபுக்கு சம்மதிப்பாளாமா?" என்று கார்த்திக் தன் தாயைப் பார்த்துச் சந்தேயமாகக் கேட்டான்.

அதற்கு ஜோதி சிரித்தபடியே, "தெரியலையாடா..." என்று அர்த்தமுள்ள பார்வையோடு கூறினாள்.

அவர்கள் இருவரும் காரில் இருந்தபடியே அந்தத் தம்பதியினரின் பாடி லாங்குவேஜைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தனர். இளநீர் வியாபாரி தன் மனைவியிடம் சென்று தங்களின் ஆபாசமான ஆஃபரைப் பற்றிப் பேசியபோது, அந்தப் பெண்ணின் உடலில் பெரிய அளவில் சலனம் எதுவும் தெரியவில்லை என்றாலும், அவளது முகத்தில் கடும் கோபம் வெளிப்பட்டது. கணவனின் பேச்சைக் கேட்டு அவள் கோபப்பட்டு அவனது கன்னத்தில் அறைந்ததையும் கார்த்திக் பார்த்துவிட்டான்.

அதைப் பார்த்த கார்த்திக் பதட்டத்துடன், "ம்மா... அவ கோபப்பட்டு அடிக்கிறா பாரு! அவன் நம்மகிட்ட சண்டை போடுறதுக்கு வரான் போல, நாம உடனே காரை எடுத்துட்டு கிளம்பிடலாம்," என்று கூறிவிட்டு கார் கியரை மாற்றப் பார்த்தான்.


உடனே ஜோதி அவனது கையைப் பிடித்துத் தடுத்து, "இடையில் நில்லுடா... அவ கோபப்படல, ஒத்துக்குவாடா அவ!" என்று உறுதியாகக் கூறினாள்.

"இல்லம்மா... அவ நல்லாவே கோபப்படுறா பாரு!" என்று கார்த்திக் மறுத்தான்.

அதற்கு ஜோதி ஒரு வக்கிரமான சிரிப்புடன், "உனக்கு என்னடா தெரியும்? உனக்கு ஓக்க மட்டும்தான் தெரியும். பெண்ணின் மனசும், அவளது புண்டையின் ரகசியமும் இன்னொரு பெண்ணுக்குத்தான் தெரியும். இப்ப பாரு... அவளே நம்ம காரை நோக்கி வருவா," என்று நம்பிக்கையுடன் கூறினாள்.

ஜோதி சொன்னது போலவே, சில விநாடிகளில் அந்தப் பெண் கண்ணம்மா கோபமான முகத்துடன் காரை நோக்கி நடந்து வந்தாள். அதைப் பார்த்த கார்த்திக் பெரும் ஆச்சரியமும் அதிர்ச்சியும் அடைந்து, "ஹேய்... நீ சொன்ன மாதிரியே வராளே! எப்படிம்மா உன்னால் கரெக்டா கண்டுபிடிக்க முடிஞ்சது?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு ஜோதி பெருமிதத்துடன், "அப்பதான் சொன்னேனேடா... பெண்ணின் மனசு பத்திப் பெண்ணுக்குத்தான் தெரியும், உங்க ஆம்பளைங்க சுன்னிக்கு இதெல்லாம் எங்க புரியப் போகுது!" என்று தன் மகனின் கன்னத்தைத் தட்டிக் கொடுத்துச் சிரித்தாள். கண்ணம்மா காரின் அருகில் வந்து சேர, அடுத்த கட்ட காம விளையாட்டுக்குத் தயாரானார்கள்.

கண்ணம்மா காரின் அருகில் வந்ததும், கார்த்திக்கும் ஜோதியும் அவளை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று யோசித்தனர். கார் கண்ணாடியை இறக்கிய கார்த்திக்கைப் பார்த்து கண்ணம்மா முறைத்தாள்.

அவள் சற்று கோபமாகவே, "உங்களுக்கு என்ன தைரியம் இருந்தா என் கணவன்கிட்ட இப்படிப்பட்ட ஒரு அசிங்கமான பேச்சை பேசுவீங்க?" என்று கேட்டாள்.

ஆனால் ஜோதியோ கொஞ்சமும் பதட்டப்படாமல், காரின் கண்ணாடியை முழுமையாக இறக்கிவிட்டு வெளியே லேசாகத் தலையை நீட்டினாள். அப்போது ஜோதி வேண்டுமென்றே கார்த்திக்கின் பேண்டுக்குள்ளிருந்து அவனது 11 அங்குல நீளமுள்ள, பாம்பு போலப் பெருத்து விறைத்து நின்ற ஆணுறுப்பை வெளியே உருவி தன் கையில் பிடித்துக் கொண்டாள். அதைத் தன் கைகளால் ஆட்டிக்கொண்டேதான் கண்ணம்மாவுடன் பேசத் தொடங்கினாள்.

கண்ணம்மா கோபமாகப் பேச வந்தாலும், அவள் பார்வை எதிர்பாராதவிதமாக ஜோதியின் கையில் இருந்த கார்த்திக்கின் அந்தப் பெருத்த ஆணுறுப்பின் மீது விழுந்தது. அது ஒரு ராட்சதப் பாம்பு போல மிரட்டலாகவும் கம்பீரமாகவும் விறைத்து நிற்பதைப் பார்த்த கண்ணம்மாவால் தன் கண்களை எடுக்கவே முடியவில்லை. ஜோதி பேசு ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் இடையில், கண்ணம்மா தன் கண்களை அங்கே இருந்து திருப்ப முடியாமல், ஒரு விநாடி லோலாக்காக கார்த்திக்கின் அந்த உறுப்பைப் பார்த்துக் கொண்டே திகைத்து நின்றாள்.

அதே நேரத்தில், அந்த இரண்டு பெண்களின் மனசுக்குள்ளும் ஒருவிதமான விசித்திரமான பொறாமை ஓடியது. ஜோதி கண்ணம்மாவின் அழகைப் பார்த்தாள் - கண்ணம்மா நிறத்தில் சற்று கருப்பாக இருந்தாலும், அவளது முகத்தில் ஒரு தனி கலை இருந்தது. ஒரு நடுத்தர வயது கிராமத்துக் பெண்ணின் அந்த இயல்பான கவர்ச்சியும், அவளது உடல்வாகுகளும் ஜோதிக்கு ஒரு கணக்கீடு கொடுக்க, கண்ணம்மாவோ காரில் அரைகுறை நிர்வாணமாக, வெள்ளை நிற பிரா மற்றும் ஜட்டியுடன் கொழுத்த முலைகளையும், பெருத்த உடலையும் காட்டி உட்கார்ந்திருக்கும் ஜோதியின் கவர்ச்சியைக் கண்டு உள்ளுக்குள் பொறாமைப்பட்டாள். 'இந்த வயசுலயும் இந்தப் பெண் எப்படி இவ்வளவு செக்ஸா இருக்கா?' என்று கண்ணம்மா தன் மனசுக்குள் நினைத்து வியந்தாள்.

ஜோதி அமைதியான குரலில், "கோபப்படாதம்மா கண்ணம்மா... உனக்கும் உன் கணவனுக்கும் இடையில் நடப்பது என்னவென்று எனக்கு நன்றாகப் புரியும். உனக்குத் தகுந்த சுகம் உன் கணவன் மூலமாக முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை என்பதால்தான் அவன் இப்படி வெளியே அலைகிறான். உனக்கும் உள்ளுக்குள் அந்தத் தாகம் இருக்கத்தானே செய்கிறது?" என்று ஆழமாகப் பேசினாள்.

இதைக் கேட்டுக் கொண்டே கண்ணம்மா தன் கண்களை மீண்டும் கார்த்திக்கின் ஆணுறுப்பின் மீதும், ஜோதியின் கொழுத்த உடலின் மீதும் ஓட்டினாள். ஜோதி தன் கையில் கார்த்திக்கின் பெருத்த சுன்னியை ஆட்டிக்கொண்டே அவளிடம் பேசுவதைப் பார்த்து, ஜோதி தன் மனதில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள் - 'இந்தக் கண்ணம்மா இன்னைக்கு நிச்சயமா தன் புண்டையை விரித்துக் கொண்டு நம்மகிட்ட ஓவு வாங்குவாள்' என்று திட்டமிட்டுக் கொண்டாள்.

கண்ணம்மா அதிர்ந்து போய் ஜோதியைப் பார்த்தாள். தான் மனதுக்குள் நினைத்ததை ஒரு பெண் இவ்வளவு வெளிப்படையாகச் சொல்வாள் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த இறுக்கமான கோபம் மறைந்து, ஒருவித காம வெட்கமும் சம்மதமும் நிழலாடியது.

"இங்க பாரு கண்ணம்மா... நாமும் மனிதர்கள்தாம். நமக்குள்ளும் அந்தத் தேவைகள் இருக்கத்தான் செய்யும். என் மகனும் உனக்குத் தகுந்த இன்பத்தைக் கொடுப்பான், நானும் உனது கணவனுக்குத் தேவையானதைச் செய்கிறேன். இதில் அவமானம் எதுவுமில்லை, இது பரஸ்பர சுகம்," என்று ஜோதி அவளை இன்னும் ஆழமாக வளைத்துப் பேசினாள்.

கண்ணம்மா சுற்றியும் பார்த்தாள். ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத அந்தப் புதருக்கு அருகில் யாரும் இல்லை. தன் கணவனின் சைகையையும், ஜோதியின் கவர்ச்சியான பேச்சையும் சேர்த்துக் யோசித்த அவளது உடல் சிலிர்த்தது. அவளுக்குள்ளும் அந்த ரகசியத் தாகம் தலைதூக்கத் தொடங்கியது.

கண்ணம்மா மெல்லத் தன் கோபத்தைக் குறைத்துவிட்டு, காரின் கதவருகே நெருங்கி வந்து நின்றாள். அவள் சம்மதித்துவிட்டாள் என்பதை அவளது பார்வையும் உடல்மொழியும் தெளிவாக உணர்த்தின. கார்த்திக்கும் ஜோதியும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து வெற்றிகரமாகச் சிரித்துக் கொண்டனர்.

உடனே ஜோதி, "பக்கத்துல வா கண்ணம்மா..." என்றாள். கண்ணம்மாவும் காரின் அருகில் வந்து நின்றாள். ஜோதி மெதுவாகத் தன் கையை நீட்டி, கண்ணம்மாவின் மார்பகங்களை ஜாக்கெட்டுக்கு மேலே பிசைந்தாள். ஜாக்கெட் லேசாக வியர்வையில் நனைந்திருந்தாலும், கண்ணம்மா இன்னும் காரின் அருகில் இறங்கி வந்து ஜோதி தனது மார்பகங்களை முழுமையாகப் பிடிக்கும் வகையில் அவளுக்கு அருகில் வட்டமாக வந்து நின்றாள்.

ஜோதி சும்மா இருக்காமல், கார்த்திக்கின் ஆணுறுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்த தன் மறு கையையும் எடுத்து வந்து, கண்ணம்மாவின் மறு மார்பகத்தையும் பிடித்துக் கொண்டாள். இப்போது தன் இரண்டு கைகளாலும் கண்ணம்மாவின் பெரிய மார்பகங்களை ஜாக்கெட்டுக்கு மேலேயே மாறி மாறிப் பிசைந்து பிழியத் தொடங்கினாள்.

அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திக்குக்கு மூடு இன்னும் உச்சகட்டத்திற்கு ஏறியது. அவன் தன் அம்மாவின் இந்தத் தைரியமான செயலையும், கண்ணம்மாவின் வெட்கத்தையும் பார்த்து கிறங்கிப் போய் ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அப்போது ஜோதி கண்ணம்மாவைப் பார்த்து, "முலைகளை பாருடா கார்த்திக்... இங்க பாரு கண்ணம்மா, என்னோட மூடு எப்படி இருக்கு பாரு," என்று சொல்லிக்கொண்டே, தான் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டின் முன்பக்கக் கொக்குகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழட்டினாள். தன் இரண்டு பெரிய முலைகளையும் ஜாக்கெட்டுக்கு வெளியில் முழுமையாகத் தூக்கி வெளியே விட்டாள்.

அவர்கள் அனைவரும் அந்த ரோட்டிலேயே நிற்க, கார்த்திக்கும் ஜோதியும் காருக்குள்ளும், கண்ணம்மாவும் அவளது கணவனும் காரின் வெளியேயும் நின்று அந்த வெறித்தனமான காமக் காட்சியை அரங்கேற்றிக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது கார்த்திக் மெதுவாகத் தன் கையை நீட்டி, "இதை நான் கொஞ்சம் தொட்டுப் பார்க்கலாமா கண்ணம்மா?" என்று கேட்டான். அதற்கு கண்ணம்மா வெட்கத்தால் தலைகுனிந்தபடியே மெலிதாகச் சிரித்து சம்மதம் தெரிவித்தார்.

கார்த்திக் உடனே கண்ணம்மாவின் கணவனைப் பார்த்து, "நீங்களும் ஏன் சும்மா நிக்கிறீங்க? சீக்கிரம் வந்து என் அம்மாவின் முலையைப் பிசைந்து விடுங்கள்," என்று கூறினான். அவன் சொல்லியபடியே ஜோதியின் முலைகளை வெளியே எடுத்துவிட்டு அவரும் அதைப் பிசையத் தொடங்கினார்.

இப்போது நாலு பேரும் சேர்ந்து மாறி மாறி அந்த முலைகளை அமுக்கிப் பிசைந்து கொண்டும், காம போதையில் திளைத்துக் கொண்டும் இருக்க, அடுத்ததாக என்ன செய்வது என்று கண்ணம்மா ஆசையாகக் கேட்டாள்.

உடனே ஜோதி ஒரு வக்கிரமான சிரிப்புடன் கண்ணம்மாவைப் பார்த்து, "என்ன கண்ணம்மா... இப்போ உன்னோட புண்டையில் நல்லா தண்ணி ஒழுகுதா சொல்லு?" என்று அவளைக் கிண்டல் செய்து காம வெறியை மேலும் கூட்டினாள்.

அந்த நால்வரின் தொடுகையாலும், காம லீலைகளாலும் கண்ணம்மாவுக்கு உடல் முழுவதும் வெறி ஏறி, புண்டை அரிப்பு அதிகமாகிவிட்டது. அவள் வெட்கத்துடன் ஜோதியைப் பார்த்து மெதுவாக, "அடுத்தது நாங்க என்ன பண்ணலாம் அக்கா?" என்று கேட்டாள்.

அதைக் கேட்ட ஜோதி, ஒரு வக்கிரமான சிரிப்புடன் கண்ணம்மாவை நோக்கி, "ஏன் கண்ணம்மா... உன் புண்டையில் இப்போ அரிப்பு ரொம்ப ஜாஸ்தியா இருக்கா?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டாள்.

அதற்கு கண்ணம்மாவும் வெட்கத்தை உதறிவிட்டு, ஜோதியைப் பார்த்துக் கொண்டே சிரித்துக்கொண்டே, "ஆமாக்கா... உங்க புள்ளையோட சுன்னியைப் பார்த்ததுல இருந்தே என் புண்டை தாங்க முடியாம விறைச்சு அரிப்பு எடுக்க ஆரம்பிச்சுருச்சு," என்று கார்த்திக்கைப் பார்த்தபடியே கொஞ்சலாகப் பேசினாள்.

அவள் கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே அப்படிப் பேசியது கார்த்திக்கின் காம வெறியை இன்னும் பல மடங்கு கூட்டியது. உடனே ஜோதி யோசித்துவிட்டு தன் மகன் கார்த்திக்கிடம், "மதன்... கார் எடுத்துட்டு அந்த இளநீர் கடைக்குப் பின் பக்கமா விடுடா. அங்க கொஞ்சம் மறைவா இருக்கும், யாருடைய தொந்தரவும் இருக்காது," என்று உத்தரவிட்டாள்.

ஜோதி சொன்னதும், இளநீர் கடைக்காரனும் ஜோதியின் முலைகளைப் பிசைவதை நிறுத்திவிட்டு தன் மனைவியுடன் அந்தப் பக்கம் நகரத் தொடங்கினான். கார்த்திக்கும் ஜோதியும் காரை எடுத்துக்கொண்டு அந்தப் பகுதிக்குச் சென்றனர். அங்கே பெரிய குடிசைகள் எதுவும் இல்லாத ஒரு ஒதுக்குப்புறமான மறைவான இடம் என்பதால், கார் மறைவில் வைத்து உடனே அந்த மேட்டரைத் தொடங்கிவிடலாம் என்று ஜோதி உறுதியாக முடிவு செய்தாள்.

கார் அந்த இளநீர் கடைக்கு அருகில் இருந்த மரத்திற்குப் பின்னால் நிறுத்தப்பட்டது. ரோட்டில் போகுபவர்களுக்கு கார் பெரிதாகத் தெரியாதவாறு அந்த மறைவான இடம் மிகவும் பொருத்தமாக இருந்தது. காரை நிறுத்திய உடனே, டிரைவர் சீட்டில் இருந்த கார்த்திக் கதவைத் திறந்தான். கதவு திறந்ததும் ஜோதி உடனடியாக டிரைவர் சீட்டுக்குப் பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.

கதவு திறந்த வேகத்தில் ஜோதி சட்டென மண்டி போட்டு, கார்த்திக்கின் விறைத்து நின்ற ஆணுறுப்பைத் தன் கைகளால் தடவி, அதைப் பார்த்து ரசிக்கத் தொடங்கினாள். அதே நேரத்தில், டிரைவர் சீட்டுக்குப் பக்கத்தில் இருந்த இளநீர் கடைக்காரன் உடனே தன் பேண்டைக் கீழே இறக்கிவிட்டு, "உங்க புண்டையை நான் சுவைக்கணும்," என்று ஆசையாகக் கூறினார். அதற்கு ஜோதி மெதுவாகச் சிரித்துக்கொண்டே, "சரி அடி, இறக்கி விடு," என்றாள்.

அங்கு அந்த நால்வரின் காமக் களியாட்டம் முழுமையாகத் தொடங்கியது. ஒருபுறம் கண்ணம்மா கார்த்திக்கின் ஆணுறுப்பை வெறிபிடித்தது போல் ஊம்பிக் கொண்டிருக்க, மறுபுறம் இளநீர் கடைக்காரன் ஜோதியின் புண்டையை ஆசையாக நக்கிக் கொண்டிருந்தான். கார்த்திக்கும் கண்ணம்மாவின் மார்பகங்களைப் பிடித்து மாறி மாறிப் பிசைந்தபடியே அவளுடன் உல்லாசமாக இருந்தான்.

அப்போது கண்ணம்மா தன் மேலாக்கிலிருந்த ஜாக்கெட்டைக் கழட்டி எறிந்தாள். இப்போது அவள் டாப்லெஸ்ஸாக இருந்தாள். மறுபுறம் ஜோதி ஏற்கனவே காரில் அரைகுறை நிர்வாணமாகத்தான் இருந்தாள்; அவள் அணிந்திருந்த சிறிய பிராவும் ஜட்டியும் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன. கொஞ்ச நேரத்தில் அவளது ஜட்டியும் கழட்டப்பட்டுவிட்டது. அவளது பெரிய மார்பகங்களை மூட முடியாமல் பிராவும் கீழே நழுவத் தொடங்கியது. இப்போது ஜோதி மேலாடை ஏதுமின்றி நிர்வாணமாக இருந்தாள்.

அடுத்த ஐந்து நிமிடங்களுக்கு ஒருபுறம் புண்டையை நக்குவதும், மறுபுறம் ஆணுறுப்பை ஊம்புவதுமான படலம் தீவிரமாக நடந்தது. அந்த ஐந்து நிமிடங்கள் கடந்ததும், நிலைமை அப்படியே உல்டாவாக மாறியது. அதாவது கார்த்திக் கண்ணம்மாவின் புண்டையை நக்கிச் சுவைக்கத் தொடங்கினான்; இளநீர் கடைக்காரனின் ஆணுறுப்பை கார்த்திக்கின் அம்மா ஜோதி தன் வாயில் போட்டு ஊம்ப ஆரம்பித்தாள்.

ஜோதி வாய் வேலையில் மிகவும் கெட்டிக்காரி. இளநீர் கடைக்காரனின் ஆணுறுப்பை அவள் ஊம்பிய ஊம்பலில், அவன் தனது விந்தைக் கஞ்சியை நேரடியாக ஜோதியின் வாய்க்குள்ளேயே பீய்ச்சியடித்தான். ஜோதி அந்த விந்து முழுவதையும் அப்படியே குடித்து விழுங்கினாள். அதன் பிறகு அவனது ஆணுறுப்பை நன்றாக ஊம்பிச் சுத்தப்படுத்திவிட்டு, "என்னங்க, அதுக்குள்ள வந்துருச்சு?" என்று புன்னகையுடன் கேட்டாள்.

அதற்கு இளநீர் கடைக்காரன் பெருமிதத்துடன், "நீ பெரிய தேவிடியாதம்மா... வாயிலேயே ஊம்பி கஞ்சி எடுத்துட்ட பாத்தியா? நீ வாய் வேலையில் மிகவும் கெட்டிக்காரிதான்," என்று அவளைப் புகழ்ந்து பாராட்டினான்.

இது ஒருபுறம் நடந்து கொண்டிருக்க, மறுபுறம் கார்த்திக் கண்ணம்மாவின் புண்டையை நன்றாக நக்கிச் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான். கண்ணம்மாவோ சுகம் தாங்காமல், "புண்டையிலும் சரி, சூத்திலும் சரி... மாறி மாறி நக்கு," என்று கொஞ்சிக் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தாள். அதே நேரத்தில் அவனது இரண்டு கைகளும் கண்ணம்மாவின் இரண்டு மார்பகங்களையும் விடாமல் பிசைந்து கொண்டே இருந்தன.

அப்போது ஜோதி இளநீர் கடைக்காரனைப் பார்த்து, "உங்களுக்கு ஒரு நாளைக்கு எத்தனை முறை விறைக்கும்? உடலுறவு கொள்ள எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?" என்று கேட்டாள்.

அதற்கு கண்ணம்மா குறுக்கிட்டுப் பதில் அளித்து, "அந்த மனிதருக்கு எப்போதுமே அந்தத் திறமை இருக்காதுங்க. ஒரு நாளைக்கு ஒரே ஒரு முறை மட்டும்தான் இவருக்கு விறைக்கும்," என்று கிண்டலாகக் கூறினாள். இதைக் கேட்டதும் இளநீர் கடைக்காரனின் முகம் சுருங்கி வெட்கப்பட்டுப் போனான்; ஆனாலும் சிரித்துக்கொண்டே அதை உண்மை என்று ஒத்துக் கொண்டான்.

உடனே கண்ணம்மா தன் கணவனைப் பார்த்து, "நீ போய் அந்த இளநீர் கடையில் உட்கார்ந்து வியாபாரத்தைப் பார். நாங்க எங்க வேலையை முடிச்சிட்டு வரோம்," என்று கூறி தன் கணவனை அங்கிருந்து துரத்திவிட்டு, தங்களின் காம லீலைகளைத் தடையின்றித் தொடரத் திட்டமிட்டாள்.

கண்ணம்மா இளநீர் கடைக்காரனைப் பார்த்து, "நீ போய் கடையில உட்காரு, நாங்க முடிச்சிட்டு வரோம்," என்று சொல்லிச் சிரித்தாள். ஜோதியைப் பார்த்த அந்த இளநீர் கடைக்காரனுக்கு வேறு வழி இல்லாமல், "நம்மதான் கட்டிடமே," என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டு தயங்கியபடியே தன் கடையில போய் உட்கார்ந்து கொண்டான்.

இப்போது காரில் ஜோதியும், கண்ணம்மாவும், கார்த்திக்கும் மட்டுமே இருந்தனர். கண்ணம்மா ஜோதியைப் பார்த்து, "அக்கா, இப்ப என்ன பண்றது?" என்று கேட்டாள்.

அதற்கு ஜோதி சிரித்துக்கொண்டே, "நீதான்டி இன்னைக்கு இந்தக் கதையோட கதாநாயகி! நீயே சொல்லு, என்ன பண்ணலாம்?" என்றாள்.

அதற்கு வெட்கத்துடன் கண்ணம்மா, "அக்கா, எதா இருந்தாலும் ஒரு ரவுண்டு என் புண்டையில சுன்னிய விட்டு குத்துனதுக்கு அப்புறம் பேசுங்க... என்னால புண்டை அரிப்பு தாங்க முடியல," என்றாள்.

உடனே ஜோதி காரின் பின் சீட்டின் ஓரத்திற்கு வந்து அமர்ந்து, தனது ஒரு காலை காரின் டோர் மேல் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு, மற்றொரு காலை பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டாள். கார்த்திக்கின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு தன் புண்டையை நன்றாக விரித்துக் காட்டியபடியே, கார்த்திக்கைப் பார்த்து, "இவ புண்டையை நல்லா அடிச்சு துவம்சம் பண்ணுடா," என்று கட்டளையிட்டாள்.

சொன்ன தாமதம், கார்த்திக் கண்ணம்மாவின் புண்டைக்குள் தன் 11 அங்குல சுன்னியை வைத்து ஒரே இடியாக இடிக்கத் தொடங்கினான். இவ்வளவு பெரிய சுன்னி இதற்கு முன்பு எப்போதுமே கண்ணம்மாவின் புண்டைக்குள் போனது கிடையாது. அதனால் வலி கலந்த சுகத்தில் அவள், "ராசா... கொஞ்சம் மெல்லக் குத்து ராசா! இவ்வளவு பெருசு குத்துனா திண்டுக்கல்லை விட்டு என் வாய் வெளியே வந்துரும் போல இருக்கே," என்று ஜோக்கடித்துச் சிரித்தாள்.

அவள் சொன்னதையெல்லாம் கார்த்திக் காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல், ஒரே குத்தாகக் குத்தி அவளது புண்டைக்குள் முக்கால்வாசி சுன்னியை இறக்கினான்; அதற்கு மேல் அது போகவில்லை. குத்திய அந்த ஒரே குத்தலிலேயே கண்ணம்மா ஆவென்று கத்த ஆரம்பித்துவிட்டாள்.

அந்தச் சத்தம் இளநீர் கடைக்காரனின் காதில் விழவே, அவன் திரும்பிப் பார்த்தான். உடனே ஜோதி இளநீர் கடைக்காரனைப் பார்த்து "ஒன்றும் இல்லை" என்பது போலத் தலையாட்டிச் சமாளித்தாள்.

இப்போது காருக்குள்ளும் வெளியேயும் நடக்கும் காட்சி மிரட்டலாக இருந்தது—கார்த்திக் காருக்கு வெளியே நின்று கொண்டு கண்ணம்மாவின் புண்டையில் ஒத்திக்கொண்டிருக்கிறான். கண்ணம்மாவோ காரின் பின் சீட்டு இடுப்பின் ஓரத்தில் தன் புண்டையை வைத்து காலை விரித்திருக்கிறாள்; ஒரு காலைத் தூக்கி டோர் மேலும், மற்றொரு காலைக் காரின் சப்போர்ட்டிலும் பிடிச்சிருக்காள். கார்த்திக் அடிக்கும் ஒவ்வொரு குத்துக்கும் கண்ணம்மாவின் முகம் மேலும் கீழም ஆடுகிறது.

அதைப் பார்த்துக் கொண்டே ஜோதி மெதுவாகக் கண்ணம்மாவின் மார்பகங்களைப் பிடித்துப் பிசையத் தொடங்கினாள். ஒவ்வொரு முறை கார்த்திக் இடிக்கும்போதும் ஜோதியும் சேர்ந்து அவளது முலைகளைப் பிசைந்து, மெதுவாகக் குனிந்து கண்ணம்மாவின் வாயில் முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தாள்.

இப்போது கண்ணம்மாவின் சத்தம் சற்று குறைய, அவளும் சும்மா இல்லாமல் ஜோதியின் வாயை உறிஞ்சி எடுக்கத் தொடங்கினாள். கார்த்திக்கின் வேகம் இன்னும் அதிகமாக, கண்ணம்மா ஜோதியிடம், "அக்கா... அப்படியே உங்க முலையைக் கொடுங்க, உங்க முலைல பால் குடிக்கிறேன்," என்று கொஞ்சிக் கேட்டாள்.

ஜோதியும் இதற்காகவே காத்திருந்தது போல, தன் பெரிய முலைகளைத் தூக்கி கண்ணம்மாவின் வாயில் திணித்து அதைச் சப்பக் கொடுத்தாள். இப்போது கண்ணம்மா ஜோதியின் முலையைச் சப்பிக் கொண்டிருக்க, ஜோதியின் முகம் சரியாகக் கண்ணம்மாவின் புண்டைக்கு அருகில் இருந்தது. அங்கே மகனின் சுன்னி புண்டைக்குள் போயிட்டு வருவதைக் குளோசப்பில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஜோதிக்குக் காம வெறி ஏறி புண்டையில் தண்ணீர் வரத் தொடங்கியது.

ஒவ்வொரு குத்துக்கும் கார் ஒரு டான்சிங் காராக மாறி ஆடத் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு முறையும் கண்ணம்மாவின் புண்டைக்குள் சுன்னி போய் வரும்போது, ஜோதி தற்காலிகமாகத் தன் தலையைத் தூக்கி கார்த்திக்கின் பூலுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றாள்.

அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திக் தன் சுன்னியைச் சட்டென கண்ணம்மாவின் புண்டையிலிருந்து உருவி, "அம்மா... இதை டேஸ்ட் பண்ணிப் பார்க்கிறியா?" என்று கேட்டான்.

இதற்காகத்தான் ஆசையாகக் காத்திருந்தது போல, ஜோதி பாய்ந்து சென்று அந்த ஆணுறுப்பைப் பிடித்து ஊம்பத் தொடங்கினாள். கார்த்திக் நகர்ந்து விட்டதால் கண்ணம்மாவுக்கு முலை கிடைக்காமல் போனது, ஆனால் ஜோதியின் புண்டை அவளுக்கு அருகில் கிடைத்தது. ஜோதியின் புண்டை பளபளப்பாக, கொஞ்சம் கூட முடியில்லாமல் வெள்ளை வெளேர் என்று இருப்பதைச் பார்த்த கண்ணம்மாவுக்கும் அதைக் டேஸ்ட் பண்ணிப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசை வந்துவிட்டது. டப்புனு ஜோதியின் புண்டையைக் கீழே அமர்ந்து நக்க ஆரம்பித்துவிட்டாள்.

கார்த்திக் உடனே தன் சுன்னியை அம்மாவின் வாயிலிருந்து உருவி, கண்ணம்மாவின் புண்டையில் ஒரு குத்து குத்துவான்; பிறகு அப்படியே உருவி ஜோதியின் வாயில் ஒரு நிமிஷம் கொடுப்பான்; மறுபடியும் புண்டைக்குள் வைத்து இடிப்பான். இதேபோல அவன் மாறி மாறிச் செய்ய, கண்ணம்மாவும் ஆசையாகச் சப்பித் தள்ளினாள்.

கார்த்திக்கின் சுன்னியிலிருந்து கஞ்சி கசியும் வரை அவன் இடிக்க, கண்ணம்மா அந்த வேகத்திலேயே மூன்று முறை தண்ணியை வெளியே விட்டாள். ஆனாலும் கார்த்திக் தன் வேகத்தைக் குறைக்கும் பாசாங்கைக் கூடக் காட்டவில்லை. அவன் அடித்த அடியில் கண்ணம்மாவுக்குப் புண்டையெல்லாம் வலிக்கத் தொடங்கியது; ஆனாலும் சுகம் தாங்காமல் சிரித்துக்கொண்டே சுமார் 45 நிமிடங்கள் அந்த ஒல் தொடர்ந்தது.

இளநீர் கடைக்காரன் மெதுவாக நடந்து வந்து அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று பக்கத்திலேயே நின்று வேடிக்கைப் பார்க்க ஆரம்பித்தான். இப்போது அவனுக்கு ஜோதியின் முகமும், தனது மனைவி கண்ணம்மா ஜோதியின் வாயில் தன் மார்பகங்களை வைத்து ஊட்டுவதும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மறுபுறம் கார்த்திக் நின்று கொண்டு தன் மனைவியை இடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

அப்படியே அந்த இளநீர் கடைக்காரன் மல்லாந்து, காருக்குள்ளே தலையைவிட்டு ஜோதியின் முகத்திற்கு அருகில் வந்து அவளது உதடுகளைச் சப்ப ஆரம்பித்தான். இப்போது ஒருபுறம் புருஷன் ஜோதியின் வாயைச் சப்புகிறான், மறுபுறம் பொண்டாட்டியின் புண்டையில் கார்த்திக் தன் சுன்னியை வைத்து இடிக்கிறான்.

நாற்பது நிமிஷம்... ஒரு மணி நேரம் ஓடிவிட்டது. இந்த ஒரு மணி நேரத்திலும் கார்த்திக்கின் வேகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. இளநீர் கடைக்காரன் அவ்வப்போது கீழே குனிந்து தன் பொண்டாட்டியின் வாயையும், முகத்தையும் மாறி மாறி நக்கிக் கொண்டிருந்தான்.

கார்த்திக்கின் கடுமையான வேகத்தால் கண்ணம்மா மிகவும் டயர்ட் ஆகிவிட்டாள். உடனே ஜோதி தன் தலையைத் தூக்கி, "போதும்டா கார்த்திக்... அவ ரொம்ப டயர்ட் ஆயிட்டா, இதுக்கு மேல குடுத்தா தாங்க மாட்டா," என்றாள். கார்த்திக்கும் ஒரு மணி நேரமாக இடைவிடாமல் இடித்ததால் மிகவும் சோர்வடைந்து, அப்படியே டிரைவர் சீட்டுக்குப் போய் உட்கார்ந்து கொண்டான்.

கண்ணம்மாவுக்குப் புண்டை அரிப்பு தீர்ந்தது, ஆனால் இப்போது புண்டை வலி வந்துவிட்டது. அதனால் ஜோதியும் கண்ணம்மாவும் ஒருவருக்கொருவர் மாறி மாறித் தங்கள் புண்டைகளை நக்கிக்கொள்ளத் தொடங்கினர். ஜோதி நக்கியதில் கண்ணம்மாவுக்கு நான்காவது முறையா தண்ணி வெளியே வந்துவிட்டது. கண்ணம்மாவும் சும்மா இல்லாமல் ஜோதியின் புண்டையை நன்றாக நக்கி அவளிடமும் காமநீரை வெளியே எடுத்தாள்.

இதெல்லாம் முடிந்த பிறகு இளநீர் கடைக்காரன் மெதுவாக எழுந்து தன் கடைக்குத் திரும்பிச் சென்றான்.

இங்கே அந்த மூவரும் மிகவும் சோர்வடைந்துவிட்டதால், அடுத்த அரை மணி நேரத்திற்கு காரில் எந்தச் சத்தமும் கேட்கவில்லை; ஏசி மட்டும் அமைதியாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

சிறிது நேரம் கழித்து மெதுவாகக் கண்ணம்மா காரின் கதவைத் திறந்து இறங்கினாள். சிதறிக்கிடந்த தனது ஜாக்கெட்டை ஒரு மூலையிலிருந்து எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டு, பாவாடையைச் சரிசெய்துவிட்டு, சேலையைத் தன் கையில் சுருட்டிப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

கார்த்திக்கைப் பார்த்து அவள், "இன்னொரு ஒரு வாரத்துக்கு என் பிள்ளை பக்கம் கூட வர முடியாத மாதிரி என்னைத் தடுத்துட்டீங்க... ரொம்ப தேங்க்ஸ்!" என்று சொல்லிவிட்டுச் சத்தமாகச் சிரித்துக்கொண்டே தன் கடையை நோக்கி ஓடினாள்.

அங்கே கார்த்திக் தன் உடைகளை ஒழுங்காக மாட்டிக்கொண்டு, தன் அம்மாவை அப்படியே பின்சீட்டில் படுக்க வைத்தான். அம்மா அப்போது ஜட்டி போடவில்லை, பிராவும் கழன்று ஒரு கை லூசுப் பக்கம் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அப்படியே அவள் பின் சீட்டில் சோர்வாகப் படுத்திருக்க, கார்த்திக் காரைக் கிளப்பத் தயாரானான்.

கிளம்பும் முன் கண்ணம்மாவை அருகில் அழைத்து, அவளுக்குக் கடைசியாக ஒரு ஆழமான முத்தத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, "சரி கண்ணம்மா, ரொம்ப நன்றி, நாங்க கிளம்புறோம்," என்றான்.

கண்ணம்மா பின் சீட்டில் சோர்வாகப் படுத்திருக்கும் ஜோதியைப் பார்த்துவிட்டு, "அம்மா ரொம்ப டயர்டா இருக்காங்க போல இருக்கே... நல்லா பாத்துக்கோங்க," என்று கார்த்தியைக் பார்த்து ஒரு கண்ணடித்துச் சிரித்தாள்.

கார்த்திக் உடனே கண்ணம்மாவைத் தன் அருகில் பிடித்து இழுத்து, அவளது முலைகளை நன்றாக ஒரு பிசை பிசைந்து, ஒரு நீண்ட முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, "நாங்கள் கிளம்புறோம்," என்று கூறி காரை ஸ்டார்ட் செய்து அங்கிருந்து பங்களாவை நோக்கிச் சென்றான்.

[Shivani Dass]

கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா

காலை நேரம்... கார்த்திக் தனது படுக்கையில் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தான். அவனது 20 வயது இளமை உடல் போர்வைக்குள் சுருண்டு கிடக்க, அப்போது அவனது அம்மா பூஜா அவன் அறைக்கு வந்தாள். பூஜாவுக்கு வயது 40 என்றாலும், அவளது கொழுத்த உடலும், மார்பகங்களும் அவளது இளமையை இன்னும் பறைசாற்றுவது போல இருக்கும். அவள் தன் மகனின் அருகில் வந்து அவனது தோள்களைத் தொட்டு மெதுவாக உலுக்கி எழுப்பினாள்.

"டேய் கார்த்திக்... எந்திரிடா மணி என்ன ஆச்சு பாரு," என்று பூஜா கொஞ்சலாக அழைத்தாள்.

கார்த்திக் சோம்பேறித்தனமாக கண்ணைத் திறந்து, "என்னம்மா காலையிலேயே வந்து எழுப்புற? இன்னைக்கு கிரிக்கெட் மேட்ச் இருக்குன்னு நேத்தே சொன்னேன்ல," என்றான் எரிச்சலாக.

அதற்கு பூஜா அவனை முறைத்துவிட்டு, "மேட்ச் கிடக்கட்டும்டா, அதுக்கு முன்னாடி ஒரு முக்கியமான விஷயம். உன்னோட சித்திக்கு உடம்பு சரியில்லையாம். கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சித்தி போன் பண்ணிப் பேசினாங்க," என்றாள்.

கார்த்திக் குழப்பத்துடன் புருவத்தை உயர்த்திக் கேட்டான், "சித்தியா? எனக்கு எந்தச் சித்தியும் கிடையாதுன்னு நினைச்சேன். எனக்கு எப்போ சித்தி இருந்தா?"

பூஜா பெருமூச்சு விட்டுவிட்டுச் சொன்னாள், "அவ என் சொந்தத் தங்கைதான்டா பல்லவி. சின்ன வயசுல ஒருத்தன்கூட லவ் மேரேஜ் பண்ணிட்டு ஓடிப்போயிட்டா. அதனால எங்க வீட்டுல அவளைப் பத்தி பேசுறதே தப்புன்னு ஒதுக்கி வச்சுட்டோம். அவங்களுக்கும் எங்களுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாம போச்சு. ஆனா, திடீர்னு இன்னைக்கு காலைல யாரோ மூணாவது மனுஷன் மூலமா அவங்க இருக்கிற நிலைமையைப் பத்தி கேள்விப்பட்டேன்."

"என்னம்மா ஆச்சு அவங்களுக்கு?" என்று கார்த்திக் ஆவலோடு கேட்டான்.

"சித்தியோட கணவருக்கு உடம்பு ரொம்ப முடியலையாம். அவரைப் பாத்துக்க ஆளில்லாம சித்தி ஒருத்தியே ரொம்பக் கஷ்டப்படுறாங்களாம். அவங்களுக்குக் குழந்தையும் கிடையாது பாவம். அதனால அவங்களை ஒரு தடவை நேர்ல போய் பாத்துட்டு வரலாம்னு நினைச்சேன். ஆனா இன்னைக்கு எனக்குக் கொஞ்சம் வேலை இருக்கிறதால என்னால போக முடியல. அதனால உன்னை அங்க அனுப்பி வைக்கலாம்னு இருக்கேன். நீ போய் சித்தி வீட்டைக் கண்டுபிடிச்சு அவங்களுக்குத் தேவையான உதவியைச் செய். நான் இன்னும் ரெண்டு நாள்ல அங்க வந்துடுறேன்," என்றாள் பூஜா.

இ அதைக் கேட்ட கார்த்திக் அதிர்ந்து போய், "என்னம்மா சொல்ற? எனக்கு அவங்களை யாருன்னே தெரியாது. அவங்க வீடு எங்க இருக்குன்னு கூட எனக்குத் தெரியாது. நான் இன்னைக்கு கிரிக்கெட் விளையாடப் போறேன், என்னால வர முடியாது," என்று மறுத்தான்.

ஆனால் பூஜா விடாப்பிடியாக, "டேய் உனக்குச் சொன்னா புரியாதா? போன்ல அவங்க அழுது பேசினாங்க. குடும்பப் பிரச்சினை எதுவானாலும் இந்த மாதிரி கஷ்டத்துல இருக்கிறவங்களுக்கு உதவி செய்யணும். நீ மறுக்கக் கூடாது, போய்விட்டு வா," என்று உறுதியாகக் கூறினாள்.

வேறு வழி இல்லாமல் கார்த்திக் சலித்துக்கொண்டே, "சரிமா... நான் போய்த் தேடிப் பிடிக்கிறேன்," என்று ஒப்புக்கொண்டான்.

உடனே பூஜா அவனுக்குத் தேவையான துணிகளை ஒரு பையில் எடுத்து வைத்தாள். பிறகு தன் பர்சிலிருந்து ஓரளவு பணத்தை எடுத்து கார்த்திக்கின் கையில் கொடுத்து, "பத்திரமா போயிட்டு வாடா, வழி தெரியலனா போன் பண்ணு," என்று வழியனுப்பி வைத்தாள்.

கார்த்திக் தான் இருக்கும் ஊரிலிருந்து சுமார் 100 கிலோமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் அந்த ஊருக்குச் செல்வதற்காக பஸ் ஏறி உட்கார்ந்தான். அவன் பஸ்ஸில் ஏறி புறப்படும்போது மதியம் ஆகிவிட்டது. அவன் அந்த ஊரைச் சென்று சேர்ந்தபோது மாலை நேரம் ஆகிவிட்டது.

பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கி, பல்லவி சித்தியின் வீட்டைப் பற்றி அங்குள்ளவர்களிடம் விசாரித்துக்கொண்டே ஒரு வழியாக அந்தத் தெருவைக் கண்டுபிடித்தான். ஒரு வீட்டின் முன்பு நின்று விசாரித்தபோது, அங்கிருந்த வீட்டுக்காரர், "தம்பி, இந்த வீட்டுல முன்னாடி ஒருத்தவங்க வாடகைக்கு இருந்தாங்கதான்... ஆனா அவங்க நேத்தே வீட்டை காலி பண்ணிட்டு வேற எங்கேயோ போயிட்டாங்க," என்றார்.

இ அதைக் கேட்ட கார்த்திக்குக்குத் தலை சுற்றியது. எங்கு செல்வது என்று தெரியாமல் திகைத்து நின்றான். உடனே தன் அம்மா பூஜாவிற்கு போன் செய்து விவரம் அனைத்தையும் சொன்னான்.

போனில் இதைக் கேட்ட பூஜா மிகவும் வருத்தப்பட்டு, "ஐயோ அப்படியாடா? அவங்க ரொம்பக் கஷ்டப்படுவாங்களே... நீ எப்படி மச்சான் வீட்டைத் தேடுவாய்? அங்க பக்கத்துல ஏதாவது லாட்ஜ் இருக்கா பாரு, இன்னைக்கு அங்க தங்கு. நாளைக்கு காலைல நான் சில பேருக்கு போன் பண்ணி விசாரிச்சு சொல்றேன்," என்று கவலையுடன் கூறினாள்.

அம்மா குரலில் இருந்த வருத்தத்தைக் கண்ட கார்த்திக்கின் மனம் த தளர்ந்தது. "சரிமா நீ கவலைப்படாத, நான் பக்கத்துல இருக்கிற ஒரு சாதாரண லாட்ஜ்ல ரூம் எடுத்துத் தங்குறேன். நாளைக்கு எப்படியாவது சித்தியைத் தேடிப் பிடிச்சிடுறேன்," என்று அம்மாவைச் சமாதானப்படுத்தினான்.

போனை வைத்துவிட்டு, அந்தப் பகுதியில் இருந்த ஒரு சாதாரண லாட்ஜை நோக்கி நடந்து சென்றான் கார்த்திக்.

கார்த்திக் அந்த லாட்ஜை நோக்கி நடந்து சென்றான். அவனுக்கு அந்த ஊர் புதியது என்பதால், எந்தப் பக்கம் லாட்ஜ் இருக்கும் என்று அவனுக்கு சரியாகத் தெரியவில்லை. அப்படியும் தேடிக்கொண்டு போகும்போது, சாலையோரம் ஒரு சிறிய குட்டி லாட்ஜ் கண்ணில்பட்டது. சரி, இன்றைக்கு இங்கு தங்கிவிடலாம் என்று முடிவு செய்து அந்த லாட்ஜிற்குள் நுழைந்தான்.

அவன் உள்ளே நுழையும்போதே, எதிரே ஒரு ஆம்புலன்ஸ் வேகமாகச் செல்வதைப் பார்த்தான். அந்த லாட்ஜில் இருந்து ஏதோ ஒரு நோயாளியையோ அல்லது அவசர நிலையிலிருக்கும் ஒருவரையோ தூக்கிச் செல்வது அவனுக்குத் தெரிந்தது. அந்த லாட்ஜின் பெயர் 'அம்சா லாட்ஜ்' என்று பெரியதாக எழுதியிருந்தது. அந்தப் பெயரைக் பார்த்ததுமே கார்த்திக்கிற்கு ஒரு சிறிய சந்தேகம் எழுந்தது—இது ஏதோ சாதாரண லாட்ஜ் போலத் தெரியவில்லையே, உள்ளே ஏதோ 'ஐட்டம்' மேட்டர்கள் நடக்கும் இடம்போல இருக்கிறதே என்று அவனுக்கு உள்ளூர ஒரு ஆர்வம் எழும்பியது.

ஏற்கெனவே அவன் ஊரில் இருக்கும் சில ஆன்ட்டிகளைச் சைட் அடித்து, கை அடித்து அனுபவம் உள்ளவன். அதோடு கல்லூரியில் தன் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு பெண்ணை நாலு பேரும் சேர்ந்து அனுபவித்த அனுபவமும் அவனுக்கு உண்டு. அதனால் ஒரு பெண் எப்படி இருப்பாள், அங்கே என்ன நடக்கும் என்பது பற்றிய ஐடியா அவனுக்கு நன்றாகவே இருந்தது. அதனால் அந்த லாட்ஜைப் பார்த்தவுடனேயே அவனுக்கு அந்தச் சந்தேகம் வந்தது. சரி, வீட்டில் இருந்து 100 கிலோமீட்டர் தள்ளி இருக்கிறோம், அங்கே என்ன நடக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும் என்று நினைத்தவன், லாட்ஜிற்குள் நுழைந்தான். குறிப்பாக, அங்கே ஏதேனும் 'ஐட்டம்' கிடைத்தால் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம் என்ற எண்ணமும் அவனுக்குள் ஓடியது. இதற்காக அவன் திட்டமிட்டு வரவில்லை என்றாலும், கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவவிடக் கூடாது என்று நினைத்தான்.

லாட்ஜிற்குள் சென்றதும் மேனேஜர் அவனிடம், "தம்பி, எத்தனை நாளைக்கு ரூம் வேணும்?" என்று கேட்டார்.
"இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும் போதும்," என்றான் கார்த்திக்.

"ஒரு நாள் மட்டும்தான் வாடகை கொஞ்சம் அதிகம், பரவாயில்லையா?" என்றார் மேனேஜர்.
"பரவாயில்லை," என்று சொல்லிக் காசைப் பே பண்ணினான். மேனேஜர் அவனுக்கு ரூம் நம்பர் 301-க்கான சாவியைக் கொடுத்து அனுப்பினார்.

கார்த்திக் ரூமிற்குள் சென்று தன் பையை வைத்துவிட்டு, முகம் கழுவிப் பிரெஷ்ஷாக வந்து பெட்டின் மேல் உட்கார்ந்து டிவியை ஆன் செய்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது திடீரென்று யாரோ கதவைத் தட்டும் சத்தம் கேட்டது. "இந்த நேரத்தில் யார் வருவது?" என்ற சந்தேகத்துடனே சென்று கதவைத் திறந்தான்.

கதவைத் திறந்ததும் அங்கே சுமார் 30 முதல் 35 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவளது தோள்மீது ஒரு ஹேண்ட்பேக் மாட்டப்பட்டிருந்தது. அவளைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே கார்த்திக் கண்டுபிடித்துவிட்டான்—இவளும் ஒரு 'ஐட்டம்'தான் என்று! ஏனென்றால், அவள் போட்டிருந்த லிப்ஸ்டிக், தலையில் வைத்திருந்த பூ, கையில் மாட்டியிருந்த பேக் எல்லாமே அவன் கல்லூரியில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து அனுபவித்த அந்தப் பெண்ணின் ஸ்டைலையே அப்படியே காப்பி அடித்திருந்தது. ஆனால், அந்தப் பெண்ணின் முகத்திலோ பயம், பதட்டம், மற்றும் வெட்கம் நன்றாகத் தெரிந்தது.

அவள் கார்த்திக்கைப் பார்த்ததும், "உங்களுக்கு என்ன வேணும்?" என்று அவன் கேட்பதற்குள், "இல்லை... உள்ள வந்து பேசலாமா? வெளியில யாராவது பார்த்திடுவாங்க..." என்று ரொம்பவும் பயந்தபடியே நின்றாள்.
"சரி, உள்ள வாங்க," என்று சொல்லி அவளை உள்ளே அழைத்து வந்து கதவைச் சாத்தினான் கார்த்திக்.

அவளை ரூமுக்குள்ளே உட்கார வைத்துவிட்டு, "உங்க பேரு என்ன?" என்று கேட்டான்.
அந்தப் பெண் பதட்டத்துடன், "என் பேரு... ரோஜா," என்றாள்.

இப்போது இருவருக்கும் இடையே உரையாடல் தொடங்கியது.
"உங்களுக்கு என்ன வேணும்? எதுக்காக இந்த ரூமுக்கு வந்தீங்க? உங்களை யார் அனுப்பினாங்க?" என்று கார்த்திக் திரும்பத் திரும்பக் கேள்வி கேட்டான்.

அதற்கு ரோஜா, "இல்லை... மாணிக்கம் வந்து இந்த ரூமில் இருக்கிறவரைப் பார்த்துட்டு வரச் சொன்னாரு..." என்றாள்.
கார்த்திக் குழப்பத்துடன், "நான் இந்த ரூமுக்கு இப்பதான் வந்தேன். எனக்கு மாணிக்கம்னு யாருன்னே தெரியாதே!" என்றான்.
அதற்கு அவள், "இல்லை, நீங்க இப்படித்தான் சொல்லுவீங்கன்னு அவர் சொன்னாரு," என்று கூறிவிட்டு, தான் உடுத்தியிருந்த சேலைத் தலைப்பைக் கழட்டத் தொடங்கினாள்.

கார்த்திக் உடனே பதறிப்போய், "நிறுத்துங்க! என்னன்னு தெரியல, நீங்கள் யாரையோ நினைச்சுக்கிட்டு என்னிடம் பேசிட்டு இருக்கீங்க," என்று தடுத்தான்.

ஆனால் ரோஜா எதையும் கேட்கும் நிலையில் இல்லை. அவள் தன் ஜாக்கெட்டின் முன்பக்கத்திலிருந்த கொக்குகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழட்டத் தொடங்கினாள். முதல் இரண்டு கொக்குகளை அவு்த்தவுடனே அவளது பாதி மார்பகங்கள் கார்த்திக்கின் கண்களுக்குத் தெரியத் தொடங்கின. உடனே கார்த்திக் வேகமாக எழுந்து சென்று அவளது கையைப் பிடித்துத் தடுத்து நிறுத்தி, "இருங்க! எதுவா இருந்தாலும் பேசிக் தீர்த்துக்கலாம்," என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்தினான்.

அப்படி அவளது கையைப் பிடித்து நிறுத்தியபோது, அவளது மார்பகங்களின் அளவும், குண்டியின் வடிவமும் அவன் கையில் பட்டு அவனுக்கு ஒருவிதமான சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆனாலும் அதை அப்படியே தன் மனசுக்குள் அடக்கிக்கொண்டு, அவளை அழைத்து வந்து பெட்டில் உட்கார வைத்தான். அவள் சேலையை முழுமையாகக் கழட்டவில்லை என்றாலும், ஜாக்கெட்டின் இரண்டு கொக்குகள் திறந்தபடியே இருந்ததால் அவளது முலைகள் பாதியளவு வெளியே தெரிந்துகொண்டிருந்தன.

சுமார் 5 நிமிடங்கள் இருவரும் எதையுமே பேசாமல் அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்தனர். பிறகு கார்த்திக் மெல்லப் பேசத் தொடங்கினான்.
"பாருங்க ரோஜா... நீங்கள் யாரோ ஒருவரை நினைச்சுக்கிட்டு என்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கீங்க. நான் அந்த ஆள் இல்லை. உங்களுக்குவேணும்னா அந்த மாணிக்கத்துக்கு போன் பண்ணிப் பேசுங்க."

அதற்கு ரோஜா கலக்கத்துடன், "தம்பி, என் கிட்ட போன் இல்லை தம்பி! அதனாலதான் என்னால போன் பண்ணவும் முடியல. அதுவும் இல்லாம, இந்த ரூமில் இருக்கிறவரைச் சந்தோஷப்படுத்தினா மட்டும்தான் எனக்குத் தேவையான விஷயம் நடக்கும். இல்லைனா நடக்காது. எனக்கு அந்த விஷயம் நடந்தே ஆகணும், நான் ரொம்பக் கஷ்டத்துல இருக்கேன்," என்று சொல்லித் தேம்பத் தொடங்கினாள்.

கார்த்திக்கிற்கு அவளைப் பார்த்தால் பாவமாக இருந்தது. உடனே அவன் தன் பாக்கெட்டிலிருந்து போனை எடுத்து அவளிடம் நீட்டி, "பரவாயில்லை, நீங்களே போன் பண்ணிக்கங்க," என்றான்.

ரோஜா அந்தப் போனை வாங்கி மாணிக்கத்திற்கு டயல் செய்தாள். மறுமுனையில் மாணிக்கம் ஏதோ பேசினான்.
ரோஜா கலங்கிய குரலில், "இப்போ நான் என்ன பண்றது?" என்றாள். போனில் மறுமுனையில் ஏதோ சொல்ல, ரோஜா, "அதெல்லாம் முடியாது, அந்தப் பணத்தை ஆல்ரெடி கட்டிட்டேன், என்னால திருப்பிக் கொடுக்க முடியாது!" என்று சத்தமாகக் கூறினாள். மறுமுனையில் மாணிக்கம் ஏதோ கோபமாகப் பேசிவிட்டு போனை வைத்துவிட்டான். ரோஜாவும் போனை கட் செய்துவிட்டாள்.

ரோஜா கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கண்ணீர் மல்க, "ரொம்ப தேங்க்ஸ் தம்பி," என்று சொல்லிவிட்டு திடீரென அவனது காலில் விழுந்து நன்றி சொன்னாள். அவள் காலில் விழும்போது கீழே குனிந்ததால் அவளது மீதமிருந்த மார்பகமும் சேலையை மீறி வெளியே தொங்கத் தொடங்கியது.

ஆனாலும் கார்த்திக் அவளிடம் எந்தவிதத் தப்பான முறையிலும் நடந்து கொள்ளாமல், "சரி, நீங்க கிளம்பிப் போங்க," என்று சொல்லிவிட்டான்.
ரோஜா தன் ஜாக்கெட்டின் கொக்குகளை மாட்டிக்கொண்டு, சேலையைச் சரிசெய்துகொண்டு கிளம்பும்போது, "தம்பி, நீங்க ரொம்ப நல்ல பையன்," என்று ஒரு நல்ல சான்றிதழை அளித்துவிட்டு லாட்ஜை விட்டு வெளியேறினாள்.

அவள் சென்று ஐந்து நிமிடங்கள் கடந்திருக்கும். கார்த்திக் தன் மனசுக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டான்—"ச்ச... சும்மா இருந்தா இன்னைக்கு அந்த ஆன்ட்டி உனக்குக் கிடைச்சிருப்பாளா? செம பீஸ் ஆச்சே! என்னடா மிஸ் பண்ணிட்ட, உன் மனசாட்சியே கேளு!" என்று அவனுக்குள்ளே ஒரு சண்டை நடந்தது. அதற்கு அவன் மனசு, "இல்லை மச்சான், அவ என்ளுக்காக வரலை. வேற யாரோ நினைச்சுட்டு வந்தா, அதனால நான் அவளை ஏமாத்த விரும்பல," என்று தனக்குத்தானே சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டான்.

அப்போது திடீரென அவனது போன் அடித்தது. மணி பார்த்தால் இரவு 10:30 ஆகியிருந்தது. போனை எடுத்துப் பார்த்தால் அவன் அம்மா பூஜா கூப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

"சொல்லுமா..." என்றான் கார்த்திக்.

"இல்லைடா கார்த்திக்... சித்தி இப்போ இருக்கிற இடத்திலிருந்து ஒரு 300 கிலோமீட்டர் தள்ளி இன்னொரு ஊருக்குக் குடிமாறிப் போயிட்டாங்களாம். நீ அங்க போய் பார்க்க முடியுமா? அவங்களோட புதிய அட்ரஸ் எனக்கு இப்பதான் கிடைச்சது," என்றாள் பூஜா.
"300 கிலோமீட்டரா? அப்படின்னா நான் இப்போவே கிளம்பணுமாம்மா?" என்று கேட்டான் கார்த்திக்.

"ஆமாடா, நீ இப்போ கிளம்பினாத்தான் காலைல அங்கே போய் சேர முடியும். உடனே பஸ் ஏறிடு."

சரி என்று சொல்லிவிட்டு, கார்த்திக் அவசர அவசரமாக லாட்ஜ் காலி செய்துவிட்டு அங்கிருந்து பக்கத்தில் இருந்த பஸ் ஸ்டாண்டிற்கு ஓடினான். அங்கே அரசுப் பேருந்துகள் எதுவும் இல்லை, பிரைவேட் பஸ்கள் மட்டும்தான் நின்றுகொண்டிருந்தன. விசாரித்துப் பார்த்தபோது, அந்த ஊருக்குப் போகும் கடைசி பஸ் இப்பதான் கிளம்பத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறது என்று தெரிந்தது. அது ஒரு ஸ்லீப்பர் பஸ்.

"பரவாயில்லை, ஸ்லீப்பர் பஸ்சுக்கான டிக்கெட் கொடுங்க," என்று சொல்லிப் பணத்தைக் கொடுத்து டிக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு பஸ்ஸுக்குள் ஏறினான்.

பஸ்ஸில் பெரிய அளவில் கூட்டம் எதுவும் இல்லை. அப்பர் பெர்த் முழுக்கக் காலியாகத்தான் இருந்தது. கீழேயும் ஒன்று, இரண்டு பயணிகள் மட்டும்தான் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். அவர்களும் வயதானவர்களாக இருந்தனர்.

கார்த்திக் மேலேயுள்ள பெர்த்திற்குச் சென்று தன் பையை வைத்துவிட்டு, கீழே இறங்கி வந்து ஒரு வாட்டர் பாட்டில் வாங்கினான். அப்போது டிராவல்ஸ் ஆபிஸ் அருகில் யாரோ ஒரு பெண் நின்று சத்தமாகப் பேரம் பேசிக்கொண்டிருப்பது அவன் காதில் விழவே, அங்கே என்னவென்று பார்க்கச் சென்றான்.

அங்கே நின்றது வேறு யாருமല്ല—அதே ரோஜாதான்! அவள் அந்த ஊருக்குப் போகப் பணம் பத்தாமல் டிராவல்ஸ் காரரிடம் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்தாள். "இந்தப் பஸ்ஸை விட்டா வேற பஸ் இல்லன்னு சொல்றீங்களே..." என்று அவள் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்.

அதைப் பார்த்த கார்த்திக், அவளது நிலைக்கு இரங்கி, "இல்லை, நான் தறேன், அவங்களுக்குப் பணத்தைக் கொடுங்க," என்று சொல்லி அந்தப் பஸ்ஸுக்கான முழுப் பணத்தையும் தானே கொடுத்து டிக்கெட் வாங்கி ரோஜாவிடம் கொடுத்தான். பிறகு அவளிடம், "நீங்க உள்ள போய் உட்காருங்க," என்று சொல்லிவிட்டு, தனக்கும் ரோஜாவுக்கும் சேர்த்துத் குடிப்பதற்கு இரண்டு வாட்டர் பாட்டில்களும், கொஞ்சம் ஸ்நாக்ஸும் வாங்கிக்கொண்டு பஸ்ஸுக்குள் ஏறினான்.

பஸ்ஸுக்குள் ஏறி உள்ளே சென்று பார்த்தபோது, ரோஜா எங்கே உட்காருவது என்று தெரியாமல் தவித்துக்கொண்டு முழித்துக்கொண்டு நின்றுகொண்டிருந்தாள்.


பஸ்ஸுக்குள் தவிப்பாக நின்று கொண்டிருந்த ரோஜாவைப் பார்த்து கார்த்திக் மெலிதாகச் சிரித்தான். "உங்களுக்கு எதுல பெர்த் குடுத்திருக்காங்க?" என்று அவளது கையில் இருந்த டிக்கெட்டை வாங்கிப் பார்த்தான். அதுவும் அவனது அதே அப்பர் பெர்த் தான்.

"சரி, வாங்க மேல ஏறலாம்," என்று சொல்லிக்கொண்டு கார்த்திக் மேலே ஏறினான். ரோஜாவும் தயங்கியபடியே அவனுக்குப் பின்னாடியே மேலே ஏறினாள்.

மேலே அப்பர் பெர்த்தில் ஏறியதும், ரோஜா தன் கைப்பையை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கண்களில் ஒருவித ஏக்கத்துடன் கேட்டாள், "தம்பி... பஸ் ரொம்ப இருட்டா இருக்கு, அதுவும் இந்த அப்பர் பெர்த்ல தனியா படுக்க எனக்கு ரொம்பப் பயமா இருக்கு. நான் உன்கூடவே இந்த பெர்த்ல படுத்துக்கட்டுமா?"

அவள் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக்கின் உள்மனசுக்குள் இருந்த ஒரு குரல் சக்கைப் போடு போட்டது—'கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா?'

அதை நினைத்துத் தனக்குள் சிரித்துக்கொண்ட கார்த்திக், "சரி, ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல, வந்து படுத்துக்கோங்க," என்றான்.

ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து அந்தச் சிறிய ஸ்லீப்பர் பெர்த்தில் படுத்தார்கள். பக்கத்து பக்கத்தில் அவளது உடல் உரசிக்கொண்டு படுத்திருப்பது கார்த்திக்கின் காம வெறியை இன்னும் தூண்டியது. இவளை எப்படியாவது இன்று ஒரு கை பார்க்க வேண்டும் என்று அவனுக்கு மனசுக்குள் ஆசை துடித்தது. ஆனால், எப்படி ஆரம்பிப்பது, எங்கே கை வைப்பது என்று தெரியாமல் அவன் கொஞ்சம் யோசித்துக் கொண்டே படுத்திருந்தான்.

அமைதியாக இருந்த அந்தச் சூழ்நிலையில், ரோஜாவே நேரடியாகக் களத்தில் இறங்கினாள்.

அவள் லேசாகப் பெருமூச்சுவிட்டுக்கொண்டே, "தம்பி... எனக்கு நைட் ஃபுல்லா இந்த இறுக்கமான சாரி, ஜாக்கெட்டெல்லாம் போட்டுக்கிட்டு படுத்தா மூச்சு முட்டும், என்னால தூங்கவே முடியாது. நான் டிரஸ் மாத்திக்கலாமா?" என்று கொஞ்சலாகக் கேட்டாள்.

கார்த்திக் தன் குரலை இயல்பாக வைத்துக்கொண்டு, "தாராளமா மாத்திக்கோங்க," என்றான்.

அவன் என்ன நினைத்தான் என்றால், அவள் எழுந்து கீழே எ્યાંச்சாவது பாத்ரூம் பக்கமோ அல்லது வேறெங்கேயாவது போய் மாற்றிவிட்டு வருவாள் என்றுதான். ஆனால், ரோஜாவோ படுத்த இடத்திலேயே சட்டென்று எந்திரித்து உட்கார்ந்தாள். உட்கார்ந்தவள் தன் உடம்பில் சுற்றியிருந்த அந்தச் சேலையை மளமளவென்று அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள்.

அவள் சேலையைக் கழட்டித் தள்ளுவதைக் கண்ட கார்த்திக்கின் கண்கள் அப்படியே பிதுங்கி வெளியே வந்தன. அவனது பேண்டுக்குள்ளிருந்த சுன்னி இரும்புத் தூண் போலக் கடுகடுவென்று விறைத்துக்கொண்டு நேராகத் தூக்கிக்கொண்டது.

அதைப் பார்த்த கார்த்திக்கின் மனசுக்குள் மீண்டும் அந்தச் புகழ்பெற்ற வடிவேலு காமெடிதான் ஓடியது—'கண்ணா ரெண்டு லட்டு தின்ன ஆசையா?'

இதற்கு மேல் கார்த்திக்கால் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியவில்லை. பஸ்ஸின் வெளிச்சமில்லாத அந்தச் சூழலில், அவன் மெதுவாகத் தன் கையை நீட்டி ரோஜாவின் உடலுக்கு அருகில் கொண்டு போய், ஜாக்கெட்டுக்கு மேல் இருந்த அவளது மார்பகத்தின் மீது வைத்தான்.

அவன் கையை வைத்ததும்தான் தாமதம், ரோஜா கொஞ்சமும் வெட்கப்படாமல் ஒரு மாதிரி அர்த்தமுள்ள சிரிப்புடன், "எதுக்காக இவ்வளவு அவசரம் தம்பி... இருங்க, நானே அதை கழட்டித் தர்றேன்," என்று சதித்தனமாகச் சிரித்தாள்.

சொன்னது போலவே அவளே வேகமாகத் தன் ஜாக்கெட்டின் கொக்குகளைக் கழட்டித் தள்ளினாள். இப்போது அவள் மேலாடை எதுவும் இல்லாமல் அப்படியே டாப்லெஸ்ஸாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் தன் கொழுத்த முலைகளை ஆட்டிக்கொண்டே கார்த்திக்கின் அருகில் வந்தாள்.

கார்த்திக் அவளை முழுமையாக அனுபவிப்பதற்காகத் தன் பேண்டைக் கழட்ட முயன்றான். அவன் தனது ஜட்டியைக் கழட்டப் போடும்போதே, ரோஜா சட்டென்று அவனது கையைப் பிடித்துத் தடுத்து, "இருங்க தம்பி... நீங்க ஒன்னும் சிரமப்பட வேண்டாம், நான் பாத்துக்கிறேன்," என்று கொஞ்சினாள்.

அவள் அப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே கார்த்திக்கின் அருகில் நெருங்கி வந்து, அவனது பேண்டுக்குள்ளிருந்த விறைத்து நின்ற அந்தப் பெருத்த சுன்னியை வெளியே உருவி எடுத்தாள். தன் மென்மையான கைகளால் அவளது முலைகளை ஆட்டிக்கொண்டே, கார்த்திக்கின் சுன்னியைத் தன் கையால் தடவி விடத் தொடங்கினாள். 

பஸ்ஸின் அந்த இரவுக் குளிரில், அந்த அப்பர் பெர்த்திற்குள் நால்வரின் கண்களுக்கும் தெரியாமல் அவர்களின் வெறித்தனமான காம லீலை சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியது.


ரோஜா பஸ்ஸின் அப்பர் பெர்த்தில் அப்படியே படுத்துக்கொண்டு, கார்த்திக்கின் விறைத்து நின்ற ஆணுறுப்பை ஆசையாகத் தடவிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அப்போது கார்த்திக் அவளைப் பார்த்து, "உனக்கு ஒல் வேணுமா ரோஜா?" என்று காமக் குரலில் கேட்டான்.
அதற்கு ரோஜா கண்கள் மூடிக்கொண்டு, "கண்டிப்பா வேணும் தம்பி..." என்று கொஞ்சினாள்.
கார்த்திக் அதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, அவளது தலையைப் பிடித்துக் கீழே தன் ஆணுறுப்புக்கு நேராக அமுக்கினான். 

ரோஜாவுக்கு கார்த்திக் என்ன சொல்ல வருகிறான் என்பது உடனே புரிந்துவிட்டது—அவள் மெதுவாகக் கீழே குனிந்து, அவனது ஆணுறுப்பின் மொட்டை மட்டும் தனது இதழ்களால் கவ்விப் பிடித்து ஒரு ஆழமான முத்தம் கொடுத்தாள். 

அவளது வாயிலிருந்து வந்த எச்சிலும், அந்த இரவுக் குளிரின் சிலிர்ப்பும் கார்த்திக்கிற்குப் பயங்கரமான மூடை ஏற்படுத்தியது.

ரோஜா மெதுவாக அவனது ஆணுறுப்பை வாயில் போட்டு ஊம்பத் தொடங்கினாள். 

இருவரும் மேலாடை ஏதுமின்றி நிர்வாணமாக இருந்ததால், கார்த்திக் தன் இரு கைகளாலும் ரோஜாவின் பெரிய மார்பகங்களைப் பிடித்துப் பிசையத் தொடங்கினான். அவன் அவளது முலைகளைப் பிசையப் பிசைய, அவளது ஊம்பும் வேகம் மேலும் அதிகரித்தது. 

கார்த்திக் அவளது இரண்டு முலைக்காம்புகளையும் பால் கறப்பது போலப் பிடித்து மெலிதாக இழுத்தான்; அதைக் கண்ட ரோஜா இன்னும் வெறி கொண்டு, அவனது ஆணுறுப்பைத் தொண்டை வரைக்கும் முழுமையாக உள்ளே விட்டு ஆழமாக ஊம்ப ஆரம்பித்தாள்.

ரோஜாவின் அந்தச் செயலைக் கண்ட கார்த்திக்கின் மூடு உச்சக்கட்டத்திற்குச் சென்றது. அவன் விடாமல் அவளது முலைக்காம்புகளைப் பிடித்து இழுத்து அவளது காம வெறியை இன்னும் தூண்டிவிட்டான். சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் தொண்டை வரைக்கும் சத்தம் வரும்படி மாறி மாறி ஊம்பியவள், திடீரென்று தன் வாயை அவனது ஆணுறுப்பிலிருந்து எடுத்தாள்.

அவள் வாயை எடுத்ததும், கார்த்திக் சட்டெனப் பாய்ந்து சென்று அவளது உதடுகளுடன் உதடு சேர்த்து ஒரு வெறித்தனமான கிஸ் கொடுத்தான். அவனது ஆணுறுப்பின் சுவையும், ரோஜாவின் வாயின் எச்சில் சுவையும் கலந்த அந்த முத்தத்தில் இருவரும் மிதந்தனர். அவன் வாயோடு வாய் வைத்து முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டே, தன் இரு கைகளாலும் அவளது மார்பகங்களை விடாமல் பிசைந்து பிழிந்து தள்ளினான்.

இப்போது ரோஜா பஸ்ஸின் பெர்த்தில் மல்லாந்து படுக்க, கார்த்திக் அவள் மீது படுத்துக்கொண்டு கிஸ் அடித்துக்கொண்டே அவளது முலைகளைப் பிசைந்தான். அப்போது அவனது விறைத்த ஆணுறுப்பு ரோஜாவின் புண்டையின் மீது உரசிக்கொண்டே இருந்தது. ரோஜாவுக்குக் காம வெறி தாங்க முடியாமல், அவனது ஆணுறுப்பைக் கையால் பிடிக்கத் துடித்தாள்.

ஆனால் கார்த்திக் அவளிடம், "என்னடி அவசரம், இருடி... நான் உன் புண்டையை நக்கணும்," என்று சொல்லிக்கொண்டே கீழே குனிந்தான். அவனது கைகள் தொடர்ந்து அவளது மார்பகங்களைச் செதுக்கிக்கொண்டிருக்க, அவனது வாய் மட்டும் ரோஜாவின் புண்டைக்கு நேராகச் சென்றது.

ரோஜாவின் புண்டை சிறிதும் முடிகள் இல்லாமல் மழமழவென்று சுத்தமாக இருந்தது. அவள் கொஞ்சம் வெள்ளை நிறம் என்பதால், அந்தப் புண்டை பார்க்கவே பளிச்சென்று மின்னியது. கார்த்திக் அதைப் பார்த்ததுமே பைத்தியம் பிடித்தவன் போல, அதைச் சப்பிக் கடிக்க ஆரம்பித்தான். அவளது பருப்பைப் பற்களால் லேசாகக் கடித்துச் சப்பி இழுத்தபோது, ரோஜா சுகம் தாங்காமல், "ஹும்... ரொம்பக் கடிக்காதடா தம்பி, எனக்கு ரொம்ப மூட் ஆகுது!" என்று கத்த ஆரம்பித்துவிட்டாள்.

இதற்கு மேல் கார்த்திக்கால் தன்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அவன் சட்டென மேலே எழுந்து வந்து, அவளது வாயோடு வாய் வைத்து முத்தம் கொடுத்தான்—அப்போதுதான் தன் வாயில் பட்டு ஈரமான ரோஜாவின் புண்டைச் சுவையை அவள் வாய்க்கேக் கொண்டுபோய் டேஸ்ட் காட்டினான். பிறகு அவளைச் சரியாகப் படுக்க வைத்து, அவளது புண்டைக்குள் தன் ஆணுறுப்பை நுழைக்க முயன்றான்.

ஆனால் அவனால் சரியாக உள்ளே வைக்க முடியவில்லை. ஏனென்றால், ரோஜா இதற்கு முன்பு ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே தன் துணையோடு அந்த அனுபவத்தைப் பெற்றிருந்தாள். அதனால் அவளுக்குச் சரியான புண்டை ஓட்டை எதுவென்று தேடி ஆணுறுப்பை வைப்பதில் சிறிது சிரமம் ஏற்பட்டது.

இதைப் புரிந்துகொண்ட ரோஜா, "இருடா கண்ணா, நான் ஹெல்ப் பண்றேன்," என்று சொல்லி, தானே தன் கையால் கார்த்திக்கின் ஆணுறுப்பைப் பிடித்துச் சரியாகப் புண்டை ஓட்டையின் மீது வைத்து, "ம்ம்... இப்போ உள்ள தள்ளு தம்பி," என்றாள்.

கார்த்திக் தன் 11 அங்குலப் பெருத்த ஆணுறுப்பை அவளது புண்டையின் மீது வைத்து ஒரே இடியாக இடித்தான். அவனது நீண்ட ஆணுறுப்பு ஒரே அடியில் அவளது புண்டைக்குள் முழுமையாக மறைந்து உள்ளே சென்றது. இவ்வளவு பெரிய ஆணுறுப்பு நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு தன் புண்டைக்குள் சென்றதால், ரோஜா சுகமும் வலியும் கலந்து சத்தமாகக் கத்தினாள். தலையைச் சாய்த்து மேலே பார்த்தபடியே, அந்த ஆணுறுப்பு தன் உடலுக்குள் ஆழமாக இறங்குவதை அவள் கண்களை மூடி முழுமையாக அனுபவித்தாள்.

சிறிது நேரம் மெல்ல இடித்துக்கொண்டே கார்த்திக் அவளிடம், "என்ன ரோஜா... இப்போ என் பூல் உன் புண்டைக்குள்ள எப்படி இருக்கு?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு ரோஜா கார்த்திக்கின் கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தபடி, "என்னை என்ன விலைமாதுன்னு நினைச்சியாடா? நீதான் என் புண்டைக்குள்ள நுழையுற இரண்டாவது ஆளு தெரியுமா?" என்று சொல்லிக்கொண்டே அவனது வாயோடு வாய் வைத்து முத்தம் கொடுத்துக் கட்டிக்கொண்டாள்.

கார்த்திக்கிற்குத் தான் ஒரு பிரெஷ்ஷான புண்டையை ஓக்குகிறோம் என்ற பெருமிதம் இன்னும் வெறியை ஏற்றியது. 

பஸ்ஸின் வேகத்திற்கு ஏற்ப, அவன் தன் இடுப்பைத் தூக்கி வேக வேகமாக இடிக்க ஆரம்பித்தான். ரோஜாவும் சும்மா இல்லாமல், அவளது புண்டையை நன்றாக விரித்துக்கொடுத்து, ஒவ்வொரு இடிக்கும் தன் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கிக் காட்டினாள். 

கார்த்திக் ஆணுறுப்பை வெளியே எடுக்கும்போதெல்லாம் ரோஜாவும் தன் புண்டையை அவனுடன் சேர்த்து மேலே உயர்த்திப் பிடித்து அந்த உடலுறவை முழுமையாக ரசித்து அனுபவித்தாள்.

கார்த்திக் பஸ்ஸின் அதிர்வுகளுக்கு ஏற்ப ரோஜாவின் புண்டைக்குள் தன் ஆணுறுப்பை வேகமாக இடித்துக்கொண்டிருந்தான். திடீரென்று அவன் தன் வேகத்தை நிறுத்திவிட்டு, அப்படியே ரோஜாவின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தான்.

ரோஜா தன் கணკுகளால், "என்னடா திடீர்னு நிறுத்திட்ட?" என்று சைகையிலேயே கேட்டாள்.

அதற்கு கார்த்திக் மூச்சு வாங்கியபடியே, "இல்லைடி... கஞ்சி வர்ற மாதிரி இருக்கு, அதான் ஒரு நிமிஷம் நிறுத்திட்டு அப்புறம் அடிக்கலாம்," என்றான்.

உடனே ரோஜா பதறிப்போய், "அப்படியா... சரி, அப்போ உன் பூலை என் புண்டையிலிருந்து வெளிய எடு," என்று கூறினாள்.

ஆனால் கார்த்திக் விடாப்பிடியாக, "அப்படி எல்லாம் வெளிய எடுக்க முடியாது, என்று கூறிவிட்டு, அந்த ஆணுறுப்பை வெளியே எடுக்காமல் அப்படியே அவளது புண்டைக்குள்ளேயே வைத்துக் கொண்டு அமைதியாகப் படுத்திருந்தான்.

அவளது புண்டைக்குள் அந்தப் பெருத்த ஆணுறுப்பு அப்படியே தங்கியிருந்ததால், ரோஜாவால் அதைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவளது புண்டை அந்தச் சூட்டைத் தாங்காமல் வெறிபிடித்து, சுன்னியைக் கவ்விப் பிடிப்பது போலத் தன் புண்டை தசைகளால் இறுக இறுக்கிப் பிடித்தாள்.

அவள் அப்படிச் செய்ததை கார்த்திக் நன்றாகவே உணர்ந்தான். உடனே அவன் அவளைப் பார்த்துக் காமக் குரலில், "என்னடி பண்ற தேவிடியா முண்டை... கஞ்சி வர வைக்கப் பார்க்கிறியா?" என்றான்.

அவன் அப்படியே எந்தவித அசைவும் கொடுக்காமல், 2 முதல் 5 நிமிடங்கள் வரை ஆணுறுப்பை வெளியே எடுக்காமல் அப்படியே புண்டைக்குள்ளேயே வைத்துவிட்டு அசையாமல் படுத்திருந்தான். பிறகு மீண்டும் மெல்லமாக இடிக்கத் தொடங்கினான்.

அவன் ஒவ்வொரு முறை அடிக்கும்போதும், ஒரு பிஸ்டன் இன்ஜின் எப்படி வேகமாக இயங்குமோ, அதேபோல அவனது 11 அங்குல ஆணுறுப்பு அவளது புண்டைக்குள் போயிட்டு வந்தது. அவன் அடிக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும் ரோஜாவின் பெரிய மார்பகங்கள் மேலும் கீழும் அலைமோதி ஆடின. அந்த இருட்டில் அந்த முலைகள் ஆடுவதைப் பார்த்தபடியே கார்த்திக் இன்னும் வெறி கொண்டு வேகமாக இடிக்கத் தொடங்கினான்.

ரோஜாவும் சும்மா இருக்காமல், கார்த்திக்கின் ஒவ்வொரு இடிக்கும் தகுந்தாற்பல தன் புண்டையை மேலே தூக்கித் தூக்கிக் காட்டினாள். இப்படியே மின்னல் வேகத்தில் சுமார் 10 நிமிடங்கள் வரை தொடர்ந்து இடித்ததில் கார்த்திக் லேசாகத் டயர்ட் ஆனான்; ஆனாலும் அவனது ஆணுறுப்பிலிருந்து இன்னும் கஞ்சி வெளியே வரவில்லை.


continue.....?

[Sivamurugan 85]

சூப்பர் தொடர்ந்து எழுதுங்க 

My telegram id Msivamuruganm

[Shivani Dass]

அவன் தன் வேகத்தைக் குறைப்பதைக் கவனித்த ரோஜா, அவன் சோர்வடைந்துவிட்டதை உடனடியாகப் புரிந்துகொண்டாள்.
"தம்பி... நீ கீழ மல்லாக்கப் படு, நான் உன் மேல ஏறி குதிரை ஓட்டுறேன்," என்று கூறி பொசிஷனை மாற்றத் திட்டமிட்டாள்.


உடனே கார்த்திக் கீழே மல்லாந்து படுத்துக்கொண்டான். அவனது ஆணுறுப்பு மிகவும் பெரிதாக இருந்ததால் அவனுக்கு லேசಾಗಿ எரிச்சலாகவும் வலிப்பது போலவும் இருந்தது. 

பஸ்ஸின் அப்பர் பெர்த் மிகவும் குறுகலாக இருந்ததால், ரோஜாவால் முழுமையாக நிமிர்ந்து நின்று குதிரை ஓட்டும் பொசிஷனில் பண்ண முடியாது. அதனால் அவள் புத்திசாலித்தனமாக ஒரு வழி செய்தாள்.

அவள் கார்த்திக்கின் மீது குனிந்தபடியே, தன் கையால் அவனது ஆணுறுப்பைப் பிடித்துத் தன் புண்டைக்குள்ளே விட்டுக் கொண்டாள். பிறகு ஒரு பெல்லி டான்ஸ் ஆடுவது போல, தன் இடுப்பை மட்டும் மேலே தூக்கித் தூக்கி இறக்கி இடிக்கத் தொடங்கினாள்.

இந்த மாதிரியான ஒரு பொசிஷனில் கார்த்திக் இதுவரைக்கும் உடலுறவு செய்ததே கிடையாது. அதனால் அவனுக்கு இது புதுவிதமான சுகத்தைக் கொடுத்தது.

 அவள் தன் மீது குனிந்து ஆடும்போது, அவளது மார்பகங்களை அவன் இரு கைகளும்கொண்டு ஆசையாகப் பிசைந்து கொண்டே, அவளது உதடுகளில் முத்தமிட்டான்.

இந்த புதிய பொசிஷனில் ரோஜா தன் இடுப்பை வேகமாக ஆட்டிக்கொண்டே இருக்க, கார்த்திக்கும் லேசாக ஓய்வெடுத்தபடியே தன் ஆணுறுப்பை மேலேயும் கீழேயும் தூக்கிக் காட்டினான். 

அவனது அந்த 11 அங்குலப் பெருத்த ஆணுறுப்பு ரோஜாவின் சூடான புண்டைக்குள் முழுமையாக மறைந்து உள்ளே ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

தடம் மாறிய பயணம் - பகுதி 6
ரோஜா கார்த்திக்கின் மீது குனிந்தபடியே தன் இடுப்பை மின்னல் வேகத்தில் ஆட்டி அந்தப் பெல்லி டான்ஸ் பொசிஷனில் வெறித்தனமாக இடித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் ஒவ்வொரு முறை கீழே இறங்கும்போதும், கார்த்திக்கின் 11 அங்குல நீளமுள்ள ராட்சத ஆணுறுப்பு அவளது புண்டையின் ஆழமான பகுதி வரை சென்று அவளது கர்ப்பப்பையை மோதித் தள்ளியது.

அந்த இடைவிடாத இடியால் ரோஜாவுக்கு உடல் சிலிர்த்துப் போய், அவளது கண்களில் காமக் கண்ணீர் கசியத் தொடங்கியது. அவள் சுகம் தாங்காமல், "அஹ்... ஆஹ்... தம்பி... இன்னும் வேகமா இடி... செமயா இருக்குடா!" என்று பஸ்ஸின் இரைச்சலில் தன் குரல் வெளியே கேட்காதவாறு மூச்சு வாங்கிக் கொஞ்சினாள்.

கார்த்திக்கும் சும்மா இருக்காமல், தன் இரு கைகளாலும் அவளது குலுங்கும் பெரிய மார்பகங்களை மாறி மாறிப் பிசைந்து, அவளது முலைக்காம்புகளை விரல்களால் கிள்ளி வதைத்தான். அவன் அவளது முலைகளைப் பிசைந்து கொண்டே, கீழே இருந்து தன் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி உ프 கொடுக்க, அந்தச் சிறிய அப்பர் பெர்த் முழுவதும் அவர்களின் மூச்சுக்காற்றும், சதைகள் மோதும் சத்தமும் மட்டுமே எதிரொலித்தது.

ரோஜாவின் இடுப்பு இயங்கும் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவளது புண்டைக்குள் இருந்த சூடு பல மடங்காக உயர்ந்தது. அவளது புண்டை சுன்னிக்குத் தேவையான கச்சிதமான இறுக்கத்தைக் கொடுத்து, அவனது விந்தைக் கஞ்சியை வெளிக்கொண்டு வர அந்த இறுக்கமான தசைகள் மசாஜ் செய்தது போலத் துடித்தன.

"தம்பி... முடியலடா... எனக்கு வரப் போகுது... உனக்கும் வருதா?" என்று ரோஜா மூச்சுத் திணறக் கேட்டாள்.

கார்த்திக் தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டு, அவளது இடுப்பைப் பலமாகப் பிடித்து இறுக்கியபடியே, "ம்ம்... எனக்கும் கஞ்சி கசைய ஆரம்பிச்சிருச்சுடி ரோஜா... விடாமல் அப்படியே இடி!" என்று பதிலளித்தான்.

அவர்கள் இருவரும் இணைந்து செய்த அந்தத் தீவிரமான இடுகையின் உச்சத்தில், ரோஜா தன் உடலை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு, பஸ்ஸின் கம்பியைப் பலமாகப் பற்றிக் கொண்டு கதறினாள். 

அவளது புண்டையிலிருந்து காமநீர் அருவிபோல் பீய்ச்சியடித்துக் கொண்டு வெளியேறி கார்த்திக்கின் ஆணுறுப்பை நனைத்தது. அவளுக்கு அந்த இரவில் அது ஐந்தாவது முறையாக உச்சகட்ட இன்பத்தைக் கொடுத்தது.

ரோஜா உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து சோர்ந்துபோய் கார்த்திக்கின் மார்பின் மீது அப்படியே கவிழ்ந்து சாய்ந்தாள். அவளது சூடான மார்பகங்கள் கார்த்திக்கின் நெஞ்சில் அழுத்தமாகப் பதிந்தன.

அவள் தன் மீது சாய்ந்த அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, கார்த்திக் தனது இறுதி வெறியை வெளிப்படுத்தினான். அவன் தன் முழுபலத்தையும் திரட்டி, ரோஜாவைத் தன் கைக்குள் இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டே, அவளது புண்டைக்குள் தன் ஆணுறுப்பை ஒரே விறைப்பான இடியாக ஆழமாகச் செலுத்தி நிறுத்தினான்.

அவனது ஆணுறுப்பின் நரம்புகள் விந்துவை வெளியேற்றத் துடிக்க, கார்த்திக்கின் சூடான விந்துக் கஞ்சி மொத்தமும் ரோஜாவின் புண்டையின் ஆழத்திற்குள் சூடாகப் பீய்ச்சியடிக்கப்பட்டது. அந்த வெதுவெதுப்பான கஞ்சி உள்ளே பாய்ந்ததும் ரோஜாவுக்கு உடல் சிலிர்த்து மீண்டும் ஒரு சிறிய இன்ப அதிர்வு உண்டானது.

இருவரும் சில நிமிடங்கள் மூச்சு வாங்கிக் கொண்டே அந்த அப்பர் பெர்த்தில் அப்படியே அசைவின்றிப் படுத்திருந்தார்கள். பஸ்ஸின் மெதுவான அசைவு அவர்களுக்கு ஒருவிதமான தொட்டிலாட்டம் போலத் தோன்றியது.

சிறிது நேரம் கழித்து, ரோஜா மெல்லச் சிரித்துக்கொண்டே கார்த்திக்கின் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, "செம சுகம் தம்பி... வாழ்க்கையில மறக்க முடியாத நைட் இது," என்றாள்.

கார்த்திக்கும் புன்னகையுடன் அவளை அணைத்துக் கொண்டு, "எனக்கும் ரொம்ப சந்தோஷம் ரோஜா," என்று சொல்லிவிட்டு, இருவரும் அப்படியே அந்த அரைகுறை நிர்வாண நிலையிலேயே ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் மூழ்கினர்.

மறுநாள் காலை விடிந்ததும், பஸ்  நகரை நெருங்கி வந்து கொண்டிருந்தது. 

பஸ் நின்றவுடன் இருவரும் தங்களது உடைகளைச் சரிசெய்து கொண்டு சீராக அணிந்தனர். ரோஜா இறங்கும் போது கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கண்களால் விடைகொடுத்துவிட்டு தன் வழியில் சென்றாள்.

கார்த்திக்கும் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்து, பல்லவி சித்தியின் புதிய முகவரியைக் கண்டுபிடித்து அவளைச் சந்திக்கும் இடத்திற்குச் சென்று சேர்ந்தான்.

பஸ் பயணம் முடிந்து, பல்லவி சித்தியின் புதிய வீட்டின் முகவரியைக் கண்டுபிடித்து அந்த வீட்டின் முன் வந்து நின்றான் கார்த்திக். அவனது இதயத் துடிப்பு சற்று வேகமாகவே அடித்துக் கொண்டது. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அறிமுகமில்லாத அந்தச் சித்தியை எப்படிச் சந்திப்பது என்ற ஒரு சிறிய தயக்கமும் அவனுக்குள் இருந்தது.

வீட்டின் வெளி வாயிலில் நின்றுகொண்டு, சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவன், இறுதியாக அந்த வீட்டின் காலிங் பெல்லை (Calling Bell) அழுத்தினான். 'டங்... டங்...' என்ற சத்தம் உள்ளே கேட்டது. கதவு எப்போது திறக்கும் என்று ஆவலோடு வாயைப் பிளந்து கொண்டு காத்துக்கொண்டிருந்தான் கார்த்திக்.

மறுநிமிடமே கதவு மெல்லத் திறக்கப்பட்டது. கதவைத் திறந்த அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்த கார்த்திக் அப்படியே சிலிர்த்துப் போய், வாயைப் பிளந்தபடியே அசையாமல் நின்றுவிட்டான்! அங்கே அவனுக்கு ஒரு பெரிய சஸ்பென்ஸ் காத்துக்கொண்டிருந்தது.

[Shajith]

“அன்னையின் அடிச்சுவடு: அலையும் புயலும்” – Shivani Dass

முதல் முறையாகக் கதை எழுதிப் பழகும் ஒரு எழுத்தாளரின் முயற்சி என்ற வகையில், இந்த முதல் பகுதி கவனத்தை ஈர்க்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே சுமதி, ஆறுமுகம், கார்த்திக் என்று மூன்று முக்கிய கதாபாத்திரங்களையும் அவர்களின் குடும்பப் பின்னணியையும் தெளிவாக அறிமுகப்படுத்தியிருப்பது நல்ல தொடக்கம்.

குறிப்பாக, ஒரே வீட்டுக்குள் நடக்கும் சம்பவங்களை மையமாக வைத்து கதையை நகர்த்தியிருப்பதால், அடுத்ததாக என்ன நடக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு உருவாகிறது. கதையின் தலைப்பான “அன்னையின் அடிச்சுவடு: அலையும் புயலும்” என்பதும் கதைக்குள் இருக்கும் மனக்குழப்பத்தையும் குடும்பச் சூழலையும் பிரதிபலிக்கும் விதமாக இருக்கிறது.

முதல் முயற்சியிலேயே கதையை நீளமாக இழுத்துச் செல்லாமல் ஒரே Part-ல் ஒரு முழுமையான சம்பவத் தொடராக அமைத்திருக்கிறீர்கள். அதே நேரத்தில், அடுத்த பகுதிகளில் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலை, அவர்களின் முடிவுகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணங்கள், அந்தச் செயல்களின் விளைவுகள் போன்றவற்றையும் கொஞ்சம் ஆழமாகக் கொண்டு சென்றால் கதைக்கு இன்னும் வலிமை கிடைக்கும்.

“முதல் அடி சரியாக இருந்தால், பயணம் தானாகவே பாதையைத் தேடும்.”
அந்த முதல் அடியை நீங்கள் இங்கே வைத்திருக்கிறீர்கள். புதிய எழுத்தாளர் என்பதால், தொடர்ந்து எழுதுங்கள். வாசகர்களின் கருத்துகளை ஏற்றுக்கொண்டு உங்கள் எழுத்து நடையை இன்னும் செம்மைப்படுத்தினால், அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் நல்ல முன்னேற்றத்தை நிச்சயம் பார்க்க முடியும்.

வாழ்த்துகள் Shivani Dass! தொடர்ந்து எழுதுங்கள்… உங்கள் எழுத்துப் பயணம் சிறக்கட்டும். ❤️

[Shajith]

“12 B” – Shivani Dass

முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லணும்… முதல் முயற்சியாக ஒரு கதையை எழுதிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு எழுத்தாளருக்கு, கதையைத் தொடங்கி அதை ஒரு முழுமையான முடிவுக்குக் கொண்டு செல்வதே பெரிய விஷயம். அந்த வகையில் “12 B” கதையை வாசித்தபோது, எழுத்தாளரின் முயற்சியும் கற்பனையும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ❤️

கதையின் ஆரம்பத்திலேயே ஜோதி – கார்த்திக் இருவரும் மலைப் பங்களாவை நோக்கிப் பயணிப்பது, சாதாரணமான ஒரு பயணமாகத் தொடங்கி, படிப்படியாக எதிர்பாராத சம்பவங்களுக்குள் நகர்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே வாசகருக்கு “அடுத்து என்ன நடக்கப் போகிறது?” என்ற ஆர்வத்தை உருவாக்கியிருப்பது நல்ல முயற்சி.

“ஆரம்பம் சிறப்பாக இருந்தால், பாதி பயணம் வெற்றிதான்” என்பார்கள். அந்த வகையில் கதையின் தொடக்கம் வாசகரை உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறது.

அதிலும் ஜோதியின் கதாபாத்திரம் ஆரம்பத்திலிருந்தே சாதாரணமான ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், தன் முடிவுகளில் தயக்கம் காட்டாத, சூழ்நிலையைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்ள நினைக்கும் ஒரு வலிமையான பெண் கதாபாத்திரமாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவளுடைய உரையாடல்களில் இருக்கும் தைரியம், நம்பிக்கை, மனநிலை மாற்றங்களை எழுத்தாளர் தொடர்ந்து காட்டியிருக்கிறார்.

அதேபோல் கார்த்திக் கதாபாத்திரத்திலும் இளமைக்குரிய அவசரம், தன்னம்பிக்கை, சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை போன்ற பல அடுக்குகள் இருக்கின்றன. தாயும் மகனும் பேசிக்கொள்ளும் விதத்திலும், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ளும் விதத்திலும் கதையின் மனநிலை நகர்கிறது.

கதையில் எனக்குக் கவனத்தை ஈர்த்த இன்னொரு விஷயம் சவால் என்ற கருத்தை வைத்து கதையை நகர்த்திய விதம். ஒரு சாதாரண பயணத்தை வெறும் பயணமாக விட்டுவிடாமல், அதற்குள் ஒரு சவாலை உருவாக்கி, அதன்மூலம் அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளுக்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள்.

“விதைத்த விதைதான் மரமாகி நிழல் தரும்.”
அதேபோல ஒரு சிறிய சம்பவத்தை அடுத்த சம்பவத்துடன் இணைத்து கதையை முன்னோக்கி நகர்த்தியிருப்பது எழுத்தாளரின் கற்பனைக்கு நல்ல உதாரணம்.

கதையின் நடுப்பகுதியில் வரும் இளநீர் கடைக்காரர் – கண்ணம்மா சம்பவம் கதைக்கு முற்றிலும் வேறு ஒரு திருப்பத்தைத் தருகிறது. இங்கே குறிப்பாக கண்ணம்மாவின் மனநிலை மாற்றத்தை கதையில் கொண்டு வந்திருப்பது சுவாரஸ்யமான முயற்சி. ஆரம்பத்தில் கோபம், அதன்பிறகு குழப்பம், பின்னர் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்வது என்று அவளுடைய உணர்வுகள் மாறிக்கொண்டே செல்கின்றன.

அதிலும் ஜோதியின் கதாபாத்திரம் அங்கே இன்னும் வலுப்பெறுகிறது. அவள் மற்றவர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு பேச முயல்வது, சூழ்நிலையைத் தன் பக்கம் திருப்புவது போன்ற விஷயங்கள் அவளை கதையின் முக்கியமான இயக்க சக்தியாக மாற்றுகின்றன.

“பெண்ணின் மனதைப் புரிந்தவன் உலகையே புரிந்தவன்” என்று சொல்வார்கள். அந்த எண்ணத்தை ஜோதியின் கதாபாத்திரத்தின் மூலம் எழுத்தாளர் கதைக்குள் கொண்டு வந்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

ஆண் கதாபாத்திரங்களின் பக்கத்தில் பார்க்கும்போது, கார்த்திக்கிடம் இருக்கும் தன்னம்பிக்கை, சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை, ஆண்மையை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல் ஆகியவை தொடர்ந்து வெளிப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில் கண்ணம்மா, ஜோதி போன்ற பெண் கதாபாத்திரங்களில் தங்களுடைய விருப்பம், தயக்கம், துணிச்சல், முடிவெடுக்கும் தன்மை போன்ற உணர்வுகள் வெளிப்படுகின்றன.

இதனால் கதையில் ஆண் உணர்வும் பெண் உணர்வும் இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்களில் பயணிப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.

கதையின் இறுதிப்பகுதியில் சம்பவங்கள் வேகமாக நகர்ந்து, அனைவரும் தங்களுடைய வழியில் மீண்டும் பிரிந்து செல்வது கதைக்கு ஒரு சினிமா காட்சி போன்ற முடிவு உணர்வை கொடுக்கிறது. குறிப்பாக கண்ணம்மாவின் இறுதி உரையாடல் கதையின் மனநிலையை சற்றே இலகுவாக்கி முடிக்கிறது.

“கதை முடிந்தாலும், கதாபாத்திரங்கள் விட்டுச் செல்லும் எண்ணங்கள் மனதில் தொடரும்.”
அந்த வகையில் இந்தக் கதையும் முடிந்த பிறகும் சில கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கிறது.

ஒரு புதிய எழுத்தாளராக நீங்கள் செய்திருக்கும் முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ஒரே சம்பவத்தை மட்டும் எழுதாமல், பல கதாபாத்திரங்களைச் சேர்த்து அவர்களுக்கிடையிலான மனநிலைகளை மாற்றி மாற்றி கதையை நகர்த்தியிருக்கிறீர்கள். அது நிச்சயம் பாராட்டப்பட வேண்டிய முயற்சி.

இன்னும் வரும் கதைகளில் உரையாடல்களுக்கு இடையில் கொஞ்சம் கூடுதல் இயல்பான இடைவெளி, கதாபாத்திரங்களின் உள்ளுணர்வுகளை இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துதல், முக்கியமான காட்சிகளை சற்று மெதுவாக நகர்த்துதல் போன்ற விஷயங்களைச் சேர்த்தால் உங்கள் எழுத்து இன்னும் அழகாக வளரும்.

“கற்றது கைமண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு.”
முதல் கதையிலேயே எல்லாம் முழுமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. எழுத எழுதத்தான் எழுத்தாளரின் தனித்துவமான நடை உருவாகும்.

Shivani Dass அவர்களே, முதல் முயற்சியிலேயே கதையை முழுமையாக முடித்திருப்பதற்கும், உங்கள் கற்பனையைத் தயக்கமின்றி எழுத்தாக மாற்றியிருப்பதற்கும் வாழ்த்துகள். ❤️

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்…
இன்றைய புதிய எழுத்தாளர், நாளைய நல்ல கதாசிரியராக மாறலாம்.

“முயற்சி இருக்கும் இடத்தில் முன்னேற்றம் நிச்சயம்.”
உங்கள் அடுத்த கதைக்காகக் காத்திருக்கிறேன். ❤️

[Shajith]

“கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா” — Shivani Dass
வாசகர் பார்வையில் ஒரு சிறிய விமர்சனம் ❤️

ஒரு கதையின் முதல் வரி வாசகரை உள்ளே அழைக்கலாம்… ஆனால் அடுத்தடுத்து வரும் சம்பவங்கள்தான் அவரை கதைக்குள் தங்க வைக்கும். அந்த வகையில் “கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா” என்ற தலைப்பே முதலில் ஒரு குறும்பான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது. ஆனால் கதை நகர நகர, அந்தத் தலைப்புக்குள் ஒரு பயணம், ஒரு தேடல், எதிர்பாராத சந்திப்புகள், மனதுக்குள் நடக்கும் போராட்டங்கள் என்று பல அடுக்குகள் இருப்பது சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.

“விதைத்த விதை சிறியதாக இருந்தாலும், வளர்ந்த மரம் பெரிய நிழல் தரும்” என்பார்கள். அதுபோல ஆரம்பத்தில் கார்த்திக்கின் சித்தியைத் தேடிச் செல்லும் ஒரு சாதாரணப் பயணமாகத் தொடங்கிய கதை, வழியில் எதிர்பாராத மனிதர்களையும் சம்பவங்களையும் சந்திக்கச் செய்து, வாசகரின் கவனத்தை அடுத்தடுத்த திருப்பங்களுக்குக் கொண்டு செல்கிறது.

கார்த்திக் கதாபாத்திரத்தில் குறிப்பாக ஒரு முரண்பாடு அழகாகத் தெரிகிறது. ஒரு பக்கம் இளமைக்கே உரிய ஆர்வமும், அவசரமும், ஆசைகளும் இருக்கின்றன. இன்னொரு பக்கம், எதிர்பாராத சூழ்நிலையில் ஒருவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற மனிதநேயமும் வெளிப்படுகிறது. அந்த இரண்டு மனநிலைகளுக்கு இடையில் அவன் சந்திக்கும் மனசாட்சியின் போராட்டம் கதாபாத்திரத்தை ஒரே நிறத்தில் இல்லாமல் பல பரிமாணங்களுடன் காட்டுகிறது.

“மனிதனை அவன் ஆசைகள் மட்டும் தீர்மானிப்பதில்லை; அவன் எடுக்கும் முடிவுகள்தான் அவனை அடையாளப்படுத்துகின்றன.”
இந்த வரி கார்த்திக்கின் பாத்திரத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

ரோஜா கதைக்குள் வரும் விதமும் ஒரு முக்கியமான திருப்பம். ஆரம்பத்தில் அவளைப் பார்த்தவுடன் கார்த்திக் ஒரு முன்முடிவுக்கு வருகிறான். ஆனால் சில நிமிடங்களுக்குள் அந்த முன்முடிவு முற்றிலும் மாறுகிறது. அவளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் பிரச்சினை என்ன? அவள் ஏன் அந்த நிலையில் இருக்கிறாள்? அவளுடைய வாழ்க்கையில் என்ன நடந்திருக்கிறது? என்ற கேள்விகளை எழுப்புவதன் மூலம் அந்தக் கதாபாத்திரம் வெறும் ஒரு சந்திப்பு என்ற அளவில் நின்றுவிடாமல், அடுத்தடுத்த சிந்தனைகளுக்கு இடம் கொடுக்கிறது.

அதிலும் முக்கியமாக, ரோஜாவுக்கு உதவி செய்யும் கார்த்திக்கின் செயல்கள் அவனுடைய இன்னொரு பக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஒருவரைப் பார்த்து தீர்ப்பு சொல்லுவது எளிது; அவர்களின் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்வதுதான் கடினம்.
“கண்ணால் காண்பது பாதி; மனதால் புரிந்துகொள்வது முழுமை.”
என்ற எண்ணத்தை இந்தப் பகுதி நினைவூட்டுகிறது.

கதையின் தலைப்பைப் பற்றியும் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

“கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா?” — இந்தத் தலைப்பு ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு குறும்பான, விளையாட்டுத்தனமான மனநிலையை உருவாக்குகிறது. குறிப்பாக கார்த்திக்கின் இளமை மனநிலையையும், அவன் எதிர்கொள்ளும் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளையும் நினைத்துப் பார்க்கும்போது தலைப்பு கதையின் மைய உணர்வுடன் ஒரு விதத்தில் இணைந்து செல்கிறது. ஆனால் கதை முடிவடையாமல், கடைசியில் இன்னொரு பெரிய திருப்பத்துக்கான கதவைத் திறந்து விட்டு நிறுத்தப்பட்டிருப்பதால், இந்தத் தலைப்பின் முழு அர்த்தம் அடுத்த பகுதிகளில் இன்னும் தெளிவாகலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பையும் ஏற்படுத்துகிறது.

இந்தக் கதையின் மிகச் சிறப்பான இடம் என்னவென்றால், ஒரு சம்பவம் முடிந்துவிட்டது என்று நினைக்கும் நேரத்தில் இன்னொரு சம்பவம் கதவைத் தட்டுகிறது.

சித்தியைத் தேடி 100 கிலோமீட்டர் பயணம் → வீடு மாறியிருப்பது → எதிர்பாராத லாட்ஜ் சந்திப்பு → ரோஜாவுடன் ஏற்பட்ட குழப்பம் → மறுபடியும் 300 கிலோமீட்டர் பயணம் → அதே ரோஜாவை மீண்டும் சந்திப்பது → இறுதியில் பல்லவி சித்தியின் வீட்டை அடைவது → கதவைத் திறக்கும் பெண்ணைப் பார்த்து கார்த்திக் அதிர்ச்சி அடைவது…

இந்த தொடர் திருப்பங்கள்தான் “அடுத்தது என்ன?” என்ற கேள்வியை வாசகருக்குள் உயிரோடு வைத்திருக்கிறது.

“ஆற்றில் இறங்கினால் அலை வராமல் இருக்காது; கதையில் இறங்கினால் திருப்பம் வராமல் இருக்காது.”
இந்தக் கதையில் அந்தத் திருப்பங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன.

மேலும், கதையின் இறுதியில் கதவு திறந்து, அங்கே நிற்கும் பெண்ணைப் பார்த்து கார்த்திக் அதிர்ச்சியடையும் இடத்தில் நிறுத்தியது நல்ல cliffhanger. அந்த ஒரு காட்சி அடுத்த Part-க்கான ஆர்வத்தை நன்றாக உருவாக்குகிறது.
“முடிவைச் சொல்லாமல் நிறுத்திய கதைதான் சில நேரங்களில் வாசகரை அதிகமாகத் தொடர வைக்கும்.”

புதிதாக எழுதும் ஒரு கதாசிரியரின் எழுதுகோலில் முக்கியமான விஷயம் என்ன தெரியுமா?

எழுத்தில் ஆரம்பத்திலேயே எல்லாமே பக்குவமாக இருக்க வேண்டும் என்பதல்ல. தொடர்ந்து எழுத வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருக்க வேண்டும். கதையை உருவாக்க வேண்டும் என்ற தைரியம் இருக்க வேண்டும். வாசகரை அடுத்த பக்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்லும் கற்பனை இருக்க வேண்டும்.

அந்த வகையில் Shivani Dass அவர்களின் எழுதுகோலில் கற்பனை, வேகமான சம்பவ நகர்வு, எதிர்பாராத திருப்பங்களை உருவாக்கும் முயற்சி ஆகியவை தெளிவாகத் தெரிகின்றன.

“கற்றது கைமண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு.”
எழுத்தும் அப்படித்தான். ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு புதிய பாடம். ஒவ்வொரு Part-மும் ஒரு புதிய அனுபவம். இன்று எழுதப்படும் ஒரு வரி, நாளைய சிறந்த எழுத்துக்கான முதல் படியாக இருக்கலாம்.

புதிய கதாசிரியருக்கு என்னுடைய மனமார்ந்த வாழ்த்துகள். ❤️

கதை இன்னும் முடிவடையவில்லை. அதனால் இப்போதைக்கு கிடைத்த பகுதிகளை வைத்துப் பார்க்கும்போது, அடுத்த Part-ல் கதவு திறந்த அந்தப் பெண் யார்? கார்த்திக்கிற்கு ஏன் அப்படியொரு அதிர்ச்சி? பல்லவி சித்தியின் வாழ்க்கையில் உண்மையில் என்ன நடந்திருக்கிறது? என்ற கேள்விகள்தான் இப்போது வாசகரின் மனதில் நிற்கின்றன.

“கதை இங்கே நிற்கிறது… ஆனால் கேள்விகள் இங்கிருந்துதான் ஆரம்பிக்கின்றன.”

அதுதான் ஒரு தொடர்கதையின் வெற்றி.

Shivani Dass அவர்களே, புதிய கதாசிரியராக உங்கள் எழுதுகோலுக்கு வாழ்த்துகள். ❤️
தொடர்ந்து எழுதுங்கள்… ஒவ்வொரு கதையிலும் உங்கள் எழுத்து இன்னும் அழகாகவும், ஆழமாகவும், பக்குவமாகவும் வளரட்டும்.

அடுத்த Part-க்காக காத்திருக்கிறோம்… ❤️

[Shivani Dass]

“கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா” — Shivani Dass
வாசகர் பார்வையில் ஒரு சிறிய விமர்சனம் ❤️

ஒரு கதையின் முதல் வரி வாசகரை உள்ளே அழைக்கலாம்… ஆனால் அடுத்தடுத்து வரும் சம்பவங்கள்தான் அவரை கதைக்குள் தங்க வைக்கும். அந்த வகையில் “கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா” என்ற தலைப்பே முதலில் ஒரு குறும்பான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது. ஆனால் கதை நகர நகர, அந்தத் தலைப்புக்குள் ஒரு பயணம், ஒரு தேடல், எதிர்பாராத சந்திப்புகள், மனதுக்குள் நடக்கும் போராட்டங்கள் என்று பல அடுக்குகள் இருப்பது சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.

மனமார  பாராட்டியதற்கு  நன்றி  ப்ரோ

[Amma Pasam]

Good update bro
Keep rocking

[Shivani Dass]

கண்ணா 2 லட்டு தின்ன ஆசையா

கதவைத் திறந்த பல்லவி சித்தியின் தோற்றத்தைப் பார்த்த கார்த்திக்கிற்குத் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. அவள் அச்சு அசலாக அவனது அம்மா பூஜாவை அப்படியே உரித்து வைத்திருந்தது போல இருந்தாள்! அவளது முகம், முகபாவனைகள், கண்கள், நிறம் என எல்லாமே பூஜாவின் பிரதியெடுப்பு போலவே இருந்தது.

ஆனால், அங்கே ஒரு மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருந்தது. அம்மா பூஜாவின் மார்பகங்கள் 36 இன்ச் அளவு பெரியதாக இருந்தாலும், வயது காரணமாக அவை சற்று தொங்கிப் போயிருக்கும். ஆனால், சித்தி பல்லவியின் முலைகளோ எந்தவிதத் தொய்வுமின்றி, அப்படியே இளமையாக கல்லுப் போல நேராகத் தூக்கி நட்டுகொண்டு நின்றிருந்தன. அதிலும் அவள் அப்போது ஒரு மெல்லிய, சதை தெரியும் நைட்டியில் (Nightie) மட்டுமே வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து கதவைத் திறந்திருந்தாள். அந்த நைட்டிக்குள்ளே அவளது அந்தத் திமிறி நிற்கும் கொழுத்த முலைகளின் வடிவமும், காம்புகளின் தடமும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

அவளது அந்த அசத்தல் கவர்ச்சியையும், அம்மாவின் முகச் சாயலையும் பார்த்துக் குழப்பத்திலும் வியப்பிலும் கார்த்திக் அப்படியே சிலையாக நின்றுவிட்டான்.

பல்லவி சித்தி புன்னகையுடன், "யாரைத் தம்பி பார்க்க வந்தீங்க?" என்று கேட்டார்.

அவள் குரல் கூட அப்படியே அம்மா பூஜாவின் குரல் போலவே இருந்தது. அவள் இரண்டாவது முறை கேட்டபோதுதான் கார்த்திக் தன் நினைவுக்கு வந்து, தடுமாறியபடியே, "நான்... நான் உங்களைத்தான் பார்க்க வந்தேன் சித்தி... என்னைப் பார்த்த அடையாளமிருக்கா? நான் பூஜா அம்மாவோட பையன் கார்த்திக்..." என்றான்.

அவன் சொன்னதைக் கேட்டதும் பல்லவி சித்தியின் முகத்தில் சொல்ல முடியாத பாசமும் மகிழ்ச்சியும் பொங்கியது. "ஐயோ... நீ பூஜாவோட பையனா தம்பி?" என்று கூறியபடியே அவன் மீது பாய்ந்து வந்து அவனைக் கட்டிக்கொண்டாள்.

அவள் கட்டிப்பிடித்த அந்தத் தருணம் கார்த்திக்கின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டுப்பாட்டையும் உடைத்துத் தூள் தூளாக்கியது. ஏற்கனவே இரவெல்லாம் ரோஜாவுடன் பஸ்ஸில் செய்த காமக் களியாட்டத்தால் அவனது உடம்பிலும் மனதிலும் காம வெறி உச்சத்தில் இருந்தது. இப்போது சித்தியைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அவளது அழகும், அம்மாவைப் போன்ற முகமும், தொய்வில்லாமல் நட்டுகொண்டிருக்கும் அந்தப் பெருத்த முலைகளும் அவனது நெஞ்சில் பலமாக மோதின.

பல்லவி தன் பாசத்தைக் வெளிப்படுத்தும் விதமாக அவனது கன்னத்திலும் நெற்றியிலும் மாறி மாறி முத்தமிட்டாள். ஆனால் பாசத்துடன் அவள் அணைத்த அந்த நெருக்கத்தில், அவளது கொழுத்த மார்பகங்கள் கார்த்திக்கின் நெஞ்சில் அழுந்திக் கசங்கின. அந்தச் சூடும், அவளது நைட்டிக்குள்ளிருந்து வீசிய வாசனையும் கார்த்திக்கிற்குள் காம நெருப்பைக் கொளுத்திப் போட்டது.

சித்தியின் அந்தத் தீண்டலில் அவனது பேண்டுக்குள்ளிருந்த சுன்னி உடனடியாக மிரட்டலாக விறைத்துக்கொண்டு எழுந்தது. அவனால் தன் காம வெறியைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், சித்தியின் அந்தப் பாச அணைப்பிற்குள்ளேயே கிறங்கிப் போய் நின்றான்.

கார்த்திக் தன் மனசுக்குள்ளேயே சித்தியின் அழகை வர்ணித்துக் கொதித்தான். சும்மா சொல்லக்கூடாது... பல்லவி சித்தியின் முலைகள் செம சைஸில் இருந்தன. அதுவும் காலையில் எந்திரித்தவுடன் ஜாக்கெட்டோ பிராவோ போடாமல், வெறும் மெல்லிய நைட்டியை மட்டும் மாட்டிக்கொண்டு வந்ததால், அவளது முலைகளின் கம்பீரமும், காம்புகளின் வடிவமும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்கு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. அவள் பாசத்தைக் கொட்டும் முகமாகத் தன் பெரிய முலைகளை அவன் நெஞ்சில் வைத்துத் தேய்த்த அந்தத் தருணமே அவனது சுன்னியை நட்டுக் கொள்ள வைத்துவிட்டது.

நேற்று இரவெல்லாம் பஸ்ஸில் ரோஜாவுடன் மாறி மாறி ஓத்துத் தள்ளியிருந்தாலும், இப்போது சித்தியைப் பார்த்ததும் மறுபடியும் அவனது சுன்னி துடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு அந்தப் பாசப் போராட்டங்கள் எல்லாம் ஓய்ந்தன. பல்லவி அவனை வீட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று, படுக்கையில் படுத்திருக்கும் தனது கணவரை यानी சித்தப்பாவை அறிமுகப்படுத்தினாள். அவருக்கு உடல்நிலை ரொம்பவும் மோசமாக இருப்பதாகவும், நினைவாற்றல் கூடச் சரியாக இல்லை என்றும் அவள் சொல்லி மிகவும் வருந்தினாள். அவளது அந்தத் துயரத்தைப் பார்த்த கார்த்திக்கும் உள்ளுக்குள் சற்று கவலையடைந்தான்.

பல்லவி அவனைப் பார்த்துக் கனிவோடு, "நீ இவ்வளவு சீக்கிரமா வருவேன்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை கார்த்திக். அதனாலதான் பாதியில குளிக்கிற பாத்ரூம்ல இருந்து அப்படியே இந்த டிரஸ்ஸோட ஓடிவந்தேன். நான் போய் இப்போ குளிச்சிட்டு வந்துறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு பாத்ரூமுக்குள் சென்று கதவை உள்ளிருந்து பூட்டிக்கொண்டாள்.

கார்த்திக்கால் தன் காமத் தாகத்தைப் பொறுத்துக் கொள்ளவே முடியவில்லை. சித்தப்பாதான் படுத்த படுக்கையாக இருக்கிறாரே, சித்தி மட்டும் தனியாகத் குளிக்கப் போயிருக்கிறாளே என்று நினைத்தவன், மெல்ல அந்தப் பாத்ரூம் கதவு பக்கமாக நகர்ந்து சென்றான்.

அப்போது திடீரென்று 'டங்... டங்...' என்று காலிங் பெல் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது.

கார்த்திக்கிற்கு உச்சக்கட்ட ஏமாற்றம்! 'இன்றைக்கு எப்படியாவது சித்தியின் முலையையும், புண்டையையும் பார்த்துவிடலாம் என்று நினைத்தால், அதற்குள் யாராவது வந்து சிவபூஜையில் கரடி மாதிரி வந்து பூந்துட்டாங்களே' என்று தன் மனசுக்குள் சத்தமில்லாமல் புலம்பினான்.

அப்போது உள்ளே குளித்துக் கொண்டிருந்த பல்லவி பாத்ரூம் கதவு வழியே சத்தமாகக் கூப்பிட்டாள், "கார்த்திக்... யார்னு பாருடா! எனக்குத் தெரிந்தவங்க யாராவது ஒருத்தர் வர வேண்டியது இருக்கு, கதவைத் திற," என்றாள்.

"சரி சித்தி..." என்று முணுமுணுத்தபடியே சென்று கதவைத் திறந்தான் கார்த்திக்.

கதவைத் திறந்த கார்த்திக்கிற்கு அங்கே காத்திருந்தது இரண்டாவது மிகப்பெரிய ஷாக்! அது வேறு யாருமல்ல... நேற்றிரவு பஸ்ஸில் அவனுடன் மாறி மாறி உல்லாசமாக இருந்த ரோஜாதான் நின்றுகொண்டிருந்தாள்!

நேற்றிரவு முழுவதும் கார்த்திக்கிடம் புண்டையை விரித்துக் கொடுத்து மாறி மாறி ஓத்து வாங்கியதில் ரோஜா உடல்ரீதியாக மிகவும் சோர்வடைந்து போயிருந்தாள். கார்த்திக்கை அங்கே எதிர்பாராத அவளும் பெரிய அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

"நீ... நீ எப்படி இங்க?" என்று கார்த்திக் வாயைப் பிளந்து கேட்க, ரோஜா உடனடியாக அவனது வாயின் மீது தன் விரலை வைத்து, "ஷ்... சத்தம் போடாதே தம்பி!" என்று கூறியபடியே தன் ஹேண்ட்பேக்கைத் தூக்கிக்கொண்டு நைசாக உள்ளே நுழைந்தாள்.

உள்ளே வந்தவள் சத்தம் போடாமல் கார்த்திக்கிடம் விஷயத்தை விளக்கத் தொடங்கினாள்.
"வேற யாரும் இல்ல தம்பி... உங்க சித்தியோட சகளக்காரிதான் நான்! உங்க சித்தப்பாவுக்கு இரண்டு பொண்டாட்டி... நாங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டுதான் இருக்கோம். நேத்து நான் அந்த லாட்ஜுக்குப் போனதே உங்க சித்தப்பாவின் ட்ரீட்மென்ட்க்குப் பணம் வாங்குறதுக்காகத்தான். ஆனா, அந்த ஆளுக்கு திடீர்னு ஹார்ட் அட்டாக் வந்துருச்சுன்னு சொல்லி ஹோட்டல்ல இருந்து கூட்டிட்டுப் போயிட்டாங்க. எனக்குக் காசு கொடுத்தவன் அந்த ஆளைக் கவனிச்சுக்கச் சொல்லி இருந்தான். ஆனா அவனுக்கு அதுக்குள்ள ஹார்ட் அட்டாக் வந்துடுச்சு. அதனால நானும் வாங்கிய காசைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாதுன்னு மாணிக்கம் கிட்ட சொல்லிட்டேன்..." என்று தன் பிளாஷ்பேக்கை முடித்தாள்.

அவள் சொன்னதைக் கேட்ட கார்த்திக் குழப்பத்துடன், "இது சித்தி பல்லவிக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டான்.
"ஆமா, உங்க சித்திக்கும் தெரியும். நாங்க ரெண்டு பேர்ல இன்னைக்கு யார் அவனுக்குப் பெண்டாட்டியாகப் போறது (அதாவது தேவியாகப் போவது)ன்னு காயின் டாஸ் போட்டுத்தான் முடிவு பண்ணினோம். இன்னைக்கு உன் தலையில் பூ விழுந்திருந்தா, இன்னைக்கு ராத்திரி உன் சித்தியை நீ போட்டு ஏறியிருக்கலாம்! சும்மா சொல்லக்கூடாது கார்த்திக்... உன்கூட படுக்கிறது செம ஸ்ட்ராங்காக இருக்குடா! என்னை ரெண்டு மணி நேரம் அப்படி ஓத்த, இதுக்கு முன்னாடி என்னை யாரும் அந்த மாதிரி ஒத்ததே இல்லை. என்னால இதுக்கு மேல கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. நீ ஊர்ல இருக்கிற வரைக்கும் என் புண்டைக்கு நீதான் தேனி போடணும்!" என்று கொஞ்சியபடியே அவனைப் பிடித்து ஒரு ஆழமான கிஸ் அடித்தாள்.

கார்த்திக்கும் அவளது அணைப்பில் தன் பழைய ஞாபகங்கள் சுறுசுறுப்படைய, ரோஜாவின் முலைகளைப் பிசைந்து விளையாடத் தொடங்கினான். அவளது முலைகளைத் திருகி மூடை ஏற்றியவன், அப்படியே அவளது புண்டையின் மீது கை வைத்துத் தடவத் தொடங்கினான்.

அவர்கள் இருவரும் அப்படி நெருக்கமாக இருக்கும்போதே, திடீரென்று பாத்ரூம் கதவு திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது! இருவரும் பயந்து போய் ஒருவரை ஒருவர் சட்டென்று தள்ளிவிட்டு விலகி நின்றனர்.

பாத்ரூம் கதவு திறந்த சத்தம் கேட்டதும் கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் சட்டென்று ஒருவரையொருவர் விலக்கித் தள்ளி நின்று கொண்டனர்.

பல்லவி பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தாள். அவள் குளித்துவிட்டு வந்ததால், நைட்டியின் ஈரம் உடல் மீது ஒட்டிக்கொண்டு அவளது உடற்கட்டைக் கூடுதலாக வெளிக்காட்டியது. தலைமுடி நைந்து ஈரமாக இருக்க, அந்தத் தோற்றம் பார்ப்பதற்கே கொள்ளை அழகாக இருந்தது. அவள் ஹாலுக்கு வந்ததும் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த ரோஜாவைப் பார்த்தாள்.

பல்லவி ரோஜாவை ஒருவித அர்த்தமுள்ள பார்வையோடு பார்த்து, "என்னடி... காரியமெல்லாம் ஓகே தானே?" என்பது போலக் கண்களாலேயே சைகை செய்தாள்.

ரோஜாவும் சும்மா இல்லாமல், பல்லவிக்குத் தெரியாத மாதிரி கார்த்திக்கின் பார்வைக்குப் படாமல், "எல்லாம் ஓகேதான் சித்தி... நீங்க கவலைப்பட வேணாம்," என்பது போலத் தன் கண்களாலேயே பதிலளித்தாள்.

அவர்கள் இருவரும் சக்காளத்திகள் என்றாலும், ஒருவருக்கொருவர் ரகசியமாகப் பேசிக்கொண்டு இந்த விஷயத்தில் நன்கு புரிந்துகொண்டு செயல்பட்டனர். பல்லவி ரோஜாவை நோக்கி, "விஷயம் எல்லாம் சரியா முடிஞ்சுதா?" என்று வெளிப்படையாகக் கேட்க, ரோஜாவும், "ஆமாக்கா, எல்லாம் சரியாயிடுச்சு," என்று சமாளித்துச் சொன்னாள்.

ஆனால், இவர்கள் இருவரும் கண்களாலேயே பேசிக்கொண்ட அந்த ரகசிய சைகைகளையும், அந்த மறைமுகமான சிரிப்பையும் கார்த்திக் கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டேதான் இருந்தான். அவனுக்கு இவர்களின் இந்த விசித்திரமான உறவுமுறை நன்றாகவே புரிந்தது.

குளித்துவிட்டு வந்த பல்லவியின் புதிய கோலத்தைக் கண்ட கார்த்திக்கின் வாய் அப்படியே பிதுங்கித் திறந்தே நின்றது. குளித்த ஈரத்தோடு அவள் நின்றுகொண்டிருந்த விதத்தில், அவளது நைட்டி உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டதால், அவளது முக்கால்வாசி மார்பகங்களும், கொழுத்த காம்புகளின் வடிவமும், உள்ளே மறைக்க வேண்டிய அந்த ரகசிய இடத்தின் அழகும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்குத் துல்லியமாகத் தெரிந்தன.

அவளது அந்தப் பேரழகைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் கார்த்திக்கின் பேண்டுக்குள்ளிருந்த சுன்னி தடாலென எழுந்து துடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. தன் கட்டுப்பாட்டை மீறி விறைத்து நின்ற அந்த ஆணுறுப்பை அவன் தன் கைலாள் பான்சுக்குள்ளேயே மறைமுகமாகத் தடவிச் சரிசெய்ய முயன்றான்.

அவன் தன் சுன்னியைத் தடவிக்கொண்டிருப்பதை ரோஜா தன் கண்களால் கவனித்துவிட்டாள். அவள் கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கண்ணடித்து ஒரு குறும்புச் சிரிப்புச் சிரித்தாள்—'உனக்கு இப்போவே சித்தியைப் பார்த்ததும் மூடு ஏறிடுச்சு போலிருக்கே' என்பது போல அவளது பார்வை அமைந்திருந்தது.

தடம் மாறிய பயணம் - பகுதி 11
ரோஜா கார்த்திக்கின் அருகே வந்து நின்று கொண்டு, அவன் சுன்னியைத் தடவுவதைப் பார்த்துக் கொண்டே கிண்டலான குரலில், "என்னடா... உங்க சித்தியைப் பார்த்ததும் உன் சுன்னி விறைச்சுப் போச்சா?" என்று கேட்டாள். அதுமட்டுமின்றி, அவள் சற்றும் யோசிக்காமல் சட்டெனக் குனிந்து அவனது பேண்டுக்குள்ளிருந்த சுன்னியைத் தன் கையால் லேசாகத் தொட்டாள்.

கார்த்திக் திடுக்கிட்டு, "அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல... இவங்க என் சித்தி, நான் அப்படி எல்லாம் தப்பா நினைக்க மாட்டேன்," என்று நழுவப் பார்த்தான்.

ஆனால் ரோஜா விடாமல், "டேய்... நான் உனக்கு என் புண்டையையே விரிச்சவடா, உன்னைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாதா? நீ அவளைப் பார்க்கும்போது அவ முலையைப் பாக்குறியா, இல்லை அவ உடம்பைப் பாக்குறியான்னு எனக்கு நல்லாவே புரியும். நீ உன் சித்தி முலையைப் பார்த்துக் கொண்டுதானே இப்போ உன் சுன்னியைத் தடவிட்டிருந்த?" என்று எவ்விதத் தயக்கமும் இல்லாமல் பச்சையாகப் பேசி மாட்டினாள்.

அவள் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் வேறு வழியில்லாமல் சிரித்துக்கொண்டே, "சரிதான்... ஆமாடி, உன் சித்தி முலையைப் பார்த்ததும் எனக்கு மூடு ஏறிடுச்சு. நீ விட்டா இருக்கிற எல்லாரையும் போட்டுத் தள்ளுவ, உன் புண்டைக்கு அந்த அளவுக்குப் பவர் இருக்கு," என்று அவளது தோளில் செல்லமாக ஒரு கிள்ளு கிள்ளினான்.

ரோஜா தன் அறைக்குச் செல்வதற்காகத் திரும்பியபோது, அவளது கையைப் பிடித்துத் தடுத்த கார்த்திக், "ரோஜா... சித்தி இப்போ டிரஸ் மாத்தப் போறா, அவளைப் பார்க்கிறதுக்கு எனக்கு ஒரு ஏற்பாடு பண்ணிக் கொடு," என்று கெஞ்சினான்.

அதைக் கேட்ட ரோஜா உரக்கச் சிரித்துவிட்டு, "என்னடா... என்னோட சக்காளத்தியையே உனக்குக் கூட்டித் தரச் சொல்றியா? சரி வா, போய் என்னதான் நடக்குதுன்னு பார்க்கலாம்," என்று அவனைக் கூட்டிக்கொண்டு பல்லவி டிரஸ் மாற்றுவதற்காகச் செல்லும் அறைக்குப் பக்கமாக அழைத்துச் சென்றாள்.

பல்லவிக்கு அந்த வீட்டின் ரகசியங்கள் அத்துப்படி என்பதால், அந்த அறைக்கு அருகில் எப்படி மறைந்து பார்ப்பது என்று அவளுக்கு நன்றாகத் தெரிந்திருந்தது. அவள் சுவரில் இருந்த ஒரு சிறிய இடைவெளியைக் (கதவு இடுக்கு) காட்டி, "இந்த இடுக்கு வழியா பாரு, உள்ளே தெளிவா தெரியும்," என்று கார்த்திக்கைத் தரைமட்டமாக மண்டிபோட்டு உட்காரச் சொன்னாள்.

கார்த்திக்கும் அவளது பேச்சைக் கேட்டுத் தரையில் மண்டிபோட்டு, அந்தச் சிறிய இடைவெளி வழியே உள்ளே உற்றுப் பார்த்தான். உள்ளே பல்லவி சித்தி குளித்துவிட்டு வந்து, தலையிலிருந்த ஈரம் காய்ந்த துண்டை அவிழ்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

வெளியே நின்றுகொண்டிருந்த ரோஜா, கார்த்திக்கின் தலையைப் பிடித்து அந்த ஓட்டைக்கு நேராக அழுத்தியபடியே, "என்னடா... நல்லா தெரியுதா?" என்று கிசுகிசுப்பாகக் கேட்டாள்.
"ஆமாடி, சூப்பரா தெரியுது," என்று கண்களை விலக்காமல் பார்த்துக் கொண்டே பதிலளித்தான் கார்த்திக்.

அறையின் உள்ளே, பல்லவி சித்தி தான் அணிந்திருந்த நைட்டியைத் தலை வழியாகக் கழட்டத் தொடங்கினாள். அந்த நைட்டி கழட்டப்படும்போதே, அவளது வெண்மை நிறத் தொடைகளும், இடுப்பு அழகும், முழு நிர்வாண உடலும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்குத் தெளிவாக விருந்தளித்தன. உள்ளே அவள் எந்தவித உள்ளாடையும் அணியாமல் அப்படியே நிர்வாணமாக நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

நைட்டியைக் கழட்டித் தூக்கி எறிந்தவள், அப்படியே தன் இரண்டு பெரிய முலைகளையும் கைகளில் அள்ளித் தூக்கிப் பார்த்தபடி ஒரு பெரும் மூச்சு விட்டாள். பிறகு தன் பிராவை எடுத்து அணிந்துகொள்ள முயன்றாள்.

அவளது அந்த முழு நிர்வாணக் கோலத்தைக் கண்டு பைத்தியம் பிடித்தவன் போல கார்த்திக் உறைந்து நின்றதைப் பார்த்த ரோஜாவுக்குக் காம வெறி தலைக்கேறியது. அவள் சட்டென்று அவனது மடியில் வந்து மண்டிபோட்டு அமர்ந்து, கார்த்திக்கின் விறைத்து நின்ற சுன்னியை வெளியே உருவி தன் வாயில் கவ்விச் சப்பத் தொடங்கினாள்.

கார்த்திக் திடுக்கிட்டு, "என்னடி கண்டாவி முண்டை... திடீர்னு எடுத்து ஊம்ப ஆரம்பிச்சுட்ட? சித்தி எப்போ வெளிய வருவான்னு தெரியாது, யாராவது பாத்துடப் போறாங்க!" என்று முணுமுணுத்தான்.

அதற்கு ரோஜா தன் வாயிலிருந்து சுன்னியை சற்று எடுத்துவிட்டு, "எனக்கு இப்போ புண்டை பயங்கரமாக அரிக்குதுடா... உனக்குத் தெரியாது, சத்தம் போடாமல் வாயை மூடிக்கொண்டு பூலை ஊம்ப விடு," என்று கெஞ்சும் குரலில் சொல்லிவிட்டு, மீண்டும் அந்தப் பெருத்த ஆணுறுப்பைத் தன் தொண்டை வரைக்கும் விட்டு வேகமாக ஊம்பத் தொடங்கினாள்.

ஒருபுறம் அந்தச் சிறிய இடுக்கு வழியே சித்தி பல்லவி பிரா அணிந்துகொண்டு உடை மாற்றுவதைக் கண்ணால் ரசித்துக் கொண்டே, மறுபுறம் ரோஜா தனது வாயால் சுன்னியைச் சப்பித் தள்ளிய அந்த சுகத்தில் கார்த்திக் மிதந்தான்.

சிறிது நேரத்தில் பல்லவி உடை மாற்றுவது முடிந்துவிட்டதைக் கவனித்த ரோஜா, "சரிடி கண்டாவி... சித்தி வெளிய வரப் போறா, எந்திரி!" 

சட்டென்று தங்களைச் சரிசெய்துகொண்டு அவசரமாக ஹாலுக்கு வந்து சோபாவில் சாதாரணமாக உட்கார்ந்தனர்.


பல்லவி ஈரத் தலைமுடியுடன் சோபா அருகில் வந்தாள். அப்போது ரோஜா ஒரு குறும்புப் பார்வையுடன் சிரித்துக்கொண்டே பல்லவியைப் பார்த்து, "அக்கா... ஒரு விஷயம் தெரியுமா? நான் இனிமே கார்த்திக் ரூம்லயே தங்கிக்குறேன். 

அவன் இப்போ பெரிய பையன் ஆயிட்டான்ல, அதனால அவனுக்குத் தனி ரூம் இருக்கட்டும், நான் அவனோடயே இருக்கேன்," என்று அர்த்தமுள்ள ஒரு குசும்புச் சிரிப்போடு கூறினாள்.

பல்லவிக்கு ரோஜாவின் அந்தப் பேச்சின் உள்அர்த்தம் என்னவென்று நன்றாகவே புரிந்தது. அவள் லேசாக முகம் சிவந்து, "சரிடி... உங்க இஷ்டம்," என்று சொல்லிவிட்டு சமையலறைக்குள் சென்றாள்.

ரோஜா அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்ட பல்லவி சித்திக்கு உள்ளுக்குள் அடிபட்டது போல இருந்தது. அவளுக்கு அது சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை. 'அவன் என் அக்கா பையன்... அவன் எப்படிப் போய் ரோஜா கூட ஒரே அறையில் படுக்க முடியும்? ரோஜா ஏற்கனவே ஆண் மோகம் பிடித்தவள், அவனை அப்படியே கெடுத்துக் கொள்வாளே! இதற்கு என்ன வழி?' என்று பல்லவி தன் மனசுக்குள் திகைத்துப் போய் யோசித்தாள்.

ஆனாலும் வெளியே அதை வெளிக்காட்ட விரும்பாதவள், முகத்தில் ஒரு செயற்கையான புன்னகையை வரவழைத்துக்கொண்டு, "சரி... நீங்க ரெண்டு பேரும் போய்க் குளிச்சிட்டு வாருங்கள், அப்புறம் இதைப் பற்றிப் பேசலாம்" என்று சொல்லிச் சமாளித்து நேரத்தைக் கடத்தப் பார்த்தாள்.

அதைக் கேட்ட ரோஜா, "சரிங்கக்கா, நாங்க ரெண்டு பேரும் குளிச்சிட்டு வரோம்," என்று கூறிவிட்டு, கார்த்திக்கின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு தன் அறைக்குள் சென்றாள். அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக ஒரே அறைக்குள் நுழைந்ததை Îபார்த்த பல்லவிக்கு அங்கேயே இருப்புக்கொள்ளவில்லை; அவளது நெஞ்சுக்குள் பொறாமையும் ஆத்திரமும் ஒருசேர அலைமோதின.

ரோஜாவும் கார்த்திக்கும் உள்ளே சென்ற சில நிமிடங்களிலேயே, அந்த அறையிலிருந்து சன்னமான முத்த சத்தமும், சிரிப்பொலியும் வெளியே கேட்கத் தொடங்கின. 'உள்ளே என்னதான் பண்றாங்க?' என்ற தாங்க முடியாத ஆவலும் எரிச்சலும் பல்லவிக்குத் தலைதூக்கியது.

பொறுமை இழந்துபோன பல்லவி, மெல்லக் காலடி எடுத்து வைத்து அந்த அறையின் கதவு அருகில் சென்றாள். அங்கே கதவில் இருந்த சிறிய சாவி ஓட்டை (Keyhole) வழியாக உள்ளே என்ன நடக்கிறது என்று உற்றுப் பார்த்தாள்.

அங்கே அவள் பார்த்த காட்சி அவளது ஒட்டுமொத்தக் கட்டுப்பாட்டையும் காலி செய்தது—அறையின் உள்ளே கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் ஒருவரையொருவர் இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்து உதடுகளோடு உதடு வைத்து வெறித்தனமாக முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தனர்.

 அதுமட்டுமின்றி, கார்த்திக் தனது பெரிய கைகளால் ரோஜாவின் பருத்த மார்பகங்களை வெளியே அள்ளிப் போட்டுப் பிசைந்து கொண்டிருந்தான். அந்தத் திருட்டுத்தனமான காதல் லீலையைக் கண்முன்னே பார்த்த பல்லவிக்குக் காம வெறி தலைக்கேறி, அவளது உடலெல்லாம் ஒருவிதமாகச் சிலிர்த்துப் போனது.

சாவி ஓட்டை வழியாக உள்ளே நடப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பல்லவி சித்தியின் மூச்சுத் திணற ஆரம்பித்தது. அவளது கணவர் படுத்த படுக்கையாகி ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாகிவிட்டதால், அவளுக்கு எந்தவிதமான உடலுறவு சுகமும் கிடைக்காமல் தாகத்துடன் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள். இப்போது கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் செய்யும் அசல் காம லீலைகளைக் கண்முன்னே பார்த்ததும், பல்லவியின் உடம்பில் காம வெறி தலைக்கேறியது. அவளது அந்தரங்க உறுப்பு நனைந்து கசிந்து தண்ணீர் ஊற்ற ஆரம்பித்துவிட்டது

ரோஜா கார்த்திக்கை அறையின் சுவரோடு சேர்த்துப் பிடித்துத் தள்ளினாள். கார்த்திக் அவளது இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றிக் கொண்டு அவளது உதடுகளைச் சப்பிக் கொண்டே தூக்கினான். ரோஜா தன் கால்களைக் கார்த்திக்கின் இடுப்பில் சுற்றிக் கொள்ள, அவளது நைட்டி முழுவதும் மேலே ஏறித் தொடை முழுவதும் வெளிப்பட்டது. சுவரில் முதுகைத் தாங்கியபடியே கார்த்திக் அவளைத் தூக்கி வைத்து இடிக்கத் தொடங்கினான்

அடுத்து இருவரும் அப்படியே பக்கத்தில் இருந்த கட்டிலின் மீது விழுந்தனர். ரோஜா கட்டிலில் மல்லாந்து படுக்க, கார்த்திக் அவள் கால்களுக்கு நடுவே தன் உடலைப் பொருத்திக் கொண்டான். ரோஜாவின் கண்கள் சொக்க, அவளது பெரிய முலைகளை இரு கைகளால் கசக்கியபடியே கார்த்திக் வேக வேகமாக இடிக்க, அந்த அறை முழுவதும் சதைகள் மோதும் சத்தம் எதிரொலித்தது.

அடுத்த சில நிமிடங்களில் ரோஜாவே கார்த்திக்கின் மேல் ஏறி உட்கார்ந்தாள். அவளது நிர்வாண உடல் கார்த்திக்கின் மீது உரசிக்கொள்ள, அவள் தன் இடுப்பை வட்ட வடிவில் சுழற்றியும், மேலும் கீழும் மின்னл வேகத்தில் இறக்கியும் ஆக்ரோஷமாக இடிக்கத் தொடங்கினாள். கார்த்திக் கீழே படுத்தபடி அவளது முலைகளை மாறி மாறிச் சப்பி அவளுக்கு ஊக்கம் கொடுத்தான்.

கடைசியாக ரோஜாவை கட்டிலின் ஓரத்தில் குனிய வைத்து, பின்னால் இருந்து கார்த்திக் தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி இடிக்கத் தொடங்கினான். ரோஜா கட்டிலின் முனையைப் பிடித்துக்கொண்டு தன் குண்டியைப் பின்னால் தள்ள, கார்த்திக் அவளது இடுப்பைப் பிடித்துப் பலமாக அறைந்து அந்த இறுதி உச்சக் கட்டத்தை அடைந்தனர்

பல்லவி  தாங்க முடியவில்லை. ஒரு கையால் தன் நைட்டியின் மேல்பகுதியை விலக்கி, தன் பெரிய முலைகளை வெளியே எடுத்துத் தானே ஆசையாகப் பிசைந்து கொள்ளத் தொடங்கினாள். கண்கள் செருக்க, கதவு ஓட்டையிலேயே ஒட்டிக்கொண்டு அவர்கள் உள்ளே செய்யும் சேட்டைகளைக் கண்பவளாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.கதவு ஓட்டை வழியாக இந்த நான்கு வெறித்தனமான பொசிஷன்களையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பல்லவி, தன் முலைகளைத் தானே வெறிபிடித்தவள் போலப் பிசைந்து, அங்கேயே உச்சக்கட்ட இன்பத்தை அடைந்து தளர்ந்து போனாள்.

[Shivani Dass]

கதவு ஓட்டை வழியாக கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் நடத்திய அந்த வெறித்தனமான காமக் களியாட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பல்லவிக்கு, தன் உடலின் வறட்சி தீரத் தன் கை விரல்களைப் புண்டைக்குள் விட்டுத் தேய்த்துக் கசிந்தாள். ஆனாலும் அவளுக்கு அந்தப் புண்டை அரிப்பு முழுமையாகக் குறையவில்லை. அவளது மனதுக்குள் ஒரு பெரிய தடை இருந்தது—'அவன் என் அக்கா பையன்... என் சொந்தப் பிள்ளை மாதிரி .. அவன் கிட்ட போய் நான் எப்படி உறவு வச்சுக்கிறது?' என்று தன் மனசாட்சியுடன் போராடினாள்.

ஆனாலும், தன் சக்காளத்தியான ரோஜாவுடன் அவன் எப்படிப்பட்ட வெறித்தனமான உடலுறவில் ஈடுபட்டிருக்கிறான் என்பதைப் பார்த்த பிறகு, அவளுக்கு இருந்த பல தடைகளும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகத் தொடங்கின. 'அவன் என்னை எப்படி நினைப்பான்?' என்ற அந்த ஒரு தயக்கம் மட்டும் அவளது நெஞ்சை உறுத்திக்கொண்டே இருந்தது.

பொறுமை இழந்துபோனவள், மீண்டும் தன் கண்களைச் சாவி ஓட்டைக்கு அருகில் கொண்டு சென்று உள்ளே என்ன நடக்கிறது என்று உற்றுப் பார்த்தாள்.

அங்கே, கட்டிலில் ரோஜா மல்லாந்து படுக்க, கார்த்திக் அவள் மீது படுத்துச் சோர்வாக மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தான். ரோஜாவின் புண்டையிலிருந்து காமநீர் வழிய, அவள் லேசாகச் சிரித்துக்கொண்டே கார்த்திக்கிடம் பேசத் தொடங்கினாள்.

"என்னடா... உன் சித்தியைப் பார்த்ததுல இருந்தே உன் மூளை பூரா அவ மேலதான் இருக்கா? அவளைப் பார்த்ததும் மயங்கிப் போயிட்டா போலிருக்கே?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டாள் ரோஜா.

கார்த்திக் சற்றுத் தடுமாறிவிட்டு, "இல்லை ரோஜா... அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல... இருந்தாலும் சித்தி பாக்குறதுக்கு செமயா இருக்கா," என்று உண்மையை ஒப்புக்கொண்டான்.

வெளியே கதவு ஓட்டைக்கு அருகில் நின்று இதைக் கேட்ட பல்லவிக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. அவளுக்குள்ளே ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் எழுந்தது—'என்னைப் பார்த்து வெறும் அரை மணி நேரம்தான் ஆகுது... அதுக்குள்ள அவன் என்னைப் பத்தி இவ்வளவு தூரம் யோசிச்சு, என்னை விரும்புறேன்னு சொல்றானே!' என்று நினைத்தவள், அப்படியே சற்று குனிந்து தன் பெரிய முலைகளையும், தன் கவர்ச்சியான உடலையும் பார்த்துவிட்டு, 'ஓ... என் மேரு போன்ற உடம்பும், முலைகளும் அப்படிப்பட்டவைதான்!' என்று தனக்குள்ளேயே பெருமிதம் அடைந்து கொண்டாள்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, உள்ளே ரோஜாவும் கார்த்திக்கும் பேசிக்கொள்வது நின்றது. "சரி வா, ரெண்டு பேரும் போய் குளிச்சிட்டு வரலாம்," என்று ரோஜா சொல்ல, இருவரும் எழத் தயாரானார்கள்.

அவர்கள் கதவைத் திறக்கப் போகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்த பல்லவி, உடனடியாக அங்கிருந்து சுதாரித்துக்கொண்டு தன் உடையைச் சரிசெய்து கொண்டு, அமைதியாகச் சமையலறைக்குச் சென்று சமைக்கும் வேலையில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினாள்.

சிறிது நேரத்தில் கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் குளித்துவிட்டு வெளியே வந்தனர். கார்த்திக் ஹாலில் வந்து சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டு சாதாரணமாக டிவியை ஆன் செய்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

ரோஜா மட்டும் சமையலறைக்குள் சென்று பல்லவியிடம், "அக்கா... சமையலுக்கு ஏதாவது ஹெல்ப் வேணுமா?" என்று கேட்டுக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தாள்.

சமையலறையில் இருவரும் தனியாக நின்றபோது, பல்லவி தன் சக்காளத்தியைப் பார்த்துக் கண்ணைச் சிமிட்டிவிட்டு, "என்னடி... நேத்து ராத்திரி பஸ்ல உன்னை வச்சு அவன் நல்லா கத்தவிட்டான் போலிருக்கே?" என்று குசும்பாகக் கேட்டாள்.

அதற்கு ரோஜா சிரித்துக்கொண்டே, "அய்யோ அக்காவை என்ன சொல்றது! நேத்து லாட்ஜில அந்த மாணிக்கம் விட்ட ஆளு இவன் ரூம்லதான் இருந்தான். ஆனா இவனுக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்து மாறிட்டதால இவன் அந்த ரூமை விட்டு வெளிய வந்துட்டான். அப்பவே இவன் மேல எனக்கு ஒரு நல்ல அபிப்பிராயம் வந்துச்சு. அப்புறம் பஸ்ல பார்த்ததும் விடக்கூடாதுன்னு பிளான் பண்ணிட்டேன். ஆனா அவனோட ஒத்தையை என்னால மறக்கவே முடியல அக்கா... சும்மா சொல்லக்கூடாது, ஃபர்ஸ்ட் ரவுண்டே கிட்ட தட்ட மூணு மணி நேரம் என்னை செமயா ஒத்தான்டா!" என்று கார்த்திக்கைப் பற்றிப் பெருமையாக வர்ணித்துக் கூறினாள்.

ரோஜா சொன்னதைக் கேட்ட பல்லவிக்கு உள்ளுக்குள்ளே நரம்பெல்லாம் சிலிர்த்தது. அவள் ரோஜாவை அருகில் இழுத்து, "என்னடி... உனக்கு அந்த அளவுக்குச் சுகம் கிடைச்சதா? அப்படியென்ன அவன்கிட்ட ஸ்பெஷல்?" என்று ஆவலோடு கேட்டாள்.

உடனே ரோஜா பல்லவியின் கண்களைப் பார்த்துக் கிண்டலாக, "என்ன அக்கா... உனக்கு அந்தச் சுகம் வேணுமா என்ன? நீயும் அவன்கிட்ட போய் படு, அப்போ தெரியும்!" என்றாள்.

அந்தப் பேச்சைக் கேட்டதும் பல்லவி முகம் சிவந்துபோய் கடுமையாகத் தடுமாறினாள். "ச்சீ... என்ன பேச்சு பேசுற நீ! அவன் என் அக்கா பையன்டி... என் சொந்தப் பிள்ளை மாதிரி .. நான் எப்படி அவன்கிட்ட போய்..." என்று வார்த்தைகள் வராமல் திகைத்து நின்றாள். ஆனாலும், அவளது மனசுக்குள்ளோ கார்த்திக்கை அடைய வேண்டும் என்ற அந்தத் தீராத காமத் தாகம் இன்னும் கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கியது.


சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு சமையல் வேலைகள் அனைத்தும் முடிவடைந்ததும், அனைவரும் டைனிங் டேபிளில் வந்து காலை உணவு சாப்பிட அமர்ந்தனர்.

அப்போது பல்லவி சித்தி, தன் உடலில் இருந்த காம உணர்ச்சிகளை மறைப்பது போலவும், கார்த்திக்கின் பார்வையில் இருந்து தன் உடலைத் தற்காத்துக் கொள்வது போலவும், சேலையை நன்றாக இறுக்கிக் கட்டி முக்கால்வாசி உடலையும், முலைகளையும் மூடிக்கொண்டு அடக்கமாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளது அந்தத் தோற்றத்தைக் பார்த்த கார்த்திக்குக்கு லேசான ஏமாற்றமாகத்தான் இருந்தது.

ஆனாலும், அவள் சாப்பிடும் போதும், கைகளை அசைத்து உணவ பரிமாறும் போதும், அந்தச் சேலைத் திசுக்களுக்குள்ளிருந்து அவளது பெருத்த மார்பகங்களின் அசைவுகள் சைட் போலத் தெளிவாகத் தெரிந்தன. கார்த்திக் தன் பார்வையை அவளது முலைகளின் மீதே நிலைநிறுத்தி இரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது அந்த ஆசையான பார்வையை பல்லவியும், அவளுக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருந்த ரோஜாவும் தெளிவாக நோட் செய்தனர்; ஆனால் இருவரும் அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் அமைதியாகச் சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே, ரோஜா வேண்டுமென்றே சூழலைச் சூடாக்கத் திட்டமிட்டாள். அவள் தன் மார்பகங்களை லேசாகக் குலுக்கியபடியே, "ஆஹா... இன்னைக்கு வெயில் வேற பயங்கரமா இருக்கு, உடம்பெல்லாம் ஒரே சூடா இருக்கு. உடனே ஒரு பெரிய இளநீர் குடிச்சா நல்லா இருக்கும்போல இருக்கே..." என்று ஒரு டபுள் மீனிங் டயலாக்கை வீசினாள்.

உடனே கார்த்திக் அவளைப் பார்த்து நமுட்டுச் சிரிப்புடன், "ஆமாம் ரோஜா... நீ சொல்றது உண்மைதான். நான் தான் நேத்து நைட்டே ரெண்டு இளநீர் குடிச்சுட்டேனே! ஆனா என்ன... நீ சொன்ன அந்த இளநீர்ல கொஞ்சம் தண்ணி கம்மியா, மீடியம் சைஸ்தான் இருந்துச்சு," என்று நேற்றைய இரவைக் குறிக்கும் விதமாகப் பேசினான்.

ரோஜா உடனே சிரித்துக்கொண்டே பல்லவியின் மார்பகப் பகுதியை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு, "ஆமாமா... உனக்குத்தான் பெரிய சைஸ் இளநீர்தான் ரொம்பப் பிடிக்குமே! அதான் உனக்குக் கிடைக்கலையே," என்று மறைமுகமாகப் பல்லவியைக் கிண்டல் செய்தாள்.

அவள் சொன்னதைக் கேட்ட கார்த்திக், பல்லவி சித்தியின் பெரிய முலைகளைத் தன் கண்களால் ஒரு அள்ளு அள்ளியபடியே, "பெரிய சைஸ் இளநீர் யாருக்குத்தான் பிடிக்காது? அதுவும் அப்படிப்பட்ட சைஸ் ஒன்னு கிடைச்சா விடாம சப்பலாம் தான்... ஆனா என்ன பண்ணுறது, அதுதான் கிடைக்காதே," என்று ககண்டுகொள்ளாமல் டபுள் மீனிங்கில் பதிலளித்தான்.

டேபிளில் அவர்கள் இருவரும் இப்படிப் பச்சைத் தமிழிலும் டபுள் மீனிங்கிலும் பேசியதைக் கேட்ட பல்லவிக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது! 'என் உடம்பைப் பத்தி... என் பெரிய முலைகளைப் பத்தி இவன் இப்படி வெளிப்படையாவா பேசுறான்?' என்று உள்ளுக்குள் அவளது முகம் தக்காளிப் பழம் போலச் சிவந்து போனது. அவளது அந்தரங்க உறுப்பு வெட்கத்தாலும் காமத்தாலும் மீண்டும் நீர்த்துப்போய் நனையத் தொடங்கியது.

ஆனாலும், ஒரு சித்தியாக இருக்க வேண்டியவள் ஆயிற்றே! அதனால் பல்லவி தன் வெட்கத்தை வெளியே காட்டாமல், சமையல் தட்டின் மீதே பார்வையைப் பதித்துக்கொண்டு, அந்தத் டபுள் மீனிங் கலந்தே ஒரு பதில் கொடுத்தாள்.

அவள் லேசாகப் புன்னகைத்துக்கொண்டே, "என்னவோ போங்க... பெரிய இளநீரா இருந்தாத்தான் அதுல தண்ணி நிறைய இருக்கும்னு சொல்ல முடியாது. சில சமயம் மீடியம் சைஸ் இளநீர்ல கூட சுவை ரொம்ப அதிகமா இருக்கும்... மனுஷங்க மனசு மாதிரிதான் அதுவும்!" என்று சொல்லிவிட்டு கார்த்திக்கைக் குறும்புப் பார்வையால் ஒரு உள் பார்வை பார்த்தாள்.

பல்லவி சொன்ன அந்த வார்த்தைகளின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொண்ட கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டு இரகசியமாகச் சிரித்துக் கொண்டனர். காலை மேஜையிலேயே அந்தச் சிறிய உரையாடல் மூவருக்குள்ளும் இருந்த காம நெருப்பை இன்னும் பலமாகப் பற்றவைத்தது.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு சமையல் வேலைகள் அனைத்தும் முடிவடைந்ததும், அனைவரும் டைனிங் டேபிளில் வந்து காலை உணவு சாப்பிட அமர்ந்தனர்.

அப்போது பல்லவி சித்தி, தன் உடலில் இருந்த காம உணர்ச்சிகளை மறைப்பது போலவும், கார்த்திக்கின் பார்வையில் இருந்து தன் உடலைத் தற்காத்துக் கொள்வது போலவும், சேலையை நன்றாக இறுக்கிக் கட்டி முக்கால்வாசி உடலையும், முலைகளையும் மூடிக்கொண்டு அடக்கமாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளது அந்தத் தோற்றத்தைக் பார்த்த கார்த்திக்குக்கு லேசான ஏமாற்றமாகத்தான் இருந்தது.

ஆனாலும், அவள் சாப்பிடும் போதும், கைகளை அசைத்து உணவ பரிமாறும் போதும், அந்தச் சேலைத் திசுக்களுக்குள்ளிருந்து அவளது பெருத்த மார்பகங்களின் அசைவுகள் சைட் போலத் தெளிவாகத் தெரிந்தன. கார்த்திக் தன் பார்வையை அவளது முலைகளின் மீதே நிலைநிறுத்தி இரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது அந்த ஆசையான பார்வையை பல்லவியும், அவளுக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருந்த ரோஜாவும் தெளிவாக நோட் செய்தனர்; ஆனால் இருவரும் அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் அமைதியாகச் சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே, ரோஜா வேண்டுமென்றே சூழலைச் சூடாக்கத் திட்டமிட்டாள். அவள் தன் மார்பகங்களை லேசாகக் குலுக்கியபடியே, "ஆஹா... இன்னைக்கு வெயில் வேற பயங்கரமா இருக்கு, உடம்பெல்லாம் ஒரே சூடா இருக்கு. உடனே ஒரு பெரிய இளநீர் குடிச்சா நல்லா இருக்கும்போல இருக்கே..." என்று ஒரு டபுள் மீனிங் டயலாக்கை வீசினாள்.

உடனே கார்த்திக் அவளைப் பார்த்து நமுட்டுச் சிரிப்புடன், "ஆமாம் ரோஜா... நீ சொல்றது உண்மைதான். நான் தான் நேத்து நைட்டே ரெண்டு இளநீர் குடிச்சுட்டேனே! ஆனா என்ன... நீ சொன்ன அந்த இளநீர்ல கொஞ்சம் தண்ணி கம்மியா, மீடியம் சைஸ்தான் இருந்துச்சு," என்று நேற்றைய இரவைக் குறிக்கும் விதமாகப் பேசினான்.

ரோஜா உடனே சிரித்துக்கொண்டே பல்லவியின் மார்பகப் பகுதியை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு, "ஆமாமா... உனக்குத்தான் பெரிய சைஸ் இளநீர்தான் ரொம்பப் பிடிக்குமே! அதான் உனக்குக் கிடைக்கலையே," என்று மறைமுகமாகப் பல்லவியைக் கிண்டல் செய்தாள்.

அவள் சொன்னதைக் கேட்ட கார்த்திக், பல்லவி சித்தியின் பெரிய முலைகளைத் தன் கண்களால் ஒரு அள்ளு அள்ளியபடியே, "பெரிய சைஸ் இளநீர் யாருக்குத்தான் பிடிக்காது? அதுவும் அப்படிப்பட்ட சைஸ் ஒன்னு கிடைச்சா விடாம சப்பலாம் தான்... ஆனா என்ன பண்ணுறது, அதுதான் கிடைக்காதே," என்று ககண்டுகொள்ளாமல் டபுள் மீனிங்கில் பதிலளித்தான்.

டேபிளில் அவர்கள் இருவரும் இப்படிப் பச்சைத் தமிழிலும் டபுள் மீனிங்கிலும் பேசியதைக் கேட்ட பல்லவிக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது! 'என் உடம்பைப் பத்தி... என் பெரிய முலைகளைப் பத்தி இவன் இப்படி வெளிப்படையாவா பேசுறான்?' என்று உள்ளுக்குள் அவளது முகம் தக்காளிப் பழம் போலச் சிவந்து போனது. அவளது அந்தரங்க உறுப்பு வெட்கத்தாலும் காமத்தாலும் மீண்டும் நீர்த்துப்போய் நனையத் தொடங்கியது.

ஆனாலும், ஒரு சித்தியாக இருக்க வேண்டியவள் ஆயிற்றே! அதனால் பல்லவி தன் வெட்கத்தை வெளியே காட்டாமல், சமையல் தட்டின் மீதே பார்வையைப் பதித்துக்கொண்டு, அந்தத் டபுள் மீனிங் கலந்தே ஒரு பதில் கொடுத்தாள்.

அவள் லேசாகப் புன்னகைத்துக்கொண்டே, "என்னவோ போங்க... பெரிய இளநீரா இருந்தாத்தான் அதுல தண்ணி நிறைய இருக்கும்னு சொல்ல முடியாது. சில சமயம் மீடியம் சைஸ் இளநீர்ல கூட சுவை ரொம்ப அதிகமா இருக்கும்... மனுஷங்க மனசு மாதிரிதான் அதுவும்!" என்று சொல்லிவிட்டு கார்த்திக்கைக் குறும்புப் பார்வையால் ஒரு உள் பார்வை பார்த்தாள்.

பல்லவி சொன்ன அந்த வார்த்தைகளின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொண்ட கார்த்திக்கும் ரோஜாவும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டு இரகசியமாகச் சிரித்துக் கொண்டனர். காலை மேஜையிலேயே அந்தச் சிறிய உரையாடல் மூவருக்குள்ளும் இருந்த காம நெருப்பை இன்னும் பலமாகப் பற்றவைத்தது.

பல்லவி சித்தி அந்த உணர்ச்சிபூர்வமான சூழ்நிலையிலிருந்து உடனே தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள நினைத்தாள். அதனால் சட்டென்று டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு பாடலைச் சுட்டிக் காட்டி, "அடேய் கார்த்திக்... உனக்கு இந்த நடிகையோட பாடிலாம் பிடிக்குமா?" என்று பேச்சை திசை திருப்ப முயன்றாள்.

டிவியில் அப்போது நடிகை நமீதா ஆடும் ஒரு கவர்ச்சியான பாடல் ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. கார்த்திக் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல், "ஆமாம் சித்தி... எனக்கு இந்த மாதிரி பாட்டு ரொம்பப் பிடிக்கும். நமீதாவோட முலைகளும் செம சைஸ்தான்... கரெக்டா உங்களைப் போலவே இருக்கு!" என்று சற்றும் எதிர்பாராதவிதமாகப் பச்சையாகக் கூறிவிட்டான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்ட பல்லவி திடுக்கிட்டுப் போய்விட்டாலும், அவளுக்கு உள்ளுக்குள்ளே ஒரு குறும்புச் சிரிப்புதான் பொங்கியது. கார்த்திக்கும் வேண்டுமென்றேதான் அதைக் கூறினான் என்பதால், அவன் ஒரு திருட்டுத்தனமான சிரிப்புடன் அவளைப் பார்த்தான்.

"என்னடா என்னை வச்சு கிண்டல் பண்றயா?" என்று பல்லவி கோபப்படுவது போலக் கண் சிமிட்டி நடிக்க, கார்த்திக் விடாமல், "இல்லை சித்தி உண்மையைத்தான் சொல்றேன். உங்களைப் பார்த்தாலே இந்த மாதிரி மாடர்ன் டிரஸ்ல பார்க்கணும் போல இருக்கு. நீங்க என்னைக்காவது இந்த மாதிரி மாடர்ன் டிரஸ்லாம் போட்டுப் பார்த்திருக்கீங்களா?" என்று கேட்டான்.

பல்லவி புன்னகையுடன், "அடேய்... அதெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி அப்போ போட்டதுடா. இப்போ எங்க போடறது?" என்றாள்.

கார்த்திக் விடாப்பிடியாக அவளிடம் கெஞ்சினான், "ப்ளீஸ் சித்தி... எனக்காக ஒரு தடவை அந்த மாதிரி மாடர்ன் டிரஸ் போட்டு காமிங்களேன்! நீங்க எப்படி இருக்கீங்கன்னு நான் பார்க்கணும்."

"அச்சோ... அதெல்லாம் முடியாது கார்த்திக். இப்போ அந்த டிரஸ்லாம் எனக்கு சைஸ் பத்தாது," என்று பல்லவி மறுக்க முயன்றாள்.

ஆனால் கார்த்திக் விடாமல் அவளது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, "சைஸ் பத்தலைன்னா பரவாயில்லை சித்தி... நான் தான் பார்க்க வரேனே, ப்ளீஸ் போட்டு காமிங்க!" என்று தீவிரமாக வற்புறுத்தினான்.

அவர்கள் இருவரும் அப்படிப் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, சித்தப்பாவைப் பார்த்துவிட்டு அங்கே ரோஜா வந்து சேர்ந்தாள். அவள் இவர்களது உரையாடலைக் கேட்டபடியே, "என்ன இங்கே இவ்வளவு தீவிரமான டிஸ்கஷன் நடந்துட்டு இருக்கு?" என்று குசும்பாகக் கேட்டாள்.

உடனே பல்லவி ரோஜாவிடம் முகம் சுளிப்பது போல நடித்து, "இவன் பாருடி... என்னையப் போய் காலத்துல போட்ட மாடர்ன் டிரஸ்ஸை இப்போ போட்டுட்டுக் காமிக்கச் சொல்லி நச்சரிக்கிறான்," என்று கம்ப்ளைன்ட் செய்தாள்.

அதற்கு ரோஜா சிரித்துக்கொண்டே, "அடப்போங்க அக்கா... சின்னப் பையன் ஆசைப்படுறான், அவனோட ஆசையை நிறைவேற்றி வைங்க தப்பில்லை!" என்றாள்.

பல்லவி வெட்கத்துடன், "போடி நீ வேற... நீ அவனுக்குத்தான் எப்பவும் சப்போர்ட் பண்ணுவ," என்று சொல்ல, ரோஜா விடுவதாக இல்லை. "இல்லை அக்கா, நீங்க இப்போவே உள்ள போய் அந்த டிரஸ்ஸைப் போட்டுட்டு வரணும்," என்று பல்லவியின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டே அவளது அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றாள்.

அறைக்குள் நுழைந்ததும் ரோஜா தன் பழைய பெட்டியிலிருந்து ஒரு கருப்பு நிற வெஸ்ட் (Black Vest) மற்றும் மாடர்ன் உடையை எடுத்துப் பல்லவியிடம் நீட்டினாள். அது பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எடுத்தது என்பதால், பல்லவியின் இப்போதைய பெரிய முலைகளின் வளர்ச்சிக்கு அது மிகவும் இறுக்கமாக இருக்கும் என்று பல்லவி தயங்கினாள்.

"அக்கா... இதெல்லாம் பத்தாது, என்னோட முலை சைஸ் இப்போ ரொம்ப பெருசாயிடுச்சு, இதுல என்னால உள்ள நுழையவே முடியாது!" என்று பல்லவி சொல்ல, ரோஜா விடாமல், "அட சும்மா போட்டுத்தான் பாரேன் பல்லவி," என்று அவளது சேலையைப் பிடித்து இழுத்து அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள்.

வேறு வழி இல்லாமல் பல்லவியும் தன் சேலையைக் கழட்டிவிட்டு, அந்தப் பழைய கருப்பு வெஸ்ட் உடையை மாட்டிக்கொண்டாள். ஆனால் அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே அது அவளது மார்பகங்களை மிக இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டது. அந்த ஆடையின் டைட் காரணமாக அவளது முலைக்காம்புகள் அந்தத் துணிக்குள்ளிருந்தே வெளியில் துடித்துக்கொண்டு எழுந்து நின்றன.

அதைப் பார்த்த ரோஜா சிரித்துக்கொண்டே அவளது முலைக்காம்புகளைத் தொட்டுப் பார்த்துக் கிண்டலடித்தாள், "என்னக்கா இது... முலைக்காம்பெல்லாம் அப்படியே குத்திக்கிட்டு நிக்குது!" என்றார்.

பல்லவி முகம் சிவந்துபோய் வெட்கத்துடன், "ச்சீ... காலைல இருந்து ஒரு மாதிரி இருக்குடி, என்னால இப்போ வெளியே போக முடியாது," என்று மறுத்தாள்.

ஆனால் ரோஜா விடாப்பிடியாக, "நீ அவன்கிட்டே ஆசை வார்த்தை சொல்லிட்ட, இப்போ காமிச்சுட்டான் ஆகணும் வா!" என்று பல்லவியின் கையைப் பிடித்து பலவந்தமாக ஹாலுக்கு இழுத்து வந்தாள்.

ஹாலில் சோபாவில் உட்கார்ந்து என்ன நடக்கப் போகிறது என்று ஆவலோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திக், அந்த உடையில் நின்ற பல்லவியைக் கண்டதும் அப்படியே வாயைப் பிளந்து சிலையாகி உட்கார்ந்துவிட்டான்! அந்த டைட்டான உடலமைப்பில் பல்லவியின் பிரம்மாண்டமான முலைகளின் வடிவமும், காம்புகளும் அவன் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிவது அவனுக்குள் காம வெறியை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

பல்லவி சித்தி அந்த உணர்ச்சிபூர்வமான சூழ்நிலையிலிருந்து உடனே தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள நினைத்தாள். அதனால் சட்டென்று டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு பாடலைச் சுட்டிக் காட்டி, "அடேய் கார்த்திக்... உனக்கு இந்த நடிகையோட பாடிலாம் பிடிக்குமா?" என்று பேச்சை திசை திருப்ப முயன்றாள்.

டிவியில் அப்போது நடிகை நமீதா ஆடும் ஒரு கவர்ச்சியான பாடல் ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. கார்த்திக் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல், "ஆமாம் சித்தி... எனக்கு இந்த மாதிரி பாட்டு ரொம்பப் பிடிக்கும். நமீதாவோட முலைகளும் செம சைஸ்தான்... கரெக்டா உங்களைப் போலவே இருக்கு!" என்று சற்றும் எதிர்பாராதவிதமாகப் பச்சையாகக் கூறிவிட்டான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்ட பல்லவி திடுக்கிட்டுப் போய்விட்டாலும், அவளுக்கு உள்ளுக்குள்ளே ஒரு குறும்புச் சிரிப்புதான் பொங்கியது. கார்த்திக்கும் வேண்டுமென்றேதான் அதைக் கூறினான் என்பதால், அவன் ஒரு திருட்டுத்தனமான சிரிப்புடன் அவளைப் பார்த்தான்.

"என்னடா என்னை வச்சு கிண்டல் பண்றயா?" என்று பல்லவி கோபப்படுவது போலக் கண் சிமிட்டி நடிக்க, கார்த்திக் விடாமல், "இல்லை சித்தி உண்மையைத்தான் சொல்றேன். உங்களைப் பார்த்தாலே இந்த மாதிரி மாடர்ன் டிரஸ்ல பார்க்கணும் போல இருக்கு. நீங்க என்னைக்காவது இந்த மாதிரி மாடர்ன் டிரஸ்லாம் போட்டுப் பார்த்திருக்கீங்களா?" என்று கேட்டான்.

பல்லவி புன்னகையுடன், "அடேய்... அதெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி அப்போ போட்டதுடா. இப்போ எங்க போடறது?" என்றாள்.

கார்த்திக் விடாப்பிடியாக அவளிடம் கெஞ்சினான், "ப்ளீஸ் சித்தி... எனக்காக ஒரு தடவை அந்த மாதிரி மாடர்ன் டிரஸ் போட்டு காமிங்களேன்! நீங்க எப்படி இருக்கீங்கன்னு நான் பார்க்கணும்."

"அச்சோ... அதெல்லாம் முடியாது கார்த்திக். இப்போ அந்த டிரஸ்லாம் எனக்கு சைஸ் பத்தாது," என்று பல்லவி மறுக்க முயன்றாள்.

ஆனால் கார்த்திக் விடாமல் அவளது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, "சைஸ் பத்தலைன்னா பரவாயில்லை சித்தி... நான் தான் பார்க்க வரேனே, ப்ளீஸ் போட்டு காமிங்க!" என்று தீவிரமாக வற்புறுத்தினான்.

அவர்கள் இருவரும் அப்படிப் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, சித்தப்பாவைப் பார்த்துவிட்டு அங்கே ரோஜா வந்து சேர்ந்தாள். அவள் இவர்களது உரையாடலைக் கேட்டபடியே, "என்ன இங்கே இவ்வளவு தீவிரமான டிஸ்கஷன் நடந்துட்டு இருக்கு?" என்று குசும்பாகக் கேட்டாள்.

உடனே பல்லவி ரோஜாவிடம் முகம் சுளிப்பது போல நடித்து, "இவன் பாருடி... என்னையப் போய் காலத்துல போட்ட மாடர்ன் டிரஸ்ஸை இப்போ போட்டுட்டுக் காமிக்கச் சொல்லி நச்சரிக்கிறான்," என்று கம்ப்ளைன்ட் செய்தாள்.

அதற்கு ரோஜா சிரித்துக்கொண்டே, "அடப்போங்க அக்கா... சின்னப் பையன் ஆசைப்படுறான், அவனோட ஆசையை நிறைவேற்றி வைங்க தப்பில்லை!" என்றாள்.

பல்லவி வெட்கத்துடன், "போடி நீ வேற... நீ அவனுக்குத்தான் எப்பவும் சப்போர்ட் பண்ணுவ," என்று சொல்ல, ரோஜா விடுவதாக இல்லை. "இல்லை அக்கா, நீங்க இப்போவே உள்ள போய் அந்த டிரஸ்ஸைப் போட்டுட்டு வரணும்," என்று பல்லவியின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டே அவளது அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றாள்.

அறைக்குள் நுழைந்ததும் ரோஜா தன் பழைய பெட்டியிலிருந்து ஒரு கருப்பு நிற வெஸ்ட் (Black Vest) மற்றும் மாடர்ன் உடையை எடுத்துப் பல்லவியிடம் நீட்டினாள். அது பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எடுத்தது என்பதால், பல்லவியின் இப்போதைய பெரிய முலைகளின் வளர்ச்சிக்கு அது மிகவும் இறுக்கமாக இருக்கும் என்று பல்லவி தயங்கினாள்.

"அக்கா... இதெல்லாம் பத்தாது, என்னோட முலை சைஸ் இப்போ ரொம்ப பெருசாயிடுச்சு, இதுல என்னால உள்ள நுழையவே முடியாது!" என்று பல்லவி சொல்ல, ரோஜா விடாமல், "அட சும்மா போட்டுத்தான் பாரேன் பல்லவி," என்று அவளது சேலையைப் பிடித்து இழுத்து அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள்.

வேறு வழி இல்லாமல் பல்லவியும் தன் சேலையைக் கழட்டிவிட்டு, அந்தப் பழைய கருப்பு வெஸ்ட் உடையை மாட்டிக்கொண்டாள். ஆனால் அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே அது அவளது மார்பகங்களை மிக இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டது. அந்த ஆடையின் டைட் காரணமாக அவளது முலைக்காம்புகள் அந்தத் துணிக்குள்ளிருந்தே வெளியில் துடித்துக்கொண்டு எழுந்து நின்றன.

அதைப் பார்த்த ரோஜா சிரித்துக்கொண்டே அவளது முலைக்காம்புகளைத் தொட்டுப் பார்த்துக் கிண்டலடித்தாள், "என்னக்கா இது... முலைக்காம்பெல்லாம் அப்படியே குத்திக்கிட்டு நிக்குது!" என்றார்.

பல்லவி முகம் சிவந்துபோய் வெட்கத்துடன், "ச்சீ... காலைல இருந்து ஒரு மாதிரி இருக்குடி, என்னால இப்போ வெளியே போக முடியாது," என்று மறுத்தாள்.

ஆனால் ரோஜா விடாப்பிடியாக, "நீ அவன்கிட்டே ஆசை வார்த்தை சொல்லிட்ட, இப்போ காமிச்சுட்டான் ஆகணும் வா!" என்று பல்லவியின் கையைப் பிடித்து பலவந்தமாக ஹாலுக்கு இழுத்து வந்தாள்.

ஹாலில் சோபாவில் உட்கார்ந்து என்ன நடக்கப் போகிறது என்று ஆவலோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திக், அந்த உடையில் நின்ற பல்லவியைக் கண்டதும் அப்படியே வாயைப் பிளந்து சிலையாகி உட்கார்ந்துவிட்டான்! அந்த டைட்டான உடலமைப்பில் பல்லவியின் பிரம்மாண்டமான முலைகளின் வடிவமும், காம்புகளும் அவன் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிவது அவனுக்குள் காம வெறியை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

[Shivani Dass]

அந்த இறுக்கமான கருப்பு நிற வெஸ்ட் உடையில் பல்லவி சித்தி ஹாலில் வந்து நின்ற கோலத்தைப் பார்த்த கார்த்திக், தன் கண்களையே நம்ப முடியாமல் வாயைப் பிளந்தபடியே சிலையாக உட்கார்ந்திருந்தான். அந்த உடையின் டைட் காரணமாக அவளது பிரம்மாண்டமான முலைகளும், கல்லுப் போலத் தூக்கி நின்ற காம்புகளும் அப்பட்டமாகத் துடித்துக் கொண்டிருந்தன.

கார்த்திக் தன் கண்களை எடுக்காமல் அவளையே வெறித்துப் பார்த்தபடியே, "சித்தி... செமயா இருக்கீங்க! அந்த காலத்து டிரஸ்னாலும் உங்க அழகிக்கு முன்னாடி எல்லாமே தோத்துடும்," என்று தன் ஏக்கத்தோடு அவளைப் புகழ்ந்து தள்ளினான்.

அவன் அப்படி வர்ணிப்பதைப் பார்த்த பல்லவிக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது. முகம் முழுவதும் தக்காளிப் பழம் போலச் சிவந்துபோக, என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தன் கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொள்ளப் பார்த்தாள்.

அப்போது ரோஜா நடுவில் புகுந்து, ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன் டபுள் மீனிங்கில் கிண்டலடித்தாள்: "அடேய் கார்த்திக்... உனக்குத்தான் பிகரும் சரி, அந்தப் பெரிய இளநீரும் சரி... ரொம்பப் பிடிக்குமே! இப்போ பார்த்து உன் ஆசை தீர்ந்துடுச்சா, இல்ல இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமா?" என்று கேட்டாள்.

ரோஜாவின் அந்தப் பேச்சில் பல்லவிக்கு இன்னும் கூச்சம் அதிகமாகிவிட்டது. "போதுமடி ரோஜா... என்னை வச்சு செய்யாதீங்க!" என்று வெட்கத்துடன் சொல்லிக்கொண்டே, சட்டென்று தன் கைகளால் மார்பகங்களை மறைத்துக்கொண்டு ஓடிப் போய் தனது அறைக்குள் நுழைந்து கதவைத் தாழிட்டுக் கொண்டாள்.

அவள் உள்ளே சென்றதும், தன் உடலில் இருந்த அந்த இறுக்கமான வெஸ்ட் உடையைக் கழட்டி வீசினாள். சேலைக்கு மாறிக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்தவள், அதற்குப் பதிலாக ஒரு பழைய, மெல்லிய காட்டன் நைட்டியை மட்டும் மாட்டிக்கொண்டாள். ஆனால் உள்ளே பிரா அணியாமல் அப்படியே வெறும் நைட்டியுடன் வெளியே வரத் தயாரானாள்.

அறைக்கு வெளியே சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்த கார்த்திக்கின் முகமோ பல்லவி உள்ளே ஓடியதைப் பார்த்துக் கவற்சியாக வாடிப் போய்விட்டது. 'ஐயோ... இப்போதான் அவளது அந்த வடிவத்தை ரசிச்சேன், அதுக்குள்ள ஓடிட்டாளே!' என்று அவன் ஏமாற்றத்துடன் உட்கார்ந்திருந்தான்.

கார்த்திக்கின் அந்த முக வாட்டத்தைக் கவனித்த ரோஜாவுக்கு அவனது மனது புரிந்துவிட்டது. உடனே அவள் ஒரு மாஸ்டர் பிளான் போட்டாள். பல்லவி அறைக்குள் நைட்டி மாற்றிக் கொண்டிருக்கும்போது, ரோஜா நைசாக் அந்த அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

"பல்லவி... என்ன இது, அந்த மாடர்ன் டிரஸ்ல உன்னை செமயா இருந்த. நீ ஏன் திடீர்னு ஓடிவந்து பழைய நைட்டிக்கு மாறுற? இதோ இந்த மெல்லிய நைட்டியைப் போடு, இது உனக்கு இன்னும் செம லுக் தரும்," என்று சொல்லி, பல்லவியின் சம்மதத்தைக் கூடக் கேட்காமல் அவளுக்குத் தாமாகவே அந்த அதி மெல்லிய, உள்ளாடைகள் எதுவும் அணியாத நைட்டியை மாட்டிவிட்டாள்.

ரோஜா வேண்டுமென்றேதான் பல்லவிக்கு அந்த மெல்லிய நைட்டியை மாட்டினாள்—கார்த்திக்கின் மீதுள்ள காமத் தாகத்தால் அவனுக்கு அந்த விருந்தைக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதே ரோஜாவின் எண்ணம்!

பல்லவிக்கு ரோஜாவின் இந்தத் திருட்டுத் திட்டம் நன்றாகவே புரிந்தது. 'சரி... இவளுக ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து என்னைக் க짜 வைக்கப் பார்க்கிறாங்க... எப்படியும் இவன் என் அக்கா பையன்தானே, என்ஜாய் பண்ணிட்டுப் போட்டும்!' என்று மனசுக்குள் நினைத்துக் கொண்ட பல்லவி, அதைப்பற்றிப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் அமைதியாக இருந்தாள்.

சிறிது நேரத்தில் பல்லவி அந்த மெல்லிய நைட்டியோடு மீண்டும் ஹாலுக்கு வந்து வெளியே நின்றாள். அந்த நைட்டி மிகவும் மெல்லியதாக இருந்ததால், அவளது உள்ளே இருக்கும் அழகும், பெரிய முலைகளின் தடமும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

கார்த்திக் தன் ஏமாற்றம் மறைந்து, மீண்டும் அவளது அழகைக் கண்டு சிலிர்த்துப் போய்விட்டான். அவன் தன் இருக்கையிலிருந்து எழுந்து அவளுக்கு அருகில் சென்று, வேண்டுமென்றே அவளது இடுப்பில் கைபோட்டுச் செல்லமாக வளைப்பதும், நடக்கும்போது அவன் மீது உரசுவது போலச் சிறிய சிறிய சில்மிஷங்களைச் செய்யத் தொடங்கினான்.

பல்லவிக்கு அவனது அந்தத் தொடுகைகள் எல்லாமே உள்ளுக்குள் ஒருவித மின்சாரப் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தினாலும், வெளியில் எங்குமே காட்டிக்கொள்ளாமல், 'ஒன்றுமே நடக்காதது போல' மிகவும் இயல்பாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு கார்த்திக்கின் சேட்டைகளைக் கண்டு காணாதது போலக் கடந்து சென்றாள்.

பல்லவி மெல்லிய நைட்டியுடன் ஹாலில் நடமாட, கார்த்திக் அவளிடம் அவ்வப்போது சிறு சிறு சில்மிஷங்கள் செய்து காம வெறியை ஏற்றி வந்தான். சிறிது நேரம் கழித்து, பல்லவி கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கனிவோடு, "டேய் கார்த்திக்... நேற்றிலிருந்து நீ ஒழுங்காகத் தூங்கவே இல்லை, பஸ் பயணம் வேற. போய் உன்னோட ரூம்ல கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுடா," என்று கூறினாள்.

உடனே கார்த்திக் ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன், "சரி சித்தி... நானும் ரொம்ப டயர்டாத்தான் இருக்கேன். ரோஜாவும் கூடவே வரட்டும், நாங்க ரெண்டு பேரும் போய் கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுக்கிறோம்," என்று ரோஜாவைக் கூட்டிக்கொண்டு அவளது அறைக்குச் சென்றான்.

அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக அறைக்குள் செல்வதைப் பார்த்த பல்லவிக்கு உள்ளுக்குள்ளே லேசான பொறாமை ஊசியாகக் குத்தியது. 'ரோஜாவும் தான் எத்தனை நாளைக்கு இப்படி உடலுறவு இல்லாமல் இருக்க முடியும்? அவளுக்கும் ஆசைகள் இருக்கும்தானே... ஒரே புருஷனை வச்சுக்கிட்டு நாங்க ரெண்டு பேரும் கடந்த ஆறு மாசமாக எந்தச் சுகமும் இல்லாமல் தவிச்சிட்டு இருக்கோம். எனக்குத்தான் புண்டை அரிப்பு தாங்கலைன்னா, அவளுக்கும்தானே இருக்கும்? சரி, பையன்தானே... அவங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து என்ஜாய் பண்ணிட்டுப் போகட்டும்' என்று பல்லவி தன் மனசுக்குள்ளேயே தனக்குத்தானே சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டு அமைதியாகிவிட்டாள்.

ரோஜாவின் அறைக்குள் நுழைந்ததும், கதவு தாழிடப்பட்ட அடுத்த விநாடியே கார்த்திக் ரோஜாவின் மீது பாய்ந்து அவளது உதடுகளில் ஒரு வெறித்தனமான முத்தத்தைக் கொடுத்தான். ரோஜாவும் சற்றும் தாமதிக்காமல் அவனது முத்தத்திற்குத் தன் இதழ்களால் ஈடுகொடுத்து வெறியுடன் முத்தமிட்டாள்.

கொஞ்சம் மூச்சு வாங்கியபடியே ரோஜா கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் குறும்புச் சிரிப்புடன் கேட்டாள், "என்னடா கார்த்திக்... உன் சித்தியைப் பார்த்ததுல இருந்து உனக்கு அவளை ரொம்பப் பிடிச்சிட்டது போல இருக்கே? நீ அவ முலைகளை வெறிச்சுப் பார்க்கிற பார்வையே என்கிட்ட காட்டித் தந்துடுச்சு... சொல்லுடா, உனக்கு அவளைப் பிடிச்சிருக்கா இல்லையா?"

கார்த்திக் ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் தடுமாறி, "அப்படிலாம் ஒன்னும் இல்ல ரோஜா..." என்று சமாளிக்கப் பார்த்தான்.
ஆனால் ரோஜா விடாமல் அவனை முறைத்துவிட்டு, "பொய் சொல்லாதடா... என் கிட்டயே உன்னோட நாடகமா? உனக்கு அவளைப் பிடிச்சிருக்குன்னு எனக்குத் நல்லாவே தெரியும்," என்றாள்.

வேறு வழி இல்லாமல் கார்த்திக் சிரித்துக்கொண்டே, "சரிதான்... அவளைப் பார்த்தா யாருக்குத்தான் ஆசை வராது? ஆனா அவ என் சித்தியாச்சே..." என்று தன் ஆசையை மெல்ல வெளிப்படுத்தினான்.

அப்போது கார்த்திக் ரோஜாவைக் கட்டிக்கொண்டு, ஒரு விசித்திரமான ஆசையைக் கேட்டான்: "ரோஜா... நான் இன்னைக்கு உன்னை ஓக்கும்போது, உன் பெயரைச் சொல்றதுக்குப் பதிலாக என் சித்தி பல்லவியின் பெயரைச் சொல்லிக்கிட்டும், அவங்களை நினைச்சுகிட்டும் உன்னை ஓக்கட்டுமா?"

ரோஜா இதைக் கேட்டதும் கோபப்படுவாள் என்று கார்த்திக் நினைத்தான். ஆனால், ரோஜாவின் மூளைக்குள் அதற்குள்ளாகவே ஒரு மாஸ்டர் பிளான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது! அவளது மனசுக்குள் அவள் நினைத்துக்கொண்டாள்—'எனக்குத்தான் இப்போ இந்தத் தம்பியோட பூல் கிடைச்சு என் புண்டை அரிப்பு தீர்ந்துடுச்சு. ஆனா பல்லவி அப்படியில்லையே... அவளது கணவர் படுக்கையில கிடக்கிறதால கடந்த ஆறு மாசமா அவ புண்டைக்கு எந்தத் தொழிலும் இல்லாம காய்ந்து போய் கிடக்கு! அவளுக்கும் இந்தச் சுகம் கண்டிப்பாத் தேவைப்படுது. இவனை வச்சு அவளுக்கும் அந்தச் சுகத்தைக் கொடுக்கணும்!'

இதை எப்படியாவது சாதிக்க வேண்டும் என்று நினைத்த ரோஜா, கார்த்திக்கின் காம வெறியை மேலும் தூண்டிவிடத் திட்டமிட்டாள்.

அவள் சட்டென்று கார்த்திக்கை விட்டு விலகி நின்று, முகத்தை விறைப்பாக வைத்துக்கொண்டு கூறினாள்:
"என்னது இது? என்னை ஓக்கும்போது என் முகத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே வேற ஒருத்தியை நினைக்கிறதா? அப்படிப் பட்ட மட்டமான வேலையெல்லாம் என் கிட்ட வச்சுக்காத! உனக்கு உன் சித்தி மேல அவ்வளவு ஆசையா இருந்தா, போய் நேரா அவகிட்டயே சொல்லு... உன் சித்தி புண்டையை ஓத்து உன் ஆசையைத் தீர்த்துக்கோ! என்கிட்ட வந்து பிச்சையெல்லாம் கேட்காத, போடா வெளிய!" என்று கோபமாக நாடகமாடி அவனைக் கட்டிலிலிருந்து தள்ளிவிட்டாள்.

ரோஜா திடீரென்று அப்படி கோபப்பட்டுத் தன்னைத் தள்ளிவிட்டதும், கார்த்திக் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் பயந்து போய் விக்கித்து நின்றான். "அச்சோ ரோஜா... நான் சும்மாதான்மா சொன்னேன், உன்னை விட்டுட்டு நான் போய் எப்படி..." என்று அவன் பதட்டத்துடன் சமாளிக்க முயன்றான்.

ஆனால், ரோஜா சட்டென முகத்தில் இருந்த அந்தத் தீவிரமான கோபப் பாவனையை மாற்றிவிட்டு, கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கண்களில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்போடு கண்ணடித்தாள்.

"ஹேய் முட்டாள்... ஏன்டா இப்படி உடனே பயப்படுற? நான் சும்மாதான் உன்னைச் சீண்டிப் பார்த்தேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு அவனது தோளில் செல்லமாக அடித்தாள்.

கார்த்திக் பெருமூச்சு விட்டபடி, "அச்சோ ரோஜா... என்னைக் கொல்லவே பார்க்கிறியே! அப்புறம் என்ன இப்போ இப்படிச் சொல்ற?" என்றான் குழப்பத்துடன்.

ரோஜா அவனது கையைப் பிடித்துத் தன் அருகில் அமர வைத்துவிட்டு, ரகசியக் குரலில் தன் திட்டத்தை விளக்கத் தொடங்கினாள்:
"கேளுடா கார்த்திக்... உனக்குத்தான் உங்க சித்தி மேல ஆசை இருக்கே, அது அவ முகத்தப் பார்த்தாலே எனக்குத் தெரியுது. அதுமட்டுமில்லாம, உங்க சித்தப்பா படுத்த படுக்கையா இருக்கிறதால, கடந்த ஆறு மாசமா உங்க சித்தி பல்லவிக்கு எந்தவிதமான சுகமும் இல்லாம அவளது புண்டை காய்ந்து போய்க் கிடக்கு. அவளுக்கும் அந்தச் சுகம் ரொம்பத் தேவைப்படுதுடா!"

கார்த்திக் ஆச்சரியத்துடன் அவளைப் பார்த்தான். "நீ என்ன ரோஜா சொல்ற? சித்தி கிட்ட போய் நான் எப்படி..."

ரோஜா அவனை இடைமறித்து, "அதுக்குத்தான் நான் ஒரு பிளான் வச்சிருக்கேன். நாம ரெண்டு பேரும் சும்மா இருக்கும்போதோ அல்லது ஏதாவது சந்தர்ப்பத்துலயோ, உங்க சித்தி முன்னாடி இதே மாதிரி சின்னதா சண்டை போடுற மாதிரி நாடகம் நடிப்போம். அப்போ உன்னோட அந்த வெறியையும் ஆசையையும் அவகிட்ட நீ வெளிப்படுத்தினா, அவளும் உனக்குக் கட்டுப்பட்டு ஓடிகிட்டு வந்துருவா. நீயும் அவளை ஓத்து அவ ஆசையைத் தீர்த்துக்கலாம், உன்னோட ஆசையும் நிறைவேறிடும்! எப்படி என்னோட ஐடியா?" என்று ஒரு செம மாஸ்டர் பிளானை அவுட் விட்டாள்.

ரோஜா சொன்ன அந்தத் திட்டம் கார்த்திக்கின் காதுக்குத் தேனாய்ப் பாய்ந்தது. 'அடேங்கப்பா... சக்காளத்தியே தன் சொந்தச் சக்காளத்தியைக் கார்த்திக்குக்கு விட்டுக் கொடுக்கப் பார்க்கிறாளே!' என்று நினைத்த கார்த்திக்கின் சுன்னி, அந்த எண்ணம் வந்த மாத்திரத்திலேயே மீண்டும் சூடுபிடித்து விறைத்துக் கொண்டது.

"செம ஐடியா ரோஜா! நீ சொன்னபடியே நாம கரெக்டா காய் நகர்த்துவோம். சித்தியை இன்னைக்கு ஒரு கை பார்த்திட வேண்டியதுதான்!" என்று கார்த்திக் உற்சாகத்துடன் ரோஜாவைச் சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டான்.

இருவரும் அந்த ரகசியத் திட்டத்தை வெற்றிகரமாகத் தீட்டிய பிறகு, பல்லவியின் வலையில் வீழ்த்துவதற்கான அடுத்த கட்டக் காய் நகர்த்தலுக்குத் தயாராகினர்.

ரோஜாவின் அந்த மாஸ்டர் பிளானைக் கேட்ட கார்த்திக் குஷியாகிவிட்டான். அவன் குறும்புச் சிரிப்புடன், "சரி ரோஜா... அப்போ ஒரு ரவுண்டு ஷார்ட் போட்டுக்கலாமா?" என்று கேட்டான்.

அதைக் கேட்டுச் சிரித்த ரோஜா, "போடா... உன்னால என் சித்தியை (பல்லவியை) ஓக்க முடியாது, நான் அதுக்கெல்லாம் ஒத்துக்க மாட்டேன்," என்று நமுட்டுச் சிரிப்புடன் கூறினாள்.

கார்த்திக் முகத்தை பாவமாக வைத்துக்கொண்டு, "ஏன் ரோஜா இப்படிப் பண்ற? என்னை ஏன்மா இப்படி என் பூலோட காயப் போடுற?" என்று கெஞ்சினான்.

ரோஜா ஒரு கலகலப்பான சிரிப்புடன், "உனக்கு ஆசை போட்டா போதாதுடா... காய்ஞ்ச மாடு கம்பத்துல போய் மோதுற மாதிரி, உன் சித்தி மேல அப்படி ஒரு வெறியோடு பாய்ந்து போகணும். உனக்கு ஒரு புண்டைதானே வேணும்? இல்ல, சக்காளத்தி கூட சேர்த்து ரெண்டு புண்டை வேணுமா?" என்று கேட்டுவிட்டுச் சிரித்தாள்.

கார்த்திக் கொஞ்சமும் அசராமல், "ஆமாம்மா... எனக்கு ரெண்டு புண்டையும் வேணும்!" என்று சொல்லிவிட்டு அவளது பெரிய மார்பகங்களைப் பிடித்துக் கசக்கத் தொடங்கினான்.

ரோஜா தன் முலைகளை அவன் பிசைவதற்கு அனுமதித்தபடியே, "நீ என்ன வேணா பண்ணிக்கோடா... ஆனா, இன்னைக்குப் போய் அவகிட்ட ஓக்குற வேலையெல்லாம் வச்சுக்காத, அதுக்கு நான் விட மாட்டேன்," என்றாள்.

கார்த்திக் அதைப்பற்றிப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாமல், அவளது முலைகளைப் பிசைந்துகொண்டே டபுள் மீனிங்கில் பேசினான். அதைக் கேட்ட ரோஜா, "ஏன்டா... உன் சித்தி முலை மாதிரி இது பெருசா இல்ல, சின்னதுதானே? அப்புறம் எதுக்கு இத வச்சுக்கிட்டு இவ்வளவும் பண்ற?" என்று கிண்டலடிக்க, இருவரும் ஒருவரையொருவர் கட்டியணைத்து உதடுகளோடு உதடு சேர்த்து ஒரு நீண்ட கிஸ் அடித்து விளையாடத் தொடங்கினர்.

அவர்கள் அப்படி நெருக்கமாக விளையாடியதில், ரோஜாவின் புண்டையிலிருந்து காமநீர் சொட்டத் தொடங்கியது. மூச்சு வாங்கியபடியே ரோஜா கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கூறினார், "சரிடா கார்த்திக்... நீ கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடு, நான் போய் உன் சித்தியைக் கவுக்குறதுக்கான வேலையைப் பார்க்கிறேன்," என்று ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன் படுக்கையை விட்டு எழுந்து அந்த அறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.

சமையலறையில் பல்லவியின் தவிப்பு:

மறுபுறம், சமையலறையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த பல்லவிக்கு உள்ளுக்குள்ளே பயங்கரமான மன ஓட்டம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

'அவர்கள் அறைக்குள் போய் இப்போது 10 நிமிடங்களுக்கு மேல் ஆகிவிட்டதே... இவ்வளவு சீக்கிரமாகவா தொடங்குவார்கள்?' என்று நினைத்தவளுக்குக் குத்துமதிப்பாக ஒரு ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டது. 'போய்க் கதவு ஓட்டை வழியே எட்டிப் பார்க்கலாமா, வேண்டாமா?' என்று அவளது மனசுக்குள் ஒரு பெரிய போராட்டமே நடந்தது.

கடைசியில், அவளது காம வெறியும், அறியும் ஆர்வமும் அந்தப் போராட்டத்தை வென்றன! 'சரி, என்னதான் பண்றாங்கன்னு ஒரு தரம் போய் பார்த்துட்டு வரலாம்' என்று தீர்மானித்தவள், சமையலறையைவிட்டு மெல்லக் காலடி எடுத்து வைத்து வெளியே வர முயன்றாள்.

அவள் அறையை விட்டு வெளியே வரும் அதே விநாடியில், ரோஜா கார்த்திக்கின் அறைக் கதவைத் திறந்துகொண்டு வெளியே வந்தாள்.

அதைப் பார்த்த பல்லவிக்கு ஒரே ஆச்சரியம்! 'என்னது... வெறும் 10 நிமிடத்திலேயா இவங்க முடிச்சிட்டாங்க?' என்று திகைத்துப் போய் நின்றாள்.

[Shivani Dass]

தொடரும்......

[Shivani Dass]

பெட்ரூமை விட்டு வெளியே வந்த ரோஜா நேராகச் சமையலறைக்குச் சென்று பல்லவியுடன் சேர்ந்து சமையல் வேலையில் உதவத் தொடங்கினாள்.

அந்தச் சமையலறையில் இப்போது இரண்டு சக்காளத்திகளும் தனியாக நின்றுகொண்டிருந்தனர். இருவரும் தாங்கள் அணிந்திருந்த மெல்லிய நைட்டிகளுக்குள்ளே உள்ளாடைகள் எதுவும் அணியாமல், உடலை ஆட்டிக்கொண்டே தங்களுக்குள் அந்தப் பெண்பால் ரகசியங்களைப் பேசத் தொடங்கினர். பெண்கள் தனியாக இருக்கும்போது எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் பேசுவார்களே, அதே போன்ற ஒரு ரகசியமான, காமம் ததும்பும் உரையாடல் அங்கு ஆரம்பித்தது.

பல்லவி ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன் ரோஜாவைப் பார்த்து, "என்னடி ரோஜா... அதுக்குள்ள முடிஞ்சிடுச்சா? ஒரு பையன் இவ்வளவு சீக்கிரமா முடிக்கிறதுக்கு வழியே இல்லையே... உள்ளே போய் என்னடி பண்ணீங்க?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டாள்.

ரோஜா சற்றும் தாமதிக்காமல், "அச்சோ அக்கா... உள்ளே போய் நாங்க ஒண்ணுமே பண்ணல, சும்மா மேலேயும் கீழேயும் தடவிட்டுத்தான் வெளிய வந்துட்டோம்," என்று உண்மையைச் சாதாரணமாகப் போட்டு உடைத்தாள்.

பல்லவிக்கு அது ஆச்சரியமாக இருந்தது. "ஏன்டி... என்னாச்சு, ஒன்னும் பண்ணலையா?" என்று புருவத்தை உயர்த்தி வினவினாள்.

அதற்கு ரோஜா முகத்தைச் சோகமாக வைத்துக்கொள்வது போலப் பாசாங்கு செய்துவிட்டு, "அதை ஏன் கேக்குற அக்கா... அவனுக்கு இப்போ வேற ஒரு பொண்ணு மேல ஆசை வந்துருச்சு. அப்புறம் என்னால மட்டும் என்ன பண்ண முடியும்?" என்று பெருமூச்சு விட்டாள்.

பல்லவிக்கு அவள் யாரைக் குறிப்பிடுகிறாள் என்பது புரிந்தாலும், முகம் மலரச் சிரித்துக்கொண்டே, "யாரடி அந்தப் பொண்ணு? உனக்கு இன்னொரு சக்காளத்தியா? உன் வாழ்க்கைதான் போ!" என்று நமுட்டுச் சிரிப்புடன் கேட்டாள்.

பல்லவியின் அந்த மூடைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏற்றி, தன் திட்டத்தை நிறைவேற்ற இதுதான் சரியான சமயம் என்று நினைத்த ரோஜா, திடீரென்று அதிரடியாகக் களத்தில் இறங்கினாள்.

அவள் சட்டென்று தான் அணிந்திருந்த நைட்டியின் முன்பக்க ஜிப்பை (Zip) கீழே இழுத்துத் திறந்தாள். தன் இரண்டு கைகளையும் அந்த நைட்டியின் துளைகள் வழியே வெளியே எடுத்துவிட்டாள். இப்போது அந்த நைட்டி அவளது இடுப்புப் பகுதிக்குக் கீழே மட்டுமே தொங்கிக்கொண்டிருந்தது; மேல் பகுதி முழுவதும் அவள் முற்றிலும் டாப்லெஸ்ஸாக (Topless) நின்றுகொண்டிருந்தாள்!

அவளது பிரம்மாண்டமான இரண்டு பெரிய முலைகளும் நிர்வாணமாகத் தொங்கிக்கொண்டு, அவற்றின் காம்புகள் காம வெறியால் செவந்து கடினமாக விறைத்து நின்றிருந்தன. தன் கைகளால் அந்த முலைகளை அள்ளித் தூக்கிப் பிடித்தபடியே பல்லவியிடம் காட்டினாள் ரோஜா: "இங்க பாரு அக்கா... இவன் என்னைக் கடித்து வச்சு எப்படிச் சிவந்து போயிருக்குன்னு பாரு!" என்று கொஞ்சலாகக் கூறினாள்.

பல்லவி சற்றும் எதிர்பாராத அந்தச் செயலால் திடுக்கிட்டுப் போனாள். ரோஜா திடீரென்று தன் நிர்வாண முலைகளை வெளியே காட்டியதையும், அந்த முலைக்காம்புகள் பயங்கரமாக நீட்டிக்கொண்டு நின்றதையும் பார்த்ததும், பல்லவிக்குப் பற்கள் கிட்டித்து உடம்பு சிலிர்த்துப் போனது.

தனது கட்டுப்பாடு முற்றிலுமாக உடைந்து போக, பல்லவி தன் சுயநினைவை இழந்து ரோஜாவின் அருகில் சென்று, அவளது அந்தச் செவந்து நின்ற முலைக்காம்பைத் தன் விரல்களால் ஆசையாகத் தொட்டுப் பார்த்துப் பிசைந்தாள்!

ரோஜா தன் நைட்டியின் ஜிப்பைத் திறந்து, அந்தத் டாப்லெஸ் கோலத்தில் தன் பெரிய மார்பகங்களை வெளியே காட்டி நிற்க, பல்லவி தன் சுயநினைவை இழந்து அவளது முலைக்காம்பைத் தன் விரல்களால் தொட்டுப் பிசைந்து கொண்டிருந்தாள்.

ரோஜாவின் அந்த பிரம்மாண்டமான முலைகளைப் பார்த்துக் பெருமூச்சு விட்டபடியே பல்லவி ஏக்கமாகக் கூறினாள்: "அட்லீஸ்ட் உனக்கு... அமுக்குறதுக்காகவாவது ஒரு ஆள் இருக்கான்டி..."

அதைக் கேட்டுச் சிரித்த ரோஜா, தன் முலைகளைக் குலுக்கியபடியே கொஞ்சலாகக் கூறினாள்: "நீயும் உன்னோட முலைகளைக் கார்த்திக்கிட்ட கொடுத்துட்டுக் காட்டு அக்கா... அவனோட வெறிக்கு உன் முலைகள் தப்பாது, பிச்சு கையில கொடுத்துருவான்!" என்று கூறிவிட்டு ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு சிரித்தாள்.

ஆனாலும் ரோஜா தன் நைட்டியை மேலே மாட்டிக்கொள்ளவே இல்லை; பல்லவியும் அவளது கைகளை அந்த முலைகளிலிருந்து எடுக்காமல், அந்த அழகை மெய்சிலிர்த்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போதுதான் ரோஜாவின் அந்தச் சிவந்த முலைக்காம்பின் மீது கார்த்திக்கின் பற்கள் பட்ட தடமும், லேசான கடித்த அடையாளமும் இருப்பது பல்லவியின் கண்களில் பட்டது.

பல்லவி தன் பெருவிரலால் அந்த அடையாளத்தை மென்மையாகத் தடவிப் பார்த்துக் கொண்டே, "டேய்... என்னடி இது, இப்படிப் பற்கள் பட்டு அடைளம் இருக்கு?" என்று ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள்.

உடனே ரோஜா பல்லவியின் மூளையைக் கிண்டிவிடும் நோக்கத்துடன் ஒரு பொய் நாடகத்தைத் தொடங்கினாள்: "இது வேற என்ன அக்கா? அவன் உள்ள வந்த உடனே என் மேல பாஞ்சு முலைகளைக் கடித்து வச்சுட்டான்! ஆனா, அவன் அப்படித் தடவி கடிக்கும்போதே தன் மனசுல என்ன தெரியுமா முனங்கிக்கிட்டே இருந்தான்... 'பல்லவி சித்தி... பல்லவி சித்தி'ன்னு உன்னோட பெயரைத்தான் சொல்லிக்கிட்டே இருந்தான்!"

பல்லவிக்கு அதைக் கேட்டதும் முகம் வெட்கத்தால் சிவந்துபோனது. அவளது உள்ளுக்குள் ஒரு பெரிய இடி இறங்கியது போல இருந்தது. "என்னது... என்னை நினைச்சுக்கிட்ட்டா? போடி... நான் அதெல்லாம் நம்ப மாட்டேன், அவன் அப்படிப்பட்டவன் இல்ல," என்று பல்லவி வெட்கத்துடன் தன் கைகளை விலக்கிக் கொண்டு சமையல் வேலையைக் கவனிக்கத் தொடங்கினாள்.

இருவரும் சேர்ந்து மதிய உணவைச் சமைத்து முடித்து டேபிளில் எடுத்து வைத்தனர். மணி மதியம் இரண்டு மணி ஆகியிருந்தது.

பல்லவி ரோஜாவைப் பார்த்துக் கூறினாள்: "ரோஜா... போய் கார்த்திக்கை எழுப்பி கூட்டிட்டு வா, சாப்பிடலாம்."

பல்லவிக்கு நன்றாகவே தெரியும்—ரோஜா உள்ளே சென்றால், கார்த்திக் அவளை விடுவான் என்றும், எப்படியும் ஒரு அரை மணி நேரமாவது ரொமான்ஸ் ஓடும் என்றும் நினைத்துத்தான் அவளை அனுப்பி வைத்தாள்.

ரோஜா அங்கிருந்து எழுந்து கார்த்திக் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அறைக்குள்ளே சென்றாள். ஆனால் உள்ளே சென்றவளுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருந்தது—கார்த்திக் ஏற்கனவே தூக்கத்திலிருந்து விழித்துவிட்டு, கட்டிலில் உட்கார்ந்து தன் மொபைல் போனை நோண்டிக் கொண்டிருந்தான்.

ரோஜாவைக் கண்டதும் அவன் போனைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, அவளது மீது பாய்வதற்காக ஆசையோடு எழுந்தான்.

ஆனால் ரோஜா தன் கையைக் காட்டி அவனைத் தடுத்து நிறுத்திவிட்டு, சீரியஸாகக் கூறினாள்: "நில்லு கார்த்திக்... உனக்கு மூடு இருக்கிறதெல்லாம் எனக்குப் புரியுது. ஆனா, நீ உன்னோட சித்தி பல்லவியை முழுசா ஓக்கற வரைக்கும், நீ என்னை ஓக்கக் கூடாது! இதுதான் என் ஆசை. சோ, உன்னோட அந்த மூடை இப்போதைக்கு அடக்கி வச்சுட்டு வந்து சாப்பிடு!" என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து திரும்ப வெளியேற முயன்றாள்.

அவள் கதவைத் திறக்கப் போகும்போது, திடீரென்று சட்டென்று திரும்பி கார்த்திக்கைப் பார்த்துக் கண்ணடித்துச் சொன்னாள்:

"ஒன்னு தெரியுமா கார்த்திக்? நீ என்கிட்ட காட்டுற இந்தச் சேட்டைகளையும் காதலையும்... சமையலறையிலோ அல்லது ஹாலிலோ, பல்லவி சித்தி முன்னாடியே காட்டு! அப்பாதான் அவளுக்கும் மூடு ஏறி உன் மேல வந்து விழுவா... இல்லைன்னா நீ இப்படியே உன் சுன்னியைக் கையில் பிடிச்சுகிட்டேதான் திரிய வேண்டியிருக்கும்!" என்று ஒரு பெரிய ஐடியாவைக் கொடுத்துவிட்டுச் குறும்புச் சிரிப்புடன் அங்கிருந்து வெளியேறினாள்.

[Sharmila0495]

அருமையான கதை!
இந்தத் தொடர் மிகவும் இயல்பாகவும், உணர்வுப்பூர்வமாகவும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. சிறுகதைகளின் கதைக்கரு சிறப்பு . கதாபாத்திரங்களின் உளவியலை மிகச் சுவாரஸ்யமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். மொழி நடை லேசாகவும், படிக்க எளிதாகவும் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு பாகமும் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் விதத்தில் அமைந்திருக்கிறது.
அடுத்த பாகங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்! தொடர்ந்து எழுதுங்கள்!

[Shajith]

முந்தைய பகுதியில் “கதை இங்கே நிற்கிறது… ஆனால் கேள்விகள் இங்கிருந்துதான் ஆரம்பிக்கின்றன” என்று நான் குறிப்பிட்டிருந்தேன். இந்தப் பகுதி அந்தக் கேள்விகளுக்கு நேரடியான பதிலைத் தராமல், கதையின் பாதையை இன்னும் சிக்கலான ஒரு திருப்பத்திற்குள் கொண்டு சென்றிருக்கிறது. அதுதான் இந்தப் பகுதியின் முக்கியமான சிறப்பு.

இந்தப் பகுதியில் சம்பவங்களைவிட கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகளுக்குத்தான் அதிக முக்கியத்துவம் கிடைத்திருக்கிறது. கார்த்திக்கின் மனதில் உருவாகும் ஈர்ப்பு, பல்லவியின் தயக்கத்தோடு கலந்த பெண்மை உணர்வு, ரோஜாவின் புரிதல் மற்றும் அவள் போடும் அடுத்தடுத்த காய் நகர்த்தல்கள்—மூன்றுமே சேர்ந்து கதையை வேறு ஒரு கட்டத்துக்கு நகர்த்துகின்றன.

“மனம் தடுமாறும் நேரத்தில் கண்கள் பேசும்; கண்கள் பேசும் நேரத்தில் உண்மை மறையாது.”
இந்த வரி இந்தப் பகுதியின் பல காட்சிகளுக்கும் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.

கார்த்திக்கின் கதாபாத்திரத்தைப் பொறுத்தவரை, அவனுடைய உணர்வுகள் இந்தப் பகுதியில் வெளிப்படையாக முன்னுக்கு வருகின்றன. ஆனால் அதே நேரத்தில், அந்த உணர்வுகளுக்கும் அவன் எதிர்கொள்ளும் உறவின் எல்லைகளுக்கும் இடையே இருக்கும் மனப்போராட்டத்தை ஆசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாகக் காட்டியிருக்கலாம் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

“ஆசை எழுவது இயல்பு; அந்த ஆசையை எப்படிக் கையாள்கிறோம் என்பதில்தான் மனிதனின் அளவு தெரியும்.”

அந்த உள்மனப் போராட்டத்திற்கு இன்னும் சில வரிகள் கொடுத்திருந்தால், கார்த்திக்கின் கதாபாத்திரம் வாசகர்களுக்கு இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்திருக்கும்.

அதேபோல் பல்லவியின் கதாபாத்திரத்திலும் ஒரு முக்கியமான மாற்றம் தெரிகிறது. அவள் வெளியில் இயல்பாக இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் பலவிதமான உணர்வுகள் ஒன்றோடொன்று மோதிக் கொண்டிருக்கின்றன. பெண்மை என்பது வெறும் தோற்றத்தில் மட்டும் இல்லை; அதை மறைக்க முயலும் தயக்கத்திலும், சொல்ல முடியாத உணர்வுகளிலும் இருக்கிறது என்பதை இந்தப் பகுதி உணர்த்துகிறது.

“முகம் அமைதியாக இருந்தாலும், மனம் அமைதியாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.”

பல்லவியின் இந்த உள்மன நிலையை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக எழுத்தாளர் பதிவு செய்திருந்தால், இந்தப் பகுதியின் உணர்ச்சி அழுத்தம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

இந்தப் பகுதியில் ரோஜாவின் கதாபாத்திரம்தான் மிகப்பெரிய திருப்பத்தை உருவாக்குகிறது. அவள் வெறும் ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், கதையை முன்னோக்கி நகர்த்தும் ஒரு முக்கியமான கருவியாக மாறுகிறாள். அவளுடைய பேச்சு, சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ளும் விதம், அடுத்த கட்டத்தை உருவாக்கும் எண்ணம்—இவை அனைத்தும் கதைக்கு வேகத்தைக் கொடுக்கின்றன.

“காயை நகர்த்துவது கை; ஆனால் ஆட்டத்தை மாற்றுவது புத்தி.”

ரோஜாவின் செயல்பாடுகளுக்கு இந்த வரி சரியாகப் பொருந்துகிறது.

ஆனால் இங்கேயும் ஒரு சிறிய கருத்து. ரோஜா எதற்காக இப்படிப்பட்ட முடிவுகளை எடுக்கிறாள் என்பதற்கான அவளுடைய உள்மனக் காரணங்களை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாகக் காட்டியிருந்தால், அவளுடைய கதாபாத்திரம் இன்னும் வலிமையாகத் தெரிந்திருக்கும். அவளுடைய முடிவுகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் பாசம், பொறாமை, புரிதல், குழப்பம் ஆகியவற்றை சிறிது கூடுதலாகத் தொட்டிருக்கலாம்.

“ஒரு செயலைப் பார்த்தால் அதன் விளைவு தெரியும்; ஒரு மனதைப் பார்த்தால்தான் அதன் காரணம் புரியும்.”

இந்தக் கதையில் அந்த ‘காரணம்’ இன்னும் கொஞ்சம் வெளிச்சத்துக்கு வந்தால் வாசகரின் ஈடுபாடு மேலும் அதிகரிக்கும்.

முந்தைய பகுதியில் இருந்த எதிர்பார்ப்பை இந்தப் பகுதி முற்றிலும் வேறு கோணத்தில் எடுத்துச் சென்றிருப்பது நல்ல முயற்சி. குறிப்பாக ஒரே வீட்டுக்குள் இருக்கும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகள் ஒன்றோடொன்று எப்படி பின்னிப் பிணைகின்றன என்பதை ஆசிரியர் சுவாரஸ்யமாக நகர்த்தியிருக்கிறார்.

“ஒரு வீட்டின் சுவர்கள் சம்பவங்களை மட்டும் கேட்பதில்லை; சொல்லப்படாத உணர்வுகளையும் சுமக்கும்.”

இந்தப் பகுதியைப் படிக்கும்போது அந்த உணர்வு பல இடங்களில் வருகிறது.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்—இந்தப் பகுதியில் சம்பவங்கள் வேகமாக நகர்ந்தாலும், சில முக்கியமான உணர்ச்சிக் கட்டங்களில் கொஞ்சம் நிதானம் எடுத்திருக்கலாம். குறிப்பாக கார்த்திக்கின் மனக்குழப்பம், பல்லவியின் உள்ளார்ந்த தயக்கம், ரோஜாவின் திட்டத்தின் பின்னணி ஆகியவற்றில் இன்னும் சில வரிகள் சேர்த்திருந்தால், வாசகருக்கு அந்தக் கதாபாத்திரங்களோடு பயணிக்கும் உணர்வு இன்னும் அதிகமாகக் கிடைத்திருக்கும்.

“கதை வேகமாக ஓடலாம்; ஆனால் உணர்வு ஓடக்கூடாது—அது வாசகரின் மனதில் தங்க வேண்டும்.”

இந்தப் பகுதியின் மிகப்பெரிய பலம் அதுதான்—அடுத்தது என்ன நடக்கும் என்ற கேள்வியை மீண்டும் எழுப்புகிறது.

ரோஜா போட்டிருக்கும் திட்டம் வெற்றி பெறுமா?
கார்த்திக்கின் மனநிலை எந்த எல்லை வரை செல்கிறது?
பல்லவி தன் உணர்வுகளை எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறாள்?
இந்த மூவரின் மனநிலையும் அடுத்த பகுதியில் எந்த புதிய திருப்பத்தை உருவாக்கப் போகிறது?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைத்தான் இப்போது வாசகர் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்.

“கதையின் முடிச்சு இறுக்கமாக இருந்தால், அடுத்த பக்கத்தைத் திருப்பும் ஆர்வமும் அதிகமாகும்.”

அந்த ஆர்வத்தை இந்தப் பகுதி நன்றாக உருவாக்கியிருக்கிறது.

மொத்தத்தில், இந்தப் பகுதி வெறும் சம்பவங்களின் தொடர்ச்சியாக இல்லாமல், ஆண்மை, பெண்மை, மன உணர்வு, ஆசை, தயக்கம், பொறாமை, உறவுகளின் எல்லை போன்ற பல அடுக்குகளைத் திறந்து வைத்திருக்கிறது. சில இடங்களில் உணர்ச்சிகளுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் இடம் கொடுத்திருந்தால், இந்தப் பகுதி இன்னும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும்.

ஆசிரியர் சிவானி தாஸ் அவர்களின் கற்பனைக்கும், கதையை அடுத்தடுத்த திருப்பங்களோடு நகர்த்தும் முயற்சிக்கும் வாழ்த்துகள். முந்தைய பகுதியில் தொடங்கிய கேள்விகள் இங்கே இன்னும் பெரிதாகி இருக்கின்றன.

“கதை எங்கே போகிறது என்பது ஒரு கேள்வி… ஆனால் கதாபாத்திரங்களின் மனம் எங்கே போகிறது என்பதுதான் இப்போது உண்மையான சுவாரஸ்யம்!” ❤️