[maitripatel]

કોણ આવ્યું 6હશે? નવી update જલ્દી આપો રાહ નથી જોવાતી

સૌ પ્રથમ તો આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર  દોસ્ત.

તારીખ 23 sep પછી આપની કોમેન્ટ આવી.લગભગ 7 દિવસ.

હું તો રાહ જ જોઈ રહી હતી કે કોઈ કૉમેન્ટ્સ આવે તો હું અપડેટ આપું.

આવતીકાલે એક અપડેટ પોસ્ટ કરી દઈશ દોસ્ત. અપડેટ તૈયાર જ છે.

વાંચનાર કોઈ હોય તો લખવાની પણ મજા આવે. અહીં વાચકો થોડા છે અને જે છે તે કોમેન્ટ કરવાનાં આળસુ છે.

આભાર દોસ્ત.

[domiboy1185]

કોણ આવ્યું 6હશે? નવી update જલ્દી આપો રાહ નથી જોવાતી

mayuri no pati

[maitripatel]

mayuri no pati

 

આપનો ખુબ ખુબ આભાર દોસ્ત.


હવે આપણે આગળ જોઈએ કે સાલું કોણ આવ્યું છે, અને તે પણ ખરા સમયે.....

આગળ વાંચીએ અને સમજીએ શું થઇ રહ્યું છે રાતે તે રૂમ માં

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ વધીએ...................થોડું વધુ જાણવા નો પ્રયત્ન કરીએ.

[maitripatel]

પૂજા આનંદમાં અને તેની મસ્તી માં હતી, બાબાજીના મોઢાએ તેના સ્તનો ચૂસ્યા હતા. તેની ચૂત સંપૂર્ણપણે ભીની અને ધબકતી હતી. બાબાજીનો લંડ તેની ચૂતમાં પ્રવેશવા જતો હતો, તે જ સમયે દરવાજા પર જોરથી ટકોરા પડ્યા.

થડ-થડ-થડ!
 
 
હવે આગળ...
 
પૂજા સીધી બેઠી, ચોંકી ગઈ. તેનો ચહેરો ગુસ્સા અને નિરાશાથી લાલ થઈ ગયો. તેણે અંદરથી ગાળો બોલવા લાગી -
 
"બહેનચોદ... શું આ સમયે જ કોઈને આવવાનું હતું? મારી ચૂતમાં આગ લાગી હતી, લંડ મહારાજ અંદર આવવાનો જ હતો... અને આ સાલું ચુતીયો કોણ ટપકી પડ્યું?"
 
બસ ત્યારેજ, બહારથી એક મીઠો અવાજ આવ્યો -
 
"બાબાજી... હું રિચા... દરવાજો ખોલો..."
 
બાબાજીએ તરત જ પૂજાના કાનમાં બડબડાટથી કહ્યું, "આ એ જ છોકરી છે જેને તું આજથી ટ્યુશન આપવાની છે." મૈત્રી ની રચના.
 
એવું લાગતું હતું કે પૂજાના ગરમ શરીર પર ઠંડુ પાણી પડ્યું છે. તેની ચૂત તરત જ સંકોચાઈ ગઈ. બધી ઉત્તેજના એક ક્ષણમાં ઠંડી પડી ગઈ હતી. તેણે લાચારીથી બાબાજી તરફ જોયું. બાબાજીએ તેને કપડાં આપ્યા અને ધીમેથી કહ્યું,
 
"હવે થાય પણ શું રાણી, બાથરૂમમાં જા અને પહેરી લે. હું તને બોલાવું નહિ ત્યાં સુધી બહાર ન આવતી."
 
પૂજાએ અનિચ્છાએ કપડાં લીધા અને બાથરૂમમાં ગઈ. તે જતી વખતે તેના પગલાં ભારે હતા, અને તેની ચૂત હજુ પણ લંડનાં ઝટકા માટે ઝંખતી હતી.
 
બાબાજીએ પોતાનું ટટ્ટાર લોડો પોતાની ધોતીમાં ઘુસાડ્યો, ઊંડો શ્વાસ લીધો અને દરવાજો ખોલ્યો.
 
રિચા તેની સામે ઊભી હતી - લગભગ 18 વર્ષની, ગોરી, નાજુક અને અત્યંત સુંદર. ચુસ્ત સફેદ ટી-શર્ટ અને ઘૂંટણ સુધીનો સ્કર્ટ પહેરેલો. પરંતુ તેના ટી-શર્ટની જમણી બાજુ સંપૂર્ણપણે ભીની થઈ ગઈ હતી. ભીના કપડાથી તેના જમણા સ્તનનો સંપૂર્ણ આકાર સ્પષ્ટપણે દેખાતો હતો. અંદર આછો હલકું પાતળું કમીજ (બ્રા જેવું) હોવા છતાં, તેનું નાનું, ગોળ, મજબૂત સ્તન અને તેનું લાલ-ગુલાબી સ્તનની ડીંટડી સ્પષ્ટપણે દેખાઈ રહી હતી. સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
બાબાજીની નજર તરત જ ત્યાં સ્થિર થઈ ગઈ.
 
"અરે રિચા... અંદર આવ... શું થયું? તું કેમ ભીની થઈ ગઈ છે?"
 
બાબાજીએ તેની લાંબી આંગળી સીધી તેની ભીની છાતી તરફ ઈશારો કરીને પૂછ્યું - અને ઈશારા કરતા તેણે જાણી જોઈને તેના સ્તનની ડીંટડીને સ્પર્શ કર્યો.
 
રિચા પહેલેથી જ ગભરાઈ ગઈ હતી. બાબાજીની આંગળીના સ્પર્શથી તે ચોંકી ગઈ. તેનું શરીર ધ્રૂજી ગયું, અને તે બાબાજીના શરીર પર ઘસતી અંદર આવી.
 
રડમસ અવાજે તેણે કહ્યું,
 
"જુઓ, બાબાજી... હોળીને હજુ તો બે દિવસ બાકી છે, છતાં શેરીમાં છોકરાઓ આજે હોળી રમવા લાગ્યા. હું ઘરની બહાર નીકળતાની સાથે જ બે છોકરાઓ મારો પીછો કરવા લાગ્યા. હું જાત ને બચતી-બચાવતી નીકળી ગઈ, પણ એક બદમાશ કમીનાએ મને ફુગ્ગો મારી જ દીધો... અહીં જ..." તેણીએ તેના જમણા સ્તન તરફ ઈશારો કર્યો અને ફ્ક્ક્ક ફ્ક્ક્ક કરતી રડી પડી.
 
બાબાજીએ સહાનુભૂતિ દર્શાવતા, આગળ વધ્યા અને તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો. તેની આંખો હવે તેના ભીના, ફૂલેલા સ્તનો તરફ વધુ નજીકથી જોઈ રહી હતી.
 
"ઓહ, ઓહ... રડીશ નહીં, બચ્ચી... ફુગ્ગો જ તો માર્યો છે ને. શું તે ખૂબ જ જોરથી વાગ્યો છે?"
 
બાબાજીનો હાથ ધીમે ધીમે તેના ખભા પરથી નીચે સરકી ગયો. તેની નજર તેના સ્તનની ડીંટડી પર ટકેલી હતી, જે ઠંડી અને શરમથી સખત થઈ ગઈ હતી.
 
બાબાજીએ પોતાનો ગમછો કાઢીને તેને આપતા કહ્યું,
 
"આ લે, આનાથી તારી જાત ને લૂછી નાખ."
 
રિચાએ કોઈ શંકા વિના ગમછો બાબાજીની સામે પોતાની છાતી પર મૂક્યો અને તેને ઘસવા લાગી. જેમ જેમ તેણીએ તેના ભરાવદાર, નરમ સ્તનોને દબાવ્યા અને લૂછી નાખ્યા, તેમ તેમ ટી-શર્ટ વધુ તેના શરીર અને સ્તન સાથે ચીપકી ગયું. ગમછો દબાવતા તેના સ્તનો ઉપર તરફ વધી રહ્યા હતા, જાણે બહાર આવવા માટે ઉત્સુક હોય.
 
બાબાજી શાંતિથી ઉભા રહ્યા, દ્રશ્યનો આનંદ માણતા. બાબાજી મનમાં વિચારી રહ્યો હતો, "કાશ હું ગમછાની જગ્યાએ હોત... હું તે નાજુક, નરમ સ્તનોને ઘસી શકું... હું ક્યારેક તેમને ચૂસી પણ શકું..." સંપાદિકા ફનલવર.
 
રિચા હજુ પણ રડી રહી હતી, પરંતુ તેના સ્તનની ડીંટડીઓ વધુ કડક થઈ ગઈ હતી. તે તેના ટી-શર્ટના ભીના કપડા દ્વારા સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.......ક્રમશ:


મૈત્રી રચિત વાર્તા.

[maitripatel]

રિચાએ ગમછો પાછો આપ્યો અને શરમાઈને કહ્યું,

"આભાર, બાબાજી... આ રહ્યો તમારો ગમછો. અને જે આંટી મને ટ્યુશન આપવાની હતી તે હજુ સુધી આવી નથી?"
 
બાબાજીને તરત જ પૂજા બાથરૂમમાં છુપાયેલી યાદ આવી. તેમના મનમાં વિચારો દોડી આવ્યા. તેમણે શાંતિથી કહ્યું,
 
"તે બસ ચોક્કસ આવતી જ હશે. પણ તારી સ્કૂલ બેગ ક્યાં છે?" મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
રિચાએ નિર્દોષતાથી જવાબ આપ્યો,
 
"ઓહ... મેં તે બહાર મૂકી દીધું હતું. હું ભીની થઈ ગઈ હતી, તેથી મેં તે મંદિરની બહાર મૂકી દીધું. ઉભા રહો, હું હમણાં જ તે લઈ આવું છું."
 
રિચાના જતાની સાથે જ, બાબાજીએ રાહતનો શ્વાસ લીધો. તે ઝડપથી બાથરૂમમાં ગયો, દરવાજો ખોલ્યો અને પૂજાને ઈશારો કર્યો. પૂજાનો ચહેરો હજુ પણ ગુસ્સા અને અપૂર્ણ વાસનાથી લાલચોળ હતો. બાબાજીએ તેને ઝડપથી પાછળના દરવાજામાંથી બહાર કાઢ્યો અને તેના કાનમાં ગભરાટ થી કહ્યું,
 
"પાછળ થી ફરીને અને મુખ્ય દરવાજામાંથી અંદર આવજે. જાણે કંઈ થયું જ ન હોય." તેમણે ઉપરથી પૂજાના સ્તનો દબાવતા આ કહ્યું. સહનિર્માત્રી સૌની પટેલ.
 
થોડીવાર પછી, રિચા તેની બેગ લઈને પાછી આવી. એટલામાં જ, પાછળનો દરવાજો ખખડાવ્યો. બાબાજી ગયા અને પૂજાનું સ્વાગત કર્યું, જાણે તે હમણાં જ આવી હોય.
 
હસતાં હસતાં, બાબાજીએ રિચાને કહ્યું,
 
"આ આવી ગઈ આંટી, બેટી. તેનું નામ પૂજા છે. તે તને ટ્યુશન આપશે."
 
રિચાએ પૂજાને નમસ્તે કર્યું. પૂજાએ દબાણપૂર્વક સ્મિત કર્યું, પણ તેનું મન હજુ પણ બાબાજીના પલંગ પરના અધૂરા સેક્સની યાદમાં અટવાયેલું હતું. તેની ચૂત હજુ પણ ભીની અને લોડાનો માર ઝંખતી હતી.
 
પૂજા રિચાની સામે ફ્લોર પર બેઠી અને શીખવવા લાગી. તેની પીઠ બાબાજી તરફ હતી. બાબાજી પલંગ પર આરામથી બેઠા હતા, તે બંનેને જોઈ રહ્યા હતા.
 
તેની નજર પૂજાની ખુલ્લી, સુંવાળી પીઠ પર હતી - તેના બ્લાઉઝના પાતળા કાપડથી તેની બ્રાના પટ્ટા અને તેની કમરની ઊંડાઈ સ્પષ્ટપણે દેખાતી હતી. અને તેની સામે રિચાના ગોળ સ્તનો હતા, જે તેના ભીના ટી-શર્ટ સામે દબાયેલા હતા, તેના સ્તનોની ડીંટડીઓ હજુ પણ સખત હતી. કડક સ્તનો ની ડીંટડીઓ પણ બહાર એક તીર ની સમાન આવી ગઈ હતી. બાબાજી ની આંખો ને તે ડીંટડીઓ ચુભી રહી હતી.
 
અચાનક, પૂજાને તેની પીઠ પર ઠંડા આંગળીઓનો સ્પર્શ અનુભવાયો. બાબાજી ધીમે ધીમે તેની આંગળીઓ તેની ગરદન નીચે, તેની કરોડરજ્જુ ઉપર ફેરવવા લાગ્યા. પૂજાનું આખું શરીર ધ્રૂજી ગયું. તેના વાળ છેડા પર ઉભા થઈ ગયા. તે ભણાવતી વખતે બેચેન થઈ ગઈ, પણ કંઈ બોલી શકી નહીં.
 
બાબાજીએ બેદરકારી અને ઉદાસીનતાપૂર્વક રિચાને પૂછ્યું,
 
"તારી પરીક્ષાઓ ક્યારે છે, બેટા?"
 
રિચા: "જી, આવતા અઠવાડિયા સુધી... મને બસ ત્યાં સુધી જ ટ્યુશન જોઈએ. તે પછી, હું આગળના વર્ગમાં જતી રહીશ." વાર્તા નો મૂળ સ્ત્રોત ફનલવર નો.
 
બાબાજી મનમાં હસ્યા. તેમના મનમાં એક ખતરનાક વિચાર આવ્યો -
 
"બસ એક અઠવાડિયું... આ નાજુક, માસૂમ છોકરીને ચોદવા માટે ફક્ત સાત દિવસ." બસ આટલું પૂરતું છે... આપણે ઘણું બધું કરી શકીએ તેમ છીએ.
 
એક કલાક પછી, બાબાજીએ પૂજાને કહ્યું,
 
"બધું એક સાથે ના ભણાવો, આજ માટે બસ. કાલે ફરી આવજો. અને રાત્રે તે ખાસ પૂજા દરમિયાન આવવાનું ભૂલશો નહીં."
 
પૂજાએ બાબાજીને પ્રણામ કર્યા, પરંતુ તેની આંખોમાં ગુસ્સો અને અતૃપ્ત ભૂખ સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી. તે શાંતિથી ઉભી થઈ અને ચાલી ગઈ.
 
હવે રૂમમાં ફક્ત બાબાજી અને રિચા જ બાકી હતા. રિચા તેના પુસ્તકો તેની બેગમાં મૂકી રહી હતી. બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું,
 
"રિચા... ભણવા સિવાય તને બીજો કયા કયા શોખ છે?"
 
રિચાએ નિર્દોષતાથી જવાબ આપ્યો,
 
"બાબાજી... હું મારી મમ્મીને ઘરમાં ઘરકામ માં મદદ કરું છું, મારી બહેનપણીઓ સાથે રમું છું, ટીવી જોઉં છું... બસ એટલું જ. બાકી આ ભણવા નું તો ખરુજ."
 
બાબાજી હસ્યા અને તોફાની રીતે કહ્યું,
 
"તારા ફક્ત બહેનપણીઓ જ છે? શું તારે કોઈ બોયફ્રેન્ડ નથી?"
 
આ સાંભળીને રિચા ચોંકી ગઈ. તેણે બાબાજીના ચહેરા તરફ આશ્ચર્યથી જોયું. તેના ગાલ પર થોડી લાલાશ ફેલાઈ ગઈ. તેની ડીંટડીઓ થોડી વધુ કડક થઇ ગઈ.
 
બાબાજી હળવેથી હસ્યા અને કહ્યું,
 
"અરે... તું આમ શું જોઈ રહી છે? તું સુંદર છે, યુવાનીના ઉંબરે ઉભી છે. આ ઉંમરે પુરુષ મિત્ર ન હોવો એ તો અશક્ય છે. અને તે પણ આજના સમય માં."
 
રિચાએ શરમથી માથું ઝુકાવ્યું, પણ બાબાજીની નજર હવે તેના ભીના ટી-શર્ટ પર ટકેલી હતી. શ્વાસ લેતી વખતે તેના નાના, ભરાવદાર સ્તનો થોડા ઉપર-નીચે થઈ રહ્યા હતા. તેના દરેક શ્વાસોચ્છવાસ વખતે તેની ડીંટડીઓ એક પ્રકાર નો ડાંસ કરી રહેલી સ્પષ્ટરૂપે દેખાઈ આવતું હતું. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત અને નિર્દેશિત.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.


મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.

[maitripatel]

રિચાએ શરમ અને સંકોચથી માથું ઝુકાવ્યું અને કહ્યું,

"ના, બાબાજી... એવું કંઈ નથી. મારો કોઈ બોયફ્રેન્ડ નથી... અને હું આ બાબતો વિશે વિચારતી પણ નથી." મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.
 
બાબાજીની નજર તેની છાતી પર ટકેલી હતી. જેમ જેમ તેઓ વાત કરી રહ્યા હતા, તેમ તેમ તેના નાના સ્તનની ડીંટી સ્પષ્ટપણે કઠણ થઈ ગઈ હતી અને તેના ટી-શર્ટ અને અંદરુની વસ્ત્રના પાતળા કાપડમાંથી બહાર આવી ગઈ હતી. તેના હોઠ પણ થોડા ધ્રૂજી રહ્યા હતા.
 
બાબાજીએ હળવેથી સ્મિત કર્યું અને આગળ કહ્યું,
 
"સારું, તે તો સારી જ વાત છે કે તારે કોઈ બોયફ્રેન્ડ નથી. તું આ બધી વસ્તુઓથી જેટલા દૂર રહીશ, તેટલું સારું. પણ... શું કોઈએ તને ક્યારેય ક્યાય સ્પર્શ કર્યો છે? કે કોઈએ..."
 
બાબાજીએ જાણી જોઈને વાક્ય અધૂરું છોડી દીધું. તે ઇચ્છતા હતા કે રિચા ગોપાલ વિશેનું રહસ્ય પોતેજ જાહેર કરે.
 
રિચાનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેનું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું. અચાનક, તેને બધું યાદ આવ્યું - જ્યારે તેના પિતા, ગોપાલે તેને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી, તેના નાજુક હોઠ અને જોબન રસ ચૂસ્યા હતા અને તેના નાના સ્તનો દબાવી દીધા હતા. તેના માદક રસને ચૂસવાનો પ્રયાસ તેના મન અને મગજમાં વીજળીની જેમ ફેલાઈ ગયો.
 
તેણી કંઈ બોલી નહીં. તે ફક્ત માથું નમાવીને શાંતિથી બેઠી રહી. તેના ગાલ લાલ હતા અને આંખો ભીની હતી. અને મગજ તેના બાપ ના પરાક્રમો ને વાગોળી રહેલું.
 
ઉપર પલંગ પર બેઠેલા બાબાજી તેના હાવભાવનો કાળજીપૂર્વક અભ્યાસ કરી રહ્યા હતા. પછી તેમણે પોતાનું જૂનું નાટકનું પુનરાવર્તન કર્યું,
 
“જો, રિચા બેટા... તને કદાચ ખબર નહીં હોય, પણ મારામાં એક અદ્ભુત શક્તિ છે. હું જોઈ શકું છું કે મારી સામે બેઠેલા વ્યક્તિના મનમાં શું છે. તું જે કંઈ વિચારી રહી છે, હું તે બધું સ્પષ્ટપણે જોઈ શકું છું.”
 
રિચાએ ડરી ગયેલી આંખોથી બાબાજી તરફ જોયું. તેનો ચહેરો ફિક્કો પડી ગયો.
 
“શું... શું જોઈ રહ્યા છો... બા...બા...જી...જી તમે?” તેનો અવાજ ધ્રૂજી ગયો.
 
બાબાજીએ ગંભીર સ્વરમાં કહ્યું,
 
“કોઈએ તને પોતાના હાથમાં જકડેલી છે... અને તારા હોઠને જંગલી રીતે ચુંબન કર્યું છે. તારા હોઠ ચૂસી લેવામાં આવ્યા છે.તારો એ જોબનરસ......ચુસેલો છે યાદ છે ને...”
 
આ સાંભળીને રિચાનું હૃદય ધબકારો ચુકી ગયું. તે રડતી રડતી ઊભી થઈ અને બંને હાથથી બાબાજીના પગ પકડી લીધા. વાર્તા નો મૂળ સ્ત્રોત ફનલવર તરફ થી.
 
"બાબાજી... કૃપા કરીને... આ વિશે કોઈને ના કહેતા... મારી ખોટી બદનામી થઇ જશે... જો કોઈને ખબર પડશે કે મારા પિતાએ મારી સાથે આ બધું કર્યું છે...તો..." તેને પોતાનું માથું પકડી લીધું.
 
આખરે તેણીએ કબૂલાત કરી. તેનું આખું શરીર રડવાથી ધ્રૂજી રહ્યું હતું.
 
બાબાજીએ તરત જ તેને ઉભી કરી, તેને પોતાની બાજુના પલંગ પર બેસાડી, અને પ્રેમથી તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો.
 
"ઓહ, તું પાગલ છોકરી... હું આવું કેમ કરીશ? મને પણ તારી જેટલી જ તારી ઇજ્જતની ચિંતા છે. શાંત રહે... શાંત રહે, દીકરી..."
 
આમ કહીને, તેણે રિચાનું માથું પોતાના ખભા પર મૂક્યું. તેનો એક હાથ તેની કમર પર હતો, તેને હળવેથી સ્નેહ કરી રહ્યો હતો. કારણ કે રિચાએ બ્રા પહેરી ન હતી, ફક્ત પાતળી અંદરુની વસ્ત્ર અને ભીની ટી-શર્ટ પહેરી હતી, બાબાજી તેની નાજુક, માંસલ કમરની હૂંફ અને કોમળતા સંપૂર્ણપણે અનુભવી શકતા હતા. બાબાજીએ આંખો બંધ કરી અને સ્પર્શનો આનંદ માણવા લાગ્યા.
 
થોડીવાર પછી, તેણે ખૂબ જ નરમ, કામુક અવાજમાં પૂછ્યું,
 
"પણ મને એક વાત કહે, રિચા... જ્યારે ગોપાલે તને ચુંબન કર્યું... તને કેવું લાગ્યું હતું?"
 
રિચા હવે બાબાજીના ખભા પર માથું ટેકવીને બેઠી હતી. સાંભળતાં સાંભળતાં તેનો શ્વાસ ઝડપી બન્યો. બાબાજી તેના ગરમ, ભારે શ્વાસને તેની ગરદન પર અનુભવી શકતા હતા.
 
બાબાજીએ પ્રેમથી તેના વાળમાં આંગળીઓ ફેરવી અને કહ્યું,
 
"મને કહે બેટા... ડરીશ નહીં. હવે તો તું મારી શક્તિ વિશે જાણે જ છે... કે હું બધું જાણું છું."
 
રિચા હજુ પણ ગભરાઈ ગઈ હતી. તેના હૃદયમાં શરમ, ડર અને એક વિચિત્ર ઉત્તેજનાનું મિશ્રણ ફૂલી ગયું. બાબાજીએ તેને નજીક ખેંચી. તેની આંગળીઓ હવે હળવેથી તેની કમરને પકડી રાખતી હતી, ક્યારેક ક્યારેક નીચે સરકતી હતી. ઋચાનું મન અને હૃદય હવે ફક્ત ગોપાલના પરાક્રમો વાગોળવા માં જ વ્યસ્ત હતા. તેણીને શરમ અને ખચકાટ બંનેનો અનુભવ થઈ રહ્યો હતો, અને એક પ્રકારની ઉત્તેજના પણ. સંપાદિકા ફનલવર.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


આજ પુરતું આટલુજ દોસ્તો.

વાર્તા કેવી લાગે છે તેનો પ્રતિભાવ આપવા વિનંતી. હવે પછી નો એપિસોડ આપની કોમેન્ટ્સ આવે પછી તરત જ.

ત્યાં સુધી મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.

[Nikrav]

બવ સરસ update આપી છે. રીચા નો વારો જલ્દી આવશે એવુ લગે છે.7 દિવસ સુધી માં

[maitripatel]

બવ સરસ update આપી છે. રીચા નો વારો જલ્દી આવશે એવુ લગે છે.7 દિવસ સુધી માં

આપનો ખુબ ખુબ આભાર મિત્ર.

જોઈએ આગળ શું શું થાય છે. કોણ ક્યારે કેવીરીતે બાબાજી ના ઝપટ મા આવે છે.

વાર્તા સાથે જોડાયેલા રહેજો.

આભાર.

[Hansamadhav]

મેં વરસો પહેલાં એક વાર્તા વાંચી હતી... રમણ રસોઈયો... પછી અચાનક જ ઈન્ટરનેટ પરથી એ વાર્તા ગાયબ થઈ ગઈ... કેટરિંગનું કામ કરતો રમણ, રંજન અને એની બેય છોકરીઓ સુમન અને ગૌરીને ચોદે છે. સૂનસાન વગડો, ચાંદની રાત, કાચી કુંવારી ગૌરીનો સીલ તોડવા રમણ મથતો હોય છે અને રંજન એને મદદ કરે છે

[maitripatel]

મેં વરસો પહેલાં એક વાર્તા વાંચી હતી... રમણ રસોઈયો... પછી અચાનક જ ઈન્ટરનેટ પરથી એ વાર્તા ગાયબ થઈ ગઈ... કેટરિંગનું કામ કરતો રમણ, રંજન અને એની બેય છોકરીઓ સુમન અને ગૌરીને ચોદે છે. સૂનસાન વગડો, ચાંદની રાત, કાચી કુંવારી ગૌરીનો સીલ તોડવા રમણ મથતો હોય છે અને રંજન એને મદદ કરે છે

ખુબ સરસ દોસ્ત.


વાર્તા નો પ્લોટ તો ખુબ જ સરસ છે અને કદાચ વાંચવાની પણ આપને મજા અઆવી જ હશે.જો તમને ફરી એ વાર્તા મળે તો અહી પોસ્ટ કરી દેજો.


આભાર દોસ્ત.

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ જાણીએ.

[maitripatel]

રિચાનું માથું તેના ખભા પર રાખીને, બાબાજીએ ખૂબ પ્રેમ અને ગંભીરતાથી કહ્યું,

 
"જો, રિચા... મને તમારો શુભચિંતક માનો. તું યુવાનીના ઉંબરે છો, જ્યાં ઘણી મૂંઝવણો, પ્રશ્નો અને ભય ઉભા થાય છે. જો આનો સમયસર ઉકેલ ન આવે, તો તું ગેરસમજમાં પડી શકે છે. હું જાણું છું કે તું આ બાબતોની ચર્ચા તારી માં સાથે પણ કરી શકતી નથી, અને તારો કોઈ મિત્ર આ ગહન બાબતોને વિગતવાર સમજાવવા માટે એટલા બુદ્ધિશાળી નથી. તેથી નિઃસંકોચ બોલ બેટા. તારા કોઈપણ ડર, શંકાઓ, કે પ્રશ્નો હોય, તો મને કહે. હું તેનો યોગ્ય રીતે ઉકેલ લાવી આપીશ." વાર્તાકાર મૈત્રી પટેલ.
 
બાબાજીના નરમ, આશ્વાસન આપનારા અવાજ અને તેમના ખભાની હૂંફથી રિચાને દિલાસો મળ્યો. તેણીને સમજાયું કે તેમનાથી ડરવાનું કોઈ કારણ નથી. તે ફક્ત તેણીને મદદ કરવા માંગે છે. આમ વિચારી તેણીએ પોતાની શરમ છોડીને તેને બધું કહેવું જ પડશે.
 
રિચા થોડીવાર માટે અચકાઈ અને ધીમે ધીમે બોલી,
 
"ખરેખર... બાબાજી... હું ફક્ત જાણવા માંગુ છું... પપ્પાએ જે કર્યું તેના કારણે... મને... બાળક તો નહીં થાય ને...?"
 
બાબાજીના હોઠ પર અચાનક સ્મિત છવાઈ ગયું. રિચાના બાલિશ અને નિર્દોષ શબ્દો સાંભળીને તે હસ્યા વગર રહી શક્યા નહીં.
 
“બિચારી છોકરી… શાળામાં પણ તેઓ તને એ શીખવતા નથી કે ખરેખર બાળક કેવી રીતે થાય છે.”
 
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું, “અરે રિચા… તું શું વાત કરે છે? એવું લાગે છે કે તને આ બધું જ ખબર નથી. કોઈ વાંધો નથી… હું તને બધું વિગતવાર સમજાવીશ. પણ તે પહેલાં, મને તે દિવસ વિશે બધું કહે, જ્યારે ગોપાલે તને પકડી અને… અને બધું… દરેક વિગતવાર.”
 
રિચાનો ચહેરો ફરી શરમથી લાલ થઈ ગયો. તેની આંખો નીચી થઈ ગઈ. તેની આંગળીઓએ તેના સ્કર્ટનો છેડો મચકોડ્યો. બાબાજી બોલવાના જ હતા કે રિચા ખૂબ જ ધીમા, ધ્રૂજતા અવાજમાં બોલવા લાગી:
 
“તે દિવસે... પપ્પા, હંમેશની જેમ, તેમના રૂમમાં દારૂ પી રહ્યા હતા. મમ્મી રસોડામાં હતી. પપ્પાએ મને કઈ ખાવાનો સામાન મંગાવ્યો. હું તેમની પાસે જતાં જ તેમણે મારો હાથ પકડી લીધો. આ પહેલા પણ બન્યું હતું, પરંતુ તે દિવસે તેમની પકડ ખૂબ જ મજબૂત હતી. તેમણે કહ્યું, ‘તું જ મારી સંપૂર્ણ કાળજી રાખે છે... રિચા, આવ... અહીં આવ... મારી પાસે...’ અને તેમણે મને કમરથી પકડીને નજીક ખેંચી લીધી.” સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
બાબાજીએ અટકાવીને ધીમેથી પૂછ્યું,
 
“તે દિવસે તે શું પહેર્યું હતું?”
 
રિચા શરમથી વધુ સંકોચાઈ ગઈ, પછી ફફડાટથી બોલી,
 
“હા... મેં લાંબુ ફ્રોક પહેર્યું હતું... જે હું સામાન્ય રીતે રાત્રે સૂવા માટે પહેરું છું. નાઈટ ડ્રેસ તરીકે.”
 
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણીને નજીક ખેંચીને તેણે પૂછ્યું,
 
“પછી શું થયું? શું તેમણે તને ખેંચીને પોતાના ખોળામાં બેસાડી કે...?”
 
રિચાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનો અવાજ હવે નરમ થઈ ગયો હતો.
 
“તેમણે મને પોતાના ખોળામાં ખેંચી લીધી અને બેસાડી દીધી... દારૂના નશાને કારણે તેનો શ્વાસ ભારે અને ગરમ હતો. તેમણે મને પોતાના બાહુમાં જકડી રાખી... મારી છાતી તેના પર દબાઈ ગઈ. પછી તેણે મને ગાલ પર જોરથી ચુંબન કર્યું... પછી મારા હોઠ... મેં છૂટવાનો પ્રયાસ કર્યો, પણ તેમણે મને કડક રીતે પકડી રાખેલી. તેમનો એક હાથ મારી કમર પર હતો, અને બીજો... મારી પીઠ પર... ધીમે ધીમે નીચે સરકતો ગયો...”
 
બાબાજી હવે રિચાની કમરને હળવેથી સ્નેહ આપી રહ્યા હતા. તેની આંગળીઓ તેના બ્લાઉઝની ઉપર થી જ પણ તેની નાજુક કમરની કોમળતા અનુભવી શકતી હતી.
 
“અને જ્યારે તેમણે તારા હોઠને ચુંબન કર્યું ત્યારે તમને કેવું લાગ્યું?” બાબાજીએ ખૂબ જ નરમ, કામુક અવાજમાં પૂછ્યું. નિર્દેશિકા તથા સંપાદન ફનલવર.
 
રિચાના શ્વાસ અનિયમિત થઈ ગયા હતા. તેના નાના સ્તનો ધબકતા હતા. તે બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને ધ્રૂજતી હતી.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



મૈત્રી પટેલ લિખિત વાર્તા.

સૌજન્ય ફનલવર, સૌની પટેલ.

[maitripatel]

ઋચા બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને, ધ્રૂજતા અવાજે આગળ બોલવા લાગી. તેના શ્વાસ હવે વધુ ભારે થઈ ગયા હતા.

"તેમણે મને પોતાની તરફ ખેંચી… મારું સંતુલન રહ્યું નહીં અને હું સીધી તેમના ખોળામાં પડી ગઈ. તેમનો હાથ… સીધો મારા સ્તન પર આવી ગયો. પહેલા તો મને લાગ્યું કે ભૂલથી લાગ્યો હશે… પણ પછી તેમણે મારા સ્તનને દબાવવાનું શરૂ કર્યું. જોર-જોરથી. મને સમજાઈ ગયું કે તેઓ જાણીજોઈને કરી રહ્યા છે. હું ડરી ગઈ. મેં મારી સહેલીઓ પાસેથી સાંભળ્યું હતું કે પુરુષ અને સ્ત્રી બાળક બનાવવા માટે આવું કરે છે. તે વાત યાદ આવતાં જ હું બેચેન થઈ ગઈ કે પપ્પા મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા છે…"
 
તેનો અવાજ અટક-અટકીને નીકળી રહ્યો હતો. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
 
"હું ઊઠવા લાગી અને મમ્મીને બૂમ પાડવા માંગતી હતી, પણ તેમણે મારા ચહેરાને બંને હાથોથી પકડી લીધો અને મને જોરથી ચૂમવા લાગ્યા. તેમના મોંમાંથી દારૂની તીખી અને ગંદી ગંધ આવી રહી હતી. તેમની મૂછો મારા નાજુક હોઠમાં ભોંકાઈ રહી હતી. તેઓ ખૂબ જ નિર્દયતાથી મારા હોઠ ચૂસી રહ્યા હતા… કરડી રહ્યા હતા… અને બીજો હાથ મારા સ્તનોને સતત દબાવતો રહ્યો હતો. મારું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું હતું. સમજાતું નહોતું કે શું થઈ રહ્યું છે. મારી આંખોમાંથી આંસુ નીકળવા લાગ્યા હતા… પણ તેમના પર કોઈ ફરક પડ્યો નહીં. તેઓ મારો રસ ચૂસતા રહ્યા… મારા સ્તનો ને દબાવતા રહ્યા… ક્યાંક ક્યાંક તો ચોંટીને ચૂમતા રહ્યા…મારો રસ માણતાં હતા."
 
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું,
 
"મતલબ તને તે બધું સારું નહોતું લાગતું?"
 
ઋચા થોડી સંકોચાઈ, પછી ખૂબ જ ધીમા અવાજે બોલી,
 
"ત્યાં સુધી તો સારું નહોતું લાગતું… પણ પછી… તેમણે પોતાનો એક હાથ મારી ફ્રોકની અંદર નાખી દીધો… અને… પોતાના પંજાથી મારી… તે શૂ-શૂ વાળી જગ્યાને પકડી લીધી…"
 
બાબાજીનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેમની આંખો સંકોચાઈ ગઈ. તેઓ સંપૂર્ણ શાંત થઈને સાંભળી રહ્યા હતા.
 
ઋચાએ એક-બે ઝડપી શ્વાસ લીધા અને આગળ બોલી,
 
તેની આંગળીઓ ત્યાં ફરતી હતી… માલિશ કરતી હતી… અને એ જગ્યા સંપૂર્ણ ભીંજાઈ ગઈ હતી. મને લાગ્યું કદાચ ડરને લીધે મારું પેશાબ નીકળી ગયું છે… પણ બહાર નીકળ્યું નહોતું. મને ખૂબ જ અજીબ-જેવું કઈક… ગરમ અને રોમાંચક એહસાસ થઈ રહ્યો હતો. બાબાજી, હું તમારી સાથે જુઠું નહીં બોલું, પહેલી વાર મને ત્યાં કંઈક સારું લાગવા લાગ્યું હતું… પણ એટલામાં મમ્મી અંદર આવી ગઈ અને જોરથી ચીસો પાડવા લાગી। હું દોડીને મારા રૂમમાં ગઈ અને પલંગમાં ભરાઈ ગઈ. બહાર મમ્મી-પપ્પાના ઝઘડાના અવાજો આવી રહ્યા હતા… મને લાગ્યું કે મમ્મી પપ્પાને ભયાનક બીભત્સ ગાળો આપી રહી હતી, પણ મને કંઈ સંભળાતું નહોતું. મેં ડરતાં ડરતાં મારો હાથ નીચે મારા પેશાબ પાસે લઈ જઈને ત્યાં લગાડ્યો તો ત્યાં ખૂબ જ ચીકણું કંઈક નીકળી રહ્યું હતું. મેં બાથરૂમમાં જઈને બધું સાફ કર્યું… પણ એ પછી મને ખૂબ ડર લાગવા લાગ્યો કે ક્યાંક મને બાળક ન થઈ જાય…"
 
બાબાજીએ તેની આખી વાર્તા સાંભળીને એક ઊંડો શ્વાસ લીધો। પછી તેમણે ઋચાનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લીધો અને ખૂબ પ્રેમથી બોલ્યા,
 
"જો ઋચા… તું જે વિચારી રહી છો, એ બધું ખોટું છે બેટા. બાળક આવી રીતે નથી થતું. એ માટે તો કંઈક બીજું જ કરવું પડે છે, જેને સંભોગ કહેવાય છે. અને તારી સાથે જે થયું, એ તો સંભોગ પહેલાંની ક્રિયાઓ છે. એનાથી બાળક થવું અશક્ય છે. એટલે એવી ચિંતા માં નાં જીવીશ." સંપાદિકા સૌની પટેલ.
 
ઋચા મોં ફાડીને તેમની વાત સાંભળી રહી હતી. તેની આંખો મોટી-મોટી થઈ ગઈ હતી.
 
છેલ્લે તેણે ખૂબ જ નિર્દોષ અને ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું,
 
"આ… આ સંભોગ એટલે શું બાબાજી જી…?"
 
બાબાજીએ તેના વાળને સહેલાવતા, ખૂબ જ ધીમા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું,
 
"ચુદાઈ… ચુદાઈને જ સંભોગ કહેવાય છે."
 
"ચુદાઈ" શબ્દ સાંભળતાં જ ઋચાનો આખો ચહેરો લાલચોળ થઈ ગયો. તેની ગરદન સુધી લાલાશ ફેલાઈ ગઈ. તેની આંખો શરમથી નીચે ઝૂકી ગઈ, પણ તેનો શ્વાસ વધુ ઝડપી થઈ ગયો હતો.
 
બાબાજીએ તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને, ખૂબ જ કામુક અને ધીમા અવાજે પૂછ્યું,
 
"અને ખબર છે… ચુદાઈ કેવી રીતે થાય છે…?"
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.

[maitripatel]

બાબાજીએ ઋચાનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લીધો અને ખૂબ ધીમેથી, પણ સ્પષ્ટ શબ્દોમાં બોલ્યા,

"ઋચા… જો બેટા, તું હજી ખૂબ નાદાન છે. અને હું સમજું છું કે તારે હવે બધું જાણી લેવું જોઈએ, અને મારે તને બધું સમજાવુ પણ જોઈએ, કારણ કે હું તારો અને તારા પરિવારનું ભલું ઇચ્છનાર છું. એક હિતેચ્છુ છું. હું તને બધું ખુલ્લી રીતે કહી દઉં છું." મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
 
ઋચાએ હા માં માથું હલાવ્યું. જેની બાબાજીને આની સંપૂર્ણ અપેક્ષા હતી.
 
બાબાજીએ પોતાની આંગળીને ધીમેથી ઋચાની જાંઘો વચ્ચે તરફ ઇશારો કરતાં પૂછ્યું,
 
"તે જે તારી નીચે છે ને … શૂ-શૂ કરવાની જગ્યા… તેને શું કહે છે, ખબર છે?"
 
ઋચા શરમથી પાણી-પાણી થઈ ગઈ. તેણે કંઈ કહ્યું નહીં, ફક્ત માથું નમાવી લીધું.
 
બાબાજી મુસ્કરાયા તેમને ખબર પડી ગઈ કે છોકરી અમુક શબ્દો તો જાણે જ છે અને આમેય તેની માં બોલતી હોય અને બાપા પણ બોલતા હોય તો... હવે માર એપણ શરમ રાક્યા વગર જ તેને કહેવું જોઈએ અને બોલ્યા,
 
"તેને કહે છે ચૂત… અને છોકરાઓ પાસે જે હોય છે, તેને કહે છે લંડ." કહેતાં બાબાજીએ પોતાની ધોતી ઉપરથી પોતાના ઊભા થતા જાડા લંડ તરફ આંગળી થી ઇશારો કર્યો. “આને લોડો પણ કહે છે બેટા.”
 
"જ્યારે છોકરાનો લંડ છોકરીની ચૂતમાં ઘૂસે છે… તેને કહે છે ચુદાઈ. લંડ ચૂતની અંદર ઘૂસે છે, અંદર-બહાર થાય છે, જોરજોરથી ધક્કા મારે છે…આનાથી ચૂત ની નાદાર ઘર્ષણ પેદા થાય અને જ્યારે બંનેને ખૂબ મજા આવવા લાગે છે, ત્યારે છોકરાના લંડમાંથી ઘાટો, સફેદ રસ નીકળે છે અને છોકરીની ચૂત પણ ભીની થઈને પોતાનો રસ છોડે છે. બંનેના રસ જ્યારે ભળે છે, ત્યારે જ બાળક બનવાની સંભાવનાઓ બને છે. સમજી?"
 
બાબાજીએ એક જ શ્વાસમાં આખું સેક્સ જ્ઞાન આપી દીધું. સંપાદિકા ફનલવર.
 
ઋચા આંખો ફાડીને, મોં ખોલીને તેમની વાતો સાંભળી રહી હતી. તેના ગાલ, ગરદન અને કાન સુધી લાલ થઈ ગયા હતા. તેના મનમાં સેંકડો પ્રશ્નો ઉભરાઈ રહ્યા હતા, પણ શરમના માર્યા તે કંઈ બોલી શકતી ન હતી.
 
બાબાજી ચૂપ થઈને બેઠા અને તેના બોલવાની રાહ જોવા લાગ્યા.
 
"હવે કઈક તો બોલ બેટા તો! તમારા મનમાં ઘણા સવાલો હશે, હું છું ને અહીં." બાબાજીએ તેની પીઠને અને કમર ને પંપાળતા કહ્યું.
 
આખરે ઋચાએ ઘણી ખચકાટ સાથે, ધીમા અવાજમાં પૂછ્યું,
 
"પણ બાબાજી જી... તે બધું તો એક છોકરો અને છોકરી વચ્ચે થવું જોઈએ ને... પછી મારા પપ્પા... મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા હતા? આ તો પાપ છે ને...?"
 
બાબાજીએ પ્રેમથી તેના વાળને સહલાતા અને થોડી પોતાની તરફ ખેંચતા કહ્યું,
 
"જો ઋચા... તારું કહેવું એક રીતે સાચું છે, પણ સેક્સની દુનિયામાં કોઈ કોઈનો બાપ, દીકરી, ભાઈ કે સગું નથી હોતું. ત્યાં ફક્ત એક જ સંબંધ હોય છે, શરીરનો સંબંધ. તેમાં ઉંમર, સંબંધ, લોહી, કંઈ જ મહત્વ નથી ધરાવતું. મહત્વ ધરાવે છે તો ફક્ત એકબીજાના શરીર પ્રત્યેનું આકર્ષણ અને પોતાની ઉત્તેજનાને શાંત કરવાની ભૂખ. લંડનું ચૂતમાં જવું અને ઘર્ષણ ઉત્પન્ન કરીને માદાને સંતોષ આપવો અને પોતાને પણ સંતોષવો."
 
બાબાજીએ પોતાની આંગળી હવે ઋચાની જાંઘ પર હળવેથી ફેરવતા આગળ કહ્યું,
 
"તે દિવસે તારું મગજ તો ડરતું હતું, શરમાતું હતું... પણ તમારું શરીર કંઈક બીજું જ ઇચ્છતું હતું. એટલે જ તો તારી ચૂત ભીની થઈ અને તેમાંથી રસ નીકળ્યો. તારું શરીર પોતે જ પિતાજીના સ્પર્શનો જવાબ આપી રહ્યું હતું. આ કોઈ પાપ નથી... પણ આ ક્રિયાઓ સ્પષ્ટપણે પ્રકૃતિનો નિયમ છે. જ્યારે શરીરમાં આગ લાગે છે, ત્યારે તે તેનો રસ્તો શોધી જ લે છે.પછી ઘર હોય કે બાહર."
 
ઋચા સંપૂર્ણપણે સ્તબ્ધ હતી. તેના નાના સ્તનો ઝડપથી ઉપર-નીચે થઈ રહ્યા હતા. તેનો શ્વાસ ભારે થઈ ગયો હતો અને તેની જાંઘો આપોઆપ હળવેથી ભીચાઈ રહી હતી. નીચે કશું અજુગતું થી રહ્યું હોય તેમ તેને લાગ્યું. સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
 
બાબાજીએ હવે તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને ખૂબ ધીમા અને કામુક અવાજમાં પૂછ્યું,
"હવે તું જ મને કહે કે ... જ્યારે તારા બાપાએ તારી ચૂતને આંગળીઓથી અડ્યા હતા...તારી ચૂત સાથે રમત કરતા હતા..... ત્યારે તને સારું લાગ્યું હતું કે નહીં?"
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


આજ પુરતું અહી સુધીજ મિત્રો.

હવે પછીનો ભાગ આપની કોમેન્ટ્સ આવે પછી તરત.

ત્ય સુધી મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.

[domiboy1185]

bholi bhali vidhwa aur panditji.

[maitripatel]

bholi bhali vidhwa aur panditji.

હા કદાચ કારણકે ટાઇટલ સરખું છે પણ વાર્તા જુદી છે. વાંચી ને સરખાવશો તો ખબર પડશે.

આશા છે કે આપને ગમી જ હશે.

[Nikrav]

અદભૂત લખ્યું છે. હવે ઋચા ના અને એની મમ્મી બંને નો વારો જલ્દી આવશે

[domiboy1185]

vanchi chhe, aakhi vanchi chhe. aa story ma tame thodu editaying karelu chhe, but story copy j kareli chhe

[maitripatel]

vanchi chhe, aakhi vanchi chhe. aa story ma tame thodu editaying karelu chhe, but story copy j kareli chhe

Ghanu saras dost. Mane lage chhe ke tame varta vachi j nathi. Jo vanchi hot to tamne editing na lagyu hot ghanu badhu navu chhe. Story copy naa thay dost te kadach hindi ma chhe ane ahi Gujarati ma lakhay chhe. Nava roop rang ane prasango saathe.

Chhata pan aabhar dost juni story vachi j chhe ane gami j chhe to ahi vanchva ni jarur nathi.kem ke tamara mate to aa copied chhe, pachhi samay bagadvo...... Etla samay ma to biji vaarta vanchaai jay.

આવજો.......