Adultery Intinti Gruhalakshmi(ఇంటింటి గృహలక్ష్మి)

[sindhu_k]

విజయ్ రాజ్ టీమ్‌లో ఉంటూనే, తులసికి రాజ్ డబ్బును దాచిన రహస్య లొకేషన్ గురించి చెప్పాడు. ఒక రాత్రి, తులసి, శివ, విజయ్, మరియు రౌడీస్ బృందం ఆ లొకేషన్‌కు వెళ్లి, డబ్బు బ్యాగులను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. రాజ్‌కు ఈ విషయం తెలిసే సమయానికి, తులసి ఆ డబ్బును ఊరిలోని రహస్య గుడిసెలో దాచి, విజయ్‌ను తన బృందంలో కీలక సభ్యుడిగా చేసుకుంది.

**తులసి** (విజయ్‌తో, స్మైల్‌తో): "విజయ్, నీవు నాకు లాయల్‌గా ఉన్నావ్. ఇప్పటి నుండి నీవు నా రైట్ హ్యాండ్. ఈ ఊరి సామ్రాజ్యంలో నీకు పెద్ద షేర్ ఉంటుంది."

**విజయ్** (గౌరవంగా): "మేడం, మీ అందం, మీ బుద్ధి... నేను ఇప్పటికే మీ ఫ్యాన్. మీ ఆదేశాలు శిరసావహిస్తా."

శివ కొంచెం జెలసీగా, "మేడం, నేను కూడా మీ రైట్ హ్యాండ్‌నే కదా? ఈ విజయ్ ఇప్పుడు నా ప్లేస్ తీసుకుంటాడా?" అని కామెడీగా అడిగాడు. తులసి నవ్వుతూ, "శివా, నీవు నా లెఫ్ట్ హ్యాండ్, విజయ్ రైట్ హ్యాండ్. ఇద్దరూ నాకు కావాలి!" అని చెప్పి, ఇద్దరినీ సముదాయించింది.


రాజ్ తన డబ్బు కోల్పోవడంతో కోపంతో ఊగిపోయాడు. అతను తన గూండాల బృందంతో తులసి ఊరిపై దాడి చేసే ప్లాన్ వేశాడు. అతని ఐడియా—తులసి ఊరిలోని రహస్య గుడిసెను గుర్తించి, డబ్బును తిరిగి దొంగిలించడం. రాజ్ ఒక రాత్రి, తన ఐదుగురు గూండాలతో ఊరి చివరన ఉన్న అడవి దారిలో దాక్కుని, గుడిసె వైపు వెళ్లాడు.

కానీ, తులసి ఇప్పటికే రాజ్ రివేంజ్ గురించి విజయ్ ద్వారా హింట్ పొందింది. ఆమె శివ, విజయ్, రౌడీస్‌తో కలిసి ఒక ట్రాప్ సెట్ చేసింది. గుడిసె దగ్గర కొన్ని ఖాళీ బ్యాగులను డబ్బు బ్యాగుల్లా అమర్చి, చుట్టూ రౌడీస్‌ను దాక్కోమని చెప్పింది.

రాజ్ గూండాలు గుడిసెలోకి వెళ్లి, ఖాళీ బ్యాగులను చూసి షాక్ అయ్యారు. అదే సమయంలో, శివ నాయకత్వంలో రౌడీస్ బృందం రాజ్ గూండాలను చుట్టుముట్టింది. ఒక చిన్న ఫైట్ జరిగినా, రాజ్ గూండాలు తప్పించుకుని పారిపోయారు. రాజ్, తన మొదటి ప్రయత్నంలో ఓడిపోయి, మరో పెద్ద ప్లాన్ వేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

 
ఫైట్ సమయంలో, శివ ఒక గూండాను పట్టుకుని, "ఏ రాస్కెల్, మా మేడం డబ్బు దొంగిలించాలనుకున్నావా?" అని అరుస్తూ, అనుకోకుండా ఒక చెట్టు కొమ్మకు తన బెల్ట్ చిక్కుకుని వేలాడుతూ ఉంటాడు. 

**తులసి** (దూరం నుండి చూసి, నవ్వుతూ): "శివా, నీవు గూండాను పట్టుకోవాలా, లేక చెట్టును కౌగిలించుకోవాలా? ఏం డ్రామా రా నీది!" 

**శివ** (వేలాడుతూ, కామెడీగా): "మేడం, ఈ చెట్టు నన్ను లవ్ చేస్తోంది, నేనేం చేయను? కానీ గూండా పారిపోయాడు!" (అని కొమ్మ నుండి కింద పడతాడు, రౌడీస్ అందరూ నవ్వుతారు)

తులసి నవ్వుతూ, "శివా, నీవు ఈ ఊరి కామెడీ హీరోవి! సరే, రాజ్ ఓడిపోయాడు, కానీ మళ్లీ వస్తాడు. సిద్ధంగా ఉండు!" అని చెప్పింది.

---

తులసి తన సామ్రాజ్యాన్ని బలోపేతం చేయడానికి, జిల్లా ఎస్పీ రమేష్ మరియు పక్క ఊరి సర్పంచ్ కృష్ణారావును తన వశం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది. రమేష్ ఒక స్ట్రిక్ట్ కానీ సింగిల్ ఆఫీసర్, అందమైన స్త్రీలకు బలహీనత ఉన్నవాడు. కృష్ణారావు ఒక రిచ్, కొంచెం గొడవపెట్టే సర్పంచ్, ఫ్లర్టింగ్‌కు సులభంగా లొంగిపోతాడు.

#### ఎస్పీ రమేష్‌తో అఫైర్ ప్లాన్

తులసి ఒక జిల్లా స్థాయి మీటింగ్‌లో రమేష్‌ను కలవడానికి ప్లాన్ చేసింది. ఆమె ఒక ఎలిగెంట్ నీలం సారీ, స్లీవ్‌లెస్ బ్లౌజ్‌లో, జుట్టును స్టైల్‌గా వదులుగా వేసుకుని, మీటింగ్‌కు వెళ్లింది. ఆమె ఊరి వ్యాపారాల గురించి చర్చించే పేరుతో రమేష్‌ను కలిసింది.

**తులసి** (మత్తుగా నవ్వుతూ): "సర్, మా ఊరిలో కొత్త వ్యాపారాలు స్టార్ట్ చేశాం, కానీ సెక్యూరిటీ అధికారి సపోర్ట్ కావాలి. మీ లాంటి స్ట్రాంగ్ ఆఫీసర్ మాకు బ్యాకప్ ఇస్తే, ఊరు బాగుపడుతుంది." (అని సారీని స్టైల్‌గా సరిచేసుకుంటూ, ఒక సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తుంది)

**రమేష్** (తడబడుతూ): "మేడం, మీ... మీ వ్యాపారాలు చాలా ఇంట్రస్టింగ్‌గా ఉన్నాయి. నేను... అదే, సెక్యూరిటీ అధికారి సపోర్ట్ ఇస్తా. మీతో మళ్లీ ఒక ప్రైవేట్ మీటింగ్ పెడదాం." 

**తులసి** (ఫ్లర్ట్‌గా): "సర్, ప్రైవేట్ మీటింగ్ అంటే నాకు ఇష్టమే. మీరు ఫ్రీ అయినప్పుడు చెప్పండి, నేను ఒక కాఫీ ట్రీట్ ఇస్తా." (అని కన్ను కొడుతుంది)

రమేష్ ఆమె అందానికి ఫ్లాట్ అయ్యాడు, మరియు తులసి అతన్ని తన వశం చేసుకోవడంలో మొదటి అడుగు విజయవంతంగా వేసింది.

#### సర్పంచ్ కృష్ణారావుతో అఫైర్ ప్లాన్

తులసి పక్క ఊరిలో ఒక గ్రామ పండగకు ఆహ్వానం పేరుతో కృష్ణారావును కలిసింది. ఆమె ఒక టైట్ రెడ్ చుడిదార్ వేసుకుని, జుట్టును ప్లైట్ వేసుకుని, ఒక ట్రెడిషనల్ కానీ హాట్ లుక్‌లో వెళ్లింది. కృష్ణారావు ఆమెను చూసి, వెంటనే ఫిదా అయ్యాడు.

**కృష్ణారావు** (నవ్వుతూ): "మేడం, మీరు ఈ ఊరికి వచ్చారంటే, మా పండగ డబుల్ స్పెషల్ అయింది! మీ లాంటి అందగత్తె ఇక్కడ ఉంటే, నేను రోజూ పండగ చేస్తా!"

**తులసి** (చిలిపిగా): "సర్పంచ్ గారూ, మీరు ఇంత మాటలు చెప్తే, నేను ఈ ఊరికే షిఫ్ట్ అయిపోతా. కానీ, మీ సపోర్ట్‌తో మా ఊరి వ్యాపారాలు కలిసి చేద్దాం, ఏం చెప్తారు?" (అని ఒక హాట్ లుక్ ఇస్తూ, చుడిదార్ దుప్పట్టాను సరిచేసుకుంటుంది)

**కృష్ణారావు** (ఎక్సైట్ అవుతూ): "మేడం, మీతో అయితే బిజినెస్ కాదు, లైఫ్‌టైమ్ డీల్ చేస్తా! రేపు నా ఆఫీస్‌లో కలుద్దాం, ఒక ప్రైవేట్ డిస్కషన్ పెడదాం."

తులసి కృష్ణారావును కూడా తన వశం చేసుకోవడంలో మొదటి స్టెప్ సక్సెస్ చేసింది. ఆమె ఈ ఇద్దరినీ తన కంట్రోల్‌లోకి తీసుకుని, సెక్యూరిటీ అధికారి, పొలిటికల్ సపోర్ట్‌తో తన సామ్రాజ్యాన్ని మరింత బలంగా చేయాలని ప్లాన్ చేస్తోంది.

తులసి విజయ్‌తో రాజ్‌ను డబుల్ క్రాస్ చేసి, జిల్లా ఎస్పీ రమేష్ మరియు సర్పంచ్ కృష్ణారావును తన వశం చేసుకుంటూ తన సామ్రాజ్యాన్ని బలోపేతం చేసింది. రాజ్ మొదటి దాడిలో ఓడిపోయిన తర్వాత, మరో పెద్ద గ్యాంగ్‌తో రెండో దాడికి సిద్ధమవుతాడు.

రాజ్, తన మొదటి దాడి ఫెయిల్ అవడంతో కోపంతో ఊగిపోయాడు. అతను సమీప నగరంలోని ఒక బలమైన అండర్‌వరల్డ్ గ్యాంగ్ నాయకుడు, భీమ్‌తో జోడీ కట్టాడు. భీమ్ గ్యాంగ్‌లో 20 మంది గూండాలు, ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్నారు. రాజ్ ప్లాన్: తులసి ఊరిలోని రహస్య గుడిసెను ధ్వంసం చేసి, డబ్బును దొంగిలించడం, మరియు తులసి బృందాన్ని బెదిరించి ఆమె సామ్రాజ్యాన్ని కూల్చడం.

రాజ్, భీమ్ గ్యాంగ్‌తో కలిసి ఒక రాత్రి ఊరి అడవి దారిలో దాడికి బయలుదేరారు. వాళ్లు గుడిసె దగ్గరకు చేరుకునేలోపు, తులసి ఇప్పటికే విజయ్ ద్వారా రాజ్ ప్లాన్ గురించి హింట్ పొందింది. ఆమె శివ, విజయ్, రౌడీస్‌తో కలిసి ఒక క్లిష్టమైన ట్రాప్ సెట్ చేసింది. అదనంగా, ఎస్పీ రమేష్ సపోర్ట్‌తో ఊరి చుట్టూ సెక్యూరిటీ అధికారి పహారా ఏర్పాటు చేసింది, కానీ రహస్యంగా, ఎవరికీ సందేహం రాకుండా.

**దాడి సమయం**:  

రాజ్, భీమ్ గ్యాంగ్ గుడిసె దగ్గరకు చేరుకున్నారు. వాళ్లు గుడిసెను బ్రేక్ చేసి లోపలికి వెళ్లగానే, తులసి రౌడీస్ బృందం వాళ్లను చుట్టుముట్టింది. గుడిసెలో డబ్బు బదులు, కొన్ని పాత బస్తాలు, ఖాళీ డబ్బాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. రాజ్ షాక్ అయ్యాడు. అదే సమయంలో, విజయ్ నాయకత్వంలో రౌడీస్ గూండాలపై దాడి చేశారు. 

శివ, ఒక చిన్న గ్రూప్‌తో, రాజ్ గ్యాంగ్ రిట్రీట్ రూట్‌ను బ్లాక్ చేశాడు, అడవిలో వాళ్ల వాహనాల టైర్లను పంక్చర్ చేశాడు. రమేష్ సపోర్ట్‌తో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు దూరంగా ఉంటూ, రాజ్ గ్యాంగ్‌కు ఎస్కేప్ రూట్ లేకుండా చేశారు. ఒక తీవ్రమైన ఫైట్ జరిగినా, తులసి బృందం గెలిచింది. రాజ్, భీమ్, కొంతమంది గూండాలు తప్పించుకుని పారిపోయారు, కానీ వాళ్ల ఆయుధాలు, వాహనాలు తులసి బృందం స్వాధీనం చేసుకుంది.

**తులసి** (విజయ్, శివతో): "రాజ్ ఈసారి కూడా ఓడిపోయాడు. కానీ అతను మళ్లీ వస్తాడు. మనం ఇంకా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. రమేష్, కృష్ణారావు సపోర్ట్ మనకు కీలకంగా ఉంది, వాళ్లను ఇంకా టైట్‌గా పట్టుకోవాలి."

**విజయ్**: "మేడం, మీ ప్లాన్‌లు పక్కాగా వర్కవుతాయి. రాజ్‌కు ఇప్పుడు మన బలం తెలిసింది."

**శివ**: "మేడం, ఈసారి నేను చెట్టుకు చిక్కలేదు, చూశారా? నేను కూడా హీరోలా ఫైట్ చేశా!" 

తులసి నవ్వుతూ, "శివా, నీవు హీరోనే, కానీ నీ కామెడీ టైమింగ్ ఇంకా టాప్‌లో ఉంది!" అని చెప్పింది.

---

తులసి తన అఫైర్ ప్లాన్‌ను మరింత అడ్వాన్స్ చేసింది. రమేష్, కృష్ణారావు ఇద్దరూ ఆమె అందం, ఆకర్షణకు పూర్తిగా అడిక్ట్ అయ్యారు, ఆమె ముందు దండాలు పెడుతున్నారు. తులసి వాళ్లను తన కంట్రోల్‌లో ఉంచుతూ, తన సామ్రాజ్యానికి సెక్యూరిటీ అధికారి, పొలిటికల్ బ్యాకప్‌ను సమకూర్చుకుంది.

#### ఎస్పీ రమేష్‌తో అఫైర్

రమేష్‌తో తులసి ఒక ప్రైవేట్ డిన్నర్ ఏర్పాటు చేసింది, జిల్లా హెడ్‌క్వార్టర్స్‌లోని అతని గెస్ట్‌హౌస్‌లో. ఆమె ఒక బ్లాక్ సీ-త్రూ సారీ, స్లీవ్‌లెస్ బ్లౌజ్‌లో, సుగంధ ద్రవ్యాలతో అదిరిపోయే లుక్‌లో వెళ్లింది. రమేష్ ఆమెను చూసి, వెంటనే ఫ్లాట్ అయ్యాడు.

**తులసి** (వైన్ గ్లాస్ పట్టుకుని, మత్తుగా): "రమేష్ సర్, మీ సపోర్ట్‌తో మా ఊరు సేఫ్‌గా ఉంది. కానీ, నాకు మీతో ఇలా ప్రైవేట్‌గా సమయం గడపడం ఇంకా స్పెషల్‌గా అనిపిస్తోంది." (అని సారీని సరిచేసుకుంటూ, ఒక సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తుంది)

**రమేష్** (తడబడుతూ, ఆకర్షితుడై): "తులసీ, నీవు... నీవు నన్ను ఇలా మాటలతోనే కట్టిపడేస్తున్నావ్. నీకు ఏం కావాలి, నేను ఏం చేయాలి, చెప్పు, నీ ముందు నేను సరెండర్!" 

**తులసి** (ఫ్లర్ట్‌గా): "సర్, సరెండర్ అంటే ఇంత తొందరా? నేను కేవలం మీ సపోర్ట్, మీ టైమ్ కోరుకుంటున్నా. మీరు నా ఊరికి రెగ్యులర్‌గా వస్తూ ఉంటే, నేను మీకు ఇంకా స్పెషల్ ట్రీట్‌మెంట్ ఇస్తా." (అని కన్ను కొడుతూ, అతని చేయి మీద సున్నితంగా తాకుతుంది)

రమేష్ ఆమెకు పూర్తిగా అడిక్ట్ అయ్యాడు. అతను తులసి ఊరికి సెక్యూరిటీ అధికారి ప్రొటెక్షన్‌ను పెంచాడు, మరియు ఆమె కోసం రహస్యంగా జిల్లా లెవెల్‌లో కొన్ని కేసులను క్లోజ్ చేయడానికి సహాయం చేశాడు. తులసి అతన్ని తన గుండెల్లో బంధించి, సెక్యూరిటీ అధికారి సపోర్ట్‌ను గట్టిగా పట్టుకుంది.

#### సర్పంచ్ కృష్ణారావుతో అఫైర్

కృష్ణారావుతో తులసి అఫైర్ మరింత డీప్ అయింది. ఆమె అతని ఆఫీస్‌లో ఒక ప్రైవేట్ మీటింగ్‌లో, ఒక గోల్డెన్ లెహంగా చోళీలో, జుట్టును విప్పి, అదిరిపోయే మేకప్‌తో వెళ్లింది. కృష్ణారావు ఆమెను చూసి, మొహం మీద ఆనందం దాచుకోలేకపోయాడు.

**కృష్ణారావు** (ఎక్సైట్ అవుతూ): "తులసీ, నీవు ఈ లెహంగాలో సాక్షాత్తూ రాణిలా ఉన్నావ్! నీ కోసం నేను నా సర్పంచ్ పదవి కూడా వదిలేస్తా, చెప్పు, ఏం కావాలి?"

**తులసి** (మత్తుగా, ఫ్లర్ట్‌గా): "సర్పంచ్ గారూ, మీ పదవి కాదు, మీ హార్ట్ కావాలి. మీరు నా ఊరితో కలిసి కొన్ని పెద్ద ప్రాజెక్ట్‌లు స్టార్ట్ చేస్తే, నేను మీకు రాణిలా ట్రీట్ చేస్తా." (అని లెహంగా దుప్పట్టాను స్టైల్‌గా సరిచేసుకుంటూ, ఒక హాట్ లుక్ ఇస్తుంది)

**కృష్ణారావు** (అడిక్ట్ అవుతూ): "తులసీ, నీ ఒక్క లుక్‌కే నేను దండం పెడతా. నీ ఊరికి ఏం కావాలి, నేను ఫండ్స్, కాంట్రాక్ట్స్ అన్నీ సెట్ చేస్తా. కానీ, నీవు నాతో ఇలా రెగ్యులర్‌గా కలుస్తూ ఉండాలి."

తులసి నవ్వుతూ, "డీల్, సర్పంచ్ గారూ. మీరు నా ఊరికి సపోర్ట్ చేస్తే, నేను మీకు రాణి ట్రీట్‌మెంట్ ఇస్తా!" అని చెప్పింది. కృష్ణారావు ఆమెకు పూర్తిగా లొంగిపోయాడు, మరియు తన ఊరి ఫండ్స్‌ను తులసి వ్యాపారాలకు మళ్లించడం మొదలుపెట్టాడు. అతను తులసి కోసం రహస్యంగా ఒక చిన్న బంగ్లాను కూడా ఏర్పాటు చేశాడు, ఆమెతో సమయం గడపడానికి.

రమేష్, కృష్ణారావు ఇద్దరూ తులసి ముందు దండాలు పెడుతూ, ఆమె సామ్రాజ్యానికి రక్షణ కవచంలా మారారు. తులసి వాళ్లను ఫ్లర్ట్, ఆకర్షణతో కంట్రోల్ చేస్తూ, తన బిజినెస్‌ను జిల్లా స్థాయిలో విస్తరించింది.

---

### కథ కొనసాగింపు
రాజ్ రెండో దాడిలో ఓడిపోయినా, అతను ఇంకా వదల్లేదు. భీమ్ గ్యాంగ్‌తో కలిసి, మరో గ్రాండ్ ప్లాన్ వేయడానికి సిద్ధమవుతాడు, ఈసారి తులసి ఊరిని లోపలి నుండి బలహీనం చేయడానికి ఒక గూఢచారిని పంపాలని నిర్ణయిస్తాడు. తులసి, రమేష్, కృష్ణారావు సపోర్ట్‌తో తన ఊరిని సురక్షితంగా ఉంచుతూ, కొత్త వ్యాపారాలను స్కేల్ చేస్తోంది. విజయ్, శివ, రౌడీస్ బృందం ఆమె నాయకత్వంలో రాజ్ గూఢచారిని గుర్తించేందుకు సిద్ధంగా ఉన్నారు.

[Raj129]

Nice update bro

Next Update please bro

[Raj129]

Update please bro

[ash.enigma]

intha manchi story madhyalo aapesaremi sindhu_k garu?

[ash.enigma]

hello evaraina unnara ikkada?

[ash.enigma]

hello.. writer garu. unnara?

[sindhu_k]

hello.. writer garu. unnara?

eroju rastanu andi konchem story update chestuna  evaru ekkuvag na katha la ki respone avtam ledu

[ash.enigma]

eroju rastanu andi konchem story update chestuna  evaru ekkuvag na katha la ki respone avtam ledu

థాంక్స్ అండి reply ఇచ్చినందుకు. 

మీరు రాయండి.. శ్రోతలు .. ఫాన్స్.. అందరూ వాళ్లే వస్తారు!!

[Raj129]

Update please bro

[Raj129]

Update please

[Raj129]

Update please bro

[Raj129]

Update please

[Raj129]

Update please

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — కొత్త అధ్యాయం: చీకటిలో అడుగులు

రాత్రి పదకొండు దాటింది. ఊరి చివరన ఉన్న పాత గోదామును వాన చీకటి చుట్టుముట్టింది. రేకుల పైకప్పుపై చినుకులు పడుతున్న శబ్దం గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని నింపుతోంది. మధ్యలోని బల్లపై ఊరి పటం, కొన్ని పాత కాగితాలు, వైర్‌లెస్‌ పరికరం పరచి ఉన్నాయి.

తులసి పటం ముందు నిలబడింది. ముదురు నీలి చీర అంచుకు వెండి జరీ మెరుస్తోంది. లోతైన మెడతో కుట్టించిన జాకెట్టు వల్ల ఆమె మెడ, భుజాల వంపుతో పాటు వక్షోజాల పైవంపు కూడా స్వల్పంగా కనిపిస్తోంది. ఆమె చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని పటం వైపు వంగింది. ఆ క్షణం విజయ్‌ చూపు ఆమెవైపు వెళ్లింది.

తులసి నవ్వుతూ, “పటంలో దారులు వెతుకుతున్నావా, విజయ్‌? లేక నీ చూపు వేరే దారి పట్టిందా?” అంది.

విజయ్‌ గొంతు సవరించుకున్నాడు. “దారులే చూస్తున్నాను మేడం. కానీ మీరు పక్కన నిలబడితే పటం మీద దృష్టి నిలపడం కాస్త కష్టమే.”

“మాటలు బాగానే చెబుతున్నావు. అవి నీ పనికి కూడా పనికొస్తే బాగుంటుంది,” అంది తులసి.

శివ నవ్వుతూ, “విజయ్‌ మాటలతో గూఢచారిని పట్టుకునేలోపు, నేను వెళ్లి పట్టుకొస్తా మేడం,” అన్నాడు.

“నువ్వు పట్టుకునేలోపు అతను పారిపోతాడు,” అన్నాడు విజయ్‌.

“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయొద్దు. ఈసారి ఏ చెట్టుకీ చిక్కను.”

తులసి చేతిని పైకెత్తి ఇద్దరినీ ఆపింది. “సరదా తర్వాత. రాజ్‌కు మన ప్రతి కదలిక ఎలా తెలుస్తోందో ఈ రాత్రి తెలుసుకోవాలి.”

ఆమె పటంపై మూడు చోట్ల గుర్తులు పెట్టింది. “విజయ్‌, నువ్వు ఉత్తరపు కాలువ దగ్గర కాపలా ఉండు. శివా, నువ్వు పాత బావి దగ్గర ఉండాలి. రమేష్‌ సర్‌కు మాత్రం తూర్పు గదిలో పత్రాలు దాచినట్టు చెబుతాను. ఎవరి దగ్గర నుంచి సమాచారం బయటికి వెళ్తుందో చూద్దాం.”

రమేష్‌ తలుపు దగ్గర నిలబడి ఆమె మాటలు విన్నాడు. “నన్ను కూడా పరీక్షిస్తున్నారా?”

తులసి నేరుగా అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు మనకు సహాయం చేస్తున్నారు. అందుకే మీకు కూడా ఒక పాత్ర ఉంది.”

“మీకు నాపై అనుమానమా?”

“ఈ రాత్రి అందరిపైనా ఉంది. మీపై కూడా.”

రమేష్‌ పెదవులపై పలుచని చిరునవ్వు మెరిసింది. “మీరు నిజం చాలా అందంగా చెబుతారు.”

“అబద్ధం అందంగా చెప్పడం నాకు ఇష్టం ఉండదు.”

కొంతసేపటికి రమేష్‌ సాధారణ దుస్తుల్లో గదిలోకి వచ్చాడు. వానలో తడిసిన అతని కోటు భుజంపై ఉంది. తులసి బల్ల దగ్గర కాగితాలు సర్దుతోంది.

“ఇంత రాత్రి వరకూ పని ఆపలేదా?” అని అడిగాడు.

“ఊరంతా నిద్రపోయాకే నా ఆలోచనలు స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి,” అంది తులసి.

ఆమె రెండు కప్పుల్లో టీ పోసి ఒకటి అతనికి అందించింది. కప్పు తీసుకునేటప్పుడు వారి వేళ్లు క్షణం తాకాయి. తులసి అతని ముఖం వైపు చూసింది; రమేష్‌ కూడా చూపు తిప్పుకోలేదు.

“మీరు ఇలా ఒంటరిగా ఉంటే మీ భద్రత గురించి ఆందోళన కలుగుతుంది,” అన్నాడు.

“నా భద్రత గురించా, లేక నేను మీకు టీ ఇచ్చినందుకా?”

రమేష్‌ చిన్నగా నవ్వాడు. “రెండింటి గురించీ కావచ్చు.”

“అధికారిగా మాట్లాడుతున్నారా, లేక రమేష్‌గా?”

“ఈ రెండింటి మధ్య తేడా మీ దగ్గరికి వచ్చాక గుర్తుపెట్టుకోవడం కష్టమవుతోంది.”

తులసి కప్పును బల్లపై ఉంచింది. “అయితే ఈ రాత్రి ఆ తేడా గుర్తుంచుకోండి, సర్‌. మనం గూఢచారిని వెతుకుతున్నాం.”

“మీరు చెప్పగానే గుర్తొచ్చింది. నేను ఇక్కడికి పని మీదే వచ్చాను.”

“మరి మీ చూపు?”

“అది నా అదుపులో ఉందని అనుకున్నాను.”

“అనుకోవడం వేరు, నిజంగా అదుపులో ఉండటం వేరు.”

రమేష్‌ సమాధానం చెప్పబోతుండగా, బయట నుంచి విజయ్‌ పిలిచాడు. “మేడం! తూర్పు గది దగ్గర కదలిక ఉంది!”

వాళ్లు వెనుక గదికి చేరేసరికి ఇద్దరు వ్యక్తులు చీకట్లో పరుగెత్తారు. శివ ఒకరి దారిని అడ్డుకున్నాడు. విజయ్‌ మరొకరి వెంట వెళ్లినా, అతను వానలో కలిసిపోయాడు. పట్టుబడిన వ్యక్తి దగ్గర చిన్న కాగితం దొరికింది.

దానిపై ఒక్క వాక్యం ఉంది:
“తాళం మారినా, గది మారలేదు.”

“ఇది తూర్పు గది గురించి కాదు,” అంది తులసి.

శివ ఆమెవైపు చూశాడు. “అయితే ఏ గది గురించి?”

తులసి కాగితాన్ని గట్టిగా పట్టుకుంది. “నా ఇంట్లోని గది గురించి.”

రమేష్‌ ముఖం గంభీరమైంది. “మీరు ఒంటరిగా అక్కడికి వెళ్లకూడదు.”

“నా ఇంట్లోకి ఎవరో వెళ్లి ఉంటే, నేను వెళ్లకపోతే ఎలా?”

“నేను మీతో వస్తాను,” అన్నాడు రమేష్‌.

తులసి క్షణం అతని ముఖాన్ని గమనించింది. “నాతో ఉండటం మీకు బాధ్యతా, లేక మీకూ సమాధానం కావాలా?”

“రెండూ,” అన్నాడు అతను.

విజయ్‌, శివ కూడా వారితో బయలుదేరారు. ఇంటి వెనుక తలుపు మూసి ఉన్నా, కిటికీ కొద్దిగా తెరిచి ఉంది. గాలి తాకిడికి తెర మెల్లగా కదులుతోంది. నేలపై తడి అడుగుల ముద్రలు కనిపించాయి. అవి తులసి గది తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి అక్కడే ఆగిపోయాయి.

గదిలోని అలమార తెరిచి ఉంది. పత్రాలన్నీ అలాగే ఉన్నా, ఒక పాత లెక్కల పుస్తకంలోని పేజీ కనిపించలేదు.

“వాడికి డబ్బు కావాలంటే ఈ పుస్తకం ఎందుకు?” అడిగాడు శివ.

“ఆ పేజీలో నా వ్యాపారాల లెక్కలు మాత్రమే లేవు,” అంది తులసి. “ఎవరెవరు నాకు సహాయం చేస్తున్నారో కూడా ఉంది.”

అప్పుడే ఆమె ఫోన్‌కు తెలియని నంబరు నుంచి సందేశం వచ్చింది:
“మీ గదికి తాళం మీ దగ్గరే ఉంది. కానీ మీ రహస్యం మీ పక్కనే ఉంది.”

తులసి నెమ్మదిగా ఫోన్‌ను కిందపెట్టింది. గదిలో ఉన్న ముగ్గురినీ ఒక్కొక్కరిగా చూసింది.

“ఈ రాత్రి మనం గూఢచారిని పట్టుకోలేదు,” అంది. “కానీ అతను ఎక్కడో దూరంలో లేడని మాత్రం తెలిసింది.”

రమేష్‌ ఒక అడుగు దగ్గరికి వచ్చాడు. “మీరు చెప్పేంతవరకు నేను ఇక్కడే ఉంటాను.”

తులసి అతని కళ్లలోకి చూసింది. “కాపలా కాయండి, సర్‌. మీ మీద కూడా.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: గోడలకూ చెవులున్నాయి

“కాపలా కాయండి, సర్‌. మీ మీద కూడా,” అంది తులసి.

రమేష్‌ ఆమె ముఖాన్ని గమనించాడు. “మీరు నన్ను అనుమానించడం సహజమే. కానీ నా మీద నమ్మకం లేకపోయినా, మీ భద్రత విషయంలో నేను వెనక్కి తగ్గను.”

“మీ మాటలు నమ్మాలా, మీ చేతల్లో నిజం చూడాలా?”

“మీరు ఏది కోరితే అది.”

తులసి సమాధానం చెప్పలేదు. విజయ్‌ గది మూలన ఉన్న అలమారను పరిశీలిస్తున్నాడు. శివ మాత్రం తెరిచి ఉన్న కిటికీ దగ్గర వంగి నేలపై అడుగుల ముద్రలను చూశాడు.

“మేడం, బయటికి వెళ్లిన ముద్రలు లేవు,” అన్నాడు శివ. “అంటే లోపలికి వచ్చినవాడు ఇంకా ఇంట్లోనే ఉండొచ్చు.”

“ఇల్లంతా వెతకాలి,” అన్నాడు విజయ్‌.

“ఒక్కో గదిని విడిగా చూడండి. ఎవరికీ ఒంటరిగా వెళ్లే అవకాశం ఇవ్వకండి,” అంది తులసి.

వాళ్లు గదిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించారు. అలమారలోని పుస్తకాలు, తెరలు, మంచం కింద—ఎక్కడా ఎవరి జాడా కనిపించలేదు. చివరగా రమేష్‌ గోడకు ఆనించి ఉన్న పెద్ద అద్దం దగ్గరకు వెళ్లాడు.

“ఇది కొంచెం వదులుగా ఉంది,” అన్నాడు.

విజయ్‌ అద్దాన్ని పక్కకు జరపగానే వెనుక చిన్న నల్లటి పరికరం కనిపించింది. దాని నుంచి పలుచని తీగ గోడలోకి వెళ్లింది.

శివ ఆశ్చర్యంగా, “మన మాటలన్నీ ఎవరో వింటున్నారన్నమాట!” అన్నాడు.

తులసి పరికరాన్ని చేతిలోకి తీసుకుంది. “అందుకే వాళ్లకు మన ప్లాన్లు ముందే తెలుస్తున్నాయి.”

రమేష్‌ దాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. “ఇది బయట మార్కెట్‌లో దొరికే సాధారణ పరికరం కాదు. ఎవరో దీన్ని అమర్చడం కోసం మీ ఇంట్లోకి వచ్చినవాళ్లై ఉండాలి.”

“లేదా తాళం ఉన్నవాళ్లై ఉండాలి,” అంది తులసి.

ఆ మాటతో అందరి చూపులూ ఒకరినొకరు తాకాయి.

తులసి గదిలోని దుస్తుల అలమార నుంచి గాఢమైన మరూన్‌ చీర తీసుకుంది. దాన్ని ధరించి, వెండి అంచు ఉన్న కొంగును భుజంపై సరిచేసుకుంది. లోతైన మెడ జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాల పైవంపును మితంగా చూపిస్తోంది. ఆ రాత్రి ఆమె అందం కన్నా, దాన్ని తనకు అనుకూలంగా మలచుకునే ఆత్మవిశ్వాసమే ఎక్కువగా కనిపించింది.

“మనం ఆ పరికరాన్ని అలాగే ఉంచుదాం,” అంది. “వాళ్లు ఇంకా వింటున్నారని అనుకుందాం.”

రమేష్‌ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు. “మీరు వాళ్లకు తప్పుడు సమాచారం ఇవ్వబోతున్నారా?”

“అవును. రేపు రాత్రి డబ్బు మరో చోటికి తరలిస్తున్నామని చెబుతాను. వాళ్లు ఎక్కడికి వస్తారో మనకు తెలుస్తుంది.”

“అది ప్రమాదకరం.”

“ప్రమాదం ఇప్పటికే మన ఇంట్లో ఉంది, సర్‌.”

రమేష్‌ ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చి, స్వరం తగ్గించాడు. “మిమ్మల్ని ప్రమాదంలోకి నెట్టడం నాకు ఇష్టం లేదు.”

తులసి అతని వైపు చూసింది. “మీకు నా మీద శ్రద్ధ ఉందా, లేక మీ విధి మీదా?”

“ఈ రెండింటినీ వేరుచేయడం మీ దగ్గరికి వచ్చాక కష్టమవుతోంది.”

ఆమె కళ్లలో చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది. “అయితే మీ దృష్టిని విధి మీదే ఉంచండి. నా చూపు మాత్రం మీ మీద ఉంటుంది.”

విజయ్‌ దగ్గరలోనే ఉన్నాడని గుర్తొచ్చి రమేష్‌ కాస్త వెనక్కి జరిగాడు. “ముందు ఈ పరికరానికి సంకేతం ఎక్కడికి వెళ్తుందో తెలుసుకోవాలి.”

శివ చేతులు నడుముపై పెట్టుకుని, “మీ ఇద్దరి మాటలు పూర్తయ్యాక చెప్పండి. అప్పటికి గూఢచారి మళ్లీ పారిపోకుండా నేనే చూస్తా,” అన్నాడు.

“నీ పని అదే,” అంది తులసి.

విజయ్‌ పరికరానికి చిన్న బ్యాటరీ కలిపాడు. అది మెల్లగా వెలిగింది. రమేష్‌ తన దగ్గరున్న వైర్‌లెస్‌ పరికరాన్ని ఆ సంకేతానికి దగ్గరగా పట్టుకున్నాడు. మొదట గరగర శబ్దం మాత్రమే వినిపించింది. ఆ తర్వాత ఎవరో మెల్లగా మాట్లాడిన స్వరం వచ్చింది.

“రేపు… పాత మిల్లుదగ్గర…”

తులసి వెంటనే విజయ్‌వైపు చూసింది. “వాళ్లు మన మాటలు వింటున్నారు. ఇప్పుడు వాళ్లకు వినిపించాల్సిన మాట చెబుదాం.”

ఆమె అద్దం ఎదురుగా నిలబడి గట్టిగా అంది, “రేపు రాత్రి పాత మిల్లుదగ్గరికి డబ్బు తీసుకెళ్తాం. కాపలాకు విజయ్‌, శివ ఇద్దరూ ఉంటారు.”

శివ తల తిప్పి ఆమెను చూశాడు. “మేడం, నిజంగానే అక్కడికి వెళ్తామా?”

“వాళ్లు వినాల్సింది మాత్రమే చెప్పాను.”

రమేష్‌ వైర్‌లెస్‌ పరికరాన్ని గమనిస్తూ, “సంకేతం ఇప్పుడే బయటికి వెళ్లింది. అది సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్‌ వైపు వెళ్తున్నట్టుంది,” అన్నాడు.

అతని ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. “ఈ మార్గం మా స్టేషన్‌ సమాచార గదికి దగ్గరగా ఉంది.”

“మీరు అక్కడ ఎవరిని నమ్ముతారు?” అడిగింది తులసి.

“కిరణ్‌ను. ఐదేళ్లుగా నా వెంట పనిచేస్తున్నాడు.”

శివ వెంటనే అన్నాడు, “అయితే ముందుగా అతన్నే చూడాలి.”

రమేష్‌ ఫోన్‌ తీసి కిరణ్‌ నంబరుకు కాల్‌ చేశాడు. ఎవరూ ఎత్తలేదు. రెండోసారి ప్రయత్నించాడు. మళ్లీ సమాధానం లేదు.

కొన్ని క్షణాల తర్వాత స్టేషన్‌ నుంచి మరో అధికారి ఫోన్‌ చేశాడు.

“సర్‌, కిరణ్‌ ఈ రాత్రి విధికి రాలేదు. అతని వాహనం కూడా కనిపించడం లేదు.”

రమేష్‌ ఫోన్‌ కిందకు దించాడు. తులసి అతని ముఖంలోకి చూసింది.

“ఇప్పుడు కూడా అతన్ని నమ్ముతారా?”

“నమ్మకం ఉంది,” అన్నాడు రమేష్‌. “కానీ ఆధారం అతని వైపు చూపుతోంది.”

తులసి పరికరాన్ని అతని చేతిలో పెట్టింది. “అయితే అతన్ని వెతకాలి. అయితే ఒంటరిగా కాదు.”

అప్పుడే అద్దం వెనుక నుంచి మళ్లీ గరగర శబ్దం వినిపించింది. పరికరం ఇంకా సంకేతం పంపుతోంది.

విజయ్‌ దాన్ని ఆపబోతుండగా, తులసి అతని చెయ్యి ఆపింది.

“ఆగు. ఈసారి ఎవరు వింటున్నారో మనకే వినిపించాలి.”

పరికరం నుంచి కిరణ్‌ స్వరం స్పష్టంగా వినిపించింది:

“మేడం దగ్గర లెక్కల పేజీ లేదు. కానీ ఆమెకు కావాల్సిన పేరు నా దగ్గర ఉంది.”

గదిలో ఉన్నవాళ్లంతా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.

రమేష్‌ గొంతు బిగుసుకుంది. “కిరణ్‌… ఏ పేరు గురించి మాట్లాడుతున్నావు?”

సమాధానం రాలేదు. సంకేతం ఒక్కసారిగా తెగిపోయింది.

తులసి నెమ్మదిగా అంది, “ఆ పేరు మనకు తెలిసేలోపు, వాళ్లు దాన్ని చెరిపేయాలని చూస్తారు.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: పాత మిల్లులో నిశ్శబ్దం

“ఆ పేరు మనకు తెలిసేలోపు, వాళ్లు దాన్ని చెరిపేయాలని చూస్తారు,” అంది తులసి.

కిరణ్‌ స్వరం వినిపించిన వెంటనే పరికరం నిశ్శబ్దమైంది. ఎర్రని దీపం మసకబారి ఆరిపోయింది. గదిలోని వాళ్లంతా ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.

రమేష్‌ వైర్‌లెస్‌ పరికరాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, “కిరణ్‌ నిజంగానే మనకు సమాచారం ఇస్తున్నాడా? లేక అతని స్వరాన్ని వాడుకుని మనల్ని ఏదో ఉచ్చులోకి లాగుతున్నారా?” అని అడిగాడు.

“రెండూ కావచ్చు,” అంది తులసి. “కానీ మనం అక్కడికి వెళ్లకపోతే సమాధానం దొరకదు.”

విజయ్‌ పటాన్ని బల్లమీద పరిచాడు. “పాత నూనె మిల్లు దగ్గర కిరణ్‌ ఫోన్‌ చివరి సంకేతం ఆగిపోయింది. అక్కడికి వెళ్లే దారులు రెండే. ఒకటి ప్రధాన గేటు. రెండోది వెనుక పొలాల మధ్యగా వెళ్లే చిన్న దారి.”

శివ తన తాడును భుజంపై వేసుకున్నాడు. “ఈసారి ఎవరిని కట్టేయాలో ముందే చెప్పండి. మధ్యలో పని మార్పు నాకు నచ్చదు.”

“నీ పని మారదు,” అంది తులసి. “ముందు వాళ్లను పట్టుకో. తర్వాత కట్టేయి.”

శివ నిట్టూర్చాడు. “నా పనిలో సగం వాళ్లను పట్టుకోవడం, మిగతా సగం నా మీదే అందరూ నవ్వడం.”

“అయితే నీ పని బాగానే సాగుతోంది,” అన్నాడు విజయ్‌.

రమేష్‌ తలుపు తెరిచాడు. “ఈసారి నా వెనుక ఉండండి. లోపల పరిస్థితి తెలియదు.”

తులసి తన మరూన్‌ చీర అంచును సరిచేసుకుంది. వెండి జరీ మసక దీపంలో మెరిసింది. లోతైన మెడ జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాల పైవంపును మితంగా చూపిస్తోంది. ఆమె చీరకొంగును భుజంపై బిగించి, రమేష్‌ వైపు చూసింది.

“మీ వెనుక ఉండమంటారా, లేక మీ చూపు వెనుక ఉండమంటారా?”

రమేష్‌ నవ్వును అదుపుచేసుకున్నాడు. “ఇప్పుడది ప్రమాదకరమైన ప్రశ్న.”

“ప్రమాదం ముందు ఉంది, సర్‌. మీ ఊహల్లో కాదు.”

“అయితే ముందుకు నడవండి. నేను మీ వెనుకే ఉంటాను.”

“అలా దగ్గరగా ఉంటే, ఎవరో గమనిస్తారు.”

“ఎవరో గమనించకుండా ఉండటమే నా పని.”

శివ తలుపు దగ్గర నుంచి, “మీరిద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ వస్తే గూఢచారికి మనం వస్తున్నట్టు ముందే తెలుస్తుంది. గోడలకే చెవులున్నాయని ఇప్పుడే కదా తెలిసింది,” అన్నాడు.

“నీకు మాత్రం నోరు ఎప్పుడూ తెరిచే ఉంటుంది,” అంది తులసి.

“అదే నా భద్రతా పరికరం మేడం. నోరు మూసుకుంటే అనుమానం వస్తుంది.”

***

పాత మిల్లు గేటు గాలికి కీచుమంది. లోపల పాడైన యంత్రాలు చీకట్లో వింత ఆకారాల్లా కనిపించాయి. పైకప్పు నుంచి వేలాడుతున్న గొలుసులు గాలికి కదిలి గోడలకు తగులుతున్నాయి. నేలపై పాత నూనె మరకలు, తడి మట్టి కలసి ఉన్నాయి.

విజయ్‌ గేటు దగ్గర ఆగి నేలను పరిశీలించాడు. “ఇక్కడికి ఈ రాత్రే రెండు వాహనాలు వచ్చాయి. ఒకటి వెనుక దారి పట్టింది. మరొకటి గేటు దగ్గరే ఆగింది.”

రమేష్‌ మెల్లగా అన్నాడు, “కిరణ్‌ లోపల ఉంటే అతన్ని బయటకు తీసుకెళ్లడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. ఎదురు దాడి వస్తే ఎవ్వరూ విడిపోకండి.”

శివ వెనుక నుంచి, “ఎవరు విడిపోయినా ముందుగా నన్నే వెతకండి. నా తాడు ఇక్కడే ఉంది,” అన్నాడు.

“నీ తాడును చూసి గూండాలు పారిపోతే మన పని తేలిక,” అంది తులసి.

“అలా జరిగితే నా తాడుకే వీరచక్రం ఇవ్వాలి మేడం.”

వాళ్లు కార్యాలయ గదివైపు కదిలారు. లోపల నుంచి ఇనుప వస్తువు నేలపై పడిన శబ్దం వచ్చింది. రమేష్‌ చేయి పైకెత్తి అందరినీ ఆపాడు.

“ఎవరో ఉన్నారు,” అన్నాడు విజయ్‌.

“మనవాళ్లు అయితే సమాధానం చెబుతారు,” అంది తులసి. “ఎవరూ సమాధానం చెప్పకపోతే, మనం వచ్చామని వాళ్లకు తెలియనివ్వకండి.”

శివ తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి, “కిరణ్‌ సర్‌, లోపల ఉంటే ఒక్కసారి దగ్గండి,” అన్నాడు.

లోపల నుంచి దగ్గు వినిపించింది. వెంటనే మరో శబ్దం—కుర్చీ నేలపై రాసుకుపోయింది.

రమేష్‌ తలుపు తెరిచాడు. గదిలో కిరణ్‌ కుర్చీకి కట్టేసి ఉన్నాడు. అతని నుదుటిపై చిన్న గాయం కనిపించినా, అతను స్పృహలోనే ఉన్నాడు.

“సర్‌! జాగ్రత్త. బయట ఇంకా ఇద్దరు ఉన్నారు,” అన్నాడు కిరణ్‌.

విజయ్‌ వెనుక తలుపు వైపు పరుగెత్తాడు. శివ గదిలోకి దూసుకొచ్చిన వ్యక్తి దారిని అడ్డుకున్నాడు. కొద్దిసేపటి గందరగోళం తర్వాత ఇద్దరూ ఆయుధాలు వదిలి లొంగిపోయారు. ఎవరూ తీవ్రంగా గాయపడలేదు.

శివ కిరణ్‌ చేతుల తాళ్లు విప్పుతూ, “ఇంతమంది నిన్ను కట్టేశారు. మరి నువ్వు మాకు ఏం సమాచారం తెచ్చావు?” అన్నాడు.

కిరణ్‌ చేతులు రుద్దుకుంటూ నవ్వాడు. “మీరు నన్ను కాపాడతారని నమ్మాను.”

“అది మంచిదే. కానీ నిన్ను కాపాడటానికి వచ్చినప్పుడు నా టీ చల్లారిపోయింది.”

“నీకు టీ గురించేనా?” అడిగాడు విజయ్‌.

“కిరణ్‌ బతికే ఉన్నాడు. టీ మళ్లీ వేడి చేయొచ్చు. కానీ చల్లారిన టీ తాగితే, అనారోగ్యం వస్తుంది. అప్పుడు నన్నే ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లాలి.”

కిరణ్‌ నవ్వుతూ జేబులోంచి మడిచిన కాగితం తీశాడు. “ఇదే మనకు కావాల్సిన పేజీ.”

తులసి దాన్ని తీసుకుని చూసింది. “ఇది నా లెక్కల పుస్తకంలోనిదే. నీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?”

“సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్‌ రికార్డు గదిలో ఎవరో దీని నకలు తీస్తున్నారు. నేను లోపలికి వెళ్లగానే వాళ్లు పారిపోయారు. ఈ పేజీని తీసుకుని వాళ్ల వెంట వెళ్లాను. ఇక్కడికి రాగానే నన్ను పట్టుకున్నారు.”

రమేష్‌ కాగితాన్ని పరిశీలించాడు. “ఇందులో ఉన్న పేరు ఎవరిది?”

కిరణ్‌ తులసి వైపు చూశాడు. “కృష్ణారావు సర్పంచ్‌గారిది. రాజ్‌ మనుషులకు డబ్బు పంపిస్తున్నది ఆయనే.”

కొన్ని క్షణాలు తులసి మాట్లాడలేదు. “ఆయన నా దగ్గరకు వచ్చి సహాయం చేస్తానన్నాడు. నా నమ్మకాన్ని వాడుకున్నాడా?”

“ఆధారం లేకుండా ఎవరి మీదా నిర్ణయం తీసుకోవద్దు,” అన్నాడు రమేష్‌.

కిరణ్‌ చిన్న శబ్దపు పరికరాన్ని చూపించాడు. “ఇందులో వాళ్ల మాటలు ఉన్నాయి. వినండి.”

రమేష్‌ పరికరాన్ని ఆన్‌ చేశాడు. గరగర శబ్దం తర్వాత కృష్ణారావు స్వరం వినిపించింది:

“తులసి నన్ను నమ్ముతోంది. డబ్బు తరలించే సమయం రాగానే రాజ్‌కు సంకేతం పంపు. ఆమెకు నిజం తెలిసేలోపు పేజీని తీసేయాలి.”

శబ్దం ఆగిపోయింది.

విజయ్‌ నిశ్శబ్దాన్ని భంగం చేస్తూ, “మేడం, మనం వేసిన వలలో కృష్ణారావు గారు చిక్కినట్టున్నారు,” అన్నాడు.

“వలలో చిక్కింది ఆయన కాదు,” అంది తులసి. “ఆయన వేసిన ముసుగు.”

శివ తల ఊపాడు. “ముసుగు బాగానే ఉంది. కానీ లోపల ఉన్న ముఖం మాత్రం పాత మిల్లు కన్నా ఎక్కువ చీకటిగా ఉంది.”

“నీ చీకటి మాటలు విని గూఢచారికి కూడా భయం వేస్తుంది,” అన్నాడు కిరణ్‌.

“అదే మంచిది. భయపడితే పారిపోతాడు. పారిపోతే వెంబడించాలి. వెంబడిస్తే వ్యాయామం. ఈ రాత్రి అందరికీ ఆరోగ్యం బాగుపడుతుంది.”

తులసి కాగితాన్ని మడిచి తన దగ్గర పెట్టుకుంది. “కృష్ణారావుగారికి మనకు ఏమీ తెలియదని అనిపించాలి. రేపు రాత్రి పాత బంగ్లాలో ఆయనను కలుస్తాను.”

రమేష్‌ వెంటనే అన్నాడు, “మీరు ఒంటరిగా వెళ్లరు.”

“నేను లోపల మాట్లాడతాను. మీరు బయట కాపలా కాస్తారు.”

“తలుపు మూసిన గదిలో మీరు, ఆయన—అది ప్రమాదకరం.”

తులసి అతని వైపు చిరునవ్వుతో చూసింది. “తలుపు మూసుకున్నంత మాత్రాన నిజం మూసుకుపోదు, సర్‌. తాళం మాత్రం నా దగ్గరే ఉంటుంది.”

“మీరు తాళం వేసి నన్ను బయటే ఉంచుతారా?”

“మీరు బయట కాపలా కాస్తారు. లోపలికి ఎవరు రావాలో నేనే నిర్ణయిస్తాను.”

శివ మెల్లగా విజయ్‌తో, “ఈ మాటలు విని కృష్ణారావు లోపలికి వస్తాడో, రమేష్‌ సర్‌ తలుపు పగలగొట్టి లోపలికి వస్తారో చూడాలి,” అన్నాడు.

రమేష్‌ అతనివైపు చూశాడు. “శివా, నీ పని బయట కాపలా.”

“అర్థమైంది సర్‌. తలుపు మూసినా నా చెవులు తెరిచే ఉంటాయి.”

తులసి ఫోన్‌ తీసి కృష్ణారావుకు కాల్‌ చేసింది.

“రేపు రాత్రి పాత బంగ్లాలో కలుద్దాం,” అంది. “మీతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి.”

అవతల నుంచి నవ్వు వినిపించింది. “మీరు పిలిస్తే రావడం కష్టం కాదు తులసీ. కానీ మీ మాటల్లోనే ముళ్లు దాచిపెడతారు.”

“అయితే రేపు జాగ్రత్తగా రండి. నేను అడిగే ప్రశ్నలకు నిజాయితీగా సమాధానం చెప్పండి.”

కృష్ణారావు నవ్వుతూ, “మీరు ప్రశ్నలు అడిగితే సమాధానం చెప్పకుండా ఉండటం కష్టం తులసీ,” అన్నాడు.

“అయితే మీకు సమాధానాలు సిద్ధం చేసుకునే సమయం ఇస్తున్నాను. రేపు రాత్రి తలుపు మూసిన గదిలో కలుద్దాం.”

“తలుపు మూసిన గదిలోనా?”

“అవును. బయట ఎవరూ వినకూడదుగా.”

“మీ మాటను తిరస్కరించడం కష్టం. రేపు కలుద్దాం.”

కృష్ణారావు ఫోన్‌ పెట్టగానే రమేష్‌ తులసివైపు తిరిగాడు. “అతను మీతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలని అనుకుంటున్నాడు. ఇది ప్రమాదకరంగా మారొచ్చు.”

“అతను నిజం దాచడానికి ప్రయత్నిస్తే, అతని మాటల్లోనే చిక్కుకుంటాడు.”

“మీరు ప్రమాదాన్ని చాలా తేలికగా తీసుకుంటారు.”

“తేలికగా కాదు. లెక్కకట్టి.”

రమేష్‌ కాసేపు మౌనంగా ఉండి, “మీరు పిలిచేంతవరకు నేను తలుపు బయటే ఉంటాను,” అన్నాడు.

“అది ఆజ్ఞ.”

“అయితే ఆజ్ఞ పాటిస్తాను. కానీ ఏదైనా తప్పు జరిగితే—”

“తలుపు పగలగొట్టి లోపలికి రండి.”

“అది మొదటి స్పష్టమైన ఆదేశం.”

శివ వెంటనే, “అయితే తలుపు బలంగా ఉండాలి సర్‌. మా దగ్గర మరమ్మతులకు డబ్బు తక్కువ,” అన్నాడు.

అప్పుడే తులసి ఫోన్‌కు మరో సందేశం వచ్చింది. పంపినవారి పేరు లేదు. అందులో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది:

“రేపు బంగ్లాకు వచ్చినప్పుడు, మీ పక్కన ఉన్నవాడిని నమ్మకండి.”

రమేష్‌ సందేశాన్ని చదివి ఆమెవైపు చూశాడు. “ఇది మీకో హెచ్చరికా, లేక మనల్ని విడదీయడానికి వేసిన ఎత్తా?”

తులసి ఫోన్‌ను మూసి, “రేపు తెలుస్తుంది,” అంది.

ఆమె బయటికి నడిచింది. వెనుక గదిలోని పరికరం మాత్రం మళ్లీ ఎర్రగా మెరిసింది. వాళ్లు దాన్ని ఆపేశామని అనుకున్నారు. కానీ ఎవరో ఇంకా వింటున్నారు.

కిరణ్‌ మెల్లగా అన్నాడు, “సర్‌, మనం మిల్లులో ఉన్నప్పుడే వాళ్లకు మన మాటలు ఎలా తెలుస్తున్నాయి?”

రమేష్‌ చీకటిలోకి చూశాడు. “ఎందుకంటే మనలో ఎవరో ఇంకా వాళ్ల వైపు చూస్తున్నారు.”

తులసి తలుపు దగ్గర ఆగింది. “అయితే రేపు బంగ్లాలో తలుపు నేను మూస్తాను. ఎవరు లోపలికి వస్తారో కూడా నేనే నిర్ణయిస్తాను.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: తలుపు అవతల ఎవరు?

పాత బంగ్లా చుట్టూ వాన చినుకులు రాలుతూనే ఉన్నాయి. మేడమీద నుంచి జారిన నీరు రాతి మెట్లపై పడుతూ ఒకే లయలో శబ్దం చేస్తోంది. ముందు గేటు దగ్గర రమేష్‌, శివ కాపలా ఉన్నారు. వెనుక దారి వైపు విజయ్‌ వెళ్లాడు.

తులసి లోపలికి అడుగుపెట్టే ముందు రమేష్‌ ఆమెను ఆపాడు.

“ఏదైనా అనుమానం వస్తే వెంటనే సంకేతం ఇవ్వండి. నేను తలుపు బయటే ఉంటాను.”

“మీరు బయట ఉంటారని నాకు తెలుసు,” అంది తులసి. “కానీ మీ మీద నమ్మకం ఉంచాలా వద్దా అనేది ఇంకా తెలియదు.”

“అది మీ నిర్ణయం. మీ భద్రత మాత్రం నా బాధ్యత.”

“బాధ్యత పేరుతో దగ్గరగా ఉండటం సులభమే సర్‌. దూరంగా నిలబడి కాపలా కాయడం కొంచెం కష్టం.”

రమేష్‌ చిన్నగా నవ్వాడు. “మీరు లోపలికి వెళ్లండి. నా దృష్టి తలుపు మీదే ఉంటుంది.”

తులసి గాఢమైన ఆకుపచ్చ చీర కట్టుకుంది. బంగారు అంచు దీపపు వెలుగులో మెరిసింది. లోతైన మెడ జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాల పైవంపును మితంగా చూపిస్తోంది. చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని, ఆమె తలుపు తెరిచి లోపలికి వెళ్లింది.

గదిలో పాత గడియారం టిక్‌టిక్‌మంటూ నడుస్తోంది. బల్లపై రెండు కాఫీ కప్పులు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. తులసి కిటికీ తెర వెనుక చిన్న పరికరం ఉందో లేదో చూసి, ఏమీ కనపడకపోవడంతో కుర్చీలో కూర్చుంది.

కాసేపటికే కృష్ణారావు వచ్చాడు. అతని చేతిలో గొడుగు ఉంది; ముఖంలో మాత్రం ఆత్మవిశ్వాసం. తలుపు మూసి ఆమె ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.

“మీరు పిలిచినప్పుడు రాకుండా ఉండగలనా తులసీ?” అన్నాడు.

“రాకపోతే తలుపు తెరిచి ఉంచేదాన్ని,” అంది ఆమె.

“తలుపు తెరిచి ఉంచితే మాటలు బయటికి వెళ్తాయి.”

“తలుపు మూసినా నిజం బయటికి వెళ్లకుండా ఆపలేం.”

కృష్ణారావు కాఫీ కప్పు అందుకున్నాడు. “మీ మాటల్లో ఎప్పుడూ రెండు అర్థాలుంటాయి.”

“ఒకటి మీకు వినిపించేది. ఇంకొకటి మీరు వినాలని కోరుకునేది.”

అతను నవ్వాడు. “అయితే ఈ రాత్రి ఏ అర్థం వినాలి?”

“మీరు రాజ్‌కు ఎందుకు డబ్బు పంపారో చెప్పండి.”

కృష్ణారావు కప్పును బల్లపై పెట్టాడు. నవ్వు మాయమైంది. “మీకు ఎవరో తప్పు సమాచారం ఇచ్చారు.”

“మీ స్వరమే ఆ పరికరంలో వినిపించింది.”

“స్వరం నాదే కావచ్చు. కానీ మాటల్ని కలిపి వినిపించవచ్చు.”

తులసి తన ఫోన్‌ను బల్లపై పెట్టి, కిరణ్‌ తెచ్చిన రికార్డింగ్‌ను వినిపించింది. కృష్ణారావు ముఖం గట్టిపడింది. గదిలో అతని స్వరం మళ్లీ వినిపించింది: “తులసి నన్ను నమ్ముతోంది. డబ్బు తరలించే సమయం రాగానే రాజ్‌కు సంకేతం పంపు.”

రికార్డింగ్‌ ఆగగానే తులసి అంది, “ఇప్పుడు కూడా అది మీ స్వరం కాదంటారా?”

కృష్ణారావు కాసేపు మౌనంగా ఉండి, “ఆ డబ్బు రాజ్‌కు చేరింది నిజమే. కానీ మీపై దాడి చేయించడానికి కాదు,” అన్నాడు.

“మరి ఎందుకు?”

“నా భూముల పత్రాలు అతని దగ్గర ఉన్నాయి. అవి బయటపడితే నా పేరు పోతుంది. అతను బెదిరించాడు. నేను డబ్బు ఇచ్చి పత్రాలు తిరిగి తెచ్చుకోవాలనుకున్నాను.”

“ఒక అబద్ధాన్ని కాపాడుకోవడానికి మరో అబద్ధం చెప్పారు.”

“అవును. కానీ మీ ఇంట్లో ఆ పరికరం నేను పెట్టించలేదు.”

తులసి కనుబొమ్మలు ముడిచింది. “ఎవరు పెట్టించారు?”

అతను సమాధానం చెప్పేలోపు, తలుపు బయట అడుగుల శబ్దం వినిపించింది. రమేష్‌ బయట నుంచి, “మేడం, అంతా బాగానే ఉందా?” అని అడిగాడు.

“బాగానే ఉంది సర్‌. తలుపు దగ్గరే ఉండండి,” అంది తులసి.

కృష్ణారావు స్వరం తగ్గించాడు. “మీ పక్కనే ఉన్నవాడిని నమ్మకండి అన్న సందేశం గుర్తుందా?”

తులసి అతని ముఖాన్ని గమనించింది. “దాని గురించి మీకు ఎలా తెలుసు?”

అతను సమాధానం చెప్పలేదు. బదులుగా తన కోటు లోపలి జేబులోంచి చిన్న తాళంచెవి తీసి బల్లపై పెట్టాడు.

“ఈ బంగ్లాలో ఒక రహస్య గది ఉంది. పరికరం అక్కడి నుంచి పనిచేస్తోంది. తాళం ఇది.”

తులసి తాళంచెవిని తీసుకుంది. “నిజం చెప్పడానికి ఇంతసేపు ఎందుకు పట్టింది?”

“మీరు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పాలనుకున్నాను. కానీ మీ చూపు ముందు మాటలు తడబడతాయని ముందే చెప్పానుగా.”

“అది పొగడ్తా, లేక తప్పించుకునే మార్గమా?”

“రెండూ అయితే?”

“అప్పుడు మీకు కాఫీ చల్లారిపోయేలోపు సమాధానం చెప్పాలి.”

అప్పుడే బయట శివ అరచాడు. “సర్‌! వెనుక దారి నుంచి ఎవరో పారిపోతున్నారు!”

తలుపు తెరిచి రమేష్‌ లోపలికి చూశాడు. “విజయ్‌ అతని వెనుక వెళ్లాడు. మనం కూడా—”

“ఒక్క నిమిషం,” అంది తులసి. “ముందు ఈ తాళం ఏ తలుపు తెరుస్తుందో చూద్దాం.”

కృష్ణారావు లేచి, గోడపై వేలాడుతున్న పాత చిత్రాన్ని పక్కకు జరిపాడు. వెనుక చిన్న ఇనుప తలుపు కనిపించింది. తాళంచెవి తిప్పగానే అది నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.

లోపల గది ఖాళీగా ఉంది. గోడ మూలలో మాత్రం తాజాగా వెలిగిన చిన్న ఎర్ర దీపం కనిపించింది. దాని పక్కన ఒక ఫోన్‌ మోగుతోంది.

ఆమె ఫోన్‌ తెరపై రమేష్‌ పేరు మెరిసింది. అతను తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడని ఆమెకు తెలుసు; అతని జేబులోని ఫోన్‌ మాత్రం నిశ్శబ్దంగా ఉంది. రమేష్‌ ఆమె ముఖంలో మార్పు గమనించాడు.

“ఏమైంది?” అని అడిగాడు.

తులసి కాల్‌ అందుకుంది. అవతల నుంచి అదే స్వరం వినిపించింది—

“తులసి… తలుపు బయట ఉన్న రమేష్‌ను లోపలికి రానివ్వకు.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ఎవరి గొంతు?

“తులసి… తలుపు బయట ఉన్న రమేష్‌ను లోపలికి రానివ్వకు.”

ఫోన్‌లో వినిపించిన స్వరం గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చింది. తులసి ఫోన్‌ను చెవి దగ్గర నుంచి దించి, తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉన్న రమేష్‌ను చూసింది. అతని ముఖంలో కోపం లేదు; జాగ్రత్త మాత్రమే కనిపించింది.

“మేడం, ఏమైంది?” అని అడిగాడు రమేష్‌.

“మీ గొంతే వినిపించింది.”

“నా గొంతా?”

తులసి ఫోన్‌ను స్పీకర్‌లో పెట్టింది. అవతలి వైపు మౌనం. కాసేపటికి అదే హెచ్చరిక మళ్లీ వినిపించింది. ఈసారి మాటల చివర చిన్న గరగర శబ్దం కూడా తోడైంది.

రమేష్‌ వెంటనే అన్నాడు, “ఇది ప్రత్యక్ష కాల్‌ కాదు. ముందే రికార్డు చేసిన స్వరం.”

“అది మీకు ఎలా తెలుసు?”

“నేను మాట్లాడేటప్పుడు చివర్లో గొంతు సవరించుకుంటాను. ఈ రికార్డులో అదే శబ్దం రెండుసార్లు వినిపిస్తోంది. ఎవరో మన మాటలు విని, నా గొంతును కాపీ చేశారు.”

కృష్ణారావు గోడలోని చిన్న తలుపు వైపు చూపించాడు. “ఈ గదిలో పాత శబ్ద పరికరం ఉంది. దాన్ని ఎవరో మళ్లీ ఆన్‌ చేసి ఉండాలి.”

“అయితే ఎవరు?” అంది తులసి.

“తెలుసుకోవాలంటే లోపలికి వెళ్లాలి,” అన్నాడు రమేష్‌.

తులసి తాళంచెవిని బిగించి పట్టుకుంది. “ఈసారి అందరం కలిసి వెళ్దాం. ఎవరి గొంతు వినిపించినా, ఎవరి మాటలు నమ్మాలో మనమే నిర్ణయిస్తాం.”

శివ తలుపు దగ్గర నిలబడి, “నాకు ఒకటే భయం మేడం. లోపల ఇంకో తలుపు ఉంటే దాన్ని పగలగొట్టే పని మళ్లీ నాకే ఇస్తారు,” అన్నాడు.

“ఈసారి తలుపు బాగుంటే నీకు సెలవు,” అంది తులసి.

“తలుపు పగలగొట్టకపోతే నా జీతం తగ్గించరు కదా?”

“తలుపు పగలగొట్టకపోతే నీ జీతం అలాగే ఉంటుంది. పగలగొడితే మరమ్మతుల ఖర్చు నీ జీతం నుంచి.”

“అయితే ఈ రాత్రి నేను తలుపుల్ని ప్రేమగా చూస్తాను మేడం.”

గదిలోని రహస్య తలుపు తెరిచారు. లోపల చిన్న బల్ల, పాత తీగలు, దుమ్ముపట్టిన రికార్డు పరికరం ఉన్నాయి. గోడకు ఆనించిన కుర్చీపై వాన చినుకులు పడినట్టు తడి మరకలు కనిపించాయి. ఎవరో కాసేపటి క్రితమే అక్కడ కూర్చున్నట్టు ఉంది.

విజయ్‌ బల్ల కింద వంగి చూసాడు. “ఇక్కడి నుంచి వెనుక గదికి మరో తీగ వెళ్తోంది.”

“అంటే ఆ పరికరం మన మాటలు రికార్డు చేస్తోంది,” అన్నాడు రమేష్‌.

కృష్ణారావు తల ఊపాడు. “ఈ బంగ్లాను నా మామగారు కట్టించారు. గ్రామ సభలు బయటికి వినిపించకుండా ఉండాలని ఈ గది పెట్టించారట. ఎన్నో ఏళ్లుగా దీన్ని ఎవరూ వాడలేదు.”

తులసి అతన్ని చూసింది. “అయితే ఇక్కడి తాళం మీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?”

“పాత తాళాల గుత్తి నా దగ్గరే ఉంది. కానీ ఈ పరికరం ఎవరు మళ్లీ బాగుచేశారో నాకు తెలియదు.”

రమేష్‌ తీగను అనుసరించి పక్క గదికి వెళ్లాడు. అక్కడి కిటికీ తెరిచి ఉంది. బయట బురదలో తాజా అడుగుల ముద్రలు కనిపించాయి.

“ఎవరో ఇప్పుడే వెళ్లారు,” అన్నాడు విజయ్‌.

వెనుక నుంచి శివ గట్టిగా పిలిచాడు. “వెళ్లలేదు సర్‌! గోడ దాటబోతున్నాడు.”

శివ వెనుక తోటలోకి పరుగెత్తాడు. రమేష్‌, విజయ్‌ కూడా వెంటపడ్డారు. తులసి కిటికీ దగ్గరే నిలబడి, తలుపు దగ్గరున్న కృష్ణారావును గమనించింది.

“మీరు బయటికి వెళ్లకండి,” అంది ఆమె.

“నేను పారిపోతానని అనుకుంటున్నారా?”

“ఇప్పటివరకు మీరు చెప్పిన మాటలన్నీ సగం నిజాలే. పూర్తి నిజం చెప్పే వరకు ఎవరినీ ఒంటరిగా వదలను.”

అతను చిరునవ్వు నవ్వాడు. “మీరు తాళం వేసి ఉంచితే బయటికి వెళ్లే దారి ఎక్కడుంటుంది?”

“కొన్ని దారులు తాళంతో మూసుకుపోతాయి. కొన్ని అబద్ధాలతో.”

“మరి మీ దగ్గరకు వచ్చే దారి?”

“అది అనుమతితోనే తెరుచుకుంటుంది.”

కృష్ణారావు నవ్వు కాసేపు నిలిచిపోయింది. “మీరు గదిలోకి రమ్మంటారు, కానీ ఒక్క అడుగు ముందుకేస్తే ప్రశ్నలతో చుట్టేస్తారు.”

“మీకు గదిలోకి రావడమే ఇష్టం అనుకున్నాను.”

“గది ఏదైనా, మీ మాటలు ఉంటే కూర్చోవడానికి సిద్ధమే.”

“అయితే కూర్చోండి. ప్రశ్నలు ఇంకా పూర్తికాలేదు.”

బయట నుంచి శివ అరుపు వినిపించింది. “పట్టుకున్నాం!”

కొన్ని నిమిషాల్లో రమేష్‌ ఒక వ్యక్తిని లోపలికి తీసుకొచ్చాడు. వానలో తడిసిన యూనిఫాం, జేబులో నుంచి బయటకు కనిపిస్తున్న గుర్తింపు కార్డు—అతను రమేష్‌ స్టేషన్‌లో పనిచేసే ఉపనిరీక్షకుడు సురేష్‌.

“మీరు ఇక్కడేం చేస్తున్నారు?” అని రమేష్‌ గట్టిగా అడిగాడు.

సురేష్‌ ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, “సర్‌, ఈ బంగ్లా నుంచి సంకేతం వస్తోందని సమాచారం వచ్చింది. దాన్ని ఆపడానికి వచ్చాను. కానీ బయట ఎవరో నన్ను చూసి పారిపోయారు. వాళ్ల వెనుక వెళ్లాను,” అన్నాడు.

కృష్ణారావు వెంటనే అన్నాడు, “ఇతను అబద్ధం చెబుతున్నాడు. నా దగ్గరున్న తాళాల సంగతి ఇతనికి ఎలా తెలుసు?”

సురేష్‌ అతని వైపు తిరిగాడు. “మీ పాత పనుల రికార్డులు స్టేషన్‌లో ఉన్నాయి. వాటిని ఎవరో తీసుకెళ్లారు. నేను వెతుకుతున్నది అదే.”

రమేష్‌ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు. “నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు?”

“సర్‌, మీ ఫోన్‌ నుంచి వచ్చిన ఆదేశమే—ఎవరితోనూ చెప్పొద్దని.”

గదిలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. తులసి చూపు రమేష్‌పై నిలిచింది.

“మీరు ఆదేశించారా?”

“లేదు,” అన్నాడు రమేష్‌. “నా ఫోన్‌ నుంచి వచ్చిన ప్రతి మాట నాదే అనుకోవద్దు. నా స్వరాన్ని కూడా వాడుతున్నారు.”

శివ సురేష్‌ జేబులోని ఫోన్‌ను తీసి బల్లపై పెట్టాడు. తెరపై కొత్త సందేశం మెరిసింది. పంపినవారి పేరు “రమేష్‌ సర్‌”.

“ఇంకో ఆదేశమా?” అని శివ అడిగాడు.

తులసి సందేశాన్ని తెరిచింది. అందులో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది:

“వాళ్లలో ఎవ్వరినీ నమ్మకు. అసలు రమేష్‌ ఇంకా బంగ్లా బయటే ఉన్నాడు.”

అందరి చూపులూ ఒకేసారి రమేష్‌ వైపు తిరిగాయి. అతను తలుపు దగ్గరే నిలబడి ఉన్నాడు. అతని చేతిలోని ఫోన్‌ ఆఫ్‌లో ఉంది.

తులసి మెల్లగా వెనక్కి అడుగు వేసింది. “అయితే ఇప్పటివరకు మనతో ఉన్నది ఎవరు?”

రమేష్‌ చేతులు పైకెత్తాడు. “నేనే రమేష్‌.”

సురేష్‌ అతని ముఖాన్ని పరిశీలించి, “సర్‌, మీకు ఎడమ కనుబొమ్మ దగ్గర చిన్న మచ్చ ఉంది. ఈ వ్యక్తికి లేదు,” అన్నాడు.

తులసి ఆ ముఖాన్ని నిశితంగా చూసింది. వెలుగు ఒక్కసారి మెరిసి ఆరిపోయింది. ఆ చీకటిలో తలుపు బలంగా మూసుకుంది.

వెంటనే శివ స్వరం వినిపించింది: “మేడం, రమేష్‌ సర్‌ బయట ఉన్నారు!”

గదిలో నిలబడ్డ వ్యక్తి మాత్రం రమేష్‌ స్వరంతో నవ్వాడు.

“ఇప్పుడు ఎవరిని నమ్ముతారో చూద్దాం.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ముసుగు వెనుక ముఖం

“ఇప్పుడు ఎవరిని నమ్ముతారో చూద్దాం.”

ఆ మాటతో గదిలోని గాలి కూడా క్షణం నిలిచినట్టయింది. తులసి ఫోన్‌ను బల్లపై ఉంచి, తలుపు దగ్గర ఉన్న వ్యక్తిని జాగ్రత్తగా గమనించింది. వాన నీరు అతని భుజాలపై జారుతోంది. ముఖం రమేష్‌దే. స్వరం కూడా రమేష్‌దే. కానీ ఎడమ కనుబొమ్మ పక్కన ఉండాల్సిన చిన్న మచ్చ మాత్రం కనిపించలేదు.

బయట నుంచి మళ్లీ తలుపు తట్టారు.

“తులసి, నేనే రమేష్‌. తలుపు తెరవండి,” అని బయటివాడు అన్నాడు.

లోపలివాడు వెంటనే అదే స్వరంతో, “అతన్ని నమ్మకండి. నేను చెప్పేది వినండి,” అన్నాడు.

శివ సురేష్‌ దగ్గర నిలబడి, “ఇద్దరిలో ఒకరు నిజమైన సర్‌. ఇంకొకరు ఆయన గొంతు అద్దెకు తీసుకున్నట్టు ఉన్నారు,” అన్నాడు.

“అద్దెకు తీసుకుంటే రసీదు కూడా ఉండాలి కదా,” అంది తులసి. “దాన్ని వెతుకు.”

లోపలివాడు వెనక్కి అడుగు వేశాడు. “నన్ను అనుమానించడం మీకు అలవాటే తులసీ. కానీ ఈ రాత్రి మీరే ప్రమాదంలో పడతారు.”

“నిజమైన రమేష్‌ కూడా ఇలాగే హెచ్చరిస్తాడు,” అంది ఆమె. “కానీ ఆయన బెదిరించరు.”

“అయితే తలుపు తెరిచి చూడు.”

“తలుపులు తెరవడం నాకు తెలుసు. ఎవరికోసం తెరవాలో కూడా తెలుసు.”

తులసి బల్లపై ఉన్న చిన్న అద్దాన్ని తీసుకుని అతని ముఖం వైపు తిప్పింది. వెలుగు పడగానే ముక్కు పక్కన పలుచని అంటుకునే గీత కనిపించింది. అది ముఖానికి వేసుకున్న పలుచని ముసుగు అంచు.

“నీకు నా రూపం వచ్చిందేమో,” అంది తులసి, “కానీ నా ఇంటి తలుపు తాళం మాత్రం రాలేదు.”

లోపలివాడు ఒక్కసారిగా ఆమె వైపు దూసుకొచ్చాడు. శివ మధ్యలోకి వచ్చి అతని దారిని అడ్డుకున్నాడు. చిన్నపాటి తోపులాటలో అతని ముఖంపై ఉన్న ముసుగు సగం ఊడిపోయింది. కృష్ణారావు వెనక్కి జరిగి కుర్చీకి తగిలాడు.

“అయ్యో!” అంటూ శివ కుర్చీని పట్టుకున్నాడు. “ఈ బంగ్లాలో అందరూ తలుపులే పగలగొడుతున్నారు. కుర్చీని మాత్రం ఎవరు కాపాడతారు?”

“నీ కుర్చీ బాధ తర్వాత చూద్దాం,” అంది తులసి. “ముందు ఇతని ముఖం చూడు.”

తలుపు అవతల నుంచి రమేష్‌ స్వరం మళ్లీ వినిపించింది. “సురేష్‌, అతని ఎడమ చెయ్యి దగ్గర చిన్న మచ్చ ఉంటుంది. జాగ్రత్తగా చూడండి.”

సురేష్‌ ముందుకు వెళ్లి నకిలీ రమేష్‌ చేతిని పట్టుకున్నాడు. మణికట్టు దగ్గర నల్లటి రంగుతో వేసిన గుర్తు చెమటకు చెరిగిపోతోంది. అతను చెయ్యి వెనక్కి లాగాడు.

“వేషం వేసుకోవడానికి ఇంత కష్టం పడ్డావు,” అంది తులసి. “ఒక మచ్చను కూడా సరిగ్గా గీయలేకపోయావా?”

శివ అతన్ని అదుపులోకి తీసుకున్నాడు. తలుపు తెరిచి నిజమైన రమేష్‌ను లోపలికి రానిచ్చారు. అతని ఎడమ కనుబొమ్మ పక్కన ఉన్న మచ్చ స్పష్టంగా కనిపించింది. తులసి అతన్ని కొన్ని క్షణాలు చూసి, ఆ తర్వాతే పక్కకు తప్పుకుంది.

“ఇప్పుడు నమ్ముతున్నారా?” అన్నాడు రమేష్‌.

“మీ మచ్చను నమ్ముతున్నాను. మీ మాటలను ఇంకా పరీక్షించాలి.”

“ఆ పరీక్ష ఎప్పుడు ముగుస్తుంది?”

“మీరు నిజం చెప్పడం మొదలుపెట్టినప్పుడు.”

“అయితే ఈ రాత్రి నాకు నిద్ర ఉండదన్నమాట.”

“నిజం చెప్పేవారికి నిద్ర వస్తుంది. అబద్ధం చెప్పేవారికి కాపలా.”

కృష్ణారావు పట్టుబడిన వ్యక్తిని చూసి, “ఇతను ఎవరు? నా బంగ్లాలోకి ఎలా వచ్చాడు?” అని అడిగాడు.

సురేష్‌ అతని జేబులు తనిఖీ చేసి ఒక గుర్తింపు కార్డు, రెండు ఫోన్లు బయటకు తీశాడు. “ఇతని అసలు పేరు మధు. కొంతకాలం నాటకబృందంలో పనిచేశాడు. గొంతు మార్చి మాట్లాడటం, ముఖానికి ముసుగు వేసుకోవడం ఇతని పని.”

మధు నవ్వాడు. “మీరు అనుకున్నంత తెలివైనవాడిని కాదు నేను. నాకు చెప్పిన పని చేశాను.”

“ఎవరు చెప్పిన పని?” అడిగాడు రమేష్‌.

“రాజ్‌ మనిషి. పేరు చెప్పలేదు. డబ్బు ఇచ్చాడు. రమేష్‌ సర్‌లా కనిపించి, తులసి మేడం ఎవరిని నమ్ముతుందో చూడమన్నాడు.”

తులసి అతని దగ్గరున్న ఫోన్‌ను తీసుకుంది. అందులో ఆమె ఇంటి గది, పాత మిల్లు, బంగ్లా—మూడు చోట్ల తీసిన చిత్రాలు ఉన్నాయి. చివరి చిత్రంలో మాత్రం విజయ్‌ కనిపించాడు. అతను వెనుక తోటలో ఎవరోతో మాట్లాడుతున్నాడు.

“ఈ చిత్రం ఎప్పుడు తీశావు?” అంది తులసి.

మధు పెదవి కొరికాడు. “నేను తీయలేదు. నాకు పంపించారు.”

విజయ్‌ ఎక్కడున్నాడో తెలుసుకోవడానికి రమేష్‌ వెంటనే కాల్‌ చేశాడు. మొదటి కాల్‌ ఎత్తలేదు. రెండోసారి కూడా సమాధానం లేదు. మూడోసారి ఫోన్‌ ఆఫ్‌ అయిపోయింది.

శివ తల గోక్కున్నాడు. “ఈ రాత్రి ఫోన్లు కూడా మనుషుల్లా ప్రవర్తిస్తున్నాయి. ఎవరికీ అడిగితే సమాధానం లేదు.”

తులసి చిత్రాన్ని మళ్లీ చూసింది. విజయ్‌ పక్కన నిలబడి ఉన్న వ్యక్తి ముఖం స్పష్టంగా కనిపించలేదు. కానీ అతని చేతిలో అదే ఎర్ర దీపం ఉన్న చిన్న పరికరం ఉంది.

“విజయ్‌ మనవాడా, వాళ్లవాడా?” అని కృష్ణారావు మెల్లగా అడిగాడు.

తులసి చూపు చల్లబడింది. “అది తెలుసుకునేలోపు ఎవరి మీదా తీర్పు చెప్పను.”

అప్పుడే ఆమె ఫోన్‌కు సందేశం వచ్చింది. పంపినవారి పేరు “విజయ్‌”. అందులో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది:

“మేడం, రమేష్‌ సర్‌ను ఒంటరిగా కలవండి. మిగతావాళ్లను బయటికి పంపండి.”

తులసి ఫోన్‌ను మూసి రమేష్‌వైపు చూసింది. అతను ఏమీ మాట్లాడలేదు.

ఆమె నెమ్మదిగా అడిగింది, “ఇది విజయ్‌ పంపాడా, లేక మీ గొంతు తర్వాత అతని పేరూ ఎవరో వాడుతున్నారా?”

బంగ్లాలోని పాత గడియారం ఒక్కసారి మోగింది. దాని వెంటనే వెనుక గదిలోని ఎర్ర దీపం వెలిగింది.

రమేష్‌ తలుపు వైపు తిరిగాడు. “అక్కడ ఇంకెవరో ఉన్నారు.”

తులసి తన చీరకొంగును సరిచేసుకుని, “ఈసారి తలుపు నేను తెరుస్తాను,” అంది.

కానీ తాళం చెవి ఆమె చేతిలో లేదు.

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: తాళం లేని తలుపు

“కానీ తాళం చెవి ఆమె చేతిలో లేదు.”

తులసి ఖాళీగా ఉన్న అరచేతిని చూసింది. కొద్దిసేపటి క్రితమే ఆ తాళంచెవి ఆమె దగ్గర ఉంది. మధును అదుపులోకి తీసుకున్న గందరగోళంలో అది ఎక్కడ పడిందో ఎవరికీ తెలియలేదు.

“ఎవరూ కదలకండి,” అన్నాడు రమేష్‌. “ఈ గదిలో ఉన్న ప్రతి వస్తువును ఒక్కొక్కటిగా చూడాలి.”

శివ తన జేబులు తడుముకున్నాడు. “నా దగ్గర తాడు, పాత రుమాలు, అరటి తొక్క మాత్రమే ఉన్నాయి సర్‌. తాళంచెవి ఉంటే నా జీతం పెరిగేదేమో.”

“అరటి తొక్క ఎందుకు?” అడిగింది తులసి.

“చీకట్లో ఎవరో పారిపోతే జారి పడతారేమోనని.”

“ముందు నువ్వే జారిపడకుండా దాన్ని బయటపడేయి.”

శివ తొక్కను కిటికీ బయటకు విసిరాడు. అది నేరుగా సురేష్‌ బూటు దగ్గర పడింది. సురేష్‌ కిందికి చూసి, “ఈ రాత్రి నేరస్థుల కంటే ఈ తొక్కే ఎక్కువ ప్రమాదంగా ఉంది,” అన్నాడు.

గోడ మూలలోని ఎర్ర దీపం మూడుసార్లు వెలిగి ఆరిపోయింది. వెంటనే పాత శబ్ద పరికరం నుంచి చప్పుడు వినిపించింది. మొదట గరగర శబ్దం, తర్వాత విజయ్‌ స్వరం.

“మేడం, నన్ను వెతకకండి. నేను ఎక్కడ ఉన్నానో మీకు తెలిసినా, అక్కడికి రావద్దు.”

రమేష్‌ పరికరం దగ్గరకు వెళ్లాడు. “ఇది ప్రత్యక్షంగా వినిపిస్తున్నదా, లేక పాత రికార్డా?”

సురేష్‌ తీగలను పరిశీలించాడు. “ఇప్పుడు సంకేతం వస్తోంది సర్‌. కానీ స్వరం పాతదా కొత్తదా చెప్పడానికి ఇంకో పరికరం కావాలి.”

తులసి పరికరాన్ని ఆపేసింది. “ఆ స్వరం నిజమైనదైనా, నకిలీదైనా, అతను చెప్పిన మాటలతోనే మనం నిర్ణయం తీసుకోం.”

“అతను మీకు నమ్మకమైనవాడని అనుకుంటున్నారా?” అడిగాడు కృష్ణారావు.

“నమ్మకం అంటే కళ్లుమూసుకుని వెంబడించడం కాదు. అతని మాటలకు ఆధారం వెతకడం.”

రమేష్‌ ఆమె పక్కన నిలబడ్డాడు. “మీరు లోపలికి వెళ్తే నేను మీతో వస్తాను.”

“మీరు బయటే కాపలా కాస్తానన్నారు.”

“ఆ మాట నకిలీ రమేష్‌ ఇచ్చిన సందేశంలో ఉంది. దాన్ని ఇక నమ్మాల్సిన అవసరం లేదు.”

“అయితే ఇప్పుడు ఏది నమ్మాలి?”

“మీరు నిర్ణయించండి.”

తులసి అతని వైపు తిరిగి నవ్వింది. “మీరు ఇంత దగ్గరగా నిలబడితే నా నిర్ణయాలు కొంచెం ఆలస్యమవుతాయి.”

“అది ప్రమాదమా?”

“కాదు. కానీ మీరు కాపలా కాస్తున్నారా, లేక నా దృష్టిని కాపలా కాస్తున్నారా అనేది తేల్చుకోవాలి.”

రమేష్‌ నవ్వాడు. “రెండోది అయితే జీతం పెరుగుతుందా?”

“ముందు పని సరిగ్గా చేయండి. తర్వాత బహుమతి గురించి మాట్లాడుకుందాం.”

“అది కూడా ఒక ఆజ్ఞేనా?”

“మీకు నచ్చినట్టే అర్థం చేసుకోండి, సర్‌.”

శివ దగ్గుతూ, “ఇద్దరూ మాటలతో తలుపు తెరవబోతే, నేను బయటికి వెళ్లి తాళం వెతుకుతాను,” అన్నాడు.

వాళ్లు గోడలోని రహస్య తలుపు చుట్టూ వెతికారు. తాళంచెవి పడే అవకాశం ఉన్న నేలపై బురద లేదు. కానీ గోడ అడుగున చిన్న గీత కనిపించింది. కృష్ణారావు పాత చిత్రాన్ని పక్కకు జరిపి, చెక్క పలకను నొక్కాడు. ఒక మూల కొద్దిగా కదిలింది.

“ఇక్కడ మరో తాళం పెట్టే చోటుంది,” అన్నాడు.

“అంటే తాళం చెవి పోయినా, తలుపు తెరుచుకుంటుందా?” అడిగాడు శివ.

“ఇది తాళం కాదు. లోపలి గడియ,” అన్నాడు రమేష్‌. “ఎవరో బయట నుంచి తెరవకుండా ఉండటానికి పెట్టారు.”

తులసి పలకను నొక్కింది. గోడలోని తలుపు మెల్లగా తెరుచుకుంది. లోపల చిన్న గది. బల్లపై పాత టెలిఫోన్‌, రెండు ఫోన్లు, మడిచిన కాగితం ఉన్నాయి. కాగితంపై విజయ్‌ చేతిరాతలా కనిపించే ఒక వాక్యం ఉంది:

“నమ్మకం ఉన్నవాడిని పరీక్షించవద్దు. పరీక్షించాల్సినవాడిని నమ్మవద్దు.”

“ఇది విజయ్‌ రాతేనా?” అడిగాడు రమేష్‌.

తులసి కాగితాన్ని తిప్పి చూసింది. చివర్లో చిన్న గుర్తు ఉంది—విజయ్‌ ప్రతి సందేశం చివర పెట్టే మూడు చుక్కలు.

“రాతను నకిలీ చేయవచ్చు,” అంది ఆమె. “కానీ ఈ మూడు చుక్కలు అతనికి ఒక అలవాటు. వాటిని ఎవరు గమనించారో తెలుసుకోవాలి.”

సురేష్‌ ఫోన్లలో ఒకదాన్ని ఆన్‌ చేశాడు. తెరపై విజయ్‌ పేరుతో పంపిన సందేశాల జాబితా ఉంది. చివరి సందేశం అదే: “మేడం, రమేష్‌ సర్‌ను ఒంటరిగా కలవండి. మిగతావాళ్లను బయటికి పంపండి.”

రమేష్‌ ముఖం గంభీరమైంది. “ఇది మనల్ని విడగొట్టడానికి వేసిన ఎత్తు.”

“లేదా విజయ్‌ నిజంగానే సహాయం అడుగుతున్నాడు,” అంది తులసి. “రెండు అవకాశాలకూ సిద్ధంగా ఉండాలి.”

కృష్ణారావు ఫోన్‌లో ఉన్న మరో సంఖ్యను చూసి, “ఈ నంబరు నా దగ్గరికి కూడా సందేశాలు పంపింది,” అన్నాడు.

“మీకు ఎందుకు చెప్పలేదు?” అడిగింది తులసి.

“మీరు నన్ను నమ్మరని అనుకున్నాను.”

“మీరు నిజం చెప్పకపోతే నమ్మడం ఎలా?”

“అయితే ఇప్పుడే చెబుతున్నాను. ఈ నంబరు నుంచి నాకు వచ్చిన సందేశం ఒక్కటే—‘రేపు ఉదయం నూనె మిల్లు వెనుక ఉన్న పాత బావి దగ్గరకు ఒంటరిగా రండి.’”

శివ వెంటనే అన్నాడు, “ఒంటరిగా రమ్మంటే ఎవరూ ఒంటరిగా వెళ్లకూడదు. ఇది చిన్నప్పుడే నేర్చుకున్నాను. మా ఊరి చెరువు దగ్గర కూడా అలాగే పిలిచి, నన్ను చేపల వలలో పడేశారు.”

“నువ్వు చేపల వలలో పడ్డావా?” అడిగాడు విజయ్‌ గుర్తుకు వచ్చినట్టు తులసి.

“చేపలు మాత్రం తప్పించుకున్నాయి మేడం. నేను మాత్రం రెండు గంటలు వలతోనే తిరిగాను.”

రమేష్‌ మడిచిన కాగితాన్ని తన జేబులో పెట్టుకున్నాడు. “రేపు ఉదయం బావి దగ్గరకు మనమందరం వెళ్దాం. ఎవరూ ఒంటరిగా వెళ్లరు.”

తులసి అతని చేతిని ఆపింది. “అతను మనల్ని విడగొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. మనం ఒకచోట చేరితే ఇంకోచోట ఏమి జరుగుతుందో తెలియదు.”

ఆమె బల్లపై ఉన్న పాత టెలిఫోన్‌ను ఎత్తుకుంది. తీగ తెగిపోయినా, దాని పక్కన చిన్న దీపం వెలిగింది. ఫోన్‌ నుంచి తక్కువ శబ్దంతో విజయ్‌ స్వరం వినిపించింది:

“మేడం, తాళంచెవి మీ దగ్గర లేదని నాకు తెలుసు. కానీ తలుపు తెరవడానికి తాళం అవసరం లేదు.”

తులసి వెనక్కి తిరిగి గోడను చూసింది. వారి వెనుక ఉన్న రహస్య తలుపు మెల్లగా మూసుకుపోతోంది.

శివ దాని వైపు పరుగెత్తాడు. “ఈసారి తలుపు పగలగొట్టకూడదని మాటిచ్చాను. కానీ తలుపే మనల్ని బంధిస్తే నా మాట వెనక్కి తీసుకుంటాను!”

రమేష్‌ ముందుకు వచ్చి తలుపు అడ్డుకున్నాడు. తులసి అతని భుజం దగ్గర నిలబడి, స్వరం తగ్గించింది.

“మీరు తలుపు ఆపండి, సర్‌. లోపల ఎవరు ఉన్నారో నేను చూస్తాను.”

“మీరు ఒంటరిగా వెళ్లరు.”

“మరి నా వెనుకే ఉండండి. కానీ ఈసారి మీ నీడను కూడా నేను గమనిస్తాను.”

తలుపు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. దాని అవతల నుంచి మూడు సార్లు తట్టారు.

అది విజయ్‌ సంకేతం.

కానీ తులసి చేతిలో ఇంకా తాళంచెవి లేదు.