Thriller థ్రిల్లర్ & సస్పెన్స్ కథలు - తోడేలు

[k3vv3]

"సార్. అంజలి అనే వ్యక్తి మిమ్మల్ని కలవడానికి వచ్చారు, అఖిల్‌తో పాటు" అని కానిస్టేబుల్ అన్నాడు, దానికి రవీందర్, "వాళ్ళను లోపలికి రమ్మని చెప్పండి." వారు లోపలికి వెళ్లి, "సార్. గత కొన్ని వారాలుగా అపరిచితుడు వీడియో టేపును ఇలా పంపుతున్నాడు సార్" అని చెప్పే రెండు వీడియో టేపులను ప్రదర్శిస్తారు.
 
  "ఎవరో మమ్మల్ని వెంబడిస్తున్నారని మాకు అనుమానం ఉంది సార్" అని అంజలి చెప్పగా, దానికి రవీందర్, "మేడమ్. ఈ రోజు టెక్నాలజీ పెరిగింది. టెక్నాలజీ పెరుగుతున్న కొద్దీ నేరాలు పెరిగాయి." అతను సైబర్ క్రైమ్స్ మరియు ఇ-కామర్స్ స్కామ్‌ల గురించి వివరించే కొన్ని విషయాలను ప్రదర్శిస్తాడు మరియు అఖిల్‌తో ఇలా చెప్పాడు, "సార్. ఈ విషయాలు నేరపూరిత చర్యగా పరిగణించడం మాకు చాలా కష్టం."
 
  అంజలి అఖిల్‌ని ఓదార్చింది మరియు వారు సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ నుండి ఇంటికి తిరిగి వెళ్లిపోతారు. ఇంటిలోపల, అంజలి అఖిల్‌తో ఇలా చెప్పింది: "అఖిల్. ఈ విషయం మరచిపోండి మరియు ఆర్టిఫిషియల్ సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంటెలిజెన్స్‌ని రూపొందించే పనిని కొనసాగించండి." అంజలి తన గదికి తిరిగి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా, అతను ఆమె చూపులను పట్టుకుని, "అంజలీ. దయచేసి నాతో కొంచెం సేపు ఉండగలరా? కాబట్టి, నేను ఉపశమనం పొందుతాను" అని అడిగాడు.
 
  "తప్పకుండా అఖిల్." వారిద్దరూ కాసేపు కొన్ని సంభాషణలు జరుపుకుంటారు మరియు ఆ సమయంలో, అఖిల్ ఆమె చెంపలు పట్టుకుని, "అంజలీ. మీరు అందంగా ఉన్నారు. లోపల మరియు వెలుపల" అని చెప్పాడు. అతను ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ దాదాపు ఆమె పెదాలను ముద్దాడటానికి ప్రయత్నిస్తాడు, కానీ సిగ్గుపడుతూ వెనక్కి తగ్గాడు.
 
  అయితే, అంజలి అతని పెదాలను ముద్దుపెట్టుకుంది. దీనితో ప్రారంభించి, వారు జ్యూస్ తాగడం, శరీర భాగాలలో ఒకరినొకరు ముద్దుపెట్టుకోవడం మరియు చివరికి, ఇద్దరూ పడకగదిలో, రాత్రంతా సెక్స్ చేస్తారు.
 
  12:00 AM సమయంలో, అఖిల్ ఫోన్‌లో ఏదో రిమైండర్ వచ్చింది. రిమైండర్‌ని చెక్ చేయగా, అది అంజలి పుట్టినరోజు అని అతను కనుగొన్నాడు. అంజలి గట్టిగా కౌగిలించుకుని అతనితో పడుకోవడంతో, అతను ఆమె బుగ్గలను సజావుగా తాకి ఆమెను లేపాడు.
 
  "ఏం అఖిల్?"
 
  "మెనీ మోర్ హ్యాపీ రిటర్న్స్ ఆఫ్ ది డే, అంజలీ" అని అఖిల్ అనడం ఆమెకు మరింత సంతోషాన్ని కలిగించింది మరియు ఆమె అతనిని అడిగింది, "ఈ రోజు నా పుట్టినరోజు అని మీకు ఎలా తెలుసు, అఖిల్?"
 
  "మా స్నేహితుల పుట్టినరోజు గురించి నాకు ఎల్లప్పుడూ రిమైండర్ ఉంటుంది." అఖిల్ తన పుట్టినరోజును ఘనంగా జరుపుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు మరియు పార్టీ కోసం ఆనంద్ దాస్ హోటల్‌ను బుక్ చేశాడు. అతను తన కాలేజీ స్నేహితులను పార్టీ కోసం ఆహ్వానిస్తాడు: సిద్ధ, శాసనంక్, అరవింత్ మరియు జనని. అయితే, అంజలి తన స్నేహితులైన అనూష్య, కృతి, కీర్తి మరియు సురేష్‌లను కూడా ఆహ్వానిస్తుంది.
 
 
  12:30 PM, కొన్ని గంటల తర్వాత:
 
  "వెల్కమ్ గైస్. చాలా రోజుల తర్వాత అందరం కలిసి కలుస్తున్నాం" అని అఖిల్ తన చేతులను మరింత వెడల్పు చేసి, అతని స్నేహితుడు అరవింత్ బదులిచ్చాడు, "అవును. అది కూడా, పుట్టినరోజు పార్టీలో, మేము కలిసి కలుస్తున్నాము."
 
  "ఈ రోజు మనందరికీ మరిచిపోలేని రోజుగా ఉండనివ్వండి" అని దినేష్ అనడంతో అందరూ నవ్వారు. వారు నృత్యం చేస్తారు, పాడతారు మరియు మద్యపానం చేస్తారు, పుట్టినరోజు పార్టీని జరుపుకుంటారు, పూర్తి స్వింగ్ మూడ్‌తో. అఖిల్ క్లాక్ మళ్లీ 7:45 PM అయ్యే వరకు అంతా బాగానే ఉంది. ఆ సమయంలో, హోటల్‌లోని వెయిటర్ అతన్ని అడ్డుకున్నాడు, అతను అతన్ని బయటికి తీసుకువెళతాడు.
 
  "నన్ను ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకెళ్ళావు మనిషి? ఏం కావాలి?" వెయిటర్‌ని తన ఆశ్చర్యకరమైన చూపులతో చూస్తూ ఉండగా, వెయిటర్ అతని పేరు మరియు అంజలితో కూడిన వీడియో టేప్‌ని ఇచ్చి అతనికి షాక్ ఇచ్చాడు.
 
  "ఇది ఎవరు ఇచ్చారు?" అని నిరుత్సాహంగా అడిగాడు అఖిల్. వెయిటర్ అతనికి సమాధానమిస్తూ, "నాకు తెలియదు సార్. ఎవరో KTM డ్యూక్ 390 బైక్‌లో వచ్చారు. అలాగే, అతను తన ముఖానికి ఎరుపు రంగు హెల్మెట్ ధరించాడు సార్. అందుకే నేను అతనిని స్పష్టంగా చూడలేదు."
 
  "కనీసం అతని లుక్స్, డ్రెస్సులు చూశారా?"
 
  "అవును సార్. నల్ల సూట్లు, నీలిరంగు జీన్స్ ప్యాంటు వేసుకుని ఉన్నాడు. ఇంకా చెప్పాలంటే అతని కళ్ళు నీలిరంగులో ఉన్నాయి, అయినా నేను అతని ముఖ కవళికలు మరియు భావాలను గమనించలేదు" అన్నాడు వెయిటర్.
 
  అంజలి వీడియో టేప్ గురించి తెలుసుకుని కుర్చీ దగ్గర నిరుత్సాహంగా కూర్చుంది. ఆమె స్నేహితుడు సురేష్‌ ఆమెను అడిగాడు, "అంజలి ఎందుకు నిరుత్సాహంగా ఉన్నావు?"
 
  "ఎవరో తెలియని అపరిచితుడు సురేష్ నన్ను వెంబడించాడు. ఆ వ్యక్తి పంపిన వీడియో టేపుల కారణంగా అఖిల్ మానసిక స్థితి కూడా ప్రభావితమైంది" అని అంజలి చెప్పింది. అదే సమయంలో, అఖిల్ తన ల్యాప్‌టాప్‌లో వీడియో క్యాసెట్ రికార్డర్‌ను ఉంచాడు మరియు అంజలి వీక్షించిన వీడియోలను ఇంటికి తిరిగి VLC మీడియా ప్లేయర్‌లో ప్లే చేస్తాడు.

[k3vv3]

వీడియోలను ప్రేరేపించిన తర్వాత, అఖిల్ తాను పెరిగిన ఎస్టేట్‌కి వస్తాడు. తన గదిలో నిద్రిస్తున్నప్పుడు, అఖిల్‌కు ఆదిత్య అనే వ్యక్తి గురించి స్పష్టమైన కలలు రావడం ప్రారంభిస్తాడు, అతను చిన్నతనంలో తనకు తెలిసిన అబ్బాయి మరియు అకస్మాత్తుగా అరుస్తూ మేల్కొంటాడు.
 
  అతని శబ్దం విని, అంజలి (రాత్రంతా అఖిల్‌తో ఉండడానికి ఇష్టపడేది) పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, "ఓహ్! ఏమైంది అఖిల్?"
 
  "ఏమీ లేదు అంజలీ. నా చిన్ననాటి క్లోజ్ ఫ్రెండ్ ఆదిత్య గురించి గుర్తుచేసుకున్నాను. అందుకే!" అన్నాడు అఖిల్. ఆమె అబ్బాయి గురించి అడిగినప్పుడు, అతను తన చిన్ననాటి జీవితాన్ని సుందూర్‌లో అంజలితో పంచుకున్నాడు.
 
 
  కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం:
 
  సుందూరు, గుంటూరు జిల్లా:
 
  1982:
 
  కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం, 1982 కాలంలో, పన్నెండేళ్ల అఖిల్ సుందూరు ఎస్టేట్‌లో పెరిగాడు, అక్కడ అతను, అతని తండ్రి రాఘవరెడ్డి మరియు తల్లి శైలజా రెడ్డి నివసిస్తున్నారు. రాఘవరెడ్డి తండ్రి మరియు పూర్వీకులకు భారీ భూములు మరియు వ్యవసాయ క్షేత్రాలు. అయితే, బ్రిటీష్ కాలంలో, రాఘవ్ పూర్వీకుడు ధర్మేంద్ర రెడ్డి తన బారి నుండి ఒక స్త్రీని రక్షించడానికి ఒక '' వ్యక్తిని (గుర్రంపై వచ్చిన) చంపినప్పుడు, న్యాయస్థానానికి తాను నిర్దోషి అని నిరూపించుకోవడానికి తన భూములను విక్రయించాడు.
 
  కానీ, చనిపోయే ముందు 'నేను ధర్మేంద్రరెడ్డి చేతిలో హత్యకు గురయ్యాను' అని రుజువు లేఖలో రాశాడు. ఆస్తిని పోగొట్టుకున్నప్పటికీ, పగలు రాత్రి కష్టపడి మళ్లీ ధనవంతులుగా మారుతున్నారు. అఖిల్ కుటుంబం ఆనందంగా బయలుదేరింది. ఆదిత్య తండ్రి కృష్ణస్వామి కుటుంబ న్యాయవాది మరియు కుటుంబానికి సలహాదారు.
 
  అత్యాశతో ఉన్న అతని తల్లి సెల్వరాణి కొన్ని విభేదాలు మరియు విభేదాల కారణంగా ఇద్దరినీ తిరిగి తన స్వగ్రామమైన నెల్లూరుకు విడిచిపెట్టింది. రెండోది అప్పటికే ఆటిజం మరియు ADHDతో ప్రభావితమైనందున, ఈ సంఘటన ఆదిత్యను తీవ్రంగా బాధించింది. ఆటిజం నుండి కోలుకున్నప్పటికీ, అతను ఎడిహెచ్‌డి డిజార్డర్ నుండి కోలుకోలేదు, ఇది అతనితో సన్నిహితంగా మారిన అఖిల్ తప్ప, తరగతిలో కూడా ఇతర విద్యార్థులకు వేధించే వ్యక్తిగా గుర్తించబడింది.
 
 
  సంవత్సరాల తరువాత, 1985:
 
  ఆదిత్య అఖిల్ కుటుంబ సభ్యులతో సన్నిహితంగా పెరిగాడు, వారి గ్రూప్ స్టడీ సమయంలో, సంవత్సరాల తరువాత ఇద్దరూ సమీపంలోని పాఠశాలలో SSLC చదువుతున్నప్పుడు. ఎందుకంటే, ఆదిత్య కుటుంబంతో సంభాషించడం ద్వారా ఉపశమనం పొందాడు మరియు అతను ఒక విధమైన ప్రశాంతతను అనుభవిస్తాడు.
 
  కుటుంబంతో సన్నిహితంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆదిత్య జంతువులతో సంతోషంగా భావించాడు, దానిని ఎస్టేట్‌లకు అవతలి వైపు ఉంచారు. అయితే, ఈ విషయాలపై అఖిల్ అసూయపడటంతో పరిస్థితులు మరింత దారుణంగా మారాయి. పాఠశాలలోని అతని స్నేహితులచే పట్టుబట్టడంతో, అఖిల్ రహస్యంగా ఆదిత్యపై ప్రతీకారాన్ని పెంచుకుంటాడు.
 
  ఎందుకంటే, అతని కుటుంబం బయటి వ్యక్తిని ఎక్కువగా చూసుకుంటుంది. కాగా, అతను ఒంటరిగా మిగిలిపోయాడు. ప్రేమ మరియు ఆప్యాయత కోసం వారి పోరాటం కారణంగా ఇద్దరి మధ్య కొన్ని స్థిరమైన ఘర్షణలు మరియు అపార్థాలు జరుగుతాయి. తండ్రి సలహాను పాటిస్తున్నప్పటికీ అఖిల్ అండగా నిలిచాడు. అయితే, ఆదిత్య తన తండ్రి మాటలకు కట్టుబడి, స్నేహపూర్వక విధానం ద్వారా అఖిల్‌ను మార్చాలని నిర్ణయించుకుంటాడు.
 
  10వ పరీక్ష ముగిసిన తర్వాత అబ్బాయిలు సెలవుల్లో ఉన్నప్పుడు, ఆదిత్య తండ్రి తన స్వగ్రామమ
ైన కారంచేడుకి వెళ్తాడు. ఎందుకంటే, అతను కొన్ని ఎస్టేట్ల పెండింగ్ పనులను పూర్తి చేయాలి.
 
  ఆదిత్య అఖిల్ కుటుంబంతో కలిసి ఉండటం ఆనందిస్తున్నందున, అతను తన తండ్రిని పంపాడు మరియు 17 జూలై 1985న కారంచేడులో ఒక సంఘటన జరిగే వరకు అంతా బాగానే ఉంది.
 
 
  16 జూలై 1985-17 జూలై 1985:
 
  16 జూలై 1985న, ఒక కమ్మ కుర్రాడు తన గేదెను నీటి తొట్టె దగ్గర కడుగుతున్నాడు, అక్కడ దళితులు త్రాగునీరు తీసుకుని, మురికి నీటిని ట్యాంక్‌లోకి వదిలారు. దీనిపై ఓ మాదిగ కుర్రాడు అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయడంతో కమ్మ కుర్రాడిపై ఆగ్రహం వ్యక్తం చేస్తూ మాజీలను పశువుల కొరడాతో కొట్టాడు. నీరు పట్టేందుకు వచ్చిన మాదిగ బాలికను కూడా కొట్టడాన్ని నిరసిస్తూ కొరడాతో కొట్టారు. ఆమె తన నౌకతో ప్రతీకారం తీర్చుకుంది, మరియు ఒక వృద్ధ దళితుడు జోక్యం చేసుకుని పరిస్థితిని శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నించాడు. వార్నింగ్ ఇవ్వడంతో కమ్మ కుర్రాడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
 
  ఈ ఎపిసోడ్ కమ్మలను రెచ్చగొట్టి గ్రామంలోని మాదిగలపై 'పాఠం నేర్పేందుకు' వారిపై వ్యవస్థీకృత దాడికి ప్లాన్ చేసింది. మాదిగలను ఆశ్చర్యపరిచేందుకు, వారు రాజీ కోసం ఒక బృందాన్ని పంపారు, దానిని మాదిగలలోని ఒక వర్గం అంగీకరించింది. మరియు జూలై 17 ఉదయం, వందలాది మంది కమ్మలు గొడ్డళ్లు, ఈటెలు మరియు గద్దలతో మాదిగ వాడ (సెటిల్‌మెంట్) నివాసితులపై ఊహించని దాడికి పాల్పడ్డారు, మొత్తం కాలనీని పాడు చేశారు, గర్భిణీ స్త్రీలు మరియు చిన్న పిల్లలతో ఉన్న తల్లులను కూడా వదిలిపెట్టలేదు. వారు దళితులను చిత్రహింసలకు గురిచేసి వెంబడించి, వారి ఇళ్లను తగులబెట్టారు. శ్రీనివాసులు పేర్కొన్నారు.

[k3vv3]

  'తర్వాత జరిగినది ఏమిటంటే, బాగా ప్రణాళికాబద్ధంగా మరియు అమలు చేయబడిన దాడి, ఇది గంటల తరబడి కొనసాగింది, దీనిలో వయస్సు మరియు లింగంతో సంబంధం లేకుండా మాదిగలు వారి గుట్టల నుండి వెంబడించారు, కమ్మలు అన్ని రకాల రవాణా, స్కూటర్లు, ట్రాక్టర్లు మొదలైనవాటిని ఉపయోగించారు. మాదిగలు తమ ప్రాణాల కోసం నలువైపులా పరుగెత్తారు. పొలాల్లోని గడ్డి వాములు (మేత కుప్పలు) దాచడానికి ఎక్కువ అవకాశం ఉంది. అక్కడ కూడా వారిని విడిచిపెట్టలేదు. వివిధ నిజ-నిర్ధారణ కమిటీలు మరియు పత్రికలలో నివేదించబడిన సానుభూతితో కూడిన ఖాతాలలో దీని యొక్క గోరీ వివరాలు పుష్కలంగా నమోదు చేయబడ్డాయి. కానీ గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, చివరకు ఆరుగురు దళితులను హత్య చేయడం, ముగ్గురు దళిత మహిళలు అత్యాచారం చేయడం మరియు అనేకమంది గాయపడడం, వారిలో కొందరిని చాలా తీవ్రంగా మరియు గుడిసెలు తగులబెట్టడం, వారి వద్ద ఉన్న చిన్నదైనా దోచుకోవడం జరిగింది.' (ఫాక్ట్ ఫైండింగ్ టీమ్, 1985)
 
  కారంచేడులోని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు బాధితులను రక్షించలేదు, మరియు దళితులు పెద్ద సంఖ్యలో గ్రామం నుండి పారిపోయి 8 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న పొరుగున ఉన్న చీరాల పట్టణానికి చేరుకున్నారు, అక్కడ వారిలో చాలా మంది ఆసుపత్రి పాలయ్యారు, దీని తరువాత వారిలో కొందరు గాయాలతో మరణించారు. చీరాల స్థానిక సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మొదట భయాందోళనలతో పట్టణానికి చేరుకున్న కొంతమంది దళితులను వారికి సహాయం చేయకుండా కొట్టి అరెస్టు చేశారు. అనంతరం పట్టణంలోని చర్చిలో ఆశ్రయం పొందుతున్న బాధితులను స్థానిక దళిత కార్యకర్తలు, నాయకులు కలిసి శరణార్థి శిబిరాన్ని ఏర్పాటు చేసి వారికి సహాయం చేశారు. ఈ శిబిరంలో దాదాపు 500 మంది దళితులు ఉన్నారు, వారు చీరాలలో స్థిరపడేందుకు ఇష్టపడే కారంచేడుకు తిరిగి రాలేదు. ఈ అల్లర్లలో, ఆదిత్య తండ్రి బాధితుడు మరియు మరణించాడు. ఇది మరోసారి ఆదిత్యను తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసింది.
 
 
  ప్రస్తుతము:
 
  ప్రస్తుతం, తాను పనిచేస్తున్న ఆర్టిఫిషియల్ సాఫ్ట్‌వేర్ ద్వారా పాపులారిటీ పొందకుండా ఉండేందుకు ఆ వీడియో టేపులకు ఆదిత్య మాత్రమే కారణమని అఖిల్ అనుమానిస్తున్నాడు. అప్పటి నుండి, అతను సుందూర్‌లో దాదాపు 80 సంవత్సరాల వయస్సులో అనారోగ్యంతో ఉన్న తన తండ్రిని సందర్శించాడు, అతను ఆశ్చర్యకరంగా, "80 ఏళ్ల వ్యక్తి ఆదిత్య గురించి బాగా గుర్తుంచుకోలేకపోతున్నాడు" అని తెలుసుకున్నాడు.
 
  HLM అపార్ట్‌మెంట్‌ని వెల్లడిస్తూ అఖిల్ మరో టేప్ అందుకున్నప్పుడు, అతను అంజలితో ఇలా చెప్పాడు, "నా మనసులో అనుమానం ఉంది, కానీ నా అనుమానాన్ని నేను నిర్ధారించే వరకు ఎవరిని చెప్పను."
 
  అంజలి అతనికి నమ్మకం లేకపోవడాన్ని చూసి షాక్‌తో స్పందించింది. చివరి టేప్ యొక్క ఆధారాలను అనుసరించి, అఖిల్ ప్రకాశంలోని అపార్ట్‌మెంట్ ఆఫ్ ఎవెన్యూని గుర్తించి, అక్కడ ఆదిత్యను కనుగొంటాడు. ఆదిత్య ఇప్పుడు ఇన్ఫోసిస్ కంపెనీలో ప్రఖ్యాత సాఫ్ట్‌వేర్ టెక్నాలజిస్ట్‌గా పనిచేస్తున్నాడు మరియు డబ్బు సంపాదించి సంపాదించిన KTM డ్యూక్ 390 బైక్‌ని కలిగి ఉన్నాడు.
 
  బైక్ కారణంగా ఆదిత్యను బలంగా అనుమానించిన అఖిల్ వీడియో టేపుల విషయంలో ఆదిత్యను ఎదుర్కొంటాడు. అయినప్పటికీ, అతను టేప్‌లు లేదా డ్రాయింగ్ గురించిన జ్ఞానాన్ని తిరస్కరించాడు. కానీ, అతన్ని బెదిరిస్తాడు. ఒక రహస్య కెమెరా ఆదిత్యతో సంభాషణను రికార్డ్ చేసింది, అతను అఖిల్ వెళ్లిపోవడం మరియు ఎన్‌కౌంటర్ యొక్క టేపులను అంజలి మరియు అఖిల్ యొక్క యజమాని GM ప్రకాశం నాయుడుకు పంపిన తర్వాత అతను విచ్ఛిన్నం చేస్తాడు.
 
  ఆఫీసులో, ప్రకాశం నాయుడు సంభాషణకు సంబంధించి అఖిల్ మరియు అంజలి ఇద్దరినీ ఎదుర్కొంటాడు మరియు వారి చర్యలకు తగిన కారణాన్ని తీసుకురావాలని వారిద్దరినీ అడిగాడు మరియు అతను అఖిల్‌ని ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ సాఫ్ట్‌వేర్ ప్రాజెక్ట్ నుండి సస్పెండ్ చేస్తాడు.
 
  ఇంటికి తిరిగి, కోపంతో అంజలి అఖిల్‌ని ఎదుర్కొంటుంది, "అఖిల్ ఎవరు? మీకు మరియు అతనికి మధ్య ఉన్న లింక్ ఏమిటి? చెప్పండి. నేను ఇప్పుడే కోరుకున్నాను!" అఖిల్ గతాన్ని బయటపెట్టాడు.
 
 
  కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం, 1991:
 
  ఆదిత్య తండ్రి మరణం తరువాత, అఖిల్ కుటుంబం అతనిని 17 సంవత్సరాల వయస్సులో చట్టబద్ధంగా దత్తత తీసుకోవాలని భావించింది. తన తల్లితండ్రుల ప్రేమను, ఆప్యాయతలను దొంగిలించవచ్చని భయపడి, అఖిల్ అలా జరగకూడదని ప్లాన్ చేసి అతని గురించి అబద్ధాలు చెప్పాడు. దీని ఫలితంగా, అఖిల్ తండ్రి తన నిరసనలను పట్టించుకోకుండా హైదరాబాద్‌లోని బోర్డింగ్ కాలేజ్‌కు పంపాడు.
 
  ఆదిత్య మళ్లీ మానసికంగా ప్రభావితమయ్యాడు మరియు అతని పట్ల అఖిల్ యొక్క క్రూరమైన మరియు కనికరం లేని వైఖరి కారణంగా అతను స్నేహాన్ని ద్వేషించడం ప్రారంభించాడు.
 
 
  ప్రస్తుతము:
 
  "అతను 35 ఏళ్లు వచ్చినా కూడా బ్రహ్మచారిగా ఒంటరిగా ఉంటాడని ఆదిత్య నుండి తెలుసుకుని నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఎందుకంటే, నా దారుణమైన చర్యల ఫలితంగా అతను వివాహాన్ని అసహ్యించుకున్నాడు" అని అఖిల్ తన క్రూరమైన చర్యలకు పశ్చాత్తాపపడుతున్నాడు. చిన్ననాటి రోజుల్లో.
 
  అంజలితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు, ఆదిత్య అతనికి ఫోన్ చేసి, వారు మాట్లాడుకున్న అపార్ట్మెంట్కు తిరిగి రమ్మని అడిగాడు. అఖిల్ అక్కడికి వచ్చినప్పుడు, ఆదిత్య అతన్ని ఇలా ప్రశ్నించాడు: "మేమిద్దరం క్లోజ్ ఫ్రెండ్స్ డా. మేము ప్రతిదీ పంచుకున్నాము. ప్రేమగా మరియు విడదీయరాని వ్యక్తులుగా మిగిలిపోయాము. కానీ, నేను మీతో కలిసి జీవించాలనుకున్నప్పుడు, నేను ఎందుకు బాధపడాలని అనుకున్నావు డా? మీ తర్వాత కూడా నన్ను ఇలా బాధపెట్టాను, ఇంకా ఎక్కువ ప్రేమగా ఉన్నాను.మా నాన్న మాటలను గౌరవించి, నీకు హాని చేయాలనే ఉద్దేశ్యం కూడా లేదు.నీ క్రూరమైన చర్యల వల్ల నేను ఎంత బాధపడ్డానో, బాధపడ్డానో తెలుసా?టేపులు పంపలేదు. నా చేత డా. చనిపోయే ముందు, నేను మీ ఉనికిని కోరుకున్నాను. అందుకే ఇక్కడికి రమ్మని అడిగాను."

[k3vv3]

ఆదిత్య తన కత్తిని తీసుకుంటుండగా, అఖిల్ "వద్దు ఆదిత్య. వద్దు" అన్నాడు. అతను ఆపడానికి అతని వైపు పరుగెత్తాడు. తాను చనిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నందున, అఖిల్ ఇలా చెప్పాడు: "అధి. చిన్నతనంలో, నేను ఒక కుటుంబం ద్వారా జయించబడ్డాను కాబట్టి, నాకు స్నేహం మరియు ప్రేమ విలువ అర్థం కాలేదు. మీ దృక్కోణం అర్థం చేసుకోవడం, నేను ఎంత స్వార్థపరుడినో. నీకు కావాలి డా. దయచేసి నన్ను విడిచిపెట్టకు."
 
  భావోద్వేగానికి గురైన ఇద్దరు స్నేహితులు ఒకరినొకరు కౌగిలించుకున్నారు మరియు అఖిల్, "నన్ను విడిచిపెట్టవద్దు డా. ఎప్పటికీ కలిసి ఉందాం" అని చెప్పాడు. ఆదిత్య అప్పుడు అఖిల్ తండ్రిని కలుసుకుని బోర్డింగ్ కాలేజ్‌కి పంపబడిన వ్యక్తిగా తనను తాను పరిచయం చేసుకుంటాడు.
 
  "ఏమైంది అఖిల్? ఇలా ఎలా పడుకున్నాడు?" అడిగాడు ఆదిత్య. దానికి అఖిల్ స్పందిస్తూ.. "వృద్ధాప్యం కారణంగా అతను మరణశయ్యపై ఉన్నాడని చాలా మంది అనుకున్నారు. కానీ, దాని వెనుక ఓ చెప్పలేని మిస్టరీ ఉంది."
 
 
  7 జూలై 1991:
 
  7 జూలై 1991న, సుందూర్ గ్రామం రెడ్డిల ఆధిపత్యంలో ఉంది. 7 జూలై 1991న, రవి అనే దళిత బాలుడు సినిమా హాలులో తన ఎదురుగా కూర్చున్న రెడ్డి అబ్బాయిని అనుకోకుండా తన కాలితో తాకాడు. రవి వెంటనే క్షమాపణలు చెప్పాడు, అయితే కొంతమంది రెడ్డి యువకులు అతనిని దూషించారు. ఆ తర్వాత రవిని వెతికి పట్టుకుని, కొట్టి, బ్రాందీ తాగించి బలవంతంగా బ్రాందీ తాగించారు, ఆ రెడ్డి యువకుడు రవిని సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌కి తీసుకొచ్చి, తాగి ఆడవాళ్ళతో అసభ్యంగా ప్రవర్తించినందుకు అరెస్ట్ చేయాలని డిమాండ్ చేశాడు. రాజబాబు అనే మరో దళిత బాలుడిని, సినిమా హాలు బయట ఇద్దరు రెడ్డి అమ్మాయిలపై తన దేహాన్ని మేపుతున్నాడని కృష్ణారెడ్డి అనే వ్యక్తి త్సుందూరులో కత్తితో దాడికి పాల్పడ్డాడు, దీనికి దళితుల పక్షం పోటీ పడింది. ఈ రెండు సంఘటనల తరువాత, దళితులపై ఒక నెలపాటు సాంఘిక బహిష్కరణ జరిగింది, దీని వల్ల వారు పని కోసం కనీస వసతులు లేక ఒంగోలుకు వెళ్లవలసి వచ్చింది. సుందూరులోని దళితులపై దాడులు 'వారికి గుణపాఠం చెప్పడానికి' జరిగాయి, ప్రధానంగా వారిని రెడ్డిలకు లొంగదీసుకోవడానికి మరియు 'అంటరానివారు'గా వారి స్థితికి కట్టుబడి ఉండటానికి ప్రయత్నించారు. ఈ పరిస్థితిని గ్రామంలోని దళిత కుటుంబాలు సవాలు చేశాయి.
 
  6 ఆగష్టు 1991న ఉదయం 11 గంటలకు, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బలగాలు అకస్మాత్తుగా మాల దళిత కుటుంబాల ఇళ్లలోకి ప్రవేశించాయి, దీనివల్ల మాల పురుషులు తమ భద్రత గురించి ఆందోళన చెందుతున్న వారి మహిళల అభ్యర్థన మేరకు పొలాల్లోకి పారిపోయారు. ఆ పొలాల్లో సాయుధులైన రెడ్డి మనుషులు వేచి ఉండి దళితులను ముక్కలు ముక్కలుగా నరికి చంపారు. కొంతమంది దళితులను సమీపంలోని పొలాల్లోకి విసిరివేయగా, మరికొందరిని నదిలో పడేశారు. ఈ మారణకాండను ఆపడానికి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఏమీ చేయలేదు మరియు ఒక దళిత మహిళ గ్రామం నుండి తప్పించుకుని 40 మైళ్ల చుట్టూ నడిచి గుంటూరులోని జిల్లా కలెక్టర్‌కు నివేదించే వరకు 24 గంటలకు పైగా దాచబడింది. ఈ ఊచకోత తరువాత, బతికి ఉన్న దళితులు తెనాలికి పారిపోయారు, అక్కడ వారికి సాల్వేషన్ ఆర్మీ చర్చి ఆశ్రయం ఇచ్చింది. ఈ సంఘటనలన్నీ చూసిన దళితులు రెడ్డిలపై దాడి చేశారు మరియు ఈ దాడుల్లో అఖిల కుటుంబం కూడా బలి అయింది. అతని తల్లితో సహా అతని కుటుంబం మొత్తం మారణకాండలో మరణించింది. కాగా అతడు, అతని తండ్రి, చెల్లెలు దాడుల నుంచి తప్పించుకున్నారు. దాడుల సమయంలో, అతని తండ్రి పక్షవాతానికి గురయ్యాడు.
 
 
  ప్రస్తుతము:
 
  ప్రస్తుతం, ఆదిత్య ఒక ముఖ్యమైన పని కోసం వెళ్ళినప్పుడు, అఖిల్ అంజలితో ఇలా అంటాడు: "నేను అంజలి మరో తప్పు చేసాను."
 
  "ఏం తప్పు అఖిల్?" అడిగింది అంజలి.
 
  "మా కుటుంబానికి చెందిన కోడిని చంపమని నేను ఆదిత్యను ప్రేరేపించాను, అతను రూస్టర్ కారణంగా దగ్గుతో రక్తం వస్తోందని మరియు అదనంగా ఆమెతో చెప్పాను," నేను చెప్పాను, మా నాన్న అలా చేయాలనుకుంటున్నారు. కానీ, ఇంకా నేను నా పాపపు పనులకు పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను." అంజలి అతనిని ఓదార్చి, "మనం ప్రేమ ద్వారా అన్నింటినీ జయించాలి. అధికారం, దురాశతో కాదు అఖిల్.
 
  కొద్దిసేపటి తర్వాత అఖిల్‌కి ఇన్‌స్పెక్టర్ రవీందర్ నుండి కాల్ వచ్చింది.
 
  "అవును సార్. ఎలా ఉన్నారు?" అడిగాడు అఖిల్.
 
  "బాగానే ఉన్నాను సార్.. ఆ విషయం తెలియజేయడానికే మీకు ఫోన్ చేసాను, మీకు వీడియో టేపులు పంపిన అపరిచితుడిని పట్టుకున్నాం" అన్నాడు రవీందర్. ఉప్పొంగిపోయి, సంతోషంతో, అఖిల్ అతనిని అడిగాడు, "సార్. ఆ అపరిచితుడు ఎవరు సార్?" అతని సమాధానం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు.
 
  "అతను మరెవరో కాదు మీ సహోద్యోగి విష్ణు సార్." రవీందర్ అతనితో అన్నాడు. అది తెలిసి నమ్మలేక అతనితో ఇలా అంటాడు: "సార్.. మీ డెవలప్‌మెంట్‌ని చూసి అసూయ పడుతున్నాడు. ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ సాఫ్ట్‌వేర్‌ను మీరు పూర్తి చేయకుండా ఆపడానికి, అతను ఈ పనులన్నీ చేసాడు సార్. ఏం చేయాలి సార్. ?"
 
  "అధికార వ్యామోహం అన్ని రకాల చెడులకు ఒక మార్గం సార్. అతనిని విడిచిపెట్టండి. అతనికి హాని చేయడం ఇష్టం లేదు." అఖిల్ మాట్లాడుతూ, ఆ తర్వాత కాల్‌ని హ్యాంగ్ చేసాడు.
 
  అప్పుడు, అతని మేనేజర్ ప్రకాశం నాయుడు ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్‌లో పెండింగ్‌లో ఉన్న పనులను పూర్తి చేయమని అఖిల్ మరియు అంజలికి మెయిల్ పంపారు మరియు వారు అతని అభ్యర్థనకు అంగీకరిస్తారు.

[k3vv3]

యానివర్శరీ




రచనః తిరుమలశ్రీ
***
 రైలు స్క్రీచ్ మని శబ్దం చేస్తూ ఆగడంతో బ్యాక్ ప్యాక్ తో ఆ స్టేషన్లో దిగాను నేను. అక్కడ దిగిన ఏకైక ప్యాసెంజర్ నేనే కావడం విశేషం. అక్కడ ఎక్కేవారు కూడా ఎవరూ లేరు.
     ఉత్తర ఆంధ్రాలో మన్యప్రాంతానికి చెందిన చిన్న రైల్వే స్టేషన్ అది. పేరు భగవతీపురం. పెచ్చులూడిన సిమెంట్ ప్లాట్ ఫామ్…దానిపైన రెండు మూడు విరిగిన పాత చెక్కబల్లలు…వెల్లకు నోచుకోని టికెట్ బుకింగ్ గది…గది బైట సిగ్నలింగ్ పరికరాలు…రైళ్ళ రాకపోకలను గూర్చి తెలియబరచుతూ మ్రోగించేందుకు వ్రేలాడుతూన్న ఓ ఇనుప గంట – ఇదీ దాని స్వరూపం. స్టేషన్ నిర్మానుష్యంగా ఉంది.
సమీపంలో చిన్న గ్రామం. దాన్ని కలుపుతూ పాములా మెలికలు తిరుగుతూ పోతూన్న ఓ మట్టిబాట. అడవిలో నెలవైయున్న వివిధ గిరిజన తండాలకు ముఖద్వారం లాంటిది భగవతీపురం.
     మిట్టమధ్యాహ్నం. బుకింగ్ రూమ్ వైపు నడచాను. లోపల పొడవుగా రివటలా ఉన్న సుమారు యాభయ్యేళ్ళ వ్యక్తి కూర్చునియున్నాడు. తెల్లటి ప్యాంటు, షర్టులపైన నల్లకోటు ధరించాడు. మెళ్ళో టై ఉంది. స్టేషన్ మాస్టర్ కాబోలు, ఆ స్టేషన్ లాగే అతనూ పాతవాసన కొడుతున్నాడు. బుకింగ్ క్లర్క్, టికెట్ కలెక్టర్, సిగ్నల్ మేన్ – అన్నీ అతనే అయివుంటాడు…ఈజీ చెయిర్లో పడుకుని దినపత్రికను చదువుతూన్న అతను, నా అడుగుల సవ్వడికి తల ఎత్తి చూసాడు.
     “దుర్గారం తండాకి వెళ్ళే రైలు ఎన్ని గంటలకు ఉంది?” అడిగాను నేను. మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకని చెప్పాడు. ‘మై గాడ్! మూడు గంటలసేపు అక్కడ ఒంటరిగా గడపాలా?’ అనుకున్నాను. దుర్గారానికి టికెట్ తీసుకుని బైటకు నడచాను. ప్లాట్ ఫామ్ మీద రావిచెట్టు క్రింద ఉన్న బల్ల మీద కూర్చుని పరిసరాలను ఆసక్తిగా తిలకిస్తూంటే, అనుకోని ఆ ప్రయాణం యొక్క నేపథ్యం నా మదిలో మెదిలింది….
      విజయవాడలో పి.జి. పూర్తిచేసి ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు చేస్తూన్న నాకు ఓ రోజున విచిత్ర అనుభవం ఒకటి ఎదురయింది. ప్రతి శుక్రవారమూ కనకదుర్గ గుడికి వెళ్ళడం అలవాటు నాకు. ఆ రోజున గుడి దగ్గర వృద్ధ కొండదొర ఒకడు తారసపడ్డాడు. నన్ను ఆపి నా ముఖం చూస్తూ అయాచితంగా నాగురించి ఏమేమో చెప్పనారంభించాడు.
       ‘నిన్ను కన్నది ఒకరు, పెంచి పెద్ద చేసింది వేరొకరు. నీకు రూపమే కాదు, సరస్వతీ కటాక్షం కూడా పుష్కలంగా ఉంది. పెద్ద చదువులు చదివావు, ఉద్యోగపు వేటలో ఉన్నావు. దుర్గమ్మ తల్లంటే అమిత భక్తి నీకు. అమ్మను నమ్మి చెడినవారు లేరు. నెల తిరక్కుండానే చక్కటి ఉద్యోగం వస్తుంది నీకు. ఇది ఈ కొండదొర పలుకు కాదు, దుర్గమ్మ వాక్కు. ఉద్యోగం రాగానే దుర్గారం తండాలో జరిగే జాతరకు వెళ్ళి అమ్మను దర్శించుకో. నీకు శుభం కలుగుతుంది…’ అంటూ అతను ఏదేదో చెప్పుకుపోతూంటే ఓ పక్క ఆశ్చర్యమూ, మరో పక్క అంతా మమ్మల్నే చూస్తున్నారన్న ఇబ్బందీ కలిగాయి నాకు. త్వరగా బైటపడాలని ఓ వందనోటు అతని చేతిలో పెట్టబోయాను.
      తీసుకోలేదు అతను. “నేను ఇదంతా సొమ్ములకోసం చెప్పడంలేదు, బిడ్డా! నాది సోది కాదు. అమ్మ ఆదేశం. నాకు డబ్బులు వద్దు. ఏడాది తరువాత మళ్ళీ నీకు ఇక్కడే కనిపిస్తాను నేను. నా పలుకులు నిజమైతే ఏకంగా పంచెలసాపే పెడుదువుగాని…’ అంటూ నా నుదుటను బొట్టు పెట్టి దీవించి వెళ్ళిపోయాడు.
      విస్తుపాటుతో జరిగినది నెమరువేసుకుంటూ ఇంటికి చేరుకున్నాను నేను. అమ్మ, నాన్న ఇద్దరూ వైద్యులే. రాత్రి అమ్మ ఇంటికి రాగానే, ఆ రోజు దుర్గ గుడి వద్ద జరిగిన సంఘటనను గూర్చి చెప్పి, “నన్ను కన్నవారొకరు, పెంచినవారు వేరొకరు అంటాడేమిటమ్మా ఆ కొండదొర?” అని అయోమయంగా అడిగాను.
     “డబ్బులకోసం నోటికి వచ్చింది వాగుతారు వాళ్ళు. అవన్నీ పట్టించుకోనవసరంలేదు మనం” అంటూ కొట్టిపడేసింది అమ్మ. నాన్న వచ్చాక అదే ప్రశ్న వేసాను. ఓ క్షణం ఆలోచించి, “చిత్రంగానే ఉందిరా!” అనేసారు.
     కొండదొర చెప్పినట్టే నెల తిరక్కుండానే హైదరాబాద్ లోని ఓ ఎమ్మెన్సీలో నెలకు అరవై వేల రూపాయల జీతంతో మంచి ఉద్యోగం వచ్చింది నాకు. దాంతో కొండదొర పలుకులపైన విశ్వాసం కలిగింది. దుర్గారం జాతరకు తప్పకుండా వెళ్ళాలని నిశ్చయించుకున్నాను.
    గూగిల్ సెర్చ్ ద్వారా దుర్గారం గురించి సమాచారం సేకరించాను…ఉత్తర ఆంధ్రాలోని మన్నెపు ప్రాంతంలో ఉంది ఆ తండా. ఆ ఏజెన్సీ ఏరియాలోని తండాలలో ప్రధానమైనది అది. ఆ తండాలన్నిటికీ ఇలవేల్పు మహంకాళి. ఏడాదికోసారి – వేసవిలో మూడు రోజులపాటు ముమ్మరంగా సాగుతుంది దేవి జాతర. ఆ తల్లి అత్యంత మహిమాన్వితమైనదిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆ జాతరకు దేశపు నలుమూలల నుండీ భక్తులు, దేశ-విదేశీ పర్యాటకులు తరలిరావడం విశేషం. మొక్కులు మొక్కుకునేవారు, మొక్కులు తీర్చుకునేవారితో అత్యంత సందడిగా ఉంటుంది. కీకారణ్యంలోని దుర్గారాన్ని చేరుకోవడానికి కాలిబాట తప్ప సరైన మార్గం లేదు. కార్లు, బస్సుల వంటివి వెళ్ళలేవు. కాలినడకే శరణ్యం. ఏటేటా పెరుగుతూన్న భక్తులను, పర్యాటకులను దృష్టిలో పెట్టుకుని, ప్రభుత్వం అడవిలోకి ఓ రైలు మార్గం వేసింది. నేరో గాజ్ పట్టాల పైన నడచే మూడు కంపార్ట్ మెంటుల పాసెంజర్ రైలు అది. భగవతీపురానికి వంద కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న ఓ చిన్న పట్టణం నుండి, భగవతీపురం మీదుగా దుర్గారం వరకు నడపబడుతుంది. వారం రోజులపాటు నడపబడే ఆ జాతర స్పెషల్, భగవతీపురం నుండి దుర్గారం చేరడానికి సుమారు గంట సమయం పడుతుంది. 
భగవతీపురం రైల్వే స్టేషన్ మెయిన్ లైన్ లోనే ఉన్నా మెయిల్, ఎక్స్ ప్రెస్ రైళ్ళేవీ ఆగవు అక్కడ – ఒక్క జాతర సందర్భంలో తప్ప. జాతరకు వెళ్ళేవారు అక్కడ దిగి, జాతర స్పెషల్ని పట్టుకోవలసియుంటుంది….
     నా స్నేహితురాళ్ళను తోడు రమ్మంటే, ఆడపిల్లల్ని ఒంటరిగా అడవిలోకి పంపడానికి వాళ్ళ తల్లిదండ్రులు ఒప్పుకోలేదు. అందువల్ల ఒక్కతినే బైలుదేరాను – మమ్మీ డాడీల భయాలను త్రోసిపుచ్చి. జాతర ఇంకో రెండు రోజుల్లో ఆరంభం కాబోతోంది.  

[k3vv3]

 బ్యాగ్ లోంచి బెట్టీ మెహమూదీ ఆటోబయాగ్రఫీ ‘నాట్ విదౌట్ మై డాటర్’ ని తీసి చదవనారంభించాను...అమెరికాలో పనిచేస్తూన్న ఓ ఇరానియన్ డాక్టర్ ని ప్రేమించి పెళ్ళాడి అష్టకష్టాలకు గురయింది అమెరికన్ యువతి బెట్టీ. రెండు వారాల వెకేషన్ కని చెబితే నమ్మి నాలుగేళ్ళ కూతుర్ని వెంటబెట్టుకుని అయిష్టంగానే భర్తతో ఇరాన్ కి వెళుతుంది. ఆ దేశపు సంస్కృతి, ఆచారవ్యవహారాలు, స్త్రీలను బానిసలుగా ట్రీట్ చేసే విధానము, అపరిశుభ్రతా వాతావరణం, అనాగరికపు అలవాట్లు, అమెరికన్ల పట్ల ఆ దేశపు ప్రజలకు గల ద్వేషం, వగైరాలు జుగుప్సను, భయాన్నీ కలిగిస్తాయి ఆమెకు. అమెరికాకి తిరిగివెళ్ళకుండా అక్కడే స్థిరపడిపోవాలన్న భర్త హఠాన్నిర్ణయంతో బెట్టీ ప్రపంచం తలక్రిందులు అవుతుంది. కూతురికి కూడా ఇరాన్ నచ్చదు. తల్లీకూతుళ్ళు ఎప్పుడు అమెరికాకి తిరిగి వెళ్ళిపోదామా అని అర్రులుచాచుతూ ఉంటారు. క్యాన్సర్ వ్యాధితో బాధపడుతున్న బెట్టీ తండ్రి చావుబ్రతుకులలో ఉంటాడు. ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ తాము అమెరికాకి తిరిగి వెళ్ళే ప్రసక్తే లేదంటాడు భర్త. ఎదురు తిరిగిన భార్యను ఒంటరిగా బంధించి చిత్రవధ చేస్తాడు. ‘ఫార్సీ’ మీడియంలో చదువు నేర్పే లోకల్ కాలేజీ వాతావరణం నచ్చక వెళ్ళనని మారాము చేసే చిన్నారిని కూడా హింసిస్తాడు. కూతుర్ని తల్లి నుండి వేరుచేయడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఎలాగైనా కూతురితో ఆ దేశం నుండి తప్పించుకుని అమెరికాకి పారిపోవాలని విశ్వప్రయత్నాలు చేస్తుంది బెట్టీ. కూతుర్ని విడచి తాను తప్పించుకోగల అవకాశం ఉన్నా, కూతురు లేకుండా తాను తిరిగివెళ్ళనని భీష్మించుకుంటుంది....అయాతుల్లా ఖోమిని హయాములోని ఇరాన్ యొక్క రాజకీయ, సామాజిక స్థితిగతులు కళ్ళకు కట్టినట్టు వివరించబడ్డాయి పుస్తకంలో...బెట్టీ చేదు అనుభవాలను, నాలుగేళ్ళ చిన్నారి గురయ్యే శారీరక, మానసిక హింసను గూర్చి చదువుతూంటే ఎంతటివారికైనా కన్నీళ్ళు రాకమానవు...
      “హలో!” అన్న పలుకరింపుతో తలెత్తి చూసాను నేను. ఎదురుగా – చిరునవ్వుతో ఓ యువకుడు.
     పాతికేళ్ళుం టాయి అతనికి. ఆరడుగుల హ్యాండ్సమ్ విగ్రహం. డార్క్ జీన్స్ ప్యాంట్ పైన లైట్ కలర్ షర్ట్ ధరించాడు. కళ్ళకు కూలింగ్ గ్లాసెస్, కాళ్ళకు బాటా షూస్. వీపుకు బ్యాక్ ప్యాక్, చంకను వీడియో కెమేరా వ్రేలాడుతున్నాయి.
     “మీరు దుర్గారం జాతరకు వెళుతున్నారా?” అనడిగాడు. ఔనని చిన్నగా తల ఊపాను. తానూ అక్కడికే వెళుతున్నట్టు చెప్పాడు. బ్యాక్ ప్యాక్ నీ, కెమేరానీ బల్ల మీద పెట్టి కూర్చున్నాడు.
     నేను మళ్ళీ పుస్తకంలో తల దూర్చబోతే, “ఒంటరితనపు నేస్తాన్ని కాసేపు పక్కను పెట్టి, పక్కనున్న నాతో నేస్తం కలపవచ్చుగా?” అన్నాడు అతను చనువుగా. నిర్మానుష్యమైన ఆ స్టేషన్లో మరో వ్యక్తి తారసపడడం ఓ విధంగా సంతోషం కలిగించింది నాకు. పుస్తకం మూసేసాను.
     “నా పేరు కిశోర్. ఫ్రీలాన్స్ జర్నలిస్టుని. బేస్ కోల్ కత్తా ఐనా, దేశమంతా నాదే. దుర్గారం జాతరను కవర్ చేయడానికి వచ్చాను,” చెప్పాడు అతను. నాకంటె ఓ గంట ముందుగా కోల్ కత్తా నుండి వచ్చాడట. కలుపుగోరు మనిషి కావడంతో ఉత్సాహంగా కబుర్లు చెప్పుకున్నాము మేము.  
     స్టేషన్ మాస్టర్ గంట కొట్టడంతో వాచ్ చూసుకున్నాను నేను. మా ట్రెయిన్ కి ఇంకా సుమారు గంట వ్యవధి ఉంది. మరేదో ట్రెయిన్ వస్తున్నట్టుంది…కాసేపటికి దక్షిణాదినుండి ఎక్స్ ప్రెస్ ట్రెయిన్ ఒకటి వచ్చి ఆగింది. అందులోంచి బిలబిలమంటూ దిగారు ప్యాసెంజర్స్.
     అక్కడ దిగినవారు దాదాపు ఇరవై మంది ఉంటారు. వారిలో వృద్ధులు, స్త్రీలు, పిల్లలూ కూడా ఉన్నారు. అదంతా జాతర జనమేనని తెలుస్తూనేయుంది. కావిళ్ళు, అరటిగెలలు, బెల్లపు అచ్చులు, కోళ్ళు, పసుపు గుడ్డ
లు కట్టిన బిందెలు వగైరాలు ఉన్నాయి. బల్లల పైన కొందరు సర్దుకుంటే, చెట్లనీడల్లో దుప్పట్లు పరచుకుని కూర్చున్నారు మరికొందరు.
     ఓ యువజంట రెండేళ్ళ పాపతో వచ్చి మేము కూర్చున్న బల్లపైన సర్దుకుంది. ఓ వృద్ధజంట ఐదేళ్ళ పిల్లవాడితో మాకు చేరువలో చెట్టు క్రింద కూర్చుంది. నేను, కిశోరూ లేచి వారికి చోటు ఇచ్చాము. పాప ముద్దుగా ఉంది. బుద్ధిగా కూర్చుంది. పిల్లవాడు ఆకతాయిలా ఉన్నాడు. అల్లరి చేస్తున్నాడు. ప్లాట్ ఫాంకి మరో వైపు యువతీయువకులు కొందరు నవ్వులతో కేరింతాలతో సందడి చేస్తున్నారు, జాతరకు వెళుతూన్న సంబరం కాబోలు.
     కిశోర్ బల్లమీద కూర్చున్నవారితో మాటలు కలపబోయాడు. కాని, వారి నుండి స్పందన లేకపోవడం చిత్రంగా తోచింది మాకు. “పద, అక్కడ సందడిచేస్తూన్న యూత్ ని పలుకరిద్దాం” అని కిశోర్ అనడంతో, అటువైపు నడచాము మేము...మమ్మల్ని చూడనట్టు వాళ్ళ ధోరణిలో వాళ్ళు ఉన్నారు. ఆ గుంపును వీడియో తీసి, వారితో మాట్లాడబోయాడు కిశోర్. వారి నుంచి స్పందన కరవయింది.
     “వీళ్ళది సిగ్గో, లేక ఆత్మన్యూనతాభావమో అర్థం కావడంలేదు,” అన్నాడు కిశోర్, భుజాలు ఎగురవేస్తూ. “ఈ వియర్డ్ ఎట్మాస్ఫియర్ లో గడిపే కంటే, అలా బైట తిరిగివస్తే బావుంటుంది”.
     స్తేషన్ నుండి బైటపడి గ్రామం వైపు నడచాము ఇద్దరమూ. ఊరు చిన్నదైనా, పచ్చని ప్రకృతి మధ్య అందమైన పొదరిల్లులా ఉంది. సుమారు వంద గడప ఉంటుంది. అందులో గిరిజనుల సంఖ్యే అధికం. గ్రామం నడిబొడ్డున రావిచెట్టు క్రింద ఉన్న రచ్చబండ మీద కూర్చున్నాం మేము.
     మమ్మల్ని చూసి పరుగెత్తుకు వచ్చారంతా. ఆడ, మగ, పిల్లలూ మా చుట్టూ చేరి నన్నే వింతగా చూడడం కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించింది నాకు. బహుశా నా మోడర్న్ డ్రెస్సే అందుకు కారణమయ్యుంటుంది. నా గురించి వాళ్ళు వేసిన ప్రశ్నలన్నిటికీ ఓపికగా జవాబులు ఇచ్చాము మేము. దుర్గారం జాతరను చూడ్డానికి నేను హైదరాబాద్ నుండి ఒంటరిగా వచ్చానని ఆలకించి ఆశ్చర్యపోయారంతా. నాతో కలసి ఫొటోలు, వీడియో దిగారు అంతా. గ్రామస్తుల బ్రతుకుతెరువులను గూర్చి, జీవన విధానాలను గూర్చీ తెలుసుకుంటూ ఆ గ్రామపెద్దను ఇంటర్వ్యూ చేసాడు కిశోర్. ఆ గ్రామాన్ని, ప్రజలనూ వీడియో తీసాడు. వాళ్ళు తెచ్చి ఇచ్చిన కమ్మటి మజ్జిగ త్రాగితే కడుపులో చల్లగా అనిపించింది.
     దూరంలో రైలు కూత వినిపించడంతో టైమ్ చూసి చిన్నగా ఉలికిపడ్డాను నేను. జాతర స్పెషల్ వచ్చే టైమ్ అయిపోయింది. ఆ గ్రామస్తులతో గడుపుతూంటే సమయమే తెలియలేదు. హడావుడిగా వారికి వీడ్కోలు చెప్పి గబగబా స్టేషన్ వైపు నడచాము ఇద్దరమూను.
 

[k3vv3]

మేము స్టేషన్లో అడుగు పెట్టేసరికే ప్లాట్ ఫామ్ ఖాళీ అయిపోయింది. ప్రయాణీకులతో క్రిక్కిరిసియున్న రైలు ప్లాట్ ఫామ్ దాటి వేగం పుంజుకుంది. దాన్ని అందుకోవాలని విఫల ప్రయత్నం చేసాము మేము. నిస్పృహతో వెళుతూన్న రైలునే చూస్తూ ఉండిపోయాము. నెక్స్ ట్ ట్రెయిన్ మళ్ళీ మర్నాటి ఉదయం పది గంటల వరకు లేదు. ఉసూరుమంటూ బుకింగ్ ఆఫీస్ వైపు నడచాము.
     నాలుగు అడుగులు వేసామో లేదో, దూరంలో భారీ ప్రేలుడు శబ్దం వినిపించింది మాకు. అదరిపడి అటువైపు చూసాము. ట్రెయిన్ కి ఏదో ప్రమాదం సంభవించినట్లనిపించింది. మారుయోచన లేకుండా పట్టాల పైన అటువైపు పరుగెత్తాము.
     స్టేషన్ కి సుమారు ఓ కిలో మీటరు దూరంలో ఏటిపైన రైలు వంతెన ఒకటి ఉంది. అక్కడకు చేరుకున్న మా గుండెలు గుభేలుమన్నాయి. ఆ వంతెన కూలిపోయింది. దాని పైన వెళుతూన్న జాతర స్పెషల్ పడిపోయింది. చివరి కంపార్ట్ మెంటులు రెండూ క్రిందనున్న ఏటిలో పడిపోతే...ఇంజను, దాని వెనుకనున్న కంపార్ట్ మెంటూ విరిగిన వంతెన పైన ప్రికేరియస్ గా వ్రేలాడుతున్నాయి. ప్రయాణీకుల హృదయవిదారకమైన ఆర్తనాదాలు ఆ ప్రాంతమంతా మార్మ్రోగుతున్నాయి.
     ఓ క్షణం ఏం చేయాలో తోచలేదు మాకు. తేరుకుని, కంపార్ట్ మెంటులలో చిక్కుకున్న ప్రయాణీకులను కాపాడదామని ప్రయత్నిస్తే, దరిదాపులకు కూడా వెళ్ళలేకపోయాము.
     “మనం వెంటనే స్టేషన్ మాస్టర్ని ఎలర్ట్ చేయాలి, పద” అని కిశోర్ అనడంతో, మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి పరుగెత్తాము మేము. కొంతదూరం వెళ్ళాక హఠాత్తుగా ఆగి నావంక చూసాడు కిశోర్. “విధివిలాసం చిత్రమైంది సుమా! మనకింకా ఆయుస్సు ఉండడం వల్లనే రైలును మిస్ చేసాం మనం” అన్నాడు. నిజమేననిపించడంతో, భయంగా గుండె పైన చేయి వేసుకున్నాను నేను.
     మేము రొప్పుతూ అందించిన సమాచారాన్ని ఆలకించిన స్టేషన్ మాస్టర్ (ఎస్సెమ్), “నాకు ప్రేలుడు శబ్దం ఏదీ వినిపించలేదే!” అన్నాడు తాపీగా.
     “మాకు వినిపించింది. సంఘటనాస్థలానికి వెళ్ళి చూసి వచ్చాం మేము. వంతెనతోపాటు రైలు కూడా కూలిపోయింది. ప్రయాణీకులు ఆర్తనాదాలు మిన్నంటుతున్నాయి” అన్నాడు కిశోర్ విసుగ్గా. “వెంటనే రిలీఫ్ టీమ్స్ కోసం ఫోన్ చేయండి. నేను గ్రామస్తులను ఎలర్ట్ చేస్తా ను”.
     “ఆగవయ్యా మగడా! జాతర స్పెషల్ ఇంకా రానేలేదు. దాన్ని మీరి మిస్ చేయడం, అది ప్రమాదానికి గురికావడం...చిత్రంగా ఉంది!” అన్నాడు ఎస్సెమ్. ఆ రోజు జాతర స్పెషల్ ఓ గంట లేటనీ, సాయంత్రం ఐదు గంటలకుగాని రాదనీ అతను చెబుతూంటే అవాక్కయాము మేము.
     “నో! మేము అబద్ధం చెప్పడంలేదు. ఆ ప్రమాదాన్ని మేము కళ్ళారా చూసాము” దాదాపుగా అరచాడు కిశోర్.
     సంశయిస్తూనే మావెంట పరుగెత్తాడు ఎస్సెమ్. ఐతే, సంఘటనాస్థలానికి చేరుకున్న మేము గొప్ప షాక్ కి గురయ్యాము…ఆ వంతెన కూలిపోలేదు! చెక్కు చెదరకుండా ఉంది. రైలు కూడా లేదక్కడ! కిశోర్, నేను అయోమయంగా ముఖాలు చూసుకున్నాము.
     “మీరు హారర్ సినిమాలు ఎక్కువగా చూస్తారా?” మావంక అదోలా చూస్తూ అడిగాడు ఎస్సెమ్.
     “బట్...సర్!...ఇక్కడే...ఈ వంతెన మీదే...ఆ ఘోరదృశ్యాన్ని కళ్ళారా చూసాం మేము” అన్నాడు కిశోర్. ఔనన్నట్టు తలూపాను నేను.
     “ఇట్జ్ నతింగ్ బట్ ఇల్ల్యూజన్,” స్వగతంలా అనుకుంటూ వెనుదిరిగాడు ఎస్సెమ్. అయోమయంగా అతన్ని అనుసరించాం మేము.
     గదికి తిరిగిరాగానే మమ్మల్ని కూర్చోమని సైగ చేసాడు ఎస్సెమ్. ఓ క్షణం మావంక నిశితంగా చూసి అన్నాడు _ “మీకు ఓ విషయం తెలుసా? ఇవాళ మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటల తరువాత ఏ ట్రెయినూ రాలేదు ఇక్కడికి. సో, అందులోంచి ప్రయాణీకులు దిగడమనేది కేవలం మీ భ్రమ!”  నోళ్ళు వెళ్ళబెట్టాం మేము. భ్రమ ఇద్దర్నీ ఒకేసారి ఆవరిస్తుందా...!?
     ఓ క్షణం ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాడు అతను. తరువాత “అఫ్ కోర్స్, కొన్ని ఏళ్ళ క్రితం అదే వంతెన పైన ఘోర రైలు ప్రమాదం జరిగిన మాట వాస్తవమే. కాని, ఆ దృశ్యం ఇప్పుడు మీకు తాజాగా కనిపించడమనేది...ఐ సింప్లీ కాంట్ బిలీవ్”. ఆశ్చర్యంతో చూసాము మేము.
     “అన్నట్టు, ఈ రోజు ఆ యాక్సిడెంట్ యొక్క యానివర్శరీ. అందువల్ల లోకల్ న్యూస్ పేపర్స్ దాని గురించి విపులంగా రాసాయి” అంటూ, ఆనాటి తెలుగు దినపత్రిక ఒకటి తెచ్చి ఇచ్చాడు ఎస్సెమ్.
     ఆ రిపోర్ట్ ని ఆతృతగా చదివాము మేము... సరిగా ఇరవయ్యేళ్ళ క్రితం అదే వంతెన కూలి జాతర స్పెషల్ కి ఘోర ప్రమాదం జరిగింది. అందులో ఇద్దరు చిన్నారులు తప్ప ప్రయాణీకులంతా మరణించడంతో అది గొప్ప సెన్సేషన్ అయింది. ఆరోజు ఇరవయ్యో వార్షికం కావడంతో స్థానిక పత్రికలు దాని గురించి బ్లాక్ బోర్డర్స్ తో ప్రత్యేక కథనాలు ప్రచురించాయి. ఆ దుస్సంఘటనలో ప్రాణాలు కోల్పోయినవారిలో కొందరి ఫొటోలు కూడా ప్రచురింపబడ్డాయి. వాటి వంక చూసిన మేము ఉలికిపడ్డాము.
     వాటిలో – ‘ఎక్స్ ప్రెస్ నుండి దిగి ప్లాట్ ఫాం మీద కూర్చున్నవారిలో కొందరి ఫొటోలు కూడా ఉన్నాయి’. ముఖ్యంగా – మేము కూర్చున్న బెంచ్ పైన ఆశీనులైన యువజంట, వృద్ధజంటలను ఇట్టే గుర్తుపట్టాము మేము. “మాస్టారూ! ఎక్స్ ప్రెస్ నుండి దిగిన జనంలో వీళ్ళూ ఉన్నారు. ఈ జంటలు రెండూ మేము కూర్చున్న బల్లపైనే కూర్చున్నాయి” ఎక్సైటింగ్ గా అన్నాడు కిశోర్. ఔనన్నట్టు తలూపాను నేను.

[k3vv3]

     ఈసారి ఆశ్చర్యపోవడం ఎస్సెమ్ వంతు అయింది. “అదే నిజమైతే...ఇది గొప్ప అద్భుతమేనని చెప్పాలి. లోగడ పేరా-నార్మల్ ఫోర్సెస్ ని గురించి కొన్ని కథలు చదివాను నేను. మీరు చెబుతున్నది వింటూంటే వాటిని నమ్మాలనిపిస్తోంది సుమా!” అన్నాడు.
     పత్రిక లోపలి పేజీలో ఆ ప్రమాదంలో బ్రతికి బైటపడ్డ పిల్లల ఫొటోలు కూడా ప్రచురింపబడ్డాయి. వాటిని చూడగానే సంభ్రమంతో, “ఓఁ...!” అన్నాను నేను అప్రయత్నంగా. కారణం – ఆ చిన్నారులు మా బెంచ్ పైన కూర్చున్న పాప, బాబే!...ఆ పసివాళ్ళు ఎవరి తాలూకో, ఏ ఊరికి చెందినవారో తెలియక ప్రభుత్వం వారిని చిల్డ్రన్స్ హోమ్ కి తరలించినట్టు రిపోర్ట్ లో ఉంది.
     పత్రిక అంతటితో ఆగలేదు...ఇప్పుడు – ఇరవయ్యేళ్ళ తరువాత – ఆ పిల్లలు పెద్దయి ఎలా ఉంటారోనన్న చిత్రకారుడి ఊహాగానంతో వారి కంప్యూటర్-జెనరేటెడ్ ఫోటోగ్రాఫులను కూడా ప్రచురించింది.
     కుతూహలంతో వాటి వంక చూసిన నేను తృళ్ళిపడ్డాను.
     ఆ ఫోటోలు - నాది, కిశోర్ దీను...!!!

[k3vv3]

దర్యాప్తు: పురోగతిలో ఉంది

Adhithya Sakthivel
 
హైదరాబాద్ ASP గా పనిచేసిన మూడేళ్ల విరామం తరువాత, అఖిల్ మరియు శక్తివంతులైన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారులు అఖిల్ మరియు శక్తివేల్ (25.09.1992: అఖిల్) అఖిల్ అన్నయ్య గోపీనాథ్ (23.04) ను కలవడానికి వారి స్వగ్రామమైన చెన్నైకి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంటారు. 1989) మరియు చెజియాన్ (28.06.1987) లో అఖిల్ తల్లి రాజలక్ష్మి, సోదరీమణులు, కన్మణి, సుమతి మరియు తండ్రి సుందరపాండియన్ ఉన్నారు. అందరూ తిరునెల్వేలి మరియు చెన్నైలలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన ప్రజలు.
 
 తన కుటుంబానికి మరియు ప్రేమ ఆసక్తికి తెలియజేసిన తరువాత సబారీ ఎక్స్‌ప్రెస్‌లో అఖిల్ బోర్డులు, ఇషికా (08.08.1995), వీరితో కాలేజీ రోజుల నుండి ఐదేళ్లపాటు ప్రేమలో ఉన్నాడు. అతని తల్లి చాలా కఠినమైన మరియు ఆధిపత్య మహిళ మరియు అఖిల్ తన ఐపిఎస్ పోస్టింగ్స్ గురించి తన తల్లిని ఒప్పించటానికి ఒక సంవత్సరం పట్టింది మరియు అది కూడా, అఖిల్ విజయాన్ని తన స్నేహితుడు శక్తికి అంకితం చేశాడు, ఎందుకంటే అఖిల్ వృత్తి గురించి రాజలక్ష్మిని ఒప్పించినది అతడే.
 
 ఈసారి అఖిల్ తన కుటుంబ సభ్యుల ఆశీర్వాదంతో ఇషికాను చూపించి ఆమెను వివాహం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అఖిల్ యొక్క అన్నలు వ్యాపార భాగస్వాములు మరియు వారు తమ వ్యాపారం స్థాపించబడిన చెన్నై మరియు హైదరాబాద్ యూనిట్ల ప్రాంతాలలో నీరు మరియు తోటపని వ్యాపార కార్యకలాపాలలో పాల్గొంటారు.
 
 
 అఖిల్ తిరుపతికి దగ్గరలో ఉన్నందున, శక్తి అఖిల్‌తో, "అఖిల్. మేము చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఇప్పుడే, డిజిపి చంద్రశేఖర్ సార్ నన్ను పిలిచి ఒక సమస్యను అప్రమత్తం చేసారు!"
 
 "ఏ సమస్యలు, శక్తి?" అని అఖిల్ అడిగాడు.
 
 "కొంతమంది ఉగ్రవాదులు చెన్నై మరియు హైదరాబాద్లలో తిరుగుతున్నారని చెప్పబడింది. తమిళనాడులో బాంబు పేలుళ్లను నిర్వహించడానికి వారు ప్రణాళికలు రూపొందించారు." అన్నాడు శక్తి.
 
 "ఓహ్ మై గాడ్! ఇది? మా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ శాఖకు ఏదైనా ఆధారాలు వచ్చాయా?" అని అఖిల్ అడిగాడు.
 
 "అవును. కేరళలోని తిరువనంతపురం సమీపంలో జిన్నా ఫోటోలతో కూడిన రూపాయి నోట్లను కనుగొన్న తరువాత, కేంద్ర సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బలగాల దర్యాప్తు జరిపి కేరళలో కొద్ది మందిని అరెస్టు చేసింది. డిజిపి సర్ మమ్మల్ని సురక్షితంగా ఉండమని కోరారు" అని శక్తి చెప్పారు.
 
 
 "శక్తి. ఎప్పుడైనా, ఆ జిహాదీలు చెన్నై లేదా తమిళనాడులోని ఇతర ప్రాంతాల సమీపంలో బాంబు పేలుళ్లను నిర్వహించవచ్చు. కాబట్టి, మా కుటుంబాలను కాపాడాలి. నేను హైదరాబాద్ డిజిపితో మాట్లాడతాను మరియు మేము చెన్నైకి బదిలీ అవుతాము" అని అఖిల్ అన్నారు.
 
 "అఖిల్, తొందరపడకండి. ఈ పరిస్థితిలో ఇది అంత సులభం కాదు. హైదరాబాద్ డిజిపి సార్ ఈ సమయంలో మాకు బదిలీ ఇవ్వరు" అని శక్తి అన్నారు.
 
 "సరే. మా కుటుంబ సభ్యులతో మాట్లాడిన తరువాత దీని గురించి ఆలోచిద్దాం" అన్నాడు అఖిల్.
 
 చెన్నై సెంట్రల్‌కు చేరుకున్న తరువాత, అఖిల్ తన ఇంటికి చేరుకుంటాడు, అక్కడ అతని కుటుంబ సభ్యులు ఉత్సాహంగా ఉన్నారు మరియు వారిని చూసిన తరువాత, అతను తన తల్లిదండ్రులైన రాజలక్ష్మి మరియు సుందరపాండియన్లను కలుస్తాడు.
 
 
 (25.07.1965 మరియు 26.06.1961)
 
 "నా కొడుకులు. ఎలా ఉన్నారు?" ఇద్దరినీ అడిగాడు.
 
 "నేను బాగున్నాను, అమ్మ" అన్నాడు అఖిల్ మరియు శక్తి.
 
 "అమ్మ. ఒక సమస్యకు సంబంధించి మేము మీతో మాట్లాడాలి" అన్నాడు శక్తి.
 
 "సమస్య ఏమిటి, శక్తి?" అత్తగారు కన్మణిని అడిగారు.
 
 రాజలక్ష్మి కన్మణి వైపు చూస్తూ ఆమె అర్థం ఏమిటో అర్థం చేసుకుంది! మరియు స్థలం వదిలి.
 
 అందరూ రాజలక్ష్మి సమావేశంలో సమావేశమవుతారు, ఇప్పుడు అఖిల్, "అమ్మ. ఉగ్రవాద దాడులు తమిళనాడులో జరగాలని యోచిస్తున్నారు. అందువల్ల…"
 
 "అందుకే?" అని రాజలక్ష్మి అడిగారు.
 
 "కొన్ని రోజులు, మీరు మీ ఇంట్లో సురక్షితంగా ఉండాలి" అన్నాడు రాజలక్ష్మి.
 
 
 "అది సరే, అఖిల్. మేమంతా సురక్షితంగా ఉంటాం. మీరు సమాచారం ఇచ్చారు, సరియైనది" అని కన్మణి అన్నారు.
 
 "అతను ఒక సమావేశం నిర్వహించినట్లయితే, ఇది ఒక ముఖ్యమైన సమస్యను పోలి ఉంటుంది. అఖిల్ అంటే ఏమిటి?" అని చెజియాన్, రాజలక్ష్మిలను అడిగారు.
 
 "నాకు చెన్నైకి బదిలీ కావాలి, అమ్మ" అన్నాడు అఖిల్.
 
 "ఏమిటి? మీరు చెన్నైకి బదిలీ పొందాలనుకుంటున్నారు" అని రాజలక్ష్మి అన్నారు మరియు విధికి బదులుగా ఆ స్థలాన్ని మార్చడం కుటుంబ ప్రాముఖ్యతను వారు భావించడంతో అఖిల్‌పై కోపంగా ఉన్నారు.
 
 "అమ్మ. బదిలీకి కారణం నేను మా ఇంటి స్థలం తమిళనాడును కాపాడుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ఎందుకంటే, ఇప్పటికే హైదరాబాద్‌లో 27.12.2019 న ఒక స్థలం పేలింది. కనీసం, తమిళనాడులో దాడులను నేను నిరోధించాలి" అని అఖిల్ అన్నారు.
 
 
 రాజలక్ష్మి కాసేపు ఆలోచిస్తాడు మరియు ఆమె అఖిల్‌తో అంగీకరిస్తుంది, కానీ ఒక షరతు ప్రకారం: "అతను ఈ బదిలీని కనీసం గుర్తుపెట్టుకుని ఉగ్రవాద దాడులను నిరోధించాలి మరియు కాకపోతే, అఖిల్‌ను ఎప్పటికీ ఆమె ఇంటి నుండి బహిష్కరిస్తారు." "ఆమె ఈ దాడులలో ఎవరూ చంపబడకూడదు లేదా గాయపడకూడదు. అందరి బాధ్యత అఖిల్ చేతిలో ఉంది"
 
 అఖిల్ తన తల్లితో అంగీకరిస్తాడు మరియు అతను చెన్నైకి బదిలీ అవుతాడు, అఖిల్ తమిళనాడు మంత్రిత్వ శాఖను పిలుస్తాడు మరియు రాజలక్ష్మి సహాయంతో, సెక్షన్ 144 ను తమిళనాడు అంతటా మూడు నెలలు జారీ చేస్తారు, ఉగ్రవాదులను కనుగొని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బలగాలు దోషులుగా నిర్ధారించే వరకు . మొత్తం లాక్డౌన్ తమిళనాడు అంతటా జారీ చేయబడినందున, వివిధ వ్యాపార అధికారులు మరియు ప్రజలు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బలగాలకు వ్యతిరేకంగా స్వరం పెంచుతారు, కాని, వారు ఈ విషయాలను పట్టించుకోవడం లేదు, ఎందుకంటే దీని వెనుక ఉన్న నేరస్థులను పట్టుకోవడమే వారి ప్రధాన ఉద్దేశ్యం.
 
 
 లాక్డౌన్ కాలంలో, ఇషికాను రాజలక్ష్మి ఇంటికి తీసుకువెళతారు, అక్కడ ఆమె అందరికీ పరిచయం అవుతుంది మరియు ఆమె అఖిల్ ను వివాహం చేసుకుని సంతోషంగా జీవించాలని ఆమెను ఆశీర్వదిస్తుంది. ఇషికాను తన తల్లి మరియు కుటుంబ సభ్యులకు పరిచయం చేయడం అఖిల్ సంతోషంగా ఉంది.
 
 అయితే, ఇషికకు అఖిల్‌పై కోపం ఉంది. ఆమె ఒక పరిశోధనాత్మక జర్నలిస్ట్ కావడం మరియు అఖిల్ ను అతని ఉద్దేశ్యం కోసం వ్యక్తిగతంగా ప్రశ్నిస్తుంది, కాని, అఖిల్ ఆమె ప్రశ్నను తప్పించుకుంటాడు. ఈ ప్రయత్నాలన్నిటితో పాటు, విజయవంతమైన ప్రయత్నాలన్నిటితో పాటు, కాంచీపురం మార్కెట్ ప్రాంతంలో ఒక పేలుడు సంభవిస్తుంది, ఇక్కడ ఇషికా (వంట ప్రయోజనం కోసం కొన్ని ఆహార ఉత్పత్తులను కొనడానికి వెళ్ళినది), పేలుడులో గాయపడగా, మిగిలిన ప్రజలు అఖిల్ లేకుండా ఎలాగైనా రక్షించబడ్డారు అతని తల్లి ఆదేశాల ప్రకారం వారికి ఏదైనా గాయాలు.
 
 ఇషిక తన మనుగడ కోసం కష్టపడుతున్నట్లు అఖిల్ చూస్తాడు మరియు అతను ఆమెను తన కారులో ఆసుపత్రులకు తీసుకువెళతాడు.
 
 "అఖిల్. నేను బతికేనా?" అడిగాడు ఇషిక.
 
 "ఇషిక. మీకు ఏమీ జరగదు. నేను మీతో ఉన్నాను" అఖిల్ అన్నాడు మరియు అతను ఆమెను ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్తాడు.
 
 
 “డాక్టర్… డాక్టర్…” అఖిల్ అని.
 
 ఆమెను తనిఖీ చేసిన తరువాత, వారు ఆపరేషన్ థియేటర్‌కు తీసుకువెళతారు, ఐసియు మరియు రాజలక్ష్మి కుటుంబం శక్తి ద్వారా ఇషికకు గాయం గురించి తెలుసుకుంటుంది మరియు వారు అఖిల్ ఆసుపత్రికి వెళతారు.
 
 రాజీలక్ష్మి అఖిల్ ఏడుస్తున్నట్లు చూసి ఆమె అతని దగ్గరికి వెళ్లి, "నువ్వు రాజలక్ష్మి కొడుకు. అఖిల్, ఎప్పుడూ మీరు ఏడవకూడదు. మీ ప్రియమైన వారిని కోల్పోయేటప్పుడు కూడా పోరాడండి. ఎప్పుడూ మీ ఆత్మను వదులుకోకూడదు. ఇది నన్ను దెబ్బతీసేందుకు సమానం. గుర్తుంచుకో! "
 
 అఖిల్ ధైర్యంగా ఉన్నాడు మరియు అందరూ అతనితో చెబుతారు, ఇషిక బతికి ఉంటుంది.
 
 వైద్యులు వచ్చి అఖిల్ "డాక్టర్. ఇషిక బతికి ఉందా?"
 
 "క్షమించండి ఎసిపి సార్. భారీగా రక్తం పోవడం వల్ల మేము ఇషికాను రక్షించలేకపోతున్నాం. ఆమె చనిపోయింది" అని డాక్టర్ చెప్పారు.
 
 
 అఖిల్ విరిగిపోయి, రాజలక్ష్మి వైద్యుడిని "డాక్టర్. ఆమె నిజంగా చనిపోయిందా? మీరు అబద్ధం చెబుతున్నారా? అఖిల్. ఏడవకండి డా. అతను అది సరళంగా చెబుతున్నాడు. ఏడవద్దు" అని కన్నీళ్ళతో రాజలక్ష్మి అన్నాడు, మరియు ఆమె స్వయంగా ప్రారంభమవుతుంది విచ్ఛిన్నం మరియు ఇది చూసిన తరువాత, అఖిల్, శక్తి మరియు ఇతర కుటుంబ సభ్యులు ఆమెను ఓదార్చడానికి వస్తారు.
 
 షాక్ కారణంగా, రాజలక్ష్మి గుండెపోటుతో బాధపడుతోంది మరియు ఆమె ఆసుపత్రిలో ఉంది. అఖిల్ ఈ కేసును తీవ్రంగా దర్యాప్తు చేయాలని నిర్ణయించుకుంటాడు, అప్పటి వరకు అతను తన ఇంటికి తిరిగి రాడు. విజయవంతమైన మరియు అత్యంత గౌరవనీయమైన కార్డియాలజిస్ట్ అయిన రాజలక్ష్మి తమ్ముడు రాధా కృష్ణన్ (25.05.1967) రాజలక్ష్మి అనారోగ్యం గురించి తెలుసుకుంటాడు మరియు 25 సంవత్సరాల పాటు గొడవకు గురైన తరువాత రాజలక్ష్మితో తిరిగి ఐక్యంగా ఉండాలని నిర్ణయించుకుంటాడు.
 
 
 ఆర్కే కుటుంబంలో అతని భార్య రామలక్ష్మి, పెద్ద కుమార్తె విద్యా (26.10.1988), 2 వ కుమార్తె నిషా (29.09.1995), చివరి కుమార్తె వర్షిని ఉన్నారు. (30.01.1998) విద్యా విజయవంతంగా శంకర్ అనే ఆర్మీ వ్యక్తిని వివాహం చేసుకున్నాడు, అతను సంవత్సరానికి ఒకసారి వారి కుటుంబానికి వస్తాడు మరియు ఆమెకు ఒక కుమార్తె ఉంది. ఆమె చెన్నైలోని కెఎంసిహెచ్ ఆసుపత్రులలో న్యూరాలజిస్ట్‌గా పనిచేస్తోంది. నిషా సంర
క్షణ లేని అమ్మాయి, చాలా మాట్లాడేది మరియు ఆర్కెకు ప్రేమగల కుమార్తె. ఇంత బాధ్యతారహితంగా వ్యవహరించినందుకు మరియు నిషా ప్రవర్తన గురించి ఆందోళన చెందుతున్నందుకు ఆమె ఎప్పుడూ విద్యా చేత విమర్శించబడుతుంది.
 
 "నాన్న. నాకు నిషా గురించి ఒక ఆలోచన ఉంది" అన్నాడు విద్యా.
 
 "అవును. చెప్పండి ప్రియమైన" అన్నాడు ఆర్.కె.
 
 "మా అత్త రాజలక్ష్మి చివరి కుమారుడు అఖిల్‌తో నిషా వివాహం చేసుకోవాలా?" అని అడిగింది విద్యా.
 
 "ఇది గొప్ప ఆలోచన, విద్యా. కనీసం ఆమె అఖిల్‌ను వివాహం చేసుకున్నప్పుడు, ఆమె బాధ్యత వహిస్తుంది." అన్నాడు ఆర్కె.
 
 "నాన్న. ఇది అఖిల్, నిషా ఇద్దరికీ తెలియనివ్వండి" అన్నాడు విద్యా.
 
 
 "ఎందుకు, విద్యా?" అని ఆర్కె అడిగారు.
 
 "నిషా-అఖిల్ చిన్నప్పటి నుంచీ ఒకరితో ఒకరు గొడవ పడుతున్నారు. అందువల్ల వారి వివాహం వారికి తెలియకూడదు. మొదట రాజలక్ష్మి ఆంటీకి తెలియజేద్దాం" అని విద్యా అన్నారు.
 
 "అయితే, నా సోదరి అఖిల్ పెళ్లి చేతిని అంగీకరిస్తుందా? అప్పటి నుండి, అఖిల్ వేరే అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాడని నేను విన్నాను మరియు ఆమె బాంబు పేలుడులో మరణించింది" అని ఆర్కె చెప్పారు.
 
 "అవును నాన్న. అందువల్ల, అమ్మాయి మరణం నుండి అఖిల్ నుంచి ఉపశమనం పొందటానికి, అతన్ని నిషాతో వివాహం చేసుకోవాలని నేను కోరుతున్నాను, లేదంటే, మీరు అత్తతో చెప్పండి, అఖిల్ చేతిలో నిషాకు తిరిగి కలవడానికి ఇది మాకు ఒక మార్గం" అని విద్యా అన్నారు.
 
 "ఓహ్! ఇది గొప్ప ఆలోచన, నా ప్రియమైన" అన్నాడు ఆర్.కె.
 
 వారు ఆసుపత్రిలో రాజలక్ష్మిని కలవడానికి వెళతారు, అక్కడ అతను రాజలక్ష్మి కుటుంబ సభ్యులతో తన వివాదాలను పరిష్కరించుకుంటాడు. ఆర్.కె. సుందరపాండియన్‌ను కలుసుకుని అతనితో మాట్లాడుతాడు.
 
 "బావమరిది. నా సోదరి ఎక్కడ ఉంది? ఆమె ఇప్పుడు ఎలా ఉంది?" అని ఆర్కె అడిగారు.
 
 "ఆమె తీవ్రంగా ఉంది, ఆర్.కె. మేము నిస్సహాయంగా ఉన్నాము. ఆమె నన్ను వదిలివేస్తుందని నేను అనుకుంటున్నాను" అని అడిగాడు సుందరపాండియన్.
 
 "ఏమీ జరగదు, బావమరిది. నా సోదరి తిరిగి వస్తారు. నేను నమ్ముతాను" అని ఆర్కె మానసికంగా అన్నారు.
 
 "ఆహ్! నా అఖిల్ ఎక్కడ?" అని ఆర్కె అడిగారు.
 
 
 "ఆర్.కె. ఇషికా మరణంతో అతను కలత చెందాడు. అందువల్ల, అతను మరియు శక్తి బాంబు పేలుళ్ల దర్యాప్తు కోసం వెళ్ళారు. తన దర్యాప్తు పూర్తయ్యే వరకు కొన్ని రోజులు దూరంగా ఉండమని ఆయన కోరారు" అని సుందరపాండియన్ అన్నారు.
 
 "ఇది ఏమిటి, బావమరిది? అతని తల్లి కాకుండా, అఖిల్‌కు దర్యాప్తు ముఖ్యమైనది!" ఒక ఉద్రిక్త RK అన్నారు.
 
 కొన్ని సార్లు తరువాత, ఆర్.కె చల్లబడి సుందరపాండియన్తో, "మన జీవితంలో ఏదైనా జరుగుతుంది, మన జీవితంలో ముందుకు సాగాలి. మనం ఎప్పుడూ ఆగకూడదు. అందువల్ల, అఖిల్ మనసు మార్చుకునే ఆలోచన నాకు ఉంది"
 
 పాండియన్ అడిగిన తరువాత, "ఏమిటి?" ఆర్కె సమాధానమిస్తూ, "నిషా, బావమరిది అఖిల్‌ను వివాహం చేసుకుందాం. ఇది నా కుమార్తె సంక్షేమం కోసమే కాదు, అఖిల్ ఆనందం కోసమే" అని ఆర్కె అన్నారు.
 
 సౌందరాపాండియన్ సంతోషంగా ఉన్నాడు మరియు అతను సంతోషంగా అంగీకరిస్తాడు. రాజలక్ష్మి కోలుకున్న తర్వాత, ఆమె ఈ మాట విని ఆర్కేతో కూడా అంగీకరిస్తుంది, అఖిల్ వివాహానికి అంగీకరిస్తానని వాగ్దానం చేశాడు.
 
 వాస్తవానికి, నిషా కూడా అఖిల్‌తో ప్రేమలో ఉంది మరియు ఇషికాపై అతనికున్న అపారమైన ప్రేమను గమనించిన తరువాత, ఆమె తన కోపాన్ని అఖిల్‌తో పరిష్కరించుకుంది. ఇంతలో, అఖిల్ మరియు శక్తి వేగంగా దర్యాప్తు ప్రక్రియలో ఉన్నారు మరియు వారు కన్నియాకుమారి ద్వీపాలలో దాక్కున్న అబ్దుల్లా, ఖాసిమ్, ఘజ్ని మరియు ఇబ్రహీం పాల్గొన్న కొంతమంది ఉగ్రవాదులను రెడ్ హ్యాండెడ్గా పట్టుకున్నారు.
 
 
 ద్వీపాలలో దట్టమైన కవర్ను దాటడం వారికి సవాలుగా ఉన్నందున, ద్వీపాలలో వారందరినీ కనిపెట్టడానికి దాదాపు ఒక నెల సమయం పట్టింది మరియు చాలా విషపూరిత జంతువులు కూడా వాటి ప్రదేశాలలో ఉన్నాయి. వారు చట్టవిరుద్ధంగా కన్నియకుమారిలోకి ప్రవేశించారు మరియు కొంతమంది స్నేహితుడి సహాయం ద్వారా చెన్నైలోని ప్రముఖ మరియు శక్తివంతమైన వ్యాపారవేత్త విక్రమ్ను కలిశారు. అతను చేసిన 4 జి కుంభకోణం నుండి తప్పించుకోవాలనుకుంటున్నందున, అతను తన స్నేహితుడు ఉమర్ జాఫర్, పాకిస్తాన్ స్థిరపడిన వ్యక్తి మరియు ఇస్లామాబాద్ నుండి తన దాడులను అమలు చేస్తున్న ఉగ్రవాదిని అభ్యర్థించాడు.
 
 
 ఉమర్ జాఫర్ కోసం, విక్రమ్ ఒక స్నేహితుడు మాత్రమే కాదు, అతను కూడా అతనికి సోదరుడు. తమిళనాడు అంతటా ఉగ్రవాద దాడులను నిర్వహించాలని వారు నిర్ణయించుకుంటారు, తద్వారా విక్రమ్ ఎటువంటి శిక్షల నుండి తప్పించుకుంటాడు. ఇంకా, ఉమర్, డబ్ల్యూహెచ్‌ఐ (వి హేట్ ఇండియా) ప్రణాళిక ద్వారా, ఇరాన్‌లోని ఉగ్రవాదుల ద్వారా తనకు లభించిన ఇరాన్ రసాయన ఆయుధాల ద్వారా మొత్తం భారతదేశాన్ని నాశనం చేయాలని నిర్ణయించుకుంటాడు.
 
 నవంబర్ 15, 2020 లో, భారతదేశంలోని మొత్తం 28 రాష్ట్రాల్లో, ముఖ్యంగా తీర్థయాత్రలు, దేవాలయాలు మరియు భారతదేశంలోని పర్యాటక ప్రదేశాలలో వివిధ దాడులను నిర్వహించడానికి ఆయన ప్రణాళికలు రూపొందించారు. ఈ సమాచారాన్ని Delhi ిల్లీ సుప్రీంకోర్టులలో అఖిల్ మరియు శక్తి చెప్పారు మరియు వారు విక్రమ్ కోసం ఎన్కౌంటర్ ఆర్డర్ పొందుతారు మరియు అతన్ని చంపేస్తారు, తద్వారా ఉమర్ జాఫర్ భారతదేశానికి రావచ్చు, అక్కడ అతను మరియు శక్తి వారిని చంపేస్తాడు.
 
 విక్రమ్‌ను అఖిల్ గ్రూప్ మెన్ ఇర్ఫాన్ దారుణంగా చంపేస్తాడు మరియు ఈ ప్రక్రియలో, ఉమర్ జాఫర్ ఇస్లామాబాద్‌లోని తన అనుచరుడి ద్వారా ఈ విషయం తెలుసుకుంటాడు. కోపంతో ఉమర్ భారతదేశంలో అడుగుపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంటాడు.
 
 "సోదరుడు. మేము ఈ సమయంలో వెళ్ళకూడదు. ఎప్పుడైనా మేము చిక్కుకుంటాము" అని ఉమర్ యొక్క అనుచరుడు ఇస్మాయిల్ అన్నారు. (ఉర్దూ భాషలో) (వారు వారి సంభాషణలను ఉర్దూ భాషలో కమ్యూనికేట్ చేస్తారు)
 
 "ఇస్మాయిల్. మనం ఏ ధరకైనా భారతదేశంలో దిగాలి. నా కోసం, మొదటి లక్ష్యం శక్తి, ఇర్ఫాన్ (శక్తి యొక్క సన్నిహితుడు మరియు విక్రమ్ను చంపినవాడు)" అని ఉమర్ అన్నారు.
 
 "సోదరుడు. ఇర్ఫాన్ ''. మనం అతన్ని చంపాలా?" అని ఇస్మాయిల్ అడిగాడు.
 
 
 "'' కావడం అంటే, భారతదేశానికి మద్దతు ఇచ్చే వ్యక్తిని నేను విడిచిపెడతాను అని కాదు" అని ఉమర్ అన్నారు.
 
 "సోదరుడు. మీరు భారతదేశంలో దిగడానికి నేను ఏర్పాట్లు చేస్తాను" అని ఇస్మాయిల్ మరియు ప్రణాళిక ప్రకారం ఉమర్ భారతదేశంలో అడుగుపెట్టాడు.
 
 ఉమర్ మొదట ఇర్ఫాన్‌ను చంపి అఖిల్‌ను పిలుస్తాడు.
 
 "ఇక్కడ ఎసిపి అఖిల్. ఇది ఎవరు?" అని అఖిల్ అడిగాడు.
 
 "ఎసిపి అఖిల్. మీరు విక్రమ్‌ను చంపడం ద్వారా పెద్ద తప్పు చేసారు. మీ సహచరుడు ఇర్ఫాన్ ఇకనుంచి నన్ను చంపాడు. అందువల్ల వెళ్లి అతని మృతదేహాన్ని సేకరించండి" అని ఉమర్ అన్నారు.
 
 నవంబర్ 15 న, తన ప్రణాళిక ప్రకారం, బాంబు పేలుళ్లను నిర్వహించడానికి భారతదేశం కోసం ఉగ్రవాదులను రప్పించానని ఉమర్ అఖిల్కు చెబుతాడు. ఇది తెలుసుకున్న భారత ప్రభుత్వం భారతదేశం అంతటా భద్రతను కఠినతరం చేస్తుంది. అఖిల్ ఇప్పుడు, భారతీయ ప్రజలను ధైర్యంగా మరియు దేవునికి నమ్మకంగా ఉండటానికి ప్రేరేపిస్తాడు మరియు భారతదేశం అంతటా ఉగ్రవాదులను బంధించే వరకు ప్రభుత్వ నియమాలను పాటించమని వారిని కోరతాడు.
 
 ఇప్పుడు, అఖిల్ మరియు శక్తితో పాటు అన్ని రాష్ట్ర సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారులు, వారు బాంబు-సర్జింగ్ స్క్వాడ్ల సహాయంతో రాష్ట్రాలన్నింటిలో బాంబులను పడగొట్టడం ప్రారంభించారు. అయినప్పటికీ, కొన్ని ప్రదేశాలను అఖిల్ మరియు అతని రాష్ట్ర జట్లు రక్షించలేకపోయాయి మరియు చాలా కొద్ది మంది ప్రజలు చంపబడ్డారు.
 
 
 ఇంకా, ఉమర్ మరియు అతని సహచరులు ''-హిందువులు-క్రైస్తవుల వర్గాల ఐక్యతను చూస్తారు మరియు అందువల్ల, వారందరూ తమ ఇంట్లో అగ్నిప్రమాదం చేయడం ద్వారా తమను తాము చంపడం ద్వారా ఆత్మహత్య చేసుకుంటారు. ఈ యుద్ధం తరువాత, అఖిల్ మరియు శక్తి రాజలక్ష్మి మరియు అతని రెండు తిరిగి ఐక్యమైన కుటుంబాలను కలవడానికి వెళతారు, అక్కడ రాజలక్ష్మి నెమ్మదిగా కోలుకుంటున్నారు మరియు అతని మొరటుగా ప్రవర్తించినందుకు అందరికీ క్షమాపణలు చెప్పారు.
 
 అఖిల్ తెలుసుకుంటాడు, అతను నిషాను వివాహం చేసుకోబోతున్నాడు మరియు అతను తన తల్లి మరియు కుటుంబం కొరకు సంతోషంగా అంగీకరిస్తాడు. వారి వివాహం జరుగుతుంది మరియు ఐదేళ్ల తరువాత, మిడిల్ స్ట్రీట్ అనే స్థలాన్ని ఆ ప్రదేశాలలో చూపించారు, అక్కడ రాజలక్ష్మి కుటుంబం వచ్చింది మరియు వారు ఇషిక ఫోటో కోసం కొవ్వొత్తులను వెలిగిస్తున్నారు, ఈ రోజు నుండి, తమిళనాడులోని చాలా మంది ప్రజలు తమ కోల్పోయారు ప్రియమైనవారు మరియు వారంతా ఫోటోలో మౌనంగా నిలుస్తారు.
 
 
 "రాజలక్ష్మి కుటుంబాలకు మాత్రమే కాదు, భారతదేశం అంతటా బాంబు పేలుళ్లకు, కుల అల్లర్లకు గురైన మానవులందరికీ ఇది సాధారణం. భారతదేశంలో వేలాది మంది ప్రజలు ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారు. దేశంలో. మన ప్రజలు ఐక్యంగా లేనప్పుడు మరియు సరైన విద్యతో బాగా సాధించనప్పుడు, మన దేశం మరింత హింసకు చెల్లిస్తుంది… ”“ 2020 లో దర్యాప్తు మరియు నా ప్రయాణం ”అనే పుస్తకంలో, అఖిల్ వీటి గురించి ప్రస్తావించాడు అతను తన కుటుంబ సభ్యులకు మరియు కుమార్తె ఇషికకు చూపించే పదాలు (అతను తన కుమార్తెకు ఇషికా జ్ఞాపకార్థం పేరు పెట్టాడు).

[k3vv3]

Adhithya Sakthivel
 
అఖిలేశ్వరన్, సాధారణంగా ప్రతి ఒక్కరూ అఖిల్ శక్తివేల్ అని పిలుస్తారు, సమాజంలో జరిగే అన్యాయాలను, అవినీతిని సహించలేని వేడి-రక్తం మరియు కోపంతో ఉన్న యువకుడు.
 
 అఖిల్ 10 వ తరగతి నుండి ఒక నైతిక ప్రమాణాన్ని అనుసరిస్తాడు, అతను తన జీవితంలో ఒక విషాదకరమైన మలుపు తిరిగాడు, అక్కడ అతను తన తల్లిదండ్రులను మోసం చేశాడని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాడు. అతను ఒక నైతిక జీవితాన్ని గడపడం మొదలుపెడతాడు, అక్కడ అతను సమకాలీనులను శిక్షిస్తాడు, వారు వారి తప్పులకు అపరాధభావం కలిగి ఉంటారు. అతను మరియు అతని కుటుంబం ఈరోడ్ జిల్లాకు సమీపంలో ఉన్న భవానీలో స్థిరపడ్డారు.
 
 అఖిల్ తన తల్లిదండ్రుల బ్యాక్‌స్టాబ్‌ను గుర్తుపెట్టుకున్నట్లు అనిపించినప్పుడు, అతను లైబ్రరీలో గరుడ సాహిత్య పుస్తకాలను చదివేవాడు మరియు పుస్తకాలలో పేర్కొన్న కుంబిబాగం, రౌరవ నరం, మహా రౌరవ నరం వంటి శిక్షలు అతనిని బాగా ప్రభావితం చేశాయి…
 
 అఖిల్ తెలివైన మరియు మల్టీ టాలెంటెడ్ వ్యక్తి అయినప్పటికీ, అతను వెళ్ళే ప్రతి ప్రదేశాలలో అతను ఇప్పటికీ రౌడీ మార్క్. పర్యవసానంగా, అతను తన తల్లిదండ్రుల కారణంగానే జరిగిందని భావించాడు. అయితే, వాస్తవానికి, వారు అతనిని చాలా ప్రేమిస్తారు.
 
 
 మరొక మలుపులో, సమాజంలో సంభవించే ఆచరణాత్మక పరిస్థితులతో అఖిల్ బాధపడ్డాడు. అఖిల్ సైద్ధాంతిక అంశాలలో అధ్యయనం చేసినవి సమాజానికి ఉపయోగపడవు! అతను, పుస్తకాలలో చదివిన నియమాలు మరియు చర్యలు ప్రపంచంలో పాటించబడవు…
 
 ప్రతి మనిషి సమాజంలో స్వార్థపరుడు మరియు దాని ఫలితంగా ధనవంతుడు ధనవంతుడు అవుతాడు మరియు పేదలు పేదవారు అవుతారు. ఇప్పటికి, అఖిల్ గ్రహించాడు, సమస్య అతనికి మాత్రమే కాదు, సమస్య ఈ సమాజానికి మరియు అతను నివసించే దేశానికి కూడా ఉంది.
 
 
 అఖిల్ చాలా మందిని గౌరవిస్తాడు, అతని సన్నిహితులు, సాయి అధిత్య మరియు రఘురామ్, వీరంతా సిలాంబం మరియు వలరి నైపుణ్యాలలో శిక్షణ పొందిన మార్షల్ ఆర్ట్స్ నిపుణులు. అఖిల్ మాదిరిగా, సాయి అధిత్య మరియు రఘురామ్ కూడా వారి జీవితంలో భిన్నమైన ఆశయాలను కలిగి ఉన్నారు.
 
 సాయి అధిత్య ఐపిఎస్‌లో చేరాలని కోరుకుంటాడు, కాని, అతని తండ్రి కారణంగా, అతను సిఎ మరియు బి.కామ్ చేయవలసి వచ్చింది, రఘురామ్ సినిమాల్లో నటించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు. ఈ ముగ్గురూ బంగారు పతక విజేతలు మరియు విజయవంతమైన గ్రాడ్యుయేట్లు…
 
 కానీ, వారితో సమస్య నిజాయితీ. అఖిల్ యొక్క నైతిక జీవితం మరియు దేశం కోసం సమగ్రత కారణంగా, అతని యూనియన్ నిబంధనల కారణంగా అతన్ని చాలా కంపెనీలు పంపించాయి. సాయి అధిత్య కథలో, అతను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారిగా చాలా అడ్డంకులను ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది మరియు అతని సీనియర్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారులు ఎల్లప్పుడూ అవినీతిపరులు. రఘురామ్ కథను తీసుకున్నప్పుడు, రెండు విజయవంతమైన సినిమాలను కలిసిన తరువాత అతను తన చిత్రాలలో వరుసగా మూడు వైఫల్యాలను ఎదుర్కొన్నాడు. చిన్న పిల్లలకు మార్షల్ ఆర్ట్స్ శిక్షణ తీసుకోవాలని అతని తండ్రి కోరాడు.
 
 
 ప్రారంభంలో, రఘు అంగీకరించలేదు కాని, తరువాత తనకు ఉపశమనం పొందడానికి అంగీకరిస్తాడు. ఇంతలో, శక్తి తాను నిరుద్యోగి అని భావించి, తన తల్లిదండ్రులకు పనికిరాని వ్యక్తిగా నిలబడటం కంటే హీనంగా భావిస్తాడు మరియు ఉద్యోగం సంపాదించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు మరియు చివరికి అతను రఘురామ్ను కలుస్తాడు.
 
 "అఖిల్ రండి. ఎలా ఉన్నావు? మీరు పూర్తిగా పొడవాటి గడ్డం మరియు మీసం కలిగి ఉన్నారు!" అని రఘురామ్ అడిగాడు.
 
 "రఘురామ్. నాకు వెంటనే ఉద్యోగం కావాలి డా" అన్నాడు అఖిల్.
 
 "ఎందుకు డా? ప్రస్తుతం ఏమి జరిగింది?" అని రఘురామ్ అడిగాడు.
 
 "నేను ఉద్యోగం కోల్పోయాను" అన్నాడు అఖిల్.
 
 "ఎలా డా? ఏమైంది?" అని రఘురామ్ అడిగాడు.
 
 
 "నా నిజాయితీ మరియు నైతిక జీవితం వల్ల అంతే. ఇప్పుడు నాకు తక్షణ ఉద్యోగం కావాలి. మీరు దీనికి ఏర్పాట్లు చేస్తారా?" అఖిల్ నిరాశతో అడిగాడు.
 
 "సరే. మీ మనస్తత్వాన్ని బట్టి మీకు ఉద్యోగం ఉంది. మీరు అంగీకరిస్తారా?" రఘురామ్ అడిగారు…
 
 "ఏమైనా, మీరు చెప్పు. నేను అంగీకరిస్తాను" అన్నాడు అఖిల్.
 
 "మీరు ఈ మార్షల్ ఆర్ట్స్ శిక్షణ తీసుకుంటారా?" అని రఘురామ్ అడిగాడు.
 
 "అవును. నేను ఈ ఉద్యోగం చేపట్టడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను డా" అన్నాడు అఖిల్.
 
 రఘురామ్ అఖిల్‌ను తన గురువు మరియు గురువు సర్ వద్దకు తీసుకువెళతాడు. కన్నియకుమారిలోని పెచిపారాయ్ ఆనకట్ట సమీపంలో ఆశ్రయం పొందుతున్న రాఘవేంద్ర రంగస్వామి. అఖిల్ యొక్క నైతిక వైఖరిని చూసి, గురువు ఆకట్టుకున్నాడు మరియు అతను మూడు రకాల మార్షల్ ఆర్ట్స్‌లో అఖిల్‌కు శిక్షణ ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకుంటాడు: ఆదిమురై, కలరి మరియు వలరి, ఇవన్నీ పురాతన భారతదేశంలో తమిళ ప్రజలు అనుసరించిన సాంప్రదాయ యుద్ధ కళలు. బ్రిటిష్ వారు వచ్చారు.
 
 
 అయితే, దక్షిణ కేరళ, కన్నియకుమారిలోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో ఈ మూడు యుద్ధ కళలను అనుసరించారు. కాబట్టి, ఇది గురు పాఠశాల కాబట్టి, అక్కడ క్రమబద్ధమైన పథకాలు అఖిల్‌కు భిన్నంగా ఉన్నాయని నిరూపించబడింది. రెండు వారాలుగా, అఖిల్ తనను తాను నిలబెట్టుకోవడం కష్టమనిపించింది, సరియైనది మరియు చాలా శిక్షలను ఎదుర్కొంది. ఎందుకంటే, అతను 4 o 'గడియారం వద్ద మేల్కొనలేదు.
 
 దీనికి విరుద్ధంగా, అఖిల్ వారు పాఠశాలలో అందించే ఆహారాలతో సంతృప్తి చెందలేదు మరియు అయినప్పటికీ, అతను దానిని సర్దుబాటు చేస్తాడు. మూడు, నాలుగు సంవత్సరాలు, అఖిల్ మార్షల్ ఆర్ట్స్‌లో శిక్షణ పొందుతాడు మరియు సంవత్సరాలుగా, అఖిల్ తనలాంటి చాలా మంది యువకులను ఆశ్రయంలో నిరుద్యోగులుగా కనుగొంటాడు.
 
 విద్యార్థులందరిలో, అఖిల్ మరియు మరికొందరు విద్యార్థులు మాత్రమే గురువుకు విశ్వసనీయ సహాయంగా మారారు. ఒక రోజు, గురువు అకస్మాత్తుగా గుండెపోటుతో బాధపడుతున్నాడు మరియు అతని మరణ మంచంలో, అతను అఖిల్ మరియు అతని విద్యార్థులను పిలుస్తాడు, తన చివరి మాటలు వారందరికీ చెప్పడానికి…
 
 
 "నా ప్రియమైన అఖిల్ మరియు ఇతర విద్యార్థులు. మీరు ఎల్లప్పుడూ దేవుని పట్ల విశ్వాసం కలిగి ఉండాలి. దేవుని నియమాలను పాటించండి. నేను మీకు శిక్షణ ఇచ్చిన మార్షల్ ఆర్ట్స్ ఈ సమాజానికి ఉపయోగపడాలి. ఇది మీ శరీరానికి మరియు మానసిక దృ itness త్వానికి మాత్రమే కాదు. కానీ. , ఈ శిక్షణ మన దేశాన్ని మరియు ప్రజలను ఎలాంటి ప్రమాదాల నుండి రక్షించడమే. నాకు తెలుసు, నేను ఎప్పుడైనా చనిపోతాను. అందువల్ల, మీలాంటి యువకులు ఈ దేశానికి వెన్నెముకగా ఉండాలి. మీరందరూ నిరూపించాలి, అక్కడ ఒక సూపర్ హీరో ఉంది ప్రజలను చెడుల నుండి కాపాడటానికి ఈ దేశంలో. అఖిల్, మీరు నా కోరికలను నెరవేరుస్తారని నాకు వాగ్దానం చేయండి. " అని అడిగాడు గురు.
 
 
 సమాజంలోని చెడు ప్రభావాల గురించి ఆలోచిస్తూ, అఖిల్ తన గురువుకి వాగ్దానం చేశాడు, అతను ఈ దేశానికి రక్షకుడిగా ఉంటాడు. గురు మరణిస్తాడు మరియు అఖిల్ తన తోటి సహచరులతో ప్రమాణం చేసిన తరువాత అతని శరీరాన్ని దహనం చేస్తాడు.
 
 అఖిల్ మరియు అతని పదిహేను మంది తోటి సహచరులు చేతులు కలిపి, వారంతా రఘు ఇంట్లో దిగారు, అతను అఖిల్ యొక్క మార్పుతో ఆకట్టుకున్నాడు. కానీ, అతను అఖిల్ యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యాన్ని తెలుసుకుని షాక్ అయ్యాడు మరియు అతని తండ్రి ఒప్పించిన తరువాత వారి మిషన్‌లో వారికి సహాయం చేయడానికి అంగీకరిస్తాడు.
 
 "అఖిల్. ఈ పుస్తకం పేరు ఏమిటో తెలుసా?" అని రఘురామ్ అడిగాడు.
 
 "నాకు తెలియదు రఘు. ఈ పుస్తకం ఏమిటి?" అని అఖిల్ అడిగాడు.
 
 
 "ఈ పుస్తకం పేరు గరుడ సాహిత్యం. ఈ పుస్తకంలో, విష్ణువు మరియు గరుడుడు నరకంలో ఇచ్చిన శిక్షల గురించి మాట్లాడుతారు మరియు మీరు మీ మిషన్ ప్రారంభించటానికి ముందు ఈ పుస్తకంలో చదవవలసినవి చాలా ఉన్నాయి" అని రఘురామ్ అన్నారు.
 
 "సరే. నాకు పుస్తకం ఇవ్వండి. నేను నా సమయం తీసుకుని పుస్తకం పూర్తి చేస్తాను" అన్నాడు అఖిల్.
 
 మూడు వారాల పాటు, అఖిల్ ఈ పుస్తకాన్ని నేర్చుకున్నాడు, దాని లక్షణాలు మరియు దానితో సంబంధం ఉన్న ఇతర ప్రత్యేక లక్షణాలు. పుస్తకాన్ని చదివిన తరువాత, అఖిల్ తన అభిమాన దేవుడు శివుడి కోసం ప్రార్థనలు చేస్తాడు, వారు తమ లక్ష్యాన్ని నిటారుగా ఉంచవచ్చు.
 
 అఖిల్ గరుడ యొక్క గుర్తింపును తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకుంటాడు మరియు www.garuda.com అనే వెబ్‌సైట్‌ను సృష్టిస్తాడు, అక్కడ వారు నరకం ప్రదేశాల యొక్క ప్రత్యేక దృశ్య ప్రభావాలను చేస్తారు.
 
 
 వెబ్‌సైట్‌లో, అఖిల్ బహిరంగంగా ఇలా అంటాడు, "ఎవరైనా ధనవంతులైనా, పేదవారైనా, పొరపాటు చేసినట్లు తేలితే, వారు గరుడ సాహిత్య శిక్షల ద్వారా చంపబడతారు. ప్రజలు, అనారోగ్యానికి సంబంధించి ఏవైనా ఫిర్యాదులు ఉన్నవారు- సమాజం యొక్క ప్రభావాలు, వారి ఫిర్యాదులను ఇక్కడ నమోదు చేసుకోవచ్చు "ఇప్పుడు ఈరోడ్ జిల్లా డిఎస్పీగా ఉన్న సాయి ఆదిత్య వెబ్‌సైట్ పట్ల ముగ్ధులయ్యారు మరియు దేశ సమస్యలకు సంబంధించిన ఫిర్యాదులను దీని ద్వారా నమోదు చేయాలని నిర్ణయించుకుంటారు, ఇది తన సొంత స్నేహితుడు అని తెలియదు అప్రమత్తత దేశ సంక్షేమం కోసం పనిచేస్తుంది.
 
 
 "సార్. నా సీనియర్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారులు అవినీతిపరులు. పాకిస్తాన్లోని '' సమూహాల నుండి వారికి లంచం లభించింది, వారు భారతదేశాన్ని శారీరకంగా ఓడించలేరని పేర్కొంటూ దేశంలో మార్పిడి చేయాలని యోచిస్తున్నారు. ఇంకా, ఇంకా చాలా ఇతర ప్రణాళికలు ఇసుక తవ్వకం, మోసాలు మరియు విద్యా సమస్యలను ఆదిత్య వెబ్‌సైట్‌లో నమోదు చేశారు.
 
 కుట్రదారుల పేరు గురించి అఖిల్ అతనిని అడుగుతాడు మరియు అతను వెబ్‌సైట్‌లోని 123 మంది నేరస్థుల గురించి వ్రాస్తాడు మరియు అతను "చింతించకండి. ఆ కుట్రదారులకు గరుడ సాహిత్య శిక్షలతో కఠినంగా శిక్షించబడుతుందని" ఆయనకు హామీ ఇచ్చారు.
 
 
 మొదటి కుట్రదారుడు, ముహమ్మద్ అఫ్సర్ మరియు అతని సైడ్ కిక్, ఈశ్వరన్ (అతని కార్యకలాపాలకు మద్దతు ఇచ్చిన వారు) అఖిల్ చేత పట్టుబడ్డాడు మరియు అతని మార్షల్ ఆర్ట్స్ నైపుణ్యం వలారీని ఉపయోగించి, అఖిల్ వారి 78 మంది కోడిపందాలను అధిగమించి, వీరిద్దరిని చాలా దూరంలోని ఏకాంత ప్రదేశానికి కిడ్నాప్ చేస్తాడు.
 
 "హే. నువ్వు ఎవరు, మనిషి? మమ్మల్ని ఎందుకు కిడ్నాప్ చేసారు?" ద్వయం అడిగారు.
 
 "నేను గరుడను. విష్ణువు పంపిన రక్షకుడు మరియు గూ y చారి, ఈ దేశాన్ని మీలాంటి రాక్షసుల నుండి రక్షించడానికి" అని అఖిల్ అన్నారు.
 
 "మీరు నన్ను ఎందుకు చంపబోతున్నారు?" ద్వయం అడిగారు.
 
 "మా ప్రజలను మీ మతంలోకి మార్చడానికి ప్రణాళిక చేసినందుకు మరియు ఈ దేశ సంక్షేమాన్ని నాశనం చేయడానికి ప్రణాళిక చేసినందుకు" అఖిల్ అన్నారు.
 
 
 అఖిల్, టోర్మెంట్స్ ఆఫ్ స్నేక్ అనే శిక్షను ఉపయోగిస్తాడు, దీని ప్రకారం, కుట్రదారుడి స్థానంలో పాముల సమూహాన్ని తీసుకువస్తారు మరియు పాము కొరికే ఫలితంగా అతను చంపబడతాడు. ఆ ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు, పాముల క్రూరమైన కాటు కారణంగా మరణించారు…
 
 అఖిల్ వారి మృతదేహంలో వ్రాస్తూ, కుట్రదారులను శిక్షించడం తన లక్ష్యం యొక్క ప్రారంభం మరియు
ఎవరైనా ఇలా వస్తే, వారు కూడా అదే శిక్షను అనుభవిస్తారు. సెక్యూరిటీ అధికారి డిపార్ట్మెంట్ యొక్క అత్యంత సీనియర్, డిజిపి గౌరవ్ కృష్ణ ఇది విన్న వెంటనే షాక్ అవుతారు మరియు తమిళనాడులోని ప్రతిపక్ష పార్టీకి చెందిన వృద్ధ నాయకుడు మురళి కృష్ణయ్యను ఓదార్చాడు, అతను తన సొంత లాభదాయక ప్రయోజనం కోసం ప్రజలను ''లు మరియు క్రైస్తవులుగా మార్చాలని యోచిస్తున్నాడు.
 
 '' పురుషుల తీవ్రమైన హత్యను విన్న మురళి షాక్ అయ్యారు. ఈ సమాచారం మొత్తం భారతదేశానికి వ్యాపించింది మరియు '' సమాజంలోని ప్రజలు ఈ హత్య వెనుక దర్యాప్తును ఏర్పాటు చేశారు.
 
 
 తీవ్రతను చూసి, ఒత్తిడి వచ్చిన తరువాత, '' మరణం వెనుక దర్యాప్తు చేయాలని సిబిఐని కేంద్ర కమిటీ ఆదేశించింది. దర్యాప్తుతో పాటు, హత్య వెనుక ఉద్దేశ్యం కోసం ''పై బలమైన ఆధారాలు సేకరించాలని కేంద్రం కోరింది.
 
 కేసు దర్యాప్తు చేస్తున్నప్పుడు, సిబిఐ అధికారి '' సైడ్‌కిక్‌లను కనుగొని అతను వారిని అదుపులోకి తీసుకుంటాడు. వారిని విచారించిన తరువాత, వారు హిందువులను మతం మార్చడానికి మరియు వారి స్వంత ప్రయోజనం కోసం దేశాన్ని '' దేశంగా మార్చాలని యోచిస్తున్నారని తెలుసుకుంటాడు.
 
 
 ఇంకా, చాలా మంది యువకులను వారి ఉగ్రవాదులచే పర్షియా, సిరియా, సౌదీ అరేబియా మరియు పాకిస్తాన్ వంటి వివిధ దేశాలకు కిడ్నాప్ చేసి, వారిని బ్రెయిన్ వాష్ చేయడానికి మరియు వారి మిషన్లలో సహాయం చేయడానికి. ఈ విషయాలన్నీ విన్న సిబిఐ అధికారి షాక్‌కు గురైన ఆయన వీడియో ట్యాప్ చేసిన ఆధారాలను కేంద్ర కమిటీకి సమర్పించారు.
 
 తరువాత, రాబోయే 200 రోజులు అఖిల్, అవినీతి అధికారులు, బాధ్యతా రహితమైన వ్యక్తులు మరియు గరుడ శిక్షలను ఉపయోగించి అత్యాచారాలు, హత్యలు మరియు ఇతర ప్రమాదకరమైన చర్యలకు పాల్పడే నేరస్థులను తొలగించడం ప్రారంభిస్తాడు. ఆ విధంగా, అతను ప్రజలలో సూపర్ హీరో అవుతాడు, అయితే అతను చట్టాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నందున, ఆ వ్యక్తిని పట్టుకోవాలని ప్రభుత్వం నిశ్చయించుకుంది.
 
 ఇప్పుడు, అఖిల్ బృందం తమిళనాడు మంత్రుల డబ్బును ఇతర రాష్ట్ర మంత్రి వివరాలతో సేకరిస్తుంది, ఆ తరువాత వారు రాష్ట్ర మంత్రులు మరియు రాజకీయ నాయకుల అవినీతి స్వభావాన్ని బహిరంగంగా బహిర్గతం చేస్తారు. రిపబ్లిక్ దినోత్సవం సందర్భంగా ఈరోడ్‌లోని రంగంపాలయం మల్టీప్లెక్స్ స్టేడియం సమీపంలో బహిరంగంగా ఒక సమావేశాన్ని నిర్వహిస్తానని అఖిల్ చెప్పారు, మరియు ఈ వీడియోను భారతదేశం అంతటా ఉపశీర్షికలతో చూపించాలని ఆయన కోరుతున్నాడు. అతను చెప్పబోయేది పౌరులందరికీ.
 
 
 గణతంత్ర దినోత్సవం సందర్భంగా, అఖిల్ తన ఇతర సహచరులతో సూపర్ హీరో ముసుగుతో కనిపిస్తాడు, అతను కూడా ముసుగు ధరించి స్టేడియంలో కనిపిస్తాడు. మంత్రి ఆదేశాల మేరకు సిబిఐ, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బలగాలు స్టేడియంలోని అన్ని ప్రదేశాలను కవర్ చేశాయి.
 
 అఖిల్ వివిధ దేశాల వీడియోలను చూపిస్తాడు
 
 
 అఖిల్ ఇలా అంటాడు, "జపాన్, సింగపూర్ మరియు యుఎస్ఎ గురించి మీరందరూ చూసిన ఈ వీడియోలు పోటీలు లేదా మరే ఇతర సంఘటనల కోసం ఆధారపడలేదు. మనం ఏమిటో విశ్లేషించాలి! పరిశ్రమలలో బలమైన స్థావరం మరియు చాలా సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలు ఉన్నప్పటికీ సైనిక సామగ్రి, మేము ఇంకా పేద దేశం. ధనికులు ధనవంతులు అవుతారు మరియు పేదలు పేదలుగా కొనసాగుతున్నారు. అయినప్పటికీ, నేను ప్రభుత్వాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్నాను. ఎందుకంటే వారు విద్య మరియు ప్రాథమిక అవసరాల సమస్యలను పరిష్కరించడానికి తమ వంతు ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. నేను ప్రశ్నిస్తున్నాను వారి ఐక్యత సందర్భంలో ప్రజలు. మనమందరం ఐక్యంగా ఉన్నారా? హిందూ, ''లు, క్రైస్తవులు, నేను మరియు మీరు అందరూ ఈ దేశంలో ఒకటే. భారతదేశం ఒక లౌకిక దేశం. దీన్ని ఎవరూ ఎందుకు గ్రహించడం లేదు? మంత్రులు అందరూ అవినీతిపరులు అని మేము అంటున్నాము , కానీ మనం నివసించే సమాజం వల్ల మనం స్వయంగా అవినీతిపరులుగా మారాము. విద్యారంగం నుండి మన ప్రాథమిక అవసరాల వరకు అది మన బాధ్యత. దేశభక్తి అనే బాధ్యతను మనం తీసుకోవాలి. నా ప్రశ్నలకు కారణం? "
 
 
 "మీకు చెప్పడానికి ఏమి ఉంది సార్! మేము కేంద్ర ప్రభుత్వ వివిధ ప్రణాళికలను అంగీకరిస్తున్నాము. కానీ, ఎంత దూరం! కొన్ని అరుదైన పక్షాలు తప్ప రాష్ట్రాల్లో మంచి మంత్రులు లేరు."
 
 "దేశంలో దేశ వ్యతిరేక వ్యక్తుల యొక్క వివిధ సమస్యలు మాకు ఉన్నాయి సార్. వారు నిర్మూలించబడే వరకు, మన దేశం అండర్-ప్రివిలేజ్డ్ సార్ గానే ఉంటుంది. మన స్వంత ప్రజలు డబ్బుకు బానిసలయ్యారు సార్" అని ఇద్దరు పౌరులు అన్నారు.
 
 
 "మేము మంత్రులు మరియు తక్కువ-ప్రత్యేక వర్గాలపై ఆరోపణలు చేస్తున్నాము. కాని, స్వాతంత్ర్యం పొందిన 72 సంవత్సరాల తరువాత, మనలో ఎంతమంది బాధ్యత వహించాము? మేము పన్ను చెల్లించాము మరియు ఇతరుల సంక్షేమానికి మేము బాధ్యత వహించాము. మహిళల భద్రతలో కూడా , మన దేశం అధ్వాన్నంగా ఉంది. నా దృష్టిలో, విద్య కోసం మార్పు చేస్తే ఇతరులు భారతదేశాన్ని మార్చరు. దేశ ప్రేమికుడిగా, దేశాన్ని మార్చడానికి హిందూ ఐక్యత మరియు లింగ సమానత్వం నేను నమ్ముతున్నాను. దీని కోసం, మనమందరం కలిసి ఉండాలి. కాని, మనమందరం ఏమి చేస్తున్నాం? చూడండి. ఇది ఒక ప్రత్యేకమైన ధనవంతుడి యొక్క సాధారణ పని… ”అఖిల్ వారికి వీడియో చూపిస్తూ అన్నాడు.
 
 అత్యాచారాలు, సెక్స్ మరియు హత్యలలో ధనవంతుడి దురాగతాలను ప్రజలు గమనిస్తారు మరియు ఇప్పుడు అఖిల్ వారిని "నాకు చెప్పండి. ఈ కుర్రాళ్ళ కోసం నేను ఏమి చేయాలి?"
 
 "ఇలాంటి క్రూరమైన కుర్రాళ్ళు, మన దేశానికి అవసరం లేదు సార్" అన్నాడు ఒక వృద్ధుడు.
 
 "మేము వారికి కఠినమైన శిక్ష ఇవ్వాలి సార్" అని ఒక మహిళలు చెప్పారు.
 
 "బిగ్గరగా" అన్నాడు అఖిల్.
 
 "వారికి కఠినమైన శిక్ష ఇవ్వండి సార్" అన్నాడు ప్రేక్షకులందరూ.
 
 "అదే పని, నేను కూడా చేసాను" అని అఖిల్ చెప్పాడు మరియు అతను ధనవంతుడి కోసం చేసిన హత్యను వేడిచేసిన నూనెలో ఉడకబెట్టడం ద్వారా వారికి చూపించాడు.
 
 "ఇది ప్రజలకు పాముల శిక్ష, ప్రజల సంక్షేమానికి హాని కలిగించేది మరియు స్వార్థపూరితమైన మరియు అవసరమైన వారికి సహాయపడని వారికి అడవి జంతువుల ద్వారా చంపే పద్ధతి ఇది ......." అఖిల్ అన్నారు.
 
 
 "ప్రతిదానికీ, మేము నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నాము. సైద్ధాంతిక అంశాలపై మాత్రమే, మేము భారతీయ చట్టాల గురించి నియమ నిబంధనలను అధ్యయనం చేస్తున్నాము. కానీ, ఆచరణాత్మక ప్రయోజనంలో, మేము దానిని సరిగ్గా ఉపయోగించడం లేదు. కానీ, నేను కుట్రదారులను దిగజార్చనివ్వను. మేము చేస్తాము లార్డ్ యొక్క ఆశీర్వాదంతో బాధితులను మరియు పేదలను రక్షించండి. మీకు వీలైతే, మీరందరూ మంచి మరియు బాధ్యతాయుతమైన పౌరులుగా మారాలి… లేదంటే నేను అందరినీ నరకానికి ప్యాక్ చేస్తాను ”అని అఖిల్ తన పంక్తులను ఖరారు చేశాడు.
 
 ఈ వీడియో చూస్తున్న సాయి అధిత్య, ఇది అఖిల్ అని తెలుసుకున్న తర్వాత షాక్ అవుతోంది. అందరూ ఆశ్చర్యపోతారు, అతను ఎలా కనుగొన్నాడు? అవును. సాయికి అఖిల్ కుడి చేతిలో ఉంగరం దొరికింది. ఇది తన బాల్యంలో అతనికి ఇచ్చిన బహుమతి. కోపంతో ఉన్న సాయి అధిత్య, రఘురామ్ ఇంట్లో అఖిల్‌ను ఎదుర్కుంటాడు, కాని, అఖిల్, ఐపిఎస్ అధికారిగా తన కర్తవ్యం గురించి సాయి అధిత్యను ప్రశ్నిస్తాడు మరియు అవినీతి కారణంగా, అతనిలాంటి చాలా మంది నిరుద్యోగ యువకులు ఉన్నారని, బాధితురాలిగా మారి, ఈ దేశం కోసం అప్రమత్తంగా ఉండటానికి మార్షల్ ఆర్ట్స్ శిక్షణ నేర్చుకున్నాడు.
 
 ఇంకా ఒప్పించలేదు, రఘురామ్ పరిస్థితి గురించి ఆలోచించమని అఖిల్ సాయి అధిత్యను అడుగుతాడు మరియు ఇది సాయి అధిత్యను ఒప్పించింది. అఖిల్ అతనితో, ప్రజలు మంచిగా మారి సంస్కరించబడిన జీవితాన్ని గడిపే వరకు పోరాడతానని చెప్పాడు.
 
 
 అఖిల్ చెప్పినట్లు, భారతదేశంలో ఇంకా ఎక్కువ పేదరికం మరియు నేరాలు తగ్గలేదు. ఇప్పటికీ, ఇతర దేశాలతో పోల్చినప్పుడు అత్యాచారాలు మరియు హత్యలు పెరిగాయి. కాబట్టి, ఇతర దేశాల మాదిరిగానే చట్టాన్ని మరింత బలోపేతం చేసి బలోపేతం చేయాలి.
 
 అయితే, సాయి అధిత్యకు సమాచారం ఇచ్చిన తరువాత అఖిల్‌ను చివరికి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారులు అరెస్టు చేస్తారు మరియు అతన్ని కోర్టులో హాజరుపరుస్తారు.
 
 

[k3vv3]

సాయి అధిత్య న్యాయవాది అఖిల్‌ను "మిస్టర్ అఖిల్. మిమ్మల్ని అరెస్టు చేసే ముందు ఏదైనా చెప్పాలనుకుంటున్నారా?"
 
 "అవును సార్. ఈ సందేశాన్ని మీతో సహా, న్యాయమూర్తి మరియు భారతదేశం అంతటా ఉన్న మంత్రులందరికీ చెప్పాలనుకుంటున్నాను ... ఇది భారతదేశం అంతటా ప్రత్యక్ష ప్రసారం కావాలి" అని అఖిల్ అన్నారు.
 
 కోర్టు అంగీకరిస్తుంది మరియు వార్తలు భారతదేశం అంతటా ప్రత్యక్ష ప్రసారం అవుతాయి. ఇప్పుడు, అఖిల్ తన మాటలను కోర్టులో సంబోధిస్తాడు.
 
 
 "ప్రాసిక్యూటర్లను కఠినంగా శిక్షించినందుకు మీరందరూ నన్ను దోషులుగా నిర్ధారించారు. కాని, ఆ సార్ కోసం మాత్రమే కాదు. మన దేశ అవినీతి మరియు పేలవమైన పరిస్థితులకు నేను బాధితురాలిని. మన దేశాన్ని ఇతర ఆసియా దేశాలతో పోల్చినప్పుడు, మేము ఇంకా పేదవాళ్ళం మా సరిహద్దుల్లోనే కాదు సార్. అయితే, మన దేశంలో కూడా మనకు సమస్యలు ఉన్నాయి. పిల్లల నుండి తల్లిదండ్రుల వరకు అందరూ తమ తప్పులను చేస్తున్నారు. ఇది మాత్రమే కాదు, మనకు మతపరమైన సమస్యలు, సమాజ సమస్యలు మరియు అనేక ఇతర కుల సంబంధిత సమస్యలు ఉన్నాయి , సార్. అప్పుడు, మన దేశం ఎలా సూపర్ పవర్ అవుతుంది. ఎప్పుడు, మన భారత సైన్యం లాగా మనం ఐక్యంగా లేము, మన లక్ష్యాలను మనం ఎప్పటికీ సాధించలేము సార్. నేను ఏ సమయంలోనైనా ప్రభుత్వంపై నిందలు వేయడం లేదు. ఎందుకంటే, వారు తమ వంతు కృషి చేసారు ఆర్టికల్ 370 ను రద్దు చేయడం, CAA (పౌరసత్వ సవరణ చట్టం, ఇతర దేశాలలో కూడా చురుకుగా ఉంది) మరియు కొత్త విద్యా విధానాన్ని ఆమోదించడం ద్వారా సంస్కరణను తీసుకురావడంలో. అందువల్ల, సమస్యలు ప్రజలతో మరియు మనతోనే ఉన్నాయి. మనం మారే వరకు, సంస్కరణలు పనికిరానివి "అని అఖిల్ అన్నారు .
 
 అఖిల్ చేసినది దేశ సంక్షేమం కోసమే అయినప్పటికీ, చట్టం అతని చర్యలకు అంగీకరించదు మరియు చివరికి, భారతదేశంలో చాలా మంది వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ కోర్టు అతనికి ఐదేళ్ల జైలు శిక్ష విధించింది. భారత ప్రధాని స్వయంగా అఖిల్ ప్రసంగంతో ఉద్వేగానికి లోనవుతారు మరియు ట్విట్టర్లో విడుదల చేయాలని ఆయన డిమాండ్ చేస్తున్నారు, ఇది తమిళనాడుతో సహా ఇతర రాష్ట్రాల్లోని ప్రతి ఒక్కరినీ దిగ్భ్రాంతికి గురిచేస్తుంది.
 
 
 అతని అభ్యర్థనల ప్రకారం, అఖిల్ శిక్ష రద్దు చేయబడింది మరియు అతనిపై ఎటువంటి నేరారోపణలు లేకుండా కోర్టు అతన్ని విడుదల చేసింది. ఆశ్రయం వచ్చిన తరువాత, అఖిల్ తన గురువును ప్రార్థిస్తాడు మరియు భారతదేశానికి రక్షణగా ఉండాలనే తన లక్ష్యాన్ని కొనసాగించాలని యోచిస్తున్నాడు. అందువల్ల, అఖిల్ తరువాత దేశంలో భవిష్యత్ తరానికి తదుపరి ఆస్తులుగా ఉన్న అతని స్నేహితులు రఘురామ్ మరియు సాయి అధిత్య తీసుకువచ్చిన మరో చిన్న విద్యార్థుల బృందానికి మరియు మరికొందరికి శిక్షణ ఇస్తాడు.
 
 అయితే, ఇక్కడ సమస్య ఏమిటంటే, అఖిల్ తన ప్రణాళికలు మరియు మిషన్లలో విశ్వసనీయ వ్యక్తి ఎవరు. అతను అఖిల్ వంటి అడ్డంకులను తట్టుకుంటాడా? ఇదంతా ఒక సందేహం మరియు ఇంకా ఎక్కువ, మన దేశంలో క్లియర్ చేయవలసిన ప్రశ్నలు చాలా ఉన్నాయి (కొన్ని సమస్యల ఆధారంగా) ……
 
 ముగింపు……

[parinda35]

 thank you

[k3vv3]

తోడేలు


Varun Ravalakollu
 
ఒక పెద్ద అరణ్యం చివరి భాగంలో రోడ్డు మీద వెళుతున్న ఆల్టో కార్, టైర్ స్లిప్ అయ్యి పక్కనే ఉన్న చెట్టుకి గుద్దుకుంటుంది. ఆ శబ్ధం అడవిలో అలజడి రేపుతుంది. ఆకలితో సతమతమవుతూ నిద్ర పట్టీ పట్టక సగం మైకంలో ఉన్న తోడేలు ఒకటి హడావిడిగా లేచి నిలబడుతుంది. భూమికి నాలుగు అడుగుల ఎత్తు, నిగనిగలాడే నల్లటి నేరుడు రంగులో ఉన్న చర్మం, మిర మిర మెరిసే ఎర్రటి కళ్ళు, చీకటిలో ధగధగలాడే కోరలతో చూస్తేనే వెన్నులో వణుకు పుట్టే ఆకారం. చుట్టూ ఉన్న అలజడిని గమనించి బెదిరి పరిగెడుతున్న మిగతా జంతువుల్ని చూసి, వాటి వెనక పరిగెడుతుంది. చాలా దూరం పరిగెత్తిన తర్వాత వాటిలో ఒంటరిగా విడిపోయిన ఒక కుందేలుని చూసి వెంబడిస్తూ పరిగెడుతుండగా ఆ కుందేలు పొదల్లో దూరి మాయమవుతుంది.
 
కోపం, కసితో రగులుతున్న తోడేలు కళ్ళు మరింత ఎర్రపడతాయి. చిమ్మ చీకట్లు చంద్రున్ని ముసిరిన రోజు కావటం వల్ల తోడేలు యొక్క ఎర్రటి కళ్ళు ఇంకా పెద్దగా అయ్యి కుందేలు కోసం వెతకసాగాయి. దాగి ఉన్న కుందేలుని తన కాలితో నొక్కిపట్టి లాగి గంభీరంగా అరిచి ఇంక ఆగలేక కుందేటిని తినే సమయానికి.. మళ్ళీ మరో శబ్ధం. దాని వైపు చూసేసరికి కుందేలు ఆ పట్టు వదిలించుకుని పారిపోతుంది. కానీ ఈసారి తోడేలు బాధ పడలేదు, కోప్పడలేదు, కసిగా అరవనూ లేదు. దాని చూపు దూరంగా కదులుతున్న వేరే జంతువు మీద పడింది. దూరంగా వెలుగు, వెలుతురులో చిన్న పాప. మెల్లిగా కాంతివైపుకి నడుస్తుంది. దగ్గరికి వెళ్లేసరికి కాంతి ఆగిపోతుంది, కాని తోడేలు ఆలోచనలు ఆగిపోలేదు. దగ్గరికి వెళ్లి పొద చాటునుండి చూస్తుంది. ఆ చిన్న పాప నడుస్తూ వెళ్ళటం గమనించి, ఆ పాపతో పాటు వేరే ఎవరైనా ఉన్నారేమో అన్న అనుమానంతో, అదను కోసం పాపను మెల్లిగా పొంచి పొంచి వెంబడిస్తూ వెనక వెళ్తూ ఉంటుంది. అదను దొరికింది. పొంచి ఉన్న పొదలనించి ఒక్కసారిగా తన కళ్ళు పెద్దవి చేసి, పదునైన కోర పళ్ళు పైకి తెచ్చి ఒక్క ఉదుటున ఆ పాప పైకి దూకుతుంది.
 
                   ***
 
నా పేరు శివ. నేను ఒక ప్రింటింగ్ ప్రెస్ లో మేనేజర్ గా పనిచేస్తున్నా. నా భార్య పేరు సంధ్య, పాప సరయు. SSS ఫ్యామిలీ అన్నమాట! చలాకీగా ఉండే సంధ్య, చిరునవ్వు చెరగని సరయుతో రోజులు చక చక సాగుతున్న సమయంలో కష్టం వచ్చి నా కంట్లో కన్నీరుని, ఇంట్లో ఇబ్బందుల్ని నింపింది. నా సంధ్యకి కాన్సర్ 1st స్టేజిలో ఉంది. తనకి ఖరీదైన వైద్యం కుదరలేదు గాని మూలికావైద్యం చేయించాను. ఇపుడు తనకి నయం అయిపోయిందని ఆశ్రమం నుండి ఫోన్ వచ్చింది. అప్పటినుండి నా మనసు నా దగ్గర లేదు. అందుకే వెంటనే ఆశ్రమానికి మా ఫ్రెండ్ ఆల్టోలో బయల్దేరాను. దూరం కావటం చేత దారిలోనే చీకటి పడింది.
 
శివ: “కన్నా, నిద్ర వస్తుందా?”
 
సరయు: “లేదు, అమ్మని చూస్తా కదా!”
 
శివ: “చీకటిగా ఉంది కదా భయం వేస్తుందా?”
 
సరయు: “నాన్న ఉంటె భయం వేయదు”
 
శివ: “మాటలు నేర్చావు రా నువ్వు!”. మా పాపకి చీకటి అంటే చాలా భయం. చాలా సార్లు చెప్పా. అయినా భయం పోలేదు. “అమ్మని చూస్తావు కదా. చూసాక ఎం చెప్తావు. ‘మిస్ యు’ అనా?”
 
సరయు: “లేదు. నీకు ఎలా ఉంది అని అడుగుతా. నువ్వు ఏమి అడుగుతావో కూడా నాకు తెలుసు.”
 
శివ: “ఎం అడుగుతాను?”
 
సరయు: “ ముద్దు ఇమ్మని, నువ్వు రోజు ఆఫీస్ కి వెళ్ళేటపుడు అడిగేది అదే కదా!”
 
అమ్మో..పిల్లలతో జాగ్రత్తగా ఉండాలి. సరయుతో మరీను! తను అన్నీ గమనిస్తూనే ఉంటుంది!
 
సరయు: “ నాన్న! ఫోన్ లో ఇది ఎందుకు కదులుతూ ఉంది”
 
శివ: “ అది GPS కన్నా. మనం ఎక్కడికి వెళ్ళాలో దారి అది చూపిస్తుంది. ఆ చివర్లో ప్లస్ మార్క్ ఉన్నది హాస్పిటల్”
 
సరయు: “ ఐస్ క్రీం కూడా చూపిస్తుందా?”
 
శివ కార్ సెల్ హంగర్ నుండి సెల్ తీసి, మ్యాప్ లో ఉన్న బ్లూ మార్క్, ఇంకా మిగతావాటి గురించి వివరిస్తూ దారిలో ఉన్న గ్రీజ్ ని చుస్కోడు.కార్ టైర్ స్లిప్ అయ్యి, శివ చేతిలో ఉన్న స్టీరింగ్ కంట్రోల్ తప్పి, కార్ ఒక పక్కకి వాలిపోయి, సీట్ బెల్ట్ పెట్టుకోకపోవటం వలన శివ తల సైడ్ విండోకి తగిలి విండో బద్దలు అయ్యి, స్కిడ్ అవుతూ వెళ్లి చెట్టుకి గుద్దుకుని మళ్ళీ నార్మల్ పొజిషన్ కి వచ్చి ఆగుతుంది. ఆ రాపిడికి వచ్చిన పొగలు కారుని కమ్మేస్తాయి. సరయు నాన్న! నాన్న! అని శివ ని పిలుస్తుంది. శివ పలకడు. సీట్ బెల్ట్ లాగి అందులోనించి దూరి కార్ బయటకి వస్తుంది.
 
అక్కడ ఉన్న అద్దపు ముక్కల్ని దాటుకుని శివ ఉన్న వైపు వెళ్ళి శివ ని లేపటానికి ప్రయత్నిస్తుంది. సరయు పిలుపులు శివ మెదడు దాక చేరవు. శివ నుదుటి నుండి కారుతున్న రక్తం చూసి, తన పాకెట్ లో ఉన్న కర్చీఫ్ తీసి రక్తాన్ని తుడిచి మళ్ళీ నాన్న! నాన్న! అని పిలుస్తుంది. సరయు కళ్ళు మనసులోని దుఃఖాన్ని ఆపలేకపోతున్నాయి. సరయు ఏడుస్తూ ఏడుస్తూ శివ గుండెల మీద వాలి మెల్లిగా “నాన్న” అంటుంది. సరయు మాటలోని మమకారం గాని, అర్థరాత్రి అడవిలో ఆమె పరిస్థితిని గాని అర్థం చేసుకోవటానికి అక్కడ ఏ శివుడూ లేడు.
 
ఆగిపోతున్న శివ గుండెచప్పుడు సరయుకి వినిపిస్తుంది. సరయు లేచి కార్ లో నుండి వచ్చి చుట్టుపక్కల చూస్తుంది. కనుమరుగు దూరంలో రవ్వంత కాంతి కూడా కనపడక నిరుత్సాహంతో పైకి చూస్తుంది. చందమామ అయిన కనపడతాడేమో అని! చందమామ లేని ఆకాశాన్ని చూసి మళ్ళీ మెల్లిగా పడుకుని కార్ లోకి దూరి సెల్ ఫోన్ తీస్కుని, ఓపెన్ చేసి పాస్ వర్డ్ టైపు చేస్తుంది. ఇంతకు ముందు ఓపెన్ అయిన మ్యాప్ ఉండటం చేత మ్యాప్ చూస్తుంది. మ్యాప్ లో అడవి కొంచెం లోపలికి ఒక ప్లస్ సింబల్ కనపడుతుంది. దాన్ని నొక్కుతుంది. ‘డైరక్షన్స్ ఫ్రం హియర్’ అనే అలెర్ట్ వస్తుంది. సరయుకి అర్థం కాదు. తను కార్ లో దూరి ఉండటం చేత బయటికి వచ్చే ప్రయత్నం చేస్తుంది. ఆ ప్రయత్నం లో అక్కడ ఉన్న గాజుముక్క ఒక్కటి తన వీపు మీద గీస్కుంటుంది. సరయుకి స్పర్శ తెలియలేదు. బయటకి వచ్చి మళ్ళీ ఆ మ్యాప్ చూస్తూ ఉంటుంది.
 
“ D...I...R...E...” చదివే ప్రయత్నం చేస్తుంది కానీ అర్థం కాదు.
 
సరయు సెంటర్ బటన్ నొక్కి, కాల్ లిస్టులోకి వెళ్తుంది. అక్కడ నుండి సంధ్య అనే నెంబర్ కి కాల్ చేస్తుంది. సిగ్నల్ లేకపోవటం వలన కాల్ డ్రాప్ అవ్తుంది. మళ్ళీ మ్యాప్స్ లోకి వెళుతుంది. తెలియకుండా కాన్సెల్ అనే బటన్ నొక్కుతుంది. ‘డైరక్షన్స్ ఫ్రం హియర్’ అనే ఆప్షన్ పోతుంది. మ్యాప్ చూస్తూ, నడుస్తూ ఉంటుంది. తను అడవికి దూరంగా వెళ్తున్నా అని అర్థం చేసుకుని అడవి వైపు చూస్తుంది. నల్లటి రంగులో మనసులో అలజడి రేపే శబ్ధం చేసే అడవిలోకి వెళ్ళాలంటే భయం వేసి ఆగిపోతుంది.
 
***
 
శివ: “కన్నా! ఎందుకురా ఏడుస్తున్నావ్?”
 
సరయు: “చీకటి నాన్న! కరెంటు కూడా పోయింది”
 
శివ: “చీకటి అంటే ఎందుకు భయం?”
 
సరయు: “నాకు అమ్మ, నువ్వు కనపడరు కదా”
 
శివ: “నువ్వు చూడట్లేదు కన్నా! ఒక నిమిషం కళ్ళు ముస్కుని మెల్లిగా తెరువు”
 
సరయు: “ ఊహు! కరెంటు వచ్చిందా?”
 
శివ: “నువ్వు కళ్ళు మూసుకుంటే భయం వేయట్లేదు కదా”
 
సరయు: “లేదు”
 
శివ: “ఇపుడు కూడా నీకు మేము కనపడట్లేదు..అయినా నీకు భయం వేయట్లేదు కదా! అందుకే కళ్ళు తెరువు కన్నా”
 
సరయు కళ్ళు తెరుస్తుంది.
 
శివ: “ ఒక నిమిషం చూడు, మెల్లిగా నీకు అన్నీ కనిపిస్తాయి. చందమామ నీకు హెల్ప్ చేస్తాడు. ఇక్కడ ఉన్న కాస్త వెలుతురు నీకు హెల్ప్ చేస్తుంది. కాంతిగా కాకపోయినా నేను కూడా కనపడతాను”
 
సరయు: “ కాని దొంగోడు వస్తాడు చీకట్లో, అతను కూడా కనపడతాడు” అని కళ్ళు మూసుకుంటుంది.
 
***
 
అడవి ముందు నించి, సరయు మళ్ళీ కార్ దగ్గరికి వెళ్తుంది. అక్కడ తన చిన్న బాగ్ తీస్కుని, దాన్ని వెనక వేసుకుంటుంది. వీపుకి గీసుకున్న గాయం మంట రేపుతుంటుంది. ‘అమ్మా!’ అంటూనే మళ్ళీ అడవి దగ్గరికి వచ్చి మ్యాప్ ఓపెన్ చేసి చూస్తుంది. నిటారుగా ఉన్న గీత చివర్లో హాస్పిటల్ చూస్తుంది. అది క్లోజ్ చేసి ఫోనులో టార్చ్ ఓపెన్ చేసి అడవిలోకి నడుస్తుంది.
 
***
 
శివ: “సెల్ లో టార్చ్ ఉంది కన్నా! భయపడకు..కళ్ళు తెరువు. టార్చ్ ఉంది కదా దొంగోడు దగ్గరికి రాడు”
 
సరయు: “ ఊహూ! నేను తెరవను”
 
శివ: “ సరయు వినవేంటిరా! నీకు టార్చ్ ఓపెన్ చేయటం నేర్పిస్తా కూడా, చీకటి అంటే భయపడకూడదు రా! నా మాట విను!”
 
***
 
మెల్లిగా దారి చూసుకుంటూ అడివిలో తిన్నగా నడక సాగిస్తుంటుంది..టార్చ్ వెలుగు తప్ప వేరే వైపుకి చూడకుండా! కొంచెం దూరం వెళ్ళాక మ్యాప్ చూస్తుంటుంది. ప్లస్ సింబల్ దగ్గరిగా వెళ్తుంది అని చూస్కుని మళ్ళీ టార్చ్ లో మార్గం చూస్కుంటూ ముందుకు సాగుతుంది. కాసేపటికి సెల్ ఫోనులో ‘బాటరీ లో’ అనే సింబల్ వస్తుంది. లైట్ మినుకు మినుకు మంటుంది. పొంచి ఉన్న ప్రమాదపు అరుపు సరయుకి వినపడింది. అరుపు అర్థం కాకపోయినా దాన్లో ఉండే క్రూరత్వం సరయుకి అర్థం అవుతుంది. సరయు పరుగు అందుకుంది. అంతలో ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది. ఆ వైబ్రేషన్ కి మరియు సౌండ్ కి సరయు ఉలికిపడి ఆ ఖంగారులో ముందుకు పడుతుంది. ఫోను దూరంగా పడిపోతుంది. రింగ్ టోను వినపడి వెళ్లి ఫోను తీసి చుస్తే ‘సంధ్య కాలింగ్...’ అని వస్తుంది. ఫోన్ ఎత్తుతుంది కానీ కాల్ కనెక్ట్ అవ్వదు. సరయు మళ్ళీ మళ్ళీ డయల్ చేస్తుంది. ప్రయత్నిస్తున్న ప్రతిసారి ‘బాటరీ లో’ అలెర్ట్ వస్తుంది కానీ కాల్ కనెక్ట్ అవ్వట్లేదు. దేవుడు ఆశ చూపించాడా లేక ఉన్న అవకాశాన్ని లాగేసుకున్నాడా తెలియదుగానీ ఫోనులో ఉన్న బాటరీ పూర్తిగా అయిపోతుంది.
 
చీకటికన్నా సరయుకి తన దగ్గరికి ఏదో వస్తుందన్న అనుమానం ఎక్కువ భయాన్ని కలిగిస్తుంది. అక్కడ పడి ఉన్న బ్యాగ్ తీసుకుని తను ఇంతకు ముందు వెళ్ళే దారిలో ముందుకు నడుస్తుంది. తను నడిచే కొద్దీ, తన చుట్టూ ఏదో మెదులుతున్న అనుమానం ఎక్కువ అవుతుంది. బ్యాగ్ రాపిడికి సరయు వీపు నుండి సన్నటి రక్తపు ధరలు కింద పడతాయి. సరయుని తినటానికి వచ్చిన ఆ అడవి మృగం ఆ రక్తపు చుక్కల్ని నాకి, రుచి మరిగి సరయు వంక ఆశగా చూస్తుంది.
 
***
 
సరయు: “ అమ్మా! నాకు ఆ కుక్క బొమ్మ కావాలి”
 
సంధ్య: “కుక్క కాదు..అది తోడేలు”
 
సరయు: “నాకు అది కావాలి”
 
సంధ్య: “ తోడేలు, పులి అడవి జంతువులు. దే ఆర్ బ్యాడ్. పులి అంటే మిగత జంతువులకి కూడా అందుకే భయం. నువ్వు కుందేలు బొమ్మ కొనుక్కో రా! క్యూట్ గా ఉంటుంది. చూడు..కలర్ కూడా పింక్!”
 
సరయు: “ నాకు తోడేలు బొమ్మే కావాలి”
 
సంధ్య: “అవి క్రూర జంతువులు. అవి మాటు వేసి..”
 
సరయు: “మాటు ...అంటే?”
 
సంధ్య: “ మనకి తెలియకుండా మెల్లిగా మనల్ని వెంబడించి సరైన సమయం చూసి మనం బలహీనంగా ఉన్నపుడు మన మీద దాడి చేస్తాయి”
 
***
 
సరయు భయంతో పక్కకి చూస్తూ వేగంగా నడుస్తుంది. తనను వెంబడించేది కూడా వేగంగా కదలటం గమనిస్తుంది. సరయుకి భయంతో ఎం చేయాలో తెలియట్లేదు. దూరంగా ఒక లైట్ కనిపిస్తుంది. సరయు బ్యాగ్ లోనించి చిన్న స్టిక్ లాంటిది తీసి పట్టుకుని బ్యాగ్ దూరంగా విసిరేసి మళ్ళీ పరుగు అందుకుంటుంది. అంతే...తోడేలు అమాంతం సరయు మీద దూకుతుంది. పరిగెడుతున్న సరయు ఒక్కసారిగా పక్కకు పడి దొర్లుతుంది. తోడేలు అమాంతం లేచి పడిపోయి ఉన్న సరయు కాళ్ళ మీద తన కాళ్ళు ఉంచి తన పదునైన గోర్లతో గుచ్చుతుంది. లేత చర్మం తట్టుకోలేక రక్తపు కన్నీరు కారుస్తుంది. ఎర్రటి కళ్ళను చూసి సరయు కళ్ళు ముసుకుంటుంది. ఆకలితో ఉన్న తోడేలు దగ్గరగా ఉన్న సరయు భుజాన్ని కొరుకుతుంది. అదే సమయానికి పొదల నుండి పెద్దగా పులి గాండ్రింపు వినపడుతుంది. పొదల వైపు చుసిన తోడేలుకి మెరుస్తున్న కళ్ళు కనపడతాయి. పులి మళ్ళీ గాండ్రిస్తుంది. తోడేలు భయపడి పారిపోతుంది. సరయు చేతిలో ఉన్న బ్లాక్ స్టిక్ యొక్క రిమోట్ స్విచ్ ని మళ్ళీ నొక్కుతుంది. పొదలలో ఓపెన్ చేసి ఉన్న సరయు బ్యాగ్లోని పులి బొమ్మ మళ్ళీ గాండ్రిస్తుంది.
 
***
 
శివ: “ ఎందుకు సంధ్యా...చిట్టి కన్నాను అలా భయపెడతావ్? నీకు తోడేలు కాదు పులిబొమ్మ కొనిపెడతాను. అరిచే పులి బొమ్మ, నువ్వూ ఒక్కటే! పులిలాగే నిన్ను చూసి కూడా అందరూ భయపడాలి”
 
సంధ్య: “ మీరు మారరు కదా. అమ్మాయిలకి సాఫ్ట్ టాయ్స్ కొనాలి.”
 
శివ: “ మన కన్నా అమ్మాయి కాదు. ఆడ పులి! నువ్వు షాపింగ్ త్వరగా తెమిలిస్తే ఇంటికి వెళ్దాం”
 
 
 
***
 
సరయు రిమోట్ స్విచ్ మార్చి నొక్కుతుంది. పొదలలో ఉన్న సరయు బ్యాగ్లోని పులి బొమ్మ ‘జంగిల్ జంగిల్ బాత్ చలీ హై’ పాటకి మారుతుంది. తోడేలు సరయు భుజాన్ని పూర్తిగా కొరక్కపోయినా పళ్ళు సగం దిగటం వల్ల చాలా రక్తం కారుతుంది. కొంచెం దూరంలో ఉన్న లైట్ ని చూస్తూ సరయు కళ్ళు మూస్తుంది.
 
రెండు రోజులు తర్వాత, సరయు మెల్లిగా కళ్ళు తెరవటానికి ప్రయత్నిస్తూ, కట్టులతో ఉన్న వల్ల నాన్నని చూసి మళ్ళీ మెల్లగా కళ్ళు మూస్తుంది.
 
శివ: “థాంక్స్ డాక్టర్”
 
డాక్టర్: “నాకు కాదు మీ ఆడపులికి థాంక్స్ చెప్పండి. జంగిల్ బుక్ పాట విని అమ్మయిని ఇక్కడికి తీసుకొచ్చిన కాంపౌండర్ కి చెప్పండి”
 
సరయు ఇది వింటూ మళ్ళీ పక్కకి తిరిగి కళ్ళు తెరిచి వాళ్ళ అమ్మని చూస్తుంది. అది చూసిన శివ, సంధ్య సరయు దగ్గరికి వస్తారు. సంధ్య సరయుని నుదిటి మీద ముద్దు పెడుతుంది.
 
సరయు: “ నీకు ఎలా ఉంది అమ్మ?”
 
అది వినగానే సరయుని సంధ్య తన గుండెలకి హత్తుకుంటుంది. శివ వాళ్ళ చుట్టూ చేతులు వేసి సంధ్యని , సరయుని ముద్దుపెట్టుకుంటాడు.
 
***