10-08-2026, 02:00 PM
Next update eppo bro
Fantasy அம்மாவை அவுத்து பாக்க ஆசை -- P3 -- என் அம்மாவை சூத்தடிங்க அங்கிள் (Starring Sujitha)Running
23-08-2026, 02:24 PM
மூவரும் சேர்ந்து இரவு உணவு உண்டு முடித்து, சிறிது நேரம் மணியும் விக்கியும் என்னவோ பேசிச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் சுஜிதாவால் அவர்களுடன் பேசிச் சிரிக்க முடியவில்லை. அவள் மனதில் இருந்த கலக்கம் அவளைப் பதற்றமாக வைத்திருந்தது.
மணி எழுந்து போய்விட்டால், தன் மனதில் இருந்த கலக்கத்தை விக்கியிடம் சொல்லலாம் என்று காத்திருந்தாள் சுஜிதா. ஆனால் மணி எழுந்து போவதாகத் தெரியவில்லை. இப்போதுதான் சம்பந்தமே இல்லாத ஏதோ விஷயத்தை எடுத்துப் பேசிக் கொண்டிருப்பான் என்று மணியைக் கடிந்துகொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் கைகள் பரபரவென்று இருந்தன. தன் சேலையின் முந்தானையைப் பிடித்துக் கசக்கிக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள்.
அப்போது விக்கிக்கு ஒரு போன் கால் வந்தது. அவனது வீட்டிலிருந்துதான் vவந்திருந்தது. அவனது மனைவி நயன்தாரா, “என்னங்க, ராத்திரி இவ்வளவு நேரமாயிடுச்சு! இன்னும் வேலையிலிருந்து வரலையா?” என்று கேட்டாள்.
மணி, “வேலையிலிருந்து முன்னையே வந்துட்டேன். வர வழியில் சுஜிதா நைட் சாப்பிடக் கூப்பிட்டாங்க. அதனால உன்கிட்ட சொல்லக்கூட மறந்துட்டேன். அவங்க வீட்டிலேயே சாப்பிட்டுவிட்டேன். நீ எனக்காக வெயிட் பண்ணாதே. நீ சாப்பிட்டுப் படுத்துக்கோ” என்று சொன்னான்.
அதன்பிறகு நயன்தாரா ஏதோ குசுகுசுவென்று சொல்ல, விக்கி உடனே சோபாவிலிருந்து எழுந்தார். “சரிங்க சுஜிதா, மறுபடியும் ஃப்ரீயா இருக்கும்போது பார்க்கலாம்” என்று சொல்லிவிட்டு, மணியின் தோளில் சற்றுச் செல்லமாகத் தட்டிகொடுத்துவிட்டு, தன் வீட்டை நோக்கிச் சென்றான்.
விக்கி, “என்னடா, கிடைச்ச சான்ஸை இப்படி மிஸ் பண்ணிட்டோமே!” என்று சொல்லி அழுத்துகொண்டாள். “சரி, நாளைக்குக் கண்டிப்பா சொல்லிடணும். இல்லனா மணிக்கு இந்தப் பழக்கம் வளர்ந்துகிட்டே போய்டும். அது அவனுக்கு நல்லது இல்லை. அவனது எதிர்காலத்தையே கெடுத்திடும்” என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு, விக்கி நடந்து செல்வதைச் சுஜிதா கவலையாகப் பார்த்து உட்கார்ந்திருந்தாள்.
விக்கி சென்றவுடன், அவளால் வழக்கம் போலத் தன் மகன் மணியை ஆசையாகப் பார்க்க முடியவில்லை. அவனைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், அந்த பார்ன் வீடியோவில் தன் அம்மாவை அவன் மகன் எப்படித் தூக்கித் தூக்கிப் ஓத்தான் என்பது மட்டுமே அவள் மனதில் வந்துபோனது. தலைகுனிந்தபடி, “சரி, போய் படுத்துத் தூங்கு மணி. நாளைக்குக் காலேஜ் போகணும் இல்லையா?” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் அறையுக்குள் சென்று கதவைச் சாத்திவிட்டாள்.
சுஜிதா, “என்ன அம்மா ஏதோ சங்கடமா இருக்காங்க போல. என்ன பிரச்சனைனு தெரியலையே” என்று எண்ணிக்கொண்டு தன் அறைக்குச் சென்றான் மணி.
அறைக் கதவைச் சாத்திய பிறகு சுஜிதாவுக்குத் தூக்கம் வரவே வரவில்லை. அவள் கண்களை மூடினாலே, அவள் மனதில் “இப்போது மணி நம்மை நினைத்து என்ன செய்துகொண்டிருப்பானோ?” என்ற எண்ணம் மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அவள் திரும்பித் திரும்பிப் படுத்துத் தூங்க முயற்சித்தாள். ஆனால் என்ன செய்தும் பலன் இல்லை.
“சரி, வீட்டுக்காரருக்கு போன் பண்ணிப் பேசலாம்” என்று எண்ணி அரவிந்த்துக்குக் கால் செய்தாள். இரண்டாவது ரிங்கிலேயே எடுத்தான் அரவிந்த். அவள் எதுவும் பேச ஆரம்பிப்பதற்குள்ளேயே, அரவிந்த், “சுஜிதா, ஒரு முக்கியமான மீட்டிங்கில் இருக்கேன். சும்மா கூப்பிட்டு டிஸ்டர்ப் பண்ணாதே. அப்புறம் வேலையை முடிச்சிட்டுக் கூப்பிடுறேன்” என்று சொல்லிக் காலை கட் செய்தான்.
பேச்சுத் துணைக்கு வேறு யாரும் இல்லாமல், மிகவும் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்து, தூக்கம் இழந்து துன்பப்பட்டாள் சுஜிதா. இரவு ஒரு மணி ஆகியும் அவளால் தூங்க முடியவில்லை.
“சரி, ஆகுறது ஆகட்டும். என்ன ஆனாலும் சரி. விக்கியிடம் இப்பயே சொல்லிவிடவேண்டும்.. நேரமாக ஆக ஆக நம்ம மனசுதான் கஷ்டப்படுது” என்று எண்ணி, விக்கியிடம் பேசத் தன் மொபைலை எடுத்தாள். விக்கிக்குக் கால் செய்தாள். மொபைல் ரிங் முழுதாகச் சென்றது. ஆனால் விக்கி போனை எடுக்கவில்லை.
“உறங்கியிருப்பார்” என்று எண்ணி மொபைலைக் கீழே வைத்துவிட்டுத் தூங்க முயற்சித்தாள். தூக்கம் வரவில்லை. “இன்னொரு தடவை முயற்சி செய்து பார்க்கலாம்” என்று மறுபடியும் போனை எடுத்தாள். ரிங் போனது. ஆனால் அவர் எடுப்பதாகத் தெரியவில்லை. “தூங்கிக்கொண்டிருப்பவரைத் தொந்தரவு செய்கிறோம்” என்று சற்றே வருந்தினாள். “சரி, காலையில்தான் பேசுவோம் போல” என்று நினைத்துக்கொண்டே போனைக் கட் செய்யப் போன தருணத்தில் விக்கி போனை எடுத்தார்.
அவள் மெல்லமாக “ஹலோ” என்று சொல்ல, அந்தப் பக்கம் “ஹ்ம்ம்…” என்று சொன்னார். எப்படி அந்த விஷயத்தை சொல்வது என்று அறியாமல், “என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?” என்று மெல்லமாகக் கேட்டாள்.
ரெண்டு மூணு தடவ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க என்று கேட்டும் அந்த பக்கம் இருந்து எந்த பதிலும் வரவில்லை..என்ன??கால் அட்டென்ட் பன்னிட்டு தூங்கிட்டாரா?? என்று மனதிற்குள் கேள்வி எழ அவள் போனில் ஒரு சத்தம் வந்தது..அது வீடியோ கால் அழைப்பின் ஒலியேதான் ..விக்கிதான் அனுப்பி இருக்கார்..எதையும் யோசிக்காமல் அட்டென்ட் செய்தாள்..அவள் பார்த்த காட்சியை அவளால் நம்ப முடியவில்லை..அதில் ஒரு பெண் நாய் போல மண்டி போட்டிருந்தாள்..அவள் முதுகு புறம் மட்டுமே தெரிந்தது..அவள் உடம்பு முன்னும் பின்னும் ஆடி கொண்டிருந்தது..அவளால் எதையும் தெளிவாக பார்க்கமுடியவில்லை..அந்த ரூம் மிகவும் இருட்டாக இருந்தது..ஒரு சின்ன மஞ்ச பல்பு வெளிச்சம் மட்டுமே இருந்தது..அதிலேயே அவள் உடலை ஆடுவது மிகவும் தெளிவாக தெரிந்தது..அவளை யாரும் கட்டாய படுத்தவில்லை..அவளே முன்னும் பின்னும் போய் வந்து கொண்டிருந்தாள்..அவ்வப்போது வேகமாக ஆடினாள் .. அவ்வப்போது சற்று மெதுவாக ஆடினாள்..ஆனால் ஆடுவதை நிறுத்தவில்லை..அவளுடைய அடர்ந்த கூந்தலும் muthugum சுஜிதாவிற்கு தெரிந்தது..அவளால் யார் அந்த பெண் என்பதை கண்டுபிடிக்கமுடியவில்லை..அவளும் யோசித்து கொண்டிருந்தாள்..வீடியோ காலில் தெரிந்த பெண் ஒரு நயிட்டி அணிந்திருந்தாள்..அது ஒரு டார்க் ப்ளூ கலர் சாதாரணமான நயிட்டி..அதில் ரோஸ் கலர் பூக்கள் வரையப்பட்டிருந்தன..சற்று கசங்கி இருந்தது..அவளின் முகம் சற்றும் தெரியவில்லை..அவள் கீழே பார்த்தவாறே ஆடிக்கொண்டிருந்தாள்..அதே சமயம் ஒரு துளி சத்தம் கூட இல்லை அந்த வீடியோ காலில் .. சுஜிதாவும் ஆடியோல எதோ பிரச்னையா இருக்கும் போல என்று நினைத்து தன் போன் சவுண்டை அதிகரித்து 100% வைத்தாள்..ஆனால் அப்போதும் ஒரு துளி சத்தம் கூட இல்லை..சுஜிதாவிற்கு ஆர்வம் தாங்கவில்லை..
அப்போது ஒரு கை அவளுடைய முதுகை தடவி கொடுத்துக்கொண்டே அவளது தலை முடியை வருடியாது.. அவள் கூந்தலை ஒன்று சேர்த்து ஒரு கையில் பிடித்தது.. அவளுடைய கூந்தலை இருக்க பிடித்து பின்னால் இழுத்தது அந்த கை..
அந்த இழுவைக்கு ஏற்றவாரு சற்றே பின்னாடி வந்த அவளுடைய தலை அதற்கு மேல் வரவில்லை.. அந்த கை அவளுடைய கூந்தலை பிடித்து இன்னும் வலுவாக இழுத்தது..ஆனால் அது அவளுக்கு பிடிக்கல போல.. அவளுடைய கையை உயர்த்தி அவன் கைகளை தட்டி விட்டாள்..
மறுபடியும் தொடர்ந்து ஆட தொடங்கினாள்.. இப்பொது அந்த கை அவள் கூந்தளை விட்டுவிட்டு அவளுடைய நயிட்டியை வருட தொடங்கியது.. அப்படியே அவளுடைய கழுதை பிடித்தது.. இருக்கமாக அல்ல.. மென்மையாக..
அப்படியே அந்த கை அவள் இடுப்புக்கு கீழே சென்றது.. ஆனால் சுஜிதாவால் அவன் கை எங்கே போகிறது என்று பார்க்க முடியவில்லை.. ச்ச.. ஒன்னும் தெரியலே என்று நினைத்து முடிப்பதற்குள் கேமரா சற்று திரும்பி அவளது இடுப்பு பகுதியும் தெரியுமாறு திரும்பியது.. இப்பொது அந்த பெண்ணின் முழு உடலும் தெரிந்தது.. வெறும் உருவம் மட்டுமே.. இருட்டு அறையில் அவள் முகம் தெளிவாக இல்லை.. சுஜிதா கணித்தது சரிதான்.. அந்த பெண் வீடியோ காலில் படம் பிடித்துக்கொண்டிருப்பவரின் பூலில் தன் புண்டை துவாரத்தின் உள்ளெ விட்டு ஆட்டி கொண்டிருந்தாள்..அந்த ஆணின் கை அவள் நயிட்டியை மேல் நகர்த்த முயற்சி செய்தது.. அவளுடைய உடலை வெளிச்சத்திருக்கு கொண்டு வர முயற்சி செய்தது.. ஆனால் அவனுடைய சுன்னியும் அவளுடைய பளிங்கு சூத்தும் மட்டும்தான் தெரிந்தது.. அதற்குள்.. அவள் தன் நயிட்டியை கீழ இழுத்து விட்டு கொண்டாள்.. அந்த கை அவள் குண்டியில் செல்லமாக ஒரு தட்டு தட்டியது.. பின் மீண்டும் பூளும் புண்டையும் ஆட தொடங்கியது.. சட்டென்று கேமரா மறுபக்கம் திரும்பியது.. அதில் தெரிந்தது விக்கியின் முகம்தான்.. சட்டென்று கால் கட் ஆனது..
சுஜிதாவால் கண்ட காட்சியை நம்ப முடியவில்லை.. ச்ச.. இவர போய் நல்லவர்னு நெனச்சு இவர்கிட்ட நம்ப பிரெச்சனைக்கு சொலுஷன் கேக்க வந்திருக்கோம் என்று தன்னை தானே நொந்துகொண்டாள்..
தன் கையில் இருந்த போனை தூக்கி எறிந்தாள்..ஒரு பக்கமாக ஒருக்களித்து படுத்து கண்களை மூடினாள்..
ஒரு 20 நிமிடம் கழித்து அவளது போன் அலற ஆரம்பித்தது..தன் புருஷன் தான் மீட்டிங் முடித்து கூப்பிடறார் என்று எண்ணி கட்டிலில் இருந்து எழுந்து போய் போனை எடுத்தாள்.."விக்னேஷ் கால்லிங்" என்று வந்தது..அவள் அந்த காலை கட் செய்தாள்..மீண்டும் கால் வந்தது..மீண்டும் கட் செய்தாள்..மூன்றாவது முறை கால் வந்தது..அவளால் கட் பண்ண முடியவில்லை..இன்னைக்கு அவரை உண்டு இல்லைனு பண்ணிட்றேன் பாரு..என்று மொனங்கிகொண்டே போனை எடுத்து காலை அட்டென்ட் செய்தாள்..இவள் எதுவும் சொல்வதற்கு முன்பே விக்கி "நான் மாடில வெயிட் பண்றேன்..வாங்க..பேசலாம்" என்று சொல்லி போனை வைத்து விட்டார்..
மணி எழுந்து போய்விட்டால், தன் மனதில் இருந்த கலக்கத்தை விக்கியிடம் சொல்லலாம் என்று காத்திருந்தாள் சுஜிதா. ஆனால் மணி எழுந்து போவதாகத் தெரியவில்லை. இப்போதுதான் சம்பந்தமே இல்லாத ஏதோ விஷயத்தை எடுத்துப் பேசிக் கொண்டிருப்பான் என்று மணியைக் கடிந்துகொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் கைகள் பரபரவென்று இருந்தன. தன் சேலையின் முந்தானையைப் பிடித்துக் கசக்கிக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள்.
அப்போது விக்கிக்கு ஒரு போன் கால் வந்தது. அவனது வீட்டிலிருந்துதான் vவந்திருந்தது. அவனது மனைவி நயன்தாரா, “என்னங்க, ராத்திரி இவ்வளவு நேரமாயிடுச்சு! இன்னும் வேலையிலிருந்து வரலையா?” என்று கேட்டாள்.
மணி, “வேலையிலிருந்து முன்னையே வந்துட்டேன். வர வழியில் சுஜிதா நைட் சாப்பிடக் கூப்பிட்டாங்க. அதனால உன்கிட்ட சொல்லக்கூட மறந்துட்டேன். அவங்க வீட்டிலேயே சாப்பிட்டுவிட்டேன். நீ எனக்காக வெயிட் பண்ணாதே. நீ சாப்பிட்டுப் படுத்துக்கோ” என்று சொன்னான்.
அதன்பிறகு நயன்தாரா ஏதோ குசுகுசுவென்று சொல்ல, விக்கி உடனே சோபாவிலிருந்து எழுந்தார். “சரிங்க சுஜிதா, மறுபடியும் ஃப்ரீயா இருக்கும்போது பார்க்கலாம்” என்று சொல்லிவிட்டு, மணியின் தோளில் சற்றுச் செல்லமாகத் தட்டிகொடுத்துவிட்டு, தன் வீட்டை நோக்கிச் சென்றான்.
விக்கி, “என்னடா, கிடைச்ச சான்ஸை இப்படி மிஸ் பண்ணிட்டோமே!” என்று சொல்லி அழுத்துகொண்டாள். “சரி, நாளைக்குக் கண்டிப்பா சொல்லிடணும். இல்லனா மணிக்கு இந்தப் பழக்கம் வளர்ந்துகிட்டே போய்டும். அது அவனுக்கு நல்லது இல்லை. அவனது எதிர்காலத்தையே கெடுத்திடும்” என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு, விக்கி நடந்து செல்வதைச் சுஜிதா கவலையாகப் பார்த்து உட்கார்ந்திருந்தாள்.
விக்கி சென்றவுடன், அவளால் வழக்கம் போலத் தன் மகன் மணியை ஆசையாகப் பார்க்க முடியவில்லை. அவனைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், அந்த பார்ன் வீடியோவில் தன் அம்மாவை அவன் மகன் எப்படித் தூக்கித் தூக்கிப் ஓத்தான் என்பது மட்டுமே அவள் மனதில் வந்துபோனது. தலைகுனிந்தபடி, “சரி, போய் படுத்துத் தூங்கு மணி. நாளைக்குக் காலேஜ் போகணும் இல்லையா?” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் அறையுக்குள் சென்று கதவைச் சாத்திவிட்டாள்.
சுஜிதா, “என்ன அம்மா ஏதோ சங்கடமா இருக்காங்க போல. என்ன பிரச்சனைனு தெரியலையே” என்று எண்ணிக்கொண்டு தன் அறைக்குச் சென்றான் மணி.
அறைக் கதவைச் சாத்திய பிறகு சுஜிதாவுக்குத் தூக்கம் வரவே வரவில்லை. அவள் கண்களை மூடினாலே, அவள் மனதில் “இப்போது மணி நம்மை நினைத்து என்ன செய்துகொண்டிருப்பானோ?” என்ற எண்ணம் மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அவள் திரும்பித் திரும்பிப் படுத்துத் தூங்க முயற்சித்தாள். ஆனால் என்ன செய்தும் பலன் இல்லை.
“சரி, வீட்டுக்காரருக்கு போன் பண்ணிப் பேசலாம்” என்று எண்ணி அரவிந்த்துக்குக் கால் செய்தாள். இரண்டாவது ரிங்கிலேயே எடுத்தான் அரவிந்த். அவள் எதுவும் பேச ஆரம்பிப்பதற்குள்ளேயே, அரவிந்த், “சுஜிதா, ஒரு முக்கியமான மீட்டிங்கில் இருக்கேன். சும்மா கூப்பிட்டு டிஸ்டர்ப் பண்ணாதே. அப்புறம் வேலையை முடிச்சிட்டுக் கூப்பிடுறேன்” என்று சொல்லிக் காலை கட் செய்தான்.
பேச்சுத் துணைக்கு வேறு யாரும் இல்லாமல், மிகவும் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்து, தூக்கம் இழந்து துன்பப்பட்டாள் சுஜிதா. இரவு ஒரு மணி ஆகியும் அவளால் தூங்க முடியவில்லை.
“சரி, ஆகுறது ஆகட்டும். என்ன ஆனாலும் சரி. விக்கியிடம் இப்பயே சொல்லிவிடவேண்டும்.. நேரமாக ஆக ஆக நம்ம மனசுதான் கஷ்டப்படுது” என்று எண்ணி, விக்கியிடம் பேசத் தன் மொபைலை எடுத்தாள். விக்கிக்குக் கால் செய்தாள். மொபைல் ரிங் முழுதாகச் சென்றது. ஆனால் விக்கி போனை எடுக்கவில்லை.
“உறங்கியிருப்பார்” என்று எண்ணி மொபைலைக் கீழே வைத்துவிட்டுத் தூங்க முயற்சித்தாள். தூக்கம் வரவில்லை. “இன்னொரு தடவை முயற்சி செய்து பார்க்கலாம்” என்று மறுபடியும் போனை எடுத்தாள். ரிங் போனது. ஆனால் அவர் எடுப்பதாகத் தெரியவில்லை. “தூங்கிக்கொண்டிருப்பவரைத் தொந்தரவு செய்கிறோம்” என்று சற்றே வருந்தினாள். “சரி, காலையில்தான் பேசுவோம் போல” என்று நினைத்துக்கொண்டே போனைக் கட் செய்யப் போன தருணத்தில் விக்கி போனை எடுத்தார்.
அவள் மெல்லமாக “ஹலோ” என்று சொல்ல, அந்தப் பக்கம் “ஹ்ம்ம்…” என்று சொன்னார். எப்படி அந்த விஷயத்தை சொல்வது என்று அறியாமல், “என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?” என்று மெல்லமாகக் கேட்டாள்.
ரெண்டு மூணு தடவ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க என்று கேட்டும் அந்த பக்கம் இருந்து எந்த பதிலும் வரவில்லை..என்ன??கால் அட்டென்ட் பன்னிட்டு தூங்கிட்டாரா?? என்று மனதிற்குள் கேள்வி எழ அவள் போனில் ஒரு சத்தம் வந்தது..அது வீடியோ கால் அழைப்பின் ஒலியேதான் ..விக்கிதான் அனுப்பி இருக்கார்..எதையும் யோசிக்காமல் அட்டென்ட் செய்தாள்..அவள் பார்த்த காட்சியை அவளால் நம்ப முடியவில்லை..அதில் ஒரு பெண் நாய் போல மண்டி போட்டிருந்தாள்..அவள் முதுகு புறம் மட்டுமே தெரிந்தது..அவள் உடம்பு முன்னும் பின்னும் ஆடி கொண்டிருந்தது..அவளால் எதையும் தெளிவாக பார்க்கமுடியவில்லை..அந்த ரூம் மிகவும் இருட்டாக இருந்தது..ஒரு சின்ன மஞ்ச பல்பு வெளிச்சம் மட்டுமே இருந்தது..அதிலேயே அவள் உடலை ஆடுவது மிகவும் தெளிவாக தெரிந்தது..அவளை யாரும் கட்டாய படுத்தவில்லை..அவளே முன்னும் பின்னும் போய் வந்து கொண்டிருந்தாள்..அவ்வப்போது வேகமாக ஆடினாள் .. அவ்வப்போது சற்று மெதுவாக ஆடினாள்..ஆனால் ஆடுவதை நிறுத்தவில்லை..அவளுடைய அடர்ந்த கூந்தலும் muthugum சுஜிதாவிற்கு தெரிந்தது..அவளால் யார் அந்த பெண் என்பதை கண்டுபிடிக்கமுடியவில்லை..அவளும் யோசித்து கொண்டிருந்தாள்..வீடியோ காலில் தெரிந்த பெண் ஒரு நயிட்டி அணிந்திருந்தாள்..அது ஒரு டார்க் ப்ளூ கலர் சாதாரணமான நயிட்டி..அதில் ரோஸ் கலர் பூக்கள் வரையப்பட்டிருந்தன..சற்று கசங்கி இருந்தது..அவளின் முகம் சற்றும் தெரியவில்லை..அவள் கீழே பார்த்தவாறே ஆடிக்கொண்டிருந்தாள்..அதே சமயம் ஒரு துளி சத்தம் கூட இல்லை அந்த வீடியோ காலில் .. சுஜிதாவும் ஆடியோல எதோ பிரச்னையா இருக்கும் போல என்று நினைத்து தன் போன் சவுண்டை அதிகரித்து 100% வைத்தாள்..ஆனால் அப்போதும் ஒரு துளி சத்தம் கூட இல்லை..சுஜிதாவிற்கு ஆர்வம் தாங்கவில்லை..
அப்போது ஒரு கை அவளுடைய முதுகை தடவி கொடுத்துக்கொண்டே அவளது தலை முடியை வருடியாது.. அவள் கூந்தலை ஒன்று சேர்த்து ஒரு கையில் பிடித்தது.. அவளுடைய கூந்தலை இருக்க பிடித்து பின்னால் இழுத்தது அந்த கை..
அந்த இழுவைக்கு ஏற்றவாரு சற்றே பின்னாடி வந்த அவளுடைய தலை அதற்கு மேல் வரவில்லை.. அந்த கை அவளுடைய கூந்தலை பிடித்து இன்னும் வலுவாக இழுத்தது..ஆனால் அது அவளுக்கு பிடிக்கல போல.. அவளுடைய கையை உயர்த்தி அவன் கைகளை தட்டி விட்டாள்..
மறுபடியும் தொடர்ந்து ஆட தொடங்கினாள்.. இப்பொது அந்த கை அவள் கூந்தளை விட்டுவிட்டு அவளுடைய நயிட்டியை வருட தொடங்கியது.. அப்படியே அவளுடைய கழுதை பிடித்தது.. இருக்கமாக அல்ல.. மென்மையாக..
அப்படியே அந்த கை அவள் இடுப்புக்கு கீழே சென்றது.. ஆனால் சுஜிதாவால் அவன் கை எங்கே போகிறது என்று பார்க்க முடியவில்லை.. ச்ச.. ஒன்னும் தெரியலே என்று நினைத்து முடிப்பதற்குள் கேமரா சற்று திரும்பி அவளது இடுப்பு பகுதியும் தெரியுமாறு திரும்பியது.. இப்பொது அந்த பெண்ணின் முழு உடலும் தெரிந்தது.. வெறும் உருவம் மட்டுமே.. இருட்டு அறையில் அவள் முகம் தெளிவாக இல்லை.. சுஜிதா கணித்தது சரிதான்.. அந்த பெண் வீடியோ காலில் படம் பிடித்துக்கொண்டிருப்பவரின் பூலில் தன் புண்டை துவாரத்தின் உள்ளெ விட்டு ஆட்டி கொண்டிருந்தாள்..அந்த ஆணின் கை அவள் நயிட்டியை மேல் நகர்த்த முயற்சி செய்தது.. அவளுடைய உடலை வெளிச்சத்திருக்கு கொண்டு வர முயற்சி செய்தது.. ஆனால் அவனுடைய சுன்னியும் அவளுடைய பளிங்கு சூத்தும் மட்டும்தான் தெரிந்தது.. அதற்குள்.. அவள் தன் நயிட்டியை கீழ இழுத்து விட்டு கொண்டாள்.. அந்த கை அவள் குண்டியில் செல்லமாக ஒரு தட்டு தட்டியது.. பின் மீண்டும் பூளும் புண்டையும் ஆட தொடங்கியது.. சட்டென்று கேமரா மறுபக்கம் திரும்பியது.. அதில் தெரிந்தது விக்கியின் முகம்தான்.. சட்டென்று கால் கட் ஆனது..
சுஜிதாவால் கண்ட காட்சியை நம்ப முடியவில்லை.. ச்ச.. இவர போய் நல்லவர்னு நெனச்சு இவர்கிட்ட நம்ப பிரெச்சனைக்கு சொலுஷன் கேக்க வந்திருக்கோம் என்று தன்னை தானே நொந்துகொண்டாள்..
தன் கையில் இருந்த போனை தூக்கி எறிந்தாள்..ஒரு பக்கமாக ஒருக்களித்து படுத்து கண்களை மூடினாள்..
ஒரு 20 நிமிடம் கழித்து அவளது போன் அலற ஆரம்பித்தது..தன் புருஷன் தான் மீட்டிங் முடித்து கூப்பிடறார் என்று எண்ணி கட்டிலில் இருந்து எழுந்து போய் போனை எடுத்தாள்.."விக்னேஷ் கால்லிங்" என்று வந்தது..அவள் அந்த காலை கட் செய்தாள்..மீண்டும் கால் வந்தது..மீண்டும் கட் செய்தாள்..மூன்றாவது முறை கால் வந்தது..அவளால் கட் பண்ண முடியவில்லை..இன்னைக்கு அவரை உண்டு இல்லைனு பண்ணிட்றேன் பாரு..என்று மொனங்கிகொண்டே போனை எடுத்து காலை அட்டென்ட் செய்தாள்..இவள் எதுவும் சொல்வதற்கு முன்பே விக்கி "நான் மாடில வெயிட் பண்றேன்..வாங்க..பேசலாம்" என்று சொல்லி போனை வைத்து விட்டார்..
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
25-08-2026, 01:39 AM
Next update kudunga sago!!
25-08-2026, 04:51 PM
உங்க கதை ரொம்ப நல்லா இருக்கு ! செம்ம இன்டரெஸ்டிங் ஆ போகுது ! ஆனா உங்க அப்டேட் ரொம்ப சின்னதா இருக்கு ! கொஞ்சம் டயம் எடுத்துக்கிட்டாலும் ஒவ்வொரு எபிசோடுலயும் ஒரு ஹாட் சீன் இருக்கும்படி பாத்துக்கொள்ளுங்கள் ! என்ன இங்க கதை படிக்க வர்றவங்களோட எக்ஸ்பெக்டேஷன் அதுல தான் இருக்கும் ! இது என்னுடைய தாழ்மையான கோரிக்கை ! அநேகமா என்னோட இந்த பதில் எல்லோருடைய ஆதங்கமும் இதுவாக தான் இருக்கும் என்று நம்புகிறேன் ! நன்றி
02-09-2026, 09:24 PM
மாடிக்குப் போகணுமான்னு யோசிச்சுக்கிட்டுப் படுத்துக்கிட்டு இருந்தாள் சுஜிதா.
மறுபடியும் கால் வந்தது. இந்த முறை எடுக்கவில்லை. மறுபடியும் கால் வந்தது. இப்பவும் எடுக்கவில்லை. எடுக்காவிட்டால் மறுபடியும் தொல்லை பண்ண மாட்டாரு என்று நினைத்துக்கொண்டு படுத்திருந்தாள்.
அஞ்சு நிமிஷத்துல அவள் வீட்டு காலிங் பெல் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டது.
போச்சு… வீட்டுக்கே வந்துட்டாரு போல. எப்படித் தப்பிக்கிறது? என்று எண்ணினாள். அதே சமயம் தூக்கத்திலிருந்து மணியை எழுப்பிவிடக்கூடாது என்றும் யோசித்தாள்.
விறுவிறு என்று எழுந்து கதவை நோக்கிச் சென்றாள். கதவைத் திறந்தால் அங்கே விக்கி ஒரு டி-ஷர்ட், லுங்கி அணிந்திருந்தார்.
விக்கி: என்ன சுஜிதா, ஏதோ பேசணும்னு சொன்னீங்கன்னு மாடிக்கு வரச் சொன்னா வரவே இல்ல. நானும் ரெண்டு மூணு வாட்டி கூப்பிட்டுப் பார்த்தேன். உங்களைக் காணோம். அதுதான் வீட்டுக்கே வந்தேன். என்ன சொல்லணும் சொல்லுங்க.
சுஜிதா: பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு இங்க வந்து என்ன அப்பாவி மாதிரி கேக்குறீங்க?
விக்கி: (நக்கலா சிரிச்சுக்கிட்டே) நீங்கதானே என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க? என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்கன்னு ரெண்டு மூணு வாட்டி கேட்டிங்க. அதான் காட்டுனேன்.
சுஜிதா: சீ… இப்படித்தான் குடும்பப் பொம்பளைங்ககிட்ட கண்டதெல்லாம் காட்டுவீங்களா? உங்களுக்குக் கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லையா?
(விக்கி அவள் வாயை ஒரு விரலால் அடைத்து)
விக்கி: ஷ்ஷ்… இங்க பேசவேண்டாம். மணி முழிச்சாலும் முழிச்சுக்குவான். வாங்க மாடிக்குப் போய் பேசிக்கலாம்.
(சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்து வீட்டை விட்டு வெளியே இழுத்தார். அவர் செய்வதில் இருக்கும் நியாயத்தை எண்ணி முடிப்பதற்குள் விக்கி சுஜிதா வீட்டுக் கதவைத் தாளிட்டுவிட்டு)
விக்கி: வாங்க மாடிக்குப் போலாம்.
(அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்தவாறு லிஃப்டை நோக்கி நடந்தார். அவளும் அவரின் இழுப்பிற்கு ஏற்றவாறு பின்னே நடந்தாள்.)
மாடிக்குச் சென்ற இருவரும் ஒரு மூலையில் சென்று பேசத் தொடங்கினர். சுற்றியும் இருட்டு. நிலவொளி மட்டுமே.
விக்கி: இப்ப சொல்லுங்க சுஜி… என்ன பிரச்சனை? ஏதோ சொல்ல வந்தீங்க. அதுக்குள்ள மணியைப் பாத்த உடனே நிறுத்திடீங்க. ஏதாவது வம்பு பண்றானா?
சுஜிதா: நீங்க உடனே விஷயத்தை மாத்தாதீங்க. நான் கேட்டதுக்கு முதல்ல பதில் சொல்லுங்க. இப்படித்தான் எல்லாப் பொம்பளைங்களுக்கும் கண்டதெல்லாம் காட்டுவீங்களா ? உங்கள நம்பி ஒரு பிரெண்டா சில விஷயம் ஷேர் பண்ணலாம்னு பாத்தா நீங்க இப்படி அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்குறீங்க. இதெல்லாம் உங்களுக்குத் தப்பா தெரியலையா?
(அவள் கத்தி முடிக்கும்வரை அமைதியாக நின்றுகொண்டிருந்தார் விக்கி. கைகட்டித் தலைகுனிந்து.)
சுஜிதா: இப்படி எதுவும் பேசாம இருந்தா என்னன்னு சொல்றது? எதுனாலும் ஓப்பனா சொன்னாத்தான் தெரியும்.
விக்கி: உங்கள ஒரு நல்ல பிரண்ட்னு நெனச்சுதான் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாம நடந்துக்கணும்னு பாக்குறேன். ஆனா நீங்க அதையே இப்படி நெனச்சா நான் என்ன பண்றது? நான் உங்களுக்குக் காட்டுன மாதிரி வேற யார்கிட்டயாவது காட்டுனேன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமா? யாராவது என்னப் பத்தி உங்ககிட்ட எப்பயாவது தப்பா சொல்லி இருக்காங்களா?
(சுஜிதா மனதில் அவர் சொல்வதிலும் ஏதோ நியாயம் இருப்பது போலத் தோன்றியது.
[i]நம்மள நல்ல பிரண்ட்டா நெனச்சு எல்லாத்தையும் சொல்றாரு. நாமதான் தேவையில்லாமல் கோவப்படறோம்.[/i]
கொஞ்ச நேரத்தில் அவர் பண்ணது சரி போலவும் இவள் செய்தது தவறு போலவும் மாறியது.)
ஒரு கால் மணிநேரம் சமாளிப்பின் பிறகு…
சுஜிதா: ஐயோ… சாரி விக்கி… நீங்க என்ன நம்பி எல்லாத்தையும் என்கிட்ட ஷேர் பண்றீங்க. ஆனா நான் இவ்வளவு சுயநலமா நடந்துகிட்டேன். நான் பேசுனது எதுவும் மனசுல வச்சுக்காதீங்க.
விக்கி: இப்பயாவது சொல்லுங்க… என்ன பிரச்சனை?
(சுஜிதா சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.)
சுஜிதா: எப்படிச் சொல்றதுன்னு தெரியல விக்கி… சொல்லாமலும் இருக்க முடியல. என் வீட்டுக்காரர்கிட்ட சொல்லலாம் என்று நினைத்தால் ஏதாவது தப்பா போயிடுமோன்னு பயமா இருக்கு. அதனாலதான் உங்ககிட்ட சொல்லலாம்னு கூப்பிட்டேன்.
விக்கி: பயப்படாமச் சொல்லுங்க சுஜிதா. நான் ஏதும் தப்பா நினைச்சுக்க மாட்டேன். என்ன இவ்வளவு திட்றீங்க? அதையே சாதாரணமா எடுத்துக்கிறேன். நீங்க சொல்றது அதைவிட மோசமாகவா இருந்திடப் போகுது?
(சுஜிதா தயங்கித் தயங்கிச் சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.)
சுஜிதா: நான் இன்னைக்கு நைட்டு சமைச்சு முடிச்சுவிட்டு, இன்னும் சாப்பிட வரலைன்னு மணியை இரண்டு வாட்டி கூப்பிட்டேன். அவன் படிச்சுக்கிட்டே தூங்கிட்டான் என்று நினைச்சு அவன் கதவை மெல்லமா திறந்து பார்த்தேன். அவன் பார்ன் படம் பார்த்து பேண்டுக்குள்ள கையை விட்டு ஆட்டிக்கிட்டுத் தூங்கிட்டான். என்னதான் பார்க்கிறான் என்று அவன் போனை எடுத்துப் பார்த்தேன். அவன் போனில் ஒரு பார்ன் படம் ஓடிக்கிட்டு இருந்தது. அதுல பசங்க அவங்க அம்மாவை ஓக்குற மாதிரி படம். அது பார்த்ததிலிருந்து எனக்கு அவனை எப்படிச் சரியா வளர்க்கிறதுன்னு தெரியல. நம்ம பண்ணதுல என்னமோ தப்பா ஆயிடுச்சு என்று குற்ற உணர்ச்சியா இருக்குது…
(கண்கள் குளமாக நின்றாள்.)
(அதைக் கேட்டு விக்கிக்கு சிரிப்பு முட்டிக்கிட்டு வந்தது.)
விக்கி: என்ன சுஜிதா? நீங்க இதெல்லாம் ஒரு பெரிய விஷயம் என்று நினைச்சு கண்ணைக் கசக்கிட்டு வந்து நிக்கிறீங்களே. இதெல்லாம் பசங்க சின்ன வயசுல பண்றதுதான். இதைப் போய் பெருசா எடுத்துக்க வேண்டாமே.
(ஆனால் சுஜிதா கேட்கும் மனநிலையில் இல்லை.)
சுஜிதா: அதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் அவன் இதையே முழு நேரமா நெனச்சுக்கிட்டு இருந்துட்டா என்ன ஆகுமோ? அதுவும் அவன் அம்மாவை ஓக்குற மாதிரி படமா பாக்குறான். அவன் என்னையும் அப்படித்தானே நினைச்சுப் பாப்பான்? அதை நினைச்சாதான் எனக்கு ஒரு மாதிரியா ஆகுது. இது தப்புத்தானே?
விக்கி: (அவளைத் தோளில் தட்டிக் கொடுத்து) நீங்க சொல்றதும் ஒரு வகைல சரிதான். நாம வேணா அவனுக்கு ஒரு சின்ன கவுன்சிலிங் மாதிரி அரேஞ்ச் பண்ணலாமா? எனக்குத் தெரிஞ்ச சைக்காலஜிஸ்ட் ஒருத்தர் இருக்காரு. அவர் கிட்டப் பேசினா ஒரு கிளாரிட்டி கிடைக்கும்.
சுஜிதா: இதுக்கு மணி ஒத்துக்குவானா?
விக்கி: மணிக்கு அவ்வளவு டீடெயில்ஸ் எல்லாம் சொல்ல வேண்டாம். நான் வேணா உங்கள ஒரு நாள் ஷாப்பிங் கூட்டிட்டுப் போற மாதிரி போயிட்டு, அப்படியே என் பிரண்டைப் பாக்கப் போற மாதிரி அவரோட கிளினிக்குக் கூட்டிட்டுப் போறேன். அப்ப சும்மா அப்படியே கேஷுவலா பேசுற மாதிரி அவர் கிட்டப் பேசட்டும். என்ன சொல்றாருன்னு பார்க்கலாம். உங்களுக்கு ஓகேன்னா நாளைக்கே பிளான் பண்ணலாம். என்ன சொல்றீங்க?
சுஜிதா: (அவர் கையைப் பிடித்து) ரொம்பத் தேங்க்ஸ் விக்கி. இது இவ்வளவு சாதாரணமா முடியும்னு நான் நினைச்சுக் கூடப் பாக்கல.
(விக்கி சுஜிதாவை இழுத்துக் கட்டி அணைத்து)
விக்கி: இதுக்கெல்லாம் ஏன் கண் கலங்குகிறீர்கள்? என்னோட மகன் மாதிரிதான் மணியும். அவனுக்கு ஒரு பிரச்சனை என்றால் நான் எந்த எல்லைக்கும் போய் அதைச் சரிசெய்ய முயற்சி செய்வேன். உங்களுக்கும் அப்படித்தான். நீங்க எதற்கும் கவலைப்பட வேண்டாம்.
(ஆறுதல் சொல்லும்போதே சுஜிதாவின் பழுத்த மாங்கனிகளைத் தன் உடலுடன் சேர்த்து அணைத்துக் கசக்கினார். அவள் உடலின் வாசத்தை முகர்ந்து சுவாசித்தார்.)
விக்கிக்கு அவள் மீது அடிக்கும் வாசனை மேல் ஒரு தனிப் போதை. எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும் அவளிடமிருந்து விலகக் கூடாது. அவளை இரவு முழுக்கக் கட்டி அணைத்து இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.
[i]இப்போதுதான் தான் கட்டிய மனைவியைக் குனிய வைத்து ஓத்துக் கஞ்சி ஊத்திவிட்டு வருகிறேன். ஆனால் இவள் வாசனை இப்படிப் போதையாக்குதே…[/i]
அவரது சுன்னி துடிக்கத் தொடங்கியது. விக்கியின் சுன்னி துடித்துச் சுஜிதாவின் நைட்டியை முட்டுவது சுஜிதாவிற்கும் உரைத்தது.
ஆனால் இதுபோலக் கட்டி அணைத்து அரவணைப்பு கொடுக்கும் யாரும் இப்பொழுது சுஜிதாவோடு இல்லை. தான் கட்டிய கணவரும் வேலை வேலை என்று வேறொரு நாட்டில் இருப்பது எரியும் தீயில் எண்ணெய் ஊற்றியது போல அவள் மனதைத் தூண்டிவிட்டுக்கொண்டே இருந்தது.
[i]நான் மட்டும் இங்குத் தனியாகக் கஷ்டப்பட்டு இருக்கேன். அவர் அங்கே ஜாலியா இருக்காரு…[/i]
தான் கட்டிய கணவரிடம் எதிர்பார்த்த அன்பான அரவணைப்பைத் தன் பக்கத்து வீட்டு விக்கியிடம் கிடைக்கும் என்று அவள் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை. ஆனால் இதுவும் அவளுக்குப் பிடித்தே இருந்தது. அவள் எதுவும் சொல்லாமல் விக்கியின் அரவணைப்பில் சுகம் கண்டுகொண்டிருந்தாள்.
ஒரு ஐந்து நிமிடம் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கட்டி அணைத்து இருவரின் உடல் தரும் வெப்பத்தை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தனர்.
சுஜிதா: (அவரைக் கட்டியணைத்தபடியே) நாளைக்கு எத்தனை மணிக்குக் கிளம்பணும்?
(விக்கி ஒரு அடி பின்னாடி எடுத்து வைத்து, ஒரு மணி என்றும் பாராமல் சைக்காலஜிஸ்ட்டின் கிளினிக் இருக்கிறதா என்று கால் செய்து அப்பாயிண்ட்மெண்ட் புக் செய்ய முயற்சி செய்தான். யாரும் கால் எடுக்கல.)
விக்கி: சுஜிதா, நீங்க ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க. நாளைக்குக் காலைல முதல் வேலையா அப்பாயிண்ட்மெண்ட் புக் பண்ணிட்டு உங்க கிட்ட சொல்றேன். எத்தனை மணிக்கு இருந்தாலும் நாம கண்டிப்பாப் போறோம். நீங்க கவலைப்படாமல் போய் தூங்குங்க. நான் பார்த்துக்கிறேன்.
(சுஜிதாவும் சரி என்பது போல் தலையை ஆட்டினாள்.)
சரி சுஜி… இப்ப போய் தூங்கலாமா? என்று விக்கி கேட்டான்.
அப்புறம் ஒரு சின்ன விஷயம்… என்று இழுத்தாள் கொழுத்த சூத்தழகி சுஜிதா.
விக்கி: என்ன ஆச்சு சுஜி?
(அவள் மாம்பழங்களைப் பார்த்தான்.)
சுஜிதா: ஒன்னும் இல்லைங்க விக்கி… என்னோட போன்ல கொஞ்சம் பிரச்சனை. நாளைக்குப் போய்ட்டு வரும்போது அப்படியே சரி பண்ணிட்டு வந்துடலாமாங்க?
விக்கி: அப்படியா? என்ன ஆச்சு போன்ல? இவ்வளவு நேரம் அதுல வீடியோ கால் எல்லாம் பேசினீங்க… அப்ப நல்லாதானே இருந்தது?
சுஜிதா: இல்லைங்க… அப்ப நீங்க பேசினது எதுவுமே கேக்கல.
(விக்கி சின்ன புன்னகை செய்தான்.)
விக்கி: அப்ப நான் ஒன்னும் பேசவே இல்லடி.
(சுஜிதா அவர் சொல்வதை ஏற்காமல்)
சுஜிதா: இல்லையே… எனக்கு எந்த சத்தமும் கேக்கலையே.
விக்கி: என்ன சத்தம் கேக்கல?
(அவள் தயங்கித் தயங்கி)
சுஜிதா: நீங்க வீடியோ கால் பண்ண சமயத்துல… உங்க சைடுல இருந்து நீங்க பேசற சத்தம் வரலைன்னா பரவாயில்ல… அக்கா சத்தம் கூட வரலையே…
(விக்கி உடனே அவளை இழுத்து அணைத்து, அவள் இடுப்போடு தன் இடுப்பைப் பொருத்தி அழுத்திக்கொண்டு)
விக்கி: சரியான ஆல்டி நீ… என்ன சத்தம்டி கேக்கணும் உனக்கு??
(சுஜிதா தலைகுனிந்து)
சுஜிதா: நான் சொன்னாத்தான் உங்களுக்குத் தெரியுமா என்ன சத்தம்னு?
விக்கி: நீ சொல்லாம எனக்கு எப்படித் தெரியும்? எதுனாலும் ஓப்பனா பேசுனா நீ தானே சொன்ன… அப்புறம் நீயே என்ன விஷயம் ஓப்பனா கேக்கலைன்னா நான் எப்படிச் சொல்றது?
(அவளை வம்பிழுத்தான்.)
சுஜிதா: நீங்க என்ன பண்ணிட்டு இருந்தீங்கன்னு காட்டினீங்க இல்ல… நீங்களும் அக்காவும் பண்ணிட்டு இருந்தாப்ப… ஏன் எந்த சத்தமும் வரல??
விக்கி: (தன் மூஞ்சையைச் சுழித்துக்கொண்டு) நெஜமா உனக்கு உண்மையைச் சொல்லித்தான் ஆகணுமா?
சுஜிதா: (குழந்தை போல்) ஆமா… சொல்லித்தான் ஆகணும்.
விக்கி: சரி, சொல்றேண்டி… ஏன்னு தெரியல. இப்ப எல்லாம் உங்க அக்கா என்ன சரியா கவனிக்கறதில்ல. இந்தப் புது வேலையெல்லாம் சேர்ந்ததிலிருந்து வேலை வேலைன்னு சுத்திக்கிட்டு இருக்கா. சரியா முகம் கொடுத்துக் கூடப் பேசவே இல்லை. சாயங்காலம் வீட்டுக்கு வந்தாலும் ஆபீஸ் ஒர்க் செய்றேன்னு ரூம்ல உட்கார்ந்துக்குறா. நைட்ல அவ கூட இருக்கலாம்னு பார்த்தாலும் எனக்குக் கம்பெனி கொடுக்க மாட்டேங்குறா. ஏன்னு தெரியல. இன்னைக்கு நீயே பார்த்ததில்லையா… நான் அவ மேல கை வச்சா கூடத் தட்டிவிட்டா… அவ்வளவு பெரிய தப்பா? நான் என்னென்ன பண்ணிட்டேன் எனக்குத் தெரிஞ்சு… நான் அவளுக்கு எந்தத் துரோகமும் இதுவரை பண்ணல. பல கிண்டல் பண்ண வேணாம்… ஏதாவது அப்பப்போ கம்பெனி… அவ மனசு நோகுற மாதிரி எதுவும் செஞ்சதில்ல.
(குழப்பமாக இருப்பதைச் சுஜிதாவிடம் வெளிப்படையாகச் சொன்னான் விக்கி.)
சுஜிதா: (ஆர்வமாக) மத்த டைம்ல சரி… ஆனா பெட்ல கூடவா?
விக்கி: (சோகமாக) எனக்கும் அதாண்டி புரியவில்லை. பெட்ல முன்னையாவது கொஞ்சம் கம்பெனி தருவா… ஆனா இப்ப எல்லாம் கொஞ்சம் கூடக் கம்பெனி தரவில்லை. அவ கூடப் பெட்ல இருக்குறதுக்குப் பேசாம கம்முனு கம்முனு படுத்துத் தூங்கிடலாம்போல இருக்கு.
(விக்கி படும் கஷ்டத்தைக் கேட்டு சுஜிதா சற்றே அவருக்காகப் பரிதாபப்பட்டாள்.)
சுஜிதா: (தனக்குள்) ச்சே… நம்மள மாதிரிதான் இவரும். நம்ம வீட்டுக்காரர் நம்ம கூட இல்லாம நமக்குக் கஷ்டமா இருக்கு. ஆனா அவங்க வீட்ல அவங்க கூட இருக்கும்போது இவர் இவ்வளவு கஷ்டப்படுறாரு… நம்ம வேற இவளைச் சும்மா சண்டை போட்டுக் கஷ்டப்படுத்துறோம்.
(தன்னைத்தானே நொந்துகொண்டாள். எதுவும் யோசிக்காமல் விக்கியிடம்)
சுஜிதா: விக்கி… இனிமே உங்களுக்குத் தனியா இருக்க மாதிரித் தோணுச்சுன்னா எதையும் யோசிக்காமல் என் வீட்டுக்கு வந்துருங்க. அது உங்க வீடு மாதிரி.
(விக்கியை ஆறத் தழுவினாள் சுஜிதா.)
(சும்மாவே எப்போ சான்ஸ் கிடைக்கும், சுஜிதாவின் பழுத்த முலைகளைக் கசக்கலாம் என்று காத்திருந்தான் விக்கி. இப்பொழுது விடுவானா? அவள் முதுகுப்புறம் தன் கையைக் கொடுத்து இறுக்கி அணைத்தான். அவள் பலன்கள் கசங்கி இடுங்குவது அவனுக்குச் சுகமாக இருந்தது. அவன் நயன்தாராவை ஓத்துவிட்டு அப்படியே வந்திருந்தான். லூங்கிக்குள்ள ஜட்டி கூடப் போடவில்லை. அவன் பூல் விடைக்க ஆரம்பித்தது. எதிரே அவன் உடம்போடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்த சுஜிதாவின் உலகைத் தூர்வாரத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் பூல் தன் மேல் மூட்டுகிறது என்று சுஜிதாவிற்கும் தெரியும்… ஆனால் அவளால் எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை.)
விக்கி: நீங்க சொல்றது எனக்கு மிகவும் ஆறுதலா இருக்கு சுஜிதா. உங்கள மாதிரி ஒரு நல்ல பிரண்டுகிட்ட மனம் விட்டுப் பேசியிட ரொம்ப நாளாச்சு…
(இன்று அவள் முலைகளைத் தன் மார்போடு கசக்கிக் கொண்டு, தன் சுன்னியை அவள் புண்டை மேல் உரசிக்கொண்டு சொன்னான்.)
சுஜிதா: இதுல போய் என்னங்க… நீங்க என்னோட மகனை உங்க மகன் போல பாத்துக்குறீங்க. என் புருஷன் செய்ய வேண்டிய எல்லா வேலையும் செஞ்சு தரீங்க. அப்ப நானும் உங்களுக்குச் சப்போர்ட்டா இருக்கணுமே இல்ல?
(அவனை ஊக்கப்படுத்தினாள்.)
சுஜிதா: உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனையாலும் என்கிட்ட சொல்லுங்க. என்னால என்ன செய்ய முடியுமோ அதெல்லாம் செய்கிறேன். அண்ட் தட் இஸ் அ ப்ராமிஸ்.
(விக்கியைச் சமாதானப்படுத்தினாள்.)
மறுபடியும் கால் வந்தது. இந்த முறை எடுக்கவில்லை. மறுபடியும் கால் வந்தது. இப்பவும் எடுக்கவில்லை. எடுக்காவிட்டால் மறுபடியும் தொல்லை பண்ண மாட்டாரு என்று நினைத்துக்கொண்டு படுத்திருந்தாள்.
அஞ்சு நிமிஷத்துல அவள் வீட்டு காலிங் பெல் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டது.
போச்சு… வீட்டுக்கே வந்துட்டாரு போல. எப்படித் தப்பிக்கிறது? என்று எண்ணினாள். அதே சமயம் தூக்கத்திலிருந்து மணியை எழுப்பிவிடக்கூடாது என்றும் யோசித்தாள்.
விறுவிறு என்று எழுந்து கதவை நோக்கிச் சென்றாள். கதவைத் திறந்தால் அங்கே விக்கி ஒரு டி-ஷர்ட், லுங்கி அணிந்திருந்தார்.
விக்கி: என்ன சுஜிதா, ஏதோ பேசணும்னு சொன்னீங்கன்னு மாடிக்கு வரச் சொன்னா வரவே இல்ல. நானும் ரெண்டு மூணு வாட்டி கூப்பிட்டுப் பார்த்தேன். உங்களைக் காணோம். அதுதான் வீட்டுக்கே வந்தேன். என்ன சொல்லணும் சொல்லுங்க.
சுஜிதா: பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு இங்க வந்து என்ன அப்பாவி மாதிரி கேக்குறீங்க?
விக்கி: (நக்கலா சிரிச்சுக்கிட்டே) நீங்கதானே என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க? என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்கன்னு ரெண்டு மூணு வாட்டி கேட்டிங்க. அதான் காட்டுனேன்.
சுஜிதா: சீ… இப்படித்தான் குடும்பப் பொம்பளைங்ககிட்ட கண்டதெல்லாம் காட்டுவீங்களா? உங்களுக்குக் கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லையா?
(விக்கி அவள் வாயை ஒரு விரலால் அடைத்து)
விக்கி: ஷ்ஷ்… இங்க பேசவேண்டாம். மணி முழிச்சாலும் முழிச்சுக்குவான். வாங்க மாடிக்குப் போய் பேசிக்கலாம்.
(சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்து வீட்டை விட்டு வெளியே இழுத்தார். அவர் செய்வதில் இருக்கும் நியாயத்தை எண்ணி முடிப்பதற்குள் விக்கி சுஜிதா வீட்டுக் கதவைத் தாளிட்டுவிட்டு)
விக்கி: வாங்க மாடிக்குப் போலாம்.
(அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்தவாறு லிஃப்டை நோக்கி நடந்தார். அவளும் அவரின் இழுப்பிற்கு ஏற்றவாறு பின்னே நடந்தாள்.)
மாடிக்குச் சென்ற இருவரும் ஒரு மூலையில் சென்று பேசத் தொடங்கினர். சுற்றியும் இருட்டு. நிலவொளி மட்டுமே.
விக்கி: இப்ப சொல்லுங்க சுஜி… என்ன பிரச்சனை? ஏதோ சொல்ல வந்தீங்க. அதுக்குள்ள மணியைப் பாத்த உடனே நிறுத்திடீங்க. ஏதாவது வம்பு பண்றானா?
சுஜிதா: நீங்க உடனே விஷயத்தை மாத்தாதீங்க. நான் கேட்டதுக்கு முதல்ல பதில் சொல்லுங்க. இப்படித்தான் எல்லாப் பொம்பளைங்களுக்கும் கண்டதெல்லாம் காட்டுவீங்களா ? உங்கள நம்பி ஒரு பிரெண்டா சில விஷயம் ஷேர் பண்ணலாம்னு பாத்தா நீங்க இப்படி அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்குறீங்க. இதெல்லாம் உங்களுக்குத் தப்பா தெரியலையா?
(அவள் கத்தி முடிக்கும்வரை அமைதியாக நின்றுகொண்டிருந்தார் விக்கி. கைகட்டித் தலைகுனிந்து.)
சுஜிதா: இப்படி எதுவும் பேசாம இருந்தா என்னன்னு சொல்றது? எதுனாலும் ஓப்பனா சொன்னாத்தான் தெரியும்.
விக்கி: உங்கள ஒரு நல்ல பிரண்ட்னு நெனச்சுதான் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாம நடந்துக்கணும்னு பாக்குறேன். ஆனா நீங்க அதையே இப்படி நெனச்சா நான் என்ன பண்றது? நான் உங்களுக்குக் காட்டுன மாதிரி வேற யார்கிட்டயாவது காட்டுனேன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமா? யாராவது என்னப் பத்தி உங்ககிட்ட எப்பயாவது தப்பா சொல்லி இருக்காங்களா?
(சுஜிதா மனதில் அவர் சொல்வதிலும் ஏதோ நியாயம் இருப்பது போலத் தோன்றியது.
[i]நம்மள நல்ல பிரண்ட்டா நெனச்சு எல்லாத்தையும் சொல்றாரு. நாமதான் தேவையில்லாமல் கோவப்படறோம்.[/i]
கொஞ்ச நேரத்தில் அவர் பண்ணது சரி போலவும் இவள் செய்தது தவறு போலவும் மாறியது.)
ஒரு கால் மணிநேரம் சமாளிப்பின் பிறகு…
சுஜிதா: ஐயோ… சாரி விக்கி… நீங்க என்ன நம்பி எல்லாத்தையும் என்கிட்ட ஷேர் பண்றீங்க. ஆனா நான் இவ்வளவு சுயநலமா நடந்துகிட்டேன். நான் பேசுனது எதுவும் மனசுல வச்சுக்காதீங்க.
விக்கி: இப்பயாவது சொல்லுங்க… என்ன பிரச்சனை?
(சுஜிதா சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.)
சுஜிதா: எப்படிச் சொல்றதுன்னு தெரியல விக்கி… சொல்லாமலும் இருக்க முடியல. என் வீட்டுக்காரர்கிட்ட சொல்லலாம் என்று நினைத்தால் ஏதாவது தப்பா போயிடுமோன்னு பயமா இருக்கு. அதனாலதான் உங்ககிட்ட சொல்லலாம்னு கூப்பிட்டேன்.
விக்கி: பயப்படாமச் சொல்லுங்க சுஜிதா. நான் ஏதும் தப்பா நினைச்சுக்க மாட்டேன். என்ன இவ்வளவு திட்றீங்க? அதையே சாதாரணமா எடுத்துக்கிறேன். நீங்க சொல்றது அதைவிட மோசமாகவா இருந்திடப் போகுது?
(சுஜிதா தயங்கித் தயங்கிச் சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.)
சுஜிதா: நான் இன்னைக்கு நைட்டு சமைச்சு முடிச்சுவிட்டு, இன்னும் சாப்பிட வரலைன்னு மணியை இரண்டு வாட்டி கூப்பிட்டேன். அவன் படிச்சுக்கிட்டே தூங்கிட்டான் என்று நினைச்சு அவன் கதவை மெல்லமா திறந்து பார்த்தேன். அவன் பார்ன் படம் பார்த்து பேண்டுக்குள்ள கையை விட்டு ஆட்டிக்கிட்டுத் தூங்கிட்டான். என்னதான் பார்க்கிறான் என்று அவன் போனை எடுத்துப் பார்த்தேன். அவன் போனில் ஒரு பார்ன் படம் ஓடிக்கிட்டு இருந்தது. அதுல பசங்க அவங்க அம்மாவை ஓக்குற மாதிரி படம். அது பார்த்ததிலிருந்து எனக்கு அவனை எப்படிச் சரியா வளர்க்கிறதுன்னு தெரியல. நம்ம பண்ணதுல என்னமோ தப்பா ஆயிடுச்சு என்று குற்ற உணர்ச்சியா இருக்குது…
(கண்கள் குளமாக நின்றாள்.)
(அதைக் கேட்டு விக்கிக்கு சிரிப்பு முட்டிக்கிட்டு வந்தது.)
விக்கி: என்ன சுஜிதா? நீங்க இதெல்லாம் ஒரு பெரிய விஷயம் என்று நினைச்சு கண்ணைக் கசக்கிட்டு வந்து நிக்கிறீங்களே. இதெல்லாம் பசங்க சின்ன வயசுல பண்றதுதான். இதைப் போய் பெருசா எடுத்துக்க வேண்டாமே.
(ஆனால் சுஜிதா கேட்கும் மனநிலையில் இல்லை.)
சுஜிதா: அதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் அவன் இதையே முழு நேரமா நெனச்சுக்கிட்டு இருந்துட்டா என்ன ஆகுமோ? அதுவும் அவன் அம்மாவை ஓக்குற மாதிரி படமா பாக்குறான். அவன் என்னையும் அப்படித்தானே நினைச்சுப் பாப்பான்? அதை நினைச்சாதான் எனக்கு ஒரு மாதிரியா ஆகுது. இது தப்புத்தானே?
விக்கி: (அவளைத் தோளில் தட்டிக் கொடுத்து) நீங்க சொல்றதும் ஒரு வகைல சரிதான். நாம வேணா அவனுக்கு ஒரு சின்ன கவுன்சிலிங் மாதிரி அரேஞ்ச் பண்ணலாமா? எனக்குத் தெரிஞ்ச சைக்காலஜிஸ்ட் ஒருத்தர் இருக்காரு. அவர் கிட்டப் பேசினா ஒரு கிளாரிட்டி கிடைக்கும்.
சுஜிதா: இதுக்கு மணி ஒத்துக்குவானா?
விக்கி: மணிக்கு அவ்வளவு டீடெயில்ஸ் எல்லாம் சொல்ல வேண்டாம். நான் வேணா உங்கள ஒரு நாள் ஷாப்பிங் கூட்டிட்டுப் போற மாதிரி போயிட்டு, அப்படியே என் பிரண்டைப் பாக்கப் போற மாதிரி அவரோட கிளினிக்குக் கூட்டிட்டுப் போறேன். அப்ப சும்மா அப்படியே கேஷுவலா பேசுற மாதிரி அவர் கிட்டப் பேசட்டும். என்ன சொல்றாருன்னு பார்க்கலாம். உங்களுக்கு ஓகேன்னா நாளைக்கே பிளான் பண்ணலாம். என்ன சொல்றீங்க?
சுஜிதா: (அவர் கையைப் பிடித்து) ரொம்பத் தேங்க்ஸ் விக்கி. இது இவ்வளவு சாதாரணமா முடியும்னு நான் நினைச்சுக் கூடப் பாக்கல.
(விக்கி சுஜிதாவை இழுத்துக் கட்டி அணைத்து)
விக்கி: இதுக்கெல்லாம் ஏன் கண் கலங்குகிறீர்கள்? என்னோட மகன் மாதிரிதான் மணியும். அவனுக்கு ஒரு பிரச்சனை என்றால் நான் எந்த எல்லைக்கும் போய் அதைச் சரிசெய்ய முயற்சி செய்வேன். உங்களுக்கும் அப்படித்தான். நீங்க எதற்கும் கவலைப்பட வேண்டாம்.
(ஆறுதல் சொல்லும்போதே சுஜிதாவின் பழுத்த மாங்கனிகளைத் தன் உடலுடன் சேர்த்து அணைத்துக் கசக்கினார். அவள் உடலின் வாசத்தை முகர்ந்து சுவாசித்தார்.)
விக்கிக்கு அவள் மீது அடிக்கும் வாசனை மேல் ஒரு தனிப் போதை. எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும் அவளிடமிருந்து விலகக் கூடாது. அவளை இரவு முழுக்கக் கட்டி அணைத்து இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.
[i]இப்போதுதான் தான் கட்டிய மனைவியைக் குனிய வைத்து ஓத்துக் கஞ்சி ஊத்திவிட்டு வருகிறேன். ஆனால் இவள் வாசனை இப்படிப் போதையாக்குதே…[/i]
அவரது சுன்னி துடிக்கத் தொடங்கியது. விக்கியின் சுன்னி துடித்துச் சுஜிதாவின் நைட்டியை முட்டுவது சுஜிதாவிற்கும் உரைத்தது.
ஆனால் இதுபோலக் கட்டி அணைத்து அரவணைப்பு கொடுக்கும் யாரும் இப்பொழுது சுஜிதாவோடு இல்லை. தான் கட்டிய கணவரும் வேலை வேலை என்று வேறொரு நாட்டில் இருப்பது எரியும் தீயில் எண்ணெய் ஊற்றியது போல அவள் மனதைத் தூண்டிவிட்டுக்கொண்டே இருந்தது.
[i]நான் மட்டும் இங்குத் தனியாகக் கஷ்டப்பட்டு இருக்கேன். அவர் அங்கே ஜாலியா இருக்காரு…[/i]
தான் கட்டிய கணவரிடம் எதிர்பார்த்த அன்பான அரவணைப்பைத் தன் பக்கத்து வீட்டு விக்கியிடம் கிடைக்கும் என்று அவள் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை. ஆனால் இதுவும் அவளுக்குப் பிடித்தே இருந்தது. அவள் எதுவும் சொல்லாமல் விக்கியின் அரவணைப்பில் சுகம் கண்டுகொண்டிருந்தாள்.
ஒரு ஐந்து நிமிடம் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கட்டி அணைத்து இருவரின் உடல் தரும் வெப்பத்தை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தனர்.
சுஜிதா: (அவரைக் கட்டியணைத்தபடியே) நாளைக்கு எத்தனை மணிக்குக் கிளம்பணும்?
(விக்கி ஒரு அடி பின்னாடி எடுத்து வைத்து, ஒரு மணி என்றும் பாராமல் சைக்காலஜிஸ்ட்டின் கிளினிக் இருக்கிறதா என்று கால் செய்து அப்பாயிண்ட்மெண்ட் புக் செய்ய முயற்சி செய்தான். யாரும் கால் எடுக்கல.)
விக்கி: சுஜிதா, நீங்க ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க. நாளைக்குக் காலைல முதல் வேலையா அப்பாயிண்ட்மெண்ட் புக் பண்ணிட்டு உங்க கிட்ட சொல்றேன். எத்தனை மணிக்கு இருந்தாலும் நாம கண்டிப்பாப் போறோம். நீங்க கவலைப்படாமல் போய் தூங்குங்க. நான் பார்த்துக்கிறேன்.
(சுஜிதாவும் சரி என்பது போல் தலையை ஆட்டினாள்.)
சரி சுஜி… இப்ப போய் தூங்கலாமா? என்று விக்கி கேட்டான்.
அப்புறம் ஒரு சின்ன விஷயம்… என்று இழுத்தாள் கொழுத்த சூத்தழகி சுஜிதா.
விக்கி: என்ன ஆச்சு சுஜி?
(அவள் மாம்பழங்களைப் பார்த்தான்.)
சுஜிதா: ஒன்னும் இல்லைங்க விக்கி… என்னோட போன்ல கொஞ்சம் பிரச்சனை. நாளைக்குப் போய்ட்டு வரும்போது அப்படியே சரி பண்ணிட்டு வந்துடலாமாங்க?
விக்கி: அப்படியா? என்ன ஆச்சு போன்ல? இவ்வளவு நேரம் அதுல வீடியோ கால் எல்லாம் பேசினீங்க… அப்ப நல்லாதானே இருந்தது?
சுஜிதா: இல்லைங்க… அப்ப நீங்க பேசினது எதுவுமே கேக்கல.
(விக்கி சின்ன புன்னகை செய்தான்.)
விக்கி: அப்ப நான் ஒன்னும் பேசவே இல்லடி.
(சுஜிதா அவர் சொல்வதை ஏற்காமல்)
சுஜிதா: இல்லையே… எனக்கு எந்த சத்தமும் கேக்கலையே.
விக்கி: என்ன சத்தம் கேக்கல?
(அவள் தயங்கித் தயங்கி)
சுஜிதா: நீங்க வீடியோ கால் பண்ண சமயத்துல… உங்க சைடுல இருந்து நீங்க பேசற சத்தம் வரலைன்னா பரவாயில்ல… அக்கா சத்தம் கூட வரலையே…
(விக்கி உடனே அவளை இழுத்து அணைத்து, அவள் இடுப்போடு தன் இடுப்பைப் பொருத்தி அழுத்திக்கொண்டு)
விக்கி: சரியான ஆல்டி நீ… என்ன சத்தம்டி கேக்கணும் உனக்கு??
(சுஜிதா தலைகுனிந்து)
சுஜிதா: நான் சொன்னாத்தான் உங்களுக்குத் தெரியுமா என்ன சத்தம்னு?
விக்கி: நீ சொல்லாம எனக்கு எப்படித் தெரியும்? எதுனாலும் ஓப்பனா பேசுனா நீ தானே சொன்ன… அப்புறம் நீயே என்ன விஷயம் ஓப்பனா கேக்கலைன்னா நான் எப்படிச் சொல்றது?
(அவளை வம்பிழுத்தான்.)
சுஜிதா: நீங்க என்ன பண்ணிட்டு இருந்தீங்கன்னு காட்டினீங்க இல்ல… நீங்களும் அக்காவும் பண்ணிட்டு இருந்தாப்ப… ஏன் எந்த சத்தமும் வரல??
விக்கி: (தன் மூஞ்சையைச் சுழித்துக்கொண்டு) நெஜமா உனக்கு உண்மையைச் சொல்லித்தான் ஆகணுமா?
சுஜிதா: (குழந்தை போல்) ஆமா… சொல்லித்தான் ஆகணும்.
விக்கி: சரி, சொல்றேண்டி… ஏன்னு தெரியல. இப்ப எல்லாம் உங்க அக்கா என்ன சரியா கவனிக்கறதில்ல. இந்தப் புது வேலையெல்லாம் சேர்ந்ததிலிருந்து வேலை வேலைன்னு சுத்திக்கிட்டு இருக்கா. சரியா முகம் கொடுத்துக் கூடப் பேசவே இல்லை. சாயங்காலம் வீட்டுக்கு வந்தாலும் ஆபீஸ் ஒர்க் செய்றேன்னு ரூம்ல உட்கார்ந்துக்குறா. நைட்ல அவ கூட இருக்கலாம்னு பார்த்தாலும் எனக்குக் கம்பெனி கொடுக்க மாட்டேங்குறா. ஏன்னு தெரியல. இன்னைக்கு நீயே பார்த்ததில்லையா… நான் அவ மேல கை வச்சா கூடத் தட்டிவிட்டா… அவ்வளவு பெரிய தப்பா? நான் என்னென்ன பண்ணிட்டேன் எனக்குத் தெரிஞ்சு… நான் அவளுக்கு எந்தத் துரோகமும் இதுவரை பண்ணல. பல கிண்டல் பண்ண வேணாம்… ஏதாவது அப்பப்போ கம்பெனி… அவ மனசு நோகுற மாதிரி எதுவும் செஞ்சதில்ல.
(குழப்பமாக இருப்பதைச் சுஜிதாவிடம் வெளிப்படையாகச் சொன்னான் விக்கி.)
சுஜிதா: (ஆர்வமாக) மத்த டைம்ல சரி… ஆனா பெட்ல கூடவா?
விக்கி: (சோகமாக) எனக்கும் அதாண்டி புரியவில்லை. பெட்ல முன்னையாவது கொஞ்சம் கம்பெனி தருவா… ஆனா இப்ப எல்லாம் கொஞ்சம் கூடக் கம்பெனி தரவில்லை. அவ கூடப் பெட்ல இருக்குறதுக்குப் பேசாம கம்முனு கம்முனு படுத்துத் தூங்கிடலாம்போல இருக்கு.
(விக்கி படும் கஷ்டத்தைக் கேட்டு சுஜிதா சற்றே அவருக்காகப் பரிதாபப்பட்டாள்.)
சுஜிதா: (தனக்குள்) ச்சே… நம்மள மாதிரிதான் இவரும். நம்ம வீட்டுக்காரர் நம்ம கூட இல்லாம நமக்குக் கஷ்டமா இருக்கு. ஆனா அவங்க வீட்ல அவங்க கூட இருக்கும்போது இவர் இவ்வளவு கஷ்டப்படுறாரு… நம்ம வேற இவளைச் சும்மா சண்டை போட்டுக் கஷ்டப்படுத்துறோம்.
(தன்னைத்தானே நொந்துகொண்டாள். எதுவும் யோசிக்காமல் விக்கியிடம்)
சுஜிதா: விக்கி… இனிமே உங்களுக்குத் தனியா இருக்க மாதிரித் தோணுச்சுன்னா எதையும் யோசிக்காமல் என் வீட்டுக்கு வந்துருங்க. அது உங்க வீடு மாதிரி.
(விக்கியை ஆறத் தழுவினாள் சுஜிதா.)
(சும்மாவே எப்போ சான்ஸ் கிடைக்கும், சுஜிதாவின் பழுத்த முலைகளைக் கசக்கலாம் என்று காத்திருந்தான் விக்கி. இப்பொழுது விடுவானா? அவள் முதுகுப்புறம் தன் கையைக் கொடுத்து இறுக்கி அணைத்தான். அவள் பலன்கள் கசங்கி இடுங்குவது அவனுக்குச் சுகமாக இருந்தது. அவன் நயன்தாராவை ஓத்துவிட்டு அப்படியே வந்திருந்தான். லூங்கிக்குள்ள ஜட்டி கூடப் போடவில்லை. அவன் பூல் விடைக்க ஆரம்பித்தது. எதிரே அவன் உடம்போடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்த சுஜிதாவின் உலகைத் தூர்வாரத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் பூல் தன் மேல் மூட்டுகிறது என்று சுஜிதாவிற்கும் தெரியும்… ஆனால் அவளால் எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை.)
விக்கி: நீங்க சொல்றது எனக்கு மிகவும் ஆறுதலா இருக்கு சுஜிதா. உங்கள மாதிரி ஒரு நல்ல பிரண்டுகிட்ட மனம் விட்டுப் பேசியிட ரொம்ப நாளாச்சு…
(இன்று அவள் முலைகளைத் தன் மார்போடு கசக்கிக் கொண்டு, தன் சுன்னியை அவள் புண்டை மேல் உரசிக்கொண்டு சொன்னான்.)
சுஜிதா: இதுல போய் என்னங்க… நீங்க என்னோட மகனை உங்க மகன் போல பாத்துக்குறீங்க. என் புருஷன் செய்ய வேண்டிய எல்லா வேலையும் செஞ்சு தரீங்க. அப்ப நானும் உங்களுக்குச் சப்போர்ட்டா இருக்கணுமே இல்ல?
(அவனை ஊக்கப்படுத்தினாள்.)
சுஜிதா: உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனையாலும் என்கிட்ட சொல்லுங்க. என்னால என்ன செய்ய முடியுமோ அதெல்லாம் செய்கிறேன். அண்ட் தட் இஸ் அ ப்ராமிஸ்.
(விக்கியைச் சமாதானப்படுத்தினாள்.)
03-09-2026, 08:18 AM
Pachi mattikichi . Ipdi than sujitha va correct pannana . Super update nanba . Enna achi pics lam ippo podurathu illa.
08-09-2026, 05:52 PM
nice update.. apo first time sex pannum pothey mani pathuthana.. seekiram podunga update ah..
21-09-2026, 09:59 PM
கதை பதிவுகள் குறித்த ஒரு அறிவிப்பு!
அனைவருக்கும் வணக்கம், கதையை தொடர்ந்து படிப்பதோடு, அதை தவறாமல் பதிவிடச் சொல்லி நீங்கள் காட்டும் ஆர்வத்திற்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்!
தற்போதுள்ள சூழலில், பெரிய அத்தியாயங்களை வழக்கமாக பதிவிடுவது எனக்கு சற்று கடினமாக உள்ளது. எனவே, கதையின் போக்கில் நீண்ட இடைவெளி ஏற்படாமல் இருக்க, இனி சிறிய பகுதிகளாக அடிக்கடி பதிவிட முயற்சிக்கிறேன்.
நீண்ட பகுதியாகப் படிக்க விரும்புபவர்கள், சில நாட்களுக்கு ஒருமுறை வந்து வாசிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். அப்போதுதான் உங்களுக்கு தொடர்ந்து படிக்கப் போதுமான அளவு கதை கிடைக்கும்.
உங்கள் அன்பிற்கும், ஆதரவிற்கும், பொறுமைக்கும் மிக்க நன்றி!
அனைவருக்கும் வணக்கம், கதையை தொடர்ந்து படிப்பதோடு, அதை தவறாமல் பதிவிடச் சொல்லி நீங்கள் காட்டும் ஆர்வத்திற்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்!
தற்போதுள்ள சூழலில், பெரிய அத்தியாயங்களை வழக்கமாக பதிவிடுவது எனக்கு சற்று கடினமாக உள்ளது. எனவே, கதையின் போக்கில் நீண்ட இடைவெளி ஏற்படாமல் இருக்க, இனி சிறிய பகுதிகளாக அடிக்கடி பதிவிட முயற்சிக்கிறேன்.
நீண்ட பகுதியாகப் படிக்க விரும்புபவர்கள், சில நாட்களுக்கு ஒருமுறை வந்து வாசிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். அப்போதுதான் உங்களுக்கு தொடர்ந்து படிக்கப் போதுமான அளவு கதை கிடைக்கும்.
உங்கள் அன்பிற்கும், ஆதரவிற்கும், பொறுமைக்கும் மிக்க நன்றி!
21-09-2026, 10:23 PM
வார இறுதி நாள் அது. சனிக்கிழமை காலை, விக்கி தன் பழைய நண்பனும் மனநல மருத்துவருமான வினய்யைச் சந்திப்பதற்காக முன்அனுமதி பெற்றிருந்தான். விக்கி, சுஜிதா, மணி ஆகிய மூவரும் காரில் கிளம்பினார்கள்.
காரை ஓட்டிக்கொண்டே விக்கி மணியிடம் சொன்னான், "டேய் மணி, இவன் என்னோட பழைய நண்பன் வினய். பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சுடா. அவனோட மருத்துவமனை நாம மாலுக்கு போற வழியிலதான் இருக்கு. கொஞ்ச நேரம் அவனைப் பார்த்துட்டு, அப்படியே பொருள்கள் வாங்கப் போகலாம்."
மணி சம்மதமாகத் தலையசைத்தான்.
மருத்துவமனை அமைதியாக இருந்தது. விக்கி தன் இரண்டாம் குடும்பத்துடன் உள்ளே நுழைந்ததும், வினய் புன்னகையோடு அவர்களை எதிர்கொண்டு வந்தான். நாற்பது வயதிருக்கும் வினய், நல்ல உயரமும் திடகாத்திரமான உடலமைப்பும் கொண்ட சுறுசுறுப்பான நபராகக் காட்சியளித்தான்.
"வா விக்கி! உன்னைப் பார்த்து எவ்வளவு நாளாச்சு!" என்று வரவேற்றவன், சுஜிதாவை உற்றுப் பார்த்து, "நீங்கதான நயன்தாரா... கல்யாணத்தப்ப பாத்தது..அப்பா நல்லா சிக்குன்னு இருந்தீங்க..இப்ப நாளா பூசுனாப்ல இருக்கீங்களே.." என்றான்.
சுஜிதா 'இல்லை' என்பது போலத் தலையசைத்தாள்.
"என்ன விக்கி, உன் மனைவி 'இல்லை'னு சொல்றாங்க?" என்று வினய் கேட்க...
"ஐயோ வினய், இது நயன்தாரா இல்லை. என் பக்கத்து வீட்டில் குடியிருக்க சுஜிதா. இவன் அவங்களோட பையன் மணி. இந்தப் பக்கமாகப் போற வேலை ஒன்று இருந்தது, அதான் உன்னை அப்படியே பார்த்துட்டுப் போகலாம்னு வந்தோம்."
"ஓஹோ! வார இறுதி நாள் வந்தா பக்கத்து வீட்டுக்காரன் பொண்டாட்டிய கூட்டிட்டு ஊர் சுத்தக் கிளம்பிடுவியா?" என்று சொல்லிச் சிரித்தான் வினய்.
அதைக் கேட்டு விக்கி, "அப்படியெல்லாம் இல்லைடா. அவங்க கணவர் அரவிந்த் எனக்கு நல்ல நண்பர். அவர் இப்போ வெளிநாட்டில இருக்காரு, அதான் அவங்களுக்கு ஏதாவது உதவி தேவைப்பட்டா பண்ணுவேன். இன்னைக்கு ஏதோ துணி கடைக்கு போகணும்னு சொன்னாங்க, அதான் கூட்டிட்டுப் போறேன். அவ்வளவுதான்!" என்றான்.
வினய் விக்கியைக் கலாய்க்கும் வகையில், "அவ்வளவுதானா...?" என்று இழுத்தான்.
விக்கி, "அவ்வளவுதாண்டா, வேற எதுவும் இல்லை!" என்று சொன்னான்.
"சரி, சரி... ஏதோ நல்லது நடந்தா சரிதான்!" என்று சொல்லிக்கொண்டே சுஜிதாவின் பக்கம் திரும்பிய வினய், "சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னேன், நீங்க ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க" என்று கூறி அவளைப் பார்த்தான்.
சுஜிதா அவனைப் பார்த்து, "பரவாயில்லை... பரவாயில்லை..." என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் சேலையைச் சரிசெய்து ஜாக்கெட்டின் வழிய பிதுங்கி கொண்டிருக்கும் முலைகளை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டாள்.
சுஜிதாவைத் தொடர்ந்து மணியைப் பார்த்தான் வினய். "நீதான் மணியா?" என்று கேட்டான்.
மணியும் அவனை நேரே பார்த்து, "நீங்கதான் வினய்யா?" என்று கேட்டான்.
'பையன் நல்லா பேசுறானே...' என்று சொல்லி அவன் தோளில் தட்டிக்கொடுத்தான் வினய்.
விக்கி சிரித்துக்கொண்டே, "ஆமாடா, பையன் படு சுட்டி!" என்றான்.
சுஜிதாவின் பயத்தைப் பற்றியும், வீட்டில் உள்ள சூழ்நிலையைப் பற்றியும் விக்கி ஏற்கனவே வினய்யிடம் பேசியிருந்தான். எல்லாம் தெரிந்தும் எதுவும் வெளிக்காட்டாமல் இயல்பாகவும் நட்பாகவும் நடந்துகொண்டான், வினய்.
சிறிது நேரம் வினய்யும் விக்கியும் பழைய விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். சுஜிதா தன் மனதிற்குள், 'என்ன இவர்... நாம ஒரு முக்கியமான விஷயமா வந்தா, இவங்க அதைப் பற்றி எதையும் பேசாமல் வேற ஏதேதோ பேசிட்டு இருக்காங்க' என்று நினைத்துச் சலித்துக்கொண்டாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து வினய் மணியைப் பார்த்து, "என்ன படிக்கிற?" என்று கேட்க, அவனும் தன் கல்லூரியைப் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தான். பிறகு சம்பந்தம் இல்லாமல் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டிருந்ததில் ஒரு மணி நேரம் கடந்தது.
வினய் விக்கியிடம், "ஆமா... ஏதோ துணி எடுக்க போகணும்னு சொன்னீங்களே?" என்று கேட்க...
"ஆமா வினய், கடைக்குப் போகணும். நாங்க கிளம்புறோம். ஒருநாள் பிரியா இருக்குறப்போ வீட்டுக்கு வா" என்று சொல்லிவிட்டு எழ முயன்றான் விக்கி.
வினய் உடனே, "நீங்க tதுணி எடுத்துட்டு வாங்களேன், நாம மதிய உணவுக்கு வெளியே போகலாம்" என்று கூறினான்.
விக்கி, சுஜிதாவின் சம்மதத்தை எதிர்பார்த்து அவளைப் பார்க்க, அவள் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் விழித்தாள்.
வினய், "அதெல்லாம் அவங்க வருவாங்க. நீங்க போய் வாங்க வேண்டியதை வாங்கிட்டு வாங்க. அதுவரைக்கும் நானும் மணியும் இங்கே இருக்கோம்" என்று சொன்னான்.
மணி உடனே, "ஐயோ அங்கிள், நான் இங்கே என்ன பண்ணப் போறேன்? நானும் அம்மாவோட கடைக்குக் கிளம்புறேன்" என்று சொல்ல, விக்கி, "மணி, அங்கே வந்து நீ என்ன பண்ணப் போற? நானும் உங்க அம்மாவும் போய் துணி எடுத்துட்டு வந்துடறோம்.." என்று சொல்லிச் சுஜிதாவைக் கிளம்பச் சொன்னான்.
சுஜிதாவும், "மணி, நாங்க வர்ற வரைக்கும் வினய் சார்க்கு எந்தப் பிரச்சினையும் தராமல் அமைதியா இருக்கணும்" என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்து நடந்தாள்.
அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கிறேன் சுஜிதா..என்று சொல்லிகொண்டே அந்த அகண்ட சூத்தழகி தன் குண்டியை ஆட்டி ஆட்டி நடந்து செல்லும் அழகை பார்த்து ரசித்தான் வினய்..
அவர்கள் வெளியே சென்றவுடன் வினய் மணியிடம், "அப்புறம் மணி, உனக்கு என்ன பிடிக்கும்?" என்று பேச ஆரம்பித்தான்.
மணி, "எனக்கு ஸ்போர்ட்ஸ் பிடிக்கும் அங்கிள்.." என்று சொன்னான்.
வினய், "நான் படிக்கும் போதெல்லாம் ஸ்போர்ட்ஸ் விளையாடுற பொண்ணுங்கள சைட் அடிக்கிறதுதான் எங்களுக்கு ஒரே வேலையா இருக்கும்" என்று சொல்லிச் சிரித்தான்.
காரை ஓட்டிக்கொண்டே விக்கி மணியிடம் சொன்னான், "டேய் மணி, இவன் என்னோட பழைய நண்பன் வினய். பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சுடா. அவனோட மருத்துவமனை நாம மாலுக்கு போற வழியிலதான் இருக்கு. கொஞ்ச நேரம் அவனைப் பார்த்துட்டு, அப்படியே பொருள்கள் வாங்கப் போகலாம்."
மணி சம்மதமாகத் தலையசைத்தான்.
மருத்துவமனை அமைதியாக இருந்தது. விக்கி தன் இரண்டாம் குடும்பத்துடன் உள்ளே நுழைந்ததும், வினய் புன்னகையோடு அவர்களை எதிர்கொண்டு வந்தான். நாற்பது வயதிருக்கும் வினய், நல்ல உயரமும் திடகாத்திரமான உடலமைப்பும் கொண்ட சுறுசுறுப்பான நபராகக் காட்சியளித்தான்.
"வா விக்கி! உன்னைப் பார்த்து எவ்வளவு நாளாச்சு!" என்று வரவேற்றவன், சுஜிதாவை உற்றுப் பார்த்து, "நீங்கதான நயன்தாரா... கல்யாணத்தப்ப பாத்தது..அப்பா நல்லா சிக்குன்னு இருந்தீங்க..இப்ப நாளா பூசுனாப்ல இருக்கீங்களே.." என்றான்.
சுஜிதா 'இல்லை' என்பது போலத் தலையசைத்தாள்.
"என்ன விக்கி, உன் மனைவி 'இல்லை'னு சொல்றாங்க?" என்று வினய் கேட்க...
"ஐயோ வினய், இது நயன்தாரா இல்லை. என் பக்கத்து வீட்டில் குடியிருக்க சுஜிதா. இவன் அவங்களோட பையன் மணி. இந்தப் பக்கமாகப் போற வேலை ஒன்று இருந்தது, அதான் உன்னை அப்படியே பார்த்துட்டுப் போகலாம்னு வந்தோம்."
"ஓஹோ! வார இறுதி நாள் வந்தா பக்கத்து வீட்டுக்காரன் பொண்டாட்டிய கூட்டிட்டு ஊர் சுத்தக் கிளம்பிடுவியா?" என்று சொல்லிச் சிரித்தான் வினய்.
அதைக் கேட்டு விக்கி, "அப்படியெல்லாம் இல்லைடா. அவங்க கணவர் அரவிந்த் எனக்கு நல்ல நண்பர். அவர் இப்போ வெளிநாட்டில இருக்காரு, அதான் அவங்களுக்கு ஏதாவது உதவி தேவைப்பட்டா பண்ணுவேன். இன்னைக்கு ஏதோ துணி கடைக்கு போகணும்னு சொன்னாங்க, அதான் கூட்டிட்டுப் போறேன். அவ்வளவுதான்!" என்றான்.
வினய் விக்கியைக் கலாய்க்கும் வகையில், "அவ்வளவுதானா...?" என்று இழுத்தான்.
விக்கி, "அவ்வளவுதாண்டா, வேற எதுவும் இல்லை!" என்று சொன்னான்.
"சரி, சரி... ஏதோ நல்லது நடந்தா சரிதான்!" என்று சொல்லிக்கொண்டே சுஜிதாவின் பக்கம் திரும்பிய வினய், "சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னேன், நீங்க ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க" என்று கூறி அவளைப் பார்த்தான்.
சுஜிதா அவனைப் பார்த்து, "பரவாயில்லை... பரவாயில்லை..." என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் சேலையைச் சரிசெய்து ஜாக்கெட்டின் வழிய பிதுங்கி கொண்டிருக்கும் முலைகளை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டாள்.
சுஜிதாவைத் தொடர்ந்து மணியைப் பார்த்தான் வினய். "நீதான் மணியா?" என்று கேட்டான்.
மணியும் அவனை நேரே பார்த்து, "நீங்கதான் வினய்யா?" என்று கேட்டான்.
'பையன் நல்லா பேசுறானே...' என்று சொல்லி அவன் தோளில் தட்டிக்கொடுத்தான் வினய்.
விக்கி சிரித்துக்கொண்டே, "ஆமாடா, பையன் படு சுட்டி!" என்றான்.
சுஜிதாவின் பயத்தைப் பற்றியும், வீட்டில் உள்ள சூழ்நிலையைப் பற்றியும் விக்கி ஏற்கனவே வினய்யிடம் பேசியிருந்தான். எல்லாம் தெரிந்தும் எதுவும் வெளிக்காட்டாமல் இயல்பாகவும் நட்பாகவும் நடந்துகொண்டான், வினய்.
சிறிது நேரம் வினய்யும் விக்கியும் பழைய விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். சுஜிதா தன் மனதிற்குள், 'என்ன இவர்... நாம ஒரு முக்கியமான விஷயமா வந்தா, இவங்க அதைப் பற்றி எதையும் பேசாமல் வேற ஏதேதோ பேசிட்டு இருக்காங்க' என்று நினைத்துச் சலித்துக்கொண்டாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து வினய் மணியைப் பார்த்து, "என்ன படிக்கிற?" என்று கேட்க, அவனும் தன் கல்லூரியைப் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தான். பிறகு சம்பந்தம் இல்லாமல் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டிருந்ததில் ஒரு மணி நேரம் கடந்தது.
வினய் விக்கியிடம், "ஆமா... ஏதோ துணி எடுக்க போகணும்னு சொன்னீங்களே?" என்று கேட்க...
"ஆமா வினய், கடைக்குப் போகணும். நாங்க கிளம்புறோம். ஒருநாள் பிரியா இருக்குறப்போ வீட்டுக்கு வா" என்று சொல்லிவிட்டு எழ முயன்றான் விக்கி.
வினய் உடனே, "நீங்க tதுணி எடுத்துட்டு வாங்களேன், நாம மதிய உணவுக்கு வெளியே போகலாம்" என்று கூறினான்.
விக்கி, சுஜிதாவின் சம்மதத்தை எதிர்பார்த்து அவளைப் பார்க்க, அவள் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் விழித்தாள்.
வினய், "அதெல்லாம் அவங்க வருவாங்க. நீங்க போய் வாங்க வேண்டியதை வாங்கிட்டு வாங்க. அதுவரைக்கும் நானும் மணியும் இங்கே இருக்கோம்" என்று சொன்னான்.
மணி உடனே, "ஐயோ அங்கிள், நான் இங்கே என்ன பண்ணப் போறேன்? நானும் அம்மாவோட கடைக்குக் கிளம்புறேன்" என்று சொல்ல, விக்கி, "மணி, அங்கே வந்து நீ என்ன பண்ணப் போற? நானும் உங்க அம்மாவும் போய் துணி எடுத்துட்டு வந்துடறோம்.." என்று சொல்லிச் சுஜிதாவைக் கிளம்பச் சொன்னான்.
சுஜிதாவும், "மணி, நாங்க வர்ற வரைக்கும் வினய் சார்க்கு எந்தப் பிரச்சினையும் தராமல் அமைதியா இருக்கணும்" என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்து நடந்தாள்.
அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கிறேன் சுஜிதா..என்று சொல்லிகொண்டே அந்த அகண்ட சூத்தழகி தன் குண்டியை ஆட்டி ஆட்டி நடந்து செல்லும் அழகை பார்த்து ரசித்தான் வினய்..
[img]![[Image: e7hqpbqdv16w.jpg]](https://img33.imagetwist.com/th/79489/e7hqpbqdv16w.jpg)
[/img]
மணியால் எதுவும் பேச முடியாமல், "சரி, சீக்கிரம் வந்துடுங்க" என்று சொல்லி அங்கேயே அமர்ந்தான்.![[Image: e7hqpbqdv16w.jpg]](https://imagetwist.com/e7hqpbqdv16w/Sujitha_3.jpg)
[/img]அவர்கள் வெளியே சென்றவுடன் வினய் மணியிடம், "அப்புறம் மணி, உனக்கு என்ன பிடிக்கும்?" என்று பேச ஆரம்பித்தான்.
மணி, "எனக்கு ஸ்போர்ட்ஸ் பிடிக்கும் அங்கிள்.." என்று சொன்னான்.
வினய், "நான் படிக்கும் போதெல்லாம் ஸ்போர்ட்ஸ் விளையாடுற பொண்ணுங்கள சைட் அடிக்கிறதுதான் எங்களுக்கு ஒரே வேலையா இருக்கும்" என்று சொல்லிச் சிரித்தான்.
22-09-2026, 09:14 PM
அதே சமயம் காரில் கிளம்பிய விக்கியும் சுஜிதாவும் நேரே மாலுக்குச் சென்றனர்.
செல்லும் வழியெல்லாம் சுஜிதா மனதில் ஒரே கேள்விதான்... மணிகிட்ட வினய் என்ன பேசிட்டு இருப்பாங்க?? வழியெல்லாம் புலம்பிக்கிட்டே வந்தாள்...
முதல் இரண்டு மூன்று முறை விக்கியும் பொறுமையாக, "சும்மா ஜெனரலா பேசுவாங்க... வினய் மேல ஒரு டிரஸ்ட் வந்தவுடன் மணியே என்ன நினைக்கிறான்னு அவன்கிட்ட சொல்லுவான்... அதை வச்சு என்ன செஞ்சா மணி சரியாவான்னு தெரிஞ்சு வினய் நம்மகிட்ட சொல்லுவான்... அதே மாதிரி செஞ்சா மட்டும் போதும்... சுஜிதா" என்று எடுத்துக்கூறினான். விக்கி எவ்வளவு சொன்னாலும் சுஜிதாவால் ஆர்வத்தை அடக்க முடியவில்லை. சில முறை பொறுமையாகச் சொல்லியும் கேட்காததனால்... கொஞ்சம் சத்தமாக... "இப்ப மூடிக்கிட்டு வர மாட்டியாடி?" என்று கோவமாக கத்தினான் விக்கி.
அதைக் கேட்டதும்... சுஜிதாவின் மனதில் ஒரு கலக்கம். என்ன இவரு... இப்படி கத்துறாரு... ஒண்ணுமே பேசாம வர முடியுமா?? நாம என்ன ஜடமா?? ஒரு மனுஷியாகூட நடத்த மாட்டேங்குறாரு... என்று பலவாறு எண்ணிக்கொண்டே அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள்.
15 நிமிடக் கார் பயணத்திற்குப் பிறகு மாலின் பார்க்கிங்கில் கார் சென்று நின்றது.
அவள் அமைதியாக காருக்குள் அமர்ந்திருந்தாள். விக்கி காரை விட்டு இறங்கி வந்து, சுஜிதா பக்கம் இருக்கும் கார் கதவைத் திறந்து விட்டான். "கொஞ்சம் இறங்குவீங்களா மேடம்?" என்று நக்கலாகக் கேட்டான்.
"இப்ப மட்டும் எதுக்கு மரியாதையா பேசுறீங்க?? அப்ப அந்த கத்து கத்துறீங்க??" என்று கோபித்துக் கொண்டாள்.
"அப்புறம் டிராபிக்ல சும்மா தொண தொணன்னு பேசிட்டே இருந்தா எப்படி வண்டி ஓட்டுறது... அதான் கத்தினேன்... அதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காதடி" என்று சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்து வெளியே இழுத்தான்.
அவன் இழுப்பிற்கு ஏற்றவாறு அவள் உடல் வந்தது. "அதுக்குன்னு அப்படி கத்துவீங்களா?? பொறுமையா சொன்னா கேட்டுக்கப் போறேன்... அதுகூட புரியாத மக்கு ஒன்னும் இல்ல நானு" என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டே காரை விட்டு இறங்கினாள்.
"சாரிடி... சுஜி... தெரியாம கத்திட்டேன்" என்று அவள் இடுப்பைப் பிடித்து தன் இடுப்போடு சேர்த்து அணைத்து, முகத்தின் அருகே சென்று சொன்னான் விக்கி.
அவள் இடுப்பில் கை வைத்ததும்... அவள் உடலில் ஏதோ மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் உணர்ந்தாள் சுஜிதா... அதை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. சட்டென்று விக்கி தன் இடுப்பில் கை வைத்ததும் அவளால் சுதாரிக்க முடியவில்லை. எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுவது என்று புரியாமல் திகைத்துப் போய் நின்றாள்.
விக்கி அவளை உடலோடு சேர்த்து அணைத்து, "சாரிடி..." என்று சொல்லிவிட்டு லிஃப்ட்டை நோக்கி நடந்து சென்றான்.
"என்ன நீங்க பாட்டுக்கு போயிட்டே இருக்கீங்க..." என்று விக்கி செல்ல அவனைப் பின் தொடர்ந்தாள் சுஜிதா.
இருவரும் மூன்றாம் தளத்தில் உள்ள ஒரு ஆடம்பரமான கடையின் உள்ளே சென்றனர். "என்னங்க... நாம என்ன வாங்கவா போறோம்?? எதுக்கு இவ்வளோ பெரிய கடைக்குப் போறோம்?? ஏதோ சின்ன கடைக்குப் போனா கூட ஏதாவது வாங்குவேன்..." என்று புலம்பிக்கொண்டே வந்தாள் சுஜிதா.
"ஏண்டி... இந்த கடைல வாங்குனா என்ன?? உனக்கு புடிச்ச டிரஸ் ஏதாவது இருந்தா பாத்து எடு... வாங்கிட்டு போலாம்" என்று சொன்னான் விக்கி. "அது இல்லைங்க... இங்க எல்லாம் பேமிலி லேடீஸ் போடுற டிரஸ் மாதிரி எதுவுமே இல்லையே... எல்லாமே காலேஜ் பொண்ணுங்க போடுற மாதிரிதான் இருக்கு" என்று தயங்கிச் சொல்ல...
"டிரஸ்ல என்னடி காலேஜ் பொண்ணுங்க டிரஸ்... பேமிலி லேடீஸ் டிரஸ்... எல்லாமே ஒண்ணுதான்... உனக்கு புடிச்சு இருந்தா எடுத்துக்கோ" என்று சாதாரணமாகச் சொன்னான் விக்கி. விக்கி சொன்னதும் சரிதான் என்று தோன்றியது சுஜிதாவிற்கு.
"அது இல்லைங்க... நான் இதெல்லாம் போட்டது இல்ல... எப்பயாவது சுடிதார் போடுறதே பெருசு... அதான் யோசிச்சேன்..."
"அதெல்லாம் யோசிக்காத... உனக்கு போட காம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கான்னு மட்டும் பாரு... ஊர்ல இருக்கவங்க என்ன சொல்லுவாங்கன்னு எல்லாம் யோசிச்சா நமக்கு புடிச்ச மாதிரி வாழ முடியாது" என்று சொல்லிக்கொண்டே அங்கே இருந்த துணிகளை ஒவ்வொன்றாக நகர்த்திப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் விக்கி.
"சரி... அப்ப என்ன எடுக்கட்டும்னு சொல்லுங்க?" என்று கேட்டாள் சுஜிதா.
"நயனெல்லாம் ஆபீஸ்க்கே ஒரு சில நாள் கோட் சூட்டெல்லாம் போட்டுட்டு போறா... நீயும் மாடர்னா டாப்ஸ் பாட்டம் ஏதாவது எடுத்து போடுடி... எல்லாமே நானே சொல்ல முடியுமா??" என்று சொன்னான் விக்கி.
அவள் கடை முழுக்க சுற்றி ஒரு டாப்சும் பேண்ட்டும் எடுத்துக்கொண்டு வந்து நின்றாள். "போய் டிரையல் பண்ணி பாத்துட்டு வாடி" என்று சொன்னான் விக்கி.
அவளும் டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்று கதவைச் சாத்தினாள். ஒரு 10 நிமிடம் கழித்து கதவைத் திறந்து மெதுவாகக் கைகளைப் பிணைத்துக்கொண்டு நளினமாக வந்து நின்றாள். "எப்படி இருக்கு??" என்று வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே கேட்டாள்.
"ஓகே... பரவால்ல..." என்று அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை பார்த்து, "ஒரு 6 மார்க் குடுக்கலாம்டி" என்று சொன்னான் விக்கி.
"6 தானா??" என்று கேட்டாள். "ஆமா, இப்படி முழங்கால் வரை தொள தொளன்னு சாக்குப்பை மாதிரி மாட்டிகிட்டு வந்தா 6 தருவதே பெருசு" என்று சொல்லிக்கொண்டே, விக்கி எடுத்து வைத்திருந்த ஒரு சாண்டல் கலர் டாப்ஸை அவளிடம் கொடுத்து, "போய் போட்டுக்கிட்டு வா" என்று சொன்னான்.
"ஏண்டி... டாப்ஸ் மட்டும் போட்டுக்கிட்டு கீழ ஒன்னும் போடாம வருவியா??" என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு ப்ளூ கலர் லெகிங்ஸையும் கொடுத்து விட்டான்.
அவள் இதுவரை லெகிங்ஸ் எல்லாம் அணிந்தது இல்லை. அவள் லெகிங்ஸைப் பார்த்தவுடன், "ஐயோ... லெகிங்ஸா?? இதெல்லாம் நான் போட்டதே இல்லையே... நான் எப்படி இதெல்லாம் போடுறது... எனக்கு வேணாம்..." என்று சொல்லித் தட்டிக்கழிக்கப் பார்த்தாள்.
விக்கி, "போட்டு பாக்காமயே எப்படி புடிக்கல... நல்லா இருக்காதுன்னு முடிவு பண்ற?? மொதல்ல போட்டுக்கிட்டு வா... நல்லா இல்லைனா அவுத்துடலாம்" என்று சொல்ல...
அவளும் தலையை ஆட்டிக்கொண்டே வாங்கிக்கொண்டு டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்றாள். ஒரு பத்து நிமிடம் கழிந்தது. பிறகு கதவு திறந்தது... தலையை மட்டும் வெளியே நீட்டி யாராவது இருக்காங்களா என்று பார்த்தாள். ஒரு சேரில் விக்கி அமர்ந்திருக்க... அவனைச் சைகை காட்டி கூப்பிட்டாள்.
விக்கி, "என்னடி?? போட்டுக்கிட்டு வெளியே வந்து காட்ட மாட்டியா??" என்று சொல்லிக்கொண்டே டிரையல் ரூமை நோக்கிச் சென்றான்.
அவன் கிட்ட செல்ல, முழு கதவையும் திறந்து அந்த குடும்ப குத்துவிளக்கு வெளியே வந்தது.
செல்லும் வழியெல்லாம் சுஜிதா மனதில் ஒரே கேள்விதான்... மணிகிட்ட வினய் என்ன பேசிட்டு இருப்பாங்க?? வழியெல்லாம் புலம்பிக்கிட்டே வந்தாள்...
[img]![[Image: lar3rrc5vk15.jpg]](https://img33.imagetwist.com/th/79489/lar3rrc5vk15.jpg)
[/img]
![[Image: lar3rrc5vk15.jpg]](https://imagetwist.com/lar3rrc5vk15/Sujitha_4.jpg)
[/img]முதல் இரண்டு மூன்று முறை விக்கியும் பொறுமையாக, "சும்மா ஜெனரலா பேசுவாங்க... வினய் மேல ஒரு டிரஸ்ட் வந்தவுடன் மணியே என்ன நினைக்கிறான்னு அவன்கிட்ட சொல்லுவான்... அதை வச்சு என்ன செஞ்சா மணி சரியாவான்னு தெரிஞ்சு வினய் நம்மகிட்ட சொல்லுவான்... அதே மாதிரி செஞ்சா மட்டும் போதும்... சுஜிதா" என்று எடுத்துக்கூறினான். விக்கி எவ்வளவு சொன்னாலும் சுஜிதாவால் ஆர்வத்தை அடக்க முடியவில்லை. சில முறை பொறுமையாகச் சொல்லியும் கேட்காததனால்... கொஞ்சம் சத்தமாக... "இப்ப மூடிக்கிட்டு வர மாட்டியாடி?" என்று கோவமாக கத்தினான் விக்கி.
அதைக் கேட்டதும்... சுஜிதாவின் மனதில் ஒரு கலக்கம். என்ன இவரு... இப்படி கத்துறாரு... ஒண்ணுமே பேசாம வர முடியுமா?? நாம என்ன ஜடமா?? ஒரு மனுஷியாகூட நடத்த மாட்டேங்குறாரு... என்று பலவாறு எண்ணிக்கொண்டே அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள்.
15 நிமிடக் கார் பயணத்திற்குப் பிறகு மாலின் பார்க்கிங்கில் கார் சென்று நின்றது.
அவள் அமைதியாக காருக்குள் அமர்ந்திருந்தாள். விக்கி காரை விட்டு இறங்கி வந்து, சுஜிதா பக்கம் இருக்கும் கார் கதவைத் திறந்து விட்டான். "கொஞ்சம் இறங்குவீங்களா மேடம்?" என்று நக்கலாகக் கேட்டான்.
"இப்ப மட்டும் எதுக்கு மரியாதையா பேசுறீங்க?? அப்ப அந்த கத்து கத்துறீங்க??" என்று கோபித்துக் கொண்டாள்.
"அப்புறம் டிராபிக்ல சும்மா தொண தொணன்னு பேசிட்டே இருந்தா எப்படி வண்டி ஓட்டுறது... அதான் கத்தினேன்... அதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காதடி" என்று சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்து வெளியே இழுத்தான்.
அவன் இழுப்பிற்கு ஏற்றவாறு அவள் உடல் வந்தது. "அதுக்குன்னு அப்படி கத்துவீங்களா?? பொறுமையா சொன்னா கேட்டுக்கப் போறேன்... அதுகூட புரியாத மக்கு ஒன்னும் இல்ல நானு" என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டே காரை விட்டு இறங்கினாள்.
"சாரிடி... சுஜி... தெரியாம கத்திட்டேன்" என்று அவள் இடுப்பைப் பிடித்து தன் இடுப்போடு சேர்த்து அணைத்து, முகத்தின் அருகே சென்று சொன்னான் விக்கி.
அவள் இடுப்பில் கை வைத்ததும்... அவள் உடலில் ஏதோ மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் உணர்ந்தாள் சுஜிதா... அதை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. சட்டென்று விக்கி தன் இடுப்பில் கை வைத்ததும் அவளால் சுதாரிக்க முடியவில்லை. எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுவது என்று புரியாமல் திகைத்துப் போய் நின்றாள்.
விக்கி அவளை உடலோடு சேர்த்து அணைத்து, "சாரிடி..." என்று சொல்லிவிட்டு லிஃப்ட்டை நோக்கி நடந்து சென்றான்.
"என்ன நீங்க பாட்டுக்கு போயிட்டே இருக்கீங்க..." என்று விக்கி செல்ல அவனைப் பின் தொடர்ந்தாள் சுஜிதா.
இருவரும் மூன்றாம் தளத்தில் உள்ள ஒரு ஆடம்பரமான கடையின் உள்ளே சென்றனர். "என்னங்க... நாம என்ன வாங்கவா போறோம்?? எதுக்கு இவ்வளோ பெரிய கடைக்குப் போறோம்?? ஏதோ சின்ன கடைக்குப் போனா கூட ஏதாவது வாங்குவேன்..." என்று புலம்பிக்கொண்டே வந்தாள் சுஜிதா.
"ஏண்டி... இந்த கடைல வாங்குனா என்ன?? உனக்கு புடிச்ச டிரஸ் ஏதாவது இருந்தா பாத்து எடு... வாங்கிட்டு போலாம்" என்று சொன்னான் விக்கி. "அது இல்லைங்க... இங்க எல்லாம் பேமிலி லேடீஸ் போடுற டிரஸ் மாதிரி எதுவுமே இல்லையே... எல்லாமே காலேஜ் பொண்ணுங்க போடுற மாதிரிதான் இருக்கு" என்று தயங்கிச் சொல்ல...
"டிரஸ்ல என்னடி காலேஜ் பொண்ணுங்க டிரஸ்... பேமிலி லேடீஸ் டிரஸ்... எல்லாமே ஒண்ணுதான்... உனக்கு புடிச்சு இருந்தா எடுத்துக்கோ" என்று சாதாரணமாகச் சொன்னான் விக்கி. விக்கி சொன்னதும் சரிதான் என்று தோன்றியது சுஜிதாவிற்கு.
"அது இல்லைங்க... நான் இதெல்லாம் போட்டது இல்ல... எப்பயாவது சுடிதார் போடுறதே பெருசு... அதான் யோசிச்சேன்..."
"அதெல்லாம் யோசிக்காத... உனக்கு போட காம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கான்னு மட்டும் பாரு... ஊர்ல இருக்கவங்க என்ன சொல்லுவாங்கன்னு எல்லாம் யோசிச்சா நமக்கு புடிச்ச மாதிரி வாழ முடியாது" என்று சொல்லிக்கொண்டே அங்கே இருந்த துணிகளை ஒவ்வொன்றாக நகர்த்திப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் விக்கி.
"சரி... அப்ப என்ன எடுக்கட்டும்னு சொல்லுங்க?" என்று கேட்டாள் சுஜிதா.
"நயனெல்லாம் ஆபீஸ்க்கே ஒரு சில நாள் கோட் சூட்டெல்லாம் போட்டுட்டு போறா... நீயும் மாடர்னா டாப்ஸ் பாட்டம் ஏதாவது எடுத்து போடுடி... எல்லாமே நானே சொல்ல முடியுமா??" என்று சொன்னான் விக்கி.
அவள் கடை முழுக்க சுற்றி ஒரு டாப்சும் பேண்ட்டும் எடுத்துக்கொண்டு வந்து நின்றாள். "போய் டிரையல் பண்ணி பாத்துட்டு வாடி" என்று சொன்னான் விக்கி.
அவளும் டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்று கதவைச் சாத்தினாள். ஒரு 10 நிமிடம் கழித்து கதவைத் திறந்து மெதுவாகக் கைகளைப் பிணைத்துக்கொண்டு நளினமாக வந்து நின்றாள். "எப்படி இருக்கு??" என்று வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே கேட்டாள்.
"ஓகே... பரவால்ல..." என்று அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை பார்த்து, "ஒரு 6 மார்க் குடுக்கலாம்டி" என்று சொன்னான் விக்கி.
"6 தானா??" என்று கேட்டாள். "ஆமா, இப்படி முழங்கால் வரை தொள தொளன்னு சாக்குப்பை மாதிரி மாட்டிகிட்டு வந்தா 6 தருவதே பெருசு" என்று சொல்லிக்கொண்டே, விக்கி எடுத்து வைத்திருந்த ஒரு சாண்டல் கலர் டாப்ஸை அவளிடம் கொடுத்து, "போய் போட்டுக்கிட்டு வா" என்று சொன்னான்.
"ஏண்டி... டாப்ஸ் மட்டும் போட்டுக்கிட்டு கீழ ஒன்னும் போடாம வருவியா??" என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு ப்ளூ கலர் லெகிங்ஸையும் கொடுத்து விட்டான்.
அவள் இதுவரை லெகிங்ஸ் எல்லாம் அணிந்தது இல்லை. அவள் லெகிங்ஸைப் பார்த்தவுடன், "ஐயோ... லெகிங்ஸா?? இதெல்லாம் நான் போட்டதே இல்லையே... நான் எப்படி இதெல்லாம் போடுறது... எனக்கு வேணாம்..." என்று சொல்லித் தட்டிக்கழிக்கப் பார்த்தாள்.
விக்கி, "போட்டு பாக்காமயே எப்படி புடிக்கல... நல்லா இருக்காதுன்னு முடிவு பண்ற?? மொதல்ல போட்டுக்கிட்டு வா... நல்லா இல்லைனா அவுத்துடலாம்" என்று சொல்ல...
அவளும் தலையை ஆட்டிக்கொண்டே வாங்கிக்கொண்டு டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்றாள். ஒரு பத்து நிமிடம் கழிந்தது. பிறகு கதவு திறந்தது... தலையை மட்டும் வெளியே நீட்டி யாராவது இருக்காங்களா என்று பார்த்தாள். ஒரு சேரில் விக்கி அமர்ந்திருக்க... அவனைச் சைகை காட்டி கூப்பிட்டாள்.
விக்கி, "என்னடி?? போட்டுக்கிட்டு வெளியே வந்து காட்ட மாட்டியா??" என்று சொல்லிக்கொண்டே டிரையல் ரூமை நோக்கிச் சென்றான்.
அவன் கிட்ட செல்ல, முழு கதவையும் திறந்து அந்த குடும்ப குத்துவிளக்கு வெளியே வந்தது.
[img]![[Image: 9yh2a3hk5opx.jpg]](https://img251.imagetwist.com/th/79506/9yh2a3hk5opx.jpg)
[/img]
![[Image: 9yh2a3hk5opx.jpg]](https://imagetwist.com/9yh2a3hk5opx/Sujitha_Trial_Room.png)
[/img]
23-09-2026, 05:51 PM
nice update bro.. keep giving short updates frequently..
23-09-2026, 09:54 PM
டிரையல் ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்த சுஜிதாவிற்கு வெட்கம் தாங்க முடியவில்லை...
இதுவரை இதுபோன்ற உடைகளை அவள் அணிந்ததில்லை...
அவள் வெளிய வந்தவுடன் விக்கியின் வாய் பிளந்தது... அவன் பேண்ட்டுக்குள் பூளும் துடிக்க ஆரம்பித்தது... அவன் மனதில், 'ஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ... என்னடா... இப்படி இருக்கா... செம கட்டத்தான்..கொஞ்சம் திமிரு புடிச்சவத்தான்..ஆனா இப்படி அழகா இருந்தா அந்த திமிரு இருக்கலாம்.. எப்பதான் இவளை அவுத்து பார்க்கப் போறோமோ...' என்று மனம் குமுறியது...
அவள் நளினமாக கைகளை பிணைத்துக் கொண்டே விக்கியிடம், 'இது எப்படி இருக்கு?' என்று சத்தம் கம்மியாக கேட்டாள்... அவன், 'ஓகேதான்... உனக்கு சரியா ஃபிட் ஆகுதா?'
சுஜிதா, 'நல்லாத்தான் இருக்கு' என்று சொல்லும் வகையில் தலையாட்ட, 'கேள்வி கேட்டா வாயைத் திறந்து சொல்லுடி' என்று சொல்லிக்கொண்டே அங்க இருந்த சேரை இழுத்து அவள் அருகே போட்டு அதில் அமர்ந்து அவள் இடுப்பை பிடித்து, 'இங்க ஒன்னும் டயிட்டா இல்லையே?' என்று கேட்டான்...
அவளுக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது... தூரத்தில் இருந்த கடை ஊழியன் ஒருவன் இவங்க ரெண்டு பேரையும் பார்த்து வாயை மூடிக்கொண்டு சிரித்தான்... அதை சுஜிதாவும் கவனித்தாள்... மெல்லமாக, 'ஐயோ... விடுங்க... எல்லாரும் பாக்குறாங்க... கூச்சமா இருக்குங்க...' என்று சொல்ல, விக்கி, 'இதுல என்னடி கூச்சம் உனக்கு? இப்பதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் இந்த டிரஸ் போடற... சரியா இல்லைனா அப்புறம் காசு போட்டு எடுத்து வீணாயிடும்... அதனால இப்பயே சரியா இருக்கானு நல்லா பார்த்து வாங்கணும்... புரியுதா?' என்று கேட்க அவளும் தலையை இடம் வலமாக ஆட்டி அவள் சம்மதத்தை தெரிவித்தாள்...
'கொஞ்சம் டாப்சை தூக்கி பிடிடி' என்று விக்கி கட்டளையிட, சுஜிதா, 'ஐயோ... சீசீ... அதெல்லாம் பப்ளிக்ல எப்படிங்க?' என்று தன் வயிற்றின் மேல் கை வைத்து விக்கியை டாப்ஸை தூக்க முடியாதவாறு தடுத்து நின்றாள்...
விக்கி, 'ஓஹ்ஹ்ஹ... புரியுது... சரி... என்கூட வா...' என்று சொல்லி அவள் வயிற்றின் மீது இருந்த கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்று கதவை தாளிட்டான்...
சுஜிதாவிற்கு வேர்க்க தொடங்கியது... 'ஐயோ... இப்ப என்ன பண்ண போறாரோ... பப்ளிக்லயே இடுப்புல கை வச்சாரு... இப்ப ரூமுக்குள்ள வேற இருக்கோம்... எங்க எங்க கை வைக்கபோறாரோ...' என்று பயத்தோடு நின்றிருந்தாள்...
ரூமுக்குள் சின்ன இடம்தான்... நெருக்கமாக நின்றிருந்தனர்... சுஜிதா முன் மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தான் விக்கி... 'இப்ப தூக்குடி' என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் டாப்ஸை அவள் இடுப்புக்கு மேல் தூக்கினான்... அவளால் தடுக்கமுடியவில்லை...
அவள் கண்களை மூடி, 'இப்படி மாட்டிகிட்டோமே' என்று பயந்துகொண்டிருந்தாள்... 'கொஞ்சம் இடம் கொடுத்தா... இவ்வளவு ஓவரா போறாரே...' என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டிருந்தாள்...
டாப்ஸை தூக்கிய விக்கி, 'டாப்ஸ பிடிடி' என்று சொல்ல, அவளும் வேறு வழியின்றி அவள் டாப்ஸை தொப்புள் வரை தூக்கி பிடித்துக்கொண்டு விக்கியிடம் அவள் பெண்மையை காட்டிக்கொண்டிருந்தாள்... அவளது உப்பிய புண்டை விக்கியின் வாயருகே இருந்தது... அவன் விடும் மூச்சு காற்று அவள் புண்டையின் மேல் ஈரமாக பட்டது...
அவளது தொடை இடுக்கில் கை விட்டு புண்டைக்கு கீழ் தொடையை தட்டி, 'இங்க டயிட்டா இருக்கா சுஜி?' என்று கேட்க, சுஜிதா, 'இல்லைங்க... ஃபிரீயாதான் இருக்கு...' என்று சொன்னாள்...
பின் அவள் இடுப்பை பிடித்து அவளை திருப்பினான்... அவள் முதுகை காட்டிக்கொண்டு அவன் முன் நின்றிருந்தாள் சுஜிதா... அவளது பழுத்த குண்டிகள் அவன் முன் ஆடிக்கொண்டிருந்தது... லெக்கிங்ஸில் அவள் சூத்து வளைவு அவ்வளவு அற்புதமாக தெரிந்தது... அவள் சூத்து வளைவில் செல்லமாக ஒரு தட்டு தட்டி, 'இங்க எப்படி இருக்கு?' என்று கேட்டான் விக்கி...
'நல்லா இருக்குங்க...' என்று உடல் நடுங்க சொன்னாள் சுஜிதா...
'நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா சுஜிதா?' என்று விக்கி கேட்க, அவள், 'ஹ்ம்ம்...' என்று சொன்னாள்...
'ஆனா நீங்க கோபிச்சுக்கக்கூடாது... ஓகேனா சொல்றேன்' என்றான் விக்கி...
'ஐயோ... கோபிச்சுக்கமாட்டேன்' என்று சொன்னாள் சுஜிதா...
'இந்த டாப்ஸ் லெக்கிங்ஸ்ல பார்க்க நீங்க செம அழகா இருக்கீங்க... ஏதோ காலேஜ் பொண்ணு மாதிரி... செக்ஸியா இருக்கீங்க...' என்று சொன்னான் விக்கி...
'நீங்க வர்ணிச்சது போதும்... வாங்க போலாம்' என்று சொல்லி டிரையல் ரூம்ல இருந்து வெளியே போனாள் சுஜிதா.
இதுவரை இதுபோன்ற உடைகளை அவள் அணிந்ததில்லை...
அவள் வெளிய வந்தவுடன் விக்கியின் வாய் பிளந்தது... அவன் பேண்ட்டுக்குள் பூளும் துடிக்க ஆரம்பித்தது... அவன் மனதில், 'ஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ... என்னடா... இப்படி இருக்கா... செம கட்டத்தான்..கொஞ்சம் திமிரு புடிச்சவத்தான்..ஆனா இப்படி அழகா இருந்தா அந்த திமிரு இருக்கலாம்.. எப்பதான் இவளை அவுத்து பார்க்கப் போறோமோ...' என்று மனம் குமுறியது...
அவள் நளினமாக கைகளை பிணைத்துக் கொண்டே விக்கியிடம், 'இது எப்படி இருக்கு?' என்று சத்தம் கம்மியாக கேட்டாள்... அவன், 'ஓகேதான்... உனக்கு சரியா ஃபிட் ஆகுதா?'
சுஜிதா, 'நல்லாத்தான் இருக்கு' என்று சொல்லும் வகையில் தலையாட்ட, 'கேள்வி கேட்டா வாயைத் திறந்து சொல்லுடி' என்று சொல்லிக்கொண்டே அங்க இருந்த சேரை இழுத்து அவள் அருகே போட்டு அதில் அமர்ந்து அவள் இடுப்பை பிடித்து, 'இங்க ஒன்னும் டயிட்டா இல்லையே?' என்று கேட்டான்...
அவளுக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது... தூரத்தில் இருந்த கடை ஊழியன் ஒருவன் இவங்க ரெண்டு பேரையும் பார்த்து வாயை மூடிக்கொண்டு சிரித்தான்... அதை சுஜிதாவும் கவனித்தாள்... மெல்லமாக, 'ஐயோ... விடுங்க... எல்லாரும் பாக்குறாங்க... கூச்சமா இருக்குங்க...' என்று சொல்ல, விக்கி, 'இதுல என்னடி கூச்சம் உனக்கு? இப்பதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் இந்த டிரஸ் போடற... சரியா இல்லைனா அப்புறம் காசு போட்டு எடுத்து வீணாயிடும்... அதனால இப்பயே சரியா இருக்கானு நல்லா பார்த்து வாங்கணும்... புரியுதா?' என்று கேட்க அவளும் தலையை இடம் வலமாக ஆட்டி அவள் சம்மதத்தை தெரிவித்தாள்...
'கொஞ்சம் டாப்சை தூக்கி பிடிடி' என்று விக்கி கட்டளையிட, சுஜிதா, 'ஐயோ... சீசீ... அதெல்லாம் பப்ளிக்ல எப்படிங்க?' என்று தன் வயிற்றின் மேல் கை வைத்து விக்கியை டாப்ஸை தூக்க முடியாதவாறு தடுத்து நின்றாள்...
விக்கி, 'ஓஹ்ஹ்ஹ... புரியுது... சரி... என்கூட வா...' என்று சொல்லி அவள் வயிற்றின் மீது இருந்த கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்று கதவை தாளிட்டான்...
சுஜிதாவிற்கு வேர்க்க தொடங்கியது... 'ஐயோ... இப்ப என்ன பண்ண போறாரோ... பப்ளிக்லயே இடுப்புல கை வச்சாரு... இப்ப ரூமுக்குள்ள வேற இருக்கோம்... எங்க எங்க கை வைக்கபோறாரோ...' என்று பயத்தோடு நின்றிருந்தாள்...
ரூமுக்குள் சின்ன இடம்தான்... நெருக்கமாக நின்றிருந்தனர்... சுஜிதா முன் மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தான் விக்கி... 'இப்ப தூக்குடி' என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் டாப்ஸை அவள் இடுப்புக்கு மேல் தூக்கினான்... அவளால் தடுக்கமுடியவில்லை...
அவள் கண்களை மூடி, 'இப்படி மாட்டிகிட்டோமே' என்று பயந்துகொண்டிருந்தாள்... 'கொஞ்சம் இடம் கொடுத்தா... இவ்வளவு ஓவரா போறாரே...' என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டிருந்தாள்...
டாப்ஸை தூக்கிய விக்கி, 'டாப்ஸ பிடிடி' என்று சொல்ல, அவளும் வேறு வழியின்றி அவள் டாப்ஸை தொப்புள் வரை தூக்கி பிடித்துக்கொண்டு விக்கியிடம் அவள் பெண்மையை காட்டிக்கொண்டிருந்தாள்... அவளது உப்பிய புண்டை விக்கியின் வாயருகே இருந்தது... அவன் விடும் மூச்சு காற்று அவள் புண்டையின் மேல் ஈரமாக பட்டது...
அவளது தொடை இடுக்கில் கை விட்டு புண்டைக்கு கீழ் தொடையை தட்டி, 'இங்க டயிட்டா இருக்கா சுஜி?' என்று கேட்க, சுஜிதா, 'இல்லைங்க... ஃபிரீயாதான் இருக்கு...' என்று சொன்னாள்...
பின் அவள் இடுப்பை பிடித்து அவளை திருப்பினான்... அவள் முதுகை காட்டிக்கொண்டு அவன் முன் நின்றிருந்தாள் சுஜிதா... அவளது பழுத்த குண்டிகள் அவன் முன் ஆடிக்கொண்டிருந்தது... லெக்கிங்ஸில் அவள் சூத்து வளைவு அவ்வளவு அற்புதமாக தெரிந்தது... அவள் சூத்து வளைவில் செல்லமாக ஒரு தட்டு தட்டி, 'இங்க எப்படி இருக்கு?' என்று கேட்டான் விக்கி...
'நல்லா இருக்குங்க...' என்று உடல் நடுங்க சொன்னாள் சுஜிதா...
'நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா சுஜிதா?' என்று விக்கி கேட்க, அவள், 'ஹ்ம்ம்...' என்று சொன்னாள்...
'ஆனா நீங்க கோபிச்சுக்கக்கூடாது... ஓகேனா சொல்றேன்' என்றான் விக்கி...
'ஐயோ... கோபிச்சுக்கமாட்டேன்' என்று சொன்னாள் சுஜிதா...
'இந்த டாப்ஸ் லெக்கிங்ஸ்ல பார்க்க நீங்க செம அழகா இருக்கீங்க... ஏதோ காலேஜ் பொண்ணு மாதிரி... செக்ஸியா இருக்கீங்க...' என்று சொன்னான் விக்கி...
[img]![[Image: 834o8i272mba.jpg]](https://img401.imagetwist.com/th/79522/834o8i272mba.jpg)
[/img]
அதை கேட்டவுடன் அவள் புண்டை கசிய ஆரம்பித்தது... அவன் முன் டாப்ஸை தூக்கி பிடித்துக்கொண்டு அவனுக்கு புண்டை மேட்டை காட்டிக்கொண்டிருக்கும்போதே ஒழுக ஆரம்பித்துவிட்டது... இப்போது அவள் பேன்ட்டி மேல பிசுபிசுப்பு தெரிந்தது... அவனிடமிருந்து அதை மறைக்க டக்குனு டாப்ஸை கீழே விட்டாள்... அவள் பிசுபிசுத்த புண்டையை அவள் டாப்ஸ் மறைத்தது...![[Image: 834o8i272mba.jpg]](https://imagetwist.com/834o8i272mba/Sujitha_Trial_Room_1.png)
[/img]'நீங்க வர்ணிச்சது போதும்... வாங்க போலாம்' என்று சொல்லி டிரையல் ரூம்ல இருந்து வெளியே போனாள் சுஜிதா.
23-09-2026, 10:12 PM
(23-09-2026, 09:54 PM)Kaamapithan Wrote: டிரையல் ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்த சுஜிதாவிற்கு வெட்கம் தாங்க முடியவில்லை...
இதுவரை இதுபோன்ற உடைகளை அவள் அணிந்ததில்லை...
அவள் வெளிய வந்தவுடன் விக்கியின் வாய் பிளந்தது... அவன் பேண்ட்டுக்குள் பூளும் துடிக்க ஆரம்பித்தது... அவன் மனதில், 'ஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ... என்னடா... இப்படி இருக்கா... செம கட்டத்தான்..கொஞ்சம் திமிரு புடிச்சவத்தான்..ஆனா இப்படி அழகா இருந்தா அந்த திமிரு இருக்கலாம்.. எப்பதான் இவளை அவுத்து பார்க்கப் போறோமோ...' என்று மனம் குமுறியது...
அவள் நளினமாக கைகளை பிணைத்துக் கொண்டே விக்கியிடம், 'இது எப்படி இருக்கு?' என்று சத்தம் கம்மியாக கேட்டாள்... அவன், 'ஓகேதான்... உனக்கு சரியா ஃபிட் ஆகுதா?'
சுஜிதா, 'நல்லாத்தான் இருக்கு' என்று சொல்லும் வகையில் தலையாட்ட, 'கேள்வி கேட்டா வாயைத் திறந்து சொல்லுடி' என்று சொல்லிக்கொண்டே அங்க இருந்த சேரை இழுத்து அவள் அருகே போட்டு அதில் அமர்ந்து அவள் இடுப்பை பிடித்து, 'இங்க ஒன்னும் டயிட்டா இல்லையே?' என்று கேட்டான்...
அவளுக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது... தூரத்தில் இருந்த கடை ஊழியன் ஒருவன் இவங்க ரெண்டு பேரையும் பார்த்து வாயை மூடிக்கொண்டு சிரித்தான்... அதை சுஜிதாவும் கவனித்தாள்... மெல்லமாக, 'ஐயோ... விடுங்க... எல்லாரும் பாக்குறாங்க... கூச்சமா இருக்குங்க...' என்று சொல்ல, விக்கி, 'இதுல என்னடி கூச்சம் உனக்கு? இப்பதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் இந்த டிரஸ் போடற... சரியா இல்லைனா அப்புறம் காசு போட்டு எடுத்து வீணாயிடும்... அதனால இப்பயே சரியா இருக்கானு நல்லா பார்த்து வாங்கணும்... புரியுதா?' என்று கேட்க அவளும் தலையை இடம் வலமாக ஆட்டி அவள் சம்மதத்தை தெரிவித்தாள்...
'கொஞ்சம் டாப்சை தூக்கி பிடிடி' என்று விக்கி கட்டளையிட, சுஜிதா, 'ஐயோ... சீசீ... அதெல்லாம் பப்ளிக்ல எப்படிங்க?' என்று தன் வயிற்றின் மேல் கை வைத்து விக்கியை டாப்ஸை தூக்க முடியாதவாறு தடுத்து நின்றாள்...
விக்கி, 'ஓஹ்ஹ்ஹ... புரியுது... சரி... என்கூட வா...' என்று சொல்லி அவள் வயிற்றின் மீது இருந்த கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு டிரையல் ரூம் உள்ளே சென்று கதவை தாளிட்டான்...
சுஜிதாவிற்கு வேர்க்க தொடங்கியது... 'ஐயோ... இப்ப என்ன பண்ண போறாரோ... பப்ளிக்லயே இடுப்புல கை வச்சாரு... இப்ப ரூமுக்குள்ள வேற இருக்கோம்... எங்க எங்க கை வைக்கபோறாரோ...' என்று பயத்தோடு நின்றிருந்தாள்...
ரூமுக்குள் சின்ன இடம்தான்... நெருக்கமாக நின்றிருந்தனர்... சுஜிதா முன் மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தான் விக்கி... 'இப்ப தூக்குடி' என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் டாப்ஸை அவள் இடுப்புக்கு மேல் தூக்கினான்... அவளால் தடுக்கமுடியவில்லை...
அவள் கண்களை மூடி, 'இப்படி மாட்டிகிட்டோமே' என்று பயந்துகொண்டிருந்தாள்... 'கொஞ்சம் இடம் கொடுத்தா... இவ்வளவு ஓவரா போறாரே...' என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டிருந்தாள்...
டாப்ஸை தூக்கிய விக்கி, 'டாப்ஸ பிடிடி' என்று சொல்ல, அவளும் வேறு வழியின்றி அவள் டாப்ஸை தொப்புள் வரை தூக்கி பிடித்துக்கொண்டு விக்கியிடம் அவள் பெண்மையை காட்டிக்கொண்டிருந்தாள்... அவளது உப்பிய புண்டை விக்கியின் வாயருகே இருந்தது... அவன் விடும் மூச்சு காற்று அவள் புண்டையின் மேல் ஈரமாக பட்டது...
அவளது தொடை இடுக்கில் கை விட்டு புண்டைக்கு கீழ் தொடையை தட்டி, 'இங்க டயிட்டா இருக்கா சுஜி?' என்று கேட்க, சுஜிதா, 'இல்லைங்க... ஃபிரீயாதான் இருக்கு...' என்று சொன்னாள்...
பின் அவள் இடுப்பை பிடித்து அவளை திருப்பினான்... அவள் முதுகை காட்டிக்கொண்டு அவன் முன் நின்றிருந்தாள் சுஜிதா... அவளது பழுத்த குண்டிகள் அவன் முன் ஆடிக்கொண்டிருந்தது... லெக்கிங்ஸில் அவள் சூத்து வளைவு அவ்வளவு அற்புதமாக தெரிந்தது... அவள் சூத்து வளைவில் செல்லமாக ஒரு தட்டு தட்டி, 'இங்க எப்படி இருக்கு?' என்று கேட்டான் விக்கி...
'நல்லா இருக்குங்க...' என்று உடல் நடுங்க சொன்னாள் சுஜிதா...
'நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா சுஜிதா?' என்று விக்கி கேட்க, அவள், 'ஹ்ம்ம்...' என்று சொன்னாள்...
'ஆனா நீங்க கோபிச்சுக்கக்கூடாது... ஓகேனா சொல்றேன்' என்றான் விக்கி...
'ஐயோ... கோபிச்சுக்கமாட்டேன்' என்று சொன்னாள் சுஜிதா...
'இந்த டாப்ஸ் லெக்கிங்ஸ்ல பார்க்க நீங்க செம அழகா இருக்கீங்க... ஏதோ காலேஜ் பொண்ணு மாதிரி... செக்ஸியா இருக்கீங்க...' என்று சொன்னான் விக்கி...
[img]அதை கேட்டவுடன் அவள் புண்டை கசிய ஆரம்பித்தது... அவன் முன் டாப்ஸை தூக்கி பிடித்துக்கொண்டு அவனுக்கு புண்டை மேட்டை காட்டிக்கொண்டிருக்கும்போதே ஒழுக ஆரம்பித்துவிட்டது... இப்போது அவள் பேன்ட்டி மேல பிசுபிசுப்பு தெரிந்தது... அவனிடமிருந்து அதை மறைக்க டக்குனு டாப்ஸை கீழே விட்டாள்... அவள் பிசுபிசுத்த புண்டையை அவள் டாப்ஸ் மறைத்தது...
'நீங்க வர்ணிச்சது போதும்... வாங்க போலாம்' என்று சொல்லி டிரையல் ரூம்ல இருந்து வெளியே போனாள் சுஜிதா.
Hi bro...unga story ah starting la eruthe padichit eruka...story sema super ah eruku athum elama epa continuous ah update panitu erukiga
.trish and abdul story sema peak la pochi and sujitha and vicky story epdi start achi nu solitu erukiga....story nayanthara side kondu vanga bro avaga story epdi eruku nu paka romba eager ah wait panra...unga follower oda humble request 
and story romba super ah poguthu bro
23-09-2026, 10:28 PM
(23-09-2026, 10:12 PM)Locker boy Wrote: Hi bro...unga story ah starting la eruthe padichit eruka...story sema super ah eruku athum elama epa continuous ah update panitu erukiga
Nandrigal Bro
Free time irukratha poruthu update panren bro..Unga supportku mikka nandri..
24-09-2026, 01:47 PM
கதை வேற லெவல், உங்க எழுத்து நடையும் , கேரெக்ட்டர்ஸ் குள்ள நடக்கும் சம்பாஷணைகள் எல்லாம் ரொம்ப நல்ல இருக்கு ! ஆனா ப்ரோ ஏதாவது ஹாட்டா ஒரு சீன் வரும்னு கைல புடிச்சிட்டு இருக்குறவங்க நிலைமையை கொஞ்சம் யோசிங்க ! 
ஒன்னு ஹாட்டா ஒரு சீன் வரும் வரை எழுதிட்டு அப்புறம் அப்டேட் குடுங்க ! இல்ல சின்ன அப்டேட் தான் குடுக்க போறீங்கன்னா அதுல ஒரு சின்ன ஹாட் சீனாவது வைங்க ! அன்பான வேண்டுகோள் !
![[Image: smj.jpg]](https://i.ibb.co/LX9wH528/smj.jpg)
ஒன்னு ஹாட்டா ஒரு சீன் வரும் வரை எழுதிட்டு அப்புறம் அப்டேட் குடுங்க ! இல்ல சின்ன அப்டேட் தான் குடுக்க போறீங்கன்னா அதுல ஒரு சின்ன ஹாட் சீனாவது வைங்க ! அன்பான வேண்டுகோள் !
24-09-2026, 08:14 PM
ட்ரையல் ரூம்ல இருந்து வெளியே செல்ல கால் எடுத்து வைத்த சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்து மீண்டும் உள்ளே இழுத்தான் விக்கி. “ஆஹ்ஹ்ஹ” என்று கத்தலோடு மீண்டும் உள்ளே சென்றாள் சுஜிதா. கடையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த அந்த பணியாள் இதைக் கண்டான். அவனுக்கு உள்ள என நடக்கிறது என்று ஓரளவு புரிய வந்தது. “கடைய கடையா யூஸ் பண்றதைவிட்டுட்டு, பெட்ரூம் மாதிரி யூஸ் பண்ணிட்டு இருக்காங்களே. போய் சொல்லவும் முடியாது, சொல்லாம இருக்கவும் முடியாது. நல்லவேளை முதலாளி இல்ல. முதலாளி மட்டும் இருந்தால் அவங்களையும் வெளியே துரத்தி இருப்பாரு. அவங்க பண்றத வேடிக்கை பார்த்துட்டு இருக்க நம்மளையும் வெளியே துரத்தி இருப்பாரு...” என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டே துணிகளை மடித்துவைத்துக்கொண்டிருந்தான்..
இவன் மனதில் கனவு கொண்டிருக்கும் அதே சமயத்தில் சுஜிதாவை உள்ளே இழுத்து விக்கி, “எங்கடி போற? இன்னும் fit செக் கரெக்டா இருக்கான பாக்கவே இல்லையே” என்று சொல்லி மீண்டும் அவளது டாப்ஸை மேலே தூக்கினான். இம்முறை தொப்புளுக்கும் மேலே தூக்கிப் பிடித்தான். விக்கி செய்வது கொஞ்சம் கூட சுஜிதாவுக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஆனாலும் எப்படி அவரிடம் சொல்வது? நாம எப்பவும் போல சத்தமா பேசினா கஷ்டம். வெளியே இருக்கவங்க என்ன நினைப்பாங்க என்று பயத்தில் சுஜிதா எதுவும் பேசாமல் அவன் செய்வதற்கு இடம் கொடுத்துக் கொண்டு நின்றாள். அவளது நெஞ்சுவரை டாப்ஸைத் தூக்கி, “இங்க புடிடி...” என்று சொல்லி மீண்டும் அவளது லெக்கிங்ஸிடம் சென்றான். சுஜிதாவின் இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு மீண்டும் மண்டியிட்டு அமர்ந்து அவளது புண்டைக்கு நேரே தன் முகத்தை நிறுத்தினான். சுஜிதாவின் லெக்கிங்ஸ் எலாஸ்டிக்கைப் பிடித்து மேலே இழுத்தான். “இப்படி நல்லா இடுப்புக்கு மேல தூக்கிப் போடணும். இவ்ளோ வயசு ஆச்சு, இன்னும் ஒரு லெக்கிங்ஸ் கூட போடத் தெரியலையே உனக்கு” என்று சொல்லி அவளது தொடையில் செல்லமாக ஒரு தட்டுத் தட்டினான்.
“நான் என்ன தினமும் லெக்கிங்ஸ் போட்டுகிட்டா இருக்கேன் ? இன்னைக்குத் தான் ஃபர்ஸ்ட் போடுறேன். எனக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று சுஜிதா கேட்டாள்.
“இதெல்லாம் மட்டும் நல்லா கேளு” என்று சொல்லிக் கொண்டு அவ்வளவு உப்பிய புண்டையைப் பார்த்தான் விக்கி. அவளுடைய லெக்கிங்ஸ் அவளது புண்டை மேட்டை நன்றாக வெளிக்காட்டியது. ஏற்கனவே கசிந்த புண்டை நீர் அவளது பேண்டியை ஈரமாக்கி இருந்தது. இப்பொழுது மீண்டும் அவளை விக்கி தூண்டிவிட இன்னும் சுரக்க ஆரம்பித்தது. அது அவளது பேன்டியை கடந்து லெக்கிங்ஸை ஈரமாக்கத் தொடங்கியிருந்தது. இருப்பினும் அது வெளியே தெரியும் அளவுக்கு இல்லை.
“இன்னும் எவ்வளவு நேரம் தான் என் இடுப்புக்கிட்டயே மண்டி போட்டு இருப்பீங்க? எந்திரிங்க, போகலாம்” என்று சுஜிதா சொல்ல...
“பட்” என்று ஒரு அறை விழுந்தது சுஜிதாவின் பழுத்த குண்டியில். அவள் “ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ” என்று கூச்சலிட்டாள்.
“இப்ப ஏன் அடிச்சீங்க?” என்று அவள் கோபமாகக் கேட்டாள்.
“லெக்கிங்ஸ் நல்லா இல்லன்னா மறுபடியும் போடுவியா?” என்று அவளிடம் கோபமாகக் கேட்டான். அவள் “இல்லை” என்பதைத் தலையை ஆட்டித் தெரிவித்தாள்.
“அப்பனா இப்ப என்ன தெளிவா பார்க்க விடுடி” என்று சொல்லி அவள் என்ன செய்யக்கூடாது என்று நினைத்துப் பயந்திருந்தாளோ அதைச் சாதாரணமாகச் செய்தான் விக்கி.சுஜிதாவின் உப்பிய புண்டை மீது கை வைத்து, “இங்க இருக்கமா பிடிச்சிருக்கா?” என்று கேட்டான். அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் “இல்லை” என்று முனங்க... அவளது புண்டை கசிந்து பேன்டி ஈரமாய் இருப்பதை உணர்ந்தான் விக்கி..
“என்னடி இப்படி ஒழுகி இருக்கு?” என்று கேளிக்கையாகச் சிரித்துக் கொண்டு கேட்டான் விக்கி. அவளால் எந்தப் பதிலும் சொல்ல முடியவில்லை. தலை குனிந்து நின்றாள்.
“சரி வா, போய் இன்னும் கொஞ்சம் வாங்கலாம்” என்று அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு ட்ரையல் ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தான். அவர்கள் உள்ளே சென்ற சமயத்தில் இருந்து இப்போது வரை அந்த ட்ரையல் ரூம்லேயே தான் கண் வைத்திருந்தான் அந்த வேலையாள். இப்பொழுது ட்ரையல் ரூமில் இருந்து வெளியே வந்து விக்கி அவனிடம் தான் நேராக நடந்து சென்றான். அவரது கைக்குள் சுஜிதாவின் கை இருந்தது. அவளும் இன்னும் மௌனமாக விக்கியைப் பின்தொடர்ந்து சென்றாள். நேரே அந்த ஊழியனிடம் சென்று,
“இங்க பேண்டி செக்ஷன் எங்க இருக்கு?” என்று கேட்டான். அவன் மனதில் “என்ன பண்ணப் போறானோ இன்று” என்று நினைத்துக் கொண்டே, “அந்தப் பக்கம் இருக்கு சார்” என்று சொன்னான்.
“இவங்க சைஸுக்கு கிடைக்குமா?” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவரது டாப்ஸைத் தூக்கிக் காட்டினான் அந்த வேலையாளுக்கு. அவனுக்கு இதயம் நின்று போனது போல் இருந்தது. ஊரில் இருக்கும் அனைவரும் பார்க்க ஏங்கும் சுஜிதாவின் இடுப்பை, அவளது குளிந்த தொப்புளை, அவளது புண்டை மேட்டை... இப்படி யார் என்றே தெரியாத ஒரு வெளி ஆளிடம் திறந்து காட்டினான் விக்கி. அவனால் சட்டென்று பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
“அது... அது...” என்று உளறினான்.
“நல்லா பாத்துச் சொல்லுங்க. இவங்க சைஸுக்கு உங்க கடையில பேன்ட்டி இருக்கா?” என்று மறுபடியும் கேட்டான்.
“அந்தப் பக்கம் இருக்கும் சார். நானும் கூட வந்து எடுத்துத் தரேன்” என்று அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு சென்றான். அவளது புண்டை மீது கை வைத்த அதிர்ச்சியில் இருந்தே இன்னும் மீளாத சுஜிதா இப்பொழுது யார் என்றே தெரியாத ஒருவன் தனது தொப்புள் வரை பார்த்ததை பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. எப்படி ரியாக்ட் பண்றது என்று தெரியாமல் பயந்து கொண்டே தலை குனிந்தவாறு பின் சென்றாள் சுஜிதா.
பிரா பேண்டி செக்ஷனுக்குச் சென்றதும் சுஜிதா அங்கே ஏதும் பெண் வேலையாட்கள் இருக்கிறார்களா என்று தேடிப் பார்த்தாள். கடையில் வேற யாரும் இல்லை. வாய்விட்டுக் கேட்டே விட்டாள்.
“இங்க லேடீஸ் யாரும் வேலை செய்யலையா?”
அந்த ஆள், “டெய்லியும் வருவாங்க. ஆனா இன்னைக்கு லீவ் போட்டுட்டாங்க. அதனால நானே தான் எல்லா வேலையும் செய்யறதா இருக்கு மேடம்” என்று சொல்லிக் கொண்டு பேண்டி செக்ஷனைக் காட்டினான். “உங்கள் சைஸுக்கு இது சரியா இருக்கும்” என்று சொல்லி ஒரு பிங்க் கலர் பேண்டியை எடுத்துக் காட்டினான்.
விக்கி அதை வாங்கி சுஜிதாவின் டாப்ஸ தூக்கி அவளது புண்டைக்கு மேல வைத்து பார்த்து, “இல்லை சார், இது வேண்டாம். கொஞ்சம் பிரீமியமா ஏதாவது காட்டுங்க” என்று சொல்ல...
“அப்ப அந்தப் பக்கம் வாங்க சார்” என்று சொல்லிவிட்டு இன்னொரு செக்ஷனுக்கு நடந்தான். விக்கியும் சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு அந்தப் பக்கம் சென்றான். அங்கே ஒரு ராக்கில் இருந்து விக்டோரியாஸ் சீக்ரெட் பாக்ஸ் ஒன்றை எடுத்து அதில் இருந்த ஒரு ரோஸ் கலர் பூ போட்ட லேட்டஸ்ட் பேண்டியைக் காட்டினான். அது ட்ரான்ஸ்லுசெண்டாக இருந்தது. அதைப் பார்த்தவுடன் சுஜிதாவிற்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது. “ஐயோ... இதெல்லாம் போட்டா என் மானம் என்ன ஆகுறது...” அவள் இதயத் துடிப்பு அதிகரித்தது. அவள் எதுவும் சொல்ல வாயைத் திறப்பதற்கு முன்பு...
விக்கி, “ஹான்... இதைத்தான் கேட்டேன்...” என்று சொல்லி அந்தப் பேண்டியை வாங்கி சுஜிதாவின் புண்டைக்கு நேரே வைத்து அளவு பார்த்தான்.
“கச்சிதமாகப் பொருந்தும் இவங்க சைஸுக்கு” என்று சொன்னான் அந்தப் பணியாள்.
“இருங்க... அவங்க போட்டுப் பாத்துச் சொல்லட்டும்...” என்று சொல்லி சுஜிதாவை ட்ரையல் ரூமுக்குப் போகச் சொன்னான். அவளும் அந்தப் பணியாள் முன்னாடி என்ன சொல்வது என்று புரியாமல் அந்தப் பேண்டியை வாங்கிக் கொண்டு ட்ரையல் ரூமுக்குச் சென்று கதவை அடைத்தாள். தன் லெக்கிங்ஸைக் கழட்டினாள். தான் அணிந்திருந்த பேண்டி சொதசொதவென்று நனைந்திருந்தது. அதைக் கழட்டினாள். அந்தப் பேண்டியினால் தன் புண்டையை ஒருவாட்டித் துடைத்தாள். பின் அவள் எடுத்து வந்த விக்டோரியா’ஸ் சீக்ரெட் பேண்டியை அணிந்தாள். இதுவரை அதுபோல் ஒரு பேண்டியை அணிந்ததில்லை. அணிந்திருப்பதே தெரியவில்லை. செம சாஃப்டா இருந்தது. “இது மாதிரி எல்லாம் அரவிந்த் ஒருவாட்டிக் கூட வாங்கிக் குடுத்தது இல்லை. ஒரு பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்குத் தெரிந்தது கூட கட்டுன புருஷனுக்குத் தெரியவில்லை...” என்று சலித்துக் கொண்டாள். தன்னைத் தானே சுத்திப் பார்த்தாள் கண்ணாடியில். அவள் புண்டை முடி அவள் பேண்டி வழியாக வெளியே தெரிந்தது. “நல்ல வேலை... இதையும் பிட் செக் பாக்குறேனு விக்கி உள்ள வரல. வந்திருந்தா... அப்புறம் இதையும் ஈரமாக்கிருப்பாரு...” என்று நினைத்துக் கொண்டே அந்தப் பேண்டியைக் கழட்டித் தான் அணிந்திருந்த பழைய பேண்டியை அணிந்தாள். வெளியே வந்தாள்.
“இது சரியா இருக்கு விக்கி...” என்று சொல்லி அதை நீட்டினாள்.
“அவங்ககிட்ட குடுடி... பேக் பண்ணித் தருவாங்க...” என்று சொல்லிவிட்டு பில்லிங் கவுண்டர் நோக்கி நடந்தான் விக்கி. சுஜிதாவும் அவன் பின்னே நடந்தாள். சுஜிதா குடுத்த பேண்டியைக் கையில் வாங்கிய அந்தப் பணியாள் அவர்கள் பாக்காதபோது அவள் அணிந்த அந்தப் பேண்டியை மூக்கில் வைத்து முகர்ந்து பார்த்து... அவள் கசிந்த புண்டை வாசத்தை முகர்ந்து தனக்குக் கிடைத்த வரத்தை நினைத்து மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
[img]![[Image: 01nxw07yox99.jpg]](https://img33.imagetwist.com/th/79489/01nxw07yox99.jpg)
[/img]
![[Image: 01nxw07yox99.jpg]](https://imagetwist.com/01nxw07yox99/Sujitha_2.jpg)
[/img]இவன் மனதில் கனவு கொண்டிருக்கும் அதே சமயத்தில் சுஜிதாவை உள்ளே இழுத்து விக்கி, “எங்கடி போற? இன்னும் fit செக் கரெக்டா இருக்கான பாக்கவே இல்லையே” என்று சொல்லி மீண்டும் அவளது டாப்ஸை மேலே தூக்கினான். இம்முறை தொப்புளுக்கும் மேலே தூக்கிப் பிடித்தான். விக்கி செய்வது கொஞ்சம் கூட சுஜிதாவுக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஆனாலும் எப்படி அவரிடம் சொல்வது? நாம எப்பவும் போல சத்தமா பேசினா கஷ்டம். வெளியே இருக்கவங்க என்ன நினைப்பாங்க என்று பயத்தில் சுஜிதா எதுவும் பேசாமல் அவன் செய்வதற்கு இடம் கொடுத்துக் கொண்டு நின்றாள். அவளது நெஞ்சுவரை டாப்ஸைத் தூக்கி, “இங்க புடிடி...” என்று சொல்லி மீண்டும் அவளது லெக்கிங்ஸிடம் சென்றான். சுஜிதாவின் இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு மீண்டும் மண்டியிட்டு அமர்ந்து அவளது புண்டைக்கு நேரே தன் முகத்தை நிறுத்தினான். சுஜிதாவின் லெக்கிங்ஸ் எலாஸ்டிக்கைப் பிடித்து மேலே இழுத்தான். “இப்படி நல்லா இடுப்புக்கு மேல தூக்கிப் போடணும். இவ்ளோ வயசு ஆச்சு, இன்னும் ஒரு லெக்கிங்ஸ் கூட போடத் தெரியலையே உனக்கு” என்று சொல்லி அவளது தொடையில் செல்லமாக ஒரு தட்டுத் தட்டினான்.
“நான் என்ன தினமும் லெக்கிங்ஸ் போட்டுகிட்டா இருக்கேன் ? இன்னைக்குத் தான் ஃபர்ஸ்ட் போடுறேன். எனக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று சுஜிதா கேட்டாள்.
“இதெல்லாம் மட்டும் நல்லா கேளு” என்று சொல்லிக் கொண்டு அவ்வளவு உப்பிய புண்டையைப் பார்த்தான் விக்கி. அவளுடைய லெக்கிங்ஸ் அவளது புண்டை மேட்டை நன்றாக வெளிக்காட்டியது. ஏற்கனவே கசிந்த புண்டை நீர் அவளது பேண்டியை ஈரமாக்கி இருந்தது. இப்பொழுது மீண்டும் அவளை விக்கி தூண்டிவிட இன்னும் சுரக்க ஆரம்பித்தது. அது அவளது பேன்டியை கடந்து லெக்கிங்ஸை ஈரமாக்கத் தொடங்கியிருந்தது. இருப்பினும் அது வெளியே தெரியும் அளவுக்கு இல்லை.
“இன்னும் எவ்வளவு நேரம் தான் என் இடுப்புக்கிட்டயே மண்டி போட்டு இருப்பீங்க? எந்திரிங்க, போகலாம்” என்று சுஜிதா சொல்ல...
“பட்” என்று ஒரு அறை விழுந்தது சுஜிதாவின் பழுத்த குண்டியில். அவள் “ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ” என்று கூச்சலிட்டாள்.
“இப்ப ஏன் அடிச்சீங்க?” என்று அவள் கோபமாகக் கேட்டாள்.
“லெக்கிங்ஸ் நல்லா இல்லன்னா மறுபடியும் போடுவியா?” என்று அவளிடம் கோபமாகக் கேட்டான். அவள் “இல்லை” என்பதைத் தலையை ஆட்டித் தெரிவித்தாள்.
“அப்பனா இப்ப என்ன தெளிவா பார்க்க விடுடி” என்று சொல்லி அவள் என்ன செய்யக்கூடாது என்று நினைத்துப் பயந்திருந்தாளோ அதைச் சாதாரணமாகச் செய்தான் விக்கி.சுஜிதாவின் உப்பிய புண்டை மீது கை வைத்து, “இங்க இருக்கமா பிடிச்சிருக்கா?” என்று கேட்டான். அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் “இல்லை” என்று முனங்க... அவளது புண்டை கசிந்து பேன்டி ஈரமாய் இருப்பதை உணர்ந்தான் விக்கி..
“என்னடி இப்படி ஒழுகி இருக்கு?” என்று கேளிக்கையாகச் சிரித்துக் கொண்டு கேட்டான் விக்கி. அவளால் எந்தப் பதிலும் சொல்ல முடியவில்லை. தலை குனிந்து நின்றாள்.
“சரி வா, போய் இன்னும் கொஞ்சம் வாங்கலாம்” என்று அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு ட்ரையல் ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தான். அவர்கள் உள்ளே சென்ற சமயத்தில் இருந்து இப்போது வரை அந்த ட்ரையல் ரூம்லேயே தான் கண் வைத்திருந்தான் அந்த வேலையாள். இப்பொழுது ட்ரையல் ரூமில் இருந்து வெளியே வந்து விக்கி அவனிடம் தான் நேராக நடந்து சென்றான். அவரது கைக்குள் சுஜிதாவின் கை இருந்தது. அவளும் இன்னும் மௌனமாக விக்கியைப் பின்தொடர்ந்து சென்றாள். நேரே அந்த ஊழியனிடம் சென்று,
“இங்க பேண்டி செக்ஷன் எங்க இருக்கு?” என்று கேட்டான். அவன் மனதில் “என்ன பண்ணப் போறானோ இன்று” என்று நினைத்துக் கொண்டே, “அந்தப் பக்கம் இருக்கு சார்” என்று சொன்னான்.
“இவங்க சைஸுக்கு கிடைக்குமா?” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவரது டாப்ஸைத் தூக்கிக் காட்டினான் அந்த வேலையாளுக்கு. அவனுக்கு இதயம் நின்று போனது போல் இருந்தது. ஊரில் இருக்கும் அனைவரும் பார்க்க ஏங்கும் சுஜிதாவின் இடுப்பை, அவளது குளிந்த தொப்புளை, அவளது புண்டை மேட்டை... இப்படி யார் என்றே தெரியாத ஒரு வெளி ஆளிடம் திறந்து காட்டினான் விக்கி. அவனால் சட்டென்று பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
“அது... அது...” என்று உளறினான்.
“நல்லா பாத்துச் சொல்லுங்க. இவங்க சைஸுக்கு உங்க கடையில பேன்ட்டி இருக்கா?” என்று மறுபடியும் கேட்டான்.
“அந்தப் பக்கம் இருக்கும் சார். நானும் கூட வந்து எடுத்துத் தரேன்” என்று அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு சென்றான். அவளது புண்டை மீது கை வைத்த அதிர்ச்சியில் இருந்தே இன்னும் மீளாத சுஜிதா இப்பொழுது யார் என்றே தெரியாத ஒருவன் தனது தொப்புள் வரை பார்த்ததை பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. எப்படி ரியாக்ட் பண்றது என்று தெரியாமல் பயந்து கொண்டே தலை குனிந்தவாறு பின் சென்றாள் சுஜிதா.
பிரா பேண்டி செக்ஷனுக்குச் சென்றதும் சுஜிதா அங்கே ஏதும் பெண் வேலையாட்கள் இருக்கிறார்களா என்று தேடிப் பார்த்தாள். கடையில் வேற யாரும் இல்லை. வாய்விட்டுக் கேட்டே விட்டாள்.
“இங்க லேடீஸ் யாரும் வேலை செய்யலையா?”
அந்த ஆள், “டெய்லியும் வருவாங்க. ஆனா இன்னைக்கு லீவ் போட்டுட்டாங்க. அதனால நானே தான் எல்லா வேலையும் செய்யறதா இருக்கு மேடம்” என்று சொல்லிக் கொண்டு பேண்டி செக்ஷனைக் காட்டினான். “உங்கள் சைஸுக்கு இது சரியா இருக்கும்” என்று சொல்லி ஒரு பிங்க் கலர் பேண்டியை எடுத்துக் காட்டினான்.
விக்கி அதை வாங்கி சுஜிதாவின் டாப்ஸ தூக்கி அவளது புண்டைக்கு மேல வைத்து பார்த்து, “இல்லை சார், இது வேண்டாம். கொஞ்சம் பிரீமியமா ஏதாவது காட்டுங்க” என்று சொல்ல...
“அப்ப அந்தப் பக்கம் வாங்க சார்” என்று சொல்லிவிட்டு இன்னொரு செக்ஷனுக்கு நடந்தான். விக்கியும் சுஜிதாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு அந்தப் பக்கம் சென்றான். அங்கே ஒரு ராக்கில் இருந்து விக்டோரியாஸ் சீக்ரெட் பாக்ஸ் ஒன்றை எடுத்து அதில் இருந்த ஒரு ரோஸ் கலர் பூ போட்ட லேட்டஸ்ட் பேண்டியைக் காட்டினான். அது ட்ரான்ஸ்லுசெண்டாக இருந்தது. அதைப் பார்த்தவுடன் சுஜிதாவிற்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது. “ஐயோ... இதெல்லாம் போட்டா என் மானம் என்ன ஆகுறது...” அவள் இதயத் துடிப்பு அதிகரித்தது. அவள் எதுவும் சொல்ல வாயைத் திறப்பதற்கு முன்பு...
விக்கி, “ஹான்... இதைத்தான் கேட்டேன்...” என்று சொல்லி அந்தப் பேண்டியை வாங்கி சுஜிதாவின் புண்டைக்கு நேரே வைத்து அளவு பார்த்தான்.
“கச்சிதமாகப் பொருந்தும் இவங்க சைஸுக்கு” என்று சொன்னான் அந்தப் பணியாள்.
“இருங்க... அவங்க போட்டுப் பாத்துச் சொல்லட்டும்...” என்று சொல்லி சுஜிதாவை ட்ரையல் ரூமுக்குப் போகச் சொன்னான். அவளும் அந்தப் பணியாள் முன்னாடி என்ன சொல்வது என்று புரியாமல் அந்தப் பேண்டியை வாங்கிக் கொண்டு ட்ரையல் ரூமுக்குச் சென்று கதவை அடைத்தாள். தன் லெக்கிங்ஸைக் கழட்டினாள். தான் அணிந்திருந்த பேண்டி சொதசொதவென்று நனைந்திருந்தது. அதைக் கழட்டினாள். அந்தப் பேண்டியினால் தன் புண்டையை ஒருவாட்டித் துடைத்தாள். பின் அவள் எடுத்து வந்த விக்டோரியா’ஸ் சீக்ரெட் பேண்டியை அணிந்தாள். இதுவரை அதுபோல் ஒரு பேண்டியை அணிந்ததில்லை. அணிந்திருப்பதே தெரியவில்லை. செம சாஃப்டா இருந்தது. “இது மாதிரி எல்லாம் அரவிந்த் ஒருவாட்டிக் கூட வாங்கிக் குடுத்தது இல்லை. ஒரு பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்குத் தெரிந்தது கூட கட்டுன புருஷனுக்குத் தெரியவில்லை...” என்று சலித்துக் கொண்டாள். தன்னைத் தானே சுத்திப் பார்த்தாள் கண்ணாடியில். அவள் புண்டை முடி அவள் பேண்டி வழியாக வெளியே தெரிந்தது. “நல்ல வேலை... இதையும் பிட் செக் பாக்குறேனு விக்கி உள்ள வரல. வந்திருந்தா... அப்புறம் இதையும் ஈரமாக்கிருப்பாரு...” என்று நினைத்துக் கொண்டே அந்தப் பேண்டியைக் கழட்டித் தான் அணிந்திருந்த பழைய பேண்டியை அணிந்தாள். வெளியே வந்தாள்.
“இது சரியா இருக்கு விக்கி...” என்று சொல்லி அதை நீட்டினாள்.
“அவங்ககிட்ட குடுடி... பேக் பண்ணித் தருவாங்க...” என்று சொல்லிவிட்டு பில்லிங் கவுண்டர் நோக்கி நடந்தான் விக்கி. சுஜிதாவும் அவன் பின்னே நடந்தாள். சுஜிதா குடுத்த பேண்டியைக் கையில் வாங்கிய அந்தப் பணியாள் அவர்கள் பாக்காதபோது அவள் அணிந்த அந்தப் பேண்டியை மூக்கில் வைத்து முகர்ந்து பார்த்து... அவள் கசிந்த புண்டை வாசத்தை முகர்ந்து தனக்குக் கிடைத்த வரத்தை நினைத்து மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: