ரதிபாலாவின் - தீ..! இன்பமே..?!

[chellam74]

“தீ இன்பமே..!” – பகுதி 6 : உறவுகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் இன்னொரு அடுக்கு!
ரதிபாலா அவர்களின் “தீ இன்பமே..!” கதையின் இந்தப் பகுதி, முந்தைய பகுதிகளில் மெதுவாக உருவாக்கப்பட்டிருந்த உறவுகளின் சிக்கலை இன்னும் ஒரு படி முன்னால் கொண்டு செல்கிறது.
முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
“கதை நகர்வது சம்பவங்களால் மட்டும் அல்ல; கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையும் சேர்ந்து நகர வேண்டும்.”
அந்த வகையில் இந்தப் பகுதியில் கதையை நகர்த்தியிருக்கும் விதம் கவனிக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது.
முந்தைய பகுதிகளில் வசுவுக்கும் கவிதாவுக்கும் இடையே இருந்த நெருக்கம், ரவி–கவிதா உறவில் இருந்த இடைவெளி, வசுவின் பார்வையில் உருவாகிக் கொண்டிருந்த மாற்றம் என்று ஒவ்வொரு பகுதியிலும் தனித்தனி அடுக்குகள் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன.
ஆனால் இந்தப் பகுதியில் அந்த அடுக்குகள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைக்கப்படுகின்றன.
“ஒரு நூலை தனியாகப் பார்த்தால் அது வெறும் நூல்; பல நூல்கள் சேரும்போதுதான் அது ஒரு வலை.”
அதேபோலத்தான் இங்கேயும். முன்பு தனித்தனியாகத் தெரிந்த சில சம்பவங்கள் இப்போது ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு பெற ஆரம்பிக்கின்றன.
வசு – கவிதா : சிரிப்புக்குப் பின்னால் இருக்கும் மாற்றம்
இந்தப் பகுதியில் வசு–கவிதா காட்சிகள்தான் முதலில் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.
ஆனால் அதை வெறும் ஒரு சம்பவமாக மட்டும் பார்க்க முடியவில்லை.
முந்தைய பகுதிகளில் வசு ஒரு துடுக்கான, வெளிப்படையாகப் பேசக்கூடிய கதாபாத்திரமாக இருந்தாள். இங்கே அந்த இயல்பு இன்னும் தெளிவாகிறது.
கவிதாவை கிண்டல் செய்வது, அவளிடம் தயக்கமில்லாமல் பேசுவது, சூழ்நிலையை நகைச்சுவையாக மாற்றுவது என்று வசுவின் குணம் தொடர்ந்து ஒரே கோட்டில் செல்கிறது.
“வாயாடித்தனம் பல நேரங்களில் மனதுக்குள் இருப்பதை மறைக்கும் திரையாகவும் இருக்கும்.”
வசுவின் நகைச்சுவைக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது என்பதுதான் இப்போது வாசகருக்குள் கேள்வியை எழுப்புகிறது.
ரவி – கவிதா உறவில் இன்னொரு முக்கியமான திருப்பம்
அடுத்ததாக ரவி வரும் பகுதி.
இங்கே ரவி–கவிதா உறவை வெறும் கணவன்–மனைவி உறவாக மட்டும் காட்டாமல், அவர்களுக்குள் இருக்கும் புரிதல், எதிர்பார்ப்பு, நேரமின்மை ஆகியவற்றையும் எழுத்தாளர் தொடர்ந்து காட்டுகிறார்.
குறிப்பாக ரவி வெளியூர் செல்லும் சூழ்நிலை, அடுத்தடுத்து நடக்கும் சம்பவங்களுக்கு ஒரு புதிய வாய்ப்பை உருவாக்குகிறது.
“ஒரு கதவில் ஒருவர் வெளியேறும்போது, இன்னொரு கதவு தானாகத் திறக்கிறது.”
இங்கேயும் அதுதான் நடக்கிறது.
ரவி வெளியேறிய பிறகு வீட்டுக்குள் உருவாகும் வெற்றிடம், அடுத்தடுத்த மனநிலைகளுக்கு காரணமாகிறது.
வசுவின் மனநிலை – இங்குதான் கதை இன்னும் சுவாரஸ்யமாகிறது
இந்தப் பகுதியில் வசுவின் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்தால், அவள் முன்பிருந்த வசுவாக மட்டும் தெரியவில்லை.
அவளுக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றம் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது.
அது வெறும் நிகழ்வுகளின் விளைவா?
அல்லது ஏற்கனவே அவளுக்குள் இருந்த ஒரு உணர்வு இப்போது வெளியில் வருகிறதா?
என்பதை எழுத்தாளர் முழுமையாகத் திறந்து சொல்லாமல் விட்டிருப்பது இந்தப் பகுதியின் முக்கியமான பலம்.
“கேள்விக்கு உடனே பதில் கொடுத்துவிட்டால் அது தகவல்; பதிலைத் தேட வைப்பதுதான் கதை.”
அந்த வகையில் இந்தப் பகுதியில் பல இடங்களில் வாசகரை யோசிக்க வைக்கிறார்.
இந்தப் பகுதியின் உண்மையான suspense எங்கே இருக்கிறது?
வசுவும் கவிதாவும் ஒரே வீட்டில் இருக்கும் சூழல், ரவி இல்லாத இரவு, வசுவின் மாறுபட்ட நடத்தை—இவை அனைத்தையும் ஒன்றாக வைத்துப் பார்த்தால் அடுத்த கட்டத்தில் என்ன நடக்கப் போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்பு உருவாகிறது.
ஆனால் இங்கே இன்னொரு விஷயம்.
எழுத்தாளர் ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் தனித்தனியாக எழுதவில்லை.
முந்தைய பகுதிகளில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த வசுவின் குணம் → கவிதாவுடனான நெருக்கம் → ரவியின் இல்லாமை → இரவு நேர சூழல் என்று ஒரு தொடர்ச்சியான பாதையை உருவாக்கி, இந்தப் பகுதிக்குள் கொண்டு வந்திருக்கிறார்.
“விதைத்த விதை எப்போது முளைக்கும் என்று தெரியாது; ஆனால் முளைத்த பிறகு அதன் வேர் எங்கே போயிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கலாம்.”
முந்தைய பகுதிகளில் விதைக்கப்பட்ட சில விஷயங்களின் விளைவுதான் இங்கே தெரிய ஆரம்பிக்கிறது.
ஆனால் கதையில் என்னை அதிகம் யோசிக்க வைத்தது...
இந்தப் பகுதியில் நிகழ்வுகளைவிட கதாபாத்திரங்கள் அவற்றை எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் என்பதுதான் முக்கியமாகத் தெரிகிறது.
ஒரு சம்பவம் நடந்துவிட்டது என்பதைக் காட்டிலும், அதைத் தொடர்ந்து அவர்கள் மனதில் என்ன மாற்றம் வருகிறது என்பதுதான் கதையின் அடுத்த கட்டத்தை தீர்மானிக்கப் போகிறது.
அதனால் அடுத்த பகுதியில் என்ன நடக்கும் என்ற கேள்வியை விட,
“இந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு இவர்களின் உறவு எந்த வடிவத்தை எடுக்கப் போகிறது?”
என்ற கேள்விதான் இப்போது முக்கியமாகிறது.
எழுத்தாளரின் நடை
ரதிபாலா அவர்களின் எழுத்தில் இந்தப் பகுதியில் இன்னொரு விஷயம் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
ஒரே நேரத்தில் நகைச்சுவை, சங்கடம், பதற்றம், எதிர்பார்ப்பு என்று வெவ்வேறு உணர்வுகளை கலக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்.
“கதை என்பது ஒரே சுவையில் பரிமாறப்படும் உணவு அல்ல; சுவைகள் மாறிக்கொண்டே இருந்தால்தான் வாசகர் அடுத்த பக்கத்தைத் திருப்புவார்.”
இந்தப் பகுதியில் அந்த சுவை மாற்றம் நன்றாகவே இருக்கிறது.
இறுதியாக...
முந்தைய பகுதிகளில் வெறும் “என்ன நடக்கிறது?” என்ற கேள்வி இருந்தது.
இந்தப் பகுதியில் அது மாறி,
“இது எங்கே போய் முடியும்?”
என்ற கேள்வியாக மாறுகிறது.
அதுதான் இந்தப் பகுதியின் மிகப்பெரிய வெற்றி.
முந்தைய பகுதிகளில் மெதுவாக உருவாக்கப்பட்டிருந்த உறவுகளின் நெருக்கம், ரவியின் இல்லாமை, வசுவின் மாறிவரும் மனநிலை, கவிதாவின் அணுகுமுறை—இவை அனைத்தையும் ஒன்றாக இணைத்திருப்பதால், இந்தப் பகுதி தனியாக ஒரு episode போல இல்லாமல், முன்னர் தொடங்கிய கதையின் அடுத்த அத்தியாயமாகவே உணரப்படுகிறது.
“கதை நல்லதா என்பதை ஒரு பகுதியால் முடிவு செய்ய முடியாது; அடுத்த பகுதியை படிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலை அது உருவாக்குகிறதா என்பதுதான் உண்மையான அளவுகோல்.”
இந்தப் பகுதி அந்த ஆவலை நிச்சயமாக உருவாக்குகிறது.
பகுதி–6 முடிந்துவிட்டது... ஆனால் கதாபாத்திரங்களுக்குள் தொடங்கியிருக்கும் இந்தப் புதிய அத்தியாயம் இப்போதுதான் ஆரம்பமாகிறது போல இருக்கிறது.
தொடரட்டும்...

ஒரு நுணுக்கமான தீர்க்கமான விமர்சனம். அருமை பாராட்டுக்கள் Shajith .

உமது விமர்சனம் கதை ஆசிரியரை பெருமை படுத்தும்.

[Shajith]

“தீ இன்பமே..!” – பகுதி 7 : ஒரு கணத்தின் நெருக்கம்... இரண்டு வருடங்களின் ரகசியம்!

ரதிபாலா அவர்களின் “தீ இன்பமே..!” கதையின் இந்தப் பகுதி, முந்தைய பகுதிகளில் உருவாகி வந்த உறவுகளின் சிக்கலை இன்னும் ஆழமான ஒரு மனநிலைக்குள் கொண்டு செல்கிறது.

முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

“ஒரு கதையில் நிகழ்வுகள் மறக்கப்பட்டாலும், அந்த நிகழ்வு கதாபாத்திரத்தின் மனதில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் அவ்வளவு சீக்கிரம் மறைந்து போகாது.”

இந்தப் பகுதியில் அந்த விஷயம்தான் ரொம்ப அழகாக வேலை செய்கிறது.

முந்தைய பகுதியில் வசுவுக்கும் கவிதாவுக்கும் இடையே உருவாகியிருந்த நெருக்கம், இங்கே ஒரு புதிய கேள்வியை உருவாக்குகிறது.

அது வெறும் ஒரு கணத்தின் உணர்ச்சியா?

அல்லது அந்த நெருக்கத்துக்குப் பின்னால் ஏற்கனவே புதைந்து கிடந்த ஏதாவது ஒரு உணர்வு இருக்கிறதா?

என்பதுதான் இந்தப் பகுதியின் முக்கியமான கேள்வியாக மாறுகிறது.

வசு – கவிதா : ஒரு சிறிய தருணம்... பெரிய தாக்கம்!

பகுதியின் தொடக்கத்திலேயே வசுவும் கவிதாவும் இருக்கும் காட்சி, வெளியிலிருந்து பார்த்தால் ஒரு சாதாரணமான நெருக்கமான தருணம் போல ஆரம்பிக்கிறது.

வசுவின் கோபம்.

கவிதாவின் குறும்பு.

அதை சமாளிக்க முயற்சி செய்யும் கவிதா.

இந்த மூன்றும் சேர்ந்து ஆரம்பத்தில் ஒரு மென்மையான நகைச்சுவை உணர்வை உருவாக்குகிறது.

ஆனால் அந்தச் சிறிய தருணம் எதிர்பாராத விதமாக இருவருடைய மனநிலையையும் மாற்றுகிறது.

இங்குதான் எழுத்தாளர் காட்சியை விட அதற்குப் பிறகு கதாபாத்திரங்களுக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார்.

வசு வழக்கம்போல பேசாமல் அமைதியாகிப் போவது...

கவிதாவால் உடனே இயல்பான நிலைக்குத் திரும்ப முடியாமல் இருப்பது...

இந்தச் சிறிய மாற்றங்கள்தான் அடுத்த காட்சிக்கான கதவைத் திறக்கின்றன.

சில தருணங்கள் நீண்ட நேரம் நடக்காது; ஆனால் அதன் தாக்கம் நீண்ட நேரம் மனதில் இருக்கும்.

இந்தப் பகுதியின் தொடக்கம் அப்படித்தான் இருக்கிறது.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்... ஒரு புதிய கதவு திறக்கிறது!

அதற்குப் பிறகு வரும் Flashback இந்தப் பகுதியின் மிக முக்கியமான திருப்பம்.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு சென்னையில் நடந்த சம்பவத்துக்கு கதை திரும்புகிறது.

இங்கிருந்து கதை வெறும் வசு–கவிதா உறவைப் பற்றியதாக மட்டும் இல்லாமல், கவிதாவின் கடந்த காலத்தையும் அவளுடைய மனதில் புதைந்து கிடக்கும் ஒரு காயத்தையும் நமக்கு காட்ட ஆரம்பிக்கிறது.

ரதியின் அறிமுகமும் அவளுடைய துடுக்கான இயல்பும் ஆரம்பத்தில் நகைச்சுவையாகத் தெரிகிறது.

கவி அவளை கண்டிப்பது...

ரதி அதை பொருட்படுத்தாமல் தன்னுடைய வழியில் இருப்பது...

இருவருக்குமான அக்கா–தங்கை மாதிரியான உரையாடல்...

இவை எல்லாமே ஆரம்பத்தில் ஒரு light mood-ஐ உருவாக்குகிறது.

ஆனால் சில நிமிடங்களுக்குள் அந்த mood முற்றிலும் மாறுகிறது.

தீபன் – கவி : நம்பிக்கை உடையும் தருணம்

கவிதாவுக்கு வரும் தொலைபேசி அழைப்புதான் இந்த Flashback-ன் உண்மையான turning point.

அவள் எதிர்பார்த்தது காதலனின் அன்பான குரல்.

ஆனால் எதிர்பாராத ஒரு உரையாடல் அவள் காதில் விழுகிறது.

அந்தக் கணத்தில் கவிதாவுக்கு ஏற்படும் அதிர்ச்சி, அவநம்பிக்கை, ஏமாற்றம் — இவற்றை எழுத்தாளர் நல்ல அழுத்தத்தோடு கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

குறிப்பாக அவள் உடனடியாக கோபப்படுவதைக் காட்டிலும், முதலில் நம்ப முடியாமல் தடுமாறுவது இயல்பாக இருக்கிறது.

ஏனென்றால் ஒருவர் நம்மை ஏமாற்றியிருக்கலாம் என்று சந்தேகிப்பது வேறு.

அதை நம்முடைய காதாலேயே கேட்பது வேறு.

அந்த இடத்தில் கவிதாவின் மனநிலை வாசகருக்கு நன்றாகப் புரிகிறது.

நம்பிக்கை உடையும் சத்தம் கேட்காது; ஆனால் அதன் வலி மட்டும் மனசுக்குள் ரொம்ப சத்தமாக இருக்கும்.

இந்த Flashback-ன் உண்மையான வலி அதுதான்.

ரதி – கவிதா : ஆறுதலாக வந்தவள்... உறவின் இன்னொரு முகமாக மாறுகிறாள்

இங்குதான் இந்தப் பகுதி இன்னும் சிக்கலாகிறது.

கவிதா உடைந்து போயிருக்கும் நேரத்தில் அவளுக்கு அருகில் இருப்பது ரதி.

ரதி ஆரம்பத்தில் ஒரு ஆறுதலான மனிதராகத்தான் தெரிகிறாள்.

அக்காவின் அழுகையை நிறுத்த முயற்சி செய்கிறாள்.

அவளுடைய கவலையை குறைக்க முயற்சி செய்கிறாள்.

கவிதாவை தனியாக விடாமல் அவளுடன் இருக்கிறாள்.

அதனால் ஆரம்பத்தில் ரதி–கவிதா உறவு முழுக்க ஆறுதல் மற்றும் அக்கறை என்ற கோணத்தில்தான் தெரிகிறது.

ஆனால் அந்த ஆறுதல் மெல்ல வேறு ஒரு உணர்வாக மாற ஆரம்பிக்கிறது.

இதுதான் இந்தப் பகுதியின் மிகப்பெரிய psychological shift.

ஒரு மனிதன் மிகவும் பலவீனமாக இருக்கும் நேரத்தில் அவனுக்கு அருகில் இருப்பவர், அவனுடைய மனதில் சாதாரணமாக இல்லாத ஒரு இடத்தைப் பிடித்துவிடலாம்.

அந்த இடமாற்றத்தைத்தான் இங்கே எழுத்தாளர் காட்ட முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

கவிதாவின் மனநிலை – கோபத்திலிருந்து குழப்பம் வரை

எனக்கு இந்தப் பகுதியில் கவிதாவின் மனநிலைதான் அதிகமாக யோசிக்க வைத்தது.

தீபன் செய்த செயலால் ஏற்பட்ட கோபம்...

அதைத் தொடர்ந்து வந்த மனவேதனை...

ரதியின் ஆறுதல்...

அதற்குப் பிறகு அவளுக்குள் உருவாகும் குழப்பம்...

இந்த உணர்வுகள் எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் அவளுக்குள் நடக்கிறது.

அதனால் அவள் எடுக்கும் சில முடிவுகளையும், அவளுடைய சில எதிர்வினைகளையும் வெறும் “செயல்” என்று பார்க்காமல், அந்த நேரத்தில் அவளுடைய மனநிலையின் விளைவாக பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

மனம் உடைந்த நேரத்தில் மனிதன் எடுக்கும் முடிவுகளுக்கு அவனுக்கே மறுநாள் விளக்கம் தேவைப்படலாம்.

கவிதாவின் நிலை அந்த மாதிரி இருக்கிறது.

ரதியின் கதாபாத்திரம் – இங்கேதான் இன்னும் ஒரு கேள்வி!

இந்தப் பகுதியில் ரதி கதாபாத்திரம் ரொம்ப முக்கியமான இடத்துக்கு வந்திருக்கிறது.

அவள் வெறும் குறும்புக்கார தங்கை கிடையாது.

அவளுக்குள் இருக்கும் உணர்வுகள் என்ன?

அவளுடைய செயல்களுக்கு பின்னால் இருக்கும் காரணம் என்ன?

கவிதாவிடம் அவளுக்கு இருக்கும் அன்பு எந்த அளவுக்கு சாதாரண அக்கறை?

எந்த இடத்தில் அது வேறு ஒரு உணர்வாக மாறுகிறது?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு எழுத்தாளர் முழுமையான பதிலை உடனே கொடுக்கவில்லை.

அதுதான் நல்ல விஷயம்.

கேள்விக்கு உடனே பதில் கொடுத்துவிட்டால் கதை முடியும்; கேள்வியை மனதில் வைத்துக்கொண்டு வாசகரை அடுத்த பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றால்தான் கதை தொடரும்.

ரதியின் கதாபாத்திரம் அந்த வேலைகளை இங்கே நன்றாக செய்கிறது.

Flashback-ன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன?

இந்த Flashback-ஐ வெறும் கடந்த கால சம்பவமாக பார்க்க முடியாது.

இன்றைய கவிதாவை புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் நடந்த இந்த சம்பவத்தை புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

அதுதான் இந்த Flashback-ன் முக்கியத்துவம்.

இன்றைக்கு வசுவுடன் கவிதா இருக்கும் விதத்துக்கும்...

அவளுடைய கடந்த கால அனுபவங்களுக்கும்...

ஏதாவது ஒரு தொடர்பு இருக்கிறதா?

என்ற கேள்வியையும் எழுத்தாளர் நமக்குள் விட்டுச் செல்கிறார்.

அதனால் Flashback ஒரு தனி கதை போல தெரியாமல், இன்றைய கதாபாத்திரத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒரு missing piece போல இருக்கிறது.

மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு வந்ததும்...

Flashback முடிந்து மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு வரும்போது, ஆரம்பத்தில் பார்த்த அந்த வசு–கவிதா காட்சிக்கு ஒரு புதிய அர்த்தம் கிடைக்கிறது.

முன்னாடி பார்த்த காட்சியை இப்போது வேறு ஒரு மனநிலையோடு பார்க்க ஆரம்பிக்கிறோம்.

அதுதான் இந்தப் பகுதியின் நல்ல writing technique.

ஒரு சம்பவத்தை முதலில் காட்டிவிட்டு...

அதற்கான பின்னணியை பின்னால் சொல்லி...

மீண்டும் அந்தச் சம்பவத்துக்கு வாசகரை அழைத்துச் செல்வது.

இதனால் கதையின் timeline மட்டும் நகரவில்லை.

வாசகருடைய புரிதலும் மாறுகிறது.

இந்தப் பகுதியில் என்னை அதிகம் கவர்ந்த விஷயம்...

இந்தப் பகுதியின் மிகப்பெரிய பலம், வெளியில் நடக்கும் சம்பவங்களைவிட உள்ளுக்குள் நடக்கும் மாற்றங்களை எழுத்தாளர் முக்கியமாக வைத்திருப்பதுதான்.

கவிதா – தீபன் சம்பவம்.

கவிதா – ரதி உறவில் ஏற்பட்ட எதிர்பாராத மாற்றம்.

மீண்டும் நிகழ்காலத்தில் வசு – கவிதா இடையிலான நெருக்கம்.

இந்த மூன்றையும் தனித்தனி சம்பவங்களாக இல்லாமல், ஒரு உணர்ச்சி தொடர்ச்சியாக இணைக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

அது நல்ல முயற்சி.

ஒரு வாசகராக ஒரு சிறிய கருத்து

இந்தப் பகுதி உணர்ச்சிகளில் மிகவும் தீவிரமாக செல்கிறது.

அதனால் சில இடங்களில் காட்சிகளை இன்னும் கொஞ்சம் மறைமுகமாகவும், அமைதியுடனும் சொல்லியிருந்தால் வாசகருடைய கற்பனைக்கு இன்னும் அதிகமான இடம் கிடைத்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது.

குறிப்பாக ரதி–கவிதா உறவில் ஏற்படும் மாற்றம் மிகவும் sensitive-ஆன ஒரு emotional transition.

அதனால் அந்த மாற்றத்தை இன்னும் கொஞ்சம் மெதுவாக கட்டியெழுப்பியிருந்தால், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை வாசகர் இன்னும் ஆழமாக உணர்ந்திருக்க முடியும்.

இது ஒரு குறை சொல்லும் விமர்சனம் இல்லை.

ஏற்கனவே இருக்கும் காட்சியின் தாக்கத்தை இன்னும் அதிகப்படுத்தலாம் என்ற ஒரு வாசகரின் கருத்து.

இறுதியாக...

பகுதி 7 முடிந்தபோது எனக்குள் இருந்த கேள்வி,

“அடுத்து என்ன நடக்கும்?” என்பது மட்டும் இல்லை.

“இவர்களுக்குள் நடந்த இந்த மாற்றம் இனிமேல் எந்த உறவுக்கு என்ன அர்த்தத்தை கொடுக்கப் போகிறது?”

என்பதுதான்.

அதுதான் இந்தப் பகுதியின் வெற்றி.

ஒரு சிறிய நிகழ்விலிருந்து தொடங்கி...

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் நடந்த ஒரு சம்பவத்துக்குள் அழைத்துச் சென்று...

அங்கிருந்து கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை மாற்றி...

மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு கொண்டு வந்திருப்பது நல்ல narrative structure.

முந்தைய பகுதியில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த நெருக்கம் இங்கே இன்னொரு பரிமாணத்தை எடுக்கிறது.

அதே நேரத்தில், கடந்த காலத்தின் ஒரு ரகசியம் இன்றைய கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை எப்படி பாதிக்கிறது என்பதையும் இந்தப் பகுதி கேள்வியாக விட்டுச் செல்கிறது.

கதை என்பது நடந்ததை மட்டும் சொல்லுவது இல்லை; நடந்ததற்குப் பிறகு மனிதர்கள் எப்படி மாறுகிறார்கள் என்பதையும் சொல்ல வேண்டும்.

பகுதி 7 அந்த மாற்றத்தை நமக்கு காட்டுகிறது.

பகுதி–7 முடிந்துவிட்டது...

ஆனால் கவிதாவின் கடந்த காலமும், வசுவுடனான நிகழ்காலமும், ரதியுடன் உருவான அந்த எதிர்பாராத உறவும் சேர்ந்து பார்க்கும்போது...

கதைக்குள் இன்னும் சொல்லப்படாமல் இருக்கும் சில பக்கங்கள் இருக்கிறது என்பது மட்டும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

அந்தப் பக்கங்கள் என்ன சொல்லப் போகிறது என்பதற்காக...

தொடரட்டும்...

[Shajith]

[Shajith]

[rathibala]

பகுதி - 8 (வசுவின் நிஜமும், நிழலும்)

குறிப்பு: நான் இடையில் AI படங்களை இணைப்பது, சிலருக்கு முக சுளிப்பை ஏற்படுத்தலாம். காரணம், படிப்பவர்கள் மனதில், இந்த வசு/கவி/ரவி  வெவ்வேறாக இருக்கலாம்.

தனி லேப்டாப் வாங்கி & Uncensored AI setup செய்து, கதையோடு சேர்த்து ஒத்த படங்களையும் டெவலப் செய்வதற்கு காரணம், என்னுடைய எதிர்கால ப்ராஜெட் AI based Audio story அல்லது சவிதா பாய் போன்ற விசுவல் நாவலுக்காகத்தான்.



நன்றி..!

--------------------
(சென்ற பகுதி பிளாஷ்பேக் கட்சியின் தொடர்ச்சி.. கடைசி பாராவை படித்து விட்டு இங்கு தொடரவும்)

கவிதா தொட்டிலை ஆட்டி விட, குழந்தை தூங்கியபாடு இல்லை.  குழந்தையை தூக்கி வாயில் முலையை திணித்தாள்.

கவிதாவின் தீண்டலில் மூடு ஏறி கிடந்த வசு, சுவற்றில் தொங்கி கொண்டிருந்த ரவி-கவியின் திருமண போட்டோவை பார்த்து கொண்டிருக்க,

“தூங்கிட்டியா டி..?! ராஸ்கல் கெடுத்துட்டான்..” செல்லமாய் குழந்தையை அவள் அதட்டி சிரிக்க,

“இல்ல ..க்கா..”

(குழம்பிய நிலையில் வசுவின் மனம்)
“விதியோட விளையாட்ட பாத்தியா வசு..! அவ புருஷன் கிட்ட படுக்கணும்ன்னு நீ ஆச பட்ட,  அவ.. ஒன்ன படுக்க கூப்பிடுறா..! ரவி மேல ஏண்டி ஆச பட்ட..?! சுதா மேம் சொன்னது மாதிரி.. வயசு கோளாறா..?! அடுத்தவ புருசன அடைய நெனைக்குறது தப்பு தானா..?!” வசு, சுய நினைவுக்கு திரும்பவும்,

குழந்தையை தொட்டிலில் இட்ட கவி, பெட்ரூமுக்குள் வரவும் சரியாக இருந்தது.

கண்ணாடி முன் நின்று எதையோ யோசித்த கவி, தன் கழுத்தில் கிடந்த தாலியை மெதுவாக கழட்டி எடுக்க,

“அத எதுக்கு கழட்டுறிங்க..?!”

“அவரு கட்டுன தாலி..! மனசு உறுத்துது..” என்றவள், ரவிக்கை பாவாடையோடு கட்டிலில் படுத்தாள்.

வசுவை அணைத்து படுத்து.. முதுகை தடவி கொடுத்தவள், “வசு.. புடிச்சு இருக்கா..?!”

“இப்படி கேட்டா..?! எனக்கு தெரியல..!” கன்ன குழி விழ சிரித்தவள், கவியின் முலை நடுவே முகத்தை புதைத்துக் கொண்டாள்.

மெதுவாக அவளது குண்டி மேட்டில் வருடி கொடுத்தவள், வசுவின் கன்னத்தில் நுனி நாக்கால் சுழட்ட ஆரம்பித்தாள்.

வசுவின் குளிர்ந்த ரெத்தம், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சூடு ஏற ஆரம்பித்தது.

“நான் சென்னையில இருந்தப்ப, ஹவுஸ் ஓனர் பொண்ணும் நானும்.. அதுக்கு அப்பறம் இன்னைக்குத்தான்.. உன் கூட“ என்றவள், வசுவின் முலையை மெதுவாக பிசைந்து விட,  

“நான் பால் கேட்டதும், டக்குனு எதுக்கு குடுத்திங்கன்னு.. இப்ப புரியுதுக்கா..” களுக்கென வசு சிரிக்க,

“ச்சீ ச்சீ.. அந்த நெனப்புல நான் குடுக்கல..”

“அப்பறம்..?!”

“நீ பாட்டுக்க.. மொலைய சப்பிட்டு போய்ட்டா.. எனக்கு பழசு எல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வந்துருச்சு..”

“அப்ப.. நான் தான் காரணமா..?!”

“ச்சீ.. ச்சீ.. நீ இல்லடி..” என்றவள், “புருஷன் இருக்கிறப்ப.. ஏன்ன்னு தெரியல.. இந்த ஆச படா படுத்துது.. அவருக்கு தெரிஞ்சா நான் செத்தேன்..”

“நான் மூச்சு விட மாட்டேன்.. போதுமா..!”

“ம்ம்ம்ம்.. இப்ப என்ன பண்ண போறோம்னு தெரியுமா..?!” என்றவள், நைட்டிக்குள் கையை விட்டு முலையை வருடி கொடுக்க,

நெளிந்த வசு, கவியை நெருங்கி படுத்தாள்.

வசுவின் மேல் ஏறி படுக்க, ஒல்லியான தேகம்.. கவிதாவின் பாரம் தாங்க முடியாமல் மெத்தைக்குள் புதைந்தது.

“சொல்லு டி, புடிச்சு இருக்கா..?!” நெற்றி பொட்டில் முத்தமிட்டாள்.

“ம்ம்ம்ம்ம்…” சிணுங்கினாள்.

“என்ன புடிச்சு இருக்கு..?!” என்றவள், நுனி நாக்கால், வசுவின் இளம் உதட்டை தீண்ட,

கவியின் உதட்டில் முத்தமிட்டாள்.

இருவரும் மாறி மாறி.. பேசியபடி முகம் முழுவதும் முத்தமிட்டு கொண்டிருக்க..

வசுவால் மூச்சு விட முடியாமல் திணறினாலும், அது ஒரு சுக போதையாய் மாற துவங்கியது.

முழு நாக்கையும் வெளியே நீட்டி, வசுவின் முகம் முழுவதும் நக்கி எடுக்க, வசு சுணங்கி முனங்க ஆரம்பித்தாள்.

தாங்க முடியாத சுகத்தில் தள்ளப்பட்ட வசு, தலையை இடதும் வலதுமாக சிலுப்பினாள்.

கன்னங்கள் இரண்டையும் நசுக்கிய கவி, வசுவின் பன்னிர் ரோஸ் நிற இதழ்களை சப்ப ஆரம்பித்தாள்.

முத்த போராட்டத்தின் இறுதியில், வசு வாயை பிளக்க, கவி.. நாக்கை உள்ளே நுழைத்தாள்.

கவியின் நாக்கு.. வசுவின் நாக்கோடு பின்னி பினைய, சூடான உமிழ் நீர் பெருக்கெடுக்க ஆரம்பித்தது.

ஸ்ட்ரா போட்டு உறிஞ்சுவது போல்.. கவி உறிஞ்சு எடுத்து விட்டு.. வசுவின் கண்களை பார்த்தாள்.

“மொத்தத்தையும் உறிஞ்சுட்டிங்க.. இனி ஒன்னும் இல்ல..” வசு வாயை திறக்க,

“வேற ஒன்னு வேணும்.. அப்பறம் சொல்லுறேன்..” சிரித்தாள்.

“சரி.. உங்க நாக்க குடுங்க..”

கவி நாக்கை நீங்க, வசு சப்ப ஆரம்பித்தாள்.

“ஏய்.. நீ தேறிட்ட.. உன் புருஷன் பாவம்..”  

"உங்க புருஷன்தான் பாவம்.." என்று மனதிற்குள் நினைத்த வசு, கவியின் முதுகில் விரல்களை பின்னிக் கொண்டாள்.

இருவரும் முத்தமிட்டு, முலையை கசக்கி.. உருண்டு புரள ஆரம்பித்தார்கள்.



இறுதியில்.. இருவரும் எழுந்து உக்கார்ந்தார்கள்.

“வேற்குது க்கா..”

“மேட்டர் பண்ணுறப்ப.. வேர்த்தாதான் நல்லா இருக்கும்..” சிரித்தவள், வசுவின் கழுத்து வியர்வையை நக்கி எடுத்தாள்.

கவியின் நாக்கு தீண்டும் போதெல்லாம், உடலில்.. காம அலைகள் துடித்து அடங்கியது.

கண்கள் சொருக, கவியின் மடியில் படுத்தாள்.

“இந்த கன்னி பொண்ணோட லிப்ச, மொத மொத டேஸ்ட் பண்ணுனது நான்தான்..” வசுவின் உதட்டை நசுங்க,

“நீங்க இல்ல..” என்றவளின் விழிகள், எதிரே இருந்த ரவியின் போட்டோவில் போய் நின்றது.

“அப்பறம்…?! யார் அது..?! சொல்லவே இல்ல..” கவியிடம் இருந்து அடுக்கடுக்கான கேள்விகள்.

“இந்த ஒதட்டையும்.. ஒடம்பையும் மொத மொத டேஸ்ட் பண்ணுனது.. உங்க புருஷன்தான்..” என்று சொல்ல மனது துடித்தது. ஆனால் சொல்ல தைரியம் எழ வில்லை.

“ஊமச்சி.. சொல்லு டி..” காதை திருக,

“ஆஆ.. அக்கா..”  கத்தி துடித்தவள், கவியின் முலையை கவ்வி கடிக்க,

“ஏய்.. எரும..” அதட்டிய கவி, ரவிக்கை கொக்கியை அவிழ்த்து விட்டாள்.

“இப்ப இஷ்டத்துக்கும் கடி…” என்றவள், முலையை நசுக்க, பீச்சி அடித்த முலை பால்.. வசுவின் முகத்தை ஈரமாக்கியது.

-------------

வசுவின் அந்தரங்க பகுதி.. கவிக்கு விருந்தானது. சுருள் சுருளாய் முடிக்குள்.. அவளது புழை இதழ்கள் புதைந்து இருந்தது.

“நைட்டிய கழட்டு வசு..” என்றவள், தன் உடலில் கிடந்த எஞ்சிய துணியை கழட்டி தரையில் போட்டாள்.

“இப்ப என்ன ..க்கா செய்ய போறோம்..?!” புரிந்தும் புரியாதது போல் வசு சினுங்க,

“பேனு பாக்க போறோம்.. புண்டைய காட்டு” சிரித்த கவி, வசுவின் தொடையை அகட்டி, புண்டை மேட்டில் முகத்தை புதைத்தாள்.

வியர்வை கலந்த புழையின் வாசனை.. கவியை கிறங்கடிக்க செய்தது.

(வசுவை பொறுத்த வரை, அதிக பட்சம் விறல் போட்டு இருக்கிறாள். அதுவும் உள்ளே விட்டது இல்லை.)

ஷாக் ஆன வசு, கவியை தள்ளி விட,

கவி.. உப்பிய புண்டை மேட்டில் மீண்டும் அழுத்தி முத்தமிட்டு, செல்லமாய் கவ்வி கடித்தாள்.

துடித்து போன வசு, மெத்தையில் மல்லாக்க சாய்ந்தாள்.

புண்டை பிளவில்.. கவியின் நாக்கு சுழண்டது. நாக்கின் தீண்டலும்.. அதன் மூலம் எழுந்த சத்தமும்.. திக்கு முக்காட செய்ய, படுக்க முடியாமல் மெத்தையில் துள்ளினாள்.

புழை நரம்புகள் சூடு ஏறி துடிக்க ஆரம்பித்தது.

“ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. ஆஆ.. அக்கா.. ப்ளீஸ்.. விடுங்க… “ தொடையை இடுக்கி, கைகளால் புண்டை மேட்டை மூடி மறைக்க,

“ஏய் எரும.. காட்டு..”

“போதும்.. மேல வாங்க..” வசு சினுங்க,

கவி நிமிர்த்து உக்கார்ந்தாள். முகம் முழுவதும் வசுவின் காம நீரின் ஈரம்.

“எனக்கு அப்பவே லீக் ஆயிருச்சு க்கா.. ஸ்மெல் அடிக்கலயா..?!”  (சிணுங்கினாள்)

“ஸ்மெல்லா..?! யம்மி டி..” என்றவள், தொடையை அகலமாய் விரித்து, அசூர வேகத்தில் நாக்கை சுழட்டி நக்கி எடுக்க, வசுவின் உடல் அதிர ஆரம்பித்தது.

புழையில் கிளம்பிய சுகம், உடல் முழுதும் பரவ ஆரம்பித்தது. தன் முலை நுனியை நசுக்கி துடித்தாள்.

வசுவின் உதடுகள் "வேண்டாம், வேண்டாம்" என்று சொல்லியதே ஒழிய, கவியின் தீண்டலுக்கு உடல் ஏங்கி தவிக்க ஆரம்பித்தது.

வசுவின் சிறுத்த முலையை கசக்கியபடி, புண்டையில் ஒழுகிய கஞ்சியை உறிஞ்சி எடுத்தாள்.

புழை இதழ்கள்.. கடிபடும் போதெல்லாம், வசுவின் கண்களில் கண்ணீர் வடிய ஆரம்பித்தது.

“அக்கா… முடியல.. ஆஆஆ.. அம்மா..” கத்தியபடி, தொடையை அகட்டி குண்டியை தூக்க,

“ஏய் எரும… இந்த கத்து கத்துற..” வசுவின் வாயை அழுத்தி மூடினாள்.

“என்னாச்சு டி..?!”

“முடியல ..க்கா..” சுணங்கி விழ,

பக்கத்தில் கிடந்த பிராவை எடுத்து அவள் வாயில் திணித்தாள்.

“எடுக்காத.. ப்ளீஸ்.. கொஞ்ச நேரம் பொறுத்துக்க..” என்றவள், மீண்டும் நாக்கை போட, மடை திறந்தது போல் ஒழுகிய கஞ்சி.. அவள் வாய்க்குள் நிறைத்தது.

வசுவின் முகம் முன் வாயை திறந்தாள். கஞ்சியும்.. உமிழ் நீரும்.. வசுவின் வாய்க்குள் சொட்டு சொட்டாய் ஒழுகியது.

---------------------

15 நிமிடங்கள் கடந்து போக, வசு எழுந்து உக்கார்ந்தாள்.

“என்னடி..?!”

“நீங்க பண்ணுன மாதிரி.. நான் உங்களுக்கு..?!”

“ம்ஹும்.. படு..”

“ஏன் ..க்கா…?!”

அவளது உதட்டை நசுக்கி இழுத்து முத்தமிட்டவள், “எனக்கு வேணாம்.. உன்னோட புருசனுக்கு பண்ணி விடு..”

“ச்சீ கருமம்.. நான் மாட்டேன்..” வசு முகத்தை சுளிக்க,

“எனக்கு புண்டையில ஓல் வாங்குறத விட, வாய்ல ஓல் வாங்குறதுதான் ரொம்ப புடிக்கும் டி” என்றவள் மீண்டும் கெக்கலித்து சிரிக்க,

“என்ன ..க்கா, இப்படி கெட்ட வார்த்த பேசுறீங்க..?!” வசு நெளிய,

“தேவடியா.. புண்டைய விரிச்சு காட்டுன்னு” என் புருஷன் சொல்லும் போது.. எனக்கு வருமே ஒரு வெறி.. ஏறி உக்காந்து.., முகத்தை சுளித்து பாதியில் நிறுத்தினாள்.

வசு, பேய் அறைந்தது போல் பார்த்து கொண்டிருக்க,

“செம மூடு வசு.. என்ன என்னமோ பேச வைக்குது..” முனங்கியவள், சில நொடிகள் மூச்சு வாங்கினாள்.

“வெறல உள்ள விடு வசு..” என்றவள், தொடையை அகட்டி படுக்க, வசு துவாக நடு விரலை உள்ளே விட போக,

“எரும.. மூணு வேறல உள்ள விடு..”

“வலிக்காதா..?!”

“அவரோடது பெருசு டி.. அடிவாங்கி அடிவாங்கி விரிஞ்சுருச்சு..”  முனங்கியவள், குண்டியை தூக்கி.. தொடையை விரிக்க, வசு மூன்று விரலை உள்ளே விட்டாள்.

கவியின் ஈரமான புண்டை இதழ்கள்.. வசுவின் விரல்களை கவ்வி கொள்ள, அவள் மெதுவாக ஆட்ட ஆரம்பித்தாள்.

“சூப்பர் டி.. வேகமா ஆட்டு.. “ என்றவள், தனது தொங்கும் முலையை இழுத்து நசுக்க, சீறி பாய்ந்த முலை பாலில்.. அவளது முலைகள் இரண்டும் ஈரமானது.

—------------



வசுவை இழுத்து படுக்க வைத்த கவி..  தன் புண்டையால்.. வசுவின் புண்டையை அழுத்தி தேய்க்க, இருவரது உடலிலும் காமத்தீ பற்றி கொள்ள ஆரம்பித்தது.

இருவரது புண்டைக்குள்ளும் சூடு பறக்க ஆரம்பித்தது. வசுவின் முலைகள்.. கவியின் கைகளில் படாதபாடு பட்டது.

கத்திய வசுவின் வாய்க்குள் இரு விரல்களை நுழைக்க, அவள் சப்பி உறிய ஆரம்பித்தாள்.

“ஏய்.. வந்துருச்சு டி..” என்ற கவி, புண்டையை தூக்கி இடிக்க, சீறி பாய்ந்த கஞ்சி.. வசுவின் தொப்புள் குழியில் நிறைந்தது.

--------------

அரை மணி நேரம் கடந்து போக, கவி குளித்து விட்டு வெளியே வந்தாள்.

“ஏய்… போய் குளிச்சுட்டு வா..!”

“அக்கா..” வசு முனங்கினாள்.

“என்னடி..?!”

“ஒன்ஸ் மோர் போலாமா..?!”

வசுவுக்கு மூடு அடங்காவில்லை என்று உணர்த்த கவி, “எனக்கு டயர்டா இருக்குடி.. போய் குளி.. அடங்கிடும்..” என்றவள், நைட்டியை எடுத்து தலை வழியாக மாட்டினாள்.

----------

குளித்து விட்டு வந்த வசு, கண்ணாடி முன் நின்றாள். தொங்கிய கவிதாவின் தாலிக்கு நடுவே.. அவளது முகம் தெரிந்தது.

கவியை திரும்பி பார்த்தாள். அவள் அயர்ந்து தூங்கி கொண்டு இருந்தாள்.

சத்தம் இல்லாமல் தாலியை எடுத்தவள், தன் தலையில் மாட்ட, அது அவளது முலை மேல் வந்து விழுந்தது.

ஒரு இனம் புரியா கிளர்ச்சி அவள் முகத்தில்.

ஆடை இல்லாமல் கட்டிலில் சாய்ந்தவள், போர்வையை இழுத்து கழுத்து வரை மூடினாள்.

தாலி கயிறை எடுத்த வசு, “நான் ஒனக்கு சக்களத்தியா வந்தா ஏத்துப்பியாக்கா..?!” முனங்கியவள், மெதுவாக கண்களை மூடினாள்.

-------------------

வசு, காற்றில் மிதப்பது போல் உணர்ந்தாள்.

திடுக்கிட்டவள் கண்களை திறக்க, ரவியின் கைகளுக்குள்.. அவளது உடல்.



குளிர்ந்த காற்று.. அவளது உடலை தீண்டி சென்றது. அதே நொடியில் அவளது கன்னத்தில் உதட்டை பதித்தான்.

ஷாக் ஆன வசு, “நீங்க..?!”

“நான் தான்.. இதுக்குதான ஆச பட்ட..” என்றவன், அவளது உதட்டை நெருங்க,

வசுவின் கண்கள் அகண்டு விரிந்தது.

“கிஸ் பண்ணவா வசு..”

அவள் வாயில் வார்த்தை இல்லை. கண்களை மூடி திறந்தாள். அதே நொடி பொழுதில்.. அவளது இளம் உதட்டில்.. ரவி அழுத்தி முத்தமிட்டான்.

உதட்டை கவ்வி கடித்து இழுத்தவன், முரட்டு தனமாக சப்ப ஆரம்பிக்க, அவள் கண்களில் நீர் கோர்த்தது… நெஞ்சு துடிப்பு எகிறியது.

திமிறியவள்.. அவன் கழுத்தை சுற்றி வளைத்து பிடித்து கொண்டாள்.

முத்தமிட்டயே, தண்ணீர் தொட்டியின் பக்கத்தில் கிடத்தி அணைத்து படுத்தான்.

ஆடை இல்லாத அவளது உடல்.. போர்வைக்குள் புதைந்து இருந்தது.

வெளியே ஜில்லென குளிர் காற்று.. உடலுக்குள் காமத்தீ அடங்காமல் எறிந்து கொண்டிருந்தது.

கழுத்தில் கிடந்த தாலியை அவன் இழுக்க, கண்ணை திறந்தாள்.

“என்னடி.. மூச்சே காணும்..?!”

“இது கனவா..?! நிஜமா..?!” முனங்கினாள்.

“எதா இருந்தா என்ன..!” என்றவன், அவளது போர்வையை விலக்க, சாத்துக்குடி சைசில்.. அவளது முலைகள் கண்ணில் பட்டது.

உள்ளங்கையால் அவளது முலையை அழுத்தி பிடித்து பிசைய, கண்கள் சொருகி முனங்கியவள்.. “ஸ்ஸ்ஸ்.. வலிக்குது…”

கசக்கிய இடத்தில் இருந்து அவன் கையை எடுக்க, எழுந்து பார்த்தாள். சிவந்து போய் இருந்தது.

“ஸாரி டி…”

உதட்டை சிலுப்பியவள், நுனி நாக்கை நீட்ட,

“எரும... முழுசா நீட்டு..”

சிரித்தவள், “அம்புட்டுதான்..”

“இப்படித்தான் உன்னோட புஸ்ஸி லிப்ஸ் இருக்கும்..”

"ச்சீ.. பொருக்கி.." தொடையை இறுக்கி, பொய்யாய் முறைத்தாள். குழந்தையை போல்.. அவன் முகம் முழுவதும் முத்தமிட்டாள்.

“படு வசு..” என்றவன்,  முலையில் வாயை வைக்க, சிறுத்த காம்பு அவன் பல்லில் கடி பட,

“அம்மா.. போச்சு. போச்சு..” துடித்தவள், அவன் முடியை பிடித்து உலுக்க, அவளது வாயை பொத்தியவன்,  முழு முலையையும் கவ்வி கடித்தான்.

முலை முழுதும் உமிழ் நீரின் ஈரம்.. திட்டு திட்டாய் ரெத்த கட்டு, அவள் உடல் முழுவதும் காம வலி.

கணுக்காலில் கிடந்த அவளது கொலுசுகள் சிணுங்கி சத்தத்தை எழுப்பி கொண்டிருந்தது.

இடது கையால் அவளது இடுப்பை அழுத்தி பிடித்தான்.  அது இரும்பு பிடியாய் இருந்தது.  விலா எலும்பில் வலியை உணர்ந்தவள், அவனது உள்ளங்கையை கையை கடிக்க,  

அவளது சிறுத்த தொப்புள் குழியில் நாக்கை சுழட்ட ஆரம்பித்தான்.

படுத்து கிடந்தவள் விருட்டென எழுந்தாள். அவளை தரையில் அமுக்கி.. அவள் மேல் சாய்ந்தான்.

அவனது பரந்து விரிந்த நெஞ்சுக்குள்.. அவளது முழு தேகமும் அடங்கி போனது.

அவனது சூடான தண்டு, அவளது தொடையில் நசுங்க, தண்டின் மொட்டு அவளது புழை இதழை தீண்டியது.

அவன் சொன்னது சரிதான். முல்லை மொட்டு போல் விரியாமல் துருத்தி கொண்டு இருந்தது.

“ஏய் வசு, அவன் பக் பண்ண போறான்.. உன்னோட சீல ஓடைக்க போறான்.. புரியலையாடி ஒனக்கு..?!” மூளை சமிங்கை கொடுக்க, நரம்புகள் உடல் முழுதும் அதை கடத்த, அவள் கண்கள் அகல விரிந்தது.

நெஞ்சு துடிப்பு வேகம் எடுத்தது.

அவனை தள்ளி விட்டு எழுந்து உக்கார்ந்தாள்.

“என்னடி..?!”

தலையை ஆட்டினாள்.

அவளது தாலியை பிடித்து இழுத்து.. உதட்டை கவ்வி சப்பினான். அவளது உடலும்.. உதடும்.. அவன் இழுத்த இழுப்புக்கு இசைந்து கொடுத்தது.

அவளது கையை இழுத்து தண்டில் விட்டான்.

முதன் முதலாக ஒரு ஆணின் தண்டு அவளது விரலுக்குள். அதன் தடிமனும், சூடும்.. புடைத்த நரம்பும் அவளை மிரள செய்தது.

உதட்டை விடுவித்தவள்.. அவன் கண்களை பார்த்தாள்.

“ஊமச்சி.. வாய தொறந்து பேசு..” நறுக்கென கீழ் உதட்டை கடித்தான். பல் பதிந்து உயிர் போகும் வலி.

“இப்படியே செத்துரலாம் போல இருக்கு..” என்றவள், அவன் தோளில் முகம் புதைக்க,

“லூசு.. அடி விழும்..”

“அடிங்க.. “ என்றவள்.. அவன் மடியில் சாய, அவனது சூடான தண்டு.. அவளது  கன்னத்தில் பட்டது.

அதை சப்பி சுவைக்க ஆசை.. கேட்க வெக்கம், மெதுவாக முகத்தை நகர்த்தி.. மூச்சை உள்ளிழுத்தாள்.

அந்த வாசனையில்.. உச்சி முதல்.. உள்ளங்கால் வாரை.. சிலிர்த்து அடங்கியது.

“என்ன டி..?!”

“எனக்கு.. எனக்கு..” முனங்கியவள், “ஒண்ணுமில்ல..” தலையை ஆட்டினாள்.

-----------------

“நீ தான ஆச பட்ட.. பக் பண்ணவா..? வேணாமா..?!”

மெதுவாக சாய்ந்தவள், தொடையை அகட்டி படுக்க,

தொடை நடுவே மண்டி இட்டவன், “எடுத்து வை..”

குறு குறுவென அவன் கண்களை பார்த்தவள், வெக்கத்தில் தலையை திருப்ப,

“புடிச்சு உள்ள வை..”

“ம்ஹும்..” சத்தமில்லாமல் சிரித்தாள்.

அவள் முலை நுனியை அவன் நசுக்க, வீல் என அவள் அலற,

அவள் மேல் பாய்ந்தவன், அவள் உதட்டோடு உதட்டை பொருத்தி.. அவள் சத்தத்தை நிசப்தம் ஆக்கினான்.

அதே நேரத்தில், அவனது தண்டின் மொட்டு.. அவளது புழை இதழில் மோதி நின்றது.

துடித்து போனாள்.. அவனை இறுக்கி பிடித்து கொண்டாள். நெஞ்சுக்குள் பயம்.. ஆனாலும் உள் வாங்க ஆசை.

“என்னடி..?!”

“பண்ணுங்க..” மெதுவாக முனங்கினாள்.

மெதுவாக இடிக்க ஆரம்பித்தான்.

மூடிய விழிகளுக்குள்.. தண்டின் தீண்டலை அவளால் உணர முடிந்தது.  அவனது இடுப்பை இறுக பிடித்து கொண்டாள். முலை நசுக்கி வலியை கொடுத்தது. உடல் முழுதும் வியர்வை பெருக்கெடுத்தது.

உதட்டை விட்டவன், அவள் கண்களை பார்த்தான்.

“ஆர் யூ ஓகே..?!”

தலையை ஆடியவள், அவனது முதுகு சதைக்குள் நகம் பதியும் அளவுக்கு இறுக பிடித்து கொள்ள,  

வேகமாய் ஒரே அலுத்து, தண்டின் மொட்டு.. புழையை பிளந்து உள்ளே நுழைந்தது.

புழைக்குள்.. உயிர் போகும் வலி.. கண்களில் கண்ணீர் பொல பொலவென கொட்டியது.

“ஏய்.. எடுக்கவா..?!”

“வேண்டாம்..” என தலையை வேகமாக ஆட்டினாள்.



ரவி.. வேகம் எடுக்க, அவன் கழுத்துக்குள் முகத்தை புதைத்து கொண்டாள்.

அவளது தொடையை அகட்டியவன், மீண்டும் வேகமாய் ஒரு அலுத்து அழுத்த, இடி விழுந்தது போல்.. அவள் உடல் அதிர்ந்தது.

அவள் கத்தி கத்தில்.. மாடி அருகே இருந்த மரத்தில் இருந்த குருவிகள்.. இருட்டில் சத்தமிட்டு.. சிறகடித்து பறக்க ஆரம்பித்தது.

(பிளாஷ் பேக் முடிவு)

-----------------------

நிகழ்காலம் (2026)

(Page 5 - முதல் பகுதியின் தொடர்ச்சி - ரெட் மார்க்கை பார்க்கவும்)

குழந்தை சத்தம் கேட்டு, பழைய நினைவுகளுக்குள் சிக்கி தவித்த வசு, (தற்போது 40 வயது), கத்தியபடி.. கண்ணை திறந்தாள்.

உடல் முழுதும் வியர்த்து இருந்தது.  மூச்சு வாங்கியவள்.. தொடை இடுக்கு  ஈரமாய் போனதை உணர்ந்தாள்.

அவள் புடவையை தூக்கி, ஜட்டிக்குள் கையை விட, கசிந்த கஞ்சியின் ஈரம் விரலில் ஒட்டியது.

கட்டிலில் இருந்து அவள் இறங்க,

அம்மா கமலா உள்ளே வந்தாள்.

“என்னைச்சு வசு…?!”

“ஒண்ணுமில்ல.. குளிக்க போறேன்..!” என்றவள், டவலை எடுக்க,

“இப்ப தான குளிச்ச..?!”

அவள் உதட்டில் பதில் இல்லை.  

மகள் 20 வருடமாக தனிமையில் தவிக்கும் வேதனை.. அவளுக்கு புரியாமல் இல்லை. கண்கள் ஈரமாக சோபாவில் உக்கார்ந்தாள்.

பாத்ரூம்க்குள் நுழைந்த வசு, கட்டிய புடவையை அவிழ்த்து நனைத்து.. பிழிந்து வைத்தபின்,  கண்ணாடி முன் நின்றாள்.

அன்று கவியின் கழுத்தில் இருந்த தாலி.. இன்று வசுவின் கழுத்தில் நிரந்தரமாக தொங்கி கொண்டிருக்க, தலையில் தண்ணீரை ஊற்றினாள்.

— தொடரும்.

[chellam74]

ஆசிரியரே பாராட்டுக்கள். கதை அருமையாக போகுது.   Vasu கவி நெருக்கம் அருமையாக காட்சி படுத்தியுள்ளீர் . நேரில் நடந்தது போல் இருந்தது. ரவி வசு பகுதி ஆவலை தூண்டுது. அடுத்து என்ன . காத்திருப்போம். நன்றி

[Arun_zuneh]

நேற்று பார்த்த போது reverse cowgirl முறையில் ரவி வசுவின் புண்டையில் சுண்ணியை விட்ட புகைப்படம் பதிவாகி இருந்தது ஆனால் இப்போது அது இல்லை
இந்த மாற்றம் எனக்கு வருத்தம்

ஆனால் வசுவின் தற்போது உள்ள புகைப்படம் என்பதை குறிக்கும் படி ஒரு 55+ AI பெண்ணின் நிற்வாண புகைப்படம் இப்போது இல்லாதது சந்தோஷமாக உள்ளது

[Kathir anbu]

Blast uhh...?
Images tempting bro...need more
Going very interesting ♥️ pls continue

[rathibala]

நேற்று பார்த்த போது reverse cowgirl முறையில் ரவி வசுவின் புண்டையில் சுண்ணியை விட்ட புகைப்படம் பதிவாகி இருந்தது ஆனால் இப்போது அது இல்லை
இந்த மாற்றம் எனக்கு வருத்தம்

ஆனால் வசுவின் தற்போது உள்ள புகைப்படம் என்று ஒரு 55+ AI பெண்ணின் நிற்வாண புகைப்படம் இப்போது இல்லாதது சந்தோஷமாக உள்ளது

இரவு 2 மணிக்கு தூக்க கலக்கத்தில் உருவாகிய படம் அது. அதனால் தான் நீக்கி விட்டேன்.

[rathibala]

Blast uhh...?
Images tempting bro...need more
Going very interesting ♥️ pls continue

இதற்கான லேப்டாப் செலவு மற்றும் நேர விரயம் அதிகம் நண்பரே..!  இந்த கதை முடிவதற்குள், ஒரே மாதிரி முக பாவனை கொண்ட கதாபாத்திரங்கள், அவர்களுக்கு இடையே நடக்கும் காம தீண்டல்கள்.. அனைத்தும் உருவாக்க கற்று கொள்வேன் என்று நம்புகிறேன். பாப்போம்.

உதாரணமாக, AI.. எப்படி பட்ட கட்சிகளையும் கொண்டு வரலாம், ஆனால் தாலி. மிக கஷ்டம். இதற்க்கு எனக்கு ஒரு நாள் ஆகி விட்டது. இதை மஞ்சள் கயிறாக மாற்ற வேண்டும். 

[RamKan]

இந்த பாகம் அருமையாக இருந்தது. ஓரின சேர்க்கையில் எனக்கு பெரியா ஆர்வம் இல்லாவிட்டாலும், உங்கள் நடை மற்றும் எழுத்து அதை படிக்க தூண்டியது. உங்கள் ஆர்வமும் முயற்சியும் மேலும் இந்த கதையை சிறப்பாக கொண்டு செல்லும் என்று நம்புகிறேன். வாழ்த்துக்கள்.

[rathibala]

இந்த பாகம் அருமையாக இருந்தது. ஓரின சேர்க்கையில் எனக்கு பெரியா ஆர்வம் இல்லாவிட்டாலும், உங்கள் நடை மற்றும் எழுத்து அதை படிக்க தூண்டியது. உங்கள் ஆர்வமும் முயற்சியும் மேலும் இந்த கதையை சிறப்பாக கொண்டு செல்லும் என்று நம்புகிறேன். வாழ்த்துக்கள்.

கதையை நகர்த்த Conflict வேண்டும் நண்பரே..! இதற்கு மேல் ஓரின சேர்க்கை கிடையாது.

எதாவது ஒரு Conflict இல்லை என்றால், செம ஹாட்டான மனைவி கவி இருக்கும் போது, ரவியின் பார்வை.. வசுவின் மேல் திரும்பாது.

இந்த பகுதியை கூர்ந்து கவனித்தால், வசு-கவியின் லெஸ்பியன் - நிஜம், ரவி-வசுவின் மொட்டை மாடி ஓல் - கனவு, அதன் காரணமாவே, இருவருக்கும் இடையே நடக்கும் செக்ஸ் முழுமையாக இருக்காது.

[Kathir anbu]

இதற்கான லேப்டாப் செலவு மற்றும் நேர விரயம் அதிகம் நண்பரே..!  இந்த கதை முடிவதற்குள், ஒரே மாதிரி முக பாவனை கொண்ட கதாபாத்திரங்கள், அவர்களுக்கு இடையே நடக்கும் காம தீண்டல்கள்.. அனைத்தும் உருவாக்க கற்று கொள்வேன் என்று நம்புகிறேன். பாப்போம்.

உதாரணமாக, AI.. எப்படி பட்ட கட்சிகளையும் கொண்டு வரலாம், ஆனால் தாலி. மிக கஷ்டம். இதற்க்கு எனக்கு ஒரு நாள் ஆகி விட்டது. இதை மஞ்சள் கயிறாக மாற்ற வேண்டும். 

நானும் கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பிக்கிறேன் நன்பா...!!

 ♥️

[Arun_zuneh]

கூடவே அந்த ரவி வசு reverse cowgirl புகைப்படம் பதிவிட்டால் அருமையாக இருக்கும் தலைவரே

[rathibala]

கூடவே அந்த ரவி வசு reverse cowgirl புகைப்படம் பதிவிட்டால் அருமையாக இருக்கும் தலைவரே

அது அவளது கனவில் நடந்த ஒரு சிறு நிகழ்வு நண்பரே..! அவர்களுக்கான ஆட்டம் ஆரம்பிக்கவே இல்லை. வரும் பதிவுகளில், அதை விட தரமாக இறங்குவோம். நன்றி..!

[alta_007]

என்ன laptop யூஸ் பண்ணுறீங்கள். AI setup ? Quality செமையா இருக்கு.

[rathibala]

என்ன laptop யூஸ் பண்ணுறீங்கள். AI setup ? Quality செமையா இருக்கு.

RTX 4090, 8VRAM, comfy, Krea2 model workflow - I am training lora for same facial tamil ponnu look & feel, still learning.. painful tasks

[alta_007]

RTX 4090, 8VRAM, comfy, Krea2 model workflow - I am training lora for same facial tamil ponnu look & feel, still learning.. painful tasks

 seems very costly investment. Appreciate your enthusiasm ❤️. Achieving this quality with just 8GB VRAM is super.

[Vinodbabu]

வாழ்த்துக்கள் @rathibala உங்கள் கதை என்றுமே தனித்துவம் உள்ளதாகவே இருக்கும்... அதற்கு இந்த கதையும் விதிவிலக்கு அல்ல... தொடர்ந்து இதுபோன்ற சிறப்புமிக்க கதைகள் வர காத்திருக்கிறோம்

[rathibala]

பகுதி 9

வசு குளித்து விட்டு வெளியே வர,  கையில் ஒரு தங்க செயினுடன்.. அம்மா கமலா உள்ளே வந்தாள்.

“அந்த செயின கழட்டிட்டு இத போட்டுக்க.. ரொம்ப பழசு அயீருச்சு வசு..”

முறைத்த வசு..  ஈர துணியுடன் நகர,

“உன்னோட நல்லதுக்குத்தான் சொல்லுறேன் வசு.. புரிஞ்சுக்க..!”

“அவரு ஞாபகமா மிச்சம் இருக்குறது இந்த தாலி ஒன்னுதான்..”

“உன்னோட வாழ்க்கை நாசமா போனதும் இதனால தான்...” கமலாவும் கோபமாக கத்த,

வசு.. காதில் வாங்காமல் படிக்கெட்டில் ஏற, மாடியில் இருந்து வேகமாய் இறங்கி வந்தவன், வசுவின் மேல் மோதினான்.

நிலை குலைந்து போனவள், பின்னால் சாய, அவனது இடது கை… அவளது இடுப்பை சுற்றி வளைத்தது.

பின்னால் சாய்ந்த வேகத்தில்.. அவன் மேல் வந்து மீண்டும் மோதினாள். முலைகள் இரண்டும்.. அவன் நெஞ்சில் நசுங்கியது.

கையில் இருந்த பக்கெட் நழுவி.. கீழே உருண்டு போக, சத்தம் கேட்டு கமலா வெளியே வந்தாள்.

நீண்ட வருடங்களுக்கு பிறகு.. வேறு ஒருவனின் அணைப்பில் அவளது உடல். சுதாரித்த வசு விருட்டென அவன் பிடியில் விலகினாள்.

கமலா: “என்னாச்சு வசு..?!”

வசு: “யாரு மா இது..?!” வசுவின் முகத்தில் கோபம் கொப்பளித்தது.

கமலா: “இது மகிழ் தம்பி.. வாடகைக்கு வந்து ஒரு வாரமாச்சு..”

“காலி பண்ண சொல்லிடு..!” கத்தியவள்… மொட்டை மாடிக்குள் நுழைந்தாள்.

மூச்சு வாங்கியவளின் விழிகள், அவளது ரூமில் போய் நின்றது. ஜன்னல் வழியாக உள்ளே எட்டி பார்த்தாள்.

டேபிளில் ஒரு பென்சில் ஓவியம்.

(Reference: பகுதி 1)

அவள்தான் அந்த ஓவியத்தில் இருந்தாள். அந்த வரிகளில்.. விழிகள் உருண்டு ஓடியது.

“மூடி வைத்த உன் முன் அழகை..
காண கிட்டாமல்..
சிவந்து போனானோ கதிரவன்..?!

சற்று மானமிறங்கி..
லவுகையை அவிழ்த்து விடு..
ஆசை தீர.. அவன் பசி ஆற..!

மிச்சம் இருந்தால்.. (முடிக்க படாத வார்த்தைகள்)

--------------

பைக்கில் ஏறியவன்.. பாக்கெட்டில் சாவி இல்லை.

மீண்டும் அவன் மேலே வர, வசுவின் கையில் இருந்த பேப்பரை பார்த்தும் ஷாக் ஆனான்.

அவன் ஸாரி கேற்பதற்குள், அவளது கை பேசியது. கையில் போட்டு இருந்த கண்ணாடி வளையல்கள் நொறுங்கி தரையில் விழுந்தது.

அவன் கன்னத்தில் ஐந்து விரல்களும் பதிந்து சிவந்து போனது. அவன் காதுக்குள் கிர்ர்ர்ர்ர்ர் என ரீங்காரம்.

--------------

வசு வீட்டுக்குள் நுழைய, அம்மா கட்டிலில் உக்கார்ந்து இருந்தாள்.

“என்னோட ரூம எதுக்கு வாடகைக்கு விட்ட.. நான் சொல்லுறத கேக்கவே மாட்டல..” காட்டு கத்து.. வசு கத்த,

“ரெண்டு தடவ கால் பண்ணுனேன் வசு,  நீதான் எடுக்கல..!”

“அவன பாத்தாலே பத்திகிட்டு வருது.. ஆளும் மொகரையும்..” உதட்டுக்குள் முனகியவள், “ஒழுங்கா என் கூட வந்துரு.. வீட விக்க போறேன்..!”

“நீ பொறந்து வளந்த வீடுடி.. என்னோட உயிர் இங்கயே போகட்டும்..!”

“பிளாக் மெயில் பண்ணுறியா..?! தனியா கெடந்து சாவு..” கோபமாக கத்தியவள், கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள்.

தண்ணீரை தொண்டைக்குள் கவிழ்க்க, ஆத்திரம் சற்று அடங்கியது.

பாலை காய்ச்சி எடுத்தவள், ஹார்லிஸ் கலக்கி எடுத்து வந்தாள்.

அம்மா அருகே உக்கார்ந்தவள், “ஸாரி மா… ஏன்தான் எனக்கு இப்படி கோபம் வருதுன்னு தெரியல..!”

“இந்த வீட்ல நீ சுட்டிதனமா சுத்தி திருஞ்சது ஞாபகம் இருக்கா வசு..?! அந்த பழைய வசுவ தொலைச்சுட்ட டி..”  அம்மாவின் நாவு தளு தளுத்தது.

“அந்த வசு செத்துட்டா மா..!” கண்களில் கண்ணீர் கோர்க்க, அம்மாவின் மடியில் தலை சாய்ந்தாள்.

தலையை வருடி கொடுத்தவள், “கீர்த்தனாவ (வசுவின் மகள்).. கூட்டிட்டு வந்து இருக்கலாம்ல..”

“அவளுக்கு செமஸ்டர் எக்ஸாம் இருக்கு மா.. அவ பிரென்ட் வீட்ல இருந்து காலேஜ் போகட்டும்.. நான் உன் கூட கொஞ்சநாள் இருக்கேன்..”

“அடுத்தவங்க வீட்ல வயசு பொண்ண விடுறது…தப்பு வசு”

நிமிர்ந்து.. அம்மாவின் முகத்தை பார்த்தாள்.

“என்னடி.. அப்படி பாக்குற..?!”

“என்ன மாதிரி.. அவளும் வயித்துல புள்ளைய வாங்கிட்டு வந்துருவானு பயப்படுறியா மா…?!”

அம்மா.. அவளது வாயை அழுத்திப் பொத்தினாள்.

வசுவின் கண்களில் கண்ணீர் பொல பொலவென கொட்டியது.

“அந்த மனுஷன் வேணாம் வேணாம்னு சொல்லியும்… நான்தான் மா, படுத்தேன்..”
வசு கதறி அழ, அம்மா துடித்து போனாள்.

“20 வருசம் ஆச்சு.. ஏண்டி அத மறக்க மாட்டேன்கிற..?!”

“முடியல மா…”

அம்மாவின் மடியில் அரை மணி நேரம் படுத்து கிடந்தவள், “அந்த பையன் பேறு என்னம்மா..?!”

“மகிழன்.. ஏன் கேக்குற..?!”

“அவன எங்கையோ பாத்த மாதிரி இருக்கு..” நெஞ்சுக்குள் நினைத்தவள், அம்மாவின் மடியிலே உறங்கி போனாள்.

---------------------

மணி 12.

மகிலனின் பைக் பாரதியார் பல்கலை கழகத்தை நோக்கி வேகம் எடுத்தது.

பைக்கை நிறுத்த, சுந்தரிடம் இருந்து மீண்டும் அழைப்பு.

“வந்துட்டேன் டா..” கத்தியவன், போட்டி நடக்கும் ஹாலை நோக்கி வேகமாக ஓட, குறுக்கே நடந்து வந்த ஒரு பெண்ணின் மீது மோதினான்.  

மோதிய வேகத்தில் அவள் தரையில் விழுந்தாள்.

மரத்தடியில் இருந்த மொத்த கூட்டமும் இருவரையும் பார்க்க, கையை கொடுத்து தூக்க முயன்றான்.  

முறைத்தவள்.. அவன் கண்ணில் மறைந்தாள்.

----------

சில நொடிகள் வெளியே நின்று கொண்டு இருந்த மகிழ், சுந்தரை கண்டுபிடித்து..  அவன் பக்கத்தில் உக்கார,

ஒவ்வொரு கல்லூரியாக பெர்பாமன்ஸ் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள்.

“ஏன் மச்சி லேட்..?!”

கன்னத்தை காட்டினான். வளையல் கிழித்த காயம்.

நடந்ததை கேட்ட சுந்தர், “இப்படி பொசுக்குன்னு கோவபடுற தேவடியாளுகதான், பொடவையையும் சீக்கிரம் அவுப்பாளுக..!”

“டேய்.. வயசுக்கு மரியாத குடுத்து பேசுடா..”

மகிழ்.. அடிக்க கையை ஓங்க,

அடுத்தது, “மணல் ஓவியம், மகிழன், PSG College” மைக்கில் ஒலித்தது.

விறு விறுவென ஸ்டேஜில் எறியவன், எதிரே இருந்த கூட்டத்தில் விழிகளை சுழல விட்டான்.

சற்று நேரத்திற்கு முன், மோதி தரையில் விழுந்தவள் இருக்கிறாளா? என்று தேடினான். கண்ணில் சிக்கவில்லை.

கண்ணை மூடி அவளை மனதில் நினைத்தவன்… பிளாக் போர்டில் Glue பயன்படுத்தி.. அவளது முகத்தை வரைய ஆரம்பித்தான்.

மொத்த கூட்டமும், யாரை வரைகிறான் என்று தெரியாமல் விசில் அடித்து கத்தி கொண்டிருக்க,

உள்ளே வந்த கீர்த்தனா, வைஷ்ணவி பக்கத்தில் உக்காரவும், வரைந்து முடித்த.. போர்ட் மேல்.. மகிழ் மணலை தூவவும் சரியாக இருந்தது.

வைசு: “ஏய்.. அவன்.. உன்ன தாண்டி வரஞ்சு இருக்கான்..!”

“பொருக்கி..” கீர்த்தனா முனங்க,

“யாருமா..?! கொஞ்சம் எந்திரிங்க..!” ஸ்பீக்கர் அலற, தயங்கியபடி எழுந்த கீர்த்தனா, மேடையை நோக்கி நடந்தாள்.

சில நொடிகள் மேடையில் நின்றவள், அவன் முகத்தை பார்க்காமலே.. வேகமாக கீழ் இறங்கினாள்.

---------

வைசுவும், கீர்த்தனாவும் வெளியே வர,

வைசு: “ஏண்டி, உன்ன அவனுக்கு தெரியுமா..!?”

பங்ஷன் ஹாலுக்கு வெளியே நடந்ததை கீர்த்தனா சொல்ல,

“மோதல்ல ஆரம்பிச்சு .. காதல்ல முடிஞ்சுற போகுது.. பாத்துடி..“ வைசு நக்கல் அடிக்க,

“சூத்த மூடிட்டு ஏறு..” கோபமாய்.. கிரு ஸ்கூட்டியை ஸ்டார்ட் செய்தாள்.

---------

மாலை 5 மணி.

வீட்டின் முன் பைக்கை நிறுத்திய மகிழ், படிக்கட்டில் ஏறி வர, மழை தூற ஆரம்பித்தது.

கொடியில் காய்ந்து கொண்டிருந்த அவனது துணியை எடுக்க, அருகே.. வசுவின்  புடவையும்.. சில உள்ளாடைகளும் தொங்கி கொண்டிருந்தது.

எடுக்கலாமா? வேணாமா? யோசிக்க.. மழை வேகம் எடுத்தது. மொத்த துணிகளையும் அள்ளி கொண்டு.. ரூமுக்குள் நுழைந்தான்.

—------------------

டைனிங் டேபிளில் உக்கார்ந்த வசு, கீர்த்தனாவை  (whatsapp video call) அழைத்தாள்.

சோகமாய் படுத்து கிடந்த கிரு, “சாப்டியா மா..?!”

“இல்ல டி.. நீ..?!

“பசிக்கல மா..”

முகத்தை உற்று பார்த்தவள், “சம்திங் ராங் கிரு..!”

“இன்னைக்கு.. என்ன ஒருத்தன் இடிச்சுட்டான், பொருக்கி… ஒரு ஸாரி கூட கேக்கல..”

உச்சந்தலையில் நறுக்கென கொட்டு வைத்தது போல் உணர்த்த வசு, போனை கட் செய்து விட்டு, மாடிக்கு சென்றாள்.

---------

ஜன்னலில் வழியாக பார்த்தாள்.

மகிழ் கண்ணை மூடி படுத்து கிடந்தான்.

“என்ன சொல்லி பேச்சை ஆரம்பிப்பது..” என்று புரியாமல் அவள் கையை பிசைந்து கொண்டு இருக்க,

மகிழ் எழுந்து உக்கார்ந்தான்.

வெளியே கரு கருவென இருட்டு. ஜன்னலில் அவள் முகம் பளிச்சென்று தெரிந்தது.

“உங்க துணி இங்கதான் இருக்கு..” என்றவன், கதவை திறந்து விட்டான்.

உள்ளே வந்தவள்.. அவளுடைய துணிகளை அள்ள,

“பேச்சுலருக்கு வீடு கெடைக்குறது கஷ்டம்.. கால்ல விழுந்துருனு பிரென்ட் சொன்னான்.. பட், இதுக்காக என்னால கால்ல விழ முடியாது… ஒரு வாரத்துல வீட காலி பண்ணிக்கிறேன்..!” மகிழ் மூச்சு விடாமல் பேசி முடிக்க,

“ம்ம்ம்.. அப்பறம்..?!” உதட்டுக்குள் அவள் சிரிக்க,

“வேற ஒண்ணுமில்ல…”

அவள் பதில் சொல்லாமல்.. வெளியேற,

“ஒன்னும் சொல்லாம போறீங்க..?!”

“என்ன சொல்லணும்..?!”

“ஒன் வீக் டயம்..?!”

“யோசிச்சு சொல்லுறேன்..!” நக்கலாக அவள் சிரிக்க,

“பாக்க அழகா தெரிஞ்சிங்க.. மனசுல பட்டத பேப்பர்ல கிறுக்குனேன்.. தப்பான எண்ணத்துல நான் அத எழுதல..!” கடு கடுத்தான்.

“அப்படிங்களா சார்..!” மீண்டும் அவள் சிரிக்க,

பொசுக்கென கோபம் வர, “நீ இப்படி திமிரு புடிச்ச தேவடியான்னு தெரிஞ்சு இருந்தா… ஸாரி கேட்டுருக்கவே மாட்டேன்..” அவன் பட படவென பொரிந்து தள்ளினான்.

அவனுள்.. அவளை பார்ப்பதை போலவே உணர்ந்தாள்.

குற்ற உணர்ச்சியில் குறுகி போன மகிழ், "ஸாரி...! ஸாரி..!"

உதட்டில் சிரிப்போடு, "முழுசா சொல்லுங்க சார்..!"

"வாய் தவறி.." அவன் உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

"நீ சரியாத்தான் ஆரம்பிச்ச.."

"....."

"இப்பத்தான் உன்ன தைரியசாலின்னு நெனச்சேன்.. நீ சரியான தொட நடுங்கி..!" (சிரித்தபடியே அவனிடம் வம்பு இழுத்தாள்)

அவனது முகம் வியர்த்து சிவக்க ஆரம்பித்தது.

சில நொடிகள் அவனை குறு குறுவென பார்த்தவள், “அம்மா மேல இருந்த கோபத்துல உன்ன அடிச்சுட்டேன்.. ஸாரி..!”

“...”

“வீட காலி பண்ண வேணாம்.. அப்பறம் ஒன்னோட இஷ்டம்..!” விறு விறுவென வெளியேறினாள்.

-----------------

சோபாவில் துணியை போட்டவள், “ஏம்மா.. என்ன பாத்தா எப்படி தெரியுது..?!”

“ஏண்டி..?!”

அவளும் "தே.." என தொடங்கி.. சிரித்து விட்டு, "என்ன பாத்தா திமுரு புடிச்சவ மாதிரியா தெரியுது..?!”

“நீ திமுரு புடிச்ச அடங்காபிடாரி தான்..! அதுக்கென்ன..?!“ அம்மா கிண்டல் அடிக்க,

பொய்யாய் அம்மாவை முறைத்தவள், கண்ணாடியில் முகத்தை பார்த்தாள்.

காது இடுக்கில் ஒரு நரை முடி தென்பட்டது. மெதுவாக அந்த முடியை பிடித்து இழுத்தாள்.

—------------------

கட்டிலில் இருந்து எழுந்த வசு, தட்டில் இட்லியை இட்டு அம்மாவுக்கு கொடுத்தாள்.

“நீ சாப்பிடல..?!”

“அப்பறம் சாப்பிடுறேன் மா..!”

எதிரே உக்கார்ந்தவள், அவள் முகத்தையே பார்த்து கொண்டிருக்க,

“என்ன வசு..?!”

“எனக்கு ஊட்டி விடு மா..!”

சட்டென கமலாவின் விழிகள் ஈரமானது.

“வசு.. இந்த வார்த்தைய கேட்டு 20 வருஷம் ஆச்சுடி..” முந்தானையில் கண்ணீரை துடைத்தவள், இட்லியை பிசைந்து ஊட்டி விட்டாள்.

வசுவின் முகமும் வடித்தான் போனது. சமாளித்தவள், பக்கத்து வீட்டு மாமி.. 50 வயதில் ஓடி போன கதையை பற்றி பேச, இருவரும் வயிறு குலுங்க சிரிக்க,

“போதுமா எனக்கு.. நீ சாப்பிடு…”

அம்மா சாப்பிடும் வரை.. பழைய கதைகளை சிரித்து பேசி கொண்டிருந்தவள், கட்டிலை சரி செய்து கொடுக்க, கமலா படுத்தாள்.

கன்னத்தில் அழுத்தி முத்தமிட்டு பெட்ரூம் கதவை சாத்த, வசுவின் இந்த மாற்றம்... கமலாவுக்கு புரியாத புதிராக இருந்தது.

-----------------

வசுவிடம் திமிராய் பேசியது நெஞ்சை உறுத்த, மகிழ் குத்துகள் போல் உக்கார்ந்து இருந்தான்.

சுந்தரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது.

“சொல்லுடா..?!”

“மச்சி.. புரோக்கர்ட்ட பேசுனேன்.. சிங்கிள் பெட்ரூம் ஒன்னு இருக்குன்னு சொன்னாரு.. நாளைக்கே நீ மூவ் பண்ணிடு..”

பதில் சொல்லாமல் காலை கட் செய்தவன், கட்டிலுக்கு கீழ் இருந்த பெட்டியை இழுத்து துளாவ, நீண்ட நாளுக்கு முன் வாங்கிய சிகரெட் பாக்கெட் கையில் மாட்டியது.

(அவனுக்கு சிகரெட் ஸ்மெல் சுத்தமாக ஆகாது. அதீத மன உளைச்சல் ஏற்பட்டால், சிகரெட் பிடிப்பான்)

குளிர் காற்று வீசி கொண்டு இருக்க, தண்ணீர் தொட்டிக்கு பக்கத்தில் இருந்த திண்டில் ஏறி உக்கார்ந்தவன், சிகரெட்டை பற்ற வைத்தான்.

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு சிகரெட் பிடிப்பதால் என்னவோ..?! இழுக்க இழுக்க இருமல் வந்து கொடுத்தது. இருந்தும் அதை கீழே போல மனமில்லை.

“முடியலல.. அப்பறம் எதுக்கு அத இழுக்கனும்..?!”  வசுவின் குரல் பளீர் என கேட்க, திருப்பி பார்த்தான்.

அவன் கையில் இருந்த சிகரெட் நழுவி தரையில் விழுந்தது.

வசு.. அவனை நெருங்க நெருங்க, குற்ற உணர்வால்.. அவன் நெஞ்சு வேகமாக துடிக்க ஆரம்பித்தது.

அவன் அருகே வந்து நின்றவள், கட்டை விரலால்.. புகைந்து கொண்டிருந்த  சிகரெட்டை நசுக்க, சூடு தாங்க முடியாமல் அவள் கத்தினாள்.

பதறி போன மகிழ், திண்டில் இருந்து குதித்த வேகத்தில்.. பைப்பை திறந்து விட்டான்.

“கால காட்டுங்க..” அவன் குரலில் பதட்டம் தெரிந்தது.

புடவையை சற்று உயர்த்தி பிடித்தவள்.. சில நொடிகள் காலை காட்டிவிட்டு, “போதும்.. குளோஸ் பண்ணு”

----------------

அவள் வந்த வழியே திரும்பி நடக்க,

மூச்சை உள்ளிழுத்த மகிழ், “ஒரு நிமிஷம்..?!”

நின்ற இடத்தில் இருந்து அவள் திரும்ப.. வந்த வேகத்தில் அவள் காலில் விழுந்தான்.

என்ன நடக்கிறது என்பதை வசு உணரும் முன், அவனது கை விரல்கள்.. அவளது கணுக்கால்களை அழுத்தி பிடித்தது.

விசும்பல் ஒலி செவிக்கு சென்ற நொடி, வேகமாய் குனித்தவள், அவனது கைகளை பிடித்து இழுத்து தூக்கினாள்.

அவன் கண்களில் பெருக்கெடுத்த கண்ணீர் துளிகள்.. அவளது கைகளை ஈரமாகியது.

“ஸாரி ஆண்டி.. பொருக்கிதனமா நடந்துகிட்டேன்.. நா அம்மா இல்லாம வளந்தவன்.. பொண்ணுங்க கிட்ட எப்படி பேசுறதுனு சுத்தமா தெரியாது” அவன் வார்த்தைகள் தடுமாறியது.

என்ன செய்யவது என்று புரியாமல் தவித்த வசு, “டேய்.. அழுகையை நிப்பாட்டு.. பொட்டச்சி மாதிரி அழுதுட்டுகிட்டு.. அறைஞ்சேன்னா..” கையை ஓங்கினாள்.

அவன் அழுகை நின்று போக, படிக்கெட்டில் இறங்கினாள்.

-----------------

காலை முழுவதும் அம்மாவுடன் இருக்கும் வசு, மாலையில் Online மூலமாக டான்ஸ் கிளாஸ்.

இரவு சாப்பிட்டு முடித்ததும்.. மாடிக்கு காற்று வாங்க வருவாள். மகிலன்  வெளியே இருந்தால்.. கொஞ்ச நேரம் கேசுவலாக பேசி கொண்டு இருப்பாள்.

ஒரு வாரம் வேகமாய் ஓடி போனது.

-----------------

இரண்டு நாட்களாய் கடும் மழை. வீட்டுக்குள் அடைந்து கிடந்த வசு, துணிகளை துவைத்து எடுத்து மாடிக்கு வந்தாள்.

மகிலனின் கதவு உள் தாப்பாள் போட்டு இருந்தது.

கீழே இறங்கி வந்தவள், கமலாவிடம் விசாரிக்க, அவனுக்கு காய்ச்சல் அடிப்பது தெரிய வந்தது.

-----------------

இட்லியை பிசைந்தவளுக்கு, மகிழன் ஞாபகம் வர, தட்டை எடுத்து கொண்டு மாடிக்கு சென்றாள்.

அறை இருளில் மூழ்கி இருக்க, அவன் முனங்கும் சத்தம் ஜன்னல் இடுக்கு வழியாக கேட்க, கதவை தட்டினாள்.

5 நிமிடத்திற்கு பிறகு கதவு மெதுவாக திறக்க, உள்ளே நுழைந்தவள் லைட்டை இட்டாள்.

மகிலனால் நிற்க முடியவில்லை. கண்கள் சொருக.. கட்டிலில் சரிந்தான்.

“டேய், என்னாச்சு..?!” அவன் கன்னத்தில் கை வைத்தாள்.

நூறு டிகிரிக்கு மேல் உடல் நெருப்பாய் கொதிக்க, பதறி போனவள்.. டவலை நனைத்து.. அவன் முகம் கழுத்து முழுவதும் துடைத்து எடுத்தாள்.

காச்சல் மாத்திரை ஒன்றை அவன் வாயில் திணித்தவள், தண்ணீரை ஊற்றி விட்டு எதிரே இருந்தே சேரில் உக்கார்ந்து இருக்க, மணி 12டை நெருங்கியது.

மீண்டும் அவன் கழுத்தில் கையை வைத்து பார்க்க, காய்ச்சல் குறைத்து இருந்தது.

மூச்சை உள்ளிழுத்த வசு திரும்ப,

“அம்மா..” என்று முனங்கியவன்.. அவளது முந்தானையை பிடித்து இழுக்க, முலை மேல் கிடந்த புடவை நழுவியது.

—- தொடரும்