Romance ஒரு பத்தினி விபச்சாரி ஆகிறாள்

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 16:

​அந்தச் சின்ன ஹாலின் ஒட்டுமொத்தக் காற்றும் உறைந்துபோன ஒரு மரண அமைதியில் மூழ்கியிருந்தது. ஸ்ரீதிவ்யாவின் வலது கையில் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்த மொபைல் போனின் திரையில் பிரதிபலித்த அந்த வெள்ளை எழுத்துக்கள்—Your account has been credited with INR 5,00,000. —அவளது கண்களுக்குள் ஊசியைப் போலக் குத்தின. அவளது மூச்சு காற்று சீராக இல்லாமல், தொண்டைக்குள் எதையோ விழுங்கப் பார்ப்பது போலத் தவித்தது. மார்பகம் ஏறி இறங்கும் வேகத்தில் அவளது சேலை முந்தானை நடுங்கியது. இரண்டு லட்சம் ரூபாய். அந்தப் பெரிய தொகை இப்போது அவளது வங்கிக் கணக்கில் அதிகாரப்பூர்வமாகச் சேர்ந்துவிட்டது. ஆனால், அந்தப் பணத்தை வாங்குவதற்காக அவளது ஆன்மா கொடுக்கப்பட்ட விலை—அவளது மாண்பும், கற்பும், சுமனின் மீதான அவளது புனிதமான காதலும்—எண்ணிப் பார்க்கவே அவளது ரத்தம் உறைந்துபோவது போலிருந்தது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (தனக்குள் வெடித்துச் சிதறியபடி) கடவுளே... என் போனில் வந்து விழுந்திருப்பது பணமா அல்லது என் சவப்பெட்டியின் ஆணரியா? நான் என்ன செய்திருக்கிறேன்? என் சுமன் தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளப் போராடும் அதே வேளையில், நான் என் உடலை விற்று அந்தப் பணத்தை என் கணக்கிற்கு வரவழைத்திருக்கிறேன். இப்போதே... இப்போதே என் கணவன் இந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்தால், நான் அவனுக்கு என்ன பதில் சொல்வேன்? என் முகத்தில் அறையக்கூடிய அந்தப் பச்சையான துரோகம் அவனுக்குத் தெரிந்தால் அவன் செத்தே போவான்.

​அவளது கால்கள் பலவீனமாகி அப்படியே தரை ஓடுகளின் மீது மண்டியிட்டுச் சரிந்தன. கையில் இருந்த போன் நழுவி விழுந்துவிடுவது போல அவளது விரல்கள் மேலும் கீழum நடுங்கின. லட்சுமி அவளது தோளைத் தொட்டு ஏதோ சொல்ல முயன்றாள், ஆனால் அந்தத் தொடுதல் ஸ்ரீதிவ்யாவுக்கு ஒரு விஷம்போல எரிச்சலைத் தந்தது. அவள் தன் கையை உதறிவிட்டு, வேகமாகப் போனின் ஸ்கிரீனை அணைத்துவிட்டு, அதைத் தன் சேலை இடுப்பு மடிப்புக்குள் மறைத்துத் தன் நடுங்கும் கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டு தரையோடு தரையாக அமர்ந்தாள்.

​அதே நேரத்தில், தூரத்து அறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த சுமனின் அறைக்கதவு மெதுவான 'க்ரீச்...' என்ற ஒலியுடன் திறக்கப்பட்டது. சுமன் தூக்கத்திலிருந்து விழித்துக்கொண்டு, தன் பலவீனமான உடலைத் தாங்கியபடி ஹாலை நோக்கி மெதுவாக நடந்துகொண்டிருந்தான். அவனது காலணிகள் தரை ஓடுகளில் படும் மெல்லிய சத்தம் ஹாலின் அமைதியைக் கிழித்தது.

​சுமன் : (தொண்டையைச் செருமியபடி, மெல்லிய குரலில்) ஸ்ரீதிவ்யா... என்ன பண்ணிட்டு இருக்க? அங்கே என்ன சத்தம்?

​சுமனின் குரலைக் கேட்டதும் ஸ்ரீதிவ்யாவுக்கு இதயத் துடிப்பு நின்றுவிட்டது போன்ற ஒரு பயம் தொற்றிக்கொண்டது. அவள் உடனடியாகத் தரையிலிருந்து அடிமேல் அடி வைத்து எழ முயன்றாள், ஆனால் அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கி அவளைக் கீழேயே தள்ளின. ஒரு வழியாகச் சுவரில் கை தாங்கலாகப் பிடித்துக்கொண்டு நிமிர்ந்து நின்றாள். அவளது கண்கள் சிவந்து, கன்னங்களில் கண்ணீர் உறைந்திருந்தது. அவள் தன் கைகளால் முகத்தை விரைவாகத் துடைத்துக்கொண்டு, சுமனை எதிர்கொள்ளத் தயாரானாள்.
​சுமன் ஹாலின் மையத்திற்கு வந்து அவளைப் பார்த்தான். அவனது கண்கள் ஸ்ரீதிவ்யாவின் கலங்கிய முகத்தையும், வெளுத்த உதடுகளையும் கூர்ந்து கவனித்தன.

​சுமன் : ஸ்ரீதிவ்யா... உன் முகம் ஏன் இப்படி இருக்கிறதது? யாரோ வந்த மாதிரி சத்தம் கேட்டுச்சே... யார் அது? உனக்கு என்னாச்சு? ஏன் இப்படி வியர்த்துக்கொட்டி நடுங்குற?

​ஸ்ரீதிவ்யா தன் நெஞ்சில் எழுந்த பெருமூச்சை வலுக்கட்டாயமாக அடக்கிக்கொண்டு, தன் உதடுகளில் ஒரு பலவந்தமான, பிச்சையான புன்னகையை வரவழைக்க முயன்றாள். ஆனால் அந்தப் புன்னகை அவளது முகத்தில் ஒரு வறண்ட கோடாகவே நின்றது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (தடுமாறிய குரலைச் சீரமைத்துக்கொண்டு) அ... அது ஒண்ணுமில்லங்க... யாருமில்லை. ஆன்லைன்ல... ஆன்லைன்ல இருந்து ஒரு பேங்க் மெசேஜ் வந்துச்சு. அதுல கொஞ்சம் கன்பியூஷன்... அதான் திடீர்னு டென்ஷன் ஆயிட்டேன். வேற ஒண்ணுமில்லைங்க. நீங்க ஏன் வெளியில வந்தீங்க? போய் படுங்க... உங்களுக்கு இன்னும் உடல்நிலை சரியில்லையே.

​சுமன் அவளது முகத்தையே சில கணங்கள் அமைதியாக உற்று நோக்கினான். அவளது பேச்சில் இருந்த அந்தத் தடுமாற்றமும், அவளது கண்கள் எதையோ மறைக்கப் பார்ப்பதும் அவனுக்குள் ஒரு சிறு சந்தேகத்தை விதைத்தாலும், அவளது உடல்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு அவன் அதை அதிகமாகப் பெரிதுபடுத்தவில்லை.

​சுமன் : (பெருமூச்சு விட்டபடி) உனக்குத்தான் எப்ப பார்த்தாலும் எதையாவது நினைச்சு டென்ஷன் ஆகுற சுபாவம் இருக்கே. பேங்க் மெசேஜுக்கெல்லாம் இப்படி நடுங்குவியா? சரி, போய் தண்ணி குடிச்சிட்டு ரெஸ்ட் எடு.

​சுமன் மீண்டும் தன் அறைக்குள் திரும்பிச் சென்று கதவைச் சாத்திக்கொண்டான். ஹாலில் மீண்டும் அந்தப் பயங்கரமான மௌனம் கவிழ்ந்தது. ஸ்ரீதிவ்யா சுவரோடு சாய்ந்து நின்று தன் மார்பில் கை வைத்து மூச்சை இழுத்துவிட்டாள். இந்த முறை தப்பித்துவிட்டோம் என்ற நிம்மதி வரவில்லை; மாறாக, அடுத்தகட்டமாக ரவியை நேரில் சந்திக்க வேண்டிய அந்தப் பயங்கரமான நிஜம் அவளது தொண்டையை அடைத்தது.

​நகரின் மையப்பகுதியில் இருந்த அந்த ஏசி செய்யப்பட்ட ஆடம்பரமான ஓட்டலின் லாபி மிகவும் அமைதியாக இருந்தது. வெளிவெயிலின் சூடு அந்த இடத்திற்குள் நுழைய முடியாதபடி குளிர்ந்த காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது. சோபாவில் அமர்ந்திருந்த லட்சுமி, தன் கையில் இருந்த காபி கப்பை மேசையில் வைத்துவிட்டு, தனது மொபைல் போனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

​அப்போது அங்கே நுழைந்த ரவி, மிக நிதானமான நடையுடன் வந்து லட்சுமிக்கு எதிரே இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தான். அவனது முகத்தில் ஒரு திருப்தியான வியாபாரப் புன்னகை இருந்தது. அவன் அணிந்திருந்த விலையுயர்ந்த பெர்ஃப்யூமின் வாசனை அந்த இடத்தின் குளிர்ந்த காற்றில் பரவியது.

​ரவி : (புன்னகையுடன்) என்ன லட்சுமி... தனியா கூப்பிட்டு இருக்க? காரியமால்லாம் முடிஞ்சுதா? அந்தப் பெண் ஸ்ரீதிவ்யா எப்படி இருக்கா?

​லட்சுமி தன் போனை மேசையில் வைத்துவிட்டு, ரவியை நேராக நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளது முகத்தில் ஒரு தொழில்முறை வியாபாரியின் தீவிரத்தன்மை இருந்தது.

​லட்சுமி : காரியம் கச்சிதமா முடிஞ்சது ரவி. அவளோட அக்கவுண்டுக்கு நீங்க சொல்லியிருந்த அட்வான்ஸ் பணம் போயிடுச்சு. ஃபர்ஸ்ட் அவ ரொம்ப பயந்தா, கௌரவம், குடும்பம்னு நிறையப் பேசினா. ஆனா, பணத்தின் தேவையையும் உங்களோட உதவிகளையும் சொன்னதுக்கு அப்புறம் அவளே வழிக்கு வந்துட்டா.

​ரவி : (உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன்) அதுதான் பெண்களோட பலவீனமே லட்சுமி. பசியும் கடனும் நிக்கிற இடத்துல கற்பும் கௌரவமும் குப்பைக் கூடைக்குப் போய்விடும். சரி, அவளை நான் எப்போ நேரில் சந்திக்க முடியும்? அந்த அட்வான்ஸ் பணத்திற்குரிய பலனை நான் சீக்கிரமே அனுபவிக்கணுமே.

​லட்சுமி : அவ இப்போதான் ஒரு பெரிய மனப்போராட்டத்துல இருந்து வெளியில வந்துருக்கா. அவளை ரொம்பவும் பிரஷர் பண்ணா மிரண்டு ஓடிடுவா. இன்னும் ஒரு ரெண்டு மூணு நாள் போகட்டும். அவளே முழு மனசோட உங்களைச் சந்திக்கிற மாதிரி நான் ஒரு சூழலை உருவாக்குறேன். அதுவரைக்கும் நீங்க அமைதியா இருங்க.

​ரவி : சரி, நீ சொல்ற மாதிரியே இருக்கட்டும். ஆனா ரொம்ப நாள் கடத்தாத. அவளோட அந்த மென்மையான உடலை என் கைக்குள் வைக்கிறதுக்கு எனக்குப் பொறுமை ரொம்பக் குறைவு. அவளுக்கு என்ன தேவைப்பட்டாலும் சொல்லு, நான் தரத் தயார்.

​வீட்டின் ஹாலில் தனியாக நின்றுகொண்டிருந்த ஸ்ரீதிவ்யாவின் மொபைல் போன் மீண்டும் 'ட்ரிங்...' என்று ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அந்தச் சத்தம் அவளுக்கு இப்போது ஒரு அலாரத்தைப் போல ஒலித்தது. அவள் தயங்கியபடியே போனை எடுத்து ஸ்கிரீனைப் பார்த்தாள். 'லட்சுமி' என்ற பெயர் ஒளிர, அவளது இதயம் தொண்டைக்குள் வந்து குதித்தது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (நடுங்கிய குரலில்) ஹ... ஹலோ லட்சுமி…

​லட்சுமி : (மறுமுனையில் மிகவும் இயல்பான, உற்சமான குரலில்) ஹலோ திவ்யா... என்ன பண்ற? நான் இப்போதான் ரவியை நேரில் சந்தி பேசிட்டு வந்தேன். நீ உன்னோட அக்கவுண்ட செக் பண்ணிப் பார்த்தியா? பணம் கரெக்டா உங்களோட கைக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கும்.

​ஸ்ரீதிவ்யா தன் பார்வையை சுமன் இருக்கும் அறைக்கதவை நோக்கிப் பயத்துடன் ஓடவிட்டாள். அறைக்கதவு மூடியே இருந்தது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (கண் கலங்கி, தழுதழுத்த குரலில்) ஆமா... பணம் வந்துருச்சு லட்சுமி. ஆனா... ஆனா இதோட நான் எல்லாத்தையும் முடிச்சுக்கிறேன். தயவுசெய்து இனி என்னை ரவியைப் பார்க்கவோ அல்லது இது மாதிரி காரியத்துக்கோ கூப்பிடாத. நான் என் கணவருக்கும் பசங்களுக்கும் பெரிய துரோகம் பண்ணிட்டேன். என் மனசு என்னைச் சாவடிக்குதுடி.

​லட்சுமி : (கொஞ்சம் கடினமான, கண்டிப்பான குரலில்) திவ்யா... குழந்தை மாதிரி பேசாத. காசு வாங்கிட்ட, இப்போ வந்து முடியாதுன்னா என்ன அர்த்தம்? ரவி உன்னை ரொம்ப எதிர்பார்க்கிறார். இன்னைக்கு இல்லாட்டியும் நாளைக்கு நீ அவரை நேரில் சந்திச்சாகணும். அதுக்கான ஏற்பாட்டை நான் பண்றேன். இப்போதைக்கு உன் குடும்பக் காரியத்தைப் பாரு, நான் அப்புறம் கூப்பிடுறேன்.

​'பீப்... பீப்...' என்று போன் துண்டிக்கப்பட்ட சத்தம் கேட்டது. ஸ்ரீதிவ்யா மொபைல் போனை கையில் பிடித்தபடியே அப்படியே சுவரில் சரிந்து நின்றாள். அவளது கண்களில் வழிந்த கண்ணீர் கன்னங்களில் ஆறாக ஓடியது.

​மணி சரியாக மதியம் மூன்று தொட்டிருந்தது. ஹாலின் சன்னல் வழியே உள்ளே நுழைந்த மதிய வெயில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சாய்ந்து கொண்டிருந்தது. ஸ்ரீதிவ்யா சுவரோரம் அப்படியே அமர்ந்திருந்தாள். தன் வங்கி கணக்கில் கிடக்கும் அந்த இரண்டு லட்சம் ரூபாய் பணம் அவளது குடும்பத்தின் அடுத்த சில மாதத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் என்பது உண்மைதான். ஆனால், அந்தப் பணத்தை வைத்து அவள் வாங்கிய கடனும், தன்மானத்தை விற்ற அந்தத் தவறும் அவளது வாழ்க்கையைச் சுடுகாடாக மாற்றிக் கொண்டிருப்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.

​அவளது கைகள் நடுங்கின. சுமன் தன் அறைக்குள் தூங்கி எழுந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஒரு மறுபக்கப் பயத்தை ஏற்படுத்தியது. அவள் தன் முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு, தரையில் அமர்ந்திருந்த நிலையை மாற்றி மெதுவாக எழுந்து நின்றாள்.
​அப்போது சுமன் தன் அறைக்கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வந்தான். அவனது முகத்தில் சற்று புத்துணர்ச்சி இருந்தது.

​சுமன் : ஸ்ரீதிவ்யா... காபி ஏதாவது போட முடியுமா? ரொம்ப நேரமா தூங்கிட்டேன் போல, தலை லேசா வலிக்குது.

​ஸ்ரீதிவ்யா சுமனின் குரலைக் கேட்டதும் தன் முகத்தில் இருந்த அத்தனை சோகத்தையும், கலக்கத்தையும் ஒரே நொடியில் மறைத்துக்கொண்டு, ஒரு இயல்பான மனைவியைப் போலப் புன்னகைக்க முயன்றாள். அவளது உதடுகள் நடுங்கினாலும், அவள் தன் குரலைச் சீரமைத்துக் கொண்டாள்.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (மென்மையான குரலில்) இதோ போடுறேன்ங்க... நீங்க போய் ஹால் சோபால உக்காருங்க. நான் உடனே காபி கொண்டு வர்றேன்.

​அவள் சமையலறையை நோக்கி வேகமாக நடக்கத் தொடங்கினாள். ஆனால் அவள் நடக்கும் ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு முள்ளின் மீது நடப்பது போல இருந்தது. ரவியை மீண்டும் நேரில் சந்திக்க வேண்டிய அந்தப் பயங்கரமான நாள் தன்னை நோக்கி வேகமாக ஓடிவருவதை நினைத்து அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு மரத்துப்போன குளிர் பரவியது.

[Devayani rasigan]

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 17:

​நகரின் மையப்பகுதியில் அமைந்திருந்த அந்த ஆடம்பரமான நட்சத்திர ஓட்டலின் லாபி, வெளியுலகின் இரைச்சல்களிலிருந்து முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான அமைதியில் மூழ்கியிருந்தது. மத்தியான வெயிலின் தாக்கமும் நகரத்தின் புழுக்கமும் அந்தப் பிரம்மாண்டமான கண்ணாடிக் கதவுகளுக்கு வெளியே முற்றிலுமாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. உள்ளே, மத்திய தரைக்கடல் பாணியிலான வெள்ளை மார்பிள் தரைகள் மீது பதிக்கப்பட்ட மஞ்சள் நிற வெளிச்சம், அங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த மென்மையான வெல்வெட் சோபாக்களிலும், பளபளக்கும் காபி டேபிள்களிலும் ஒருவிதக் குளிர்ந்த நிழலைப் பரப்பியிருந்தது. அந்த இடத்தின் காற்று, விலையுயர்ந்த ரோஜா இதழ்களின் மெல்லிய வாசனையும், பிரெஞ்சு எஸ்பிரெசோ காபியின் கரும்புகையும் கலந்து ஒருவித ஆடம்பரமான கனவு உலகத்தை உருவாக்கியிருந்தது.
​அந்த லாபியின் ஒரு மூலையில் இருந்த தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சோபாவில் லட்சுமி அமர்ந்திருந்தாள். அவளது வலது கையில் பிடிப்பட்டிருந்த மொபைல் போன் ஸ்கிரீன் இன்னும் அணைந்திருக்கவில்லை. சில வினாடிகளுக்கு முன்புதான் ஸ்ரீதிவ்யாவுடன் தான் பேசிய தொலைபேசி உரையாடலைத் துண்டித்திருந்தவள், அந்தப் போனை மெதுவாக மடி மீது வைத்தாள். அவளது முகம் ஒரு வியாபார வெற்றியைத் தந்த திருப்தியால் லேசாக மலர்ந்திருந்தது. ஆனாலும், அந்தப் புன்னகையின் ஆழத்தில் ஒருவிதக் குருரமான கணக்கீடும், தன் இலக்கை அடைந்துவிட்டதற்கான திமிரும் கலந்திருந்தன.

​லட்சுமிக்குச் சற்று எதிரே இருந்த மேசைக்கு மறுபுறம், ரவி மிக நிதானமான லாபியில் அமர்ந்திருந்தான். அவனது வலது கை பெருவிரலும் ஆள்காட்டி விரலும் ஒரு மெல்லிய பீங்கான் காபி கப்பின் விளிம்பைத் தடவிக்கொண்டிருந்தன. அவனது முகத்தில் எந்தவிதமான பரபரப்பும் இல்லை; மாறாக, எதையும் தான் நினைத்தபடியே சாதித்துவிடலாம் என்ற மமதையும், அதிகாரத்தின் தெனாவட்டும் அவனது கண்களில் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன. அவன் அணிந்திருந்த வெளிநாட்டு பிராண்ட் சட்டை அவனது உடலோடு இறுக்கமாகப் பொருந்தியிருந்தது. அவனது காதுகளுக்கு அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த ஓட்டல் பணியாளர் ஒருவன், மிகப்பணிவுடன் அவனது காபி கோப்பையை மீண்டும் நிரப்ப முயன்றான்.

​ரவி : (பணியாளரைத் தன் கையால் தடுத்து நிறுத்தியபடி, மெல்லிய குரலில்) போதும்... இதை எடுத்துட்டுப் போ. (பணியாளர் தலைவணங்கி நகர்ந்ததும், தன் பார்வையை லட்சுமியின் மீது முழுமையாகப் பதித்தான்) என்ன லட்சுமி? ஸ்ரீதிவ்யாகிட்ட பேசி முடிச்சாச்சா? அவ உன்னோட திட்டத்திற்கு முழுசா சம்மதிச்சுட்டாளா?

​லட்சுமி தன் இடது காலின் மீது வலது காலை ஏற்றி வைத்து அமர்ந்துகொண்டாள். அவளது கருப்பு நிறச் சேலை அந்த வெள்ளை மார்பிள் பின்னணியில் ஒரு கரும்புகை போலத் தெரிந்தது. அவள் தன் உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்பை வரவழைத்துக்கொண்டாள்.

​லட்சுமி : (நிதானமான குரலில்) நீ என்ன ரவி இப்படிப் கேக்குற? நான் இறங்கிட்டா காரியம் கச்சிதமாத்தான் முடியும். ஸ்ரீதிவ்யா ஆரம்பத்துல ரொம்பத்தான் இழுத்தடிச்சா, குடும்பம், மானம், கற்புன்னு பெரிய லிஸ்டே வாசிச்சா. ஆனா, அவளோட கையில இருந்த வறுமையும், அவளோட கணவனோட மருத்துவச் செலவும் அவளை வேற வழி இல்லாம என் கைக்குள்ள கொண்டு வந்துட்டது. நீ கொடுத்த அட்வான்ஸ் பணம் அவளோட அக்கவுண்டுக்கு போனதும்தான் அவளுக்கு உலகமே புரிஞ்சது.

​ரவி : (உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு திருப்தியான சிரிப்புடன்) அதுதான் பெண்களோட பலவீனமே லட்சுமி. பசியும் கடனும் கழுத்தை நெருக்கும்போது, எந்தப் பத்தினியும் தன் முகமூதியைக் கழட்டித் தூக்கி எறிஞ்சிட்டு நம்ம வழக்கிக்கு வந்துதான் ஆகணும். அது கிடக்கட்டும்... அவளை நான் நேரில் பார்க்கிற அந்தச் சந்திப்பை எப்போ ஏற்பாடு பண்ணப் போற? எனக்கு அந்த மென்மையான உடலை சீக்கிரமே என் கைக்குள் வச்சுக்கணும் போல ஒரு தவிப்பு இருக்கு.

​லட்சுமி ரவி பேசியதைக் கேட்டுச் சத்தமாகச் சிரித்தாள். அந்த ஓட்டலின் அமைதியான சூழலில் அவளது சிரிப்பு எதிரொலித்தது. ஆனால், அந்தச் சிரிப்பில் எந்தவிதமான உண்மையான மகிழ்ச்சியும் இல்லை; முழுக்க முழுக்க ஒரு வணிக ஒப்பந்தம் வெற்றிகரமாக முடிந்துவிட்டதற்கான கேளிக்கை மட்டுமே இருந்தது. அவள் தன் கையில் இருந்த காபி கப்பை எடுத்து ஒரு சிப் குடித்துவிட்டு, மேசையின் மீது வைத்தாள்.

​லட்சுமி : அதான் சொன்னேன்ல ரவி... அவளை இப்போதைக்கு ரொம்பவும் பிரஷர் பண்ணி மிரட்டிடாத. இப்பதான் அவ ஒரு பெரிய குற்ற உணர்ச்சிப் போராட்டத்தில் இருந்து தப்பிச்சு, தன் கணவர்கிட்ட பொய் சொல்லி சமாளிச்சுக் கிடக்கிறா. அவளைப் பக்குவமாத்தான் கையாளணும். இன்னைக்கு ஒரு நாள் அவளை அப்படியே விடு. அவளோட மனசு கொஞ்சம் அமைதியாகட்டும். நான் சொல்ற சரியான சமயத்துல உனக்கு அவளை நேரில் மீட் பண்றதுக்கான ஏற்பாட்டை நான் பண்றேன்.

​ரவி : (தன் வலது கையை காபி டேபிளின் மீது தட்டியபடி, சிறிது யோசனையுடன்) சரி, நீ சொல்ற மாதிரியே இருக்கட்டும். ஆனா ரொம்ப நாள் என்னை நீ காக்க வைக்கக் கூடாது லட்சுமி. உனக்குத் தெரியும், நான் நினைச்சதை அடையாம விடமாட்டேன். சரி, அது கிடக்கட்டும்... இன்னைக்கு மாலை உன் பிளான் என்ன? இன்னைக்கு ஒரு சின்ன பார்ட்டி வச்சுக்கலாமா?

​லட்சுமி தன் புருவங்களை லேசாக உயர்த்தி ரவியை உற்று நோக்கினாள். அவளது கண்கள்ல ஒரு புத்திசாலித்தனமான வியாபாரியின் கூர்மை மின்னியது.

​லட்சுமி : பார்ட்டியா? யாருக்கெல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணச் சொல்ற? வழக்கம்போல உன்னோட அந்தப் பழைய நண்பர்கள் ரெண்டுபேரும் வராங்களா?

​ரவி : (தன் சட்டைப் பட்டையைச் சரிசெய்துகொண்டே) ஆமா லட்சுமி. என் பிசினஸ் பார்ட்னர்ஸும், நம்ம சர்க்கிள்ல இருக்கிற அந்த ரெண்டு நண்பர்களும் வராங்க. இன்னைக்கு மாலை நம்மளோட பிரைவேட் ஃபார்ம் ஹவுஸ்ல இல்லன்னா ஓட்டலோட இந்த விஐபி சூட்ல ஒரு சின்ன கெட்-டு-கெதர் வச்சுக்கலாம்னு இருக்கேன். நல்லா ஜாலியா என்ஜாய் பண்ணலாம். நீயும் கண்டிப்பா வரணும்.நீ இல்லாம அந்தப் பார்ட்டிக்கு என்ன சுவாரஸ்யம் இருக்கப் போகுது?

​அந்த ஓட்டலின் லாபியிலிருந்து சற்று விலகி, பார்வையாளர்கள் யாரும் எளிதில் நுழைய முடியாதபடி அமைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு தனிப்பட்ட பகுதி அது. அங்கே சுவர்களில் பொருத்தப்பட்டிருந்த மறைமுக விளக்குகள் அந்த அறைக்கு ஒரு மங்கலான, அந்தரங்கமான வெளிச்சத்தைக் கொடுத்தன. சுற்றிலும் சோம்பேறித்தனமாக வளர்க்கப்பட்டிருந்த அழகுச் செடிகள் அந்த இடத்தின் காற்றை மேலும் அடர்த்தியாக்கின.

​ரவி தனது இருக்கையை விட்டு சற்று முன்னால் நகர்ந்து, லட்சுமிக்கு மிக அருகில் தன் முகத்தைக் கொண்டு வந்தான். அவனது கண்களில் ஒருவிதக் கேளிக்கையான போதையும், பேராசையும் கொப்பளித்தன.

​ரவி : (ரகசியமான குரலில், ஆனால் உறுதியுடன்) கேளு லட்சுமி... இன்னைக்கு மாலை நடக்கப் போற பார்ட்டி சும்மா சாதாரணமானது கிடையாது. என் பிரெண்ட்ஸ் ரெண்டு பேரும் ரொம்ப ஜாலியான டைப். அவங்களுக்கு நல்ல கம்பெனி ரொம்பப் பிடிக்கும். நாமளும் இன்னைக்கு இரவு முழுக்க நல்லா என்ஜாய் பண்ணப் போறோம். அதுக்குத் தகுந்த மாதிரி நீயும் உன்னோட சில பொண்ணுங்களை அரேஞ்ச் பண்ணுனா நல்லா இருக்கும்.

​லட்சுமி ரவி கூறுவதன் உண்மையான அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொண்டு, தன் உதடுகளை மெеதுவா கடித்துக்கொண்டாள். அவளது முகம் ஒரு விநாடி தீவிரமான யோசனைக்கு மாறியது. அவள் ரவியின் பார்வையைச் சற்றும் விலக்காமல், அவனது கண்களையே நேராகப் பார்த்தாள்.

​லட்சுமி : ரவி... நீ என்னோட பிசினஸ் பத்தி நல்லாத் தெரிஞ்சுதான் பேசுற. நான் கொண்டு வர்ற ஒவ்வொரு பெண்ணும் எவ்வளவு முக்கியமானவங்கன்னு உனக்கே தெரியும். சாதாரணமா எல்லார்கிட்டயும் நான் அவங்களை அனுப்ப மாட்டேன். உன்னோட பார்ட்டிக்கு நான் வரதுக்கு எனக்கு எந்தத் தடையும் இல்லை. ஆனா, அதுக்கு ஏத்த மாதிரி நீயும் என்னோட கமிஷனைப் பத்தி யோசிக்கணும்.

​ரவி : (சத்தமாகச் சிரித்துவிட்டு) ஹாஹா... உனக்கு என்ன லட்சுமி கவலை? நான் என்னைக்கும் உன்னை ஏமாத்தினதுண்டா? நீ கேக்குற தொகையை விட நான் எப்பவுமே அதிகமாத்தான் கொடுத்திருக்கேன். இன்னைக்கு மாலை பார்ட்டிக்கு நீயும் வந்தா போதும், உன்னோட அக்கவுண்டுக்கு வர வேண்டிய பணம் கரெக்டா வந்து சேரும். சொல்லு, ஏற்பாடு பண்ணலாமா?

​லட்சுமி ரவி தன் மீது வீசிய அந்தப் பண மழையின் ஆசையை உள்வாங்கிக்கொண்டு, ஒரு நிதானமான புன்னகையுடன் தன் தலையை மெதுவாக அசைத்தாள். அவளுக்குத் தெரியும், ரவியைப் போன்றவர்களிடம் வியாபாரம் செய்யும்போது எப்போதுமே தன் விலையை உயர்த்திக் கேட்க வேண்டும் என்று. இந்தச் சூழலைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வதில் அவள் எப்போதும் வல்லவள்.

​லட்சுமி : சரி ரவி, நீ சொல்றபடியே இருக்கட்டும். இன்னைக்கு மாலை உன்னோட அந்தப் பிரைவேட் பார்ட்டிக்கு நான் வர்றேன். உன்னோட பிரெண்ட்ஸ் ரெண்டு பேரும் வரேன்னு சொல்லியிருக்கீங்கல்ல? அவங்களுக்குத் தகுந்த மாதிரி எல்லா ஏற்பாடுகளையும் நான் பார்த்துக்கறேன். ஆனா, நீ சொன்ன அந்தத் தொகை வழக்கமானதை விட இந்த முறை கொஞ்சம் கூடுதலாக இருக்கணும். அப்போதுதான் எனக்கும் என் கூட வர்றவங்களுக்கும் அது நியாயமா இருக்கும்.

​ரவி : (உடனே தன் தலையை ஆட்டி) அதுக்கென்ன லட்சுமி? நீ கேக்குறதை விட அதிகமாவே தர்றேன். அதைப் பத்தி நீ கவலைப்படவே வேண்டாம். இப்போவே நான் என் போனை எடுத்து என் பிரெண்ட்ஸ்க்கும், நம்ம ஃபார்ம் ஹவுஸ் மேனேஜருக்கும் கால் பண்ணி எல்லாத்தையும் ஃபைனல் பண்ணச் சொல்றேன்.

​ரவி தன் பாக்கெட்டிலிருந்து தனது விலையுயர்ந்த ஐபோனை வெளியே எடுத்து, அதன் ஸ்கிரீனைத் தட்டத் தொடங்கினான். அவனது முகத்தில் ஒரு வெற்றியாளரின் குதூகலம் பரவியிருந்தது.

​மாலையின் குளிர்ந்த காற்று அந்த ஓட்டலின் பிரதான வாசலைத் தொட்டுச் சென்றது. வெளியே நகரின் சாலைகளில் வாகனங்களின் நெரிசல் மெல்லத் தொடங்கிருந்தது. வெயிலின் தாக்கம் குறைந்து, வானம் ஒரு மங்கலான சாம்பல் நிறத்திற்கு மாறிக்கொண்டிருந்தது.
​ரவியும் லட்சுமியும் ஓட்டலின் பிரதான வாயில் வரை ஒன்றாக நடந்து வந்தார்கள். அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த ரவியின் சொகுசு கார் அவனது டிரைவரால் மெதுவாக இயக்கப்பட்டு அவர்களுக்கு அருகில் வந்து நின்றது.

​ரவி : (புன்னகையுடன் லட்சுமியிடம் விடைபெறும் விதமாக) சரி லட்சுமி, நான் கிளம்புறேன். மாலை 7 மணிக்கு நீ கரெக்டா அந்த ஹோட்டல்லுக்கு வந்துடு. நான் என் பிரெண்ட்ஸோட அங்கே காத்திருப்பேன். ஸ்ரீதிவ்யா விஷயத்தை நீ உன் கண்ட்ரோல்ல வச்சுக்கோ, சீக்கிரமே அவளை நான் நேரில் பார்க்கணும்.
​லட்சுமி தன் கைப்பையைச் சரிசெய்துகொண்டே தலையை ஆட்டினாள்.

​லட்சுமி : கவலைப்படாத ரவி, எல்லாம் என் பொறுப்பு. நீ மாலையில் உன்னோட பார்ட்டியை கவனி, நான் மத்ததை பார்த்துக்கறேன்.
​ரவி காரின் கதவைத் திறந்து உள்ளே ஏறி அமர்ந்தான். கார் மெதுவாக அந்த ஓட்டல் வளாகத்தை விட்டு வெளியேறி மாலையின் இருளுக்குள் மறைந்தது. லட்சுமி சிறிது நேரம் அந்த இடத்திலேயே நின்றுவிட்டு, தன் மொபைல் போனை எடுத்து வேறு ஒரு எண்ணிற்குத் தொடர்பு கொள்ளத் தொடங்கினாள்.

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 18:

​மாலை நேரத்தின் சாய்ந்த வெளுத்த மஞ்சள் வெளிச்சம், வீட்டின் மரச் சன்னல் கம்பிகள் வழியாக உள்ளே நீண்டு பாய்ந்து, தரை ஓடுகளின் மீது நீண்ட, கோணலான நிழல்களைப் பரப்பியிருந்தது. அந்தச் சிறிய ஹாலின் காற்று முழுவதும் காலையின் சமையல் வாசனையும், சோப்புத் தண்ணீரின் ஈரமும், பல மணி நேரங்களாக அடைத்துக்கிடந்த புழுக்கமும் கலந்து ஒருவிதமான இறுக்கமான கனத்த தன்மையைக் கொண்டிருந்தது. வீட்டின் மூலையில் வைக்கப்பட்டிருந்த பழைய சீலிங் ஃபேன், மந்தமான வேகத்தில் சுழன்றுகொண்டே லேசான 'வீய்ய்... வீய்ய்...' என்ற இயந்திரத்தனமான ஓசையை எழுப்பி அந்த அமைதியைக் குலைத்துக்கொண்டிருந்தது. சமையலறையின் பாத்திரங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று உரசுவதைத் தாண்டி, அந்த வீட்டில் வேறு எந்தச் சத்தமும் கேட்கவில்லை.

​ஸ்ரீதிவ்யா சமையலறையிலிருந்து தனது சோர்வான கால்களை இழுத்துக்கொண்டு வெளிவந்தாள். அவளது உடல் முழுவதும் அன்றைய பகல் பொழுதில் நடந்த அத்தனை மனப் போராட்டங்களாலும், உடல் உழைப்பாலும் ஒரு மரத்துப் போன கனத்த தன்மையை அடைந்திருந்தது. அவள் அணிந்திருந்த பச்சை நிறச் சேலை ஆங்காங்கே வியர்வையால் நனைந்து சுருங்கிப் போயிருந்தது. அவளது தலைமுடி கலைந்து, சில சிதறிய இலைகளைப் போலக் கன்னத்தின் ஓரங்களில் வியர்வையோடொட்டி தொங்கிக்கொண்டிருந்தன. அவளது கண்கள் சிவந்து, தாழ்ந்த இமைகளுடன் சோபாவின் அருகில் வந்து நின்றன.

​அவளுக்குச் சற்றுத் தொலைவில், ஹாலின் மையத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பழைய துணிச் சோபாவில் சுமன் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தான். அவனது உடல்நிலை சற்றுத் தேறியிருந்தாலும், அவனது முகத்திலும் தோள்களிலும் இன்னும் நோயின் மிச்சசொச்சங்கள் பலவீனமாகப் படிந்திருந்தன. அவனது கண்கள் டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஏதோ ஒரு செய்தித் துணுக்குப் படத்தின் மீது நிலைத்திருந்தாலும், அவனது கவனம் முழுவதும் தன் மனைவியின் மங்கிய முகத்தின் மீதே இருந்தது.

​சுமன் : (மெல்லிய, கனிவான குரலில், தன் கையைச் சோபாவின் கைப்பிடியிலிருந்து நகர்த்தியபடி) ஸ்ரீதிவ்யா... ரொம்ப நேரமா சமையலறையிலேயே நின்னு வேலை செஞ்சுட்டு இருக்க. வந்து கொஞ்சம் உக்காரு. காலையிலிருந்து உனக்கு ஒய்வே இல்லாம போச்சு.

​சுமனின் அந்த வார்த்தைகள் ஸ்ரீதிவ்யாவின் காதுகளில் பட்டவுடன், அவளது நெஞ்சில் யாரோ ஒரு முள்ளைக் கொண்டு ஆழமாகக் குத்துவது போன்ற ஒரு கடுமையான வலி ஏற்பட்டது. கணவனின் குரலில் இருந்த அந்த இயல்பான அன்பும் கனிவும், அவளது துரோகத்தை அவளுக்குப் பன்மடங்கு பெரிதாகக் காட்டின. அவள் அவனது முகத்தைப் நேருக்கு நேர் பார்க்கத் பயந்து, தன் பார்வையைச் சற்று விலக்கிக்கொண்டாள். அவளது முழங்கால்கள் பலவீனமாக நடுங்க, சுமன் அமர்ந்திருந்த சோபாவின் ஓரத்தில் மிக மெதுவாக வந்து அமர்ந்தாள்.

​சுமன் தன் கையை நீட்டி ஸ்ரீதிவ்யாவின் கைக் மணிக்கட்டை மென்மையாகப் பற்றினான். அவனது உள்ளங்கையின் சூடு ஸ்ரீதிவ்யாவின் குளிர்ந்த விரல்களில் பட்டதும், அவள் உடல் ஒரு மின்சார அதிர்ச்சி போலச் சிலிர்த்துப் பின்னுக்குச் சரிய முயன்றது. ஆனால், சுமன் அவளது கையை விடுவிக்காமல், தன் பெருவிரலால் அவளது விரல் நுனிகளை ஆதரவாகத் தடவிக் கொடுத்தான்.

​சுமன் : (தன் பார்வையை முழுமையாக ஸ்ரீதிவ்யாவின் மீது பதித்து) பாரு ஸ்ரீதிவ்யா... என் உடல்நிலை சரியில்லாமப் போனதுல இருந்து உன்னோட முகத்துல இருந்த அந்தச் சிரிப்பே போயிடுச்சு. எப்ப பார்த்தாலும் ஒருவிதத் டென்ஷனோடயும் பயத்தோடவும்தான் சுத்துற. உனக்கு நான் என்ன குறை வச்சேன்? என்னை நினைச்சு நீதான் ரொம்பக் கவலைப்படுற, இல்லையா?

​ஸ்ரீதிவ்யா தன் தொண்டை அடைத்துப் போவதை உணர்ந்தாள். நாக்கு வரண்டு, வார்த்தைகள் வெளியே வர மறுத்தன. அவள் தன் உதடுகளை லேசாகக் கடித்துக்கொண்டு, தன் கணவனின் முகத்தில் ஒரு வறண்ட, போலியான புன்னகையை வரவழைக்கப் போராடினாள்.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (தடுமாறிய குரலைச் சீரமைக்க முயன்றபடி) நீங்க... நீங்க ஏன் என்னைப் பத்தியே நினைச்சு கவலைப்படுறீங்க என்னங்க? எனக்கு என்ன குறைச்சல்? நீங்களும் பசங்களும் நல்லா இருந்தா அதுவே போதும். மத்தபடி எனக்கு வேற எதுவும் வேணாம். நீங்க போய் கொஞ்சம் ஓய்வு எடுங்க.

​அவள் தன் கையை அவனது பிடியிலிருந்து மெதுவாக விடுவித்துக்கொள்ள முயன்றாள். ஆனால், சுமன் அவளை மேலும் தன் அருகில் இழுத்து, அவளது தோள்களின் மீது தன் கையைப் போட்டு ஆதரவாக அணைத்துக்கொண்டான். அந்த நெருக்கம் ஸ்ரீதிவ்யாவுக்கு ஒரு நரக வேதனையைத் தந்தது. அவள் தன் கணவனுக்குப் பண்ணிய அந்தப் பெரிய துரோகத்தின் நடுவே, அவன் தன் மீது காட்டும் இந்தத் தூய்மையான அன்பை அவளால் தாங்கிக்கொள்ளவே முடியவில்லை. அவளது கண்கள் கலங்கி, கண்ணீர் முட்டிக் கொண்டு வந்தது.

​அப்போது அந்த அமைதியான ஹாலின் வெளிச்சத்தை வெட்டிச் கிழிப்பது போல, ஸ்ரீதிவ்யாவின் பர்ஸில் வைக்கப்பட்டிருந்த மொபைல் போன் திடீரென 'ட்ரிங்... ட்ரிங்...' என்று உரக்க ஒலிக்கத் தொடங்கியது.

​அந்தச் சத்தம் அந்த வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலைக்கும் எதிரொலித்து, ஸ்ரீதிவ்யாவின் இதயத்தை நேராகத் தாக்கியது. அவளது கை சுமனின் தோளில் இருந்து சட்டென விலகியது. அவள் திடுக்கிட்டு எழுந்து நின்று, பர்ஸில் இருந்த அந்தப் போனைப் பார்த்தாள்.

​மொபைல் திரையில் பிரகாசமாக எரிந்த 'லட்சுமி' என்ற பெயர், அவளுக்கு ஒரு மரண தண்டனையின் வாரண்ட்டைப் போலத் தெரிந்தது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (உள்ளுக்குள் வெடித்துச் சிதறியபடி) கடவுளே... இப்போ இவங்க ஏன் போன் பண்றாங்க? இவர் முன்னால நான் இதை எப்படி எடுப்பேன்? இப்போ எடுத்தா எல்லா உண்மையும் வெளிவந்துடும்!

​சுமன் தன் புருவங்களைச் சுருக்கி, மனைவியின் திடீர் பதற்றத்தைக் கூர்ந்து கவனித்தான். அவளது வெளுத்த முகமும், நடுங்கும் விரல்களும் அவனுக்குள் ஒரு சிறு சந்தேகத்தின் நிழலைப் பரப்பின.

​சுமன் : என்ன ஸ்ரீதிவ்யா? யாரு அது இந்த நேரத்துல போன் பண்றது? போனை எடுத்துப் பேசுறதுதானே? ஏன் இப்படிப் பதறுற?

​ஸ்ரீதிவ்யா சுமனின் முகத்தைப் பார்க்காமல், தன் பார்வையைத் தாழ்த்திக்கொண்டே போனை இறுக்கமாகப் பற்றினாள்.

​ஸ்ரீதிவ்யா : அ... அது வந்துங்க... பேங்க்ல இருந்து... ஆன்லைன் ட்ரான்சாக்‌ஷன் பத்திப் பேசத்தான். நான்... நான் சமையலறையில போய் பேசுறேன்ங்க.

​அவள் சுமனின் பதிலுக்காகக் கூடக் காத்திராமல், அங்கிருந்து வேகமாகத் திரும்பிச் சமையலறையை நோக்கி ஓடினாள். அவளது கால்கள் தரையில் படும் சத்தம் பரபரப்பாக ஒலித்தது.

​சமையலறையின் இருண்ட மூலைக்கு ஓடிச் சென்ற ஸ்ரீதிவ்யா, அங்கிருந்த கதவை உள்பக்கமாகச் சாத்திக்கொண்டு, தன் நடுங்கும் விரல்களால் கால் பட்டனைத் தட்டி போனை காதுக்குப் பொத்திக் கொண்டாள். அவளது மூச்சு காற்று சீராக இல்லாமல், தொண்டைக்குள் எதையோ விழுங்கப் பார்ப்பது போலத் தவித்தது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (நடுங்கிய குரலில், அழுகையுடன்) ஹ... ஹலோ லட்சுமி... ஏன்... ஏன் இப்படிப் பண்றீங்க? நான் தான் சொன்னேனே…

​மறுமுனையில் லட்சுமியின் குரல் மிகவும் இயல்பாகவும், ஆனால் மறுக்க முடியாத ஒரு குளிர்ச்சியான அதிகாரத்துடனும் எதிரொலித்தது.

​லட்சுமி : (நிதானமான குரலில்) என்ன திவ்யா ரொம்பத்தான் ஓடுற? நான் உன்கிட்ட முக்கியமான விஷயத்தைச் சொல்லத்தான் கூப்பிட்டேன். இன்னைக்கு மாலை ரவி ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கிற பிரைவேட் பார்ட்டி பத்தி உனக்குத் தெரியும்னு நினைக்கிறேன். ரொம்ப ஜாலியான விஷயம். நீ நினைச்சதை விட அதிகமான பணம் உனக்குக் காத்துட்டு இருக்கு.

​ஸ்ரீதிவ்யா தன் கைகளால் தன் வாயை மூடிக்கொண்டு, வெடித்துவிடத் துடித்த அழுகையை அடக்க முயன்றாள். அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு மரத்துப்போன குளிர் பரவியது.

​ஸ்ரீதிவ்யா : லட்சுமி... தயவுசெய்து என்னை விட்டுடுங்க. நான் ஏற்கனவே ரெண்டு லட்சம் வாங்கிட்டேன், அது போதும். இனிமேல் என்னால ரவியையோ அல்லது வேற யாரையுமோ மீட் பண்ண முடியாது. என் கணவர் இப்பதான் ஹாஸ்பிட்டல்ல இருந்து வீட்டுக்கு வந்திருக்காரு. அவர் என் பக்கத்துலதான் இருக்காரு. ப்ளீஸ்... என்னை இந்த நரகத்துல தள்ளாதீங்க.

​லட்சுமி : (சிறிது கடினமான, கண்டிப்பான குரலில்) திவ்யா! நீ குழந்தை மாதிரி பேசுறதை நிறுத்து. பணம் வாங்கிட்ட, குடும்பம் ஓடுது, இப்போ வந்து முடியாதுன்னா என்ன அர்த்தம்? ரவி உன்னை நாளைக்குக் காலைல நேரில் பார்க்கணும்னு ரொம்ப உறுதியா இருக்கார். அதுக்கான எல்லா ஏற்பாட்டையும் நான் பண்ணிட்டேன். நாளைக்கு நீ என்னைத் தேடி வந்தாகணும், புரிஞ்சதா?

​ஸ்ரீதிவ்யா : (கண் கலங்கி, தழுதழுத்த குரலில்) இல்ல லட்சுமி... என்னால முடியாது... நான் நாளைக்கு வர மாட்டேன். என்னை மன்னிச்சிடுங்க…

​'பீப்... பீப்...' என்று போன் துண்டிக்கப்பட்ட சத்தம் கேட்டது.

​போன் துண்டிக்கப்பட்ட அந்தச் சத்தம் ஸ்ரீதிவ்யாவின் காதுகளில் ஒரு வெடிமருந்தைப் போல வெடித்தது. அவளது கால்கள் பலவீனமாகி அப்படியே சமையலறைத் தரையின் மீது மண்டியிட்டுச் சரிந்தன. கையில் இருந்த போன் நழுவி விழுவது போல அவளது விரல்கள் மேலும் கீழும் நடுங்கின.

​ஸ்ரீதிவ்யா : (தனக்குள் துடித்துத் கதறியபடி) கடவுளே... நாளைக்குக் காலைல நான் மறுபடியும் ரவியைப் பார்க்கப் போகணுமா? நான் வாங்கிய அந்தப் பணம்தான் என் குடும்பத்தின் சவப்பெட்டியின் ஆணி போல என்னைச் சுத்தி வளைச்சிடுச்சு. என் சுமன் முகம் பார்க்க எனக்கு என்ன தகுதி இருக்கு? நான் ஒரு பாவி... செத்தே போயிருக்கலாம்!

​அவள் தன் கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டு கதறி அழுதாள். அந்த அழுகையின் சத்தம் வெளியே கேட்காதபடி தன் வாயை மற்றொரு கையால் அழுத்திக் கொண்டாள்.
​அப்போது, ஹாலில் இருந்து சுமனின் குரல் மெலிதாக ஒலித்தது.

​சுமன் : (தொண்டையைச் செருமியபடி, ஹாலிலிருந்து) ஸ்ரீதிவ்யா! யார் அது போன்ல? என்ன விஷயம்? ஏன் இவ்வளவு நேரமா சமையலறையில இருக்க?

​சுமனின் அந்த அன்பான குரல் சமையலறைக் கதவைத் தாண்டி ஸ்ரீதிவ்யாவின் காதுகளில் விழுந்ததும், அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு பயங்கரமான நடுக்கம் பற்றிக்கொண்டது. அவள் தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு, தரையில் அமர்ந்திருந்த நிலையை மாற்றி, சுவரில் கை தாங்கலாகப் பிடித்துக்கொண்டு நிமிர்ந்து நின்றாள். அவளது முகம் முழுவதும் பயமும் பீதியும் அப்பியிருக்க, அவள் கதவைத் திறக்க வாசல் பக்கமாகத் திரும்பினாள்.

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 19:

​நகரின் பரபரப்பான போக்குவரத்து நெரிசலையும், பிரதான சாலையின் தொடர்ச்சியான ஹார்ன் ஒலிகளையும் ஈடுகட்டும் வகையில் அந்த ஆடம்பரமான நட்சத்திர ஹோட்டலின் பிரதான கண்ணாடிக் கதவுகள் தானாக மூடிக்கொண்டன. அந்தத் தானியங்கி வெளிச்சமும் குளிர்ந்த ஏசியின் காற்றும் வெளியுலகின் சூட்டையும் புழுக்கத்தையும் ஒரே நொடியில் அடித்துத் துடைத்துவிட்டன. அந்த பிரம்மாண்டமான லாபியின் வெள்ளை மார்பிள் தரை மீது பதிக்கப்பட்ட மஞ்சள் நிற மறைமுக வெளிச்சம், அங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த மென்மையான வெல்வெட் சோபாக்களிலும், பளபளக்கும் கண்ணாடி மேசைகளிலும் நீண்ட நிழல்களைப் பரப்பியிருந்தது. அந்த இடத்தின் காற்று முழுவதும் விலையுயர்ந்த ரோஜா இதழ்களின் மெல்லிய வாசனையும், பிரெஞ்சு எஸ்பிரெசோ காபியின் கரும்புகையும் கலந்து ஒருவித ஆடம்பரமான கனவு உலகத்தை உருவாக்கியிருந்தது.
​அங்கே நுழைந்த லட்சுமி, தன் கையில் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்த கறுப்பு நிறத் தோல் கைப்பையை வலது தோளின் மீது சரிசெய்து கொண்டாள். அவளது காலில் அணிந்திருந்த ஹை ஹீல்ஸ் செருப்புகள் மார்பிள் தரையின் மீது படும்போது எழுப்பிய மெல்லிய 'கிளிக்... கிளிக்...' என்ற ஓசை அந்த அமைதியான சூழலில் தனித்து ஒலித்தது. அவளது உடல் அசைவுகளில் ஒரு வியாபாரியின் உறுதியும், எதையும் சாதித்துவிடலாம் என்ற திமிரும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன. அவள் அணிந்திருந்த கருப்பு நிறச் சேலை அந்த வெள்ளை மார்பிள் பின்னணியில் ஒரு கரும்புகை போலத் தெரிந்தது. அவளது முகம் ஒரு வியாபார வெற்றியைத் தந்த திருப்தியாலும், அடுத்தகட்ட இலக்கை நோக்கிச் செல்வதற்கான உற்சாகத்தாலும் லேசாக மலர்ந்திருந்தது. ஆனாலும், அந்தப் புன்னகையின் ஆழத்தில் ஒருவிதக் குரூரமான கணக்கீடும், தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அனைத்தையும் கொண்டுவந்துவிட்டதற்கான திமிரும் கலந்திருந்தன.

பிரைவேட் ரூம் வாசல்
​லட்சுமி லாபியின் வரவேற்பு மேசைக்கு அருகில் சென்று நின்றாள். அங்கிருந்த பெண் பணியாளர் அவளை மரியாதையுடன் தலைவணங்கி வரவேற்றார். லட்சுமி தான் செல்ல வேண்டிய பிரைவேட் ரூமின் எண்களைக் கூறினாள். உடனே அங்கிருந்த ஒரு இளம் ஓட்டல் ஊழியர் மிகப்பணிவுடன் முன்னால் நடந்து அவளுக்கு வழி காட்டி அழைத்துச் சென்றான். அவர்கள் இருவரும் அந்த ஆடம்பரமான ஹோட்டலின் நீண்ட காரிடாரில் நடந்தனர். காரிடாரின் சுவர்களில் பதிக்கப்பட்டிருந்த மெல்லிய விளக்குகள் அந்தப் பாதைக்கு ஒரு மங்கலான, அந்தரங்கமான வெளிச்சத்தைக் கொடுத்தன. சுற்றிலும் சோம்பேறித்தனமாக வளர்க்கப்பட்டிருந்த அழகுச் செடிகளும், தரையில் விரிக்கப்பட்டிருந்த விலையுயர்ந்த கம்பளமும் அந்த இடத்தின் அமைதியை மேலும் அடர்த்தியாக்கின.

​சில விநாடிகளுக்குப் பிறகு, 'V12' என்று தங்க நிறத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பிரைவேட் விஐபி சூட்டின் வாசலில் அவர்கள் வந்து நின்றனர். அந்த மரத்தாலான பிரம்மாண்டமான கதவு வெளியில் இருந்து பார்ப்பதற்கே மிகவும் பாதுகாப்பாகவும், அந்தரங்கமாகவும் இருந்தது. அந்த ஊழியர் மிக மென்மையாகக் கதவின் மீது தட்டினான். 'தொக்... தொக்... தொக்...' அந்தச் சத்தம் அந்த அமைதியான காரிடாரில் லேசாக எதிரொலித்தது.

​மறுநொடியே அந்த அறையின் கதவு உள்ளிருந்து திறக்கப்பட்டது. கதவைத் திறந்த ரவி, தனது முகத்தில் ஒரு திருப்தியான புன்னகையுடன் லட்சுமியை வரவேற்றான். அவன் அணிந்திருந்த வெளிநாட்டு பிராண்ட் சட்டை அவனது உடலோடு இறுக்கமாகப் பொருந்தியிருந்தது. அவனது காதுகளுக்கு அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த ஓட்டல் பணியாளர் ஒருவன் ஏற்கனவே அறையின் உள்ளே சில ஏற்பாடுகளைச் செய்துகொண்டிருந்தான்.

​ரவி : (உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன், லட்சுமியின் தோளை லேசாகத் தட்டியபடி) வா லட்சுமி... கரெக்டா சொன்ன நேரத்துக்கு வந்துட்ட. உள்ளே வா. உனக்காகத்தான் எல்லாரும் காத்துட்டு இருக்கோம்.

​லட்சுமி அந்த அறைக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தாள். அந்த அறைக்குள் நுழைந்தவுடன் ஒருவித போதையான வாசனை அவளது மூக்கைத் தாக்கியது. அறையின் மையத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த பெரிய வட்ட மேசையைச் சுற்றிலும் வசதியான லெதர் சோபாக்கள் போடப்பட்டிருந்தன. அந்த மேசையின் மீது விலையுயர்ந்த வெளிநாட்டு மது பாட்டில்களும், பளபளக்கும் படிகக் கிளாஸ்களும் வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன. அறையின் மூலையில் வைக்கப்பட்டிருந்த பெரிய மியூசிக் சிஸ்டத்திலிருந்து மிக மென்மையான, காதுகளைத் தடவும் ஜாஸ் இசை முழங்கிக்கொண்டிருந்தது.
​அங்கே சோபாவில் அமர்ந்திருந்த ரவியின் இரண்டு நெருங்கிய நண்பர்கள், லட்சுமி உள்ளே நுழைந்ததை ஆவலுடன் நிமிர்ந்து பார்த்தனர். அவர்கள் இருவரும் நகரின் பெரிய தொழிலதிபர்களும், ரவியின் வர்த்தகக் கூட்டாளிகளுமாவர். அவர்களின் முகங்களில் பணத்தின் மிச்சசொச்சமும், கேளிக்கையின் போதையும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன.

​ரவி : (லட்சுமியை தனது நண்பர்களுக்கு அறிமுகம் செய்யும் விதமாக) இவங்கதான் லட்சுமி. நான் உங்ககிட்ட சொன்னேனே... நம்ம பிசினஸ் சர்க்கிள்ல ரொம்ப முக்கியமானவர். இவங்க நினைக்கிற காரியம் கச்சிதமா முடியும்.

​ரவியின் நண்பன் (பிரகாஷ்) தன் கையில் இருந்த விஸ்கி கிளாஸை மேசையின் மீது வைத்துவிட்டு, லட்சுமியை ஒருவிதப் பார்வையோடு பார்த்தான்.

​பிரகாஷ் : (புன்னகையுடன்) ஓ... இவங்கதான் லட்சுமியா? ரவி உங்களைப் பத்தி ரொம்ப சிலாகிச்சுப் பேசியிருக்கார். இன்னைக்கு மாலை இந்த பார்ட்டி இவ்வளவு களைகட்டப் போகுதுன்னா அதுக்கு நீங்கதான் காரணம் போலிருக்கு.

​லட்சுமி அறையின் சூழலை ஒரு முறை கூர்ந்து கவனித்துவிட்டு, தன் உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு வியாபாரப் புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டாள். அவள் மிக நிதானமாகச் சென்று ரவிக்கு அருகில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தாள். அவளது கருப்பு நிறச் சேலை அந்த இடத்தின் மஞ்சள் வெளிச்சத்தில் மின்னியது.

​அறையில் இசை சற்று சத்தமாக ஒலிக்கத் தொடங்கியது. பணியாளர் வந்து எல்லோருக்கும் கிளாஸ்களை ஊற்றிவிட்டு வெளியேறினான். ரவி தன் கையில் இருந்த கிளாஸை எடுத்து ஒரு சிப் குடித்துவிட்டு, லட்சுமிக்கு மிக அருகில் தன் முகத்தைக் கொண்டு வந்தான். அவனது கண்களில் ஒருவிதக் கேளிக்கையான போதையும், பேராசையும் கொப்பளித்தன.

​ரவி : (ரகசியமான குரலில், ஆனால் உறுதியுடன்) சொல்லு லட்சுமி... ஸ்ரீதிவ்யா விஷயத்துல இப்போ என்ன நிலவரம்? நான் குடுத்த அட்வான்ஸ் பணம் அவளோட அக்கவுண்டுக்கு போயிடுச்சுனு சொன்ன. அவளை நான் நேரில் பார்க்கிற அந்தச் சந்திப்பை எப்போ ஏற்பாடு பண்ணப் போற? எனக்கு அந்த மென்மையான உடலை சீக்கிரமே என் கைக்குள் வச்சுக்கணும் போல தவிப்பு தாங்கல.

​லட்சுமி தன் இடது காலின் மீது வலது காலை ஏற்றி வைத்து அமர்ந்துகொண்டாள். அவள் தன் கையில் இருந்த காபி கப்பை எடுத்து ஒரு சியுப் குடித்துவிட்டு, மேசையின் மீது வைத்தாள். அவளது முகத்தில் ஒரு புத்திசாலித்தனமான வியாபாரியின் தீவிரத்தன்மை இருந்தது.

​லட்சுமி : ரவி... நீ ரொம்ப அவசரப்படுற. ஸ்ரீதிவ்யா இப்போதான் ஒரு பெரிய மனப்போராட்டத்துல இருந்து தப்பிச்சு, தன் கணவர்கிட்ட பொய் சொல்லி சமாளிச்சுக் கிடக்கிறா. அவளை ரொம்பவும் பிரஷர் பண்ணா மிரண்டு ஓடிடுவா. ஆனா கவலைப்படாத, நீ கொடுத்த பணம் அவளை என் கைக்குள் முழுமையா கொண்டு வந்துடுச்சு. நான் சொல்ற சரியான சமயத்துல உனக்கு அவளை நேரில் மீட் பண்றதுக்கான ஏற்பாட்டை நான் கச்சிதமா பண்ணித் தருவேன்.

​ரவி : (சத்தமாகச் சிரித்துவிட்டு) ஹாஹா... உனக்கு என்ன லட்சுமி கவலை? நான் என்னைக்கும் உன்னை ஏமாத்தினதுண்டா? நீ கேக்குற தொகையை விட நான் எப்பவுமே அதிகமாத்தான் கொடுத்திருக்கேன். உன்னோட பிசினஸ் பாலிசி எனக்குத் தெரியும். சரி, அது கிடக்கட்டும்... இன்னைக்கு நம்ம பார்ட்டியைச் செமயா என்ஜாய் பண்ணலாம்!

​அறையின் கதவுகள் உள்பக்கமாகச் சாத்தப்பட்டிருந்தன. வெளியே உலகத்தின் இரைச்சல்களிலிருந்து முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்ட அந்தப் பிரைவேட் ரூமில், மதுவும் இசையும் கேளிக்கையும் முழு வீச்சில் ஆரம்பமாகின. ரவியும் அவனது நண்பர்களும் லட்சுமியுடன் சேர்ந்து தங்களது சிரிப்பொலியால் அந்த அறையை நிரப்பினர். ரவியின் கண்கள் அந்த அறையின் சுவர்களை மீறி, ஸ்ரீதிவ்யாவின் உருவத்தைத் தன் கற்பனையில் ஓடவிட்டுக்கொண்டிருந்தன.

​ரவியின் நண்பர்கள் லட்சுமியிடம் தங்களது அடுத்தகட்டத் தேவைகளைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினர். லட்சுமி தன் புத்திசாலித்தனமான பேச்சாலும், அந்த வியாபார உலகத்தின் நுணுக்கங்களாலும் அவர்களைச் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டாள். அவள் நினைத்தால் எத்தகைய பெண்ணையும் இந்த வலையில் வீழ்த்த முடியும் என்ற திமிர் அவளது கண்களில் மின்னியது.
​அறையின் மையத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த மேசையைச் சுற்றிலும் நான்கு பேரும் சோபாவில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும் அந்தத் தருணம், வெளியே வரவிருக்கும் ஒரு பெரிய புயலுக்கான அமைதியாக இருந்தது. ஸ்ரீதிவ்யாவின் அமைதியான குடும்ப வாழ்க்கையை அழிக்கக்கூடிய அந்தப் பேராசையின் கணக்கீடுகள் அங்கே மிகச் சரியாகத் திட்டமிடப்பட்டுக்கொண்டிருந்தன.

[Devayani rasigan]

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 20:

​அறையின் மையத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த பெரிய வட்ட மேசையைச் சுற்றிலும் போடப்பட்டிருந்த லெதர் சோபாக்களில் அந்த இரவு நேரக் கேளிக்கையின் போதை மெல்லச் செறிந்து பரவிக்கொண்டிருந்தது. வெளியே நகரின் பிரதான சாலைகளில் வாகனங்களின் சத்தமும், தூரத்து விளக்குகளின் மங்கலான ஒளியும் அந்த ஆடம்பரமான ஹோட்டலின் இரட்டைடு கண்ணாடிக் கதவுகளுக்கு அப்பால் முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டிருந்தன. அறைக்குள் ஏசியின் குளிர்ந்த காற்று விலையுயர்ந்த ரோஜா இதழ்களின் வாசனையையும், வெளிநாட்டு விஸ்கியின் நெடியையும் சுமந்து கொண்டு மெதுவாகச் சுழன்றது. மூலையில் வைக்கப்பட்டிருந்த பெரிய மியூசிக் சிஸ்டத்திலிருந்து வெளிவந்த ஜாஸ் இசையின் மெல்லிய நரம்புகள் அந்த அறையின் சுவர்களில் பட்டுத் திரும்பின.

​அங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த காபி டேபிளின் மீது வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த படிகக் கிளாஸ்களில் பழுப்பு நிற மது லேசாக அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. ரவியின் கண்கள் சற்றுச் சிவந்திருந்தன; அவனது தோள்களின் இறுக்கம் தளர்ந்து, முகத்தில் ஒருவித ஆதிக்க வெறியும் கேளிக்கையின் போதையும் முழுமையாகப் படர்ந்திருந்தன. அவனுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த லட்சுமி, தன் கருப்பு நிறச் சேலை முந்தானையை லேசாகச் சரிசெய்துகொண்டே, தனது இடது காலின் மீது வலது காலை ஏற்றி வைத்து அந்தச் சூழலை ஒரு புன்னகையுடன் அவதானித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது கண்கள் அந்த அறையின் ஒவ்வொரு அசைவையும், அங்கே அமர்ந்திருந்த ஆண்களின் மன ஓட்டங்களையும் ஒரு வியாபாரியின் துல்லியத்துடன் அளவிட்டுக்கொண்டிருந்தன.

​பார்ட்டியின் ஆரவாரம் சற்று அமைதியான அந்தத் தருணத்தில், ரவி தன் அருகில் அமர்ந்திருந்த லட்சுமியை நோக்கித் தன் உடலைச் சாய்த்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று விலையுயர்ந்த பெர்ஃப்யூமின் வாசனையுடன் லட்சுமியின் காது மடலைத் தொட்டது. அவனது கண்கள் அந்த அறையின் பின்பக்கமாக இருந்த அந்தரங்கமான படுக்கையறையின் கதவை நோக்கின.

​ரவி : (உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன், லட்சுமியின் காதோரம் ரகசியமான குரலில்) லட்சுமி... ரொம்ப நேரமாச்சு. நம்ம இப்போ அந்தப் பெட்ரூம்குள்ள வரலாமா? அங்கே இன்னும் கொஞ்சம் தனியா பேசலாம்... உனக்கு என்ன தோணுது?

​அவனது குரலில் இருந்த அந்த நேரடியான அழைப்பும், பேராசையும் லட்சுமிக்கு எந்தவிதமான ஆச்சரியத்தையும் தரவில்லை. அவள் தன் உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு மெல்லிய, வியாபாரப் புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டாள். அவள் அந்த அறையின் சூழலையும், ரவியின் மனநிலையையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டதற்கான திமிருடன் அவனது கண்களை நேராகப் பார்த்தாள்.

​லட்சுமி : (நிதானமான குரலில், ஆனால் ஒரு கவர்ச்சியான தொனியுடன்) என்ன ரவி இவ்வளவு சீக்கிரம் அவசரப்படுற? இன்னும் பார்ட்டி ஸ்டார்ட் ஆகி கொஞ்ச நேரம்தானே ஆகுது? ஆனா... நீ ஆசைப்பட்டா மறுக்க முடியுமா? வா போலாம்.

​அவள் எழ으வதற்காகத் தன் கையை ஊன்றிய அந்த விநாடி, அந்த அறைக்குள் சற்றுக் தள்ளி அமர்ந்திருந்த ரவியின் நண்பன் ராஜேஷ் தனது கிளாஸை மேசையின் மீது வைத்துவிட்டு உரக்கச் சிரித்தான்.

​ராஜேஷ் தன் கையில் இருந்த விஸ்கி கிளாஸை மேசையின் மீது 'தொங்' என்று வைத்துவிட்டு, தன் உடலை நிமிர்த்தி அவர்களைப் பார்த்தான். அவனது முகத்தில் பணத்தின் திமிரும், கேளிக்கையின் போதையும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன. அவன் ரவியையும் லட்சுமியையும் ஒரு விகடமான பார்வையுடன் முறைத்தான்.
​ராஜேஷ் : (உரத்த சிரிப்புடன், கையைத் தட்டியபடி) என்ன ரவி... நீ மட்டும் லட்சுமியைத் தனியா பெட்ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போறதைக் கவனிச்சுக் கிட்டேதான் இருக்கேன். இப்படித் தனியா கபளீகரம் பண்றது தப்பு இல்லையா? ஏன்... நானும் உங்களோட அந்த ரூமுக்கு வரலாமா?

​அவனது அந்த வார்த்தைகள் அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளிவந்தன. ரவியின் முகத்தில் ஒரு நொடி லேசான எரிச்சல் நிழலாடியது. அவன் தன் காதலையும் அந்தரங்கத்தையும் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்பாத ஒரு வகையான சுயநலமிக்க ஆதிக்க மனநிலையில் இருந்தான். ஆனால், அதே நேரத்தில் லட்சுமி அந்தச் சூழ்நிலையைச் சற்றும் சஞ்சலமின்றி எதிர்கொண்டாள்.

​ரவி : (கொஞ்சம் விறைப்பான குரலில், ராஜேஷிடம்) டேய் ராஜேஷ்... என்ன பேச்சு இது? நாங்க கொஞ்சம் பேசணும். நீ அங்கே என்ன பண்ணப் போற? அப்புறம் பேசிக்கலாம்.

​லட்சுமி ரவியின் கையை மெதுவாகத் தொட்டுத் தடுத்துவிட்டு, தன் முகத்தில் ஒரு விரிந்த புன்னகையை வரவழைத்துக்கொண்டாள்.

அவளுக்குத் தெரியும்; இந்த வியாபார உலகத்தில் பணமும் கேளிக்கையும் ஒருங்கே சேரும்போது எல்லைகள் எப்படி உடையும் என்று. அவள் ராஜேஷைப் பார்த்துக் கண் சிமிட்டினாள்.

​ராஜேஷ் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்ட மற்றொரு நண்பரான ஆகாஷ், தன் சோபாவில் சாய்ந்திருந்த நிலையிலிருந்து சட்டென நிமிர்ந்து அமர்ந்தான். அவனது கண்கள் ஒருவிதக் கேளிக்கையான போதையால் மங்கியிருந்தன. அவனும் உடனடியாக எழுந்து தன் இருக்கையை விட்டு நகர்ந்து அவர்களின் அருகில் வந்தான்.

​ஆகாஷ் : (உற்சாகமான குரலில், சிரித்தபடியே) டேய் ராஜேஷ் சொன்னதுல என்ன தப்பு ரவி? நீ மட்டும் தனியா என்ஜாய் பண்றதுல நியாயம் இல்லை. ராஜேஷ் வரான்னா... நானும் வரேன்! Me too! நாங்களும் சேர்ந்து அந்த பெட்ரூம்ல இன்னைக்கு ராத்திரி செமயா கலக்கலாம்! என்ன சொல்ற லட்சுமி?

​ரவியின் முகம் இப்போது முழுமையாக இறுகிப்போனது. அவன் தன் நண்பர்களின் இந்தத் திடீர் ஊடுருவலை எதிர்பார்க்கவில்லை. லட்சுமி தனக்கு மட்டுமே உரியவள் என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் இருந்ததால், நண்பர்களின் அந்தப் பேச்சு அவனுக்கு ஒருவித ஆத்திரத்தைத் தந்தது. அவன் தனது கண்களால் நண்பர்களை முறைத்தான்.

​ரவி : (பற்களைக் கடித்தபடி, கோபமான குரலில்) டேய் என்னடா பண்ணிட்டு இருக்கீங்க? கொஞ்சம் மரியாதை முக்கியம்…

​ஆனால் லட்சுமி ரவியின் தோளைத் தொட்டு அவனை அமைதிப்படுத்தினாள். அவளது முகத்தில் ஒரு புத்திசாலித்தனமான வியாபாரியின் கணக்கீடு ஓடியது. அவளுக்குத் தெரியும்; ரவியும் அவனது நண்பர்களும் இந்த கேளிக்கையில் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு ஈடுபா காட்டுகிறார்களோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அவளது லாபமும் கமிஷனும் பெருகும் என்று. ஒழுக்கத்தின் எல்லைகளை எோன்றோ கடந்துவிட்ட அவளுக்கு, இந்த கூட்டு கேளிக்கை ஒரு பொருட்டே அல்ல.

​லட்சுமி : (உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன், ரவியைப் பார்த்தபடி) விடு ரவி... ஏன் இவ்வளவு டென்ஷன் ஆகுற? நண்பர்கள் எல்லாரும் சேர்ந்துதானே ஜாலியா இருக்கோம். அவங்களும் வரட்டுமே... தப்பில்லை.


​லட்சுமியின் அந்தச் சம்மத வார்த்தைகள் ரவியின் எதிர்ப்பை முழுமையாகத் தரைமட்டமாக்கின. ரவி ஒரு দীর্ঘ மூச்சை வெளிவிட்டுவிட்டு, தன் நண்பர்களைப் பார்த்துக் கேவலமாகச் சிரித்தான். அந்த அறை முழுவதும் அவர்களின் சிரிப்பொலியும் மதுவின் நாற்றமும் இன்னும் பலமாக நிரம்பின.
​நான்கு பேரும் அந்த பிரைவேட் ரூமிலிருந்து நகர்ந்து, அதற்குள் இருந்த பிரம்மாண்டமான அந்தரங்க படுக்கையறைக்குள் ஒன்றாக நுழைந்தனர். அறைக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தவுடன், அங்கிருந்த மென்மையான மஞ்சள் நிற மறைமுக விளக்குகள் அவர்களின் மேல் விழுந்தன. பெரிய மெத்தை விரிக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் படுக்கையறையின் காற்று முழுவதும் ஒருவிதப் போதையும் ஆடம்பரமும் கலந்து நின்றன.

​ரவி, லட்சுமி, ராஜேஷ் மற்றும் ஆகாஷ் ஆகிய நான்கு பேரும் அந்த அறைக்குள் நுழைந்தவுடன், ரவி தனது கைகளால் படுக்கையறையின் கதவை உள்பக்கமாகப் பலமாக இழுத்துச் சாத்தினான்.

​'தொப்...'

என்ற ஒலியுடன் கதவு மூடப்பட்டு, வெளியில் இருந்த உலகத்திலிருந்து அவர்கள் முற்றிலுமாகத் துண்டிக்கப்பட்டனர்.

​வெளியே இரவு நேரத்து அமைதி அந்த ஹோட்டலின் காரிடாரில் நிலவ, அந்த அறைக்குள்ளோ எல்லை மீறிய கேளிக்கையின் முதல் அடியும், வரவிருக்கும் பேராபத்துக்கான ஏற்பாடுகளும் முழு வீச்சில் தொடங்கின. அதே நேரத்தில், இந்த உலகத்தின் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லாமல், அடுத்த நாள் விடியலில் தனக்காகக் காத்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான நரகத்தை அறியாமல் ஸ்ரீதிவ்யா தன் வீட்டில் ஆழ்ந்த தூக்கத்திலோ அல்லது விழித்திருக்கும் தவிப்பிலோ உறைந்திருந்தாள்.

[intrested]

நிச்சயம் உங்கள் அப்டேட் வேண்டும்

[zacks]

அப்டேட் போடவும்...கதை மிகவும் வேகமாக நகர்கிறது...

[rampriya111333]

Unexpected twist add ஆகிட்டே போகுது.இந்த கதையை முழுமையாக எழுதினால் இந்த websiteன் சிறந்த கதையாகவும்,'திரும்புடி பூவை வைக்கனும்' போன்ற கதையை விட சிறந்த கதையாகவும் வர வாய்ப்புகள் உள்ள சிறந்த அடித்தளம் அமைந்துவிட்டது.

ரவி ஒருவன் ஒரு முறை தொட்டதற்கே நடங்கி கொண்டிருக்கிறாள் நம் நாயகி.முப்பரிமாண சங்கமம் நடப்பதை பார்த்தாலே மயங்கி விடுவாளே.

மற்றும் இந்த விபச்சார உலகம் அவளை எப்படி எல்லாம் சப்ப வைத்து,நக்க வைத்து,உரிய வைத்து விபச்சார உலக ராணி ஆக மாற்றி பிற் காலத்தில் இன்னோரு லஷ்மி ஆக்குமா .

ஒரே ஒரு கோரிக்கை: நீங்கள் அடுத்த பதிவை update செய்யும் தேதியை சொல்லி விடுங்கள்.ஒவ்வோரு ஞாயிறு மட்டும் பதிவிட்டால் மட்டும் கூட பொதும்.ஒவ்வோரு பதிவிலும் ஒரு செக்ஸ் வருவது போல் அமைத்திடுங்கள்.

[RaviKumar3026]

Story going nicely

[raasug]

அத்தியாயம் 11 முதல் 20 வரை ஒரே மூச்சில் வாசித்தேன். காரணம் கதை அவ்வளவு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. ஸ்ரீ திவ்யா ஒரு குடும்பத்து பெண் 4 திசைகளிலும் இருந்து வரும் தாக்குதல்களை சமாளித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.  ஒரு புறம் கணவன், அடுத்தது கணவனின் நண்பன் குரு, 3 வது லட்சுமி, 4 வது ரவி ! அவள் நிலை பரிதாபமாகத் தான் இருக்கிறது.

இப்போது ரவி யின் வியாபார கூட்டாளிகளான ஆகாஷ் மற்றும் ராஜேஷ் கதையில் வந்திருக்கிறார்கள். இன்று நடக்கப் போகும் பார்ட்டியில், லட்சுமி இந்த 3 ஆண்களுக்கும் பருவ விருந்தாகப் போகிறாள்.   அவளுக்கு இது புதிய அனுபவம் இல்லை.

ஆனால் இதே போல்  இந்த புது நண்பர்கள் ஸ்ரீ திவ்யா வை யும் எதிர்பார்த்தால் ... ?

ரவி ஸ்ரீ திவ்யா வின் வங்கி கணக்கு மூலம் அனுப்பிய தொகை ஒரே ஒரு பருவ விருந்துக்கு மட்டுமே என்று திவ்யா நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். ஆனால் லட்சுமி இந்த 2 பணக்கார புது நபர்களையும் பார்த்து விட்டாள்.

அவளது கணக்கு இந்த ஒரு நபர் ரவி தவிர மற்ற 2 பேருக்கும்  ஸ்ரீ திவ்யா வை ஒரு முறை தர்ம தரிசனம் காட்டலாமே என்று இருக்கும். ஆனால் அது ஸ்ரீ திவ்யா வுக்கு பெரிய அதிர்ச்சியாக இருக்குமே !

பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் ! அத்தியாயங்கள் கூட கூட சுவாரஸ்யமும் கூடுகிறது ! அடுத்த பாகத்தை சீக்கிரமே தொடருங்க !

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 21:

​அறையின் உள்ளே போடப்பட்டிருந்த மறைமுகமான மஞ்சள் நிற விளக்குகளின் வெளிச்சம், அந்தப் பெரிய மெத்தையின் மீது நீண்ட நிழல்களைப் பரப்பியிருந்தது. வெளியே இருந்த உலகின் பரபரப்பும், நெடுஞ்சாலைகளில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வாகனங்களின் இரைச்சலும் அந்தத் தடிமனான இரட்டைடு கண்ணாடிக் கதவுகளுக்கு அப்பால் முற்றிலுமாகத் துண்டிக்கப்பட்டுவிட்டன. அந்த அறைக்குள் ஏசியின் குளிர்காற்று விலையுயர்ந்த வெளிநாட்டுப் பெர்ஃப்யூமின் நெடியையும், விஸ்கியின் மணத்தையும் சுமந்துகொண்டு மிக மெதுவாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. மூலையில் இருந்த மியூசிக் சிஸ்டத்திலிருந்து வெளிவந்த ஜாஸ் இசையின் மெல்லிய நரம்புகள் அந்த அறையின் சுவர்களில் பட்டுத் திரும்பின.

​அந்தப் படுக்கையறையின் நடுவே, ரவி, லட்சுமி, ராஜேஷ் மற்றும் ஆகாஷ் ஆகிய நால்வரும் ஒருவரையொருவர் நெருக்கமாகச் சூழ்ந்து நின்றுகொண்டிருந்தனர். அந்த அறையின் காற்று முழுவதும் ஒருவிதமான போதையும் எதிர்பார்ப்பும் அடர்த்தியாகக் கலந்திருந்தது. ரவியின் கண்கள் கேளிக்கையின் போதையால் சிவந்திருந்தன; அவனது தோள்களின் இறுக்கம் தளர்ந்து, முகத்தில் ஒருவித ஆதிக்க வெறியும் உரிமைக் கொண்டாட்டமும் முழுமையாகப் படர்ந்திருந்தன. அவனுக்கு அருகில் நின்றுகிருந்த லட்சுமி, தன் கருப்பு நிறச் சேலை முந்தானையை லேசாகச் சரிசெய்துகொண்டே, தனது உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு புன்னகையுடன் அந்தச் சூழலை அவதானித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது கண்கள் அந்த அறையின் ஒவ்வொரு அசைவையும், அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த ஆண்களின் மன ஓட்டங்களையும் ஒரு வியாபாரியின் துல்லியத்துடன் அளவிட்டுக்கொண்டிருந்தன.

​பர்ட்டியின் ஆரவாரம் சற்று அமைதியான அந்தத் தருணத்தில், ரவி தன் அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த லட்சுமியை நோக்கித் தன் உடலைச் சாய்த்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று விலையுயர்ந்த பெர்ஃப்யூமின் வாசனையுடன் லட்சுமியின் காது மடலைத் தொட்டது. அறைக்குள் இருந்த அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவர்களின் முகங்கள் மிக நெருக்கமாக இணைந்திருந்தன.

​ரவி தனது வலது கையால் லட்சுமியின் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்துத் தன் உடலோடு சேர்த்து இறுக்கினான். அவனது பார்வை அவளது உதடுகளின் மீதே நிலைத்திருந்தது. எந்தவிதமான முன்னறிவிப்பும் இன்றி, ரவி தன் முகத்தை உயர்த்தி லட்சுமியின் உதடுகளைத் தன் உதடுகளால் அழுத்தமாகப் பற்றினான். அந்த லிப் கிஸ் (Lip Kiss) மிகவும் ஆழமானதாகவும், அவனது கட்டுப்பாடற்ற போதையின் வெளிப்பாடாகவும் இருந்தது.
​லட்சுமி அந்த எதிர்பாராத முத்தத்தில் ஒரு விநாடி தன் கண்களை மூடினாள். அவளது உடல் அந்தத் தொடுதலில் லேசாகச் சிலிர்த்தது. அவளுக்குத் தெரியும்; இந்த வியாபார உலகத்தில் பணமும் கேளிக்கையும் ஒருங்கே சேரும்போது எல்லைகள் எப்படி உடையும் என்று. அவள் ரவியின் அந்த முத்தத்திற்கு எந்தவிதத் தடையும் சொல்லாமல், தன் கைகளை அவனது தோள்களின் மீது மெதுவாகப் போட்டுக் அந்தப் போதையை அவனுடன் சேர்ந்து உள்வாங்கிக்கொண்டாள். அவளது உதடுகள் ரவியின் உதடுகளுடன் இணைந்து அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளிப்படுத்தின.

​ரவியும் லட்சுமியும் அந்த ஆழமான முத்தத்தில் லயித்து நின்றுகொண்டிருந்த அந்தத் தருணம், அறைக்குள் சற்றுக் தள்ளி நின்று அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ராஜேஷின் பொறுமையைச் சோதித்தது. ராஜேஷின் முகத்தில் பணத்தின் திமிரும், கேளிக்கையின் போதையும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன. அவன் தன் கையில் இருந்த கிளாஸை அங்கிருந்த மேசையின் மீது வைத்துவிட்டு, மெதுவாக நடந்து அவர்களின் அருகில் வந்தான்.

​ரவி லட்சுமியிடமிருந்து தன் உதடுகளைப் பிரித்து, மூச்சை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த விநாடியில், ராஜேஷ் சற்றும் தாமதிக்காமல் லட்சுமியின் மறுபக்கத்திற்குச் சென்றான். அவனது கண்கள் ஒருவித விகடமான பார்வையுடன் லட்சுமியின் முதுகின் மீது நிலைத்தன.

​ராஜேஷ் : (குறும்புச் சிரிப்புடன், தன் கைகளை நீட்டியபடி) என்ன ரவி... நீ மட்டும் லட்சுமியோட உதடுகளைக் கபளீகரம் பண்றதுல என்ன நியாயம்? எனக்கும் கொஞ்சம் பங்கு இருக்கணும் இல்லையா?

​பேசிக்கொண்டே ராஜேஷ் தன் முகத்தை லட்சுமியின் பின்புறத்திற்குக் கொண்டு சென்றான். அவனது மூச்சுக்காற்று லட்சுமியின் கருப்பு நிறச் சேலைக்குப் பின்னால் இருந்த அவளது திறந்த முதுகின் தோலைத் தொட்டது. ராஜேஷ் தன் உதடுகளை லட்சுமியின் மென்மையான முதுகில் ஆழமாகப் பதித்து ஒரு முத்தத்தைக் கொடுத்தான்.
​(Kiss on the back) அந்தத் தொடுதல் லட்சுமியின் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சார அதிர்ச்சி போலப் பரவியது. அவள் திடுக்கிட்டு லேசாக முன்னோக்கிச் சரிய முயன்றாள், ஆனால் ரவி அவளது இடுப்பை விடாமல் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தான். லட்சுமி தன் தலையைச் சாய்த்து ராஜேஷைப் பார்த்தாள்; அவளது முகத்தில் ஒரு புன்னகை மலர்ந்தது. அவள் ராஜேஷின் அந்தச் செய்கையை எந்தவிதத் தயக்கமும் இன்றி ஏற்றுக்கொண்டாள்.

​ராஜேஷ் லட்சுமியின் முதுகில் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கும் அந்த விறுவிறுப்பான கணத்தில், அறையில் நின்றுகொண்டிருந்த மற்றொரு நண்பரான ஆகாஷ் தன் இருக்கையை விட்டுச் சட்டென நகர்ந்து அவர்களின் அருகில் வந்தான். அவனது கண்கள் ஒருவிதக் கேளிக்கையான போதையால் முற்றிலும் மங்கியிருந்தன. அவனும் உடனடியாக எழுந்து வந்து லட்சுமியின் மறுபக்கமாகக் குனிந்தான்.

​ஆகாஷ் : (உற்சாகமான குரலில், சிரித்தபடியே) டேய் ராஜேஷ் மட்டும் தனியா என்ஜாய் பண்றதுல நியாயம் இல்லை. எனக்கும் அந்த அதிர்ஷ்டம் வேணும்! Me too!

​ஆகாஷ் தன் முகத்தைக் கீழே தாழ்த்தி, லட்சுமியின் கீழ் உடலின் பக்கவாட்டில், அதாவது அவளது சூத்துப் பகுதியில் தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான். அவன் தன் உதடுகளால் லட்சுமியின் சேலைக்குள்ளும் இடுப்புப் பகுதிக்கு அருகிலும் முத்தமிடத் தொடங்கினான்.
​மூன்று பேரும் ஒரே நேரத்தில் லட்சுமியைச் சூழ்ந்துகொண்டு அவளது உடலின் வெவ்வேறு பாகங்களில் எல்லை மீறி முத்தமிட்டுப் போதையை உச்சத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

ரவி உதடுகளில் முத்தமிட, ராஜேஷ் முதுகில் முத்தமிட, ஆகாஷ் சூத்தில் தன் தொடுதலைப் பதித்தான். அந்த அறையின் காற்று முழுவதும் அவர்களின் மூச்சொலியும், ஜாஸ் இசையின் மெல்லிய ஓசையும் மட்டுமே நிறைந்திருந்தன.

​லட்சுமி இந்தச் சூழ்நிலையில் எந்தவிதமான எதிர்ப்பும் தெரிவிக்கவில்லை. மாறாக, அவள் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, அந்த மூன்று ஆண்களின் தொடுதல்களையும் போதையுடன் ரசிக்கத் தொடங்கினாள். அவளது புத்திசாலித்தனமான வியாபாரக் கணக்கீடு அந்த இடத்தில் முற்றிலும் மறைந்து, அவள் முழுமையாக அந்த எல்லை மீறிய கேளிக்கைக்கு அடிபணிந்திருந்தாள்.

​அறை முழுவதும் போதையும் முத்தங்களும் அரங்கேறிக்கொண்டிருந்த அந்த வேளையில், நால்வரும் நேரத்தை முற்றிலும் மறந்துவிட்டனர். ரவியும், லட்சுமியும், ராஜேஷும், ஆகாஷும் அந்த அந்தரங்க அறையில் எல்லை மீறிய முத்தக் கேளிக்கையில் திளைத்திருந்தனர். வெளியே இரவு நேரத்து அமைதி அந்த ஹோட்டலின் காரிடாரில் நிலவ, அந்த அறைக்குள்ளோ மனிதர்களின் அடிப்படை ஆசைகளும் பேராசைகளும் முழு வீச்சில் வெடித்துச் சிதறிக்கொண்டிருந்தன.

​அதே நேரத்தில், இந்த உலகத்தின் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லாமல், அடுத்த நாள் விடியலில் தனக்காகக் காத்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான நரகத்தை அறியாமல் ஸ்ரீதிவ்யா தன் வீட்டில் ஆழ்ந்த தூக்கத்திலோ அல்லது விழித்திருக்கும் தவிப்பிலோ உறைந்திருந்தாள். லட்சுமி அங்கே இத்தகைய ஒழுக்கக்கேடான கேளிக்கைகளில் மூழ்கியிருக்கும் அதேவேளையில், மறுபுறம் ஸ்ரீதிவ்யாவின் வாழ்க்கையில் அடுத்த நாள் என்ன மாதிரியான பேராபத்து வெடிக்கப் போகிறது என்பதை அந்த மௌனமான இரவும் அறியாது.

அறைக்குள் மெல்லிய ஆரஞ்சு நிற விளக்கு வெளிச்சம் மங்கலாகப் பரவியிருந்தது. ஜன்னல் வழியே வெளியே சென்னை நகரத்தின் தூரத்து வாகன இரைச்சலும், ஏசியின் முனகும் சத்தமும் மட்டும் அந்த அமைதியான அறையின் குளிர்ச்சியான சூழ்நிலையைக் குலைக்காமல் தாளம் போட்டன. அறையில் போதையும் காதலும் கலந்த ஒருவித இறுக்கமான இச்சை சூழ்ந்திருந்தது.

​ஆகாஷ் லட்சுமியின் அருகில் குனிந்து அவளது சூத்துப் பகுதியில் தன் உதடுகளைப் பதித்து தீவிரமாக முத்தமிட்டு ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று லட்சுமியின் மெல்லிய உடையின் மீது பட்டு அவளை மேலும் உசுப்பியது.

​லட்சுமி : ஆஆகாஷ்... என்ன பண்றீங்க…

​ஆகாஷ் : உன் உடம்புல இருக்கிற ஒவ்வொரு அணுவும் என்னை இழுக்குது லட்சுமி... சும்மா இருக்க முடியல…

​ராஜேஷ் மெல்லிய சிரிப்புடன் சோபாவில் சாய்ந்து கொண்டு இக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் போதையின் உச்சத்தில் மினுமினுத்தன.

​ராஜேஷ் : ஆகாஷ் விடாமல் தொடர்... அவளுக்கு அதுதான் பிடிச்சிருக்கு பாரு…

​ரவி அருகில் நின்றுகொண்டு தன் கைகளைக் கோர்த்துக்கொண்டு அந்தச் சூழலை ஒரு மகா மகாராஜாவைப் போல ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது முகத்தில் ஆதிக்க வெறியும் காமமும் வழிந்தன.

​அறையின் அந்த மெல்லிய வெளிச்சத்தில் ஆகாஷ் லட்சுமியின் சூட்டை மிகவும் ரசித்து முத்தம் கொடுத்து அவளது உணர்வைத் தூண்டிக் கொண்டிருந்தான். லட்சுமியின் தொடைப்பகுதி நடுங்கியது. போதையின் வெளிப்பாடான முனகல்களும் மூச்சிரைப்பும் அறை முழுவதும் எதிரொலித்தன.

​லட்சுமி : ஹூம்... முடியல... என்னால தாங்க முடியல... விடுங்கடா…

​ஆகாஷ் : ஏன் விடணும்? இன்னைக்கு நம்ம ராத்திரி... யாருக்காகவும் நிறுத்த முடியாது…

​ஆகாஷ் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே, லட்சுமி போதையின் ஆழத்தில் தன் உடல் நிலையை மாற்றி முன்னங்கி (lean forward) நின்றாள். அந்த நிலையில் அவளது உடலின் வளைவுகள் இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

​ரவியும் மற்றவர்களும் லட்சுமியின் அந்த நிலைக்கு ஏற்ப அவளது உடலின் வளைவுகளை முழுமையாக நுகர்ந்து களித்தனர். போதையும் இச்சையும் எல்லை மீறிச் சென்றுகொண்டிருந்தது. லட்சுமி அதற்கு முழுமையாக ஒத்துழைத்து தன் கண்களை மூடிக் கொண்டாள்.

​ரவி : அடேய்... பாருடா அவ நிக்கிற அழகை... இன்னைக்கு உன்னை சும்மா விடப்போறது இல்ல லட்சுமி…

​லட்சுமி : ரவி... நீங்க ரொம்ப கெட்டவங்க... ஆனா... எனக்கு இது பிடிச்சிருக்கு…

​ராஜேஷ் : கெட்டவனா இருந்தா என்னடி? இன்னைக்கு இந்த ரூம்ல நம்ம ராஜ்ஜியம் மட்டும்தான்…

​லட்சுமி முன்னங்கி நிற்கும் அந்த கோலத்தில், ரவி அவளுக்கு மிக அருகில் நெருங்கி வந்தான். அறைக்குள் எழும் போதை மிகுதியான மூச்சொலி அவர்களின் காதுகளில் மட்டும் கேட்டது. ரவி தனது வெறியைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் வகையில் கைகளை நீட்டினான்.

​ரவி தனது கைகளால் லட்சுமியின் மார்பகங்களை ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்துப் பற்றிக் கசக்கத் தொடங்கினான்.

​லட்சுமி : ஆஆஹ்... ரவி... வலிக்குது... ஆனா... அஹ்ஹ்…

​ரவி தனது வெறி அடங்காமல் லட்சுமியின் முலைகளை இறுக்கிப் பிசைந்தான். ஜாக்கெட்டின் துணி அவனது கரங்களுக்குள் சிக்கிச் சுருங்கியது. லட்சுமி தனது தலையைப் பின்னோக்கிச் சாய்த்துப் பெருமூச்சு விட்டாள்.

​ரவி : பிடிச்சிருக்கா லட்சுமி? இதான் உனக்கு நான் கொடுக்கிற கிப்ட்...
​லட்சுமி : ஹூம்... போதும்... இன்னும் கொஞ்சம்…

​ரவி லட்சுமியின் முலைகளை ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்துப் பிசைந்து கொண்டிருக்க, நண்பர்கள் அதை உற்சாகமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அறை முழுவதும் போதை சூழ்ந்திருந்தது. இந்த எல்லை மீறிய கேளிக்கை நால்வருக்கும் மத்தியில் அடுத்ததாக என்ன மாதிரியான உச்சக்கட்ட நிலையை எட்டப் போகிறது என்ற கேள்வி அங்கிருந்த ஒவ்வொருவரின் கண்களிலும் பிரதிபலித்தது.

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 11 முதல் 20 வரை ஒரே மூச்சில் வாசித்தேன். காரணம் கதை அவ்வளவு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. ஸ்ரீ திவ்யா ஒரு குடும்பத்து பெண் 4 திசைகளிலும் இருந்து வரும் தாக்குதல்களை சமாளித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.  ஒரு புறம் கணவன், அடுத்தது கணவனின் நண்பன் குரு, 3 வது லட்சுமி, 4 வது ரவி ! அவள் நிலை பரிதாபமாகத் தான் இருக்கிறது.

இப்போது ரவி யின் வியாபார கூட்டாளிகளான ஆகாஷ் மற்றும் ராஜேஷ் கதையில் வந்திருக்கிறார்கள். இன்று நடக்கப் போகும் பார்ட்டியில், லட்சுமி இந்த 3 ஆண்களுக்கும் பருவ விருந்தாகப் போகிறாள்.   அவளுக்கு இது புதிய அனுபவம் இல்லை.

ஆனால் இதே போல்  இந்த புது நண்பர்கள் ஸ்ரீ திவ்யா வை யும் எதிர்பார்த்தால் ... ?

ரவி ஸ்ரீ திவ்யா வின் வங்கி கணக்கு மூலம் அனுப்பிய தொகை ஒரே ஒரு பருவ விருந்துக்கு மட்டுமே என்று திவ்யா நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். ஆனால் லட்சுமி இந்த 2 பணக்கார புது நபர்களையும் பார்த்து விட்டாள்.

அவளது கணக்கு இந்த ஒரு நபர் ரவி தவிர மற்ற 2 பேருக்கும்  ஸ்ரீ திவ்யா வை ஒரு முறை தர்ம தரிசனம் காட்டலாமே என்று இருக்கும். ஆனால் அது ஸ்ரீ திவ்யா வுக்கு பெரிய அதிர்ச்சியாக இருக்குமே !

பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் ! அத்தியாயங்கள் கூட கூட சுவாரஸ்யமும் கூடுகிறது ! அடுத்த பாகத்தை சீக்கிரமே தொடருங்க !

Thanks

[raasug]

Thanks

அருமையான இந்த கதையை தொடருங்க ! வாசகர்கள் அவசியம் வருவார்கள் !

[Devayani rasigan]

[Tamilmathi]

Enn nanba ,
kathai nallathan poguthu
Oru kathai pickup aga konjam time edukum avothan...
Unga story category romancenu irukku ,
Adultlery mathina nalla irukum ....

Na onnu solrendran ithu ennoda pov mattum than ,,,

Ithu unga story neeinga enna venalum pannalam ana ,,,
Padicha sila peru enna pannunga ,,,
Continuous ninga free irukum podhu update pannuinga

Kandipa story reach agakum....

[Raju@Vijay]

unga kadhai la entha koraium illa konjam lines la gap vitu update pannunga dude

sridivya oru pakkam gundu veetu polamah venamah yosikraa feel ava situation avala

lakshmi mulamah ipdi izukuthu

padika padika kanika mudila story entha pakam pokum

pathini thanam pogatha maariye irupaalah sridivya illa mothamah vibaachari aguvala doubt la padichutu iruken

keep rocking

[Tamilmathi]

Ennoda pov:

Unga story naturalavay writing arumaiya iruku,,,
Ana ninga enn actress name , and photo use pannaringani enaku theriyala,,

Oru storyku reach aga first ethartham thevai ,athu unga storla iruku so
Ninga,,,

Unga kathaiya female char sridivaya and laxmi name pathila vera name
Potti padicha

Kathai innum nalla irukum,,,

Unga storyoda,,, impact innum mathalam , like situation, environment,
Dressing stycle ,time , ......
Ithaiyellam nan sollalan anaa

Oru authoara unkalluku enna pudikuthay athai mattum pannuinga bro....

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 22:

​ஆகஸ்ட் 6, 2026 — மாலை 8:50 PM
நட்சத்திர ஹோட்டலின் VIP பிரைவேட் சூட் (Room V12)
​மங்கலான ஆரஞ்சு நிற விளக்குகளின் வெதுவெதுப்பான வெளிச்சம் அந்த விஐபி சூட்டின் படுக்கையறை முழுக்க ஒருவித மயக்கமான நிழல்களைப் பரப்பியிருந்தது. குளிரூட்டியின் மெல்லிய ‘ஹம்ம்...’ என்ற ஒலியும், மூலை அமைப்பில் ஒளிபரப்பான ஜாஸ் இசையின் தாளமும் சேர்ந்து அறையின் காற்றில் காமத்தின் கணத்தை ஏற்றியிருந்தன.

​ரவி தனது இரு கரங்களாலும் லட்சுமியின் மார்பகங்களை அவளது கறுப்பு நிற ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்துப் பற்றி ஆக்ரோஷமாகப் பிசைந்து கொண்டிருந்தான். ஜாக்கெட்டின் துணி அவனது கரங்களின் அழுத்தத்தில் சுருங்கி விரிய, லட்சுமி தன் தலையைப் பின்னோக்கிச் சாய்த்து, உதடுகளை லேசாகப் பிரித்து மூச்சை ஆழமாக இழுத்து விட்டாள்.

​லட்சுமி: "ஆஹ்ஹ்... ரவி... மெதுவா... வலிக்குதுடா... ஆனா... ஹ்ம்ம்..."
​ரவி அவளது காதோரம் குனிந்து, மதுவின் நெடியோடு கூடிய தனது சூடான மூச்சை அவளது கழுத்தில் பதித்தான்.

​ரவி: "என்னடி வலிக்குதுங்கற? உன் கண்ணுல இருக்கிற போதையும், உன் உடம்போட சூடும் வேற கதை சொல்லுதேடி... இன்னைக்கு இந்த ரூம்ல நீ தப்பவே முடியாது..."

​ராஜேஷும் ஆகாஷும் தங்களின் விஸ்கி கிளாஸ்களைக் கையில் பிடித்தபடி, அந்த படுக்கையின் ஓரத்தில் மிக நெருக்கமாக வந்து நின்றார்கள். ராஜேஷின் முகத்தில் போதையின் விகடமான சிரிப்பு பரவியிருந்தது.

​ராஜேஷ்: "டேய் ரவி! சும்மா ஜாக்கெட்டோட பிசைஞ்சுட்டே இருந்தா எப்படிடா? அந்தப் புடவையை முதல்ல அவிழ்த்து தூக்கி எறிடா! லட்சுமியோட உண்மையான இடுப்பு வளைவையும் அழகையும் நாங்களும் பார்க்கணும்ல!"

​ஆகாஷ்: "ஆமா ரவி... சேலை மறைச்சுட்டு இருக்கு. முதல்ல அந்தப் பல்லுவை இறக்கி விடு!"

​ரவி லேசாக நகைத்தபடி தன் இடது கையால் லட்சுமியின் தோளில் படர்ந்திருந்த கறுப்பு நிறப் புடவையின் தலைப்பைப் பற்றிப் பிடித்தான். மெல்லிய, லேசான டிரான்ஸ்பரண்ட் புடவைத் துணி அவனது விரல்களில் சிக்குண்டது. அவன் ஒரே இழுப்பாக அவளது தோளிலிருந்த முந்தானையைச் சரித்து கீழே தள்ளினான்.

​புடவைத் தலைப்பு சறுக்கி கீழே விழ, லட்சுமியின் இடது தோளும், ஜாக்கெட்டின் இறுக்கத்திற்குள் பிதுங்கி நின்ற மார்பின் மேல் வளைவும் முழுமையாக வெளிப்பட்டன. அவளது மஞ்சள் நிறத் தோல் அந்த ஆரஞ்சு வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது.

​லட்சுமி: "ஹப்பா... ரவி... உனக்கு அவசரம் அதிகம்டா..."

​அவள் போதையில் கண்கள் சொக்க, லேசான மயக்கச் சிரிப்புடன் ரவியின் மார்பில் தன் கைகளை ஊன்றிச் சாய்ந்தாள். மதுவின் போதை அவளது நரம்புகளில் ஓட, எந்தவித எதிர்ப்புமின்றி அந்தச் சூழலுக்குத் தன்னை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுத்திருந்தாள்.

​ரவி லட்சுமியின் இடுப்பைச் சுற்றியிருந்த புடவையின் கொசுவத்தைப் (pleats) பற்றி இழுக்கத் தொடங்கினான். இடுப்பில் செருகப்பட்டிருந்த துணியின் மடிப்புகள் ஒவ்வொன்றாக வெளியிழுக்கப்பட, லட்சுமி லேசாகச் சுழன்று அவனுக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாள்.

​ரவி: "பாரடா ராஜேஷ்... உன் ஆசைப்படி புடவை அவிழ்ந்துட்டே வருது. லட்சுமி... நீ இன்னைக்கு எங்க மூணு பேருக்கும் சொந்தம்டி!"

​ராஜேஷ் முன்னேறி வந்து அவிழ்ந்து கீழே நழுவிய புடவையின் ஒரு முனையைப் பிடித்து இழுத்து உதவினான். ஆகாஷ் லட்சுமியின் வெளிப்பட்ட வயிற்றுப் பகுதியையும் தொப்புள் வளைவையும் பசியோடு வெறித்துப் பார்த்தான்.

​ஆகாஷ்: "வாவ்... லட்சுமி... உனக்கு இடுப்பு மடிப்பு இவ்வளவு அழகா இருக்குமா? இந்த ஆட்டத்துல நாங்களும் முழுசா இறங்க போறோம்!"

​லட்சுமி தன் இரு கரங்களையும் மேலே உயர்த்தி, ரவி புடவையை முழுமையாகச் சுற்றி அவிழ்ப்பதற்கு ஏதுவாகத் தன் உடலை மெதுவாகச் சுழற்றினாள். புடவையின் கறுப்புச் பட்டுத் துணி அவளது இடுப்பிலிருந்து நழுவி, தொடைகளின் வழியே கீழே இறங்கத் தொடங்கியது.

​லட்சுமி: "ரவி... நீங்க மூணு பேரும் சேர்ந்து என்னை என்ன பண்ணப் போறீங்கனு தெரியல... ஆனா... இன்னைக்கு எனக்கு எதுவும் தப்பா தோணலடா..."

​அவளது குரலில் போதையும், முழு விருப்பமும் கலந்திருந்தது. ஒழுக்கத்தின் எல்லைகள் அனைத்தும் அந்த படுக்கையறையின் நான்கு சுவர்களுக்குள் முற்றிலும் தகர்க்கப்பட்டிருந்தன. ரவி புடவையை முழுமையாக அவிழ்த்து தரையில் வீசினான்.

.
​கறுப்பு நிறப் புடவை முழுமையாக அவிழ்ந்து, படுக்கையின் காலடியில் உள்ள கம்பளத்தின் மீது குவியலாக விழுந்தது.

​லட்சுமி இப்போது தன் உடம்பில் வெறும் கறுப்பு நிற ஜாக்கெட் மற்றும் இடுப்பில் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்த பட்டு பெட்டிக்கோட்டுடன் (Petticoat) மட்டும் நின்றாள். 36-28-38 என்ற அவளது எடுப்பான உடலமைப்பு, புடவையின் மறைவின்றி முழு வெளிச்சத்தில் பிரகாசித்தது.

​அவளது ஆழமான தொப்புள் பகுதியும், பெட்டிக்கோட்டின் நாடா இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்த மெல்லிய இடுப்பு வளைவும், ஜாக்கெட்டின் கீழ் வெளிப்பட்ட வயிற்றுத் சதையும் ரவிக்கும் அவனது நண்பர்களுக்கும் முழு விருந்தாக அமைந்தன.

​ராஜேஷ்: "அடடே... புடவை கழன்றதும் லட்சுமியோட உருவமே தனி கெத்துதான்டா! ரவி... இனிமே தாமதிக்காதடா!"

​ஆகாஷ் தன் கையிலிருந்த மதுக் கோப்பையை ஒரே மூச்சில் குடித்து முடித்துவிட்டு, லட்சுமியின் தொடை வளைவுகளைத் தன் கண்களால் பருகினான்.

​லட்சுமி தன் இடுப்பில் கைகளை வைத்துக்கொண்டு, லேசாகத் தள்ளாடியபடி நின்றாள். அவளது நெஞ்சுக் கூடு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. ஏசியின் குளிர் காற்று அவளது வெளிப்பட்ட தோலில் பட்டு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

.
​லட்சுமி வெறும் ஜாக்கெட் மற்றும் பெட்டிக்கோட்டுடன் நிற்பதை ரவி தனது பெருமிதமான பார்வையால் ரசித்தான். அவன் மெதுவாக முன்னேறி வந்து, லட்சுமியின் பெட்டிக்கோட் நாடா முடிச்சு இருந்த இடுப்புப் பகுதியில் தன் இரு கரங்களையும் அழுத்தமாகப் பதித்தான்.

​ரவி: "லட்சுமி... புடவை போயிடுச்சு... அடுத்து இந்த ஜாக்கெட்டும் பெட்டிக்கோட்டும் எவ்வளவு நேரம் தாக்குப் பிடிக்குதுனு பார்ப்போம்..."

​லட்சுமி அவனது இடுப்புத் தொடுதலில் லேசாக முனகியபடி அவனது தோள்களைப் பற்றிக்கொண்டாள்.
.

லட்சுமி இப்போது கறுப்பு நிற ஜாக்கெட்டோடும், இடுப்பில் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்ட பட்டுப் பெட்டிக்கோட்டோடும் (Petticoat) ரவியின் முன் நின்றிருந்தாள். குளிரூட்டியின் மெல்லிய குளுமை அவளது வெளிப்பட்ட தொப்புள் மற்றும் இடுப்புப் பகுதியில் பட்டுச் சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.
​ரவி தன் இரு கரங்களையும் லட்சுமியின் பெட்டிக்கோட் நாடா முடிச்சிருந்த இடுப்பு வளைவில் அழுத்தமாகப் பதித்தான். அவனது விரல்கள் அவளது மென்மையான இடுப்புச் சதையைப் பற்றிப் பிசைய, லட்சுமி மூச்சை ஆழமாக இழுத்து விட்டு, தலையைப் பின்னோக்கிச் சாய்த்தாள்.

​லட்சுமி: "ஆஹ்ஹ்... ரவி... இடுப்பை இப்படி அமுக்காதடா... போதை தலைக்கேறுதுடா..."

​ரவி: "புடவை போயிடுச்சுடி... அடுத்து இந்த ஜாக்கெட்டும் பெட்டிக்கோட்டும் எவ்வளவு நேரம் தாக்குப் பிடிக்குதுனு பார்ப்போம்!"

​ராஜேஷும் ஆகாஷும் தங்கள் விஸ்கி கிளாஸ்களை அருகிலிருந்த மர மேஜை மீது வைத்தபடி முன்னேறி வந்தார்கள். ராஜேஷின் கரங்கள் லட்சுமியின் வெளிப்பட்ட இடது தோளையும், கழுத்தின் பின்புறத்தையும் பற்றி மெதுவாகத் தடவின. ஆகாஷ் லட்சுமியின் ஆழமான தொப்புள் பகுதியிலும், வயிற்று வளைவிலும் தன் கரங்களைப் பதித்துத் தடவினான்.

​ஆகாஷ்: "வாவ்... லட்சுமி... புடவை இல்லாதப்போ உன் உடம்போட சூடு சும்மா அள்ளுதுடி!"

​ராஜேஷ்: "ரவி, ஜாக்கெட் ஹுக்கையெல்லாம் முதல்ல கழற்றுடா... இவ்வளவு அழகா மறைச்சு வைக்காத!"

​ரவி தன் விரல்களால் லட்சுமியின் கறுப்பு நிற ஜாக்கெட்டின் முன் ஹக்குகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றத் தொடங்கினான். முதல் ஹுக் விடுபட்டதும், ஜாக்கெட்டின் இறுக்கம் தளர்ந்து அவளது மார்பின் வளைவு லேசாக விரிந்தது. ரவி அடுத்தடுத்த ஹக்குகளை வேகமாக அவிழ்க்க, லட்சுமி தன் கரங்களை உயர்த்தி அவனது தோள்களைப் பற்றிக்கொண்டாள்.

​லட்சுமி: "ஹ்ம்ம்... ரவி... மெதுவாடா... நீங்க மூணு பேரும் என்னை என்ன வேணா பண்ணுங்க... ஆனா என்னை இப்படித் துடிக்க வைக்காதீங்கடா..."

​ஜாக்கெட்டின் அனைத்து ஹக்குகளும் விடுபட்டு, அது அவளது தோள்களிலிருந்து நழுவி படுக்கையின் மீது விழுந்தது.

​ஜாக்கெட் கழன்றதும், லட்சுமியின் மேல் உடல் கறுப்பு நிற பிராவுடன் முழுமையாக வெளிப்பட்டது. 36-28-38 என்ற அவளது எடுப்பான உடலமைப்பு ஆரஞ்சு வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது.
​ரவி, ராஜேஷ், ஆகாஷ் மூவரும் போதையின் வெறியில் லட்சுமியைச் சூழ்ந்துகொண்டு அவளது உடல் முழுவதும் தீவிரமாக முத்தமிடத் தொடங்கினார்கள்.

​ரவி லட்சுமியின் கழுத்திலும், தொண்டை வளைவிலும் தன் சூடான உதடுகளைப் பதித்து ஆக்ரோஷமாக முத்தமிட்டான். அவனது எச்சிலின் ஈரம் அவளது கழுத்துச் சதை முழுதும் பரவியது.

​ராஜேஷ் லட்சுமியின் பின்பக்கமாக வந்து, அவளது வெளிப்பட்ட முதுகிலும், தோள்பட்டைகளிலும் தன் உதடுகளால் அழுத்தமாக முத்தங்களை வாரி வழங்கினான். அவனது கைகள் அவளது பிராவின் பட்டையைப் பற்றி லேசாக இழுத்தன.

​ஆகாஷ் லட்சுமியின் முன் மண்டியிட்டு, அவளது இடுப்பு வளைவிலும், மென்மையான வயிற்றுப் பகுதியிலும், ஆழமான தொப்புளைச் சுற்றிலும் தன் நாவால் நக்கி முத்தமிட்டான்.

​லட்சுமி: "ஆஅஹ்ஹ்ஹ்... ரவி...

ராஜேஷ்... ஆகாஷ்... ஆஹ்... மூணு பேரும் சேர்ந்து என்னை என்னடா பண்றீங்க... ஹ்ம்ம்ம்..."

​லட்சுமி போதையிலும் இச்சையிலும் கண்களை இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டு, தலையைப் பக்கவாட்டில் ஆட்டியபடி முனகினாள். அவளது நெஞ்சுக் கூடு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. ஒழுக்கத்தின் எல்லைகள் அனைத்தும் உடைந்து, மூவரின் முத்த மழையில் அவளது உடல் நனைந்தது.

.
​உடல் முழுவதும் முத்தங்களால் நனைக்கப்பட்ட லட்சுமி, போதையின் மயக்கத்தில் படுக்கையின் ஓரத்தில் லேசாகத் தள்ளாடியபடி நின்றாள். அவளது தோல் முழுவதும் ரவி மற்றும் அவனது நண்பர்களின் உதடுகளின் சூடு பதிந்திருந்தது.

​ரவி லட்சுமியின் இடுப்புப் பகுதிக்குக் குனிந்து, அவளது பட்டு பெட்டிக்கோட்டின் நாடா முடிச்சைப் பற்றிச் சுண்டி இழுத்தான். இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்த நாடா விடுபட்டுத் தளர்ந்தது.
​ராஜேஷ் பெட்டிக்கோட்டின் இரு பக்கங்களையும் பற்றி மெதுவாகக் கீழே தள்ளினான். பட்டுப் பெட்டிக்கோட் லட்சுமியின் மென்மையான தொடைகளின் வழியே சறுக்கிக்கொண்டு கீழே இறங்கி, கம்பளத்தின் மீது சுருண்டு விழுந்தது.

​ஆகாஷ்: "அடடே... பெட்டிக்கோட்டும் போயிடுச்சு! லட்சுமி... நீ உண்மையிலேயே தேவுடியாடி !"


​மேலாடைகளும் கீழாடைகளும் முழுமையாக அகற்றப்பட்ட நிலையில், லட்சுமி இப்போது தன் உடம்பில் வெறும் கறுப்பு நிற பிரா மற்றும் ஜட்டியுடன் (Bra and Panty) மட்டும் நின்றாள்.

​அவளது முழு உடலமைப்பும், 36 இன்ச் எடுப்பான மார்பகங்களை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த பிராவும், 38 இன்ச் இடுப்பு வளைவை மறைத்திருந்த மெல்லிய ஜட்டியும் ரவிக்கும் அவனது நண்பர்களுக்கும் உச்சக்கட்ட விருந்தாக அமைந்தன. லட்சுமியின் நெற்றி மற்றும் மார்புப் பகுதியில் வியர்வைத் துளிகள் அரும்பி, ஆரஞ்சு வெளிச்சத்தில் மின்னின.

​ரவி, ராஜேஷ், ஆகாஷ் மூவரும் வெறும் பிரா மற்றும் ஜட்டியுடன் நிற்கும் லட்சுமியைப் பசியோடு வெறித்துப் பார்த்தபடி, அவளது இரு பக்கங்களிலும் நெருங்கி நின்றார்கள்.
​ரவி லட்சுமியின் இடுப்பைத் தன் இரு கரங்களாலும் பற்றித் தன்னோடு இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டான்.

​ரவி: "லட்சுமி... இப்போ நீ வெறும் பிரா, ஜட்டியோட என் கைக்குள்ள இருக்கடி... இனிமே உன்னால் தப்பவே முடியாது!"

​லட்சுமி தன் போதை சொக்கிய கண்களால் ரவியைப் பார்த்து மயக்கப் புன்னகை பூத்தாள்.