Adultery மல்லி என் மனைவி

[Chennai Veeran]

She wont do it :)

He should threaten her if she is not doing he will put Rajiv in Jail for trying to cheat. She will do automatically  

[heygiwriter]

Chapter 50 is light and emotional one.  On the wya

[heygiwriter]

அதென்ன கணவன் அடுத்தவன் விந்தை  நக்கணும்னு தான் இந்த மாதிரி கதைகளில் எதிர்பார்ப்புகள் இருக்குது..

ஏன் கவுதம் அதையே செய்யக் கூடாதா??

கவுதம் செவில நாலு போட்டு அதை செய்ய வைக்க சொல்லலாமே..

There is  a  diffrence betwen cuck and cuk humilation. 

here being cuck itself a humiliation. Not necessary for Rajiiv to stay if there is such request

[heygiwriter]

Indha kalathil nanbanaiyum alavodu vaika vendum polae

alavodu irundhaal edhuvume nalladhu.

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 50 - மல்லியும் ராஜீவும்


ராஜீவ் வண்டி கிட்டத்தட்ட அந்த ரிசார்ட்டுக்கு 10 கிமீ பக்கத்துல வந்திட்டு இருந்தது.
ராஜீவ் அவன் நைட் கால்ல அடிப்பட்டதால  ஏற்பட்ட காயம்... அந்த ரத்தம்... அது இன்னும் கூட சரியாகல, அதை பத்தி அவன் கவலை கூட படல.

எப்ப கார்ல ஏறுனானோ அப்ப  இருந்து தூக்கம் துளியும் இல்ல.
அடுத்து என்ன பிளேஸ் வரும்...
எங்க ஹோட்டல் இருக்கும்
இல்ல அந்த கார் கண்ல தட்டுப்படுமானு  பார்த்துக்கிட்டே போனாங்க.

கௌதம் மல்லி ஸ்டே பண்ண பிளேஸ்க்கும் வந்திருக்கான். ஆனா வேற வாட்ச்மேன் ஷிஃப்ட் மாறி நைட் வந்ததுனால... அவருக்கு கார் அடையாளம் தெரியாம... “இல்ல சார்”னு சொல்லி அனுப்பிட்டான். ரிசார்ட் பார்க்கிங் ஏரியா கொஞ்சம் தூரம் தள்ளி இருந்ததால... அவனும் என்ன கார்லாம் நிக்குதுனு பாக்க முடில வாட்ச்மென் சொன்னதை நம்பி கெளம்பிருக்க்கன்.  அடுத்த ஊருல தேட . ஒரு வேல அவன் வந்த நேரம் உள்ள தேடி போயிருந்த ராஜீவ் கு மல்லிய கெளதம் அனுபவிக்கிறத பாத்திருக்கலாம்

அதே நேரம்
ரிசார்ட்ல

மல்லி மனதில்

கௌதமின்  வார்த்தை மட்டும் தான் அவ மண்டைல ஓடிக்கிட்டு இருந்தது.
“அவ்ளோ வார்ன் பண்றவன் தான்... உன்னைத் தேடி வந்து உன்னைக் காப்பாத்துவானா? அக்கறை இருந்தா வந்திருக்கணும். அவனுக்கும் நீ என் கூடப் படுக்கணும்னு இன்ட்ரஸ்ட். அதான் நீ எங்க போனானு கூடக் கவலை இல்லாம சென்னைல இருக்கான்...”

மல்லி உள்ளுக்குள்ள...
“ராஜீவ் நேசமாவே நான் எப்படிப் போனாலும் பரவா இல்லனு இருப்பானா?
ஒரு phone கால் இல்ல... சரி tower signal  இல்லனு விட்டுருவானா? கிளம்பி  வந்துருக்கணும்ல அவளுக்கு எனோ தேவையில்லாத கோவம் .. ஓ...

அப்ப தான் அவ மண்டைல உதிச்சது எங்க போறோம்னு ராஜீவ்கு யாரும் சொல்லலையே, அவன் கேட்டப்ப கூட பிசினஸ் மீட் எந்த ஊருனு கூட சொல்ல.

அத நினைக்கும் பொது அவளுக்கு மறுபடியும் குற்றஉணர்ச்சி நான் ராஜீவை தப்பா நெனைக்க கூடாது நான் சொல்லிருந்தா நிச்சயம் வந்திருப்பான். எப்படி அவன் என்னை விட்டுட்டு இருப்பான்... சீ... என் கோவம் என் கண்ணை எப்படி மறைச்சுச்சு.

அவ கண்ணுல கண்ணீர் வடிய. அவ ராஜீவ் இங்க இருந்தா என்ன பேசணுமோ அதா பித்து பிடிச்சவ மாதிரி தனியா பேச ஆரம்பிச்சா

நான்  உன் பேச்சைக் கேட்டிருந்தா இன்னைக்கு இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்க மாட்டேன். ராஜீவ்... நான் ஏமாந்துட்டேன். I’m sorry... நான் உன் வார்த்தையைக் கேட்டிருக்கணும்...

ஆனா இப்ப எனக்கு ஒரு சான்ஸ் இருக்குடா? தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ ஏமாந்தோ... ஒரு தப்பு நானே பண்ணிட்டேன், இங்க பாரு ஒருவேளை இவன் மூலமா நமக்குக் குழந்தை பொறந்தா? நல்லது தானே?

கௌதம் என்கிட்ட என்னமோ சொன்னான்டா. எல்லாமே உன்னைக் காயப்படுத்தற மாதிரித் தான் இருக்கு. கொஞ்ச நாள் பொறுத்துக்கோ. எவ்ளோ ஹாஸ்பிட்டல் போனோம்... எவ்ளோ ட்ரீட்மென்ட் பார்த்தோம். ‘நீர்கட்டி’ எனக்குனு சொன்னாங்க. அப்புறம் அதும் கிளியர் பண்ணோம். அப்புறமும் வரல. எவ்ளோ பர்த்டே பார்ட்டிஸ்... ஃபிரண்ட்ஸ்  நடத்துன பார்ட்டிலம் நீ அட்டெண்ட் பண்ணாம வந்திருப்ப... ஃபிரண்ட்ஸ் கூட இல்லாம இருக்கிறதற்கு... ‘எப்ப குழந்தை? என்ன விசேஷம்?’னு கேக்க ஆரம்பிச்சது தானே கரணம் . நாம கல்யாணம் பண்ணுன புதுசுல  என்ன சொன்ன... ‘நமக்கு ஒரு குழந்தை பொறந்தா எல்லாம் மறும்’னு சொன்னீயே. இப்ப ஒரு வாய்ப்புடா. அப்படிப் பாத்துக்கோ. கௌதமை ஒரு மனுஷனாப் பாக்காத. அவன் ஒரு மெஷின்ஆ பாரு. நான் உனக்கு மட்டும் தான். கௌதம் கொஞ்ச நாள்ல போயிடுவான்...”

கண்ணை மூடிக்கிட்டு... கையெடுத்து கும்பிட்டு இருந்தா
“அயோ... நான் என்னதான் பண்ணுவேன்...”
அவளுக்கு  இனம் புரியாத கோவம்... அழுகை. அவ மனசு ராஜீவைத் தேட ஆரம்பிச்சது.
செரி நான் கோவமா வந்துட்டேன்
“அப்ப நீ என்னைத் தேடி வர மாட்டியா? என் மேல உனக்கு அக்கறை இல்லையா? கௌதம் சொல்றதெல்லாம் உண்மையா?”

அவ பொலம்பிட்டு இருக்கைல
அங்க ரூம்பாய் பெல் அடிச்சான்… பீப்…

யாரோ என்னவோ னு அவ போய் கதவை தொறக்க அங்க ரூம்பாய்

ரூம்பாய்: அக்கா... இப்ப நீங்க பார்க்கிங் போங்க. லக்கேஜஸ் எடுத்துட்டு வரேன்.
மல்லி: சரிப்பா.

மல்லி எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாம...  நடைபோனம்னு சொல்வாங்களே அப்படி நடந்து வந்திட்டு இருந்தாள். அந்த டோம்ல இருந்து இறங்கி வந்தம்  அவ காதுல மறுபடி அதே வார்த்தை.

“அக்கறை இருந்தா வந்திருக்கணும்...”

கௌதமோட வார்த்தை அவ காதுல ஓலிச்சுக்கிட்டே இருக்க.
ராஜீவ் ஒருவேளை என்னை வெறுத்துட்டா... நான் என்ன பண்ணுவேன்? இப்படி அவளுக்கு சிந்தனை மேல சிந்தனை . அவ மனசாட்சி இதெல்லாம் படுகிறதுக்கு முன்னாடி யோசிக்கணும். இப்ப என்னென்னமோ பண்ணி மேற்கொண்டு பெருசு பண்ற நீ.  ஒரு செகண்ட் ஏதோ மயக்கம் மாதிரி வர, அந்த கம்பியை புடிச்சு நின்ன, அப்பொறம் ஆசுவாச படுதிட்டுகிட்டு நடக்க ஆரம்பிச்சா

ஒரு கட்டத்துல ஏதோ ப்ளாங்கா அவ உணர ஆரம்பிச்சு அவ கால் நேரா பார்க்கிங் லாட் கிட்ட போக... அங்க ஓரத்துல யாரோ கொஞ்சம் நொண்டி வர மாதிரி  இருந்தது ...

மல்லிக்கு ராஜீவ் மாதிரித் தெரிய.
ஒரு செகண்ட் அவ மூச்சு நின்னு... திரும்ப வந்தது.

ராஜீவ் தான் அது.

கௌதம் வார்த்தை... மறுபடி மறுபடி கேக்க இப்ப அவ கண்ணு முன்னாடி விடை கெடச்சது

ராஜீவ் வந்திட்டான்.
என்னைத் தேடி...
நான் எங்க இருக்கேன்னு சொல்லல...
என் செல் போன்ல  சிக்னல் இல்லாட்டாலும்
எப்படியோ என்ன தேடி வந்துட்டான் .
இத மல்லி மனசுல அடுத்த நொடி உணரும்போது ... அவளை அறியாம அவ காலு வேகமா நடக்க... ஒரு கட்டத்துல அந்த கால்கள் ஓட ஆரம்பிக்க. அவ போட்டிருக்க டி-ஷர்ட்ல அவளோட  மூலை குலுங்கிக் குலுங்கி ஆட...

அதை ராஜீவே ஒரு நிமிஷம் அவனோட சொந்த பொண்டாட்டியை வேற மாதிரிப் பார்த்தான்.

மல்லி ஓடி வந்தவ... நேரா கட்டிப் பிடிச்சு... அவன் மார்புல முகத்தைப் பதிக்க. அவ எதுவும் பேசல. கண்ணுல  குடம் குடமா  தண்ணி மாதிரிக் கண்ணீர் வர.

ராஜீவ்: மல்லி... எதுக்கு அழுகுற? It’s okay... நான் வந்திட்டேன்... நீ ஒரு நாள் இல்லாம நான் எவ்ளோ தவிச்சுருப்பேன் தெரியுமா?

ராஜீவ் சொல்லச் சொல்ல... அவ கண்ணுல வந்திட்டு இருந்த கண்ணீரை நிப்பாட்ட முடியல.

ராஜீவ் ஒரு 5 நிமிஷம் முன்னாடி இங்க வரப்ப
ஒரு பயத்தோட... மல்லிய  ஏதோ ஒண்ணு பண்ணிருப்பான் கௌதம்னு தான்வந்தான். இங்க அவன் பாக்குற காட்சிலாம் வேறயா இருந்தது.

முதல்ல யாரையும் அலெர்ட் பண்ணக் கூடாதுனு தான்... அவன் வந்த காரை வெளிய நிப்பாட்டி... அவன் மட்டும் உள்ள வந்தான். ராஜீவ் பிளான்லாம் மல்லி அண்ட் கௌதமை வேவு பாக்குறது தான். அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும்... மல்லி மேல எந்தத் தப்பும் இருக்காது. கௌதம் ஏதாச்சும் பண்ணுவான். ஒருவேளை ஏதாச்சும் மல்லியை பிளாக் மெயில் பண்ணினா...? சோ என்ன நடக்குது... ஏன் சொல்லாம இங்க வந்தா... எதுக்கு போன் போகல  இப்படினு விசாரிச்சுக் ஒரு வேல ஏதும் தவறு நடக்குற மாதிரி இருந்த அத தடுக்க தான் வந்தான், ஆனா இவளோ நேரம் போனதுக்கு அப்பொறம். அவனால என்ன செய்ய முடியும் எங்கிற காரணத்தை மட்டுமாச்சும் கண்டுபிடிக்கத் தான் வந்தான்.

அப்ப  அங்க நடக்குறதைப் பொறுத்து நெக்ஸ்ட் செட் ஆஃப் ஆக்ஷன் எடுக்கலாம்னு இருந்தான்.

பட்
உள்ள வந்து வாட்ச்மேன் கிட்ட...

“இந்த கார் இங்க தான் இருக்க, அதுல வந்தவங்க இங்க தான்  தங்கியிருக்காங்களா?”னு கேக்க.

ஒரு ரூம்பாய் எட்டிப் பார்த்து...
“சார்... நம்ம தோஸ்து வண்டி...”
ராஜீவ்: தோஸ்தா?
ரூம்பாய்: ஆமா சார். நைட்லாம் கார்ல தூங்கிட்டு... கொசு கடி தாங்காம எங்க கிட்ட வந்து பேசிட்டு இருந்தாரு.

ராஜீவ்: ஏன் கார்ல?
ரூம்பாய்: சார்... அவர் ஏதோ ஒரு அக்காவோட வந்தாரு. அக்காவை safeஅ மேல தூங்க வச்சுட்டு... அவர் இங்க தூங்கினாரு. அவ்ளோதான் எங்களுக்குத் தெரியும். நல்ல டைப்... நல்ல ஜோக் பண்றாரு... கிரிக்கெட் பத்திலாம் பேசுறாரு.

ராஜீவ்: இப்ப எங்க இருக்கார்?
ரூம்பாய்: காலையில தான் வெளிய... அந்த அக்காவை ஏதோ ஷாப்பிங் கூட்டிட்டுப் போயிட்டு... அவரும் குளிச்சுட்டு டிரெஸ் மாத்திட்டு வரேன்னு போனாரு. இணைக்கு கிளம்புறாங்களாம். இந்நேரம் கார்ல இருப்பாரு... இன்னும் செக்கவுட் பண்ணல, அக்கா ரூம்ல இருப்பாங்கன்னு நெனைக்கிறேன்

ராஜீவ்: ரூம் எங்க?
ரூம்பாய்: இந்தப் பக்கம் சார்... லெஃப்ட்ல போய்... ரைட் திரும்புங்க. அந்த கார்டன் வழியா போனா மலை மாதிரி ஏறும். லெஃப்ட் சைட்ல  பெரிய டோர்ம். எ 12 ரூம்
ராஜீவ்: ஏன் இன்னொரு ரூம்... கெஸ்ட் ஸ்டே எல்லாம் இங்க இல்லையா?
ரூம்பாய்: All pre booking sir. இதே கேன்சல் ஆச்சு. அவங்க பாட்டி வீட்டுக்குப் போற வழியிலேயே... அந்த அக்கா வரும்போதே ஏதோ நாஸியா முடியாம  மாதிரி வர... இங்க ஸ்டே பண்ணிட்டாங்க.

ராஜீவ் மனசுல இப்பதான் ஒரு சின்ன சந்தோஷம்.
“அப்ப கௌதம் மல்லியை ஒண்ணும் பண்ணல. நாம தான் தேவையில்லாம அவங்களுக்குள்ள தப்பா இருக்கும்னு நினைச்சுக்கிட்டோமோ...

அவனை வேற அன்று கை நீட்டி அடிச்சுட்டோம். இவ மன்னிப்பு வேற கேக்கச் சொல்றா. சீ... என்னடா இது...”
“சரி... முதல்ல மல்லியைப் பார்ப்போம்”அப்படின்னு... அவன் அடிப்பட்ட வலியைப் பொருட்படுத்தாம நொண்டி நொண்டி நடக்க.

கொஞ்ச நேரத்துல டி-ஷர்ட் போட்டு ஒரு பொண்ணு அவனை நோக்கி ஓடி வர ... மூலை குலுங்க வர ஒருத்தியைக் கவனிச்சான்.

“பா... என்ன மூலைடா...”னு பார்த்துக்கிட்டே கொஞ்சம் மேல முகத்தைப் பாக்க... மல்லி.
அவனே அவனை ஒரு நிமிஷம் அசிங்கமா நினைச்சப்ப... அவ நேரா அவனைக் கட்டிப் பிடிச்சு அழுதப்ப... ராஜீவ்  ஒடஞ்சு போனான். மல்லி இவ்ளோ நாள் இப்படி அழுதது இல்ல. அவனோட ஷர்ட் அவ கண்ணீரால ஈரமாக.

ராஜீவ்: மல்லி... எதுக்கு அழுகுற? It’s okay... நான் வந்திட்டேன்... நீ ஒரு நாள் இல்லாம நான் எவ்ளோ தவிச்சுருப்பேன் தெரியுமா?

ராஜீவ் சொல்லச் சொல்ல... அவ கண்ணுல வந்திட்டு இருந்த கண்ணீரை நிப்பாட்ட முடியல.

என்னமோ சொன்னான்... அவ அழக நிக்கல.

அவன் “தேவடியா”னு சொன்ன வார்த்தை அவ்ளோ ஹர்ட் பண்ணியிருந்ததாலத் தான்... பேசாம ஒதுங்கி இருந்தாள். அந்த விஷயம் ஞாபகத்துக்கு வர.

ராஜீவ்: I’m sorry... நான் அப்படிப் பேசியிருக்கக் கூடாது. I’m sorry. I love youனு சொல்ல.
மல்லி அவன் கன்னத்துல... நெத்தியில... இன்னொரு கன்னத்துலனு கிஸ் பண்ணி... மறுபடி கட்டிப் பிடிச்சு... அலூ அலூனு அழுக.  அழுகை அதுவே நிக்கிற வரைக்கும் வேற வழி இல்லாம... அவளைக் கட்டிப் பிடிச்சுட்டு இருந்தான் ராஜீவ்.

அவ என்ன செய்வாள்? எல்லாத்துக்கும் நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு... அடுத்த ஸ்டெப் நகர முடியாம மல்லி தவிச்சுப் போனாள்.

[Milishia]

அத்தியாயம் 50 - மல்லியும் ராஜீவும்


ராஜீவ் வண்டி கிட்டத்தட்ட அந்த ரிசார்ட்டுக்கு 10 கிமீ பக்கத்துல வந்திட்டு இருந்தது.
ராஜீவ் அவன் நைட் கால்ல அடிப்பட்டதால  ஏற்பட்ட காயம்... அந்த ரத்தம்... அது இன்னும் கூட சரியாகல, அதை பத்தி அவன் கவலை கூட படல.

எப்ப கார்ல ஏறுனானோ அப்ப  இருந்து தூக்கம் துளியும் இல்ல.
அடுத்து என்ன பிளேஸ் வரும்...
எங்க ஹோட்டல் இருக்கும்
இல்ல அந்த கார் கண்ல தட்டுப்படுமானு  பார்த்துக்கிட்டே போனாங்க.

கௌதம் மல்லி ஸ்டே பண்ண பிளேஸ்க்கும் வந்திருக்கான். ஆனா வேற வாட்ச்மேன் ஷிஃப்ட் மாறி நைட் வந்ததுனால... அவருக்கு கார் அடையாளம் தெரியாம... “இல்ல சார்”னு சொல்லி அனுப்பிட்டான். ரிசார்ட் பார்க்கிங் ஏரியா கொஞ்சம் தூரம் தள்ளி இருந்ததால... அவனும் என்ன கார்லாம் நிக்குதுனு பாக்க முடில வாட்ச்மென் சொன்னதை நம்பி கெளம்பிருக்க்கன்.  அடுத்த ஊருல தேட . ஒரு வேல அவன் வந்த நேரம் உள்ள தேடி போயிருந்த ராஜீவ் கு மல்லிய கெளதம் அனுபவிக்கிறத பாத்திருக்கலாம்

அதே நேரம்
ரிசார்ட்ல

மல்லி மனதில்

கௌதமின்  வார்த்தை மட்டும் தான் அவ மண்டைல ஓடிக்கிட்டு இருந்தது.
“அவ்ளோ வார்ன் பண்றவன் தான்... உன்னைத் தேடி வந்து உன்னைக் காப்பாத்துவானா? அக்கறை இருந்தா வந்திருக்கணும். அவனுக்கும் நீ என் கூடப் படுக்கணும்னு இன்ட்ரஸ்ட். அதான் நீ எங்க போனானு கூடக் கவலை இல்லாம சென்னைல இருக்கான்...”

மல்லி உள்ளுக்குள்ள...
“ராஜீவ் நேசமாவே நான் எப்படிப் போனாலும் பரவா இல்லனு இருப்பானா?
ஒரு phone கால் இல்ல... சரி tower signal  இல்லனு விட்டுருவானா? கிளம்பி  வந்துருக்கணும்ல அவளுக்கு எனோ தேவையில்லாத கோவம் .. ஓ...

அப்ப தான் அவ மண்டைல உதிச்சது எங்க போறோம்னு ராஜீவ்கு யாரும் சொல்லலையே, அவன் கேட்டப்ப கூட பிசினஸ் மீட் எந்த ஊருனு கூட சொல்ல.

அத நினைக்கும் பொது அவளுக்கு மறுபடியும் குற்றஉணர்ச்சி நான் ராஜீவை தப்பா நெனைக்க கூடாது நான் சொல்லிருந்தா நிச்சயம் வந்திருப்பான். எப்படி அவன் என்னை விட்டுட்டு இருப்பான்... சீ... என் கோவம் என் கண்ணை எப்படி மறைச்சுச்சு.

அவ கண்ணுல கண்ணீர் வடிய. அவ ராஜீவ் இங்க இருந்தா என்ன பேசணுமோ அதா பித்து பிடிச்சவ மாதிரி தனியா பேச ஆரம்பிச்சா

நான்  உன் பேச்சைக் கேட்டிருந்தா இன்னைக்கு இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்க மாட்டேன். ராஜீவ்... நான் ஏமாந்துட்டேன். I’m sorry... நான் உன் வார்த்தையைக் கேட்டிருக்கணும்...

ஆனா இப்ப எனக்கு ஒரு சான்ஸ் இருக்குடா? தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ ஏமாந்தோ... ஒரு தப்பு நானே பண்ணிட்டேன், இங்க பாரு ஒருவேளை இவன் மூலமா நமக்குக் குழந்தை பொறந்தா? நல்லது தானே?

கௌதம் என்கிட்ட என்னமோ சொன்னான்டா. எல்லாமே உன்னைக் காயப்படுத்தற மாதிரித் தான் இருக்கு. கொஞ்ச நாள் பொறுத்துக்கோ. எவ்ளோ ஹாஸ்பிட்டல் போனோம்... எவ்ளோ ட்ரீட்மென்ட் பார்த்தோம். ‘நீர்கட்டி’ எனக்குனு சொன்னாங்க. அப்புறம் அதும் கிளியர் பண்ணோம். அப்புறமும் வரல. எவ்ளோ பர்த்டே பார்ட்டிஸ்... ஃபிரண்ட்ஸ்  நடத்துன பார்ட்டிலம் நீ அட்டெண்ட் பண்ணாம வந்திருப்ப... ஃபிரண்ட்ஸ் கூட இல்லாம இருக்கிறதற்கு... ‘எப்ப குழந்தை? என்ன விசேஷம்?’னு கேக்க ஆரம்பிச்சது தானே கரணம் . நாம கல்யாணம் பண்ணுன புதுசுல  என்ன சொன்ன... ‘நமக்கு ஒரு குழந்தை பொறந்தா எல்லாம் மறும்’னு சொன்னீயே. இப்ப ஒரு வாய்ப்புடா. அப்படிப் பாத்துக்கோ. கௌதமை ஒரு மனுஷனாப் பாக்காத. அவன் ஒரு மெஷின்ஆ பாரு. நான் உனக்கு மட்டும் தான். கௌதம் கொஞ்ச நாள்ல போயிடுவான்...”

கண்ணை மூடிக்கிட்டு... கையெடுத்து கும்பிட்டு இருந்தா
“அயோ... நான் என்னதான் பண்ணுவேன்...”
அவளுக்கு  இனம் புரியாத கோவம்... அழுகை. அவ மனசு ராஜீவைத் தேட ஆரம்பிச்சது.
செரி நான் கோவமா வந்துட்டேன்
“அப்ப நீ என்னைத் தேடி வர மாட்டியா? என் மேல உனக்கு அக்கறை இல்லையா? கௌதம் சொல்றதெல்லாம் உண்மையா?”

அவ பொலம்பிட்டு இருக்கைல
அங்க ரூம்பாய் பெல் அடிச்சான்… பீப்…

யாரோ என்னவோ னு அவ போய் கதவை தொறக்க அங்க ரூம்பாய்

ரூம்பாய்: அக்கா... இப்ப நீங்க பார்க்கிங் போங்க. லக்கேஜஸ் எடுத்துட்டு வரேன்.
மல்லி: சரிப்பா.

மல்லி எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாம...  நடைபோனம்னு சொல்வாங்களே அப்படி நடந்து வந்திட்டு இருந்தாள். அந்த டோம்ல இருந்து இறங்கி வந்தம்  அவ காதுல மறுபடி அதே வார்த்தை.

“அக்கறை இருந்தா வந்திருக்கணும்...”

கௌதமோட வார்த்தை அவ காதுல ஓலிச்சுக்கிட்டே இருக்க.
ராஜீவ் ஒருவேளை என்னை வெறுத்துட்டா... நான் என்ன பண்ணுவேன்? இப்படி அவளுக்கு சிந்தனை மேல சிந்தனை . அவ மனசாட்சி இதெல்லாம் படுகிறதுக்கு முன்னாடி யோசிக்கணும். இப்ப என்னென்னமோ பண்ணி மேற்கொண்டு பெருசு பண்ற நீ.  ஒரு செகண்ட் ஏதோ மயக்கம் மாதிரி வர, அந்த கம்பியை புடிச்சு நின்ன, அப்பொறம் ஆசுவாச படுதிட்டுகிட்டு நடக்க ஆரம்பிச்சா

ஒரு கட்டத்துல ஏதோ ப்ளாங்கா அவ உணர ஆரம்பிச்சு அவ கால் நேரா பார்க்கிங் லாட் கிட்ட போக... அங்க ஓரத்துல யாரோ கொஞ்சம் நொண்டி வர மாதிரி  இருந்தது ...

மல்லிக்கு ராஜீவ் மாதிரித் தெரிய.
ஒரு செகண்ட் அவ மூச்சு நின்னு... திரும்ப வந்தது.

ராஜீவ் தான் அது.

கௌதம் வார்த்தை... மறுபடி மறுபடி கேக்க இப்ப அவ கண்ணு முன்னாடி விடை கெடச்சது

ராஜீவ் வந்திட்டான்.
என்னைத் தேடி...
நான் எங்க இருக்கேன்னு சொல்லல...
என் செல் போன்ல  சிக்னல் இல்லாட்டாலும்
எப்படியோ என்ன தேடி வந்துட்டான் .
இத மல்லி மனசுல அடுத்த நொடி உணரும்போது ... அவளை அறியாம அவ காலு வேகமா நடக்க... ஒரு கட்டத்துல அந்த கால்கள் ஓட ஆரம்பிக்க. அவ போட்டிருக்க டி-ஷர்ட்ல அவளோட  மூலை குலுங்கிக் குலுங்கி ஆட...

அதை ராஜீவே ஒரு நிமிஷம் அவனோட சொந்த பொண்டாட்டியை வேற மாதிரிப் பார்த்தான்.

மல்லி ஓடி வந்தவ... நேரா கட்டிப் பிடிச்சு... அவன் மார்புல முகத்தைப் பதிக்க. அவ எதுவும் பேசல. கண்ணுல  குடம் குடமா  தண்ணி மாதிரிக் கண்ணீர் வர.

ராஜீவ்: மல்லி... எதுக்கு அழுகுற? It’s okay... நான் வந்திட்டேன்... நீ ஒரு நாள் இல்லாம நான் எவ்ளோ தவிச்சுருப்பேன் தெரியுமா?

ராஜீவ் சொல்லச் சொல்ல... அவ கண்ணுல வந்திட்டு இருந்த கண்ணீரை நிப்பாட்ட முடியல.

ராஜீவ் ஒரு 5 நிமிஷம் முன்னாடி இங்க வரப்ப
ஒரு பயத்தோட... மல்லிய  ஏதோ ஒண்ணு பண்ணிருப்பான் கௌதம்னு தான்வந்தான். இங்க அவன் பாக்குற காட்சிலாம் வேறயா இருந்தது.

முதல்ல யாரையும் அலெர்ட் பண்ணக் கூடாதுனு தான்... அவன் வந்த காரை வெளிய நிப்பாட்டி... அவன் மட்டும் உள்ள வந்தான். ராஜீவ் பிளான்லாம் மல்லி அண்ட் கௌதமை வேவு பாக்குறது தான். அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும்... மல்லி மேல எந்தத் தப்பும் இருக்காது. கௌதம் ஏதாச்சும் பண்ணுவான். ஒருவேளை ஏதாச்சும் மல்லியை பிளாக் மெயில் பண்ணினா...? சோ என்ன நடக்குது... ஏன் சொல்லாம இங்க வந்தா... எதுக்கு போன் போகல  இப்படினு விசாரிச்சுக் ஒரு வேல ஏதும் தவறு நடக்குற மாதிரி இருந்த அத தடுக்க தான் வந்தான், ஆனா இவளோ நேரம் போனதுக்கு அப்பொறம். அவனால என்ன செய்ய முடியும் எங்கிற காரணத்தை மட்டுமாச்சும் கண்டுபிடிக்கத் தான் வந்தான்.

அப்ப  அங்க நடக்குறதைப் பொறுத்து நெக்ஸ்ட் செட் ஆஃப் ஆக்ஷன் எடுக்கலாம்னு இருந்தான்.

பட்
உள்ள வந்து வாட்ச்மேன் கிட்ட...

“இந்த கார் இங்க தான் இருக்க, அதுல வந்தவங்க இங்க தான்  தங்கியிருக்காங்களா?”னு கேக்க.

ஒரு ரூம்பாய் எட்டிப் பார்த்து...
“சார்... நம்ம தோஸ்து வண்டி...”
ராஜீவ்: தோஸ்தா?
ரூம்பாய்: ஆமா சார். நைட்லாம் கார்ல தூங்கிட்டு... கொசு கடி தாங்காம எங்க கிட்ட வந்து பேசிட்டு இருந்தாரு.

ராஜீவ்: ஏன் கார்ல?
ரூம்பாய்: சார்... அவர் ஏதோ ஒரு அக்காவோட வந்தாரு. அக்காவை safeஅ மேல தூங்க வச்சுட்டு... அவர் இங்க தூங்கினாரு. அவ்ளோதான் எங்களுக்குத் தெரியும். நல்ல டைப்... நல்ல ஜோக் பண்றாரு... கிரிக்கெட் பத்திலாம் பேசுறாரு.

ராஜீவ்: இப்ப எங்க இருக்கார்?
ரூம்பாய்: காலையில தான் வெளிய... அந்த அக்காவை ஏதோ ஷாப்பிங் கூட்டிட்டுப் போயிட்டு... அவரும் குளிச்சுட்டு டிரெஸ் மாத்திட்டு வரேன்னு போனாரு. இணைக்கு கிளம்புறாங்களாம். இந்நேரம் கார்ல இருப்பாரு... இன்னும் செக்கவுட் பண்ணல, அக்கா ரூம்ல இருப்பாங்கன்னு நெனைக்கிறேன்

ராஜீவ்: ரூம் எங்க?
ரூம்பாய்: இந்தப் பக்கம் சார்... லெஃப்ட்ல போய்... ரைட் திரும்புங்க. அந்த கார்டன் வழியா போனா மலை மாதிரி ஏறும். லெஃப்ட் சைட்ல  பெரிய டோர்ம். எ 12 ரூம்
ராஜீவ்: ஏன் இன்னொரு ரூம்... கெஸ்ட் ஸ்டே எல்லாம் இங்க இல்லையா?
ரூம்பாய்: All pre booking sir. இதே கேன்சல் ஆச்சு. அவங்க பாட்டி வீட்டுக்குப் போற வழியிலேயே... அந்த அக்கா வரும்போதே ஏதோ நாஸியா முடியாம  மாதிரி வர... இங்க ஸ்டே பண்ணிட்டாங்க.

ராஜீவ் மனசுல இப்பதான் ஒரு சின்ன சந்தோஷம்.
“அப்ப கௌதம் மல்லியை ஒண்ணும் பண்ணல. நாம தான் தேவையில்லாம அவங்களுக்குள்ள தப்பா இருக்கும்னு நினைச்சுக்கிட்டோமோ...

அவனை வேற அன்று கை நீட்டி அடிச்சுட்டோம். இவ மன்னிப்பு வேற கேக்கச் சொல்றா. சீ... என்னடா இது...”
“சரி... முதல்ல மல்லியைப் பார்ப்போம்”அப்படின்னு... அவன் அடிப்பட்ட வலியைப் பொருட்படுத்தாம நொண்டி நொண்டி நடக்க.

கொஞ்ச நேரத்துல டி-ஷர்ட் போட்டு ஒரு பொண்ணு அவனை நோக்கி ஓடி வர ... மூலை குலுங்க வர ஒருத்தியைக் கவனிச்சான்.

“பா... என்ன மூலைடா...”னு பார்த்துக்கிட்டே கொஞ்சம் மேல முகத்தைப் பாக்க... மல்லி.
அவனே அவனை ஒரு நிமிஷம் அசிங்கமா நினைச்சப்ப... அவ நேரா அவனைக் கட்டிப் பிடிச்சு அழுதப்ப... ராஜீவ்  ஒடஞ்சு போனான். மல்லி இவ்ளோ நாள் இப்படி அழுதது இல்ல. அவனோட ஷர்ட் அவ கண்ணீரால ஈரமாக.

ராஜீவ்: மல்லி... எதுக்கு அழுகுற? It’s okay... நான் வந்திட்டேன்... நீ ஒரு நாள் இல்லாம நான் எவ்ளோ தவிச்சுருப்பேன் தெரியுமா?

ராஜீவ் சொல்லச் சொல்ல... அவ கண்ணுல வந்திட்டு இருந்த கண்ணீரை நிப்பாட்ட முடியல.

என்னமோ சொன்னான்... அவ அழக நிக்கல.

அவன் “தேவடியா”னு சொன்ன வார்த்தை அவ்ளோ ஹர்ட் பண்ணியிருந்ததாலத் தான்... பேசாம ஒதுங்கி இருந்தாள். அந்த விஷயம் ஞாபகத்துக்கு வர.

ராஜீவ்: I’m sorry... நான் அப்படிப் பேசியிருக்கக் கூடாது. I’m sorry. I love youனு சொல்ல.
மல்லி அவன் கன்னத்துல... நெத்தியில... இன்னொரு கன்னத்துலனு கிஸ் பண்ணி... மறுபடி கட்டிப் பிடிச்சு... அலூ அலூனு அழுக.  அழுகை அதுவே நிக்கிற வரைக்கும் வேற வழி இல்லாம... அவளைக் கட்டிப் பிடிச்சுட்டு இருந்தான் ராஜீவ்.

அவ என்ன செய்வாள்? எல்லாத்துக்கும் நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு... அடுத்த ஸ்டெப் நகர முடியாம மல்லி தவிச்சுப் போனாள்.

Again, Rajeeb being dumbfuck by Malli and Gowtham. There is no emotion. Malli has nothing but useless brain.

[Raju@Vijay]

ada vetkam kettavaale evanoh orthan soluvan adha seivalam
idhula oru brainy girl panraa velai ah...pure dumb mode

avan pullai tharuvanam pethukuvalam...

enna ezavu arivu kozuntha irukaa..iva family apdi tha iruku

third person solrathu nambinu ava anna vera jalraa thu worthless family

rajeev apdiye evanoh sonan nambitu spy kuda ozunga pannama ava azratha vachi find out panni irupaan partha

early theetitanam advunae over uh....force fitting dramatic story bro

anga anga nalla iruku but overall partha venegance story ah teridhu...

iva uthaami iruntha othatha soluva adha thanah sonna ipo azuthu scene podraa so pure slut mode activated feel

keep rocking with ur engaging movie type visualised story

[Kala rasigan]

Sema , all best malli, sorry rajiv , You could not protect your wife's chastity; hold fast to her love, dear malli
The consequence of ignoring your husband's warning is that you are branded a woman of loose morals—a fool who shares her bed with a passerby if he shows a little affection. Gautham, who betrayed his friend, be prepared to face the greatest disappointment in your life.
Dear Author, in a world where men accept wives who have been bangd, she is the only one who has been truly deceived; please do not make a fool of her any further—teach Gowthaman a lesson he deserves. This is my humble request

[heygiwriter]

Makkale story pudikalana, you can drop mid way. 
Thitradhellam thittitu you rock bro continue nu sonna nan ena panradhu :)


innonu solren kelunga, no sharp minds wuold have messy life, only dumb people have messy life. so is the affair conflicts.

[heygiwriter]

Sema , all best malli, sorry rajiv , You could not protect your wife's chastity; hold fast to her love, dear malli
The consequence of ignoring your husband's warning is that you are branded a woman of loose morals—a fool who shares her bed with a passerby if he shows a little affection. Gautham, who betrayed his friend, be prepared to face the greatest disappointment in your life.
Dear Author, in a world where men accept wives who have been bangd, she is the only one who has been truly deceived; please do not make a fool of her any further—teach Gowthaman a lesson he deserves. This is my humble request

Everyone will learn and get a lesson. But let us alow them to dance first

[Ironman0]

அத்தியாயம் 50 - மல்லியும் ராஜீவும்


ராஜீவ் வண்டி கிட்டத்தட்ட அந்த ரிசார்ட்டுக்கு 10 கிமீ பக்கத்துல வந்திட்டு இருந்தது.
ராஜீவ் அவன் நைட் கால்ல அடிப்பட்டதால  ஏற்பட்ட காயம்... அந்த ரத்தம்... அது இன்னும் கூட சரியாகல, அதை பத்தி அவன் கவலை கூட படல.

எப்ப கார்ல ஏறுனானோ அப்ப  இருந்து தூக்கம் துளியும் இல்ல.
அடுத்து என்ன பிளேஸ் வரும்...
எங்க ஹோட்டல் இருக்கும்
இல்ல அந்த கார் கண்ல தட்டுப்படுமானு  பார்த்துக்கிட்டே போனாங்க.

கௌதம் மல்லி ஸ்டே பண்ண பிளேஸ்க்கும் வந்திருக்கான். ஆனா வேற வாட்ச்மேன் ஷிஃப்ட் மாறி நைட் வந்ததுனால... அவருக்கு கார் அடையாளம் தெரியாம... “இல்ல சார்”னு சொல்லி அனுப்பிட்டான். ரிசார்ட் பார்க்கிங் ஏரியா கொஞ்சம் தூரம் தள்ளி இருந்ததால... அவனும் என்ன கார்லாம் நிக்குதுனு பாக்க முடில வாட்ச்மென் சொன்னதை நம்பி கெளம்பிருக்க்கன்.  அடுத்த ஊருல தேட . ஒரு வேல அவன் வந்த நேரம் உள்ள தேடி போயிருந்த ராஜீவ் கு மல்லிய கெளதம் அனுபவிக்கிறத பாத்திருக்கலாம்

அதே நேரம்
ரிசார்ட்ல

மல்லி மனதில்

கௌதமின்  வார்த்தை மட்டும் தான் அவ மண்டைல ஓடிக்கிட்டு இருந்தது.
“அவ்ளோ வார்ன் பண்றவன் தான்... உன்னைத் தேடி வந்து உன்னைக் காப்பாத்துவானா? அக்கறை இருந்தா வந்திருக்கணும். அவனுக்கும் நீ என் கூடப் படுக்கணும்னு இன்ட்ரஸ்ட். அதான் நீ எங்க போனானு கூடக் கவலை இல்லாம சென்னைல இருக்கான்...”

மல்லி உள்ளுக்குள்ள...
“ராஜீவ் நேசமாவே நான் எப்படிப் போனாலும் பரவா இல்லனு இருப்பானா?
ஒரு phone கால் இல்ல... சரி tower signal  இல்லனு விட்டுருவானா? கிளம்பி  வந்துருக்கணும்ல அவளுக்கு எனோ தேவையில்லாத கோவம் .. ஓ...

அப்ப தான் அவ மண்டைல உதிச்சது எங்க போறோம்னு ராஜீவ்கு யாரும் சொல்லலையே, அவன் கேட்டப்ப கூட பிசினஸ் மீட் எந்த ஊருனு கூட சொல்ல.

அத நினைக்கும் பொது அவளுக்கு மறுபடியும் குற்றஉணர்ச்சி நான் ராஜீவை தப்பா நெனைக்க கூடாது நான் சொல்லிருந்தா நிச்சயம் வந்திருப்பான். எப்படி அவன் என்னை விட்டுட்டு இருப்பான்... சீ... என் கோவம் என் கண்ணை எப்படி மறைச்சுச்சு.

அவ கண்ணுல கண்ணீர் வடிய. அவ ராஜீவ் இங்க இருந்தா என்ன பேசணுமோ அதா பித்து பிடிச்சவ மாதிரி தனியா பேச ஆரம்பிச்சா

நான்  உன் பேச்சைக் கேட்டிருந்தா இன்னைக்கு இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்க மாட்டேன். ராஜீவ்... நான் ஏமாந்துட்டேன். I’m sorry... நான் உன் வார்த்தையைக் கேட்டிருக்கணும்...

ஆனா இப்ப எனக்கு ஒரு சான்ஸ் இருக்குடா? தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ ஏமாந்தோ... ஒரு தப்பு நானே பண்ணிட்டேன், இங்க பாரு ஒருவேளை இவன் மூலமா நமக்குக் குழந்தை பொறந்தா? நல்லது தானே?

கௌதம் என்கிட்ட என்னமோ சொன்னான்டா. எல்லாமே உன்னைக் காயப்படுத்தற மாதிரித் தான் இருக்கு. கொஞ்ச நாள் பொறுத்துக்கோ. எவ்ளோ ஹாஸ்பிட்டல் போனோம்... எவ்ளோ ட்ரீட்மென்ட் பார்த்தோம். ‘நீர்கட்டி’ எனக்குனு சொன்னாங்க. அப்புறம் அதும் கிளியர் பண்ணோம். அப்புறமும் வரல. எவ்ளோ பர்த்டே பார்ட்டிஸ்... ஃபிரண்ட்ஸ்  நடத்துன பார்ட்டிலம் நீ அட்டெண்ட் பண்ணாம வந்திருப்ப... ஃபிரண்ட்ஸ் கூட இல்லாம இருக்கிறதற்கு... ‘எப்ப குழந்தை? என்ன விசேஷம்?’னு கேக்க ஆரம்பிச்சது தானே கரணம் . நாம கல்யாணம் பண்ணுன புதுசுல  என்ன சொன்ன... ‘நமக்கு ஒரு குழந்தை பொறந்தா எல்லாம் மறும்’னு சொன்னீயே. இப்ப ஒரு வாய்ப்புடா. அப்படிப் பாத்துக்கோ. கௌதமை ஒரு மனுஷனாப் பாக்காத. அவன் ஒரு மெஷின்ஆ பாரு. நான் உனக்கு மட்டும் தான். கௌதம் கொஞ்ச நாள்ல போயிடுவான்...”

கண்ணை மூடிக்கிட்டு... கையெடுத்து கும்பிட்டு இருந்தா
“அயோ... நான் என்னதான் பண்ணுவேன்...”
அவளுக்கு  இனம் புரியாத கோவம்... அழுகை. அவ மனசு ராஜீவைத் தேட ஆரம்பிச்சது.
செரி நான் கோவமா வந்துட்டேன்
“அப்ப நீ என்னைத் தேடி வர மாட்டியா? என் மேல உனக்கு அக்கறை இல்லையா? கௌதம் சொல்றதெல்லாம் உண்மையா?”

அவ பொலம்பிட்டு இருக்கைல
அங்க ரூம்பாய் பெல் அடிச்சான்… பீப்…

யாரோ என்னவோ னு அவ போய் கதவை தொறக்க அங்க ரூம்பாய்

ரூம்பாய்: அக்கா... இப்ப நீங்க பார்க்கிங் போங்க. லக்கேஜஸ் எடுத்துட்டு வரேன்.
மல்லி: சரிப்பா.

மல்லி எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாம...  நடைபோனம்னு சொல்வாங்களே அப்படி நடந்து வந்திட்டு இருந்தாள். அந்த டோம்ல இருந்து இறங்கி வந்தம்  அவ காதுல மறுபடி அதே வார்த்தை.

“அக்கறை இருந்தா வந்திருக்கணும்...”

கௌதமோட வார்த்தை அவ காதுல ஓலிச்சுக்கிட்டே இருக்க.
ராஜீவ் ஒருவேளை என்னை வெறுத்துட்டா... நான் என்ன பண்ணுவேன்? இப்படி அவளுக்கு சிந்தனை மேல சிந்தனை . அவ மனசாட்சி இதெல்லாம் படுகிறதுக்கு முன்னாடி யோசிக்கணும். இப்ப என்னென்னமோ பண்ணி மேற்கொண்டு பெருசு பண்ற நீ.  ஒரு செகண்ட் ஏதோ மயக்கம் மாதிரி வர, அந்த கம்பியை புடிச்சு நின்ன, அப்பொறம் ஆசுவாச படுதிட்டுகிட்டு நடக்க ஆரம்பிச்சா

ஒரு கட்டத்துல ஏதோ ப்ளாங்கா அவ உணர ஆரம்பிச்சு அவ கால் நேரா பார்க்கிங் லாட் கிட்ட போக... அங்க ஓரத்துல யாரோ கொஞ்சம் நொண்டி வர மாதிரி  இருந்தது ...

மல்லிக்கு ராஜீவ் மாதிரித் தெரிய.
ஒரு செகண்ட் அவ மூச்சு நின்னு... திரும்ப வந்தது.

ராஜீவ் தான் அது.

கௌதம் வார்த்தை... மறுபடி மறுபடி கேக்க இப்ப அவ கண்ணு முன்னாடி விடை கெடச்சது

ராஜீவ் வந்திட்டான்.
என்னைத் தேடி...
நான் எங்க இருக்கேன்னு சொல்லல...
என் செல் போன்ல  சிக்னல் இல்லாட்டாலும்
எப்படியோ என்ன தேடி வந்துட்டான் .
இத மல்லி மனசுல அடுத்த நொடி உணரும்போது ... அவளை அறியாம அவ காலு வேகமா நடக்க... ஒரு கட்டத்துல அந்த கால்கள் ஓட ஆரம்பிக்க. அவ போட்டிருக்க டி-ஷர்ட்ல அவளோட  மூலை குலுங்கிக் குலுங்கி ஆட...

அதை ராஜீவே ஒரு நிமிஷம் அவனோட சொந்த பொண்டாட்டியை வேற மாதிரிப் பார்த்தான்.

மல்லி ஓடி வந்தவ... நேரா கட்டிப் பிடிச்சு... அவன் மார்புல முகத்தைப் பதிக்க. அவ எதுவும் பேசல. கண்ணுல  குடம் குடமா  தண்ணி மாதிரிக் கண்ணீர் வர.

ராஜீவ்: மல்லி... எதுக்கு அழுகுற? It’s okay... நான் வந்திட்டேன்... நீ ஒரு நாள் இல்லாம நான் எவ்ளோ தவிச்சுருப்பேன் தெரியுமா?

ராஜீவ் சொல்லச் சொல்ல... அவ கண்ணுல வந்திட்டு இருந்த கண்ணீரை நிப்பாட்ட முடியல.

ராஜீவ் ஒரு 5 நிமிஷம் முன்னாடி இங்க வரப்ப
ஒரு பயத்தோட... மல்லிய  ஏதோ ஒண்ணு பண்ணிருப்பான் கௌதம்னு தான்வந்தான். இங்க அவன் பாக்குற காட்சிலாம் வேறயா இருந்தது.

முதல்ல யாரையும் அலெர்ட் பண்ணக் கூடாதுனு தான்... அவன் வந்த காரை வெளிய நிப்பாட்டி... அவன் மட்டும் உள்ள வந்தான். ராஜீவ் பிளான்லாம் மல்லி அண்ட் கௌதமை வேவு பாக்குறது தான். அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும்... மல்லி மேல எந்தத் தப்பும் இருக்காது. கௌதம் ஏதாச்சும் பண்ணுவான். ஒருவேளை ஏதாச்சும் மல்லியை பிளாக் மெயில் பண்ணினா...? சோ என்ன நடக்குது... ஏன் சொல்லாம இங்க வந்தா... எதுக்கு போன் போகல  இப்படினு விசாரிச்சுக் ஒரு வேல ஏதும் தவறு நடக்குற மாதிரி இருந்த அத தடுக்க தான் வந்தான், ஆனா இவளோ நேரம் போனதுக்கு அப்பொறம். அவனால என்ன செய்ய முடியும் எங்கிற காரணத்தை மட்டுமாச்சும் கண்டுபிடிக்கத் தான் வந்தான்.

அப்ப  அங்க நடக்குறதைப் பொறுத்து நெக்ஸ்ட் செட் ஆஃப் ஆக்ஷன் எடுக்கலாம்னு இருந்தான்.

பட்
உள்ள வந்து வாட்ச்மேன் கிட்ட...

“இந்த கார் இங்க தான் இருக்க, அதுல வந்தவங்க இங்க தான்  தங்கியிருக்காங்களா?”னு கேக்க.

ஒரு ரூம்பாய் எட்டிப் பார்த்து...
“சார்... நம்ம தோஸ்து வண்டி...”
ராஜீவ்: தோஸ்தா?
ரூம்பாய்: ஆமா சார். நைட்லாம் கார்ல தூங்கிட்டு... கொசு கடி தாங்காம எங்க கிட்ட வந்து பேசிட்டு இருந்தாரு.

ராஜீவ்: ஏன் கார்ல?
ரூம்பாய்: சார்... அவர் ஏதோ ஒரு அக்காவோட வந்தாரு. அக்காவை safeஅ மேல தூங்க வச்சுட்டு... அவர் இங்க தூங்கினாரு. அவ்ளோதான் எங்களுக்குத் தெரியும். நல்ல டைப்... நல்ல ஜோக் பண்றாரு... கிரிக்கெட் பத்திலாம் பேசுறாரு.

ராஜீவ்: இப்ப எங்க இருக்கார்?
ரூம்பாய்: காலையில தான் வெளிய... அந்த அக்காவை ஏதோ ஷாப்பிங் கூட்டிட்டுப் போயிட்டு... அவரும் குளிச்சுட்டு டிரெஸ் மாத்திட்டு வரேன்னு போனாரு. இணைக்கு கிளம்புறாங்களாம். இந்நேரம் கார்ல இருப்பாரு... இன்னும் செக்கவுட் பண்ணல, அக்கா ரூம்ல இருப்பாங்கன்னு நெனைக்கிறேன்

ராஜீவ்: ரூம் எங்க?
ரூம்பாய்: இந்தப் பக்கம் சார்... லெஃப்ட்ல போய்... ரைட் திரும்புங்க. அந்த கார்டன் வழியா போனா மலை மாதிரி ஏறும். லெஃப்ட் சைட்ல  பெரிய டோர்ம். எ 12 ரூம்
ராஜீவ்: ஏன் இன்னொரு ரூம்... கெஸ்ட் ஸ்டே எல்லாம் இங்க இல்லையா?
ரூம்பாய்: All pre booking sir. இதே கேன்சல் ஆச்சு. அவங்க பாட்டி வீட்டுக்குப் போற வழியிலேயே... அந்த அக்கா வரும்போதே ஏதோ நாஸியா முடியாம  மாதிரி வர... இங்க ஸ்டே பண்ணிட்டாங்க.

ராஜீவ் மனசுல இப்பதான் ஒரு சின்ன சந்தோஷம்.
“அப்ப கௌதம் மல்லியை ஒண்ணும் பண்ணல. நாம தான் தேவையில்லாம அவங்களுக்குள்ள தப்பா இருக்கும்னு நினைச்சுக்கிட்டோமோ...

அவனை வேற அன்று கை நீட்டி அடிச்சுட்டோம். இவ மன்னிப்பு வேற கேக்கச் சொல்றா. சீ... என்னடா இது...”
“சரி... முதல்ல மல்லியைப் பார்ப்போம்”அப்படின்னு... அவன் அடிப்பட்ட வலியைப் பொருட்படுத்தாம நொண்டி நொண்டி நடக்க.

கொஞ்ச நேரத்துல டி-ஷர்ட் போட்டு ஒரு பொண்ணு அவனை நோக்கி ஓடி வர ... மூலை குலுங்க வர ஒருத்தியைக் கவனிச்சான்.

“பா... என்ன மூலைடா...”னு பார்த்துக்கிட்டே கொஞ்சம் மேல முகத்தைப் பாக்க... மல்லி.
அவனே அவனை ஒரு நிமிஷம் அசிங்கமா நினைச்சப்ப... அவ நேரா அவனைக் கட்டிப் பிடிச்சு அழுதப்ப... ராஜீவ்  ஒடஞ்சு போனான். மல்லி இவ்ளோ நாள் இப்படி அழுதது இல்ல. அவனோட ஷர்ட் அவ கண்ணீரால ஈரமாக.

ராஜீவ்: மல்லி... எதுக்கு அழுகுற? It’s okay... நான் வந்திட்டேன்... நீ ஒரு நாள் இல்லாம நான் எவ்ளோ தவிச்சுருப்பேன் தெரியுமா?

ராஜீவ் சொல்லச் சொல்ல... அவ கண்ணுல வந்திட்டு இருந்த கண்ணீரை நிப்பாட்ட முடியல.

என்னமோ சொன்னான்... அவ அழக நிக்கல.

அவன் “தேவடியா”னு சொன்ன வார்த்தை அவ்ளோ ஹர்ட் பண்ணியிருந்ததாலத் தான்... பேசாம ஒதுங்கி இருந்தாள். அந்த விஷயம் ஞாபகத்துக்கு வர.

ராஜீவ்: I’m sorry... நான் அப்படிப் பேசியிருக்கக் கூடாது. I’m sorry. I love youனு சொல்ல.
மல்லி அவன் கன்னத்துல... நெத்தியில... இன்னொரு கன்னத்துலனு கிஸ் பண்ணி... மறுபடி கட்டிப் பிடிச்சு... அலூ அலூனு அழுக.  அழுகை அதுவே நிக்கிற வரைக்கும் வேற வழி இல்லாம... அவளைக் கட்டிப் பிடிச்சுட்டு இருந்தான் ராஜீவ்.

அவ என்ன செய்வாள்? எல்லாத்துக்கும் நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு... அடுத்த ஸ்டெப் நகர முடியாம மல்லி தவிச்சுப் போனாள்.

Big salute ur writing nanba..... Rajiv ninacha vethanaiya Iruku pavam...... Malli pandrathu patha romba kevalamana piravi pola..... Malliku gowtham yevlo paravala pola.....

[ChandruDelighty]

Makkale story pudikalana, you can drop mid way. 
Thitradhellam thittitu you rock bro continue nu sonna nan ena panradhu :)


innonu solren kelunga, no sharp minds wuold have messy life, only dumb people have messy life. so is the affair conflicts.

That's True heygi. 

Your writing skill keeps us check for updates every now and then. 

Only pbm is readers we think in any one character and could nt hold the emotion of being betrayed.

Malli is thinking about her removed cyst now. But she wants to put blame on Rajiv it's kind of memory leak or situationist. 

Pl continue..

I am just thinking if in opposite world what if Rajiv does the same with another women for child and asks malli to accept it as her own baby. :)

[Raju@Vijay]

Makkale story pudikalana, you can drop mid way. 
Thitradhellam thittitu you rock bro continue nu sonna nan ena panradhu :)


innonu solren kelunga, no sharp minds wuold have messy life, only dumb people have messy life. so is the affair conflicts.

ama force fitiings panna sola tha thonum villain ayiram logic paklam
spy panna vanthavanku logic illama pothae...adha sonna korai solranah vachukonga
negative solanum positive solanum adha story ku nalalthu 

unwanted flaws silathu story la iruku sonen

na writer ah ungala edhum theetavum illa

en opinion said...donot judge urself

i talked about malli useless mindset not u..

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 51

ஒரு வழியா
ராஜீவ் மல்லியிடம்...

“இங்க பாரு... இப்படியே அழுதுட்டு இருந்தா என்ன ஆகுறதுனு...”
பேசப் பேச... அவ மயக்கம் போட.
ராஜீவ் “ஹெல்ப்!”னு கத்த... அங்க இருந்த வாட்ச்மேன் ஒரு தண்ணி பாட்டில் எடுத்து ஓடி வர. தூரத்துல இருந்து கவனிச்ச கௌதமும் ஓடி வந்தான்.

ராஜீவ் வாட்டர் பாட்டில் எடுத்துத் தெளிக்க... அவ கண்ணு கொஞ்சம் அசைய.
“என்ன ஆச்சு மல்லி? டாக்டர்ட்ட போவோம். ஏன் மயக்கம் போட்ட?”னு கேக்க.
மல்லிக்குச் சுயநினைவு வந்த ஒரு செகண்ட்... ஷாக் ஆனாள்.

“டெஸ்ட்  செக் ஆப் னு போய் டாக்டர் ஏதாச்சும் கண்டுபிடிச்சா... வேண்டாம். 2 வாரம் முன்னாடி தான் ராஜீவ் கூட செக்ஸ் வச்சோம். ஏதாச்சும் இப்ப நடந்த மாதிரினு சொன்னா... சமாளிக்க முடியாது”னு...
அதெல்லாம் வேண்டாம்... நான் சரியா சாப்பிடல... அதான்”னு சொல்ல.
“சரி... கிளம்புவோம் வா. சாப்பிட்டுப் போற பக்கம் போலாம்”னு சொல்ல.

“வீட்டுக்குத் தான் போறோம். எங்க வொர்க் முடிஞ்சது”னு  சொல்றப்ப .


ரூம்பாய் ஓடி வந்தவன்...

“அண்ணா... லக்கேஜஸ்லாம் கார்ல வச்சிட்டேன். நீங்க செக் அவுட் பண்ணிக்கோங்க. திங்ஸ் ஏதாச்சும் இருக்கான்னு பாத்துக்கோங்க”னு சொல்லி நகர .

ராஜீவ் மனசுல அப்ப  ஒரு சின்ன டவுட்.
“ஒருவேளை இவங்க சொன்னது பொய்யா இருந்தா? டிராமா போட்டிருந்தா?”
எதுக்கு மல்லி சம்மந்தம் இல்லாம இப்படி தேம்பி தேம்பி அழுகணும்
ஒரு வேலை பண்றதெல்லாம் பங்கிட்டு ட்ராமா போடறாங்களோ

இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி அவனே துப்பு துலக்க நெனச்சான்

ராஜீவ்: நான் செக் பண்ணிக்கிறேன். ஃபர்ஸ்ட் உன்னை கார்ல உக்கார வைக்கிறேன்.
மல்லியை கார்ல உக்கார வச்சுட்டு... கொஞ்சம் வேகமா நொண்டி... அவளோட ரூம் தேடிப் போனான்.

கௌதமும் மல்லியும் பண்ண தப்பு...
அவங்க தங்கியிருந்த ரூம் ...  தடையமா விட்ட பெட்ஷீட்ல இருக்கிற அவங்க விந்துக்கள்...

அவன் ரூம் என்டர் ஆனோனா... ஏதாச்சும் சிக்குமான்னு  பாத்தா எல்லாம் க்ளீன் . பெட் கிட்ட போனான் பெட்ஷீட் புதுசா போட்ருந்தது.

பழசு ஒண்ணும் இல்ல. ரூம்பாய் ஆல்ரெடி எடுத்துட்டான் போல. ஒரு கிளான்ஸ் சுத்திப் பார்த்தான். ஒண்ணும் இல்ல. கீழ வரும்போது... ஒரு பெரிய மோவின் டிராலியில பெட்ஷீட் இருக்க. அந்த ரூம் பெட்ஷீட் அப்படியே மேல இருக்க. ஒரு வேலை இது தன் அவங்க உஸ் பண்ண பெட்ஷீட்டை இருக்குமோ னு அதை எடுத்துப் பார்த்தான்.

காய்ஞ்ச வடவடனு அங்க அங்க இருந்து விந்து அறிகுறி இருந்த அந்த ஷீட்டைப் பார்த்ததும்... ஒரு செகண்ட் அவனுக்கு மூச்சு நிற்க.

அங்க வந்த ரூம்பாய்...
“என்ன சார் பண்றீங்க? நான் தோஸ்தா தானே இங்க செக் பண்ணச் சொன்னேன்.”
நீங்க
“ஆமா... இது எந்த ரூம் பெட்ஷீட்?”
“சார்... 5 ரூம் வெக்கேட் ஆயிருக்கு. எதுனு எப்படிச் சொல்ல? எல்லாம் அழுக்கு தான்...”

ரூம்பாய் தெளிவாப் புரிஞ்சுக்கிட்டான் என்ன தேடுறாருன்னு...கெளதம் முன்னாடியே இப்படி தன் பேசணும், இப்படிதான் செய்யணும் னு பணம் கொடுத்து எல்லாரையும் விலைக்கு வாங்கியிருந்தான்

“ஓ... நம்ம ரூம் கேக்குறீங்களா? ஏன் சார்... தோடு  ஏதாச்சும் விட்டாங்களா அக்கா? இருங்க எடுத்து உதறி காட்றேன் னு கீழ மடிச்சு வச்சிருந்த ஒரு பெட்ஷீட் எடுத்து விரிக்க. பாருங்க... நீட்டா இருக்கு. இதுதான் அந்த ரூம் ஒட பழைய துணி  (ஒரு புது ஷீட் மாத்த வந்ததைக் காட்டி) பாருங்க. எவ்ளோ நீட்டா... புதுசா  இருக்கிற மாதிரி உஸ் பணிஇருக்கங்க , மத்த கெஸ்ட் லாம் சாப்பாட்டுல இருந்து மத்த எல்லா அசிங்கமும் பெட்ஷீட் சுமக்குதுனு சொல்லி சிரிக்க  ...”

“இதுக்கு மேல சந்தேகம் வேணாம்”னு ராஜீவ் ஒரு பெரு மூச்சு விட்டு... அங்கிருந்து கிளம்பினான்.

அவன் நேரா கார் கு வர வழியில... கௌதமைப் பார்த்தான். கௌதமும் அவனும் நேருக்கு நேர் பாக்க.
இதுக்கு மேலயும் நாம மன்னிப்பு கேக்கலான பெரிய இருக்காது. மல்லி சொன்ன மாதிரி மிஸாண்டர்ஸ்டாண்டிங்கா தான் இருக்கும் , மன்னிப்பு கேக்கட்டி பரவாயில்ல ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்லுவோம், பழையபடி பேசுவோம் னு அவன் கிட்ட

ராஜீவ்: தேங்க்ஸ் டா.
கௌதம்: எதுக்கு?
ராஜீவ்: மல்லியைப் பத்திரமாப் பாத்துக்கிட்ட.
கௌதம்: அதெல்லாம் ஒண்ணும் நான் அப்படிப் பண்ணல.
ராஜீவ்: சாரி...  அன்னைக்கு நைட் உன்னை அடிச்சிருக்கக் கூடாது.
கௌதம்: நான் அதை மறந்துட்டேன். எனக்கும் கோவம் இருக்கு. எனக்கும் சின்ன சின்ன நன்றி இருக்கு. நீயும் மல்லியும் எனக்காக எவ்ளோவோ செஞ்சுருக்கீங்க. Whatever happens... I would just ask you to remember this. I will never break a family structure.

ராஜீவுக்கு இந்தப் பதில்ல அர்த்தம் புரியாம இருக்க.
கௌதம்: மல்லிக்காக நான் எதுவும் செய்வேன். அன்னைக்கு  நீயும் மல்லியும் நான் உங்க bedroom ல இருக்கிறப்ப  டோர் கிட்ட பேசினதை வச்சுத் தான் தனி வீடு வாங்கிப் போனேன்.
ராஜீவ் ஷாக் ஆகி பாக்க.
அப்பா நீ ஒட்டு கேக்கலையை
கெளதம் : இல்ல , மல்லியும் அப்படி தன் நெனச்சுருக்கானு அணைக்கு நைட் நீ அடிச்சப்ப தான் எனக்கு தெரியும். நான் நீ சந்தேகப்படுறியோனு ஒரு கெஸ் ல தான் போனேன் .
rajeev: iam சாரி.
கௌதம்: ராஜீவ்... நான் உன்கிட்ட ஒண்ணு கேக்கவா?
ராஜீவ்: ம்ம்ம்...
கௌதம்: நான் அடிப்பட்டு வீட்ல இருந்தப்ப... என் மேல எல்லாம் தொடச்சு விட்டது யாரு?
மல்லி தானே. எங்க நெருக்கம் எவ்ளோனு உனக்குத் தெரியுமா? தெரியும். நிச்சயம் உனக்குத் தெரியும். ஆனா எப்பயும் அவ உன் நினைப்புல மட்டும் இருக்கிறவ. நீ என்னைச் சந்தேகப்படுறதைத் தப்பு சொல்ல மாட்டேன். மல்லியைச் சந்தேகப்படாத. உனக்கு ஃபேன்டஸி அது இது... It doesn’t bother me. அது உன் சாய்ஸ். If you feel உன்சபி about me ... சொல்லு... நான் ஒதுங்குறேன். அவ்ளோதான்.

ராஜீவ் அடுத்த பதில் சொல்ல விடாம.
கெளதம் : “மல்லி வெயிட் பண்ணுவா... வா போலாம்.” னு கூப்டு அங்க இருந்து நடந்தான்  

மல்லி கார்ல பின் சீட்ல சாய்ஞ்சு உக்காந்து இருந்தாள். கௌதம் நேரா டிரைவர் சீட்ல ஏறுனான்.  ராஜீவ் நொண்டி நொண்டி வரதைப் பார்த்த மல்லி...

“உன் காலுக்கு என்ன ஆச்சு?”னு கேட்டாள்.
முதல்ல எப்படி வந்த... எப்படிக் கண்டுபிடிச்சானு  கேட்டா .

ராஜீவ் சிரிச்சுட்டு...

“நீ எந்த மூலையில இருந்தாலும் கண்டுபிடிச்சுருவேன்
என்னோட லவ் அப்படி”னு சொல்ல.
மல்லி கண்ணுல கண்ணீர் வர.

ராஜீவ்: எவ்ளோ தாண்டிக் கண்ணீர் வச்சிருக்க... எப்ப பாரு...
எதைச் சொன்னாலும் அழுகுற...னு சொன்னப்ப.
மல்லி கண்ணைத் துடைச்சுச் சிரிச்சுட்டு...

“I’m sorry”னு சொன்னாள்.
ராஜீவ்: எதுக்கு?

மல்லி: கோவத்தையெல்லாம் விட்டுட்டு... என்னைக் காப்பாத்த வந்ததுக்கு.
ராஜீவ்: காப்பாத்தவா?
மல்லி: ஒரு செகண்ட் பயந்த அவ, சமாளிச்சா .. .என் மனக் கவலையில இருந்து...
ராஜீவ்: என்னை மிஸ் பண்ணியா?

கௌதம்: ஆமா... நைட்லாம் நீ இல்லாம வழியில துடியாத் துடிச்சாள்...
மல்லி மண்டைல... கௌதம் சுன்னி அவ புண்டைக்குள்ள விட்டுவிட்டு அடிச்சு... அவளை  முனங்க  விட்டுக் கதறவிட்ட சத்தம்  விசுவலா ஓட . டபுள் மீனிங்ல பேசுறானு புரிஞ்சுக்கிட்டு... அவ அவளோட முகத்தை இருக்கமா... கோவமா மிரர் மூலமா காட்ட. கௌதம் அமைதியானான்.

மல்லி ராஜீவ் நெளியுறதைப் பார்த்து...

“என்ன ஆச்சு? கால்ல எங்க காயத்துனு சொல்லு.”
ராஜீவ் பேண்டைத் தூக்கிக் காட்ட. நல்ல அடி... மொக்கை அடி... ஸ்க்ராட்சஸ்... ஒரு இடத்துல வெட்டு மாதிரித் தெரிய.
“எப்படி அடிப்பட்டது?”னு கேக்குறப்ப.

“அது ஒரு பெரிய கதை”னு சொன்னான்.
“வலிக்குதா?”னு கேக்க.

“ஆமா”னு சைகை செய்ய.
“பக்கத்துல ஏதாச்சும் ஹாஸ்பிட்டல் போலாமா கௌதம்?”னு மல்லி கேக்க.
கௌதம் கூகுள் மேப் பார்த்துட்டு...

“4 கிமீஸ்ல ஒரு கிளினிக் இருக்கு”னு சொல்லி வண்டியை விட்டான்.
மல்லி ஒரு நிமிஷம்  ராஜீவ் கண்ணைப் பார்த்தாள். அதுல தெரிஞ்ச ஒரு நம்பிக்கை... லவ்...

“நான் செஞ்ச துரோகத்துக்கு... அதுக்காக நான் செய்யப் போற காரியத்துக்கு... நீ என்ன என்ன செஞ்சாலும் தகும் எவளோ தண்டனை கொடுத்தாலும் தகும். ஆனா உனக்கு அந்த உண்மை தெரியாம பாதுகா போறேன், நமக்காக. ஆனா நான் தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டாமா, உன் காலுக்கு கேளா இருக்கிறதுதான் எனக்கு நானே கொடுக்கிற தண்டனை . இப்ப என்னால இதுதான் முடியும்னு .”

“ராஜீவ்... திரும்பி உக்காந்து... உன் காலை என் தொடை மேல வை”னு சொல்ல.
ராஜீவ் “ஏன்டா?”னு கேக்க.
“வை... சொல்றேன்”னு மல்லி சொல்ல.

கௌதம் திரும்பி உக்காந்து... காலை அவ தொடை மேல நீட்டான். கௌதம் பின்னாடி பாக்குற மிரர் வழியாப் பாக்க. மல்லி அவனோட கால்ல முத்தம் கொடுத்தாள்.

ராஜீவ்: என்னடி பண்ற?னு கேக்க.
“சும்மா... முத்தம் கொடுத்தா சரியாகும்”னு சொல்ல.
“அதுக்குப் புண்ணு மேலயும் கொடுக்கணும். அக்கறை இருந்தான்னு” விளையாட்டாக் கேக்க.

மல்லி மனசுல... வேற ஒண்ணு ஓடுச்சு.
“நான் செஞ்ச... செய்யப் போற தப்புக்கு... காலம் பூரா உன் கால்ல கிடந்தாலும்... முத்தம் கொடுத்தாலும் தீராது. எனக்காகப் பொறுத்துக்கடா...”னு மனசுல சொல்லி... அவன் கால் பாதத்துல முத்தம் கொடுத்து... அப்புறம் அவன் புண்ணு மேலயும் லைட்டாக் கொடுத்து... அவ அந்தக் கால்களைத் தாங்கினா.

மெடிக்கல் கிளினிக் வந்தோனா... ஒரு சின்ன பேண்டேஜ் போட்டு அனுப்ப.
சென்னை வரும் வரை... மல்லியோட பிஹேவியர் ஏதோ மூட் ஸ்விங்ல இருந்த மாதிரி ஒரு உணர்வு. திடீர்னு அவனைக் கட்டிப் பிடிப்பாள். திடீர்னு முத்தம் கொடுப்பாள். “மென்டல் ஆயிட்டியா?”னு யாரும் கேக்க மட்டும் தான் இல்ல.

ஒரு வேளையா 6.30க்கு ரீச் ஆகும்போது... கௌதம் லக்கேஜஸ் தூக்க... ராஜீவ் அதை வாங்க... மல்லி ரெண்டு பேரும் பழையபடி பேச ஆரம்பிக்கரத பாக்கும்போது . இப்பதான் அவளுக்கு எல்லாம் திரும்பிக் கிடைச்ச சந்தோஷம்.

அவங்க அபார்ட்மென்ட் வீட்டுக்குள்ள வந்து உக்காந்த 10 நிமிஷம்... காலிங் பெல் அடிக்க.

மல்லி கதவை திறக்கும்போது... அங்க வந்து நின்னாரு... மல்லி அண்ணன்.

[heygiwriter]

ama force fitiings panna sola tha thonum villain ayiram logic paklam
spy panna vanthavanku logic illama pothae...adha sonna korai solranah vachukonga
negative solanum positive solanum adha story ku nalalthu 

unwanted flaws silathu story la iruku sonen

na writer ah ungala edhum theetavum illa

en opinion said...donot judge urself

i talked about malli useless mindset not u..

Nandri vanakkam 

[Deepak_The_Writer]

Excellent updated now rajiv somehow beleived gautham.. let gautham fuck her mouth infront of rajiv

[Ironman0]

அத்தியாயம் 51

ஒரு வழியா
ராஜீவ் மல்லியிடம்...

“இங்க பாரு... இப்படியே அழுதுட்டு இருந்தா என்ன ஆகுறதுனு...”
பேசப் பேச... அவ மயக்கம் போட.
ராஜீவ் “ஹெல்ப்!”னு கத்த... அங்க இருந்த வாட்ச்மேன் ஒரு தண்ணி பாட்டில் எடுத்து ஓடி வர. தூரத்துல இருந்து கவனிச்ச கௌதமும் ஓடி வந்தான்.

ராஜீவ் வாட்டர் பாட்டில் எடுத்துத் தெளிக்க... அவ கண்ணு கொஞ்சம் அசைய.
“என்ன ஆச்சு மல்லி? டாக்டர்ட்ட போவோம். ஏன் மயக்கம் போட்ட?”னு கேக்க.
மல்லிக்குச் சுயநினைவு வந்த ஒரு செகண்ட்... ஷாக் ஆனாள்.

“டெஸ்ட்  செக் ஆப் னு போய் டாக்டர் ஏதாச்சும் கண்டுபிடிச்சா... வேண்டாம். 2 வாரம் முன்னாடி தான் ராஜீவ் கூட செக்ஸ் வச்சோம். ஏதாச்சும் இப்ப நடந்த மாதிரினு சொன்னா... சமாளிக்க முடியாது”னு...
அதெல்லாம் வேண்டாம்... நான் சரியா சாப்பிடல... அதான்”னு சொல்ல.
“சரி... கிளம்புவோம் வா. சாப்பிட்டுப் போற பக்கம் போலாம்”னு சொல்ல.

“வீட்டுக்குத் தான் போறோம். எங்க வொர்க் முடிஞ்சது”னு  சொல்றப்ப .


ரூம்பாய் ஓடி வந்தவன்...

“அண்ணா... லக்கேஜஸ்லாம் கார்ல வச்சிட்டேன். நீங்க செக் அவுட் பண்ணிக்கோங்க. திங்ஸ் ஏதாச்சும் இருக்கான்னு பாத்துக்கோங்க”னு சொல்லி நகர .

ராஜீவ் மனசுல அப்ப  ஒரு சின்ன டவுட்.
“ஒருவேளை இவங்க சொன்னது பொய்யா இருந்தா? டிராமா போட்டிருந்தா?”
எதுக்கு மல்லி சம்மந்தம் இல்லாம இப்படி தேம்பி தேம்பி அழுகணும்
ஒரு வேலை பண்றதெல்லாம் பங்கிட்டு ட்ராமா போடறாங்களோ

இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி அவனே துப்பு துலக்க நெனச்சான்

ராஜீவ்: நான் செக் பண்ணிக்கிறேன். ஃபர்ஸ்ட் உன்னை கார்ல உக்கார வைக்கிறேன்.
மல்லியை கார்ல உக்கார வச்சுட்டு... கொஞ்சம் வேகமா நொண்டி... அவளோட ரூம் தேடிப் போனான்.

கௌதமும் மல்லியும் பண்ண தப்பு...
அவங்க தங்கியிருந்த ரூம் ...  தடையமா விட்ட பெட்ஷீட்ல இருக்கிற அவங்க விந்துக்கள்...

அவன் ரூம் என்டர் ஆனோனா... ஏதாச்சும் சிக்குமான்னு  பாத்தா எல்லாம் க்ளீன் . பெட் கிட்ட போனான் பெட்ஷீட் புதுசா போட்ருந்தது.

பழசு ஒண்ணும் இல்ல. ரூம்பாய் ஆல்ரெடி எடுத்துட்டான் போல. ஒரு கிளான்ஸ் சுத்திப் பார்த்தான். ஒண்ணும் இல்ல. கீழ வரும்போது... ஒரு பெரிய மோவின் டிராலியில பெட்ஷீட் இருக்க. அந்த ரூம் பெட்ஷீட் அப்படியே மேல இருக்க. ஒரு வேலை இது தன் அவங்க உஸ் பண்ண பெட்ஷீட்டை இருக்குமோ னு அதை எடுத்துப் பார்த்தான்.

காய்ஞ்ச வடவடனு அங்க அங்க இருந்து விந்து அறிகுறி இருந்த அந்த ஷீட்டைப் பார்த்ததும்... ஒரு செகண்ட் அவனுக்கு மூச்சு நிற்க.

அங்க வந்த ரூம்பாய்...
“என்ன சார் பண்றீங்க? நான் தோஸ்தா தானே இங்க செக் பண்ணச் சொன்னேன்.”
நீங்க
“ஆமா... இது எந்த ரூம் பெட்ஷீட்?”
“சார்... 5 ரூம் வெக்கேட் ஆயிருக்கு. எதுனு எப்படிச் சொல்ல? எல்லாம் அழுக்கு தான்...”

ரூம்பாய் தெளிவாப் புரிஞ்சுக்கிட்டான் என்ன தேடுறாருன்னு...கெளதம் முன்னாடியே இப்படி தன் பேசணும், இப்படிதான் செய்யணும் னு பணம் கொடுத்து எல்லாரையும் விலைக்கு வாங்கியிருந்தான்

“ஓ... நம்ம ரூம் கேக்குறீங்களா? ஏன் சார்... தோடு  ஏதாச்சும் விட்டாங்களா அக்கா? இருங்க எடுத்து உதறி காட்றேன் னு கீழ மடிச்சு வச்சிருந்த ஒரு பெட்ஷீட் எடுத்து விரிக்க. பாருங்க... நீட்டா இருக்கு. இதுதான் அந்த ரூம் ஒட பழைய துணி  (ஒரு புது ஷீட் மாத்த வந்ததைக் காட்டி) பாருங்க. எவ்ளோ நீட்டா... புதுசா  இருக்கிற மாதிரி உஸ் பணிஇருக்கங்க , மத்த கெஸ்ட் லாம் சாப்பாட்டுல இருந்து மத்த எல்லா அசிங்கமும் பெட்ஷீட் சுமக்குதுனு சொல்லி சிரிக்க  ...”

“இதுக்கு மேல சந்தேகம் வேணாம்”னு ராஜீவ் ஒரு பெரு மூச்சு விட்டு... அங்கிருந்து கிளம்பினான்.

அவன் நேரா கார் கு வர வழியில... கௌதமைப் பார்த்தான். கௌதமும் அவனும் நேருக்கு நேர் பாக்க.
இதுக்கு மேலயும் நாம மன்னிப்பு கேக்கலான பெரிய இருக்காது. மல்லி சொன்ன மாதிரி மிஸாண்டர்ஸ்டாண்டிங்கா தான் இருக்கும் , மன்னிப்பு கேக்கட்டி பரவாயில்ல ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்லுவோம், பழையபடி பேசுவோம் னு அவன் கிட்ட

ராஜீவ்: தேங்க்ஸ் டா.
கௌதம்: எதுக்கு?
ராஜீவ்: மல்லியைப் பத்திரமாப் பாத்துக்கிட்ட.
கௌதம்: அதெல்லாம் ஒண்ணும் நான் அப்படிப் பண்ணல.
ராஜீவ்: சாரி...  அன்னைக்கு நைட் உன்னை அடிச்சிருக்கக் கூடாது.
கௌதம்: நான் அதை மறந்துட்டேன். எனக்கும் கோவம் இருக்கு. எனக்கும் சின்ன சின்ன நன்றி இருக்கு. நீயும் மல்லியும் எனக்காக எவ்ளோவோ செஞ்சுருக்கீங்க. Whatever happens... I would just ask you to remember this. I will never break a family structure.

ராஜீவுக்கு இந்தப் பதில்ல அர்த்தம் புரியாம இருக்க.
கௌதம்: மல்லிக்காக நான் எதுவும் செய்வேன். அன்னைக்கு  நீயும் மல்லியும் நான் உங்க bedroom ல இருக்கிறப்ப  டோர் கிட்ட பேசினதை வச்சுத் தான் தனி வீடு வாங்கிப் போனேன்.
ராஜீவ் ஷாக் ஆகி பாக்க.
அப்பா நீ ஒட்டு கேக்கலையை
கெளதம் : இல்ல , மல்லியும் அப்படி தன் நெனச்சுருக்கானு அணைக்கு நைட் நீ அடிச்சப்ப தான் எனக்கு தெரியும். நான் நீ சந்தேகப்படுறியோனு ஒரு கெஸ் ல தான் போனேன் .
rajeev: iam சாரி.
கௌதம்: ராஜீவ்... நான் உன்கிட்ட ஒண்ணு கேக்கவா?
ராஜீவ்: ம்ம்ம்...
கௌதம்: நான் அடிப்பட்டு வீட்ல இருந்தப்ப... என் மேல எல்லாம் தொடச்சு விட்டது யாரு?
மல்லி தானே. எங்க நெருக்கம் எவ்ளோனு உனக்குத் தெரியுமா? தெரியும். நிச்சயம் உனக்குத் தெரியும். ஆனா எப்பயும் அவ உன் நினைப்புல மட்டும் இருக்கிறவ. நீ என்னைச் சந்தேகப்படுறதைத் தப்பு சொல்ல மாட்டேன். மல்லியைச் சந்தேகப்படாத. உனக்கு ஃபேன்டஸி அது இது... It doesn’t bother me. அது உன் சாய்ஸ். If you feel உன்சபி about me ... சொல்லு... நான் ஒதுங்குறேன். அவ்ளோதான்.

ராஜீவ் அடுத்த பதில் சொல்ல விடாம.
கெளதம் : “மல்லி வெயிட் பண்ணுவா... வா போலாம்.” னு கூப்டு அங்க இருந்து நடந்தான்  

மல்லி கார்ல பின் சீட்ல சாய்ஞ்சு உக்காந்து இருந்தாள். கௌதம் நேரா டிரைவர் சீட்ல ஏறுனான்.  ராஜீவ் நொண்டி நொண்டி வரதைப் பார்த்த மல்லி...

“உன் காலுக்கு என்ன ஆச்சு?”னு கேட்டாள்.
முதல்ல எப்படி வந்த... எப்படிக் கண்டுபிடிச்சானு  கேட்டா .

ராஜீவ் சிரிச்சுட்டு...

“நீ எந்த மூலையில இருந்தாலும் கண்டுபிடிச்சுருவேன்
என்னோட லவ் அப்படி”னு சொல்ல.
மல்லி கண்ணுல கண்ணீர் வர.

ராஜீவ்: எவ்ளோ தாண்டிக் கண்ணீர் வச்சிருக்க... எப்ப பாரு...
எதைச் சொன்னாலும் அழுகுற...னு சொன்னப்ப.
மல்லி கண்ணைத் துடைச்சுச் சிரிச்சுட்டு...

“I’m sorry”னு சொன்னாள்.
ராஜீவ்: எதுக்கு?

மல்லி: கோவத்தையெல்லாம் விட்டுட்டு... என்னைக் காப்பாத்த வந்ததுக்கு.
ராஜீவ்: காப்பாத்தவா?
மல்லி: ஒரு செகண்ட் பயந்த அவ, சமாளிச்சா .. .என் மனக் கவலையில இருந்து...
ராஜீவ்: என்னை மிஸ் பண்ணியா?

கௌதம்: ஆமா... நைட்லாம் நீ இல்லாம வழியில துடியாத் துடிச்சாள்...
மல்லி மண்டைல... கௌதம் சுன்னி அவ புண்டைக்குள்ள விட்டுவிட்டு அடிச்சு... அவளை  முனங்க  விட்டுக் கதறவிட்ட சத்தம்  விசுவலா ஓட . டபுள் மீனிங்ல பேசுறானு புரிஞ்சுக்கிட்டு... அவ அவளோட முகத்தை இருக்கமா... கோவமா மிரர் மூலமா காட்ட. கௌதம் அமைதியானான்.

மல்லி ராஜீவ் நெளியுறதைப் பார்த்து...

“என்ன ஆச்சு? கால்ல எங்க காயத்துனு சொல்லு.”
ராஜீவ் பேண்டைத் தூக்கிக் காட்ட. நல்ல அடி... மொக்கை அடி... ஸ்க்ராட்சஸ்... ஒரு இடத்துல வெட்டு மாதிரித் தெரிய.
“எப்படி அடிப்பட்டது?”னு கேக்குறப்ப.

“அது ஒரு பெரிய கதை”னு சொன்னான்.
“வலிக்குதா?”னு கேக்க.

“ஆமா”னு சைகை செய்ய.
“பக்கத்துல ஏதாச்சும் ஹாஸ்பிட்டல் போலாமா கௌதம்?”னு மல்லி கேக்க.
கௌதம் கூகுள் மேப் பார்த்துட்டு...

“4 கிமீஸ்ல ஒரு கிளினிக் இருக்கு”னு சொல்லி வண்டியை விட்டான்.
மல்லி ஒரு நிமிஷம்  ராஜீவ் கண்ணைப் பார்த்தாள். அதுல தெரிஞ்ச ஒரு நம்பிக்கை... லவ்...

“நான் செஞ்ச துரோகத்துக்கு... அதுக்காக நான் செய்யப் போற காரியத்துக்கு... நீ என்ன என்ன செஞ்சாலும் தகும் எவளோ தண்டனை கொடுத்தாலும் தகும். ஆனா உனக்கு அந்த உண்மை தெரியாம பாதுகா போறேன், நமக்காக. ஆனா நான் தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டாமா, உன் காலுக்கு கேளா இருக்கிறதுதான் எனக்கு நானே கொடுக்கிற தண்டனை . இப்ப என்னால இதுதான் முடியும்னு .”

“ராஜீவ்... திரும்பி உக்காந்து... உன் காலை என் தொடை மேல வை”னு சொல்ல.
ராஜீவ் “ஏன்டா?”னு கேக்க.
“வை... சொல்றேன்”னு மல்லி சொல்ல.

கௌதம் திரும்பி உக்காந்து... காலை அவ தொடை மேல நீட்டான். கௌதம் பின்னாடி பாக்குற மிரர் வழியாப் பாக்க. மல்லி அவனோட கால்ல முத்தம் கொடுத்தாள்.

ராஜீவ்: என்னடி பண்ற?னு கேக்க.
“சும்மா... முத்தம் கொடுத்தா சரியாகும்”னு சொல்ல.
“அதுக்குப் புண்ணு மேலயும் கொடுக்கணும். அக்கறை இருந்தான்னு” விளையாட்டாக் கேக்க.

மல்லி மனசுல... வேற ஒண்ணு ஓடுச்சு.
“நான் செஞ்ச... செய்யப் போற தப்புக்கு... காலம் பூரா உன் கால்ல கிடந்தாலும்... முத்தம் கொடுத்தாலும் தீராது. எனக்காகப் பொறுத்துக்கடா...”னு மனசுல சொல்லி... அவன் கால் பாதத்துல முத்தம் கொடுத்து... அப்புறம் அவன் புண்ணு மேலயும் லைட்டாக் கொடுத்து... அவ அந்தக் கால்களைத் தாங்கினா.

மெடிக்கல் கிளினிக் வந்தோனா... ஒரு சின்ன பேண்டேஜ் போட்டு அனுப்ப.
சென்னை வரும் வரை... மல்லியோட பிஹேவியர் ஏதோ மூட் ஸ்விங்ல இருந்த மாதிரி ஒரு உணர்வு. திடீர்னு அவனைக் கட்டிப் பிடிப்பாள். திடீர்னு முத்தம் கொடுப்பாள். “மென்டல் ஆயிட்டியா?”னு யாரும் கேக்க மட்டும் தான் இல்ல.

ஒரு வேளையா 6.30க்கு ரீச் ஆகும்போது... கௌதம் லக்கேஜஸ் தூக்க... ராஜீவ் அதை வாங்க... மல்லி ரெண்டு பேரும் பழையபடி பேச ஆரம்பிக்கரத பாக்கும்போது . இப்பதான் அவளுக்கு எல்லாம் திரும்பிக் கிடைச்ச சந்தோஷம்.

அவங்க அபார்ட்மென்ட் வீட்டுக்குள்ள வந்து உக்காந்த 10 நிமிஷம்... காலிங் பெல் அடிக்க.

மல்லி கதவை திறக்கும்போது... அங்க வந்து நின்னாரு... மல்லி அண்ணன்.

Ipo than Rajiv konjam nimathiya irunthan athukulla malli annan vanthutan so sad.... 

Ivloo nadantha piragu konja naalku malli Rajiv va avamana padutha vidamatanu thonuthu.... 

Wait panuvom... Excellent update nanba... Unga ovvoru update heart beat yeguruthu.....

[Milishia]

Actually, Gautham is backboneless character. He has no ability to fuck Malli in right way. That's why he can't touch Malli without grandmother's help, Malli's siblings help. In this story, Gautham can't be hero, he is destroyer of good family and always breaking women morality and also a womanizer.

[heygiwriter]

Actually, Gautham is backboneless character. He has no ability to fuck Malli in right way. That's why he can't touch Malli without grandmother's help, Malli's siblings help. In this story, Gautham can't be hero, he is destroyer of good family and always breaking women morality and also a womanizer.

Grand mothers help came naturally, others planned. Its just proves, Malli cannot be easily broken. He just used her trust and manipulated who things. He is not a womenizer but obsessed.

[tvadc1932026]

Bro this story going like suspense thriller webseries you are great