Incest பூ போட்ட தாவணி

[monor]

[monor]

[monor]

[monor]

என் கணவர் வந்ததும். அவரை வரவேற்க நானும், லலிதாவும் காத்திருந்தோம்.

நான் டார்க் க்ரீன் கலர் ஷிபான் புடவையும் அதே கலரில் பாலியெஸ்டர் ஜாக்கெட்டும் அணிந்து, ஜடை பின்னி, நான்கு முழ குண்டு மல்லி பூச்சரத்தை தொங்க விட்டிருந்தேன்.

லலிதா கறுப்பு கலர் சுடிதார், சல்வார் போடாமல் அணிந்து ஜடையை பின்னாமல், ஜாதி மல்லி பூச்சரத்தை தொங்க விட்டிருந்தாள். முகத்துக்கு லேசான பவுடர் பூச்சும், உதட்டுக்கு அதை விட லேசான லிப்ஸ்டிக்கும் போட்டிருந்தாள். இயற்கையிலேயே அவள் இதழ்கள் லேசான ரோஸ் கலரில் இருக்கும். அவள் முலைகளை ஸ்டிப்பாக காட்டும் பிரா அணிந்திருந்ததால் பார்த்திபனை முறைத்துப் பார்த்தன லலிதாவின் முலைகள்.

என் கணவர் வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் அவர் கண்கள் லலிதாவைத் தேடின. சமையல் கட்டிலிருந்து வந்த லலிதா மலர்ந்த புன்னகையுடன், “வாங்க,… ஆபீஸ் வேலை முடிஞ்சிடுச்சா?” என்று சம்பிரதாயமாக கேட்டபடி அவரை வர வேற்று, போய் முகம் கை கால் கழுவிட்டு வாங்க. டிபன் போடறேன்.” என்றாள்.


என் கணவர் முகம் கை கால் கழுவி வந்ததும் டைனிங்க் டேபிள் முன்பு இருந்த சேரில் உட்கார்ந்தார். லலிதா தோசை சுடப் போனாள். ஒரு தோசை சுட்டு முடிப்பதற்குள் என் கணவர் எழுந்து சமையலறையில் லலிதாவின் பின்னால் போய் நின்று, அவள் கூந்தலில் சூடி இருந்த ஜாதி மல்லியை முகர்ந்தார். அவர் முகவாய்க்கட்டை லலிதாவின் தோளில் உரசியது.

“என்ன ஐயாவுக்கு பசி அதிகமோ?” என்று கேட்டபடி லலிதா கொஞ்சம் பின்னால் நகர்ந்தாள். அவள் பின்புறத்தில் என் கணவர் உடல் உரசியதால் இருவரும் கிளர்ச்சி அடைந்தனர். அவள் முன் புறம் எட்டிப்பார்த்த பார்த்திபனுக்கு அவள் முலைப் பிளவும், கொஞ்சம் போல முலையும் தெரிந்தது. ஹாலில் இருந்து இந்த மௌன நாடகத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்த நான், “க்கும்” என கனைத்ததும் திடுக்கிட்ட என் கணவர், அசடு வழிந்தபடி மீண்டும் டைனிங் டேபிள் முன் வந்து உட்கார்ந்தார்.

“தங்கச்சியை பாத்த்தும் என்னை மறந்துட்டீங்களா? இனிமே அவ கிட்டேயே எல்லாம் கேட்டுக்கோங்க.” என்றேன் பொய் கோபத்துடன்.

“இல்லடி, நீதானே சொன்னே. இனிமே எனக்கு வேணும்கிறதை எல்லாம் அவதான் கவனிச்சுக்குவான்னு. அதுவுமில்லாம, இன்னைக்கு கொஞ்சம் பசி அதிகம். அதான்,…”

“சரி,….தருவா, தருவா,… அவளே தருவா. ஆக்கப் பொறுத்தவங்க கொஞ்சம் ஆறப்பொறுக்கணும்.”

லலிதா தோசைகளை சுட்டு எடுத்து வந்து அவள் அண்ணனுக்கு குனிந்து குனிந்து தன் முலைகளின் அழகை காட்டி பரிமாறினாள். நெருக்கத்தில் லலிதாவின் முலைகளைப் பார்த்த என் கணவர் எதுவும் செய்ய முடியாமல் எச்சில் விழுங்கினார். என் கணவருக்கு முகம் வியர்த்தது. தன் கைகளால் லலிதா அவர் முகத்தை துடைத்ததும் மெல்லிய பூங்கொத்து ஒன்று கன்னத்தில் தடவியது போல புளகாங்கிதமடைந்தார்.

சாப்பிட்டு முடித்த என் கணவர், ஹாலில் ஷோபா நடுவில் உட்கார்ந்து டிவியை ஆன் செய்தார். லலிதா அவருக்கு கொஞ்சம் தள்ளி சோபாவின் வலது பக்க ஓரமாக உட்கார்ந்தாள். டிவியை பார்க்காமல் அவளையே ஓரக் கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டிருந்த என் கணவருக்கு இடது பக்க ஓரத்தில் தொப்பென்று போய் உட்கார்ந்து, “கொஞ்சம் தள்ளி உட்காருங்க. இடம் பத்தல.” என்றேன்.

வேறு வழி இல்லாமல் லலிதாவை ஒட்டி உரசியபடி உட்கார்ந்தார். இருவர் கைகளும், தொடைளும் ஒன்றோடொன்று உரசின. தோளோடு தோள் இடித்தது. லலிதா என்ன சொல்வாளோ என்று பயந்தார்.

லலிதா நமட்டுச் சிரிப்புடன், என் கணவரைப் பார்க்காமல் டிவியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். நானும் கண்டு கொள்ளாததால் என் கணவர் லலிதாவோடு இன்னும் நெருங்கி உட்கார்ந்தார். திடீரென்று லலிதா எழுந்து போனாள். இரண்டு நிமிடம் இன்ப சொர்க்கத்தில் இருந்த என் கணவர், லலிதா திடீரென்று எழுந்து போனதால் ஏமாற்றமடைந்தார்.

இப்படியே பதினைந்து நாட்கள் ஒட்டலும் உரசலுமாக இருந்ததில், என் கணவருக்கு லலிதாவின் மீது காதல் அதிகரித்து அவளை எப்படியாவது அடைய நினைத்தார்.

ஒரு நாள் இரவு, வழக்கம் போல பெட் ரூமில் படுத்திருந்த என் கணவரிடம், அணைத்தார் போல படுத்துக் கொன்டு, “என்ன, ரொம்ப ஏக்கமா காத்திருந்தீங்களா?” என்றேன். என்னை கையால் அனைத்தபடி, “அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல” என்று சொல்லி என் கன்னத்திளும், இதழ்களிலும் முத்தமிட்டார்.

“அதானே, என் மேலே உங்களுக்கு ஆசை குறைஞ்சிருச்சு. வேற ஆள் மேலே ஆசை வந்திடுச்சு.” என்று நான் சொன்னதும், திடுக்கிட்டார் என் கணவர்.
“அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல செல்லம். உன் மேலே இருக்கிற ஆசை எப்பவும் குறையாது.” என்று என்னை சமாதானப்படுத்தினார்.

கொஞ்ச நேர அமைதிக்குப் பிறகு,“நான் எப்பவுமே உங்க ஆசைப்படி தானே நடந்துக்கறேன். இப்பவும் உங்க ஆசை என்னன்னு சொல்லுங்க. முடிஞ்சா நிறைவேத்தி வைக்கிறேன். “

இப்படி நான் கேட்டதும் அதிர்ச்சி அடைந்த அவர் அமைதியாகவே இருந்தார்.

சில நிமிடங்கள் கழித்து நானே, “என் தலை மேலே சத்தியமா உண்மையை சொல்லுங்க. நான் உங்களை எதுவும் திட்ட மாட்டேன்..” என்றபடி அவர் வலது கையை எடுத்து என் தலை மேல் வைத்துக் கொண்டேன்.

நீண்ட தயக்கத்திற்குப் பிறகு, “இல்ல,…. முன்னைக்கு இருந்ததை விட வர வர லலிதா ரொம்ப அழகாயிட்டு வர்றா. அதனால அவளைக் கொஞ்சம் ஆசையோடு பாக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன். “ என்று சொல்லி, லலிதாவை சைட் அடிப்பதை பட்டும் படாமலும் ஒத்துக் கொண்டார்.

“பாக்க மட்டும்தான் ஆசையா? இல்ல,…..” என்று குறும்புப் புன்னகையுடன் இழுத்து சொல்லி நான் நிறுத்த, என்னை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தவரிடம் புன்னகைத்தபடியே, எதுக்கு மறைச்சு மறைச்சு பேசணும். நேரடியாவே கேட்கிறேன். “அவளை ஓக்கவும் ஆசையா? என்று பச்சையாக திடு திப்பென்று நான் கேட்டதும் ஆடு திருடி மாட்டிக்கொண்ட திருடனைப் போல விழித்தார் என் கணவர்.

“பயப்படாதீங்க! நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து இன்செஸ்ட் கதைகளை படிக்க ஆரம்பிச்சதிலேர்ந்து, இதெல்லாம் நிஜமா நடந்தா நல்லா இருக்குமேன்னு நினைச்சிருக்கேன். இப்ப அதை நிஜமாக்க நல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைச்சிருக்கு. உண்மையாலுமே உங்க தங்கச்சியை நீங்க ஓக்க ஆசைப்பட்டீங்கன்னா, அவளை உங்களுக்கு கூட்டிக் கொடுக்க நான் முழு மனதோட தயாரா இருக்கேன்.” என்று நான் சொன்னதும் என் கணவர் எல்லை மீறிய அன்பில் என்னை இறுக்கி அணைத்து , தன் அந்தரங்க அபிலாஷைகளுக்கு ஆதரவு தரும் என் இதழ்களைச் சுவைத்து, என் வாய்க்குள் அவர் நாக்கை நுழைத்து என் எச்சிலை சுவைத்தார். ஆசை மிகுதியாலும், அன்பாலும் இருவரும் ஆடைகளைக் களைந்து முழு நிர்வானமாக ஆகி நன்றாக கொஞ்சி முத்தமிட்டுக்கொண்டு நன்றாக ஓத்தோம்.

என்னை அழகாகவும், ஆழமாகவும், பொறுமையாகவும் ஓத்து முடித்த என் கணவர், களைப்புடன் என் மேல் படுத்துக் கொண்டார்.

அவர் தலை முடிக்குள் விரல்களை விட்டு, ஆதரவாக கோதிய நான், “புருஷன் ஆசையை நிறைவேத்தி வைக்கறதுதாங்க உண்மையான பொண்டாட்டிக்கு அழகு. கவலைப்படாதீங்க. உங்க தங்கச்சியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வழிக்கு கொண்டு வந்து, அவளை உங்களோட படுக்க வைக்கிறேன்.” என்று அவர் சுன்னியைத் தொட்டு உறுதி அளித்தேன்.

ஏற்கனவே லலிதா அவள் அண்ணனிடம் தன் பொக்கிஷத்தை காணிக்கையாக்கி தன்னை முழுமையாக அண்ணனுக்கு பரிசாக தயாராக இருக்கிறாள் என்பது எனக்கு மட்டும்தான் தெரியும்.

பாவமாகவும், தன் தங்கச்சியை ஓக்க ஏக்கமாகவும் என்னைப் பார்த்த என் கணவரின் வாயில் என் வலது பக்க முலையை திணித்து பாலூட்டினேன்.
காம்பை வாய்க்குள் இழுத்து குழந்தை போல என் தாய்ப்பாலைக் குடித்தார். கீழுதட்டை பற்களால் கடித்துக் கொண்டு அந்த இன்ப சுகத்தை அனுபவித்தேன். இரு முலைகளிலும் பால் தீர்ந்ததும் என்னை மல்லாக்கப் போட்டு என் மேலே ஏறி விறைத்த அவரது சுன்னியை என் புண்டைக்குள் நுழைத்து, என்னை அவர் தங்கை லலிதாவாக நினைத்துக் கொண்டு ஓல் ஓல் என்று ஓத்த என் கணவர் விந்துவை என் புண்டைக்குள் பீய்ச்சி அடித்து ஓய்ந்தார்.

களைப்பு தீர படுத்திருந்து விட்டு இருவரும் பேசினோம்.

“லலிதாவை உண்மையாலுமே காதலிக்கறீங்களா?,….இல்லே அவ உடம்புக்கு மட்டும் ஆசைப்பட்டு அவளை ஆசை தீர ஓத்துட்டு, அவளை வேற ஒருத்தனுக்கு கட்டி கொடுத்து, கழட்டி விட்டுடுவீங்களா?!!!”

“என்னடி மாலதி இப்படி கேட்டுட்டே?!!! அவ எனக்கு ஒரே தங்கச்சிடி. அவ மேலே நான் இது வரைக்கும் வச்சிருந்த அன்பும், பாசமும்,… அவ இப்போ அழகா வளந்து வயசுக்கு வந்து காலேஜ் சேர்றதுக்காக நம்ம வீட்டுக்கு வந்ததுக்கு அப்புறம் காதலா மாறிடுச்சு. ஏற்கனவே ரொம்ப நாளா அண்ணன் தங்கச்சி ஓக்கற இன்சஸ்ட் கதைகளை படித்து கிளு கிளுப்பா இருந்துச்சு. நமக்கும் அந்த மாதிரி நடக்குமான்னு ஏங்கிப் போய் இருந்தேன். அப்ப பாத்து லலிதா மப்பும் மந்தாரமுமா நம்ம வீட்டு வர, நான் அவளை அப்படி இப்படி பாக்க, லலிதாவின் முலைகளையும், அவள் அழகிய முகத்தையும், சிவந்த இதழ்களையும் பார்த்து, அவள் என் மீது வைத்திருக்கும் அன்பையும் பார்த்து முற்றிலும் என் வசம் இழந்து அவள் மீது காதல் வந்து விட்டது.”

“எனக்கும்தாங்க. அவள் அழகு போதை ஊட்டுது. அவளை நம்ம கூடவே வச்சுகிட்டு அவளோட சேந்து வேற ஒருத்தியை எதிர்பாக்காம வீட்டோட லெஸ்பியன் சுகம் வச்சுக்கலாம்னு எனக்கு ஆசையா இருக்குங்க.”

“சரிடி செல்லம். உன் ஆசைப்படியும், என் ஆசைப்படியும் அவ நடந்துகிட்டா, அது இறைவனோட கருணை.“

“ஆமாங்க. அந்த இறைவன் நம்ம மேலே கருணை வச்சிட்டான்னு நினைக்கிறேன். அதனால, நாளை முதல் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் லலிதாவை தொடவும், உரசவும் செய்து அவளை மயக்குங்க. உங்க ஆசைக்கேத்த மாதிரி உங்க வழிக்கு வந்திடுவா.”

என் கணவர் சரி என்று சொல்ல, மறு நாள் முதல் திட்டம் அமுலுக்கு வந்தது. அதற்கு வசதியாக நான் ஒதுங்கிக் கொண்டு, என் கணவருக்கு ட்ரெஸ் எடுத்து வைப்பது, அவருக்கு சாப்பாடு போடுவது, வீட்டில் லேப் டாப்பில் வேலை செய்யும் போது அவருக்கு உதவுவது இப்படி எல்லாத்துக்கும் லலிதாவையே ஏவினேன்.

நான் எதற்காக ஏவுகிறேன் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு லலிதாவும், அவள் அண்ணனிடம் நாசூக்காக பழகி வந்தாள். லலிதாவை நான் ஏற்கனவே தயார் செய்து வைத்திருந்ததால், அவளும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தன் முலைகளை அரை குறையாக என் கணவருக்கு காட்டி வெறி ஏற்றினாள். அவள் சாப்பாடு போடும் போது,….போதும், போதும் என்று சொல்லும் சாக்கில் அவள் கையைப் பிடிப்பார். அவர் அலுவலகத்துக்கு செல்லும் போது அவரோடு நெருங்கி நின்று செல்லமாக அவர் கன்னத்தில் தட்டி வழி அனுப்பி வைக்க ஆரம்பித்தாள். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தாண்டிச் செல்லும் போது வேண்டுமென்றே இடித்துக் கொண்டு அசடு வழிந்தார்கள்.

[monor]

இப்போதெல்லாம் லலிதா சமைக்கும் போது, என் கணவர் அவள் அருகே நின்றபடி ஏதாவது கதை பேசிக்கொண்டிருப்பார். அவள் தினமும் வீட்டில் பாவாடை, தாவணி அனிந்து, இரு முலைகளுக்கும் நடுவில் மாராப்பை ஒதுக்கி, என் கணவருக்கு இலவச தரிசனம் தர ஆரம்பித்திருக்கிறாள்.

சோபாவில் உட்கார்ந்து டிவியை என் கணவர் போட்டால், அருகில் அவரை உரசியபடி உட்கார ஆரம்பித்தாள். அவள் டிவி போட்டால், இவர் அவளை உரசியபடி உட்கார ஆரம்பித்தார்.

ஒரு நாள் அவரை கீழே உட்கார வைத்து அவர் கையைப் பிடித்து விரல் நகங்களை வெட்டி விட்டாள். பதிலுக்கு அவர், லலிதாவின் கையைப் பிடித்து அவள் விரல் நகங்களை வெட்டி விட்டார். நகங்களை வெட்டிய பின்னும், இருவரும் கைகளை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டு இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் கண்களை காம ரசம் த்தும்ப காதலுடன் பார்த்துக் கொண்டனர்.

என் கணவரின் காமப் பார்வை தாங்க முடியாமல் தலை குனிந்தாள் லலிதா.

“அன்ணனும் தங்கச்சியும் கொஞ்சினது போது. எந்திரிங்க” என்று அதட்டிய என் குரலைக் கேட்டதும்தான் இருவரும் சுய நினைவுக்கு வந்தனர். இருவரும் எழுந்து ஜோடியாக சோபாவில் உட்கார்ந்தார்கள்.

“ஜோடியாதான் உட்காருவீங்களா? பிரிய மனசு வரலையாக்கும்” என்று நான் அவர்களை வேண்டுமென்றே ஜோடி என்று சொன்னதும் இருவருக்கும் கிளு கிளுப்பாக இருந்தது.

“ச்சீய்!!!,…. போங்க அண்ணி.” என்று வெட்கத்துடன் தலை குனிந்தாள் லலிதா.

“ம்,…. பொருத்தமான ஜோடிதான். என் கண்ணே பட்டுடும் போல இருக்கு” என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னேன்.

இப்படி வீட்டில் அவர்கள் உரசிக்கொள்வதையும், சில்மிஷங்கள் செய்து கொள்ளவதையும், செக்ஸியாக பேசிக்கொள்வதையும் நான் கண்டு காணாதது போல இருந்ததால், அவர்கள் காதல் காமத்தோடு சேர்ந்து படிப்படியாக வளர்ந்தது.

அடுத்தடுத்த நாட்கள் சாதாரணமாகவே கழிந்தது.

இப்பொழுதெல்லாம் தன் அண்ணனை நிமிர்ந்து பார்க்கவே வெட்கப்பட்டாள் லலிதா.

அதிர்ச்சியிலிருந்து விலகி அவள் கண் திறந்து பார்த்த போது, அவள் எதிரே நான் கைகட்டி நின்று கொண்டு அன்ணனும் தங்கையும் செய்யும் இந்த காம ராச லீலைகளை ரசித்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்து அவளுக்கு மேலும் வெட்கமாகிப் போனது.

புன்னகைத்தபடியே நான் அவளை மெல்ல நெருங்கிப் போனேன். லலிதாவின் பக்கத்தில் நின்று அவள் பாவாடை நாடா முடிச்சை அவிழ்த்து விட்டு, அவள் தடுக்கத் தடுக்க, அவளின் பாவாடையை கீழே இறக்கி விட்டேன்.

பாவாடை மரைப்பு விலகியதும் உள்ளே குத்த வைத்து உட்கார்ந்திருந்த என் கணவர் ஜூஸால் தழும்பி இருக்கும் தன் தங்கையின் தங்கப் புண்டையை நோக்கி நக்கி சுவைப்பதற்காக ஆசையுடன் நாக்கை நீட்டிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து இருவரும் களுக் என்று சிரித்தோம்.. லலிதாவின் புண்டையிலிருந்து எழுந்த மூத்திர வாசமும், மதனநீர் கலந்த புண்டை வாசமும் அவர் மூக்கை துளைத்தது.

என்னை இந்த நேரத்தில் அவர் அங்கு எதிர்பார்க்கவேயில்லை. என்னைப் பார்த்து அதிர்ச்சியான அவர் ஒரு நிமிடம் என் முகத்தையும், தன் தங்கை லலிதாவின் முகத்தையும் ஏறிட்டுப்பார்த்து விட்டு, கொஞ்சம் தயங்க, நான், ‘ம்,…எஞ்சாய் பண்ணுங்க’ என்பது போல தலையை அசைக்க, அடுத்து தன் அன்புத் தங்கையின் அழகிய புண்டை அழகை வெளிச்சத்தில் தாராளமாக பார்த்து கண் குளிர தரிசித்து ரசித்தார்.

தங்கையின் தங்கப் புண்டை ஜீராவில் ஊறவைத்த குலோப்ஜாமூன் போல உப்பலாகவும், லேசான ஈரப்பதத்துடனும் இருந்தது. அந்த கூதிமேட்டை கத்தியில் கீறி விட்டது போல நடுவே கோடு போட்டது போல இருந்தது. சுத்தமாக மழிக்கப்பட்ட தங்கையின் மொழு மொழு என்று உப்பிய புண்டைப்பகுதி அவள் அண்ணனுக்கு காம வெறியேற்றியது. இப்போது அவருக்கு வேறு எதைப்பற்றியும் சிந்திக்க தோன்றி இருக்காது.

தன்முன்னே பரிமாறப்பட்டிருக்கும் தங்கையின் உப்பிய இளம் புண்டையை கவ்வி கடித்து அதன் புண்டை ரசத்தோடு சேர்த்து ருசிக்க வேண்டும் என்பதில் என் கணவர் குறியாக இருந்தார். அவர் கைகளின் இரு கட்டை விரலையும் அவளின் புண்டையின் இருபக்கமும் வைத்து அழுத்தி புண்டை உதடுகளை திறந்து, உள்ளே ரோஸ்நிறத்தில் தெரிந்த, வெளிச்சமே படாத வழவழப்பான உணர்ச்சி பகுதி சொர்க்கத்தின் பாதை போல இருந்ததை கண்களை அகல விரித்து பார்த்தார்.

தன் முகத்தை செழுமையான சிவந்த தங்கையின் தொடைகளுக்கு மத்தியில் பதித்த போது, அவர் கைகள் அவளின் குண்டிச்சதைகளை அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது. தங்கையின் புண்டைக்கு எச்சில் படுமளவிற்கு ஆசையாக அழுத்தமான முத்தம் பதித்துவிட்டு. அப்படியே வாய் திறந்து அவளின் புண்டையை கொத்தாக் கவ்வினார்.

லலிதா திடீரென ஏற்பட்ட இன்ப உணர்ச்சியில் “ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்…அக்” என்று அணத்தி துடித்தாள். அவள் உடல் லேசாக நடுங்க ஆரம்பித்தது. நிற்கத் தடுமாறினாள்.

இதற்குள் நான் அவளின் ஜாக்கெட்டின் முதுகுப்பக்க ஊக்குகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்து விட்டு அவள் ஜாக்கெட்டை அவள் கைகளைத் தூக்கச் சொல்லி உறுவினேன். உள்ளே பிரா எதுவும் இல்லாததால் லலிதாவின் இரண்டு வெண் முயல்குட்டிகள் துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டு ஜாக்கெட்டிலிருந்து பூ பந்துகளாய் பூரித்து வெளிப்பட்டது.

நான் அதன் பருத்த சதையில் கை வைத்தேன். என் கைபட்ட மாத்திரத்தில் லலிதாவின் முலைக்காம்புகள் விடைத்துப் புடைத்துக் கொண்டு துருத்தின. அவளின் மென்மையான அந்த சதைப்பாகங்கள் என் உள்ளங்கைக்குள் சிக்கி உருட்டப்பட்டன. நான் அவளின் முதுகுப்பக்கத்தில் முத்தம் பதித்து, முதுகை எச்சில்படுத்தினேன். லலிதா தலையில் சூடிய மல்லிகை இன்னமும் மணம் வீசிக் கொண்டிருந்தது.

லலிதாவின் கால்களுக்கு நடுவே அமர்ந்திருந்த என் கணவர் தன் கையை உயர்த்தி லலிதாவின் குண்டிகள் இரண்டையும் தாங்கிப்பிடித்திருந்தார். அவளின் குண்டியை பிடித்து தன் முகத்திற்கு அருகே இழுத்து லலிதாவின் புண்டையில் தன் முகத்தை மூச்சு முட்ட அழுத்திக் கொண்டார்.

அண்ணன் மற்றும் அண்ணியின் காம விளையாட்டுக்களுக்கு கட்டுண்ட லலிதா மகுடிக்கு மயங்கிய பாம்பு போல கிறங்கிக் கிடந்தாள்.

சிறிது நேரத்திற்கு இப்படி நின்றபடியே அவர்களின் காம விளையாட்டு தொடர்ந்தது.

இருமுனைத் தாக்குதலுக்குள்ளான லலிதா இதற்குள் தன் முதல் உச்சகட்டம் அடைந்தாள். அவள் பெண்மை மதனநீரை வழியவிட்டது. என் கணவர் வழிந்த அவளின் புண்டை ஜுஸை சொட்டு விடாமல் நக்கினார். இப்படி புண்டையை நக்குவது அவருக்கு முதல் முறையில்லை என்றாலும், தன் சொந்த தங்கையின் அழகிய புண்டையை நக்குவதற்காக காத்துக் கிடந்து, இன்றுதான் அவர் ஆசை நிறைவேறியுள்ளது. அவர் தன் நாக்கில் லலிதாவின் புண்டை மட்டுமல்லாமல் புண்டைமேடு, அவளின் தொடைச்சங்கமம் மற்றும் அடிவயிறு என்று அந்த ஏரியா முழுவதும் சப்பி சப்பி எச்சில் படுத்தினார்.

அடுத்து அவளின் முலைகளை பதம் பார்க்கலாம் என்று எழுந்து நின்றார். நான் லலிதாவின் முதுகு பக்கமாக நின்று கொண்டு அவளை என் முன் பக்கத்தில் தாங்கியபடி என் கணவர் அவர் தங்கையை ரசிப்பதைப் பார்த்து ரசித்தபடி அவல் கைகளை பிடித்தபடி நின்றிருந்தேன்.

லலிதாவின் முக அழகையும், முலை அழகையும் கண் கொட்டாமல் பார்த்து ரசித்த என் கணவரைப் பார்த்து கண் அடித்து, “கை வைக்காம முத்தம் மட்டும் கொடுத்துக்கோங்க” என்று சொல்ல, என் கணவர் லலிதாவின் முன் பக்கமாக குனிந்து முற்றிய இள நீர் சைஸில் இருந்த அவள் முலைகளை அன்பாகவும், பாசமாகவும் பார்த்து ரசித்து அவர் உதடுகளால் பட்டும் படாமலும் முத்தம் கொடுத்து நக்கினார்.

இன்ப வேதனையில் லலிதா பின் பக்கமாக தலை சாய்த்து கண்கள் மூடி என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள். லலிதாவின் முலைகளை ஒவ்வொரு இடமாகப் பார்த்து பார்த்து எச்சில் பட முத்தம் கொடுத்து நக்கினார். முலை சைடு பக்கம், அடிப்பக்கம், மேல் பக்கம்,…என்று ஒரு இடம் விடாமல் மென்மையாக முத்தம் கொடுத்தும் நக்கியும், தன் ஆசையை கொண்டாடிய அவரின் சுன்னி விறைத்து மரவள்ளிக் கிழங்கு போல எழுந்து நிற்க, நான் என் கையை முன்னால் கொண்டு சென்று அவர் சுன்னியைப் பிடித்து உறுவி விட்டு கை அடித்து விட்டேன்.

காம்புக்கும், காம்பு வளையத்துக்கும் மோகம் தீர முத்தம் கொடுத்து நக்கி கொடுத்தார். என் கணவரின் எச்சில் பட்டு லலிதாவின் காம்பு விறைத்து சுண்டு விரல் சைஸுக்கு எழுந்து நின்றது. காம்பும் அதன் செம்பழுப்பு வளையமும் அங்கிருந்த ட்யூப் லைட் வெளிச்சத்தில் பள பளவென ஜொளித்து மினு மினுத்தது.

"மாலதி எனக்கு வர்ற மாதிரி இருக்குடி” என்று என்னைப் பார்த்து ஏக்கமாகச் சொல்லவும், கட்டுப்படுத்துங்க. இது எல்லாம் இன்னைக்கு லலிதாவுக்குதான்.” என்று சொல்லி அவருக்கு கை அடிப்பதை நிறுத்தி விட்டு, லலிதாவைப் பார்த்து ட்ரெஸ் செய்து கொண்டு வரச் சொல்லி, என் கணவரை அழைத்துக் கொண்டு அவர குளிக்க வைப்பதற்காக பாத் ரூம் அழைத்துச் சென்றேன்.

அவிழ்ந்து தன் கால்களுக்கு அடியில் சுருண்டு கிடந்த பாவாடையை எடுத்து இடுப்பில் கட்டி, ஜாக்கெட் அணிந்து கொண்டிருந்த லலிதாவையே ஏக்கமா திரும்பி திரும்பி பார்த்தபடி என்னுடன் வர மனமில்லாமல் என் கணவர் வந்தார்.

இரவு 8 மணி ஆனது.

நான் காம்பவுண்ட் கேட்டை உள் புறம் பூட்டிவிட்டு, மெயின் கதவையும் உட்புறமாக பூட்டிவிட்டு வந்தேன். என் கணவரை ஹாலிலேயே உட்கார வைத்து விட்டு, நானும் லலிதாவும் பெட் ரூமுக்குள் சென்று பெட் ரூமை பூக்களாலும், வண்ண வண்ண தோரணங்களாலும் அலங்காரம் செய்தோம். முதலிரவுக்கு வேண்டிய அணைத்தையும் அங்கே முன்னேற்பாடாக எடுத்து வைத்தோம். அணைத்தையும், ஆசையுடனும், ஆர்வத்துடனும் செய்தாள் லலிதா.

இளமை இன்ப விருந்து சாப்பிட இருப்பதால், இரவு டிபனை யாரும் சாப்பிடவில்லை.

என் கணவருக்கு வயிற்றுப் பசியை விட உடல் பசி அதிகம் ஆனது. அண்ணனும் தங்கையும் எல்லை இல்லா இன்ப சுகம் அடைய வேண்டும் என்று நினைத்த நான், சாயந்திரம் அவருக்கு காபி கொடுத்த போது அதில் வயாக்ரா மாத்திரையை பொடி செய்து நான் கலந்து கொடுத்திருந்தேன்.

அதனால் இப்போது அவர் சுன்னிக்குள் குறு குறு என்று அரிப்பெடுத்து கடப்பாரை போல ஆகி இருந்தது. இரவு முழுக்க விடிய விடிய இடை விடாமல் ஓத்தாலும் விறைப்பு குறையாமல் இருக்கும் போல இருந்தது. புதுப் புண்டை கிழியக் கிழிய சொந்த அண்ணனிடம் ஓழ் வாங்கி, கத்தி, கண்ணீர் விட்டு கதறப் போகும் லலிதாவின் நிலையை நினைத்து எனக்கு சிரிப்பு வந்தது.

மணி 9 ஆனதும் நான் மட்டும் ஹாலுக்கு வந்து என் கணவரை சோப்பு போட்டு நன்றாக உடம்பைத் தேய்த்து குளிக்கச் சொன்னேன். குளித்துவிட்டு வந்த அவரை ஜட்டி அணியாமல் பட்டு வேட்டி, சட்டை மட்டும் அணியச் சொல்லி அழைத்து வந்து பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட எங்கள் அறையின் கட்டிலில் அவரை அமர வைத்த நான், “ஏங்க நீங்க இங்கே கண் மூடி உட்கார்ந்திருங்க. நான் சொன்னதுக்கப்புறம்தான் கண்ணைத் திறக்கணும். அது வரைக்கும் கண்ணைத் திறந்து பாக்கக் கூடாது.” என்று அன்புக் கட்டளை இட்டு, லலிதா இருந்த அறைக்குச் சென்றேன்.

லலிதாவுடன் பாத் ரூம் சென்று அவளுக்கு நன்றாக சோப்பு போட்டு தேய்த்து குளிப்பாட்டி விட்டு, அவளது சொந்த அண்ணன் ருசிக்கப் போகும் அவள் அழகான அங்கங்களை தொட்டுத் தடவி நன்றாகக் குளிக்க வைத்து, அவளை பட்டுப் புடவை, பட்டு ஜாக்கெட் போடச் சொல்லி, பூ வைத்து, பொட்டு வைத்து, நகைகளால் அலங்கரித்து, வாசனை திரவியங்களை அவள் மீது தெளித்து முதலிரவுக்கு போகும் புது மணப் பெண் போல அழகாக, கவர்ச்சியாக அலங்கரித்து என் முன்னே நிறுத்திப் பார்த்தேன்.

வெக்கத்தில் முகம் சிவக்க தலை குனிந்து நின்றாள். அவள் அழகைப் பார்த்து எனக்கே பொறாமையாக இருந்தது. அழகான ஒருத்தியை அம்மனமாக்கி விடிய விடிய அன்பாகவும், அதே சமயம் ஆழமாகவும் ஓத்து ரசித்து ருசிக்கப் போகும் என் கணவரை நினைத்து எனக்கு பெருமையாக இருந்தது.

என் கணவர் உட்கார்ந்திருந்த, முதலிரவுக்காக அலங்கரிக்கப்பட்ட எங்கள் அறைக்கு லலிதாவை புது மணப் பெண் போல அழைத்து வந்த நான், கட்டிலில் உட்கார்ந்து தவம் செய்யும் முனிவரைப் போல கண் மூடி உட்கார்ந்திருந்த என் கணவர் முன்னால் அலங்காரச் சிலை போல இருந்த அவர் அழகுத் தங்கையை நிறுத்திவிட்டு, அவர் பக்கத்தில் மெல்ல உட்கார்ந்து அவர் தோள்களைத் தொட்டு, அவர் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, “இப்ப கண்ணைத் திறந்து பாருங்க.” என்று சொன்னதும் கண் திறந்து பார்த்தார்.

அவர் முன்னே இருந்த அழகு தேவதையைக் கண்டு அவர் கண்கள் அகலமாக விரிந்தன. அவர் முன்னே வானுலக தேவதை போல நின்றிருந்த லலிதாவைப் பார்த்த என் கணவர் அசந்து விட்டார்.

அடர்த்தியான மாம்பழ மஞ்சள் நிறத்தில் பட்டுப் புடவைக்கு மெரூன் நிறத்தில் அடர்த்தியாக தங்க ஜரிகை வைத்து தக தகக்க,….. அதே நிறத்தில் பாவாடை ஜாக்கெட்டும், நெத்தியில் நெத்தி சூடியும், காதுகளில் மினு மினுக்கும் வைரக் கல் பதித்த தங்க ஜிமிக்கி தோடும், மாட்டலும், கைகளில் முழங்கை வரை மஞ்சள் நிற கண்ணாடி வளையல்களும் அணிந்து, கன்னங்களில் ரோஸ் நிற ரூஜ் பூசி, கழுத்தில் வெள்ளை நிற முத்து மாலை அணிந்து, இயற்கையாகவே சிவந்த உதடுகளில் இன்னும் கொஞ்சம் சிவக்க லேசாக லிப்ஸ்டிக் போட்டு, நெற்றியில் சின்னதாக பொட்டு வைத்து, கூந்தல் நிறைய ஜாதி மல்லியும், குண்டு மல்லியும் சரம் சரமாக சூடி, கால்களில் சலங்கை வைத்த கொலுசுள் அணிந்து, வெட்கப் புன்னகையுடன் தலை குனிந்து தன் எதிரில் கோயில் சிலை போல நின்றிருந்த அவர் தங்கையைப் பார்த்ததும் அவருக்கு பேச்சே வர வில்லை. வாயின் ஓரம் ஜொள் வடிந்து கொண்டிருந்தது.

பெட் ரூமில் டேபிள் மேல் ஸ்வீட் வகைகளையும், பழ வகைகளையும் தட்டில் அடுக்கி வைத்து. ஊது பத்தி ஏற்றி, வாசனை திரவியங்கள் தெளித்து வைத்திருந்ததால் கம கம என்று அந்த அறையே மணந்தது.

குத்து விளக்கு ஏற்றி வைக்கப்பட்டு, கட்டிலின் மேல் மெத்தை விரித்து, வெண்ணிற படுக்கை விரிப்பு போர்த்தப்பட்டு, வெள்ளை நிற உரையின் மேல் “ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ்” என்று எம்பிராய்டரி போட்ட இரண்டு தலையணைகள் அருகருகே போடப்பட்டு, மெத்தையின் மேல் ரோஜா பூக்கள் தூவப்பட்டு, முதலிரவு அறையை சிறப்பாக அலங்கரித்திருந்தோம்.

கட்டிலில் உட்கார்ந்திருந்த என் கணவருக்கு கிறு கிறு என்று இருந்தது. தங்கையின் வரவை எதிர் நோக்கி, வாழைப்பழ சுன்னியை உறுவியபடி வழி மேல் விழி வைத்து காத்திருந்தார்.

நான் லலிதாவின் கையில் பால் டம்ளரைக் கொடுத்து, என் முலை அவள் பக்கவாட்டில் அழுந்த பக்கத்தில் நெருங்கி நின்று தோள் மேல் கை போட்டு அணைத்தபடி அழைத்து வந்து, முதலிரவு அறைக்குள் தள்ளி, அறைக்கதவை வெளியே தாள் போட்டுவிட்டு, ஹாலில் பாய் விரித்து படுத்து விட்டேன்.

அண்ணி ஹாலில் படுத்து விட்டதால், முதலிரவு அறையில் எனக்கும் என் அண்ணனுக்கும் என்ன நடந்தது என்பதை அவர் தங்கையாகிய லலிதா நான் சொல்கிறேன்.

[monor]

[monor]

[monor]

[Shajith]

“பூ போட்ட தாவணி” — கதாசிரியர்: monor

இந்த ஏழு பகுதிகளையும் ஒன்றாகப் படித்துப் பார்க்கும்போது, இது வெறும் சம்பவங்களை அடுக்கிச் செல்லும் கதை என்பதைவிட, ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையும் அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளை எப்படி மாற்றுகிறது என்பதைக் கொண்டு நகரும் ஒரு வித்தியாசமான உளவியல் கதையாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஆரம்பத்தில் சாதாரணமான குடும்பச் சூழல், உறவுகளுக்குள் இருக்கும் நெருக்கம், கடந்த காலச் சம்பவங்கள் என்று மெதுவாக நகரும் கதை, ஒவ்வொரு பகுதியிலும் புதிய திருப்பத்தை எடுத்துக்கொண்டு இறுதியில் மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது.

“பூ போட்ட தாவணி” என்ற தலைப்பே இந்தக் கதைக்கு ஒரு தனி அடையாளத்தைத் தருகிறது. ‘தாவணி’ என்ற சொல் தமிழர் நினைவில் இளமை, பெண்ணியம், வெட்கம், குடும்பச் சூழல், ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றம் போன்ற பல உணர்வுகளை ஒரே நேரத்தில் கொண்டு வருகிறது. அதில் ‘பூ போட்ட’ என்ற வார்த்தை அழகையும் மென்மையையும் மட்டும் சொல்லாமல், கதைக்குள் இருக்கும் எதிர்பார்ப்பு, அலங்காரம், உறவுகளின் வெளிப்புற அழகு மற்றும் அதன் பின்னால் மறைந்திருக்கும் சிக்கலான உணர்வுகளையும் நினைவூட்டுகிறது. கதையின் பல இடங்களில் வெளிப்புறமாக அழகாகத் தெரியும் ஒரு சூழலுக்குள் வேறு விதமான மனப்போராட்டங்கள் இருப்பதை ஆசிரியர் காட்டியிருப்பதால், தலைப்பு கதையின் மனநிலையோடு பொருந்துகிறது.

ஆரம்பப் பகுதிகளில் மீனா கதையைத் திறந்து வைக்கும் விதம் கவனிக்கத்தக்கது. அவளுடைய பேச்சு வழியாக கதைக்குள் நுழையும் வாசகருக்கு, “இன்னும் என்ன சொல்லப் போகிறாள்?” என்ற ஆர்வம் தொடர்ந்து உருவாகிறது. குறிப்பாக நித்யா சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகள் வழியாக கதையின் எல்லைகள் மெதுவாக விரிவடைகின்றன. ஒரு கதாபாத்திரம் மற்றொரு கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கைக்குள் நுழைவதும், அந்த நுழைவு அடுத்தடுத்த முடிவுகளை மாற்றுவதும் கதையின் முக்கியமான கட்டமைப்பு.

இங்கே ஒரு பழமொழி நினைவுக்கு வருகிறது:

“விதைத்த விதைதான் விருட்சமாகும்.”

ஒரு சிறிய சம்பவம் பின்னர் எவ்வளவு பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதை இந்தக் கதையின் முதல் சில பகுதிகளிலேயே ஆசிரியர் விதைத்துவிடுகிறார். அந்த விதை பின்னர் பல கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையில் கிளைகளாகப் பிரிகிறது.

நித்யா சம்பந்தப்பட்ட பகுதிகளில் ஆசிரியர் கொஞ்சம் வேகமாக நகர்ந்திருக்கிறார் என்று எனக்குத் தோன்றியது. அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் மனமாற்றம், தயக்கம், குழப்பம், புதிய அனுபவங்களை எதிர்கொள்ளும் விதம் ஆகியவற்றை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாகக் கொடுத்திருந்தால், வாசகருக்கு அந்த மாற்றம் இன்னும் இயல்பாகப் பதிந்திருக்கும். சம்பவங்கள் இருக்கின்றன; ஆனால் சில இடங்களில் அந்தச் சம்பவங்களுக்கு இடையில் இருக்கும் மன உணர்வுகளுக்கான இடைவெளி இன்னும் கொஞ்சம் இருந்திருக்கலாம்.

அதற்குப் பிறகு கதை மாலதி – ரகு – லலிதா – பார்த்திபன் என்ற புதிய உறவுகளுக்குள் செல்லும்போது கதையின் தன்மை முற்றிலும் மாறுகிறது.

இதுதான் இந்த ஏழு பகுதிகளின் மிகப்பெரிய திருப்பம் என்று சொல்லலாம்.

மாலதி கதாபாத்திரம் சாதாரணமாக ஒரு சம்பவத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பவள் அல்ல. அவள் பல இடங்களில் நிகழ்வுகளை கவனிக்கிறாள், அவற்றை புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்கிறாள், சில நேரங்களில் தானே அடுத்த நிகழ்வை உருவாக்குகிறாள். அதனால் அவள் கதையின் முக்கியமான இயக்க சக்தியாக மாறுகிறாள்.

மாலதியின் மனதில் இருக்கும் குற்றவுணர்வு, கடந்த காலத்தின் காயங்கள், குடும்ப உறவுகளின் சிக்கல்கள், தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம், அதே நேரத்தில் சில எல்லைகளைத் தானே கடந்து செல்லும் நிலை — இவை அனைத்தும் அவளுடைய கதாபாத்திரத்தை ஒரே கோணத்தில் பார்க்க முடியாதபடி செய்கின்றன.

“மனித மனம் ஒரு கடல்; மேலே அமைதியாக இருந்தாலும் அடியில் எத்தனை அலைகள் என்று யாருக்கும் தெரியாது.”

இந்த வரி மாலதிக்கும் லலிதாவுக்கும் மிகவும் பொருந்துகிறது.

குறிப்பாக லலிதாவின் பாத்திரம் இந்தக் கதையில் மிகவும் முக்கியமானது. அவள் அனுபவிக்கும் இழப்பு, தனிமை, நினைவுகள், மனச்சோர்வு, மற்றவர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்க்கும்போது ஏற்படும் வெறுமை ஆகியவற்றை ஆசிரியர் பல இடங்களில் காட்டியிருக்கிறார். அவளுடைய மனநிலையை வெறும் ஒரு நிகழ்வின் வழியாக மட்டும் பார்க்காமல், அதற்கு முன் அவள் கடந்து வந்த வாழ்க்கையையும் இணைத்திருப்பது கதைக்கு ஒரு உளவியல் அடுக்கைத் தருகிறது.

லலிதாவின் துயரத்தை இன்னும் கொஞ்சம் நீட்டி எழுதியிருந்தால் கதையின் உணர்ச்சிப் பகுதி இன்னும் வலுவாகியிருக்கும். குறிப்பாக அவள் இழந்த வாழ்க்கையை நினைத்து தனியாக இருக்கும் காட்சிகள், அவளுடைய உள்ளார்ந்த உரையாடல்கள், “இனி என்ன?” என்ற கேள்வி அவளுக்குள் எப்படி உருவாகிறது என்பதைக் கொஞ்சம் விரிவாக எழுதியிருக்கலாம்.

ஏனென்றால்,

“ஆறாத காயத்திற்கு காலம்தான் மருந்து; ஆனால் சில காயங்களுக்கு நினைவே வலி.”

என்பது போன்ற உணர்வு அந்தப் பகுதியில் மிகவும் வலுவாக இருந்திருக்க முடியும்.

அதே நேரத்தில், மாலதி லலிதாவை ஆறுதல்படுத்தும் பகுதிகள் கதையின் உணர்ச்சி மையமாக அமைகின்றன. ஆனால் அங்கேயே கதையின் எல்லைகள் மெல்ல மாறத் தொடங்குகின்றன. ஒரு உறவு ஆறுதலாகத் தொடங்கி, பின்னர் அதே உறவு வேறு ஒரு மனநிலைக்குச் செல்வது கதையில் முக்கியமான மாற்றம்.

இந்த மாற்றத்தை ஆசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் மெதுவாக எடுத்துச் சென்றிருந்தால் வாசகரின் மனதில் ஏற்படும் அதிர்ச்சி இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

“அளவுக்கு மீறினால் அமுதமும் நஞ்சு” என்பதுபோல, அன்பும் பாசமும் எப்போது எல்லையைத் தாண்டுகிறது என்பதே இங்கு கதையின் முக்கியமான கேள்வியாக மாறுகிறது.

பார்த்திபன் கதைக்குள் முக்கியமாக வரும்போது, கதை இன்னொரு புதிய உளவியல் நிலைக்குச் செல்கிறது. அவனுடைய உள்ளார்ந்த குழப்பம், குடும்ப உறவுகள், தன்னுடைய எண்ணங்களோடு அவன் நடத்தும் போராட்டம் ஆகியவற்றை ஆசிரியர் பயன்படுத்தியிருப்பது suspense-க்கு உதவுகிறது.

குறிப்பாக அவன் என்ன நினைக்கிறான்? அடுத்து என்ன செய்யப் போகிறான்? என்ற கேள்வியை ஆசிரியர் தொடர்ந்து வைத்திருக்கிறார்.

இதுதான் இந்தக் கதையின் வாசிப்பு ஆர்வத்தை உயிரோடு வைத்திருக்கும் அம்சங்களில் ஒன்று.

ஆனால் ஏழாவது பகுதியில் சில சம்பவங்கள் மிகவும் தொடர்ச்சியாக வருவதால், சில இடங்களில் கதை சம்பவங்களின் வேகத்தில் ஓடுகிறது; கதாபாத்திரங்களின் மனநிலை பின்னால் ஓடுவது போல தோன்றுகிறது. அங்கே இரண்டு அல்லது மூன்று சிறிய இடைவெளிகள் வைத்து, கதாபாத்திரங்களின் எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தியிருந்தால் கதை இன்னும் இலக்கியமாக இருந்திருக்கும்.

“அவசரப்பட்டால் அமுதமும் கசக்கும்.”

சில காட்சிகளுக்கு ஆசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் மூச்சு விட்டிருந்தால், அந்தக் காட்சிகளின் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

அதே நேரத்தில், சில விவரிப்புகளைச் சுருக்கலாம். ஒரே உணர்வை மீண்டும் மீண்டும் விளக்கும் இடங்களில் இரண்டு வரிகளில் சொல்லக்கூடியதை நான்கு அல்லது ஐந்து வரிகளாக நீட்டிப்பது கதையின் வேகத்தை சற்று குறைக்கிறது. குறிப்பாக ஒரே மாதிரியான காட்சிகளில் விவரிப்பின் அளவை குறைத்துவிட்டு, அதற்கு பதிலாக கதாபாத்திரத்தின் மனநிலைக்கு ஒரு வரி கொடுத்திருந்தால் வாசகருக்கு இன்னும் ஆழமான தாக்கம் கிடைத்திருக்கும்.

மாறாக, முக்கிய திருப்பங்களுக்கு முன் வரும் மனநிலை மாற்றங்களை ஆசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் நீட்டிக்கலாம்.

அதுதான் கதைக்கு அதிகமான இலக்கிய மதிப்பைத் தரும்.

ஏனென்றால்,

“கதை என்பது நடந்ததைச் சொல்வது மட்டுமல்ல; அது நடப்பதற்கு முன் மனதில் என்ன நடந்தது என்பதையும் சொல்ல வேண்டும்.”

இந்தக் கதையில் அந்த வாய்ப்பு நிறைய இருக்கிறது.

மாலதியின் பார்வையில் இருந்து பார்க்கும்போது அவள் ஒரு கதாபாத்திரம் மட்டுமல்ல; பல நிகழ்வுகளை இணைக்கும் பாலமாக இருக்கிறாள். அவள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் அடுத்த மனிதரின் வாழ்க்கையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதனால் அவளை முழுமையாக நல்லவள் அல்லது கெட்டவள் என்று ஒரு வார்த்தையில் முடிவு செய்ய முடியாது. அவளுடைய செயல்களின் பின்னால் இருக்கும் காரணங்களையும், அவள் செய்த தேர்வுகளின் விளைவுகளையும் வாசகரே யோசிக்க வேண்டிய நிலையை ஆசிரியர் உருவாக்கியிருக்கிறார்.

அதேபோல் லலிதாவை வெறும் சம்பவங்களில் சிக்கிக்கொண்ட ஒரு பெண்ணாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. அவளுடைய தனிமை, இழப்பு, தயக்கம், எதிர்பார்ப்பு, அன்புக்கான தேவை ஆகியவை அவளை மாற்றுகின்றன.

இதில் மிகவும் சுவாரசியமான விஷயம் என்னவென்றால், ஒரு கதாபாத்திரம் மாறுவதால் கதை நகரவில்லை; அந்த மாற்றத்தைப் பார்த்து மற்ற கதாபாத்திரங்களும் மாறுவதால் கதை நகர்கிறது.

இதுதான் இந்த ஏழு பகுதிகளின் முக்கியமான பலம்.

மேலும் ஆசிரியர் monor அவர்கள் கதையை ஒரே நேர்கோட்டில் கொண்டு செல்லாமல், ஒரு சம்பவத்திலிருந்து மற்றொரு சம்பவத்துக்கு கதாபாத்திரங்களின் நினைவுகள் வழியாக நகர்த்தியிருப்பது வாசிப்பு ஆர்வத்தை அதிகரிக்கிறது. ஆனால் இதே முறையை தொடர்ந்து பயன்படுத்தும்போது, எதிர்கால பகுதிகளில் பழைய சம்பவங்களை மீண்டும் அதிகமாக நினைவூட்டாமல், தற்போதைய கதையின் நகர்வுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தால் கதை இன்னும் இறுக்கமாக இருக்கும்.

“பழையதை நினைத்துக் கொண்டே இருந்தால் புதிய பாதை தெரியாது.”

அதனால் இனி வரும் பகுதிகளில் கடந்த காலத்தை தேவையான அளவுக்கு மட்டும் பயன்படுத்தி, கதையின் அடுத்த முடிச்சை அவிழ்ப்பதில் அதிக கவனம் செலுத்தினால் நல்ல பலன் இருக்கும்.

மொத்தத்தில் இந்த ஏழு பகுதிகளிலும் எனக்குப் பிடித்தது, கதை வெறும் ஒரு சம்பவத்திலிருந்து இன்னொரு சம்பவத்துக்குச் செல்லாமல், ஒவ்வொரு சம்பவத்துக்கும் பின்னால் ஒரு மனித மனநிலையை வைத்திருக்க முயற்சி செய்திருப்பதுதான்.

சில இடங்களில் சற்று அதிகமாக விவரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
சில இடங்களில் இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக மன உணர்வுகளை எழுத வேண்டியிருந்தது.
சில இடங்களில் காட்சிகளை விட கதாபாத்திரங்களின் எண்ணங்களுக்கு இடம் கொடுத்திருக்கலாம்.
ஆனால் இந்தக் குறைகளே கூட அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் ஆசிரியர் இன்னும் அழகாக கதையைச் செதுக்குவதற்கான வாய்ப்புகளாக இருக்கின்றன.

“சிறு குறை இருந்தால்தான் முழுமை தேடும் முயற்சி தொடரும்.”

ஏழு பகுதிகளின் முடிவில் மிகப்பெரிய பலம் என்னவென்றால் — அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற கேள்வியை ஆசிரியர் வாசகருக்குள் விட்டுச் செல்கிறார்.

அதுதான் ஒரு தொடர்கதையின் வெற்றி.

கதையின் ஆரம்பத்தில் இருந்த கதாபாத்திரங்களுக்கும் இப்போது இருக்கும் கதாபாத்திரங்களுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைப் பார்த்தால், “பூ போட்ட தாவணி” என்ற தலைப்பு வெறும் வெளிப்புற அலங்காரத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை; கதைக்குள் மெதுவாக மலர்ந்து, பின்னர் சிக்கலான பாதையை எடுத்துச் செல்லும் உணர்வுகளுக்கும் ஒரு குறியீடாகத் தோன்றுகிறது.

ஒரு பூ அழகாக மலர்வதைப் பார்க்கும் கண்களுக்கு அதன் வாசனை மட்டுமே தெரியும்; ஆனால் அது மலர்வதற்கு முன் மண்ணுக்குள் நடந்த போராட்டம் தெரியாது.

அதேபோல இந்தக் கதையிலும் வெளியே தெரியும் சம்பவங்களுக்குப் பின்னால் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் உள்ளேயும் ஒரு தனிக் கதை இருக்கிறது.

அந்த உள்ளார்ந்த கதையை இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாகத் தொட்டுச் சென்றால், monor அவர்களின் இந்தத் தொடர் வெறும் பரபரப்பான வாசிப்பாக இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை நினைத்துப் பார்க்க வைக்கும் ஒரு வித்தியாசமான உளவியல் தொடராகவும் மாறக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறது.

ஏழு பகுதிகளுக்குப் பிறகும் “அடுத்து என்ன?” என்ற கேள்வியை வாசகரிடம் விட்டிருப்பது — இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய பலம்.

தொடரட்டும்...
முடிச்சுகள் இன்னும் அவிழட்டும்...
கதாபாத்திரங்களின் மனதில் மறைந்திருப்பது இன்னும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிவரட்டும்.

“நல்ல கதை முடிந்த பிறகும் மனதில் தொடரும்; நல்ல தொடர்கதை அடுத்த பகுதியை எதிர்பார்க்க வைக்கும்.”

அந்த எதிர்பார்ப்பை இந்த ஏழு பகுதிகளும் உருவாக்கியிருக்கிறது.

— ஒரு வாசகரின் பார்வையில்,
“பூ போட்ட தாவணி” ஏழு பகுதிகளுக்கான என் வாசிப்பு அனுபவம்.