Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[appalapradeep]

Super update

[Train222]

వాళ్ళు నీకు ఏం కావాలో అడుగు అని చెప్పడం తో

ఆ స్వీపర్ నవ్వి

నాకు ఏం కావాలో నేను అడిగి తీసుకుంటా ఎందుకే అంత తొందరా మీకు
అని అనడం తో పుష్ప వహీదా ఇద్దరూ భయపడ్డారు

అప్పుడు వాడు రిలాక్స్ గా అక్కడ ఉన్న రాళ్ళతో చేసిన మంచం పై కూర్చొని రెండు చేతులను వెన్నకు పెట్టీ కూర్చున్నాడు

తరువాత పుష్ప వహీదా వైపు చూస్తూ మీరు వేసుకున్న టాప్ విప్పమని చెప్పాడు.

స్వీపర్:- మీరు వేసుకున్న డ్రెస్ ను విప్పండి మరోసారి చెప్పాడు.

కృష్ణ అది విన్న వెంటనే వాడి పై కోపం పీకల దాకా వచ్చింది.కానీ సమయం ఇప్పుడే కాదు అని వాడు చెప్పినట్లు చెయ్యమని బ్లూ టూత్ లో వాళ్ళకు చెప్పాడు.

అయితే బ్లూ టూత్ లో కృష్ణ వాయిస్ విన్న తరువాత వాళ్ళు కృష్ణ పై ఉన్న నమ్మకం తో సరే అంటూ తల ఆడించారు.

అయితే అప్పుడు ఆ స్వీపర్ ఒక్క నిమిషం అంటూ ఒకరివి ఇంకొకరు విప్పండి అన్నాడు.

అప్పుడు వహీదా పుష్ప ఎదురెదురు గా నిలబడి

తమ పంజాబీ డ్రెస్ పై భాగాన్ని తల పై నుండి వేరు చేశారు.

అయితే వీళ్ల చూసి ఆ స్వీపర్ కొంచెం కోపం గలిగిన మొహం పెట్టీ మీ అతి తెలివికి తప్పదు శిక్ష అని చెప్పాడు.

ఎందుకంటే ఇద్దరు లోపల స్లీవ్ లెస్ టీ షర్ట్ లాంటి డ్రెస్ ఒకటి వేసుకున్నారు. అంటే వాడికి వల్ల చేతులు తప్ప మరేం కలగలేదు.

వాడు వెంటనే ఆ డ్రెస్ కూడా తీసివెయ్యమని చెప్పాడు.

అప్పుడు పుష్ప తన చేతులతో వెళ్ళి వహీదా వేసుకున్న స్లీవ్ లెస్ టీ షర్ట్ ను తన శరీరం నుంచి వేరు చేసింది.

అప్పుడు వహీదా తన చేతులను తన యదా భాగం కనపడకుండా చేతులు అడ్డు పెట్టుకుంది. అయితే అప్పుడు ఆ స్వీపర్ వెళ్ళి వహీదా చేతులను కిందకు దించాడు.

అప్పుడు ఆ సీన్ చూసి వాహా అన్నాడు

వాడు అలా వహీదా దగ్గరకు వెళ్లగానే అక్కడ పుష్ప తన రెండు కళ్ళను గట్టిగా మూసుకుంది భయం తో

అయితే బ్లాక్ బ్రా లో చక్కగా ఇమిడి ఉన్న యాపిల్ సైజ్ లో ఉన్న వహీదా సల్లను చూసి వాడు తన రెండు చేతులను పిసుకున్నాడు.

అప్పుడు స్వీపర్ వహీదా దగ్గరకు వెళ్ళి నీకు చేసినట్లు గానే వెళ్ళి పుష్ప కు కూడా చెయ్యమని వహీదా కు చెబుతాడు.

అప్పుడు వహీదా వణుకుతున్న చేతులతో పుష్ప స్లీవ్ లెస్ టీ షర్ట్ ను తీసేందుకు వెళ్లగా ఆ స్వీపర్ వేగంగా వచ్చి బ్రా తో సహా పైకి లేపేసాడు.

అయితే ఒక్క సెకెండ్ లో జరిగిన ఈ ఘటనకు వహీదా పుష్ప తో పాటు చెట్టు పై నుంచి చూస్తూ కృష్ణ కూడా షాక్ తిన్నాడు.

అయితే పుష్ప తన రెండు చేతులతో తన సల్లను తన రెండు చేతులతో పట్టుకొని కిందకు కూర్చొని మోకాళ్ళను అడ్డం పెట్టింది.

తన కళ్లలో వస్తున్న నీళ్లను ఆపుకుంటూ దయచేసి మమ్మలీ వదిలేయ్ అంటూ తల కిందకు దించి ఏడవసాగింది.

అప్పుడు ఆ స్వీపర్ అయ్యో ఏంటి వహీదా ఇది తప్పు కదా అక్కడ నీ ఫ్రెండ్ టాప్ లెస్ గా ఉంది కానీ నువ్వు మాత్రం ఇక్కడ బ్రా వేసుకొని కూర్చున్నావ్ ఇది న్యాయంగా ఉందా నీకు నువ్వు అసలు పుష్ప ఫ్రెండ్ కాదు అంటూ నవ్వుతూ వహీదా దగ్గరకు వెళ్ళి తన బలమైన చేతులతో వహీదా ను కూడా టాప్ లెస్ గా చేసాడు.

ఇక్కడ వహీదా ఏ మాత్రం చలనం లేకుండా పుష్పను చూస్తూ ఏడుస్తూ ఉంది కనీసం తన చేతులతో తన శరీరాన్ని కప్పుకునే ప్రయత్నం కూడా చెయ్యలేదు.

వెంటనే ఆ స్వీపర్ వహీదా దగ్గరకు వెళ్ళి చూడు పుష్ప ఏడ్చి నువ్వు నా మూడ్ ను చెడ దెంగకు.

లే పైకి అంటూ గట్టిగా మాట్లాడాడు. ఎంతకి పుష్ప పైకి లెగవకపోయే సరికి వాడికి చిరాకు వచ్చి చిన్న కత్తి నీ తీసుకెళ్ళి వహీదా పీక పై పెట్టాడు.
నువ్వు లేవకపోతే ఇప్పుడే నీ ఫ్రెండ్ ను చంపేస్తా అంటూ బెదిరించాడు.

అప్పుడు తన కన్నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో దీనంగా వహీద్ వైపు చూస్తూ పైకి లేచి వాడి ఎదురుగా నిలబడి ఉంది.

ఆ దృశ్యం చూసేందుకు వాడు వెళ్ళి మళ్ళీ ఆ రాతి మంచం పై కూర్చొని టాప్ లెస్ గా ఉన్న ఆ ఇద్దరిని చూడడం మొదలు పెట్టాడు.

అక్కడ ఏడుస్తూ ఉన్న సమయంలో కూడా వారు ఒకరికి ఒకరు తమ ఎద భాగాలను చూస్తూ ఉండిపోయారు.

ఆ సీన్ ఎలా ఉంది అంటే బిల్లా సినిమా లో బికినీ సీన్ లో అనుష్క మరో హీరోయిన్ ఉంటారు గా అలా ఉంది.

పుష్ప కొంచెం బొద్దుగా ఉండటం తో తన సళ్లు చాలా స్మూత్ గా మెత్తగా ముందు ఉన్న ముచిగా చుట్టు నల్లగా ఉన్నాయి. కానీ వహీద్ సళ్లు చాలా గట్టిగా ఉన్నాయి, ముచ్చిక చుట్టూ లేత పింక్ కలర్ లో ఉండి, సళ్లు చుట్టూ బ్రా మార్క్ పడి ఉంది.

అయితే వీళ్లను స్వీపర్ అలా బెదిరిస్తున్న సమయం లో కృష్ణ వెళ్లాల్సిన సమయం మొదలైంది అని చెట్టు మీద నుండి వచ్చేసమయం లో కాలు జారి పై నుంచి సారా సరి వెళ్ళి ఆ చెక్క బల్లకు తల తగిలి కిందకు పడ్డాడు.

[readersp]

emi twist siruuuu

[utkrusta]

Nice update

[ash.enigma]

అయ్యయ్యో .. చివర్లో అలా జరగకుండా ఉండాల్సింది ..
Twist అదిరింది

[appalapradeep]

Super update

[Nani666]

Ayooo epuud ela?? Papam vallu

[Train222]

అలా ఒక్క సరిగా పై నుంచి సడన్ గా దాడిల్ అని శబ్దం రావడం తో అక్కడ ఉన్న ముగ్గురికి ఏం జరిగిందో అర్థం కావడానికి దాదాపు 10 నిమిషాల సమయం పట్టింది.

కింద పడ్డ కృష్ణకు మాత్రం తలకు మోచేతికి బలమైన గాయం కావడం తో రక్తం కారుతుంది.

ఈ ఘటన నుంచి ముందుగా తేరుకున్న స్వీపర్ కు అక్కడ జరిగినది అర్థం అయ్యింది, వెంటనే లేచి అక్కడ ఉన్న ఒక తాడు తీసుకొని కృష్ణ చేతులు కట్టేశాడు.

అయితే కింద పడి దెబ్బలు తగలడం తో నొప్పిగా ఉన్న కృష్ణ కు అలా చేతులు వెన్నకు విరిచి కడ్డటం తో ఇంకాస్త నొప్పి తో గట్టిగా అమ్మా అంటూ అరిచాడు.

ఆ అరుపు కి పైన మొత్తం నగ్నంగా ఉన్న పుష్ప,వహిదాలు ఒక్కసారిగా అలెర్ట్ కృష్ణ దగ్గరకు రాబోయారు.

అయితే వెంటనే కృష్ణ వైపు కత్తి పెట్టీ

వాళ్ళతో ఇలా మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాడు

ఓహో ఇదా మీ ప్లాన్ అభ ఎంత మహానాటి లంజల్లారే మీరు, మీ మొహాలు చూసి ఎంత అమాయకులు అనుకున్నా కానీ ఇలా ఒకడిని తీసుకొచ్చి నా మీదే మీ తెలివితేటలు చూపిస్తారా చెప్తానే మీ పని అంటూ వహీదా అందమైన సళ్ళని రెండు చేతులతో గట్టిగా పిసికేసాడు.

దాంతో వహీదా అమ్మ , అల్లా అంటూ గొంతు చించుకొని అరుస్తూ ఉంది.
పుష్ప కు ఏం చెయ్యాలో తెలియడం లేదు, వెంటనే అక్కడ ఉన్న తన బట్టలను తీసుకోవడానికి కిందకు వంగడం తో ఆ స్వీపర్ తన కుడి కాలుతో పుష్ప గుద్ద పై గట్టిగా కొట్టాడు.
అలా వాడు కొట్టడం తో పుష్ప వెళ్ళి అప్పుడప్పుడే లేచి కూర్చుంటున్న కృష్ణ వడిలో పడింది.

అయితే పైన ఏ ఆచ్చాదన లేకుండా ఉన్న పుష్ప సళ్లు ఊగుతూ వెళ్ళి కృష్ణ పై పడటం తో కృష్ణ కళ్ళు తెరిచి పుష్ప వైపు చూసాడు. అంత నొప్పి లో కూడా కృష్ణ కు పుష్ప ను అలా చూస్తుంటే అస్సలు ఆగలేకపోయాడు. కృష్ణను ముట్టుకున్నా ఆనందం లో తాను ఎలా ఉందో కూడా పుష్ప గమనించలేకపోయింది. కృష్ణ ను చూస్తూ కృష్ణ కు కారుతున్నా రక్తం ను తన చేతిలో ఉన్న వహీదా బ్రా తో తుడిచే ప్రయత్నం లో మరో సారి వెళ్ళి కృష్ణ మీద పడింది. అది చూడటానికి ఎలా ఉంది అంటే కూర్చున్న కృష్ణకు పుష్ప తన సళ్ళతో పాలు తాపుతున్నట్లు ఉంది.

వెంటనే లేచి అక్కడ ఉన్న కృష్ణతో పుష్ప ఇలా అంటుంది.

కృష్ణ లేగ ర నీకు ఏం కాలేదు గా అయ్యో మా వాళ్ళ ఎంత పెద్ద ప్రమాదం జరిగింది నీకు అంటూ ఏడుస్తూ కృష్ణ కు తగిలిన గాయం ను తుడుస్తూ ఉంది.
అయితే అలా తల పై తగిలిన గాయనీ తుడిచే ప్రయత్నం లో కరెక్ట్ గా కృష్ణ పెదాల ముందు ఉన్న పుష్ప సళ్లు చూస్తూ అంతా నొప్పి లో కూడా సూపర్ ఏం ఉన్నాయి రా అంటూ కృష్ణ మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాడు.

అయితే కృష్ణ ఏం అన్నాడో తెలుసుకోవటానికి పుష్ప కు 2 నిమిషాల సమయం పట్టింది.వెంటనే సిగ్గు పడుతూ తన రెండు చేతులతో సళ్లు దాచుకుంది.

అప్పుడు స్వీపర్ మాట్లాడుతూ

అరె బచ్చా నీకు అవసరమా రా వీళ్లకు సహాయం చేయడం

ఎందుకు రా నీకు సంబంధం లేని విషయాల్లో తల దూర్చి ఇబ్బందులు పడటం అంటూ కృష్ణ గుండెల
పై కాలుతో కొడతాడు.

అమ్మ అంటూ వెళ్ళి ఆ చెక్క బల్ల దగ్గర పడ్డాడు.

అప్పుడు వెంటనే వహీదా నికి నచ్చింది చేసుకో అంతే కానీ కృష్ణ ను ఒక్క మాట కూడా అనకు నీ కాళ్లు మొక్కుతా అంటూ ఏడుస్తూ ఆ స్వీపర్ కాళ్ళ పై పడింది వహీదా, వెంటనే పుష్ప కూడా వెళ్ళి ఆ స్వీపర్ కాళ్ళ దగ్గరకు వచ్చి నీకు ఏం కావాలో చెప్పు ఇస్తాం దాయచేసి కృష్ణ ను ఏం చెయ్యకు అని వేడుకుంది.

అప్పుడు ఆ స్వీపర్ ఏం చేశావ్ రా వీళ్లను నీ కోసం ఏం చెయ్యడానికి అయిన రెడీ అంటున్నారు. ఇప్పుడు నీ ముందే వీళ్లను ఏం చేస్తానో చూడు అంటూ తన కాళ్ళా మీద పడ్డ పుష్ప,వహీదా లను జుట్టు పట్టుకొని పైకి లేపాడు, సరాసరి వాళ్ళను అలానే పట్టుకొని వహీదా ను తన కాళ్ళ దగ్గర పడేసి వాడు ఆ రాళ్ళ మంచం పై కూర్చొని పుష్పను తన పక్కన కూర్చో పెట్టుకున్నడు.

అలా వహిదను, పుష్ప లను లాక్కొస్తూ ఉంటే అప్పుడు చూసాడు పైన మొత్తం నగ్నంగా నడుచుకుంటూ వస్తున్న వహిదను చూసి బ్యూటిఫుల్ అన్నాడు అంత నొప్పి లో కూడా కృష్ణ మొడ్డా చిన్నగా ఊపిరి పోసుకోవడం మొదలు పెట్టింది. అయితే పైన ప్యాంట్ ఉండటం తో అందులోని నొప్పి ఎక్కువగా ఉండటం తో ఆది కనపడటం లేదు. అయితే కృష్ణ చూపును పసిగట్టిన వహీదా మాత్రం చూసుకో నా రాజా అంటూ నే మనసులో ఆనందపడుతోంది. ఆ స్వీపర్ జుట్టును తాగుతున్నపుడు నొప్పి తో అరుస్తుంది

ఆ మంచం పై కూర్చున్నఅయితే ఆ స్వీపర్ మంచం పై కూర్చొని వహీదా వైపు చూస్తూ వెకిలిగా నవ్వుతూ అంటే ఇప్పుడు నేను చేసిన పని మొత్తం వీడికి చెప్తే విడు హీరో ల వచ్చి మిమ్మల్ని కాపాడుతాడు అని వీడికి చెప్పి ఇక్కడికి తీసుకొస్తారా అంటూ పక్కన కూర్చున్న పుష్ప సళ్లు ను నాలుక తో నాకుతూ కింద కాళ్ళ దగ్గర కూర్చున్న వహీదా బొడ్డు లో తన కాలి బొటన వేలు పెట్టీ చేతులతో పుష్ప నడుము పిసుకుతు కృష్ణ వైపు చూస్తూ నవ్వుతున్నాడు.

అయితే తన స్నేహితురాళ్ల ను అలా చూసిన కృష్ణ ఒకవైపు వల్ల యద అందాలు చూసి కసి పెరిగినా వాళ్ళు ఉన్న పరిస్థితి చూసి కోపం తన్నుకు వస్తుంది. నా మీద ఎంతో నమ్మకం తో ఏదో చేస్తానని ఊహించి వాళ్ళు ఈరోజు వాడి చేతిలో బలి అయ్యారని కానీ నేను ఏం చెయ్యాలని స్థితి లో ఉన్నా అంటూ తన పరిస్తితి ని తలచుకొంటూ జాలిగా వల్ల వైపు చూస్తున్నాడు


స్వీపర్:- ఒసేయ్ నేను ఏదో ఈరోజు మీ సళ్లు చీకాలని ఎంతో ముచ్చట పడ్డా కానీ మీరు నా ప్లాన్ మొత్తం పాడు చేశారు అందుకు మీకు తప్పదు భారీ మూల్యం అని వాళ్లను హెచ్చరించాడు.

అప్పుడు వహీదా మాట్లాడుతూ చూడండి ఇప్పటి దాకా జరిగింది ఏదో జరిగింది. దయచేసి మమ్మల్ని వదిలేయండి.మేము ఎవరికి చెప్పాం అని వాడికి చెప్పింది.

అయితే వహీదా మాట్లాడుతున్నంత సేపు కృష్ణ వహీదా సళ్ళెనే చూస్తూ ఉన్నాడు. ఆమె మాట్లాడినా ప్రతి సారి అవి అటు ఇటు ఊగుతూ మరింతా మూడ్ ను తెప్పిస్తున్నాయి. అయితే అక్కడ కృష్ణ మొడ్డా ప్యాంట్ లో టైట్ అయ్యిన వెంటెన్ కృష్ణ అమ్మ అని అరిచాడు. అయితే నొప్పి తట్టుకోలేక అరిచాడు అనుకున్న పుష్ప మీకు నచ్చింది చేసుకోండి త్వరగా మమ్మల్ని వదిలేస్తే వెంటనే కృష్ణను ఆసుపత్రికి తీసుకొని వెళ్లాలని అడిగింది.

అందుకు కృష్ణ ఇప్పటి దాకా వెళ్ళాలని చూస్తూ కామం తో ఆలోచించిన కృష్ణ వల్ల మాటలు తీసి సిగ్గుతో సచ్చిపోయాడు.

వెంటనే నోట్లో మాట సరిగ్గా రాకపోయినా మాట్లాడటానికి ప్రయత్నించాడు.

నీకు దండం పెడతా దయచేసి వాళ్ళను ఏం చెయ్యకు.కావాలంటే నీకు కోపం గా ఉంటే నన్ను ఇక్కడిక్కడే చంపేయ్ దయచేసి వాళ్ళను వదిలేయ్ అంటూ ఏడుస్తూ ప్రధ్యాయపడ్డాడు.

అప్పుడు స్వీపర్ నిన్ను నేను ఎందుకు చంపుత ర లంజ కొడుకా నిన్ను చూసుకొని ఈ లంజలు ఇద్దరు ఎంత రెచ్చిపోయారు. ఈరోజు ఈ లంజలు ఇద్దరికీ మూడింది నా తో అంటూ గట్టిగా చెప్పాడు.

ఆతరువాత ఆ స్వీపర్ తను వేసుకున్న ప్యాంట్ విప్పడం తో లోపల డ్రాయర్ కూడా లేకపోవడం వల్ల వాడి మొడ్డా అప్పటీకే పూర్తి గా లేచి వహీదా మొహం ముందుకు వచ్చింది.

అయితే జీవితం లో మొదటి సారి మొడ్డా ను అంత దగ్గర నుంచి చూడటం తో వహీదా ఒక్కసారి గా కళ్ళు మూసుకుంది. పుష్ప కూడా అటు వైపుకి తిరిగింది.

అయితే వెంటనే ఆ స్వీపర్ వంగి వహీదా దవడలు పట్టుకొని ఎంటే ఎక్స్ట్రా దెంగుతూన్నావ్ మొడ్డా ఎప్పుడూ చూడనట్లు ఇప్పుడు కళ్ళు మూసుకున్నావ్ గా దా వచ్చి నీ చేతులతో దానికి మసాజ్ చై అంటూ మళ్ళీ మంచం పై కూర్చున్నాడు.

అయితే పుష్ప వెనక్కు తిరగడం తో ఎంటే నరకాలు దెంగుతూన్నావ్ లంజ నిన్ను అంటూ నగ్నంగా ఉన్న పుష్ప వైపు పై గట్టిగా ఒక దెబ్బ కొట్టాడు.
అయితే ప్రస్తుతానికి పుష్ప వహీదా ఇద్దరికీ తాము ఆ స్వీపర్ కళ్ళ ముందర నగ్నంగా ఉన్నాం అనే దానికంటే తమకు ఎంతో ఇష్టం అయినా కృష్ణ ముందు తమ తెల్లటి సళ్ళతో ఉన్నాం అన్న ఆలోచనే వాళ్లలో ప్రస్తుతానికి ఉండి వల్ల చనుమొనలు గట్టి పడటం మొదలు అయ్యింది కింద పూకు లో కూడా చిన్నగా ధారా కారడం మొదలు అయ్యింది.

అయితే తాను ఎంత చెబుతున్నా వహీదా పుష్ప లో కదలిక లేకపోయే సరికి ఆ స్వీపర్ కు కోపం తన్నుకు వచ్చింది అంతే వెంటనే లేచి వెళ్ళి కృష్ణ పక్కన కూర్చొని కృష్ణ కడుపు పై కత్తి పెట్టీ కుచ్చేందుకు ప్రయత్నిస్తే కృష్ణ కదలడంతో అది కాస్త కృష్ణ మొడ్డకు నాలుగు అంచుల దూరం లో తొడ దగ్గర కత్తి దిగింది.
దాంతో కృష్ణకు నొప్పి భరించలేనంతగా వచ్చేసి అమ్మా అంటూ దాదాపు ఆఖరి అరుపు గా అరిచేసాడు. ఆ అరుపు పార్కింగ్ కు 25 అడుగుల దూరం లో ఫోన్ మాట్లాడుతున్న కాలేజ్ రిసెప్షనిస్ట్ నయని కి వినపడింది. దీంతో ఆమె ఫోన్ కట్ చేసి అరుపు వినిపించిన వైపు రాసాగింది

అయితే ఆ స్వీపర్ అలా కృష్ణ పై కత్తి కుచ్చడం తో కృష్ణ వైపు రాబోయిన పుష్ప , వహీదా లను మళ్ళీ కత్తితో బెదిరిస్తూ మోకాళ్ళ మీద చెరో వైపు కూర్చోమని ఆదేశించాడు.

మళ్ళీ ఎక్కడ కృష్ణకు హాని చేస్తాడు అని వాళ్ళు వాడు చెప్పినట్లు కూర్చున్నాడు.
అక్కడ కృష్ణ మాత్రం ఒకవైపు తన నుంచి మరో వైపు తొడ నుంచి కారుతున్నా రక్తం మరకలతో బట్టలు మొత్తం తడిచిపోయి ఉన్నాయి.

అయితే వాడు ఆ వేలాడుతున్న మొడ్డా తోనే వెళ్ళి వాళ్ళిద్దరిని మధ్యలో కూర్చొని పుష్ప వహీదా ల చెరో చెయ్యిని తీసుకొని వాడి మడ్డా పై వేసుకున్నాడు. అయితే వాళ్ళు వెంటనే చేతులను వెనక్కు తీసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యగా మళ్ళీ వాడు ఈ సారి కృష్ణను ఏం చేస్తాడో అనుకోని వాడి మొడ్డా పై చేతులను అలానే ఉంచుకున్నాడు.

ఆ చేతుల పై వాడు చేతిని ఉంచి చిన్నగా ముందుకు వెనక్కి అంటుండగా జీవితం లో మొదటి సారి ఒక మొగాడి మొడ్డా ను పట్టుకున్న పుష్ప వహీదా తొలి అనుభవం మాత్రం చెప్పలేనిదిగా ఉంది. అయితే పుష్ప కృష్ణ కు ఎదురుగా ఉంటే వహీదా వైపు కృష్ణ కళ్లెదుట ఉంది. అయితే అంత నెత్తురు కారుతున్నా కృష్ణ వాళ్ళకు ఎలా కాపాడాలి అనే ఆలోచిస్తున్నాడు.

అయితే వాడి మడ్డా పై తమ చేతులు యాంత్రికంగా కదులుతూ ఉన్నా వల్ల మనస్సు మాత్రం మొడ్డా వైపు ఆకర్షిస్తుంది.

కొద్ది కొద్దిగా వారికి మొడ్డా పై చేతులు ఎలా కడపాలో అలవాటు అవుతుండటం తో వాడు తన చేతిని వెనక్కు తీసుకున్నాడు.

వాళ్ళు చాలా ఇష్టంగా మొడ్డా ను ఊపుతుంగదా ఆ స్వీపర్ వహీదా సల్లను ఒకచేత్తో మరో చేత్తో పుష్ప సళ్ళను పిసుకుతు వాళ్ళకు కోరిక కలిగించ సాగడు.ఒకవైపు చేత్తో వాడి మొడ్డా కొడుతూ మరో వైపు తమ సళ్ళను వాడు పిసుకుతుంటే ఇద్దరు చెప్పలేని సుఖం తో రెచ్చిపోతున్నారు.

సడెన్ గా వాడు వాళ్ళిద్దరికీ ఆపి తన షర్ట్ జేబులో ఉన్న ఒక టాబ్లెట్ తీసి వేసుకుని మళ్ళీ కూర్చున్నాడు. అయితే ఆ రెండు నిమిషాలకే వాళ్ళకు చిన్న పిల్ల చేతిలో చాక్లెట్ లాకున్న దానిలా అర్థం కాకుండా అయ్యింది ఆ భామల పరిస్థితి.

తిరిగి వాడు వచ్చి అదే స్థానం లో కూర్చోగా ఈ సారి వాడు చెప్పాక ముందే వాళ్ళిద్దరూ తమ చేతులను తీసుకెళ్లి వాడి మొడ్డా పై వేశాడు. అయితే ఆ శబ్దం విని అక్కడ కు వచ్చిన నాయని చుట్టూ ఎవరు కనపడలేదు.కానీ అక్కడ ఉన్న కొట్టం లో ఒక వ్యక్తి అమ్మ అమ్మ అంటూ ములుగులు వినిపిస్తుండటం తో వచ్చి ఆ కొట్టనికి ఉన్న బొక్క లో చూడటం మొదలు పెట్టింది.
అయితే అక్కడ రక్తపు మడుగులో ఉన్న కృష్ణ ను చూసి తట్టుకోలేక పోయింది. మరో వైపు ఇద్దరు అమ్మాయిలతో మొడ్డా కొట్టించుకుంటున్న కాలేజ్ స్వీపర్ ను చూసి షాక్ కు గురయ్యింది. వెంటనే తన మొబైల్ తీసి అక్కడ పడి ఉన్న కృష్ణ ను ఆ అమ్మాయిలతో మొడ్డా కొట్టించుకున్న స్వీపర్ ను వీడియోలు తీసింది.

అయితే అప్పటికే వాళ్ళు ఇష్టంగా మొడ్డా కొట్టడం తో కార్చేందుకు రెడీ అవుతున్న సమయం లో కృష్ణ కు తన జేబులో ఉన్న బాటిల్ గుర్తుకు వచ్చి వెంటనే జేబులో ఉన్న వైపు పుష్పకు సిగ్నల్ ఇచ్చాడు ( అమ్మ మా నా జేబులో ఉన్న బాటిల్ తీసి వాడి మొడ్డా పై వెయ్యండి అని) అయితే ఇద్దరు అమ్మాయిలు ఎంతో ముచ్చట పడుతూ చేత్తో మొడ్డా కొడుతుంటే పరవశించిపోయిన ఆ స్వీపర్ అబ్బా ఏం కొడుతున్నారు మీరు ఆహా మీ చేతులతోనే ఇంతలా చేస్తున్నారు అంటే ఇంకా మీ నోట్లో, పూకులో మొడ్డా పెట్టీ కొడితే ఉంటుంది నా లంజల్లారా అంటూ వెనక్కు వాలి కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
అటు వైపు చేతిలో మొబైల్ లో వీడియో తీస్తూ మరో వైపు వాడి మోడ్డను టాప్ లెస్ కొడుతున్న అమ్మాయిలను చూస్తూ వాళ్ళ సళ్ళను చూస్తూ లైవ్ లో బ్లూ ఫిలిం చూస్తున్నట్లు ఉంది నాయని కి. సళ్లు ఊగుతూ పూకులో ఊటలు కారుతున్నాయి.నాయని కి అయితే వాడు కళ్ళు మూసుకున్న రెండు నిమిషాల తరువాత పుష్ప వెంటనే ఒక అడుగులో వెళ్ళి కృష్ణ ప్యాంట్ లో దాచిన బాటిల్ ను తీసింది. అయితే వాడు కళ్ళు తెరిచే సమయానికి వహీదా ను పక్కకు లాగి వాడి మొడ్డా పై ఆ బాటిల్ లోని లిక్విడ్ ను పోసింది.

దాంతో వాడు ఆ లిక్విడ్ వాడి మొడ్డా పై పడటం తో ఆ మంట ను తట్టుఓలేక అల్లాడిపోతున్నారు. అది పొగలు కక్కుతూ వాడు నరకం అనుభవిస్తున్నాడు.

సడన్ గా ఆ అమ్మాయి అలా చెయ్యడం వాడు కింద పడి గిల గిల కొట్టుకోవడం తో నాయని లోపలకు వచ్చింది. ఫస్ట్ ఇద్దరు అమ్మాయి లను చూసి బట్టలు వేసుకోమని చెప్పి తను వెళ్ళి కృష్ణ చేతికి ఉన్న కట్టను విడిపించింది

అంత లోపు పుష్ప వహీదా ఇద్దరూ బట్టలు వేసుకొని కృష్ణను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నారు. ఏడుస్తూ ఉంటే నయని అసలు ఏం అయ్యింది అని అడుగుతుంది. అప్పుడు వాళ్ళు ఇద్దరు జరిగింది చెబుతారు. నయని కృష్ణ వైపు చూస్తూ ఆ బాటిల్ ఏంటి అని అడుగుతుంది.నేను వీళ్ళు నాకు విషయం చెప్పినా తరువాత ఒక బ్యాటరీ షాప్ కు వెళ్లి పాత బ్యాటరీ లో నుంచి యాసిడ్ తెచ్చా అని చెప్పి ఆ స్వీపర్ వైపు వెళ్ళాడు.

ఆ స్వీపర్ తో ఇలా అన్నాడు.

ఒరేయ్ లంజ కొడుకా నిన్ను ఏం చేసినా తప్పు లేదు కానీ నిన్ను చంపకుండా ఎందుకు వదిలేస్తున్నాని తెలుసా ఏ మొడ్డా చూసుకొని నువ్వు ఎంత మంది అమ్మాయిలు జీవితాలతో ఆడుకున్నావో ఈ రోజు ఆ మొడ్డే నీకు లేకుండా నువ్వు మాత్రం బ్రతికి ఎందుకు పనికి రాకుండా చెయ్యాలనే ఇలా చేశా ఇక జీవితం లో నీ మొడ్డా లో చలనం ఉండదు, ఇలా కాలిపోయిన మొడ్డతోనే బ్రతికి చావు అంటూ వచ్చి రాణి మాటలతో వాడికి చెబుతాడు..

[Paty@123]

Good update, plz update, Krishna cheppina heroism anta emaindi bro

[Nani666]

Wow excellent andi.. last lo bagundi andi nice

[Train222]

Good update, plz update, Krishna cheppina heroism anta emaindi bro

కృష్ణ వాళ్ళకు చెప్పిన మాట ప్రకారం సహాయం చెయ్యడానికి వెళ్ళాడు కానీ పై నుంచి కింద పడటం తో తన ప్రాణం మీదకు వచ్చింది. అయినా అక్కడ సహాయం చేశాడు, హీరోయిజం అంటే ఫైట్ లు చేయడం కాదు, ఎలా అయినా వాళ్ళను సమస్య నుంచి బయట పడేలా చెయ్యడం అని నా అభిప్రాయం

[Paty@123]

Next plz

[ash.enigma]

Good one. ఈ episode సుఖాంతం అయింది

[Paty@123]

Update ivvandi plz

[Nani666]

Waiting andi

[Train222]

స్వీపర్‌పై జరిగిన ఘటన తర్వాత కృష్ణ అతడిని గట్టిగా హెచ్చరించి, ఇకపై పుష్ప, వహీదాల జోలికి రావద్దని వార్నింగ్ ఇచ్చాడు. అయితే అప్పటికే కృష్ణ పరిస్థితి కూడా అంతంతమాత్రంగానే ఉంది. తొడకు బలమైన కత్తి గాయం కావడంతో తీవ్రంగా నొప్పి వస్తోంది. తల, చేతికి కూడా దెబ్బలు తగిలాయి. సరిగ్గా నడవలేక కృష్ణ అక్కడే కూర్చుండిపోయాడు.

అది చూసిన పుష్ప, వహీదాలు తట్టుకోలేక కృష్ణ దగ్గరకు వచ్చారు.

పుష్ప ఒకవైపు, వహీదా మరోవైపు నిలబడి కృష్ణ చేతులను తమ భుజాలపై వేసుకున్నారు.

“కృష్ణా... నువ్వు ఇలా ఉండటం మాకు భయంగా ఉంది...” అంటూ పుష్ప కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“ఏం కాదు... మీరు ఇద్దరూ ధైర్యంగా ఉండండి. నేను బాగానే ఉన్నాను...” అని కృష్ణ నవ్వుతూ చెప్పాడు.

కానీ ఆ నవ్వు వెనుక దాగిన నొప్పిని పుష్ప, వహీదాలు గుర్తించారు.

“నువ్వు మా ముందు ధైర్యంగా నటిస్తున్నావు కృష్ణా...” అని వహీదా కన్నీళ్లు తుడుచుకుంది.

అప్పుడే నయనీ వారి దగ్గరకు వచ్చింది.

“పుష్ప... వహీదా... మీరు ఇద్దరూ ఇప్పుడు కాలేజ్‌కి వెళ్లాలి.”

ఇద్దరూ ఆశ్చర్యంగా నయనీ వైపు చూశారు.

“మేమా?”

“అవును. మీరు ఇక్కడ ఉంటే రేపు ఈ విషయం గురించి కాలేజ్‌లో రకరకాల ప్రశ్నలు వస్తాయి. పైగా కాలేజ్ నుంచి అందరూ వెళ్లిపోయే సమయం కూడా దగ్గరపడుతోంది. మీరు కృష్ణతో కలిసి ఇక్కడ కనిపిస్తే... మీరు ఎందుకు ఇక్కడ ఉన్నారు? ఏం జరిగింది? కృష్ణతో మీ సంబంధం ఏంటి? అంటూ అవసరం లేని ప్రశ్నలు మొదలవుతాయి.”

పుష్ప ఏదో చెప్పబోయింది.

నయనీ ఆమెను ఆపుతూ నెమ్మదిగా చెప్పింది.

“మన సమాజంలో ఒక అమ్మాయికి ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవడానికి ముందే... ఆమె అక్కడ ఎందుకు ఉంది? ఎవరితో ఉంది? ఆ సమయంలో అక్కడికి ఎందుకు వెళ్లింది? అంటూ ప్రశ్నలు మొదలవుతాయి. తప్పు చేసిన వ్యక్తిని ప్రశ్నించే ముందు అమ్మాయి ప్రవర్తనను ప్రశ్నించే పరిస్థితులు కూడా ఉంటాయి. తప్పు ఆమెది కాకపోయినా వేలెత్తి చూపించే వాళ్లు ఉంటారు. అందుకే కొన్ని విషయాల్లో సరైన సమయం వచ్చే వరకు మౌనం కూడా మనల్ని మనం కాపాడుకునే ఒక మార్గం.”

పుష్ప, వహీదాలు మౌనంగా తలదించుకున్నారు.

“కృష్ణ గురించి మీరు టెన్షన్ పడాల్సిన అవసరం లేదు. నా ఫ్రెండ్ ఒకరు డాక్టర్. ఆమెకు ఫోన్ చేశాను. ఆమె హాస్పిటల్‌కి తీసుకెళ్లమంది. కృష్ణను నేను చూసుకుంటాను. స్వీపర్ పరిస్థితి కూడా సీరియస్‌గా ఉంది. అతడినీ అదే హాస్పిటల్‌కి తీసుకెళ్తాం.”

పుష్ప కృష్ణ చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది.

“కృష్ణా... నువ్వు మాకు ఫోన్ చేస్తావు కదా?”

“తప్పకుండా చేస్తాను.”

“ఏదైనా అయితే మాత్రం వెంటనే చెప్పాలి.”

“ఏం కాదు పుష్పా... మీరు ఇద్దరూ వెళ్లండి.”

వహీదా కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ,

“త్వరగా కోలుకోవాలి కృష్ణా... మమ్మల్ని ఇలా భయపెట్టొద్దు.”

కృష్ణ చిన్నగా నవ్వాడు.

“మీరు ఇద్దరూ ఏడవకండి. మీరు ఏడిస్తే నాకు ఇంకా ఎక్కువ నొప్పిగా అనిపిస్తుంది.”

ఆ మాట విన్న పుష్ప కన్నీళ్ల మధ్యే నవ్వడానికి ప్రయత్నించింది.

నయనీ సాయంతో కృష్ణను, తీవ్రంగా గాయపడిన స్వీపర్‌ను కాలేజ్‌ బ్యాక్‌సైడ్‌ నుంచి ఆటోలో జేపీ నగర్‌లో ఉన్న జయంతి హాస్పిటల్‌కు తరలించారు.

హాస్పిటల్‌కి చేరుకున్న వెంటనే అక్కడి సిబ్బంది ఇద్దరినీ వేర్వేరు ఎమర్జెన్సీ ప్రాంతాల్లోకి తీసుకెళ్లారు. స్వీపర్ పరిస్థితి సీరియస్‌గా ఉండటంతో ఒక మెడికల్ టీమ్ అతడికి అత్యవసర చికిత్స ప్రారంభించింది.

అదే సమయంలో డాక్టర్ జయంతి స్వయంగా కృష్ణను చూసేందుకు ఎమర్జెన్సీ వార్డులోకి వెళ్లింది.

నయనీ మాత్రం బయటే ఆందోళనగా నిలబడింది.

ప్రతి క్షణం ఆమెకు చాలా భారంగా అనిపించింది.

సుమారు పది నిమిషాల తర్వాత జయంతి ఎమర్జెన్సీ వార్డు నుంచి బయటకు వచ్చింది.

నయనీ వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లింది.

“జయంతి... కృష్ణ పరిస్థితి ఎలా ఉంది?”

జయంతి కాసేపు ఆగి చెప్పింది.

“కృష్ణకు తొడలో బలమైన కత్తి గాయం ఉంది. రక్తం కూడా చాలా పోయింది. తలకి, చేతికి కూడా బలమైన దెబ్బలు ఉన్నాయి. చికిత్స పూర్తవడానికి కొంత సమయం పడుతుంది.”

నయనీ ముఖంలో ఆందోళన మరింత పెరిగింది.

“అతడికి ఏం కాదు కదా?”

“ప్రస్తుతం మేము అవసరమైన చికిత్స చేస్తున్నాం. నువ్వు టెన్షన్ పడకు.”

“నేను ఇక్కడే ఉంటాను జయంతి.”

“వద్దు నయనీ. నువ్వు ఇప్పుడు కాలేజ్‌కి వెళ్లాలి. అక్కడ కూడా చాలా విషయాలు చూసుకోవాలి. స్వీపర్ విషయం ఎలా జరిగింది, అసలు ఏం జరిగింది... ఇవన్నీ తెలుసుకోవాలి. కృష్ణను నేను చూసుకుంటాను.”

నయనీ మాత్రం కృష్ణ ఉన్న వార్డు వైపు చూసింది.

“నాకు కృష్ణ గురించి చాలా భయంగా ఉంది.”

జయంతి నయనీ భుజంపై చేయి వేసి,

“నన్ను నమ్ము. నేను ఉన్నాను కదా. ఏమైనా మార్పు ఉంటే నేనే నీకు ఫోన్ చేస్తాను.”

నయనీ కాసేపు మౌనంగా నిలబడింది.

చివరగా కృష్ణ ఉన్న వార్డు తలుపు వైపు చూసి,

“కృష్ణను జాగ్రత్తగా చూసుకో జయంతి...”

“తప్పకుండా.”

“ఏదైనా అయితే వెంటనే నాకు ఫోన్ చేయాలి.”

“చేస్తాను.”

జయంతి మాటలతో నయనీ ఇక అక్కడ ఉండకుండా కాలేజ్‌కి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది.

ఆమె హాస్పిటల్ కారిడార్‌ నుంచి నెమ్మదిగా బయటకు నడిచింది.

బయటకు వచ్చిన తర్వాత కూడా ఆమె మనసు మాత్రం కృష్ణ దగ్గరే ఉంది.

అయినా కాలేజ్‌లో ఎదురయ్యే పరిస్థితులను ఎదుర్కోవాల్సిందేనని భావించి...

నయనీ అక్కడి నుంచి కాలేజ్‌కి వెళ్లిపోయింది.

[Paty@123]

Good update plz, kani chala chinna update, ee roju night maroka update vastundani bhavistu, tq advansly for next update

[appalapradeep]

Super update

[Train222]

నయనీ హాస్పిటల్‌ నుంచి బయటకు వచ్చి కాలేజ్‌ వైపు బయలుదేరింది.

అక్కడ కృష్ణను జయంతి దగ్గరే వదిలి వచ్చినా... ఆమె మనసు మాత్రం కృష్ణ దగ్గరే ఉంది.

‘కృష్ణకు ఏమైనా అవుతుందా...?’ అనే ఆలోచన పదేపదే ఆమెను వెంటాడుతోంది.

అయినా కాలేజ్‌లో పరిస్థితిని చక్కదిద్దాల్సిన బాధ్యత తనపై ఉందని భావించి, నయనీ వేగంగా కాలేజ్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.

అదే సమయంలో పుష్ప, వహీదా ఇద్దరూ క్లాస్‌లోనే ఉన్నారు.

క్లాస్ జరుగుతున్నా... ఇద్దరి మనసులు మాత్రం పాఠం మీద లేవు.

కృష్ణను హాస్పిటల్‌కు తీసుకెళ్లిన విషయం వాళ్లకు తెలుసు. నయనీ ఏం చేస్తుందో కూడా తెలియదు.

ఇంతలో క్లాస్‌రూమ్ తలుపు దగ్గర నుంచి నయనీ వేగంగా నడుచుకుంటూ వెళ్లడం పుష్ప కంటపడింది.

నయనీ నేరుగా చైర్మన్ క్యాబిన్ వైపు వెళ్తోంది.

పుష్ప ఒక్కసారిగా వహీదా వైపు చూసింది.

“వహీదా... నయనీ అలా స్పీడ్‌గా ఎక్కడికి వెళ్తోంది?”

వహీదా కూడా నయనీ వైపు చూసింది.

“చైర్మన్ సార్ క్యాబిన్ వైపే వెళ్తోంది...”

ఇద్దరి గుండెల్లో ఒక్కసారిగా గుబులు మొదలైంది.

“కృష్ణకు ఏమైనా అయిందా?”

“నాకూ అదే భయంగా ఉంది...”

ఆ మాటతోనే ఇద్దరికీ క్లాస్ మీద దృష్టి పూర్తిగా పోయింది.

టీచర్ క్లాస్ చెబుతున్నా... పుస్తకాలు ముందు ఉన్నా... వాళ్ల కళ్లంతా మాత్రం క్లాస్‌రూమ్ బయటే ఉన్నాయి.

పుష్ప చేతిలో ఉన్న పెన్నును తెలియకుండానే గట్టిగా పట్టుకుంది.

‘నయనీ ఎందుకు చైర్మన్ దగ్గరకు వెళ్లింది?’

‘హాస్పిటల్‌లో కృష్ణ పరిస్థితి ఏంటి?’

‘ఏదైనా సీరియస్‌గా జరిగిందా?’

అనే ఆలోచనలు ఇద్దరినీ వెంటాడుతున్నాయి.

మరోవైపు...

నయనీ నేరుగా చైర్మన్ క్యాబిన్‌లోకి వెళ్లింది.

“సార్...”

చైర్మన్ నయనీని చూసి,

“ఏమైంది నయనీ? ఇంత హడావుడిగా వచ్చావు?”

నయనీ కాసేపు ఊపిరి తీసుకుని, జరిగిన విషయాన్ని మొదటి నుంచి చివరి వరకు చైర్మన్‌కు వివరించింది.

కాలేజ్ వెనుక జరిగిన ఘటన...

స్వీపర్ పుష్ప, వహీదాలను ఇబ్బంది పెట్టిన విషయం...

కృష్ణ వాళ్లను కాపాడేందుకు వెళ్లడం...

అక్కడ జరిగిన ఘర్షణ...

కృష్ణకు తగిలిన కత్తి గాయం...

స్వీపర్ పరిస్థితి కూడా సీరియస్‌గా ఉండటం...

ఇద్దరినీ జేపీ నగర్‌లోని హాస్పిటల్‌కు తీసుకెళ్లడం...

డాక్టర్ జయంతి కృష్ణకు చికిత్స చేస్తుండటం...

అన్నీ వివరంగా చెప్పింది.

చైర్మన్ మొత్తం విషయం విన్న తర్వాత కొద్దిసేపు మౌనంగా కూర్చున్నాడు.

తర్వాత నయనీ వైపు చూసి,

“నువ్వు చేసిన పని చాలా గొప్పది నయనీ. ఆ సమయంలో పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని పిల్లలను కాపాడటమే కాకుండా, కృష్ణను కూడా వెంటనే హాస్పిటల్‌కు తీసుకెళ్లడం మంచి నిర్ణయం.”

నయనీ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

చైర్మన్ మళ్లీ అన్నాడు.

“ఆ స్వీపర్ సంగతి నేను చూసుకుంటాను. అతనిపై కాలేజ్ పరంగా తీసుకోవాల్సిన చర్యలు నేను తీసుకుంటాను. నువ్వు ఆ విషయం గురించి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు.”

నయనీ తల ఊపింది.

“అలాగే సార్.”

“ఇక కృష్ణ విషయం...”

చైర్మన్ కాసేపు ఆగి,

“కృష్ణకు చికిత్స కోసం ఎంత డబ్బు అవసరమైనా కాలేజ్ తరఫున నేను భరిస్తాను. అతడికి అవసరమైనంతవరకు చికిత్స చేయించు. డబ్బు గురించి నువ్వు అసలు ఆలోచించకు.”

నయనీ కళ్లలో ఒక్కసారిగా ఉపశమనం కనిపించింది.

“థాంక్యూ సార్...”

“ఇలాంటి సమయంలో మన విద్యార్థిని ఒంటరిగా వదిలేయడం మన బాధ్యత కాదు. కృష్ణకు ఏం అవసరమైతే అది చూసుకోవాలి. నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు.”

“అలాగే సార్.”

నయనీ అక్కడితో చైర్మన్ క్యాబిన్ నుంచి బయటకు రావడానికి సిద్ధమైంది.

అదే సమయంలో...

క్లాస్ పూర్తయింది.

బెల్ మోగగానే పుష్ప, వహీదాలు ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా బయటకు పరుగెత్తారు.

“నయనీ ఎక్కడుందో చూద్దాం!”

“ముందు చైర్మన్ క్యాబిన్ దగ్గర చూద్దాం.”

ఇద్దరూ వేగంగా నడుచుకుంటూ నయనీ కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టారు.

చివరకు చైర్మన్ క్యాబిన్ దగ్గరకు వచ్చి చూశారు.

నయనీ ఇంకా చైర్మన్‌తో మాట్లాడుతూనే ఉంది.

పుష్ప, వహీదాలు తలుపు బయటే ఆగిపోయారు.

నయనీ వాళ్లిద్దరినీ గమనించింది.

వాళ్ల ముఖాల్లో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

నయనీ వాళ్ల వైపు చూసి, ‘వెయిట్ చేయండి’ అన్నట్టుగా సైగ చేసింది.

పుష్ప, వహీదా వెంటనే తల ఊపి అక్కడే నిలబడ్డారు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత నయనీ చైర్మన్ క్యాబిన్ నుంచి బయటకు వచ్చింది.

ఆమెను చూసిన వెంటనే పుష్ప పరుగెత్తుకుంటూ దగ్గరకు వచ్చింది.

“నయనీ... కృష్ణ ఎలా ఉన్నాడు?”

వహీదా కూడా ఆతృతగా,

“హాస్పిటల్‌లో ఏం జరిగింది?”

అని అడిగింది.

నయనీ వాళ్లిద్దరినీ చూసి,

“ముందు కాస్త సైలెంట్‌గా ఉండండి. నేను మీకు అన్నీ చెబుతాను.”

అంటూ వాళ్లను కొంచెం పక్కకు తీసుకెళ్లింది.

“కృష్ణను జయంతి హాస్పిటల్‌లో అడ్మిట్ చేసింది. తొడలో బలమైన కత్తి గాయం ఉంది. రక్తం కూడా చాలా పోయిందట. తలకి, చేతికి కూడా దెబ్బలు ఉన్నాయి. జయంతి స్వయంగా ట్రీట్ చేస్తోంది.”

ఆ మాట విన్న పుష్ప కళ్లలో మళ్లీ నీళ్లు తిరిగాయి.

“అతనికి ఇప్పుడు ఎలా ఉంది?”

“ప్రస్తుతం చికిత్స జరుగుతోంది. జయంతి భయపడాల్సిన అవసరం లేదని చెప్పింది. ట్రీట్‌మెంట్ పూర్తయ్యే వరకు సమయం పడుతుందని చెప్పింది.”

వహీదా నెమ్మదిగా అడిగింది.

“మరి ఆ స్వీపర్...?”

“అతడినీ అదే హాస్పిటల్‌కి తీసుకెళ్లారు. అతని పరిస్థితి కూడా సీరియస్‌గా ఉంది. అతనికి మరో మెడికల్ టీమ్ చికిత్స చేస్తోంది.”

పుష్ప, వహీదాలు ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.

అప్పుడే నయనీ మరో విషయం చెప్పింది.

“చైర్మన్ సార్‌కి జరిగిన విషయం మొత్తం చెప్పాను. ఆయన మనల్ని చాలా మెచ్చుకున్నారు. ఆ స్వీపర్ సంగతి ఆయనే చూసుకుంటానన్నారు.”

“మరి కృష్ణ చికిత్స...?”

“అదే కూడా చెప్పారు. కృష్ణకు ఎంత ఖర్చైనా సరే అవసరమైన చికిత్స చేయించమన్నారు. డబ్బు గురించి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదన్నారు.”

పుష్ప కళ్లలో కాస్త ఉపశమనం కనిపించింది.

“అంటే... కృష్ణకు చికిత్స విషయంలో ఏ సమస్య ఉండదా?”

“లేదు. చైర్మన్ సార్ చూసుకుంటానన్నారు.”

కొద్దిసేపు ముగ్గురూ మౌనంగా నిలబడ్డారు.

అయితే పుష్ప, వహీదాల మనసుల్లో మాత్రం ఒకటే ఆలోచన.

కృష్ణను ఒక్కసారి చూడాలి.

పుష్ప నయనీ చేతిని పట్టుకుని,

“నయనీ... కాలేజ్ అయిపోయిన వెంటనే మనం హాస్పిటల్‌కి వెళ్దామా?”

వహీదా కూడా వెంటనే,

“అవును నయనీ... కృష్ణను ఒక్కసారి చూసి వస్తేనే మా మనసుకు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.”

నయనీ వాళ్లిద్దరి వైపు చూసి తల ఊపింది.

“సరే. కాలేజ్ పూర్తయ్యాక ముగ్గురం కలిసి హాస్పిటల్‌కి వెళ్దాం.”

“ఓకే.”

అని పుష్ప, వహీదా ఇద్దరూ ఒకేసారి చెప్పారు.

కానీ వాళ్ల కళ్లలో మాత్రం ఇంకా భయం అలాగే ఉంది.

ఎందుకంటే...

కృష్ణ ఎలా ఉన్నాడో స్వయంగా చూసే వరకు వాళ్ల మనసులకు మాత్రం ప్రశాంతత రాదు.




అలా చూస్తుండగానే కాలేజ్‌ పూర్తయ్యే సమయం దగ్గరపడింది.

పుష్ప, వహీదాలు మాత్రం ఎప్పుడెప్పుడు హాస్పిటల్‌కు వెళ్దామా అని ఎదురుచూస్తున్నారు.

కృష్ణను ఒక్కసారి చూసే వరకు తమ మనసుకు ప్రశాంతత ఉండదని ఇద్దరికీ తెలుసు.

అప్పుడే నయనీ ఫోన్ మోగింది.

ఫోన్ స్క్రీన్‌పై జయంతి పేరు కనిపించడంతో నయనీ ఒక్కసారిగా లిఫ్ట్ చేసింది.

“హలో జయంతి...”

అవతల నుంచి జయంతి స్వరం వినిపించింది.

“నయనీ... కృష్ణ గురించి చెప్పడానికి ఫోన్ చేశాను.”

నయనీ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

“కృష్ణ ఎలా ఉన్నాడు జయంతి?”

“ఏం భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. ట్రీట్మెంట్ బాగానే జరిగింది. కానీ నువ్వు, ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు వెంటనే హాస్పిటల్‌కు రండి. మీతో కొన్ని విషయాలు మాట్లాడాలి.”

“సరే జయంతి. మేము ఇప్పుడే వస్తాం.”

ఫోన్ పెట్టిన వెంటనే నయనీ పుష్ప, వహీదాల వైపు చూసింది.

“జయంతి ఫోన్ చేసింది. కృష్ణకు ఏం భయం లేదట. కానీ మనం వెంటనే హాస్పిటల్‌కు రమ్మంది.”

ఆ మాట వినగానే పుష్ప, వహీదాల ముఖాల్లో కొంత ఊరట కనిపించింది.

“అయితే వెంటనే వెళ్దాం.”

నయనీ ఆలస్యం చేయకుండా తన కారును తీసుకొచ్చింది.

ముగ్గురూ కారులో కూర్చున్నారు.

కారు హాస్పిటల్ వైపు వెళ్తున్నంతసేపూ పుష్ప, వహీదాలు మౌనంగానే ఉన్నారు.

కృష్ణ ఎలా ఉన్నాడో...

అతను ఇంకా స్పృహలోకి వచ్చాడో లేదో...

జయంతి ఎందుకు వెంటనే రమ్మందో...

అనే ఆలోచనలు వాళ్లను వెంటాడుతున్నాయి.

కొద్దిసేపటి తర్వాత కారు జయంతి హాస్పిటల్‌కి చేరుకుంది.

ముగ్గురూ లోపలికి వెళ్లారు.

కృష్ణ ఇంకా ఎమర్జెన్సీ వార్డులోనే ఉండటంతో అతన్ని చూడటానికి వీలు లేకపోయింది.

జయంతి తన క్యాబిన్‌లో ఉంది.

నయనీ, పుష్ప, వహీదాలను తీసుకుని క్యాబిన్‌లోకి వెళ్లింది.

జయంతి పుష్ప, వహీదాలను చూసి కాసేపు ఆశ్చర్యంగా చూసింది.

“వీళ్లిద్దరూ ఎవరు?”

నయనీ వెంటనే చెప్పింది.

“మా కాలేజ్ స్టూడెంట్స్. కృష్ణ ఫ్రెండ్స్.”

జయంతి వాళ్లిద్దరినీ చూసి తల ఊపింది.

“సరే.”

అంటూ కుర్చీలో కూర్చుంది.

నయనీ మాత్రం ఆత్రుతగా,

“చెప్పు జయంతి... కృష్ణ ఎలా ఉన్నాడు?”

అని అడిగింది.

జయంతి నయనీ వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వింది.

“నేను చెప్పడం కంటే ముందు మీరు నాకు ఒక విషయం చెప్పాలి.”

“ఏంటి?”

“అసలు ఏం జరిగింది? ఎలా జరిగింది? కృష్ణకు ఇంత బలమైన గాయం ఎలా అయింది?”

అని జయంతి నేరుగా అడిగింది.

నయనీ ఒక్కసారిగా మౌనంగా మారింది.

ఆమె పుష్ప, వహీదాల వైపు చూసింది.

వాళ్లిద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు.

కళ్లలో నీళ్లు నిండిపోయి తలలు కిందకు వంచుకున్నారు.

జయంతి ఆ ఇద్దరినీ గమనించింది.

“ఏం జరిగింది?”

నయనీ నెమ్మదిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

“జయంతి... ముందు నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. కృష్ణ గురించి నాకు తెలిసింది చాలా తక్కువే. కానీ ఈ అమ్మాయిల విషయంలో మాత్రం నేను బాధ్యత తీసుకున్నాను. వాళ్లకు జరిగిన విషయం బయటకు వెళ్లకుండా, వాళ్లకు ఎలాంటి ఇబ్బంది రాకుండా చూసుకోవాలని ప్రయత్నించాను.”

జయంతి శ్రద్ధగా వింటోంది.

నయనీ కొనసాగించింది.

“నువ్వు నా ఫ్రెండ్ కాబట్టి... నీ దగ్గర ఏ విషయం దాచాలని నాకు అనిపించలేదు. అందుకే మొత్తం విషయం చెబుతున్నాను.”

ఆ తర్వాత నయనీ కాలేజ్‌లో జరిగిన సంఘటన మొత్తాన్ని జయంతికి వివరించింది.

స్వీపర్ పుష్ప, వహీదాలను ఇబ్బంది పెట్టడం...

కృష్ణ వాళ్లను కాపాడటానికి ముందుకు రావడం...

అక్కడ జరిగిన గొడవ...

కృష్ణకు కత్తి గాయం కావడం...

స్వీపర్ పరిస్థితి కూడా విషమంగా మారడం...

ఇద్దరినీ ఒకేసారి హాస్పిటల్‌కు తీసుకురావడం...

అన్నీ వివరంగా చెప్పింది.

నయనీ చెప్పడం పూర్తయ్యేసరికి పుష్ప, వహీదాల కళ్లలోని కన్నీళ్లు ఆగలేదు.

జయంతి కుర్చీలో నుంచి లేచి వాళ్ల దగ్గరకు వెళ్లింది.

ఏమీ మాట్లాడకుండా ఇద్దరినీ దగ్గరకు తీసుకుని హత్తుకుంది.

“భయపడకండి... ఇక మీకు ఏమీ కాదు.”

అని నెమ్మదిగా చెప్పింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత జయంతి వాళ్లను విడిచిపెట్టి,

“కృష్ణ ఇప్పుడు స్టేబుల్‌గా ఉన్నాడు. కానీ తొడ పక్కన బలమైన కత్తి గాయం కావడంతో చాలా రక్తం పోయింది. అందుకే రెగ్యులర్ ట్రీట్మెంట్ అవసరం. గాయం పూర్తిగా తగ్గే వరకు జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి.”

నయనీ ఆందోళనగా అడిగింది.

“అయితే హాస్పిటల్‌లోనే ఉంచలేమా?”

జయంతి కాసేపు ఆలోచించి,

“ఉంచొచ్చు. కానీ ఈ కేసులో సెక్యూరిటీ అధికారి ఇష్యూ వచ్చే అవకాశం ఉంది. కృష్ణను ఎప్పటికప్పుడు హాస్పిటల్‌లో ఉంచితే విషయం బయటకు వెళ్లే అవకాశం ఎక్కువ. ముఖ్యంగా స్వీపర్ పరిస్థితి కూడా సీరియస్‌గా ఉంది.”

అంది.

“అందుకే కృష్ణను సేఫ్‌గా ఎక్కడైనా ఉంచి, అక్కడి నుంచే ట్రీట్మెంట్ కొనసాగిస్తే మంచిది.”

అప్పుడే నయనీ ఫోన్ మోగింది.

చూస్తే కాలేజ్ చైర్మన్.

నయనీ వెంటనే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది.

“హలో సార్...”

“నయనీ, మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు?”

“సార్... హాస్పిటల్‌లో ఉన్నాను.”

“కాలేజ్‌కి వచ్చి మొదట స్వీపర్ పరిస్థితి ఏంటో అడిగాను. డాక్టర్లు చెప్పిన పరిస్థితి ఏంటి?”

నయనీ జయంతి వైపు చూసింది.

జయంతి ఫోన్ తీసుకుని మాట్లాడింది.

“సార్... అతని పరిస్థితి చాలా విషమంగా ఉంది. ప్రస్తుతం బతికి ఉన్నా పరిస్థితి చాలా దారుణంగా ఉంది. సాధారణంగా చెప్పాలంటే... బతికి ఉన్న శవంలా ఉంది. ఎప్పుడు ఏం జరుగుతుందో చెప్పలేని పరిస్థితి.”

చైర్మన్ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.

తర్వాత,

“అయితే అతడిని వెంటనే అతని ఊరికి పంపించే ప్రయత్నం చేస్తాను. ఇక్కడ ఇంకేం ఇబ్బంది రాకుండా చూసుకోవాలి.”

అని చెప్పాడు.

ఆ తర్వాత చైర్మన్ నయనీతో,

“మరి కృష్ణ పరిస్థితి?”

అని అడిగాడు.

నయనీ,

“సార్... కృష్ణ ఇంకా స్పృహలోకి రాలేదు. కానీ డాక్టర్ ట్రీట్మెంట్ కొనసాగిస్తున్నారు. హాస్పిటల్‌లో ఎక్కువ రోజులు ఉంచితే సెక్యూరిటీ అధికారి ఇష్యూ అవుతుందని డాక్టర్ చెబుతున్నారు.”

అంది.

చైర్మన్ వెంటనే,

“అయితే కృష్ణను సురక్షితంగా ఉంచే ఏర్పాట్లు చేయండి. చికిత్స విషయంలో డబ్బు గురించి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. అవసరమైనది నేను చూసుకుంటాను.”

అని చెప్పాడు.

నయనీకి ఒక్కసారిగా ఒక విషయం గుర్తొచ్చింది.

“సార్... నేను ఉంటున్న అపార్ట్మెంట్‌లో నాకు తెలిసిన ఒక ఫ్యామిలీ ఫ్లాట్ ఖాళీగా ఉంది. వాళ్లు ప్రస్తుతం విదేశాల్లో ఉంటున్నారు. వాళ్లతో మాట్లాడితే కొంతకాలం ఆ ఫ్లాట్‌ను ఉపయోగించుకోవడానికి అనుమతి ఇచ్చే అవకాశం ఉంది.”

చైర్మన్ వెంటనే,

“అయితే ఆలస్యం చేయకండి. వాళ్లతో మాట్లాడి కృష్ణను అక్కడ ఉంచండి. డాక్టర్ అవసరమైన ట్రీట్మెంట్ ఇస్తే సరిపోతుంది.”

అని చెప్పాడు.

“సరే సార్.”

ఫోన్ పెట్టిన తర్వాత నయనీ జయంతి వైపు చూసింది.

“జయంతి... కృష్ణను అక్కడికి తీసుకెళ్లి ట్రీట్మెంట్ కొనసాగించగలవా?”

“తప్పకుండా. కానీ అతను ఇంకా స్పృహలోకి రాలేదు కాబట్టి జాగ్రత్తగా షిఫ్ట్ చేయాలి.”

“అలాగే.”

ఇంతలో పుష్ప, వహీదాలు ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.

చైర్మన్ కూడా ఇక్కడికి వచ్చే అవకాశం ఉందని తెలిసి, వాళ్లు బయటికి వెళ్లకుండా క్యాబిన్‌లోనే ఒక పక్కకు దాక్కున్నారు.

“చైర్మన్ సార్ మనల్ని చూస్తే...”

అని వహీదా నెమ్మదిగా చెప్పగా,

“మన గురించి అడిగితే ఏం చెప్పాలో కూడా తెలియదు...”

అని పుష్ప ఆందోళనగా చెప్పింది.

నయనీ వాళ్లిద్దరినీ చూసి,

“మీరు ఇద్దరూ ఇక్కడే ఉండండి. అవసరం లేకుండా బయటకు రావద్దు.”

అంది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత అవసరమైన ఏర్పాట్లు పూర్తయ్యాయి.

కృష్ణను ఎమర్జెన్సీ వార్డు నుంచి అత్యంత జాగ్రత్తగా బయటకు తీసుకొచ్చారు.

అతను ఇంకా స్పృహలోకి రాలేదు.

పుష్ప, వహీదాలు దూరం నుంచి కృష్ణను చూసి కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు.

నయనీ మాత్రం ధైర్యంగా కనిపించడానికి ప్రయత్నిస్తూ అన్ని ఏర్పాట్లు చూసుకుంది.

చివరకు కృష్ణను ఆ అపార్ట్మెంట్‌లోని ఖాళీ ఫ్లాట్‌కు షిఫ్ట్ చేశారు.

జయంతి కూడా అవసరమైన మందులు, ట్రీట్మెంట్ సామగ్రి గురించి నయనీకి సూచనలు ఇచ్చింది.

కృష్ణను సురక్షితంగా ఆ ఫ్లాట్‌లో ఉంచిన తర్వాత...

పుష్ప, వహీదాలు నయనీ వైపు చూసారు.

వాళ్లిద్దరి మనసులో ఒకటే ప్రశ్న.

కృష్ణ ఎప్పుడు కళ్లుతెరుస్తాడు?


జయంతి కృష్ణ ఉన్న గది వైపు ఒకసారి చూసింది. ఆ తర్వాత పుష్ప, వహీదాల వైపు చూసింది.

ఇద్దరి కళ్లూ మాత్రం కృష్ణపైనే ఉన్నాయి.

జయంతి చిన్నగా నవ్వింది.

“ఇంత ఆందోళనగా చూస్తున్నారు...”

పుష్ప, వహీదాలు వెంటనే జయంతి వైపు చూశారు.

జయంతి చిరునవ్వుతో కొనసాగించింది.

“కృష్ణకు గాయం అయినప్పుడు మీ ముఖాల్లో కనిపించిన భయం... ఇప్పటికీ తగ్గలేదు. అతను కళ్లుమూసుకుని పడుకుని ఉంటే మీ కళ్లు మాత్రం అతని దగ్గర నుంచి కదలడం లేదు.”

ఇద్దరూ సిగ్గుతో తలలు వంచుకున్నారు.

జయంతి వాళ్ల దగ్గరకు రెండు అడుగులు వేసి,

“ఒకటి చెప్పండి... కృష్ణ మీకు కేవలం ఫ్రెండ్ అయితే... అతని కోసం మీ గుండెలు ఇంతగా ఎందుకు భయపడుతున్నాయి?”

పుష్ప ఏదో చెప్పబోయి మళ్లీ ఆగిపోయింది.

వహీదా కూడా చిరునవ్వుతో కిందకు చూసింది.

జయంతి నవ్వుతూ,

“అతను మీ కోసం ప్రాణాలకు తెగించి నిలబడ్డాడు. మీరు అతని కోసం ఇలా కరిగిపోతున్నారు...”

అని కాసేపు ఆగి,

“ఇది చూస్తుంటే మీ ఇద్దరి మనసుల్లో కృష్ణకు కేవలం ఒక చిన్న చోటు కాదు అనిపిస్తోంది... చాలా ప్రత్యేకమైన చోటు ఇచ్చినట్టున్నారు.”

అంది.

పుష్ప చెంపలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి.

వహీదా కూడా మాట రాక తలదించుకుంది.

జయంతి వాళ్లిద్దరి సిగ్గును చూసి నవ్వింది.

“సరే... నేను ఇంకేం అడగను. కొన్ని బంధాలకు పేరు పెట్టాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఒకరికి ప్రమాదం వచ్చినప్పుడు ఇంకొకరి కళ్లలో కనిపించే భయం... ఆ బంధం ఎంత లోతైనదో చెప్పేస్తుంది.”

పుష్ప నెమ్మదిగా కృష్ణ ఉన్న గది వైపు చూసింది.

“కృష్ణ...”

అంతే.

ఆమె గొంతు ఆగిపోయింది.

వహీదా కూడా కృష్ణ వైపు చూస్తూ చిన్నగా నవ్వింది.

జయంతి వాళ్లిద్దరి ముఖాల్లోని ఆ భావాలను చూసి,

“అతను మీ కోసం తన ప్రాణాలను కూడా లెక్కచేయలేదు. ఇప్పుడు అతను కోలుకునే వరకు మీరు ఇద్దరూ అతనికి ధైర్యంగా ఉండాలి.”

అంది.

పుష్ప, వహీదాలు మౌనంగా తల ఊపారు.

మాటల్లో ఏమీ చెప్పకపోయినా...

వాళ్ల కళ్లలో మాత్రం కృష్ణ పట్ల ఉన్న ఆప్యాయత స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

జయంతి ఆ ఇద్దరినీ చూసి మరోసారి నవ్వుకుంది.

“మీ మౌనం చాలా విషయాలు చెబుతోంది...”

అని చెప్పడంతో ఇద్దరూ మరింత సిగ్గుపడి తలలు కిందకు వంచుకున్నారు.

[Nani666]

Nice update andi.... Baga rastunaru