అమ్మమ్మ కథలు - బామ్మ -బద్ధకస్తుడికి బామ్మ పాఠం

[k3vv3]

మాటల తోట

బామ్మ కథలు - 8
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


ఆ రోజు ఉదయం నీలిమ ఎంతో ఉత్సాహంగా ఉంది. తను అమెరికా నుండి వచ్చిన విశ్వకు చూపించాలని రంగురంగుల థర్మాకోల్ షీట్లతో ఒక అద్భుతమైన స్పేస్ స్టేషన్ మోడల్‌ను తయారు చేసింది. విశ్వ తన ఐప్యాడ్‌లో ఆ మోడల్ ఫోటోలు తీస్తుంటే, చింటూ ఆశ్చర్యంగా దాన్ని దగ్గరగా చూడటానికి వచ్చాడు. అక్కా ఇది నిజమైన అంతరిక్ష నౌకలాగే ఉంది, నేను ఒక్కసారి పట్టుకోనా అని చింటూ అడిగాడు. నీలిమ చూస్తుండగానే చింటూ దాన్ని అందుకోబోయాడు. కానీ సరిగ్గా అదే సమయంలో వాడి కాలు పక్కన ఉన్న వైరుకు తగిలి బ్యాలెన్స్ తప్పింది. వాడు పడిపోకుండా ఉండటానికి ఆ మోడల్‌ని గట్టిగా పట్టుకోబోయాడు, కానీ ఆ కంగారులో వాడి చేతులు తగిలి ఆ అందమైన ప్రాజెక్ట్ కాస్తా టేబుల్ మీద నుండి జారి కింద పడి ముక్కలైపోయింది.


నీలిమ కోపం ఒక్కసారిగా కట్టలు తెంచుకుంది. నువ్వు ఎప్పుడూ ఇంతే చింటూ, నీకు ఏదైనా పట్టుకోవడం తెలుసా అని గట్టిగా అరిచింది. అసలు నీకు బుద్ధి ఉందా, నువ్వు నా ప్రాజెక్టే కాదు నా సంతోషాన్ని కూడా పాడు చేస్తుంటావు, నువ్వు చాలా వరస్ట్ అని చాలా కఠినమైన మాటలతో చింటూను తిట్టేసింది. చింటూ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. సారీ నీలిమక్కా నేను కావాలని చేయలేదు, చేయి జారిపోయింది అని చెప్పినా ఆమె వినలేదు. అంతటితో ఆగకుండా తను పక్కనే ఉన్న ఒక పెయింట్ డబ్బాను కూడా విసిరికొట్టింది. ఆ శబ్దానికి ఇంట్లో వాళ్లంతా కంగారుగా వచ్చారు. నీలిమ కోపం చూసి చింటూ ఏడుస్తూ తోటలోకి వెళ్ళిపోయాడు.


అది గమనించిన బామ్మ నీలిమను తన దగ్గరకు పిలిచింది. నీలిమా నీ ప్రాజెక్ట్ విరిగిపోయినందుకు నాకు బాధగానే ఉంది, కానీ నువ్వు అన్న మాటలు చింటూ మనసుని ఎంతలా గాయపరిచాయో తెలుసా అని అడిగింది. నీకు మన మాటల తోట గురించి తెలుసా అని బామ్మ తన కథను మొదలుపెట్టింది. నీలిమా మన అందరి మనసుల్లో ఒక అద్భుతమైన తోట ఉంటుంది. మనం ఎవరితోనైనా ప్రేమిస్తూ దయతో మాట్లాడితే మన తోటలో ఒక అందమైన పువ్వు విచ్చుకుంటుంది. కానీ మనం కోపంతో ఎవరినైనా గాయపరిస్తే మన మాటలు పదునైన విషపు ముళ్లుగా మారి ఆ తోటలో మొలుస్తాయి. ఆ మోడల్ చేయి జారి కింద పడింది అది ఒక ప్రమాదం, కానీ నువ్వు అన్న మాటలు కావాలని వదిలిన బాణాలు అని బామ్మ వివరించింది.


ఈ ముళ్లు ఎదుటివారిని మాత్రమే కాదు ఆ తోట యజమానివి అయిన నిన్ను కూడా గుచ్చుకుంటాయి, అందుకే నీకు ఇప్పుడు అంత అశాంతిగా భారంగా ఉంది అని బామ్మ చెప్పేసరికి నీలిమకు తన తప్పు అర్థమైంది. విశ్వ కూడా తన ఐప్యాడ్ పక్కన పెట్టి బామ్మ మాటలను శ్రద్ధగా విన్నాడు. విరిగిన మోడల్‌ని విశ్వ తన టెక్నాలజీతో మళ్ళీ సరిచేయగలడు, కానీ నువ్వు అన్న మాటలతో విరిగిన చింటూ మనసుని మాత్రం కేవలం నీ ప్రేమ మాత్రమే సరిచేయగలదు అని బామ్మ అన్న మాటలు నీలిమ మనసును కదిలించాయి.


నీలిమ వెంటనే తోటలోకి పరిగెత్తింది. చింటూ మామిడి చెట్టు కింద ఒంటరిగా కూర్చుని ఏడుస్తున్నాడు. నీలిమ మెల్లగా వాడి దగ్గరకు వెళ్లి, చింటూ నన్ను క్షమించురా, కోపంలో నిన్ను చాలా మాటలు అనేశాను, మనం ఇద్దరం కలిసి దాన్ని మళ్ళీ తయారు చేద్దాం అని ప్రేమగా అంది. చింటూ ముఖం ఒక్కసారిగా సంతోషంతో వెలిగిపోయింది. వాడు తన అక్కను హత్తుకున్నాడు. బామ్మ వరండా నుండి ఇది చూస్తూ నవ్వింది. నీలిమ మనసు అనే తోటలో ఇప్పుడు ఆ విషపు ముళ్లు మాయమైపోయి మళ్ళీ మల్లె పూలు విచ్చుకున్నట్లు ఆమెకు అనిపించింది. నోరు మంచిదైతే ఊరు మంచిదవుతుందని, మన మాటలు ఇతరులకు ఆయుధాల్లా కాకుండా ఔషధాల్లా ఉండాలని పిల్లలు ఆ రోజు నేర్చుకున్నారు.
***

[k3vv3]

తెర వెనుక రాక్షసుడు

బామ్మ కథలు - 9
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 

ఆ రోజు ఆదివారం కావడంతో విశ్వ, చింటూ, నీలిమ ముగ్గురూ హాల్‌లోనే ఉన్నారు. కానీ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోవడం లేదు. విశ్వ తన ఐప్యాడ్‌లో కొత్త యుద్ధ విమానాల గేమ్ ఆడుతుంటే, చింటూ తన ఫోన్‌లో చిన్న చిన్న వీడియోలు చూస్తున్నాడు. నీలిమ తన ట్యాబ్‌లో డిజిటల్ పెయింటింగ్ వేస్తోంది. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది, కేవలం ఆ యంత్రాల నుండి వచ్చే శబ్దాలు తప్ప మనుషుల మాటలు వినిపించడం లేదు.


బయట ఒక్కసారిగా మబ్బులు పట్టి వర్షం మొదలైంది. గాలి వానకు ఉతికిన బట్టలన్నీ తడిసిపోతుంటే బామ్మ వంటగది నుండి, “పిల్లలూ, బయట వర్షం పడుతోంది. త్వరగా వెళ్లి బట్టలు తీయండి. లేకపోతే తడిసిపోతాయి” అని బిగ్గరగా అరిచింది. కానీ ఎవ్వరి దగ్గర నుండి సమాధానం రాలేదు. బామ్మ మళ్ళీ రెండు మూడు సార్లు పిలిచినా పిల్లలు పలకలేదు. ‘అసలు వీళ్ళు ముగ్గురూ ఏం చేస్తున్నారు’ అని బామ్మ గబగబా వసారాలోకి వచ్చింది. అక్కడ ముగ్గురూ ఎవరి లోకంలో వాళ్ళు మునిగిపోయి ఉండటం చూసి బామ్మ ఆశ్చర్యపోయింది.


“పిల్లలూ! బయట వర్షం పడి ఆకాశంలో అందమైన ఇంద్రధనస్సు వచ్చింది చూడండి” అని పిలిచింది. 


విశ్వ తల కూడా పైకి ఎత్తకుండా నేను గూగుల్‌లో ఇంతకంటే మంచి ఇంద్రధనస్సు ఫోటోలు చూశాను బామ్మా” అని సమాధానం ఇచ్చాడు. 


చింటూ, నీలిమ కూడా తమ స్క్రీన్లకే అతుక్కుపోయారు. బామ్మ వారి పక్కన కూర్చుని మెల్లగా అంది, “పాపం మీ దగ్గర ఉన్న సమయాన్ని ఆ తెర వెనుక రాక్షసుడు దొంగిలిస్తున్నాడని మీకు తెలియడం లేదు. సమయం ఒక్కటే కాదు, మీ కంటి ఆరోగ్యాన్ని, అసలైన ఆనందాన్ని కూడా దొంగిలిస్తున్నాడు.”


ఆ తెర వెనుక రాక్షసుడు పేరు వినగానే పిల్లలు ఒక్కసారిగా తమ గ్యాడ్జెట్స్ పక్కన పెట్టి బామ్మ వైపు చూశారు. “ఎవరా రాక్షసుడు బామ్మా” అని అడిగాడు విశ్వ. 
బామ్మ తన కథను మొదలుపెట్టింది. 


“పూర్వం ఒక మాయా లోకంలో ఒక రాక్షసుడు ఉండేవాడు. వాడికి మనుషుల కళ్లలో ఉండే కాంతిని, వాళ్ల నవ్వుల్ని చూస్తే చాలా అసూయగా ఉండేది. అందుకే వాడు మనుషుల మధ్య మాయా అద్దాలను పెట్టాడు. మనుషులు ఆ అద్దాల్లో తమని తాము చూసుకుంటూ అందులో కనిపించే రంగుల లోకంలో మునిగిపోయేవారు. అలా వాళ్లు ఆ అద్దాల వైపు చూస్తున్న ప్రతి నిమిషం ఆ తెర వెనుక రాక్షసుడు వాళ్లకు తెలియకుండానే వాళ్ల జీవితంలోని సమయాన్ని దొంగిలించి ఒక పెద్ద చీకటి పెట్టెలో దాచేసేవాడు.
మనుషులు ఆ అద్దాలను చూస్తూ అలాగే ఉండిపోయేవారు. వాళ్ల పక్కన ఉన్న అమ్మ, నాన్న, స్నేహితులు పిలుస్తున్నా వాళ్లకు వినిపించేది కాదు. అలా సమయం గడిచేకొద్దీ వాళ్ల మధ్య ఉన్న ప్రేమ తగ్గిపోయి మనుషులు ఒకరికొకరు అపరిచితులుగా మారిపోయారు. ఆ రాక్షసుడు ఎంత సమయాన్ని దొంగిలిస్తే వాడు అంత బలవంతుడు అయ్యేవాడు. చివరికి ఆ రాజ్యంలో మనుషులు ఉన్నా మాటలు లేని ఒక నిశ్శబ్ద లోకంలా మారిపోయింది.”


విశ్వ తన ఐప్యాడ్ వైపు చూసి “బామ్మా! ఈ ఐప్యాడ్ కూడా ఆ మాయా అద్దం లాంటిదేనా” అని అడిగాడు. 


“అవును విశ్వా” అని బామ్మ అంది. 


“ఈ యంత్రాలు మన కళ్ళను కట్టిపడేసి మన చుట్టూ ఉన్న అందమైన లోకాన్ని, మన వాళ్లని దూరం చేస్తున్నాయి.
రాక్షసుడు దొంగిలించేది గడియారంలోని సమయం కాదు, మన జ్ఞాపకాల్లో ఉండాల్సిన సమయాన్ని. రేపు నువ్వు అమెరికా వెళ్లిపోయాక కూడా ఈ గేమ్ ఆడుకోవచ్చు, అప్పుడు అక్కడ ఆడుకుందామన్నా వీళ్లిద్దరూ నీ పక్కన ఉండరు. అప్పుడు నీకు నీ గేమ్ గుర్తుంటుంది కానీ నీ పక్కనే ఉన్న చింటూ, నీలిమలతో కలిసి నవ్వుతూ గడిపిన క్షణాలు మాత్రం గుర్తుండవు” అని బామ్మ వివరించింది. 


బామ్మ మాటలు వినగానే విశ్వకు తాను మనుషుల మధ్య ఉండి కూడా ఎంత ఒంటరిగా ఉన్నాడో అర్థమైంది. పిల్లలు ముగ్గురూ ఒక్కసారిగా తమ గ్యాడ్జెట్స్ పక్కన పడేశారు. విశ్వ గబగబా వెళ్లి వర్షంలో తడుస్తున్న బట్టలన్నీ తీసుకుని లోపలికి వచ్చాడు. ఆ రోజు వాళ్ళ జ్ఞాపకాల పెట్టెలో ఆ రాక్షసుడు దొంగిలించలేని ఎన్నో అందమైన క్షణాలు వచ్చి చేరాయి.


***

[k3vv3]

అనుభవం నేర్పిన పాఠం

రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


అమెరికా నుంచి విశ్వా వెకేషన్‌కు రావడంతో చింటూ అల్లరి ఆకాశాన్ని తాకింది. విశ్వా తనతో తెచ్చిన మెరిసే చిప్స్ ప్యాకెట్లు, రంగురంగుల క్యాండీలను చూసి చింటూకి ఇంట్లో వంటలంటే అలుసైపోయింది.


ఒకరోజు మధ్యాహ్నం అమ్మ ఎంతో ప్రేమతో నీలిమ సాయంతో వంకాయ వేపుడు, ముద్దపప్పు, నెయ్యి, చారు వండి వడ్డించింది. కానీ చింటూ ప్లేటును పక్కకు తోసేస్తూ, "అక్కా! ఈ వంకాయ ఏంటి మెత్తగా ఉంది? విశ్వా వాళ్ల దేశంలో అన్నీ క్రంచీగా ఉంటాయట. నాకు బయట దొరికే ఆ ఎర్రటి మసాలా నూడుల్స్, పరోటాలు కావాలి, నేను ఇది తినను" అని మారాం చేశాడు.


విశ్వా కూడా చింటూని సపోర్ట్ చేస్తూ, "అవును నీలిమక్కా, ఇండియాలో వంటలు మరీ చప్పగా ఉన్నాయి" అన్నాడు. నీలిమ వాళ్లకు నచ్చజెప్పాలని చూసింది కానీ వాళ్లు వినలేదు. ఇది గమనించిన బామ్మ, "సరే పిల్లలు, ఈరోజు మీకు ఇష్టమైన బయట తిండి తిందురుగాని పదండి" అని వాళ్ళని తీసుకుని బజారుకు బయలుదేరింది.
అక్కడ ఒక హోటల్ ముందు వంటవాడు మైదా పిండిని సాగదీస్తూ పరోటాలు చేస్తుంటే, బామ్మ పిల్లలను ఆపి ఇలా అంది: "పిల్లలూ! ఈ మైదా పిండిని చూడండి. మా చిన్నతనంలో ఏదైనా పేపర్లను అంటించాలన్నా, వాల్ పోస్టర్లు వేయాలన్నా మైదా పిండిని ఉడకబెట్టి 'గమ్ము' (Gum) లాగా వాడేవాళ్ళం. అది దేన్నైనా గట్టిగా అతికించేస్తుంది."


"అప్పట్లో కేవలం పేపర్లను అతికించడానికి వాడిన ఆ గమ్ముని, ఇప్పుడు మీరు తింటున్నారు! ఆ మైదా పిండి మీ కడుపులోకి వెళ్లి లోపల పేగులకు కూడా అలాగే జిగురులా అతుక్కుపోతుంది. అందుకే అది అరగదు, మీ ఆరోగ్యాన్ని పాడు చేస్తుంది. అంతే కాకుండా, వాడిన నూనెనే మళ్ళీ మళ్ళీ వేడి చేసి వాడటం వల్ల క్యాన్సర్ కూడా వస్తుందట తెలుసా?" అని బామ్మ అంది.


అది విని చింటూ, "పో బామ్మా! నీకు అన్నీ అనుమానాలే. బయట తిన్నవాళ్ళందరికీ క్యాన్సర్ వచ్చి పోతున్నారా ఏంటి?" అంటూ బామ్మ మాటను కొట్టిపారేశాడు. చింటూ, విశ్వా ఇద్దరూ ఆ నూడుల్స్, పరోటాలు లాగించేశారు. "చూశావా అక్కా! నువ్వు తినకుండా చాలా మిస్ అవుతున్నావ్. ఎంత టేస్టీగా ఉన్నాయో ఈ నూడుల్స్. మనమ్మ చేసే వంకాయ కూర దీని ముందు వేస్ట్" అని నీలిమను వెక్కిరించారు.


కానీ అసలు సినిమా రాత్రి మొదలైంది. రాత్రి 11 గంటల సమయంలో చింటూ గట్టిగా ఏడుస్తూ లేచాడు. "అమ్మా.. కడుపులో ఎవరో సూదులతో పొడుస్తున్నట్టు ఉంది!" అని విలవిలలాడిపోయాడు. అటు విశ్వాకి కూడా విపరీతమైన వాంతులు మొదలయ్యాయి. ఆ మైదా 'గమ్ము' వాళ్ల చిన్న పొట్టల్లో అరగక నానా ఇబ్బంది పెడుతోంది.


బామ్మ వెంటనే వాళ్ళ దగ్గరకు వచ్చి పొట్ట మీద తైలం రాస్తూ, వేడివేడి వాము కషాయం తాగించింది. అప్పుడు అమ్మ తన చేత్తో చల్లని కమ్మని పెరుగు అన్నం, కొంచెం వాము పొడి కలిపి తెచ్చి ఇద్దరికీ గోరుముద్దలు తినిపించింది. ఆ ముద్ద నోట్లోకి వెళ్లగానే, కడుపులో ఉన్న మంట తగ్గి ఇద్దరికీ ఏదో తెలియని హాయి కలిగింది. ఆ క్షణంలో వాళ్లకు అర్థమైంది—ఏ హోటల్ తిండి కూడా అమ్మ ఇచ్చే ఈ తృప్తిని ఇవ్వలేదని.


చింటూ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. "అమ్మ సారీ! నీ వంటకి ఎప్పుడూ వంకలు పెట్టాను. నీలిమక్క తినకుండా మంచి పని చేసింది. బామ్మ చెప్పినట్టు ఆ గమ్ము తిండి మనకి వద్దు. బయట మెరిసేదంతా రుచి కాదు, మన ఆరోగ్యాన్ని తినేసే రోగం అని ఈరోజు తెలిసొచ్చింది" అని అమ్మను హత్తుకున్నాడు. విశ్వా కూడా తన తప్పు తెలుసుకుని క్షమాపణ అడిగాడు.


చింటూ, విశ్వా ఇద్దరూ కలిసి ఇక మీదట అమ్మ వంటకి వంక పెట్టకుండా తింటామని, బయట తిండి జోలికి వెళ్లమని బామ్మకు, అమ్మకు ప్రామిస్ చేశారు. అప్పుడు బామ్మ నవ్వుతూ ఇలా అంది: "అమ్మ పిల్లల ఆరోగ్యం కోసం ఎంతో రుచిగా, శుచిగా వండుతుంది. బయట హోటల్ వాడు ఆదాయానికి ప్రాధాన్యత ఇస్తే.. అమ్మ మీ ఆరోగ్యానికి ప్రాధాన్యత ఇస్తుంది."


పిల్లలు మారడం చూసి బామ్మ మనసులో.. "మనం ఎంత చెప్పినా అర్థం కానిది, ఒకసారి అనుభవంలోకి వస్తేనే బాగా అర్థమవుతుంది" అని అనుకుంది. ఆ రోజు నుంచి చింటూకి అమ్మ చేతి వంటే అమృతమైపోయింది.


***

[k3vv3]

బామ్మ - నమ్మకం విలువ

బామ్మ కథలు - 11
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 

కాలేజ్ నుంచి రాగానే చింటూ ఎప్పుడూ లేనిది గబగబా గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. అది గమనించిన నీలిమ లోపలికి వెళ్లి చూసేసరికి, చింటూ తన బ్యాగ్ నుంచి ఒక వింతైన పెన్సిల్‌ తీసి రహస్యంగా చూసుకుంటున్నాడు. అది చాలా అందంగా ఉంది—దాని మీద రంగురంగుల మెరుపులు, పైన ఒక చిన్న తమాషా బొమ్మ ఉన్నాయి.


నీలిమ ఆశ్చర్యంగా, "చింటూ! ఈ పెన్సిల్ నీకెక్కడిది? అమ్మ నీకు కొనిచ్చిందా?" అని అడిగింది. 


చింటూ కంగారుగా దాన్ని వెనక్కి దాస్తూ, "రాహుల్ పెన్సిల్ అక్కా. అది నాకు చాలా నచ్చింది, అందుకే నా బ్యాగ్‌లో పెట్టేసుకున్నాను. వాడు చాలా పెన్సిల్స్ తెస్తాడులే, ఒకటి తీసుకుంటే ఏమవుతుంది?" అన్నాడు చాలా తేలికగా. వాడు తన తప్పును సమర్థించుకోవడం చూసి నీలిమ బామ్మకు ఈ విషయం చెప్పింది.


బామ్మ వెంటనే చింటూని దగ్గరకు పిలిచి, "చింటూ! ఒకరి వస్తువు వాళ్లకు తెలియకుండా తీసుకోవడం ఎంత తప్పో నీకు తెలుసా? అది చిన్న పెన్సిల్ అయినా సరే, నీది కానిది నీవు తీసుకోవడం అంటే అది 'దొంగతనం' కిందకే వస్తుంది" అని నెమ్మదిగా చెప్పింది. 


దానికి చింటూ విసుగ్గా, "పో బామ్మా! చిన్న పెన్సిల్‌కే దొంగతనం అంటావా? రాహుల్ దగ్గర ఇంకా చాలా ఉన్నాయి" అని ఎదురు సమాధానం చెప్పాడు.


అప్పుడు బామ్మ చింటూ కళ్లలోకి చూస్తూ ఇలా అడిగింది, "సరే చింటూ! నీకు ఒక విషయం చెప్తాను. నీకు అమ్మ రోజూ కాలేజ్‌కి ఎంతో ఇష్టమైన స్నాక్స్ బాక్స్ ఇస్తుంది కదా? ఒకరోజు నీకు బాగా ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు, నీకు చెప్పకుండా నీ పక్క సీటు అబ్బాయి ఆ బాక్స్‌ని తీసుకుని మొత్తం తినేశాడు అనుకో. 'చింటూకి ఇంట్లో అమ్మ మళ్లీ చేసి పెడుతుంది కదా, ఇక్కడ నేను తింటే ఏమవుతుంది' అని వాడు అనుకుంటే నీకు ఎలా ఉంటుంది?"


చింటూ ముఖం వెంటనే మారిపోయింది. "అదేం బాగుంటుంది బామ్మా? నా బాక్స్‌లో నాకిష్టమైన కేక్ ముక్కలు ఉంటాయి. ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు వాడు నా పర్మిషన్ లేకుండా అలా తీసుకుంటే నాకు ఏడుపొస్తుంది, వాడి మీద చాలా కోపం వస్తుంది" అన్నాడు దిగులుగా.


అప్పుడు బామ్మ బుజ్జగిస్తూ అసలు విషయం చెప్పింది, "రాహుల్‌కు నువ్వంటే నమ్మకం ఉంది కాబట్టే తన పెన్సిల్స్ అన్నీ నీకు చూపించాడు. కానీ నువ్వు ఆ నమ్మకాన్ని పోగొట్టుకున్నావు. నమ్మకం అనేది గాజు గ్లాసు లాంటిది చింటూ, ఒక్కసారి విరిగిపోతే మళ్లీ అతుక్కోదు. రేపు కాలేజ్లో ఇంకెవరిది ఏ చిన్న వస్తువు పోయినా, అందరూ 'చింటూనే తీసుంటాడు' అని నీ వైపు వేలు చూపిస్తారు. అప్పుడు నీ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ నిన్ను నమ్మరు, నీతో ఆడుకోవడానికి కూడా రారు. అది నీకు ఎంత బాధగా ఉంటుందో ఒక్కసారి ఆలోచించు."


బామ్మ చెప్పిన మాటలకు చింటూ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. వాడు ఏడుస్తూ, "సారీ బామ్మా! ఆ పెన్సిల్ బాగుందని తీసుకున్నాను. కానీ వాడు నన్ను మంచి ఫ్రెండ్ అనుకుని అన్ని చూపించాడు కదా! ఇప్పుడు వాడు నా మీద కోపం తెచ్చుకుని నాతో ఆడుకోడేమో అని భయంగా ఉంది. నేను ఇప్పుడే వెళ్లి వాడికి ఇది ఇచ్చేస్తాను" అని చెప్పాడు.


బామ్మ చిరునవ్వుతో, "చాలా మంచి పని చింటూ. మనది కాని వస్తువు మీద ఆశ పడటం వల్ల వచ్చే సంతోషం కంటే, మన మీద అందరికీ ఉండే నమ్మకం వల్ల వచ్చే గౌరవం చాలా గొప్పది" అని మెచ్చుకుంది. చింటూ వెంటనే వెళ్లి రాహుల్‌కు పెన్సిల్ ఇచ్చి క్షమాపణ చెప్పాడు. తప్పును వెంటనే సరిదిద్దుకుని మళ్లీ నమ్మకాన్ని కాపాడుకున్నందుకు చింటూ మనసు చాలా తేలికపడింది.


అప్పుడే చింటూకు ఒక గొప్ప విషయం అర్థమైంది—వస్తువుల కంటే మనుషులు మన మీద పెట్టుకున్న నమ్మకమే చాలా విలువైనదని, ఆ నమ్మకాన్ని ఎప్పుడూ పోగొట్టుకోకూడదని.


సమాప్తం. 

[k3vv3]

బామ్మ - నీటి పాఠం

బామ్మ కథలు - 12 బామ్మ - నీటి (నీతి) పాఠం 
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


శనివారం ఉదయం సూర్యుడు అప్పుడప్పుడే వస్తున్నాడు. చింటూ తన టైమ్ టేబుల్ చూసుకుని, ఈరోజు నా తోటకి నేనే రాజుని అనుకుంటూ గర్వంగా తోటలోకి వెళ్ళాడు. గబగబా వాటర్ పైపు తీసి ట్యాప్ ఫుల్లుగా తిప్పేశాడు. మొదట మొక్కలకి నీళ్లు పోస్తున్నా, వాడి దృష్టి అంతా పక్కనే ఉన్న గోడ మీద ఎగురుతున్న కాకి మీద పడింది.


పైపుని కాకి వైపు తిప్పి షూ.. షూ.. అంటూ నీళ్లతో దాన్ని కొట్టడం మొదలుపెట్టాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో నీలిమ కాలేజ్ యూనిఫామ్ వేసుకుని, బ్యాగ్ తగిలించుకుని అటుగా వస్తోంది. అల్లరి మూడ్ లో ఉన్న చింటూ, పైపుని అటువైపు తిప్పి నీలిమను కూడా తడిపేశాడు. నీలిమ ఒక్కసారిగా కేక వేస్తూ, చింటూ! ఏం చేస్తున్నావు? నేను కాలేజ్ కి వెళ్తున్నాను కదా, నా యూనిఫామ్ అంతా తడిచిపోయింది అని ఏడుపు మొహం పెట్టి అరిచింది. చింటూ మాత్రం నవ్వుతూ, అదిగో వాన వస్తోంది అక్కా! తడుచుకో అని ఇంకా పైపుతో నీళ్లు చిమ్మడం మొదలుపెట్టాడు. వాడు చేస్తున్న అల్లరికి తోటంతా బురదగా మారిపోయింది.


మొక్కల మొదళ్లలో నీళ్లు ఎక్కువైపోయి అవి భారంగా తలలు వాల్చేశాయి. వాడు మాత్రం హమ్మయ్య! వాన వస్తోంది అంటూ నీళ్లను వృధాగా గాలిలోకి కొడుతున్నాడు.
అంతలో బామ్మ అక్కడికి వచ్చి నిశ్శబ్దంగా ట్యాప్ కట్టేసింది. చింటూ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి, అయ్యో బామ్మా! ఇంకా చాలా చోట్ల తడవలేదు, అప్పుడే ఎందుకు ఆపేశావు? అని అడిగాడు.


అప్పుడు బామ్మ తన చేతిలో ఉన్న ఒక ఖాళీ గ్లాసుని చింటూకి చూపిస్తూ ఇలా అంది, "చింటూ, ఈ ఖాళీ గ్లాసుని చూడు. నీకు దాహం వేసినప్పుడు ఈ గ్లాసుడు నీళ్లు ఇస్తే నీ ప్రాణం ఎంత లేచి వస్తుంది? కానీ, నువ్వు ఇందాక పైపుతో వృధా చేసిన నీళ్లతో ఇలాంటి వందల గ్లాసులను నింపొచ్చు. అంటే, నువ్వు వందల మంది దాహాన్ని వృధాగా కాలువలో పారబోశావు అన్నమాట! పైగా నీ అల్లరి వల్ల నీలిమ కాలేజ్ కి వెళ్లే టైమ్ లో ఇబ్బంది పడింది చూశావా?"


ఆ మాట వినగానే చింటూ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు. వాడు అల్లరిగా చేసిన పని వల్ల ఇంత నష్టం జరుగుతుందని వాడు అస్సలు అనుకోలేదు.


బామ్మ కొనసాగిస్తూ, "అంతే కాదు చింటూ! నీకు బాగా ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు అమ్మ అన్నం పెడుతుంది కదా? ఒకవేళ నువ్వు వద్దంటున్నా నీ నోట్లో బలవంతంగా ముద్దలు పెడుతూనే ఉంటే నీకు ఎలా ఉంటుంది?" అని అడిగింది.


చింటూ ముఖం ముడుచుకుని, "అబ్బా! ఊపిరి ఆడదు బామ్మా, వాంతి వచ్చినట్టు ఉంటుంది" అన్నాడు.


"ఇప్పుడు ఈ మొక్కల పరిస్థితి కూడా అదే చింటూ! వాటికి కావాల్సింది ఒక గ్లాసుడు నీరైతే, నువ్వు పైపుతో ముంచెత్తుతున్నావు. ఆ చిన్న చిన్న మొక్కలు ఊపిరి ఆడక విలవిల్లాడుతున్నాయి. అవి నోరు తెరిచి చెప్పలేవు కానీ, వాటికి ఎంత కావాలో అంతకంటే ఎక్కువ నీరు పోస్తే అవి కుళ్ళిపోయి చనిపోతాయి.


ట్యాప్ లోకి నీళ్లు రావడానికి భూమి తన గర్భంలో ఎంతో నీటిని దాచుకోవాలి. మనం ఇలా వృధా చేస్తే, రేపు మనకు తాగడానికి చుక్క నీరు దొరకదు. అప్పుడు మనం అందరం ఎడారిలో ఉన్నట్టు ఉండాలి. నీకు అది ఇష్టమేనా?" అని గంభీరంగా అడిగింది.


ఎడారి మాట వినగానే చింటూకి భయం వేసింది. "వద్దు బామ్మా! నీళ్లు లేకపోతే నేను అస్సలు ఉండలేను. కానీ పైపుతో పోస్తేనే కదా ఫాస్ట్ గా అయిపోతుంది?" అని అడిగాడు.


అప్పుడు బామ్మ వాడికి ఒక చిన్న సవాల్ విసిరింది. "మనం ఒక పని చేద్దాం. ఈ పైపు పక్కన పెట్టి, ఈ చిన్న మగ్గుతో నీళ్లు పోయి. అప్పుడు ఏ మొక్కకి ఎంత కావాలో నీకే అర్థమవుతుంది. దాంతో నీరు ఆదా అవుతుంది, మొక్కలకి హాయిగా ఉంటుంది" అని చెప్పింది.


చింటూ సవాల్ ని స్వీకరించి మగ్గుతో నీళ్లు పోయడం మొదలుపెట్టాడు.


నీలిమ దగ్గరకు వెళ్లి క్షమాపణ చెప్పాడు. తర్వాత ప్రతి మొక్క మొదట్లో కొంచెం నీరు పోస్తుంటే, ఆ మట్టి నుంచి వచ్చే ఆ మట్టి వాసన వాడికి ఎంతో హాయిని ఇచ్చింది. నీటిని పొదుపుగా వాడుతూ ప్రతి మొక్కను తాకుతుంటే, ఆ మొక్కలు తనతో మాట్లాడుతున్నట్టు చింటూకి అనిపించింది.


నీరు జీవనాధారం. ప్రకృతి మనకిచ్చిన ఈ గొప్ప సంపదను రేపటి తరం కోసం దాచి ఉంచడమే మన బాధ్యత.


సమాప్తం. 

[k3vv3]

బామ్మ - వ్యాయామం పాఠం

బామ్మ కథలు - 13  
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


ఆదివారం ఉదయం కావడంతో చింటూ దుప్పటి ముసుగేసి గుర్రుపెట్టి నిద్రపోతున్నాడు. సెలవు రోజు కదా, హాయిగా పది గంటల వరకు పడుకోవచ్చని వాడి ప్లాన్. కానీ వాడి షెడ్యూల్ ప్రకారం ఈరోజు వ్యాయామం చేయాల్సిన రోజు. బామ్మ మెల్లగా గదిలోకి వచ్చి కిటికీ రెక్కలు తెరిచింది. సూర్యరశ్మి మొహం మీద పడటంతో చింటూ చిరాగ్గా ముఖం చాటేసుకున్నాడు.


"చింటూ! లేవమ్మా, ఆదివారం సూర్యభగవానుడి రోజు. ఈరోజు సూర్యుడు చాలా శక్తివంతంగా ఉంటాడు" అని బామ్మ పిలిచింది. 


చింటూ బద్ధకంగా మొహం పెట్టి, "అబ్బా బామ్మా! ఈ ఒక్కరోజే కదా సెలవు, నన్ను పడుకోనివ్వు. వ్యాయామం చేస్తే ఏమొస్తుంది? ఒళ్లంతా నొప్పులు పుడతాయి తప్ప" అని విసుక్కున్నాడు.


బామ్మ నవ్వి, వాడి మంచం మీద కూర్చుని ఇలా అంది, "సరే చింటూ! నువ్వు లేవక్కర్లేదు కానీ, నేను అడిగే ఒక చిన్న ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు. మన ఇంట్లో నా పాత సైకిల్ ఒకటి స్టోర్ రూమ్‌లో ఉంది కదా, అది ఇప్పుడు తొక్కడానికి వస్తుందా?" అని అడిగింది. 


చింటూ ఒక్కసారిగా లేచి కూర్చుని, "రాదు బామ్మా! దానికి తుప్పు పట్టేసింది, చైన్ కూడా తిరగదు. దాన్ని ఎవరూ వాడటం లేదు కదా, అందుకే అది పాడైపోయింది" అన్నాడు.


అప్పుడు బామ్మ చింటూ వైపు అర్థవంతంగా చూస్తూ, "మన శరీరం కూడా ఆ సైకిల్ లాంటిదే చింటూ! మనం దాన్ని సరిగ్గా వాడుకోకపోతే, మన కండరాలు కూడా ఆ సైకిల్ చైన్ లాగా బిగుసుకుపోయి తుప్పు పట్టేస్తాయి. యంత్రంలాగే మన శరీరం కూడా కదలిక లేకపోతే మొద్దుబారిపోతుంది. ముఖ్యంగా ఈరోజు ఆదివారం. సూర్యరశ్మి మన శరీరం మీద పడటం చాలా ముఖ్యం. పొద్దున్నే వచ్చే లేత ఎండలో విటమిన్-డి పుష్కలంగా ఉంటుంది. అది మన ఎముకలను గట్టిపరుస్తుంది. ఈరోజు సూర్యుడు చాలా పవర్ ఫుల్ గా ఉంటాడు. అటువంటి శక్తిని మనం వ్యాయామం ద్వారా మన శరీరంలోకి తీసుకోవాలి" అని వివరించింది.


చింటూ ఇంకా అయోమయంగా చూస్తూ, "కానీ బామ్మా! నేను కాలేజ్లో ఆటలు ఆడుకుంటాను కదా? మళ్ళీ ఇంట్లో ఈ వ్యాయామం ఎందుకు?" అని అడిగాడు.


బామ్మ వాడికి ఇంకా వివరంగా చెప్పడం మొదలుపెట్టింది, "ఆటలు ఆడటం వేరు, వ్యాయామం చేయడం వేరు చింటూ. వ్యాయామం వల్ల మన గుండె గట్టిపడుతుంది, రక్తప్రసరణ బాగా జరుగుతుంది. నువ్వు రోజూ వ్యాయామం చేస్తే నీ మెదడుకు ఆక్సిజన్ బాగా అందుతుంది. దానివల్ల నీ జ్ఞాపకశక్తి పెరుగుతుంది, చదువు మీద ఏకాగ్రత కుదురుతుంది. రోజంతా నువ్వు అలసిపోకుండా ఉత్సాహంగా ఉండాలంటే ఈ సూర్యరశ్మిలో చేసే వ్యాయామం ఒక టానిక్ లా పని చేస్తుంది" అని చెప్పింది.


బామ్మ చెప్పిన సైకిల్ ఉదాహరణ, సూర్యుడి నుంచి వచ్చే విటమిన్-డి గురించి విన్నాక చింటూకి ఉత్సాహం వచ్చింది. వాడు వెంటనే బద్ధకాన్ని వదిలించి మంచం దిగాడు. "బామ్మా! అయితే నేను కూడా సూర్య భగవానుడిలా పవర్ ఫుల్ గా తయారవ్వాలి" అని చెబుతూ వెంటనే ముఖం కడుక్కుని వచ్చాడు. తోటలోకి వెళ్లి బామ్మ నేర్పించిన సూర్య నమస్కారాలను ఎంతో శ్రద్ధగా చేయడం మొదలుపెట్టాడు. బామ్మ చెబుతున్న మంత్రాలను వింటూ, ప్రతి భంగిమను ఎంతో ఏకాగ్రతతో చేస్తూ సూర్యుడి శక్తిని తనలో నింపుకున్నాడు.


కాసేపటికే వాడి ముఖంలో ఒక వింతైన కాంతి, ఒంట్లో ఏదో తెలియని హుషారు వచ్చాయి. వ్యాయామం అంటే కేవలం కండరాలు పెంచడం కాదు, సూర్యుడి శక్తిని మన శరీరంలోకి నింపుకోవడం అని చింటూ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.


సమాప్తం. 

[k3vv3]

దీపం ఉండగానే..

బామ్మ కథలు - 14  
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


పరీక్షలు దగ్గర పడుతున్నా చింటూలో మాత్రం మార్పు రాలేదు. ఇంకా వారం టైమ్ ఉందిలే, పరీక్ష ముందు రోజు చదువుకోవచ్చు అని ధీమాగా రోజూ ఆడుకుంటూనే ఉన్నాడు.


ఆ రోజు మధ్యాహ్నం కూడా కాలేజ్ నుంచి రాగానే బ్యాగ్ విసిరేసి, "బామ్మా! నేను క్రికెట్ ఆడుకోవడానికి వెళ్తున్నాను. స్నాక్స్ బాక్స్‌లో ఉన్నాయి కదా, తినేస్తాను. బై!" అని గడప దాటబోయాడు. బామ్మ వంటింట్లో నుంచి తొంగి చూస్తూ, "ఒరేయ్ చింటూ! ఆగు... వచ్చే వారం నుంచి పరీక్షలు కదా రా? కాస్త కూర్చుని చదువుకోవచ్చు కదా?" అంది.


చింటూ వెనక్కి తిరిగి, "అబ్బే.. ఇంకా చాలా టైమ్ ఉంది బామ్మా! పరీక్షల ముందు రోజు రాత్రి చదివితే సరిపోతుంది. ఇప్పుడు మా ఫ్రెండ్స్ అంతా వెయిట్ చేస్తున్నారు," అంటూ తుర్రున వెళ్ళిపోయాడు.


చింటూకి ఇలా చెపితే వినే అలవాటు లేదని బామ్మకు తెలుసు, అందుకే ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది.


సాయంత్రం చింటూ ఆట ముగించుకుని రాగానే బామ్మ తన దగ్గరకు పిలిచి, "చింటూ, నీకు ఎప్పుడూ ఉపయోగపడే ఒక కథ చెప్తాను వింటావా?" అని అడుగుతూ చీమ-మిడత కథ చెప్పింది:


"ఒక అడవిలో ఒక చీమ, ఒక మిడత ఉండేవి. ఎండాకాలం అంతా చీమ కష్టపడి ఆహారాన్ని పోగుచేసుకునేది. కానీ మిడత మాత్రం ఇంకా వర్షాకాలం రావడానికి చాలా టైమ్ ఉంది కదా అని రోజూ పాడుకుంటూ, ఆడుకుంటూ గడిపేసేది. తీరా వర్షాలు మొదలయ్యాక, చీమ హాయిగా తన గూట్లో తింటూ కూర్చుంది. కానీ మిడతకి తినడానికి ఏమీ లేక ఆకలితో అలమటించింది. అప్పుడు చీమ 'సమయం ఉన్నప్పుడే పని పూర్తి చేసుకోవాలి' అని మిడతకి బుద్ధి చెప్పింది."


చింటూ ఆ కథ విని "బాగుంది బామ్మా" అని భోజనానికి కూర్చున్నాడు.


ఆ రోజు రాత్రి చింటూకి ఇష్టమైన మామిడికాయ పచ్చడి చేస్తానని బామ్మ ముందే చెప్పింది. చింటూ బాగా ఆకలి మీద వచ్చి కూర్చున్నాడు. బామ్మ వేడివేడి అన్నం వడ్డించింది కానీ పచ్చడి మాత్రం వడ్డించలేదు.


"బామ్మా, పచ్చడి ఏది? చేస్తానన్నావు కదా?" అని అడిగాడు చింటూ ఆత్రంగా.
బామ్మ చాలా కూల్‌గా, "అది... ఇంకా చేయలేదు రా చింటూ. రేపు నువ్వు కాలేజ్‌కి వెళ్లే ముందు గబగబా దంచి పెట్టేస్తానులే. ఇప్పుడు ఎందుకు తొందర? రేపు చూసుకుందాంలే," అంది.


చింటూ మొహం చిన్నబోయింది. "అదేంటి బామ్మా? పచ్చడి ముందే నూరి పెట్టి, ఊరితే కదా రుచిగా ఉండేది? గబగబా అప్పటికప్పుడు దంచితే ఏం బాగుంటుంది? మసాలాలన్నీ ముక్కలకి పట్టాలి కదా! నాకు ఇప్పుడే కావాలి," అన్నాడు మొండిగా.


అప్పుడు బామ్మ నవ్వుతూ చింటూ దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అంది:
"మరి పచ్చడి ముందే నూరి పెట్టుకోవాలి, అప్పుడే రుచి వస్తుంది అని తెలిసినప్పుడు... పరీక్షలకు కూడా ఆ మిడత లాగా వాయిదా వేయకుండా ముందే చదువుకోవాలి కదా రా? పరీక్ష ముందు రోజు రాత్రి గబగబా దంచినట్టు చదివితే, బుర్రకి ఏం ఎక్కుతుంది? మార్కులకి రుచి ఏముంటుంది?"


చింటూ ఒక్కసారిగా ఆలోచనలో పడ్డాడు.


బామ్మ అంతటితో ఆగకుండా, "అంతేకాదు చింటూ, ఒకవేళ సరిగ్గా పరీక్షల సమయంలోనే నీకు ఏదైనా జ్వరం వచ్చిందనుకో? అప్పుడు నీకు చదివే ఓపిక ఉండదు, అటు పరీక్ష సరిగ్గా రాయలేవు. అందుకే పెద్దలు దీపం ఉండగానే ఇల్లు చక్కబెట్టుకోవాలి అని ఊరికే అనలేదు," అని వివరించింది.


బామ్మ చెప్పిన పచ్చడి లాజిక్, మిడత కథ చింటూ కళ్లు తెరిపించాయి. తన తప్పు తెలుసుకున్న చింటూ, ఆ రోజు నుంచి ఏ రోజు పాఠం ఆ రోజే చదివి నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. హోంవర్క్ లన్నీ పూర్తి చేసుకున్నాకే ఆడుకోవడానికి వెళ్లడం అలవాటు చేసుకున్నాడు.


సమాప్తం. 

5908

[k3vv3]

వారసత్వ స్వరవల్లి

బామ్మ కథలు - 15 
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


పచ్చని చెట్లతో కళకళలాడే బామ్మ తోటలో ఎన్నో వింతలు ఉన్నాయి. తోట చివర ఉన్న ఒక పాత మట్టి కుండీని చింటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు. అందులో ఉన్న మొక్కకి పువ్వులు లేవు, కేవలం ముదురు ఆకుపచ్చని ఆకులు మాత్రమే ఉన్నాయి. చింటూ ఆ మొక్క దగ్గర నిలబడి, తన చేతిలో ఉన్న నీళ్ల గ్లాసుతో దాన్ని చూస్తూ, "బామ్మా, ఈ మొక్కకి అసలు పువ్వులే పూయవు కదా! రోజూ దీనికి నీళ్లు పోయడం వల్ల ఉపయోగం ఏంటి? పైగా దీని ఆకులు గాలి లేకపోయినా అప్పుడప్పుడు వణుకుతున్నట్లు అనిపిస్తాయి" అని అడిగాడు. బామ్మ తన చేతిలో ఉన్న కత్తెరతో ఒక ఎండిన కొమ్మను కత్తిరిస్తూ, "చింటూ.. ఈ ప్రపంచంలో కనిపించేవన్నీ నిజం కావు. ఈ మొక్క పేరు 'స్వరవల్లి'. ఇది మనుషుల మాటలను కాదు, మనసులోని సంగీతాన్ని వింటుంది. దీనికి ఒక రహస్యం ఉంది. నీ మనసులో ఏదైనా పాటను నిజాయితీగా అనుకుంటే, ఇది తన విశ్వరూపాన్ని చూపిస్తుంది. కానీ జాగ్రత్త.. దీనికి కోపం రాకూడదు" అని చెప్పింది.


బామ్మ ఆ మొక్క వైపు ఎంతో గౌరవంగా చూస్తూ, "ఈ మొక్క మన పూర్వీకుల నుండి వారసత్వంగా నాకు వచ్చింది చింటూ. ఇది మన ఇంట్లో ఉండటం చాలా అదృష్టం అని మా తాతగారు చెబుతుండేవారు. ఇది ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ ఆనందం, ఆరోగ్యం ఉంటాయని మా నమ్మకం" అని మెల్లగా చింటూతో చెప్పి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.


బామ్మ వెళ్ళగానే చింటూ ఆత్రుతగా ఆ మొక్క దగ్గర కూర్చున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని తనకి ఇష్టమైన వేణుగానాన్ని మనసులో తలచుకుంటూ మెల్లగా హమ్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట ఏమీ జరగలేదు కానీ చింటూ తన పాటలో పూర్తిగా లీనమైపోతున్న కొద్దీ, ఆ వింత మొక్క ఆకులు మెల్లగా ఒకదానికొకటి తగులుకుంటూ సంగీతం పలికించడం మొదలుపెట్టాయి. చూస్తుండగానే ఆకుల మధ్య నుండి వెండి రంగులో మెరిసే ఒక అద్భుతమైన పువ్వు విచ్చుకుంది. ఆ పువ్వు మధ్యలో నుండి ఒక చిన్న తుమ్మెద లాంటి జీవి బయటకు వచ్చి, సంగీతానికి అనుగుణంగా గాలిలో రంగురంగుల పొడిని చల్లడం మొదలుపెట్టింది.


ఆ పొడి చింటూ మీద పడగానే అతని పాదాలు నేల నుండి విడిపోయి గాలిలోకి లేచాయి. చింటూ ఆనందంతో గాలిలో ఈదుకుంటూ తోటలోని ఎత్తైన కొమ్మల పైకి వెళ్ళాడు. అక్కడ నుండి చూస్తే తోటలోని ప్రతి ఆకు ఒక సంగీత వాయిద్యంలా మోగుతూ అద్భుత లోకంలా కనిపిస్తోంది. చింటూ పైకి గాలిలో తేలుతూ ఉంటే, పక్షులు రివ్వు రివ్వున తగులుతూ వెళ్తున్నాయి. "ఇవన్నీ సాయంత్రం గూటికి చేరుకుంటున్నట్టున్నాయి" అని అనుకున్నాడు చింటూ.


అంతా బాగుందనుకుంటున్న సమయంలో పక్కింటి పిల్లి ముత్యం గోడ మీద నుండి తోటలోకి దూకింది. ఆ మొక్క నుండి వస్తున్న వెలుగును చూసి అది ఏదో ఆహారం అనుకుని ఒక్కసారిగా ఆ కుండీ మీదకి లంఘించింది. పిల్లి పంజాతో ఆ వెండి పువ్వును తాకబోగానే మొక్క భయపడి వెంటనే సంగీతాన్ని ఆపేసి తన ఆకులను ముడుచుకుంది. సంగీతం ఆగిపోగానే గాలిలో ఉన్న చింటూకి మళ్ళీ బరువు వచ్చేసి కింద పడిపోతూ ఒక్క అరుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు.


కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి చింటూ తోటలోని మంచం మీద ఉన్నాడు. చుట్టూ చూస్తే తోట ఎప్పటిలాగే ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ స్వరవల్లి మొక్క మాత్రం కుండీలో నిశ్శబ్దంగా గాలికి ఊగుతోంది. బామ్మ వంటింట్లో నుండి వస్తూ, "ఏరా చింటూ! ఇంకా నిద్రపోతున్నావా? లే.. లే.. సాయంత్రం అవుతోంది" అని నవ్వింది. అప్పుడు చింటూకి అర్థమైంది.. ఇదంతా తను కన్న ఒక అద్భుతమైన కల అని. తన మనసులో మాత్రం ఆ సంగీతం ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉన్నట్లు అనిపించింది. చింటూ నవ్వుకుంటూ ఆ మొక్కకి నీళ్లు పోసి, "మనం మరోసారి మన కలలో కలుద్దాం స్వరవల్లీ!" అని మెల్లగా ఆకుని నిమిరాడు.
*** 
సమాప్తం. 

[k3vv3]

వారసత్వ స్వరవల్లి
[/url]
బామ్మ కథలు - 15 
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 



పచ్చని చెట్లతో కళకళలాడే బామ్మ తోటలో ఎన్నో వింతలు ఉన్నాయి. తోట చివర ఉన్న ఒక పాత మట్టి కుండీని చింటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు. అందులో ఉన్న మొక్కకి పువ్వులు లేవు, కేవలం ముదురు ఆకుపచ్చని ఆకులు మాత్రమే ఉన్నాయి. చింటూ ఆ మొక్క దగ్గర నిలబడి, తన చేతిలో ఉన్న నీళ్ల గ్లాసుతో దాన్ని చూస్తూ, "బామ్మా, ఈ మొక్కకి అసలు పువ్వులే పూయవు కదా! రోజూ దీనికి నీళ్లు పోయడం వల్ల ఉపయోగం ఏంటి? పైగా దీని ఆకులు గాలి లేకపోయినా అప్పుడప్పుడు వణుకుతున్నట్లు అనిపిస్తాయి" అని అడిగాడు. బామ్మ తన చేతిలో ఉన్న కత్తెరతో ఒక ఎండిన కొమ్మను కత్తిరిస్తూ, "చింటూ.. ఈ ప్రపంచంలో కనిపించేవన్నీ నిజం కావు. ఈ మొక్క పేరు 'స్వరవల్లి'. ఇది మనుషుల మాటలను కాదు, మనసులోని సంగీతాన్ని వింటుంది. దీనికి ఒక రహస్యం ఉంది. నీ మనసులో ఏదైనా పాటను నిజాయితీగా అనుకుంటే, ఇది తన విశ్వరూపాన్ని చూపిస్తుంది. కానీ జాగ్రత్త.. దీనికి కోపం రాకూడదు" అని చెప్పింది.



బామ్మ ఆ మొక్క వైపు ఎంతో గౌరవంగా చూస్తూ, "ఈ మొక్క మన పూర్వీకుల నుండి వారసత్వంగా నాకు వచ్చింది చింటూ. ఇది మన ఇంట్లో ఉండటం చాలా అదృష్టం అని మా తాతగారు చెబుతుండేవారు. ఇది ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ ఆనందం, ఆరోగ్యం ఉంటాయని మా నమ్మకం" అని మెల్లగా చింటూతో చెప్పి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.



బామ్మ వెళ్ళగానే చింటూ ఆత్రుతగా ఆ మొక్క దగ్గర కూర్చున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని తనకి ఇష్టమైన వేణుగానాన్ని మనసులో తలచుకుంటూ మెల్లగా హమ్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట ఏమీ జరగలేదు కానీ చింటూ తన పాటలో పూర్తిగా లీనమైపోతున్న కొద్దీ, ఆ వింత మొక్క ఆకులు మెల్లగా ఒకదానికొకటి తగులుకుంటూ సంగీతం పలికించడం మొదలుపెట్టాయి. చూస్తుండగానే ఆకుల మధ్య నుండి వెండి రంగులో మెరిసే ఒక అద్భుతమైన పువ్వు విచ్చుకుంది. ఆ పువ్వు మధ్యలో నుండి ఒక చిన్న తుమ్మెద లాంటి జీవి బయటకు వచ్చి, సంగీతానికి అనుగుణంగా గాలిలో రంగురంగుల పొడిని చల్లడం మొదలుపెట్టింది.



ఆ పొడి చింటూ మీద పడగానే అతని పాదాలు నేల నుండి విడిపోయి గాలిలోకి లేచాయి. చింటూ ఆనందంతో గాలిలో ఈదుకుంటూ తోటలోని ఎత్తైన కొమ్మల పైకి వెళ్ళాడు. అక్కడ నుండి చూస్తే తోటలోని ప్రతి ఆకు ఒక సంగీత వాయిద్యంలా మోగుతూ అద్భుత లోకంలా కనిపిస్తోంది. చింటూ పైకి గాలిలో తేలుతూ ఉంటే, పక్షులు రివ్వు రివ్వున తగులుతూ వెళ్తున్నాయి. "ఇవన్నీ సాయంత్రం గూటికి చేరుకుంటున్నట్టున్నాయి" అని అనుకున్నాడు చింటూ.



అంతా బాగుందనుకుంటున్న సమయంలో పక్కింటి పిల్లి ముత్యం గోడ మీద నుండి తోటలోకి దూకింది. ఆ మొక్క నుండి వస్తున్న వెలుగును చూసి అది ఏదో ఆహారం అనుకుని ఒక్కసారిగా ఆ కుండీ మీదకి లంఘించింది. పిల్లి పంజాతో ఆ వెండి పువ్వును తాకబోగానే మొక్క భయపడి వెంటనే సంగీతాన్ని ఆపేసి తన ఆకులను ముడుచుకుంది. సంగీతం ఆగిపోగానే గాలిలో ఉన్న చింటూకి మళ్ళీ బరువు వచ్చేసి కింద పడిపోతూ ఒక్క అరుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు.



కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి చింటూ తోటలోని మంచం మీద ఉన్నాడు. చుట్టూ చూస్తే తోట ఎప్పటిలాగే ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ స్వరవల్లి మొక్క మాత్రం కుండీలో నిశ్శబ్దంగా గాలికి ఊగుతోంది. బామ్మ వంటింట్లో నుండి వస్తూ, "ఏరా చింటూ! ఇంకా నిద్రపోతున్నావా? లే.. లే.. సాయంత్రం అవుతోంది" అని నవ్వింది. అప్పుడు చింటూకి అర్థమైంది.. ఇదంతా తను కన్న ఒక అద్భుతమైన కల అని. తన మనసులో మాత్రం ఆ సంగీతం ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉన్నట్లు అనిపించింది. చింటూ నవ్వుకుంటూ ఆ మొక్కకి నీళ్లు పోసి, "మనం మరోసారి మన కలలో కలుద్దాం స్వరవల్లీ!" అని మెల్లగా ఆకుని నిమిరాడు.
*** 
సమాప్తం. 

[k3vv3]

జ్ఞాన దీపాలు

బామ్మ కథలు - 16
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 



చింటూకి బామ్మ ఇదివరకు చెప్పిన 'తెర వెనుక రాక్షసుడు' కథ విన్న తర్వాత ఫోన్ వాడకం తాత్కాలికంగా కొంత తగ్గినా, కొద్దిరోజులకే మళ్ళీ మొదటికొచ్చింది. ఇప్పుడు వాడికి స్మార్ట్ అనే పిచ్చి పట్టుకుంది. చేతిలో ఫోన్, చెవిలో హెడ్‌ఫోన్స్ ఉంటే చాలు, పక్కన ఏం జరుగుతున్నా పట్టించుకోడు.



ఒకరోజు బామ్మ స్నేహితురాలు జానకమ్మ గారు ఇంటికి వచ్చారు. ఆమె వయసు 80 దాటింది, వణుకుతున్న చేతులతో నెమ్మదిగా నడుస్తారు. అది చూసి చింటూ తన ఫ్రెండ్‌తో ఫోన్లో, "మా ఇంట్లో ఒక స్లో మోషన్ సినిమా నడుస్తోందిరా, మా బామ్మ కన్నా ఈవిడకి ఛాదస్తం ఎక్కువ రా బాబు" అని వెక్కిరించాడు. "ఇంకా చిన్ననాటి విషయాలన్నీ మాట్లాడుకుంటున్నారు, మామూలు విషయాలు కూడా గొప్పగా చెప్పుకుంటున్నారు. భలే బోరు కొడుతోందిరా, ఈ పాతకాలం ముసలమ్మ ముచ్చట్లు వింటుంటే" అంటూ విసుగ్గా మాట్లాడాడు.



చింటూ మాటలు విన్న బామ్మ వీడికి పెద్దల పట్ల తన అభిప్రాయం, ప్రవర్తన మారేట్టు చేయాలి అనుకుంది. ముసలివాళ్లు అంటే ఒక ముడతలు పడిన శరీరం మాత్రమే కాదు, తమ అనుభవ జ్ఞానంతో మన అజ్ఞానాన్ని పారదోలే జ్ఞాన దీపాలు అని వాడు తెలుసుకోవాలి అని నిశ్చయించుకుంది. అలా చింటూకి ఒక మర్చిపోలేని పాఠం నేర్పాలని ప్లాన్ చేసింది.



ముందుగా బామ్మ కొన్ని పాత ఇత్తడి విగ్రహాలు తెచ్చి, "చింటూ! వీటిని మెరిపిస్తే నీకు ఐదువందల రూపాయల గిఫ్ట్" అంది. చింటూ ఇంటర్నెట్ లో దొరికిన చిట్కాలను వాడి గంట సేపు తోమాడు. కానీ ఆ మొండి నలుపు వదలలేదు. "ఇవి పాతవి బామ్మ, వీటి మెరుపు రాదు" అని పక్కన పడేసి చేతులెత్తేశాడు. అప్పుడు జానకమ్మ గారు నవ్వుతూ వంటింట్లోకి వెళ్లి కొంచెం చింతపండు, విభూతి తీసుకురమ్మని మెల్లగా తోమడం మొదలుపెట్టారు. ఐదు నిమిషాల్లో ఆ విగ్రహాలు అప్పుడే కొన్న కొత్త బంగారంలా మెరిసిపోయాయి. చింటూ అవాక్కయ్యాడు. తన ఇంటర్నెట్ లో దొరకని ఉపాయం ఆమె అనుభవంలో ఉందని అప్పుడు అర్థమైంది.



కాసేపటికి బామ్మ బయటకు వెళ్తూ "చింటూ! పాలు కాచి ఉంచు, నేను వచ్చాక కాఫీ చేసి జానకి బామ్మకి ఇస్తాను" అంటూ బయటకు వెళ్లింది. చింటూ కిచెన్‌లోకి వెళ్లి ఇండక్షన్ స్టవ్ మీద పాలు పెట్టి, ఫోన్లో అలారం సెట్ చేసి, 'అదే ఆగిపోతుందిలే' అని తన గదిలోకి వెళ్లి హెడ్‌ఫోన్స్ పెట్టుకుని గేమ్స్ ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ హడావిడిలో స్టవ్ పక్కనే ఒక ప్లాస్టిక్ ట్రేని, కాటన్ తువ్వాలును ఆనుకుని వదిలేశాడు. స్టవ్ వేడికి ఆ ప్లాస్టిక్ ట్రే మెల్లగా కరుగుతూ, సన్నని పొగ, స్వల్పమైన వాసన రావడం మొదలైంది. ఆ వాసన చింటూ ఉన్న గది వరకు చేరలేదు. కానీ హాల్లో కూర్చున్న జానకమ్మ గారికి ఆ చిన్న వాసన తగిలింది. వయసు రీత్యా చూపు మందగించినా, ఆమె ఘ్రాణ శక్తి మాత్రం చాలా చురుగ్గా ఉంది. అది ప్లాస్టిక్ కాలుతున్న వాసన అని ఆమె క్షణంలో పసిగట్టారు.



జానకమ్మ గారు చింటూని పిలిచారు, కానీ వాడు వినలేదు. ఆమెకి మోకాళ్ల నొప్పులు ఉన్నా కూడా, గోడ పట్టుకుని కష్టపడుతూ కిచెన్ వైపు వెళ్లారు. అక్కడ ప్లాస్టిక్ మంటలు తువ్వాలుకు అంటుకునేలా ఉండటం చూసి ఆమె కంగారు పడలేదు. ప్లాస్టిక్ మంటల మీద నీళ్లు పోయకూడదని ఆమెకు తెలుసు. వెంటనే పక్కనే ఉన్న పొడి గోధుమపిండి డబ్బా తీసి ఆ మంటలపై చల్లి వాటిని ఆర్పేశారు. వణుకుతున్న చేతులతోనే మెయిన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేశారు. కొద్దిసేపటికి కిచెన్‌లోకి వచ్చిన చింటూ, అక్కడ జరిగిన గందరగోళం చూసి నిశ్చేష్టుడయ్యాడు. బామ్మ కూడా అదే సమయానికి వచ్చి అంతా విన్నది.



"చూశావా చింటూ! నీ స్మార్ట్ అలారం మోగుతూనే ఉంది, కానీ నీకు వినిపించలేదు. నీ ఆటోమేటిక్ స్టవ్‌కి పక్కన మంటలు వస్తున్నా ఆపే తెలివి లేదు. కానీ నువ్వు పాతకాలం మనిషి అని తీసిపారేసిన జానకమ్మ గారి అనుభవం ఆ చిన్న వాసననే పసిగట్టి ప్రమాదాన్ని ముందే గుర్తించింది. ఆమె సమయస్ఫూర్తితో రాకపోతే, ఈ పాటికి ఇల్లంతా తగలబడిపోయేది" అని బామ్మ వివరించింది. చింటూ కళ్లు భయంతో ఎర్రబడిపోయాయి. "తప్పు అయిపోయింది బామ్మ. టెక్నాలజీ మన పనిని సులభం చేయగలదేమో కానీ, పెద్దల అనుభవం, వాళ్ల అప్రమత్తత మనల్ని రక్షిస్తాయి అని అర్థం అయింది బామ్మ" అంటూ జానకమ్మ గారికి క్షమాపణ చెప్పి నమస్కరించాడు.
*** 
సమాప్తం. 

[k3vv3]

ప్రకృతి చల్లదనం

బామ్మ కథలు - 18
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


మే నెల మండుటెండలు. బయట ఉష్ణోగ్రత 45 డిగ్రీలు దాటిపోతోంది. చింటూ కాలేజ్ సెలవులవడంతో రోజంతా ఏసీ గదిలోనే గడుపుతున్నాడు. ఒకరోజు మధ్యాహ్నం అకస్మాత్తుగా ఇంట్లో ఫ్రిజ్ రిపేర్ అయ్యింది. గంట సేపటికే ఐస్ క్యూబ్స్ కరిగిపోయాయి, నీళ్లు మామూలు ట్యాప్ నీళ్లలా అయిపోయాయి.


"అమ్మో! ఈ నీళ్లు తాగలేకపోతున్నాను. గొంతు ఎండిపోతోంది. ఇప్పుడే కొత్త ఫ్రిజ్ ఆర్డర్ ఇచ్చేయండి నాన్న. ఈ పాత డబ్బా ఇంకెందుకు?" అంటూ చింటూ చిందులు తొక్కడం మొదలుపెట్టాడు. అది విన్న చింటూ నాన్న, "అన్నీ ఉన్నప్పుడు ఎవరైనా ఉంటారురా చింటూ, ఇలాంటివి లేనప్పుడు కూడా ఉండటం అలవాటు చేసుకోవాలి" అన్నారు.


దానికి చింటూ వెంటనే, "మరి పోయిన నెల అత్త కొడుకు విశ్వ అమెరికా నుంచి వచ్చినప్పుడు ఏసీ, ఫ్రిజ్ అన్నీ గంట కూడా ఆపకుండా వాడేవాళ్లం కదా నాన్న! మరి వాడు ఉండలేనప్పుడు నేను మాత్రం ఎందుకు ఉండాలి?" అని ఎదురు ప్రశ్న వేశాడు.


అప్పుడు బామ్మ చింటూ దగ్గరకు వచ్చి అనునయంగా ఇలా అంది.. "చింటూ, విశ్వ అమెరికా చల్లటి వాతావరణం నుంచి వచ్చాడు. వాడు ఇక్కడి ఎండలకు అలవాటు పడటానికి సమయం పడుతుంది కాబట్టి అప్పుడు అన్ని సౌకర్యాలు చూశాం. కానీ నువ్వు ఇక్కడే పుట్టి పెరిగావు కదా! మన వాతావరణాన్ని తట్టుకునే శక్తి నీ శరీరానికి ఉండాలి" అని వంటింట్లోకి వెళ్లి, మూలన పక్కన పడేసిన ఒక పాత మట్టి కుండను తీసింది. దాన్ని శుభ్రంగా కడిగి, అందులో నీళ్లు పోసి, పైన ఒక తడి గుడ్డను కట్టింది.


"రేపు పొద్దున వరకు ఆగు చింటూ, ఈ కుండ నీకు అమృతం ఇస్తుంది" అంది. చింటూ వెక్కిరిస్తూ, "ఈ మట్టి కుండలో నీళ్లు తర్వాత ఫ్రిజ్ వాటర్ లాగా చల్లగా అవుతాయా బామ్మ? నీవి అన్నీ వినడానికి బాగుంటాయి కానీ ప్రాక్టికల్‌గా సాధ్యం కాదు" అని గొణుక్కుంటూ తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.


మరుసటి రోజు ఉదయం చింటూ దప్పికతో లేచాడు. ఫ్రిజ్ ఇంకా రిపేర్ కాలేదు. బామ్మ చింటూని పిలిచి, ఆ మట్టి కుండలో నీళ్లు ఒక గ్లాసులో పోసి ఇచ్చింది. చింటూ అయిష్టంగానే ఒక గుక్క తాగాడు. ఒక్కసారిగా వాడి కళ్లు మెరిశాయి. ఆ నీళ్లు ఫ్రిజ్ నీళ్లలా పళ్లని కొరికేంత చల్లగా లేవు కానీ, గొంతుకి ఎంతో హాయినిచ్చే చల్లదనంతో ఉన్నాయి. పైగా ఆ నీళ్లలో ఒక రకమైన మట్టి వాసన, తీయదనం ఉన్నాయి.


"అబ్బా! భలే ఉన్నాయి బామ్మ. ఫ్రిజ్ నీళ్లు తాగితే ఒక్కోసారి జలుబు చేస్తుంది, కానీ ఇవి చాలా హాయిగా ఉన్నాయి. అసలు కరెంటు లేకుండా ఈ కుండ నీళ్లను ఎలా చల్లబరుస్తుంది?" అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.


అప్పుడు బామ్మ ఇలా వివరించింది: "చూడు చింటూ, మట్టి కుండకి చిన్న చిన్న కంటికి కనపడని రంధ్రాలు ఉంటాయి. వాటి ద్వారా నీరు మెల్లగా బయటకు వచ్చి ఆవిరి అవుతుంది. ఆ ప్రక్రియలో కుండ లోపల ఉన్న వేడిని బయటకు పంపి, నీటిని సహజంగా చల్లబరుస్తుంది. మన పూర్వీకులు కనిపెట్టిన అద్భుతమైన సైన్స్ ఇది. అందుకే దీన్ని ప్రకృతి చల్లదనం అంటారు."


చింటూ ఆ నీటిని ఆస్వాదిస్తూ తాగుతుంటే, బామ్మ వాడి పక్కన కూర్చుని ప్రేమగా తల నిమురుతూ మెల్లగా చెప్పసాగింది. "మనం ఇప్పుడు ఏసీలు, ఫ్రిజ్ లు అంటూ గోడల మధ్య బంధీ అయిపోతున్నాం. అందుకే మన శరీరం చిన్న ఎండని కూడా తట్టుకోలేకపోతోంది. మన మూలాలు ఈ ప్రకృతిలోనే ఉన్నాయి చింటూ. మట్టి అంటేనే మనకు ఇప్పుడు చులకన అయిపోయింది. సౌకర్యాలు పెరిగే కొద్దీ మనం మన సహజత్వాన్ని మర్చిపోతున్నాం.


మా కాలంలో ఈ కరెంటు లేదు, ఫ్రిజ్ లు, ఏసీలు అవేమీ లేవు. సాయంత్రం మేడ మీద నీళ్లు చల్లి చల్లబరిచి, రాత్రి అయ్యిందంటే పెందరాళే అన్నం తినేసి చక్కగా మేడ మీద పక్కలేసుకుని, ఆకాశంలోని నక్షత్రాలను చూస్తూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ హాయిగా పడుకునేవాళ్లం తెలుసా!" అని చెప్పింది బామ్మ. అప్పుడు చింటూ అమాయకంగా, "మరి మేడ మీద పడుకుంటే దోమలు కుట్టలేదా బామ్మ?" అని అడిగాడు. దానికి బామ్మ నవ్వుతూ, "ఏమిటోరా.. అప్పుడు ఇన్ని దోమలు ఉండేవి కావు" అని చెప్పింది.


"మా చిన్నప్పుడు వీధిలో అరుగు మీద ఒక కుండ నిండా మంచినీళ్లు పోసి రోజూ పెట్టేవాళ్లం" అని బామ్మ చెప్పింది. "ఎందుకు బామ్మ?" అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు చింటూ. "ఎండలో వెళ్లే వాళ్లకు దాహం వేస్తే తాగుతారని" బామ్మ సమాధానమిచ్చింది.
వెంటనే చింటూ ఉత్సాహంగా, "బామ్మ మనం ఇప్పుడు కూడా అలాగే పెడదాం బామ్మ!" అని అన్నాడు. "తప్పకుండా మనవడా! అలా దాహంతో ఉన్నవాళ్లకు తాగునీరు ఇస్తే ఎంత పుణ్యమో తెలుసా" అంది బామ్మ.


చింటూకి అప్పుడు అర్థమైంది. వాడు వెంటనే తన ఫోన్ తీసి ఇంటర్నెట్ లో మట్టి కుండల ఉపయోగాలు అని వెతికాడు. ప్లాస్టిక్ బాటిల్స్ కన్నా ఇవి ఎంత మేలో తెలుసుకుని ఆశ్చర్యపోయాడు. "నిజమే బామ్మ, టెక్నాలజీ అవసరమే కానీ, ఇలాంటి సహజమైన విషయాలను మర్చిపోతే మన ఆరోగ్యానికే నష్టం" అని ఒప్పుకున్నాడు.


*** 
సమాప్తం. 

[parinda35]

thank you for sharing this stories

[k3vv3]

బద్ధకస్తుడికి బామ్మ పాఠం

బామ్మ కథలు - 17
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


బామ్మ గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే చింటూ సోఫాలో హాయిగా కూర్చుని మొబైల్‌లో గేమ్స్ ఆడుతూ కనిపించాడు. గది చూస్తే అడుగు తీసి అడుగు వేయలేనంత ఘోరంగా ఉంది. నేల మీద ఇష్టమొచ్చినట్టు పడి ఉన్న బట్టలు, పుస్తకాలు, తిని పారేసిన ఖాళీ ప్యాకెట్లు అన్నీ కలిసి గదిని ఒక కుప్పలా మార్చేశాయి. 


బామ్మ అది చూసి, ఒరేయ్ చింటూ! గది ఇంత చిందరవందరగా ఉంది ఏంటిరా? వెంటనే లేచి ఇవన్నీ సర్దుకో అని గద్దించింది. దానికి చింటూ మొబైల్ నుంచి కళ్ళు తిప్పకుండా, అయ్యో బామ్మ! నేను లేద్దామనే చూస్తున్నాను కానీ ఈ సోఫా కింద ఏదో అయస్కాంత శక్తి నా కాళ్ళను బలంగా కిందికి లాగేస్తోంది, అందుకే నేను కాళ్ళు కింద పెట్టలేకపోతున్నాను అని ఒక వింత సాకు చెప్పాడు.


బామ్మ నవ్వుకుని, అవునా చింటూ! అయితే నీకు ఒక గాడిద కథ చెప్పాలి అంది. ఒకప్పుడు ఒక వ్యాపారి దగ్గర ఒక గాడిద ఉండేది, అది కూడా నీలాగే భలే బద్ధకస్తురాలు. ఒకరోజు అది ఉప్పు మూటలు మోసుకుని వెళ్తూ కాలువ దాటేటప్పుడు కాలు జారి నీటిలో పడింది. ఉప్పు నీటిలో కరగడం వల్ల దాని వీపు మీద బరువు తగ్గిపోయింది. ఇదేదో బాగుందని అది రోజూ కావాలనే నీలాగే అయస్కాంత శక్తి నా కాళ్ళను లాగేస్తోంది అన్నట్టుగా నటించి నీటిలో పడిపోతూ ఉప్పు బరువును తగ్గించుకోవడం మొదలుపెట్టింది. 


ఇది గమనించిన యజమాని ఒకరోజు దానికి బుద్ధి చెప్పాలని దాని వీపు మీద దూది మూట ఉంచాడు. అది ఎప్పటిలాగే కాలువ రాగానే నటించి నీటిలో మునిగింది. కానీ దూది నీటిని పీల్చుకుని పదింతల బరువు పెరిగింది. యజమాని ఏమాత్రం జాలి చూపకుండా ఆ బరువుతోనే దాన్ని నడిపించాడు, అప్పుడు నిజంగానే దాని కాళ్ళు వంగిపోయినా చచ్చినట్టు ఆ బరువును మోయాల్సి వచ్చింది.


చింటూ! ఇప్పుడు నువ్వు బద్ధకంతో అయస్కాంతం అని సాకులు చెప్పావు కానీ రేపు పొద్దున్న కాలేజ్‌కి వెళ్లే టైమ్‌కి నీ పెన్సిల్ బాక్సో లేదా నువ్వు రాత్రంతా కష్టపడి రాసిన హోం వర్క్ నోట్‌బుక్కో కనబడలేదనుకో, అప్పుడు నీ పరిస్థితి ఏంటి? గది అంతా చెత్తలా ఉంటే ఆ టెన్షన్‌లో వాటిని వెతుక్కోవడం ఆ దూది మూట మోయడం కంటే కష్టమవుతుంది, అప్పుడు నిజంగానే నీ కాళ్ళు వణుకుతాయి అని హెచ్చరించింది.


 అందుకనే ఎక్కడి నుంచి తీసిన వస్తువులు అక్కడే పెట్టేస్తే ప్రతిసారి ప్రత్యేకంగా రూము సర్దుకోవాల్సిన పని ఉండదు అని బామ్మ చింటూతో చెప్పింది. ఆ మాటలకి చింటూకి నిజంగానే భయం వేసింది. రేపు పొద్దున్న పడే టెన్షన్ కంటే ఇప్పుడే సర్దుకోవడం మేలని గ్రహించి, వద్దు బామ్మ నాకు ఆ దూది మూట వద్దు ఆ టెన్షన్ వద్దు అంటూ వెంటనే సోఫాలోంచి లేచి గదిని శుభ్రం చేయడం మొదలుపెట్టాడు.


 అందుకే బద్ధకంతో చెప్పే సాకులు తాత్కాలికంగా హాయినిచ్చినా భవిష్యత్తులో అవి మనకే పెద్ద భారంగా
మారతాయి.
*** 
సమాప్తం.