Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[utkrusta]

Excellent update

[Train222]

ఆ రోజు టిఫిన్‌ తిని రూమ్‌కి వచ్చిన కృష్ణకు పెద్దగా ఏం చేయాలో తోచలేదు. సాయంత్రం వరకు ఏదోలా టైమ్‌ పాస్‌ చేసి చివరికి కాసేపు నిద్రపోయాడు.

సాయంత్రం నిద్ర లేచిన తర్వాత ఫోన్‌ తీసుకుని తన ఊరిలోని స్నేహితులకు కాల్‌ చేశాడు. ఒక్కొక్కరితో కాసేపు మాట్లాడాడు. ఊరిలో ఏం జరుగుతోంది, ఎవరు ఏం చేస్తున్నారు అంటూ సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ కొంతసేపు నవ్వుకున్నాడు.

కానీ ఫోన్‌ కాల్స్‌ అన్నీ అయిపోయి రూమ్‌లో మళ్లీ ఒంటరిగా కూర్చున్న తర్వాత...

ఆ నిశ్శబ్దం అతనికి నచ్చలేదు.

ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పని, ఎవరో ఒకరి మాటలు, ఫ్రెండ్స్‌ హడావుడి మధ్య ఉండే కృష్ణకు ఆ రోజు మాత్రం రూమ్‌ చాలా ఖాళీగా అనిపించింది.

‘సండే రోజు కూడా ఇలా ఒంటరిగా ఉండాలా?’ అని తనలో తానే అనుకున్నాడు.

రాత్రి అయ్యే కొద్దీ ఆ ఒంటరితనం మరింత ఎక్కువైంది.

చివరికి బయటకు వెళ్లి ఒక క్వార్టర్‌ జై బాలయ్య బ్రాండ్‌ మందు, దానికి కొన్ని మిక్సర్‌ తీసుకుని రూమ్‌కి వచ్చాడు.

టేబుల్‌పై గ్లాస్‌ పెట్టుకుని, ఫోన్‌ను ఛార్జింగ్‌కి పెట్టాడు. యూట్యూబ్‌ ఓపెన్‌ చేసి 2011 ఇండియా–పాకిస్థాన్‌ వరల్డ్‌కప్‌ సెమీఫైనల్‌ మ్యాచ్‌ రికార్డింగ్‌ పెట్టుకున్నాడు.

మ్యాచ్‌లో సచిన్‌ బ్యాటింగ్‌ చేస్తున్న సీన్‌ వస్తుండటంతో కృష్ణ ఆసక్తిగా స్క్రీన్‌ వైపు చూస్తూ...

ఒక్కోసారి మ్యాచ్‌ గురించి తనలో తానే కామెంట్‌ చేసుకుంటూ మందు తాగుతున్నాడు.

“ఇదే మ్యాచ్‌ కదా... అప్పట్లో ఎంత టెన్షన్‌గా చూశామో!” అంటూ నవ్వుకున్నాడు.

మ్యాచ్‌ ఒకవైపు సాగుతుండగా, కృష్ణ ఆలోచనలు మాత్రం మరోవైపు తిరుగుతున్నాయి.

అప్పుడప్పుడూ ఫోన్‌ స్క్రీన్‌ వైపు చూస్తున్నాడు.

ఎవరైనా మెసేజ్‌ చేస్తారేమో అన్నట్టుగా.

కానీ ఎవరూ మెసేజ్‌ చేయలేదు.

అంతలో...

టింగ్...

అంటూ ఫోన్‌ వైబ్రేట్‌ అయ్యింది.

కృష్ణ వెంటనే ఫోన్‌ వైపు చూశాడు.

స్క్రీన్‌పై కనిపించిన నంబర్‌ చూసి అతని కనుబొమ్మలు పైకెళ్లాయి.

ప్రైవేట్‌ నంబర్.

అదే...

దేవి.

కృష్ణ వెంటనే ఫోన్‌ తీసుకుని మెసేజ్‌ ఓపెన్‌ చేశాడు.

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“ఏంటి సార్... సింగిల్‌ సండే ఏం చేశారు?”

ఆ మెసేజ్‌ చూడగానే కృష్ణ ముఖంలో చిన్న నవ్వు వచ్చింది.

ఎవరో తెలియని వ్యక్తి అయినా, గత కొంతకాలంగా ఈ ప్రైవేట్‌ నంబర్‌ నుంచి వచ్చే మెసేజ్‌లు అతనిలో ఒక రకమైన ఆసక్తిని కలిగిస్తున్నాయి.

కృష్ణ కూడా వెంటనే రిప్లై చేశాడు.

కృష్ణ:
“దేవి గారికి ప్రణామములు.”

కొద్దిసేపటికే రిప్లై వచ్చింది.

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“అబ్బో సార్‌గారికి వెటకారం చాలా ఉందే!”

కృష్ణ:
“అది వెటకారం కాదు.”

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“మరి ఏంటి?”

కృష్ణ:
“మీ మీద గౌరవం.”

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“అబ్బా... మాటలు కూడా బాగానే వస్తున్నాయే మీకు!”

కృష్ణ నవ్వుకుంటూ మరో సిప్‌ తీసుకున్నాడు.

కృష్ణ:
“ఏం చేద్దాం... దేవి గారితో మాట్లాడాలంటే మాటలు బాగుండాలి కదా!”

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“అంటే నాతో మాట్లాడటం కోసం ప్రత్యేకంగా ప్రాక్టీస్‌ చేస్తున్నారా?”

కృష్ణ:
“అవసరం లేదు... మీతో మాట్లాడటం మొదలుపెడితే మాటలే వస్తుంటాయి.”

దానికి దేవి నుంచి ఒక నవ్వుతున్న ఎమోజీ వచ్చింది.

అలా వాళ్లిద్దరి మధ్య కొంతసేపు సరదా సంభాషణ సాగింది.

కృష్ణకు అప్పటివరకు ఉన్న ఒంటరితనం కూడా కొంత తగ్గినట్టుగా అనిపించింది.

మ్యాచ్‌ స్క్రీన్‌పై నడుస్తూనే ఉంది.

కానీ కృష్ణ దృష్టి మాత్రం ఇప్పుడు ఎక్కువగా ఫోన్‌పైనే ఉంది.

అంతలో...

దేవి నుంచి మరో మెసేజ్‌ వచ్చింది.

ఈసారి మాత్రం సరదాగా కాదు.

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“ఏంట్రా... ఈ రోజు అమ్మాయిలతో టిఫిన్‌ చేశావ్‌?”

ఆ మెసేజ్‌ చివర కొన్ని సీరియస్‌ ఎమోజీలు కూడా ఉన్నాయి.

కృష్ణ చేతిలోని గ్లాస్‌ మధ్యలోనే ఆగిపోయింది.

ఒక్కసారి మెసేజ్‌ చదివాడు.

మళ్లీ చదివాడు.

తన కళ్లను తానే నమ్మలేకపోయాడు.

“ఈమెకు ఇది ఎలా తెలుసు?”

అని అనుకుంటూ వెంటనే టైప్‌ చేశాడు.

కృష్ణ:
“నీకు ఎలా తెలుసు?”

రిప్లై వెంటనే రాలేదు.

కృష్ణ ఫోన్‌ స్క్రీన్‌ వైపే చూస్తూ ఉన్నాడు.

కొన్ని సెకన్ల తర్వాత...

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“నాకు చాలా విషయాలు తెలుసు సార్‌.”

కృష్ణకు ఆ మాట మరింత అనుమానంగా అనిపించింది.

కృష్ణ:
“అంటే?”

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“ఈరోజు టిఫిన్‌ దగ్గర ఏం జరిగిందో కూడా చెప్పనా?”

కృష్ణ గుండెల్లో ఒక్కసారిగా ఏదో తెలియని టెన్షన్‌ మొదలైంది.

కృష్ణ:
“చెప్పు చూద్దాం.”

దేవి ఒక్కొక్కటిగా ఆ రోజు జరిగిన విషయాలను చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.

ఎవరు ఎక్కడ ఉన్నారు...

ఎవరు ఎవరితో మాట్లాడారు...

కృష్ణ ఎవరిని ఎలా గమనించాడు...

పుష్పతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు అతని ముఖంలో వచ్చిన మార్పు...

అంతేకాదు...

పుష్ప ఒక్కసారి కృష్ణ వైపు చూసిన సమయంలో అతనిలో వచ్చిన ఆలోచనలు, అతని బాడీ లాంగ్వేజ్‌లో వచ్చిన చిన్నపాటి మార్పు గురించి కూడా దేవి చెప్పింది.
( అదే పుష్ప సళ్లు చూస్తూ మొడ్డా లేచిన దాని గురించి)

అంటే తను ఇప్పుడు లేచిన నా మొడ్డా గురించి మాట్లాడుతుందా

కృష్ణకు నమ్మశక్యం కాలేదు.

“ఇవన్నీ ఈమె ఎలా గమనించింది?”

అతని మెదడులో ఒక్కటే ప్రశ్న తిరుగుతోంది.

కృష్ణ:
“అసలు ఇవన్నీ ఎవరు చెప్తున్నారు నీకు?”

కొద్దిసేపు దేవి నుంచి రిప్లై లేదు.

కృష్ణ:
“నువ్వు అక్కడే ఉన్నావా?”

మళ్లీ కొంత నిశ్శబ్దం.

ఆ తర్వాత...

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“అక్కడ లేకపోతే ఇంత ఖచ్చితంగా ఎలా చెప్తాను సార్?”

కృష్ణ చేతిలోని ఫోన్‌ కిందికి జారిపోయేంత పని అయింది.

అతను చుట్టూ చూశాడు.

రూమ్‌ తలుపు మూసే ఉంది.

కిటికీ కూడా మూసే ఉంది.

ఎవరూ లేరు.

కానీ తన గురించి ఇంత దగ్గరగా జరిగే విషయాలు ఒక ప్రైవేట్‌ నంబర్‌లో ఉన్న వ్యక్తికి ఎలా తెలుస్తున్నాయో మాత్రం అర్థం కావడం లేదు.

అతని ఆలోచనలు వేగంగా పరుగులు పెట్టాయి.

‘నన్ను ఎవరో గమనిస్తున్నారా?’

‘నా ఫ్రెండ్స్‌లో ఎవరో ఆమెకు చెప్తున్నారా?’

‘లేదా...?’

ఆ ఆలోచన దగ్గరే కృష్ణ ఆగిపోయాడు.

ఏదో ఒక విషయం తనకు తెలియకుండా జరుగుతోందన్న ఫీలింగ్‌ మాత్రం బలంగా వచ్చింది.

ఆ టెన్షన్‌లో కృష్ణ గ్లాస్‌ తీసుకున్నాడు.

ఈసారి నీళ్లు కలపకుండా మందును అలాగే ఒక్కసారిగా తాగేశాడు.

అది గొంతులోకి వెళ్లగానే...

కృష్ణకు ఒక్కసారిగా పొలమారింది.

దగ్గుతూ గ్లాస్‌ను టేబుల్‌పై పెట్టాడు.

అప్పుడే...

టింగ్...

మళ్లీ ఫోన్‌ వైబ్రేట్‌ అయ్యింది.

కృష్ణ దగ్గుతూనే ఫోన్‌ తీసుకున్నాడు.

దేవి నుంచి మెసేజ్‌.

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“రా... అలా తాగకు!”

కృష్ణ ఒక్కసారిగా నిశ్చేష్టుడయ్యాడు.

అతని చేతిలోని ఫోన్‌ మెల్లగా కిందికి జారింది.

తనకు పొలమారిన విషయం కూడా ఆమెకు ఎలా తెలిసింది?

ఇప్పటివరకు ఆమె తన గతం గురించి తెలుసుకోవడం ఒక విషయం...

ఈరోజు ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవడం మరో విషయం...

కానీ...

తాను ఇప్పుడే మందు తాగి పొలమారిన విషయం కూడా ఆమెకు తెలిసింది.

అది మాత్రం కృష్ణకు వెన్నులో చలి పుట్టించింది.

ఫోన్‌ స్క్రీన్‌ వైపు చూస్తూ చాలా సేపు అలాగే కూర్చున్నాడు.

మ్యాచ్‌లో ఇండియా బ్యాటింగ్‌ కొనసాగుతూనే ఉంది.

కానీ కృష్ణకు ఇప్పుడు మ్యాచ్‌ కనిపించడం లేదు.

అతని మెదడులో మాత్రం ఒక్కటే ప్రశ్న తిరుగుతోంది...

“అసలు ఈ దేవి ఎవరు?”

అంతలో మళ్లీ మెసేజ్‌ వచ్చింది.

ప్రైవేట్ నంబర్ దేవి:
“ఎక్కువగా ఆలోచించకు సార్... నేను ఉన్నాను.”

కృష్ణ ఆ మెసేజ్‌ చూసి మరింత అయోమయంలో పడ్డాడు.

ఎందుకో...

ఆ మాటల్లో ఓదార్పు ఉందో...

లేక హెచ్చరిక ఉందో...

అతనికే అర్థం కాలేదు.

[Paty@123]

Maintaing suspence? Very good, plz continue, I think she must be pushp, maybe, may not be

[Raj0003]

Wow super twist

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్ broo

[Train222]

అలా ఆ అన్నోన్‌ నంబర్‌ దేవి నుంచి వచ్చిన మెసేజ్‌లలోనే కృష్ణ ఇంకా పూర్తిగా మునిగిపోయి ఉన్నాడు. దేవి ఎవరు? తన గురించి ఇంత సమాచారం ఆమెకు ఎలా తెలుస్తోంది? తాను చేస్తున్న పని కూడా ఆమెకు ఎలా తెలుస్తోంది? అనే ఆలోచనలు కృష్ణ తలలో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి.

అంతలోనే...

ట్రింగ్... ట్రింగ్...

అంటూ మరో నంబర్‌ నుంచి కాల్‌ వచ్చింది.

కృష్ణ ఫోన్‌ స్క్రీన్‌ వైపు చూశాడు.

“ఈ టైమ్‌లో ఎవరా దేవుడా?”

అని అనుకుంటూ కాల్‌ ఎత్తడానికి కూడా కాసేపు ఆలోచించాడు.

మళ్లీ ఫోన్‌ మోగడంతో చివరికి కాల్‌ లిఫ్ట్‌ చేశాడు.

“హలో...”

అటువైపు నుంచి చాలా స్వీట్‌గా, పరిచయం ఉన్నట్టుగా ఒక అమ్మాయి వాయిస్‌ వినిపించింది.

“హాయ్... ఏం చేస్తున్నావ్? బిజీగా ఉన్నావా?”

కృష్ణకు అప్పటికే కొద్దిగా మత్తు ఉంది. దానికి తోడు దేవి మెసేజ్‌ల వల్ల తలలో ఉన్న కన్ఫ్యూజన్‌ ఇంకా తగ్గలేదు.

“ఎవరు మీరు?”

అని అడిగాడు.

అటువైపు అమ్మాయి కాసేపు మౌనంగా ఉండి చిన్నగా నవ్వింది.

“ఇంకా గుర్తుపట్టలేదా నువ్వు?”

“లేదు...”

“అయ్యో... వేస్ట్‌!”

కృష్ణ కనుబొమ్మలు ముడుచుకున్నాడు.

“వేస్ట్‌ ఏంటి? పేరు చెప్పకుండా నేను ఎలా గుర్తుపడతాను?”

“అంటే నా వాయిస్‌ కూడా గుర్తుపట్టలేదా?”

“వాయిస్‌ ఎక్కడో విన్నట్టుంది... కానీ సరిగ్గా గుర్తు రావడం లేదు.”

“సరే... ఇంకో క్లూ ఇస్తాను. ఈరోజు నాతో మాట్లాడావు.”

కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆలోచించాడు.

“ఈరోజా?”

“అవును.”

“ఎక్కడ?”

“కాలేజ్‌లో.”

కృష్ణకు ఇంకా అర్థం కాలేదు.

“అయ్యో... చెప్పు.”

అటువైపు నుంచి నవ్వు.

“నేను పుష్పను రా!”

కృష్ణ ఒక్కసారిగా నిటారుగా కూర్చున్నాడు.

“పుష్పా?!”

“అవును... నేనే.”

“అబ్బా... నువ్వా?”

“ఏంటి ఆ షాక్‌?”

“అది కాదు... నీ వాయిస్‌ ఫోన్‌లో ఇలా ఉంటుందని అనుకోలేదు.”

“మరి ఎలా ఉంటుందని అనుకున్నావ్?”

“అది...”

కృష్ణ మాట ఆపేశాడు.

“సరే వదిలేయ్.”

పుష్ప నవ్వింది.

“అయితే చెప్పు... ఏం చేస్తున్నావ్?”

“మ్యాచ్‌ చూస్తున్నా.”

“ఏ మ్యాచ్‌?”

“ఇండియా–పాకిస్థాన్‌ 2011 వరల్డ్‌కప్‌.”

“ఇప్పుడా?”

“అవును.”

“ఎంత పాత మ్యాచ్‌ అది!”

“మ్యాచ్‌ పాతదైనా ఫీలింగ్‌ మాత్రం కొత్తగానే ఉంటుంది.”

“అబ్బో... డైలాగులు కూడా వేస్తున్నావ్.”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాల గురించి మాట్లాడుకున్నారు.

“తిన్నావా?” అని పుష్ప అడిగింది.

“తిన్నా. నువ్వు?”

“నేనూ.”

“ఇప్పుడు రూమ్‌లోనే ఉన్నావా?”

“అవును.”

“ఒంటరిగా?”

“అవును.”

పుష్ప కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉంది.

“కృష్ణ...”

“హ్మ్?”

“నిన్ను ఒకటి అడగనా?”

“అడుగు.”

“ఈరోజు నీకు నేను మెసేజ్‌ చేశానా?”

కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

“అదేంటి?”

“అంటే... నాకు తెలియదు.”

కృష్ణ వెంటనే అడిగాడు.

“అయితే ఇంతకుముందు నాకు మెసేజ్‌ చేసింది నువ్వే కాదా?”

“నేనా? అసలు ఏ మెసేజ్‌?”

“ప్రైవేట్‌ నంబర్‌ నుంచి.”

“లేదు కృష్ణ. నేను నీకు మెసేజ్‌ చేయలేదు.”

కృష్ణ మళ్లీ షాక్‌ అయ్యాడు.

“నువ్వు కాదా?”

“కాదు.”

“సరే... వదిలేయ్.”

అని చెప్పి ఆ విషయం దాటవేశాడు.

“అయితే నా నంబర్‌ నీకు ఎలా దొరికింది?”

“నిన్న సాయంత్రం కాలేజ్‌ రిజిస్టర్‌లో తీసుకున్నాను.”

“అలా అయితే?”

“అవును. నిన్న నిన్ను అడగాలని అనుకున్నా... అడగడానికి కాస్త మొహమాటంగా అనిపించింది.”

“మొహమాటం ఎందుకు?”

“అలా...”

అంటూ పుష్ప నవ్వింది.

కృష్ణకు ఆమె మాటల్లో ఏదో తెలియని ఆప్యాయత అనిపించింది.

కొద్దిసేపు మళ్లీ ఇద్దరూ మాట్లాడుకున్నారు.

కానీ కృష్ణ మనసులో మాత్రం ఉదయం జరిగిన విషయం పదేపదే గుర్తుకొస్తోంది.

పుష్ప ఎవరో ఒకరితో చాలా సీరియస్‌గా ఫోన్‌లో మాట్లాడటం అతను గమనించాడు.

ఇప్పుడు ధైర్యం చేసి అడగాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

“పుష్ప...”

“హ్మ్?”

“ఉదయం నువ్వు ఫోన్‌లో ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావ్?”

అటువైపు ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం.

“ఎవరితో?”

“అదే... ఉదయం.”

“ఏం లేదు కృష్ణ.”

“ఏదో ఉంది. నేను చూసాను.”

పుష్ప సమాధానం చెప్పలేదు.

“ఎవరైనా ఫ్రెండ్‌నా?”

మళ్లీ మౌనం.

కృష్ణ పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు.

“సరే... చెప్పకపోతే వద్దు.”

“అలా కాదు కృష్ణ.”

“నీకు నేను బయట వ్యక్తిలా అనిపిస్తే చెప్పొద్దు. నేను బలవంతం చేయను.”

ఆ మాట పుష్పను మరింత కదిలించింది.

“అలా అనకు.”

“మరి?”

“నువ్వు నాకు బయట వ్యక్తి కాదు.”

ఆమె గొంతులో చిన్న వణుకు.

“నిజం చెప్పాలంటే... ఈ బెంగళూరులో నాకు మంచి ఫ్రెండ్‌ ఎవరైనా ఉన్నారంటే అది నువ్వే.”

కృష్ణ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

పుష్ప మెల్లగా కొనసాగించింది.

“కాలేజ్‌ మొత్తం మీద నాకు నువ్వంటేనే చాలా నమ్మకం. నిన్ను చూసినప్పటి నుంచి... ఏదో తెలియని కంఫర్ట్‌ అనిపిస్తుంది. అందుకే ఈ విషయం నీకు చెప్పాలా వద్దా అని ఇంతసేపు ఆలోచిస్తున్నాను.”

కృష్ణ స్వరం మృదువైంది.

“పుష్ప... ఏం జరిగిందో చెప్పు.”

“చెప్పడానికి భయంగా ఉంది.”

“నాకు చెప్తే ఏం అవుతుంది?”

“నువ్వు ఏమనుకుంటావో...”

“ఏం అనుకోను.”

“నిజంగా?”

“నిజంగా. ఏం జరిగిందో మొత్తం చెప్పు. అప్పుడే నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. నువ్వు చెప్పిన విషయం బయటికి వెళ్లకుండా చూసుకుంటాను. ఇది నా మాట.”

ఆ మాట విన్న వెంటనే పుష్ప కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

కొన్ని క్షణాలు ఆమె మాట్లాడలేకపోయింది.

తర్వాత మెల్లగా...

“సరే కృష్ణ... చెప్తాను.”

అంది.

“నేను కాలేజ్‌కి వచ్చిన మొదటి రోజు నీకు గుర్తుందా?”

“హ్మ్...”

“ఆ రోజు నాకు వహీదా పరిచయమైంది.”

వహీదాతో పరిచయం

పుష్ప జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోయింది.

కాలేజ్‌కి వచ్చిన మొదటి రోజు. కొత్త ప్రదేశం. కొత్త ముఖాలు. ఎవరితో మాట్లాడాలో కూడా అర్థం కాని పరిస్థితి.

అప్పుడే పక్క నుంచి ఒక అమ్మాయి వచ్చి...

“హాయ్... నువ్వు కూడా కొత్తగా జాయిన్‌ అయ్యావా?”

అని అడిగింది.

పుష్ప నవ్వుతూ...

“అవును. నువ్వు?”

“నేనూ. నా పేరు వహీదా.”

“నేను పుష్ప.”

“నీది ఏ ఊరు?”

“ఆంధ్రప్రదేశ్‌.”

“అరే... నేనూ తెలుగు.”

ఆ ఒక్క మాటతో ఇద్దరికీ వెంటనే పరిచయం పెరిగిపోయింది.

“నువ్వు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావ్?”

“నేను కూడా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ నుంచే. బెంగళూరులో కొత్తగా ఉండటం కాస్త కష్టంగా ఉంది.”

“నాకూ అలాగే ఉంది.”

“అయితే మనిద్దరం ఫ్రెండ్స్‌.”

“డీల్‌!”

అంటూ వహీదా నవ్వింది.

ఆ రోజు క్లాస్‌లు, లెక్చరర్లు, హాస్టల్‌, కాలేజ్‌ గురించి ఇద్దరూ చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు.

అలా మొదటి రోజే వాళ్లిద్దరూ బాగా కలిసిపోయారు.

కొంతసేపటి తర్వాత వహీదా ఒక్కసారిగా...

“పుష్పా... నాకు వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్లాలి.”

“సరే. వెళ్దాం.”

“నువ్వు కూడా వస్తావా?”

“వస్తా.”

అంటూ ఇద్దరూ కలిసి వెళ్లారు.

అక్కడ ఏదో అనుమానాస్పదంగా ఎవరో తమను గమనిస్తున్నారనే విషయం వాళ్లకు అసలు తెలియదు.

వాళ్లు అక్కడి నుంచి వచ్చేశారు.

ఆ విషయం అక్కడితో అయిపోయిందనుకున్నారు.

కానీ రెండు రోజుల తర్వాత...

వహీదా ఫోన్‌కు వాట్సాప్‌లో ఒక మెసేజ్‌ వచ్చింది.

ఆ మెసేజ్‌ చూసిన వెంటనే ఆమె ముఖం తెల్లబడిపోయింది.

“పుష్పా...”

“ఏమైంది?”

“ఇది చూడు.”

పుష్ప ఫోన్‌ తీసుకుని చూసింది.

ఆమెకు కూడా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టైంది.

తమకు తెలియకుండా తీసిన వాష్ రూమ్ లో తాము nude ga ఉండే ఫొటోలు ఉన్నాయి.

“ఇవి ఎవరు తీశారు?”

“నాకు తెలియదు.”

అదే సమయంలో పుష్ప ఫోన్‌కు కూడా అదే నంబర్‌ నుంచి మెసేజ్‌ వచ్చింది.

ఇద్దరూ భయంతో ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.



వహీదా కళ్లలో నీళ్లు.

“ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం పుష్పా?”


పుష్ప కూడా షాక్ తో ఒక రెండు నిమిషాలు తన కళ్ళు మూసుకుని
“ముందు అతనికి కాల్‌ చేద్దాం.”

వాళ్లు ఆ నంబర్‌కు కాల్‌ చేశారు.

అవతల వ్యక్తి కాల్‌ ఎత్తాడు.

వహీదా వణుకుతూ...

“ఎవరు మీరు? ఈ ఫొటోలు ఎందుకు తీశారు

అని అడిగింది.

అతను మాత్రం ప్రశాంతంగా...

“రేపు ఉదయం కాలేజ్‌ పార్కింగ్‌ దగ్గరకు రండి.”

“ఎందుకు?”

“అక్కడ మాట్లాడుకుందాం.”

“మేము రాము.” అని వణుకుతున్న గొంతుతో

అని వహీదా చెప్పగానే...

“అయితే ఈ ఫొటోలు ఎక్కడికి వెళ్తాయో మీకే తెలుసు.”

అని బెదిరించాడు.

అయితే పుష్ప,వహీదా ఇద్దరూ కూడా ఎంత ఆలోచించినా వాళ్లకు ఏం చేయాలో తోచలేదు
ఇక ఆఖరికి అక్కడకు వెళ్ళాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు.

మరుసటి రోజు ఉదయం భయపడుతూనే పుష్ప, వహీదా పార్కింగ్‌ దగ్గరకు వెళ్లారు.

అక్కడ నిలబడి ఉన్న వ్యక్తిని చూసిన వెంటనే...

ఇద్దరూ షాక్‌ అయ్యారు.

అతను బయట నుంచి వచ్చిన వ్యక్తి కాదు.

కాలేజ్‌లోనే గత రెండేళ్లుగా పనిచేస్తున్న స్వీపర్‌.

అతని సొంతూరు బెంగాల్‌.

అతడు చాలా రిలాక్స్డ్ గా అక్కడ ఒక చిన్న స్టూల్ పై కూర్చొని ఉన్నాడు.వాళ్ల ఫొటోలు చూస్తూ అభ ఏం ఉన్నారే అనుకున్నాడు మనసులో

వీళ్ళు వచ్చిన విషయం గమనించి

హో వచ్చారా డార్లింగ్స్

మర్యాదగా మాట్లాడండి

మర్యాదగా నా ఈ ఫోటోలలో మీ అందాలు చూస్తుంటే ఆగలేకపోతున్నానే ఒక్కొక్కరికీ
ఎంత ఇచ్చి మిమ్మల్ని దెంగానా తక్కువేనే అంటూ వాళ్ళతో అసభ్యంగా మాట్లాడుతున్నాడు.

అయితే వాళ్ళు చుట్టూ చూసుకున్నారు. అది కాలేజ్ కి చాలా దూరంగా ఉండటం అందులోని చుట్టూ అడవిలో ఉన్నట్లు ఉంది.

వహీదా కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకొని మా ఫొటోలు డిలీట్ చెయ్యకపోతే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫిర్యాదులను చేస్తాం అని బెదిరించింది.

అప్పుడు అతను అభ చ వెళ్ళు చై, మీరు నేను చెప్పినట్లు వినకపోతే ఈ పార్కింగ్ నుంచి బయటకు వెళ్ళే లోపు కాలేజ్ తో పాటు నెట్ వాడే ప్రతి ఒక్కరూ మీ అందాలను కనువిందు చేసుకుంటారు.

“మీకు అర్థమైందిగా... ఇవి నా దగ్గర ఉన్నాయి.”

అంటూ వాటిని చూపించాడు.

వాళ్లు ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు.

ఏంటి ఆలోచిస్తున్నారు.

పుష్ప చెప్పండి ఇప్పుడు మేము ఏంచేయాలి.ఎంత ఇవ్వాలి

స్వీపర్:- నాకు డబ్బులు ఎందుకే నాకు మీరు కావాలి నాకు ఒక్కోరోజు ఒక్కోలా మీతో ఆడుకుంటా అంటూ తన సైకో తనం బయటపెట్టాడు.

వాళ్ళు ఒకరికి ఒకరు మొహాలు చూసుకునే సమయం లోనే

వాడు ప్యాంట్ కిందకు లాగి వాడి 6 ఇంచుల మొడ్డతో వాళ్ళను చూస్తూ మొడ్డా కొట్టుకుంటున్నాడు.

పుష్ప, వహీదా ఇద్దరూ వాడిని చూసి వెంటనే కళ్ళు మూసుకున్నారు.

కళ్ళు తెరిచి నేను చేసేది చూడండి లేదంటే ఇప్పుడే photo lu send చేస్తా అని వాళ్లను బెదిరించాడు.

అతని ప్రవర్తన మరింత అసహ్యంగా మారడంతో ఇద్దరూ భయంతో అక్కడి నుంచి బయటపడాలని ప్రయత్నించారు.

వెంటనే కళ్ళు తెరిచి వాడి మొడ్డా వైపు చూస్తున్నారు.

మనసులో పుష్ప ( చా ఏంట్రా ఇ బతుకు, అనుకుంటూ జీవితం లో మొదటి సారి ఒక మొగాడి మొడ్డా ను రియల్ చూసింది, ఏదో వింతగా ఉంది. అప్పుడప్పు ఊరిలోని స్నేహితులతో కలసి బూతు పుస్తకాలతో చూసింది.కానీ ఇక్కడ తను మొదటి సారి రియల్ గా చూస్తున్న అన్న ఫీలింగ్ కంటే విడి బ్లాక్మెయిల్ కు ఉన్న భయం వల్ల ఎంజాయ్ చెయ్యలేకపోతుంది.)

ఇక వహీదా ( వాడి మొడ్డా వైపు తదేకంగా చూస్తూ ఉంది. అప్పటికే ఒకటికి రెండు సార్లు ఇంట్లో అన్న వదినలు, అక్క బావలు దెంగించుకుంటుంటే చూసింది ఇంట్లో. కానీ తను మొదటగా చూసిన అబ్బాయి మొడ్డా ఇలా చూడటం నచ్చకపోయినా ఇక తప్పదు అన్నట్లు ఉంది.)

వాళ్లు చూస్తున్న వాడికి ఎంతకి కాకపోవడం తో ఫోన్ open చేసి
వహీదా, పుష్ప ల బాత్ రూమ్ ఫోటోలు చూస్తూ అబ్బా లంజల్లారా ఏం ఉన్నారే అంటూ స్పీడ్ మొడ్డా ఆడించుకున్నాడు. వెంటనే కారిపోయింది. అది వెళ్ళి రెండు అడుగుల దూరం లో ఉన్న వహీదా కాళ్ళ మీద పడింది. దీంతో వహీదా వెంటనే చి చి అనుకుంటూ అక్కడే కొంచెం దూరం లో ఉన్న కొళాయి వైపు పరుగెత్తింది.

పుష్ప భయపడుతూ అతని వైపు చూసింది.

కానీ అతను మళ్లీ బెదిరించాడు.

“నేను మళ్లీ ఫోన్‌ చేసినప్పుడు రావాలి. లేదంటే ఫొటోలు బయటకు వెళ్తాయి.”

అని బెదిరించాడు.

పుష్ప గొంతు వణికింది.

“మేము ఎవరికీ చెప్పలేకపోయాం కృష్ణ. కాలేజ్‌లో విషయం బయటకు వస్తే ఏం జరుగుతుందో అని భయపడ్డాం.”

“తర్వాత?”

“కొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్లీ ఈరోజు అతని నుంచి కాల్‌ వచ్చింది.”

“ఏం అన్నాడు?”

“రేపు కాలేజ్‌కి గంట ముందే రావాలని చెప్పాడు.”

పుష్ప ఏడుపును ఆపుకోలేకపోయింది.
రేపు ఇంకేం చేస్తాడు అన్న భయం తో

“అందుకే ఈరోజు ఉదయం అతనితో మాట్లాడాను.”

కృష్ణ నిశ్శబ్దంగా వింటున్నాడు.

“అతను మళ్లీ అదే ఫొటోలతో బెదిరిస్తున్నాడు కృష్ణ. మేము వెళ్లకపోతే వాటిని బయట పెడతానంటున్నాడు.”

“వహీదా కూడా వస్తుందా?”

“అవును.”

“మీరు ఎవరికైనా ఈ విషయం చెప్పారా?”

“లేదు.”

“ఎందుకు?”

“భయంతో...”

అంటూ పుష్ప ఏడ్చింది.

“కృష్ణ... నాకు చాలా భయంగా ఉంది.”

కృష్ణ కొద్దిసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు.

తర్వాత చాలా గంభీరంగా...

“పుష్ప... నేను నీకు చెప్పిన మాట గుర్తుందా?”

“ఏంటి?”

“నువ్వు చెప్పిన విషయం విన్నాకే నేను నీకు సహాయం చేస్తాను అన్నాను.”

“హ్మ్...”

“ఇప్పుడు మొత్తం చెప్పావు. ఇక నువ్వు ఒంటరిగా దీన్ని ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు.”

పుష్ప కళ్లలో కన్నీళ్లు ఉన్నప్పటికీ అతని మాటల్లో మొదటిసారి కొంచెం ధైర్యం కనిపించింది.

“కృష్ణ...”

“ఏం జరిగినా సరే, రేపు మీరు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ ఒక విషయం మాత్రం చేస్తావు.”

“ఏంటి?”

రేపు మీరు వెళ్ళండి

వాట్ అంటూ ఫోన్ లో పుష్ప గట్టిగా అరిచింది.

దీంతో కృష్ణ పూర్తి గా చెప్పేది విను అన్నాడు

పుష్ప మౌనంగా విన్నది.

నేను మీతో ఉంటాను, నేను ఏం చెయ్యాలో చేస్తా

రేపు బ్లూ టూత్ పెట్టుకోండి నువ్వు వహీదా అక్కడ ఏం చెయ్యాలో నేను మీకు చెప్తా

అది కృష్ణ అంటూ ఉండగా పుష్ప దీర్ఘం తీసింది.

నేను ఉన్నాగా నీకు భయమేలా అన్నాడు కృష్ణ

ఆమెకు కృష్ణపై ఉన్న నమ్మకం ఆ క్షణంలో మరింత పెరిగింది.

సరే ఇంకా పడుకో లేట్ అయ్యింది.

గుడ్ నైట్ అన్నాడు.

కృష్ణ ఇచ్చిన భరోసాతో పుష్ప కూడా మనసులో ఉన్న భయం, బాధ రెండు తగ్గిపోయాయి. దీంతో తాను కూడా సంతోషంగా భాయ్ గుడ్ నైట్ అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసింది.

అయితే కృష్ణ మనసులో మాత్రం మరో ప్రశ్న మెదిలింది.


అదే సమయంలో తన ప్రతి కదలికను గమనిస్తున్నట్టు మాట్లాడుతున్న దేవి అనే మరో ప్రైవేట్‌ నంబర్‌...

ఈ రెండు విషయాలకు ఏమైనా సంబంధం ఉందా?

ఆ రాత్రి కృష్ణకు అర్థం కాని మిస్టరీలు ఒక్కొక్కటిగా అతని ముందుకు వస్తూనే ఉన్నాయి.

[appalapradeep]

సూపర్

[utkrusta]

Excellent update

[Nani666]

Nice update andi... Twist super ga unai andi

[Paty@123]

Good update

[akbar1827]

super update

[naree721]

Super updates

[ash.enigma]

Kickass update train bro!!

[TheCaptain1983]

అదే సమయంలో తన ప్రతి కదలికను గమనిస్తున్నట్టు మాట్లాడుతున్న దేవి అనే మరో ప్రైవేట్‌ నంబర్‌...

ఈ రెండు విషయాలకు ఏమైనా సంబంధం ఉందా?

ఆ రాత్రి కృష్ణకు అర్థం కాని మిస్టరీలు ఒక్కొక్కటిగా అతని ముందుకు వస్తూనే ఉన్నాయి.

Very good story!!!

[Train222]

పుష్ప తన మనసులో దాచుకున్న విషయాన్ని కృష్ణకు చెప్పిన తర్వాత, ఇంతకాలం గుండెల్లో మోస్తున్న భారం కొంత తగ్గినట్టుగా అనిపించింది. భయం పూర్తిగా పోకపోయినా, కనీసం తన సమస్యను అర్థం చేసుకునే వ్యక్తి తన పక్కన ఉన్నాడనే ధైర్యం వచ్చింది.
కొద్దిసేపు కృష్ణతో మాట్లాడిన తర్వాత పుష్ప కాస్త ప్రశాంతంగా అయ్యింది.
కృష్ణ చెప్పిన మాటలు ఆమెకు మళ్లీ మళ్లీ గుర్తొస్తున్నాయి.
“నువ్వు ఒంటరిగా దీన్ని ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు.”
ఆ మాట ఆమెకు ఏదో తెలియని ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది.
అయితే వెంటనే తనకు గుర్తొచ్చింది వహీదా.
‘ఈ విషయం కృష్ణకు చెప్పాను. వహీదాకు కూడా వెంటనే చెప్పాలి. లేదంటే రేపు ఉదయం ఏం చేయాలో ఆమెకు తెలియదు.’
అనుకుంటూ పుష్ప ఫోన్‌ చేతిలోకి తీసుకుంది.
వహీదా నంబర్‌ ఓపెన్‌ చేసింది.
అప్పుడే స్క్రీన్‌పై కనిపించిన సమయం చూసి ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయింది.
2:50 AM
“అయ్యో... ఇంత రాత్రి అయిపోయిందా?”
అని తనలో తానే అనుకుంది.
వహీదాకు ఇప్పుడు కాల్‌ చేస్తే ఆమె భయపడే అవకాశం ఉంది. అంతేకాదు, రేపు ఉదయం కాలేజ్‌కు వెళ్లాల్సి ఉంది.
‘ఇప్పుడే చెప్పడం కంటే తెల్లారగానే చెబితే మంచిది.’
అని నిర్ణయించుకుంది.
ఫోన్‌ను పక్కన పెట్టి మంచంపై పడుకుంది.
కానీ నిద్ర మాత్రం వెంటనే రాలేదు.
కృష్ణతో మాట్లాడిన మాటలు...
తనకు జరిగిన సంఘటన...
రేపు కాలేజ్‌లో ఏం జరుగుతుందో అన్న భయం...
ఇవన్నీ ఆమె మనసులో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి.
చివరికి ఎప్పుడో తెలియకుండా నిద్రలోకి జారుకుంది.

ఉదయం నిద్ర లేచిన వెంటనే పుష్పకు మొదట గుర్తొచ్చింది వహీదానే.
ఫోన్‌ తీసుకుని టైమ్‌ చూసింది.
వెంటనే వహీదా నంబర్‌కు కాల్‌ చేసింది.
కొన్ని రింగుల తర్వాత వహీదా ఫోన్‌ ఎత్తింది.
వహీదా:
“హలో... పుష్పా?”
పుష్ప స్వరం కొంచెం నెమ్మదిగా ఉంది.
పుష్ప:
“వహీదా... నిద్ర లేపేశానా?”
వహీదా:
“లేదు... చెప్పు. ఏమైంది?”


“అయితే నువ్వు కృష్ణకు మన విషయం మొత్తం చెప్పేశావన్నమాట?”

“హ్మ్... చెప్పేశాను.”

“అతను ఏం అన్నాడు?”

“నాకు సహాయం చేస్తానన్నాడు. భయపడొద్దన్నాడు.”

“అది సరే... కానీ నువ్వు నిన్న ఆదివారం ఉదయం ఏం చేశావో చెప్పావా?”

పుష్ప కాసేపు మౌనంగా ఉండి...

“అవును... అది కూడా చెప్పాను.”

“ఏంటి?”

“నిన్న ఉదయం ఆ స్వీపర్‌గాడు నాకు ఫోన్‌ చేశాడు కదా...”

“హ్మ్.”

“నేను వాడితో ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నప్పుడు కృష్ణ నన్ను చూశాడు.”

వహీదా ఒక్కసారిగా అడిగింది.

“కృష్ణ చూశాడా?”

“అవును.”

“ఏం చూశాడు?”

“నేను భయపడుతూ మాట్లాడుతున్నాను. నా ముఖం కూడా సరిగ్గా లేదు. ఫోన్‌లో వాడు ఏం చెప్తున్నాడో వింటూ నేను టెన్షన్‌ పడుతున్నాను.”

“మరి కృష్ణ ఏం చేశాడు?”

“మొదట ఏం అడగలేదు. నేను ఫోన్‌ పెట్టే వరకు వెయిట్‌ చేశాడు.”

“అతనికి అప్పుడే ఏదో అనుమానం వచ్చి ఉంటుంది.”

“వచ్చి ఉంటుంది.”

“తర్వాత?”

పుష్ప చిన్నగా నవ్వింది.

“ఫోన్‌ పెట్టిన తర్వాత ‘ఏమైంది?’ అని అడిగాడు.”

“నువ్వు చెప్పావా?”

“లేదు. అప్పటికి చెప్పే ధైర్యం నాకు లేదు.”

“మరి?”

“ఏం లేదని చెప్పాను.”

వహీదా నవ్వింది.

“నీ ముఖం చూస్తేనే ఏదో ఉందని తెలిసిపోతుంది. అయినా కృష్ణ నమ్మేశాడా?”

“లేదు. నన్ను చూస్తూనే ఉన్నాడు.”

“అదిగో!”

“ఏంటది?”

“అతనికి నీ మీద ఎంత కేర్‌ ఉందో అక్కడే అర్థమవుతోంది.”

పుష్ప మౌనంగా నవ్వింది.

“అలా ఏమీ కాదు.”

“సరే... తర్వాత?”

“నేను చాలా డల్‌గా ఉండటంతో కృష్ణ ‘ఇలా రా... బయటకు వెళ్దాం’ అన్నాడు.”

“ఎక్కడికి?”

“అలా బయటకు తీసుకెళ్లాడు.”

“అయ్యో!”

వహీదా కావాలనే గేలి చేసింది.

“ఆదివారం ఉదయం... కృష్ణతో బయటకు వెళ్లావా?”

“అవును. అందులో అంత వింత ఏంటి?”

“ఏం లేదు... ఏమీ లేదు.”

అంటూ వహీదా నవ్వింది.

“మరి బయట ఏం తిన్నారు?”

“ఎగ్‌ దోస.”

“ఎగ్‌ దోసా?”

“హ్మ్.”

“అంటే నిన్ను నార్మల్‌ చేయడానికి కృష్ణ నిన్ను ఎగ్‌ దోస తినిపించాడా?”

“తినిపించడం కాదు. ఇద్దరం కలిసి తిన్నాం.”

“అదే కదా నేను చెప్తున్నది!”

వహీదా నవ్వింది.

“ఏంటి?”

“నువ్వు సమస్యలో ఉన్నప్పుడు కూడా నీకు ధైర్యం చెప్పడానికి కృష్ణ బయటకు తీసుకెళ్లాడు. నీకు ఇష్టమైనది తినిపించాడు. నువ్వు కూడా అతనితో వెళ్లావు.”

“అందులో తప్పేముంది?”

“తప్పేమీ లేదు.”

“మరి?”

“నువ్వు కృష్ణకు కాస్త ఎక్కువ ఇంపార్టెన్స్‌ ఇస్తున్నావేమో అనిపిస్తోంది.”

పుష్ప కాసేపు మౌనంగా ఉంది.

“అతను నాకు మంచి ఫ్రెండ్‌.”

“అది నాకు తెలుసు.”

“ఈ బెంగళూరులో నాకు నిజంగా చెప్పుకోదగ్గ ఫ్రెండ్‌ ఎవరైనా ఉన్నారంటే కృష్ణే.”

“అది కూడా తెలుసు.”

“నాకు ఏదైనా సమస్య వస్తే మొదటగా గుర్తొచ్చేది అతనే.”

వహీదా వెంటనే మాట అందుకుంది.

“అదే కదా నేను చెప్తున్నది!”

“ఏం చెప్తున్నావు?”

“కృష్ణ అంటే నీకు మామూలు ఫ్రెండ్‌ కంటే కాస్త ఎక్కువ.”

పుష్ప వెంటనే...

“వహీదా!”

అని నవ్వుతూ మందలించింది.

“ఏంటి వహీదా?”

“ఏమీ లేదు. నీకు కోపం వస్తే మాత్రం విషయం నిజమే అనిపిస్తుంది.”

“అలా ఏమీ లేదు.”

“అయితే నిన్న ఉదయం అతను నిన్ను ఎగ్‌ దోస తినడానికి తీసుకెళ్లినప్పుడు నీకు అంత సంతోషం ఎందుకు వచ్చింది?”

పుష్ప ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దంగా అయింది.

“సంతోషం అంటే...”

“చెప్పు.”

“నిజం చెప్పాలంటే...”

అంటూ పుష్ప కాసేపు ఆగింది.

“ఆ సమయంలో నాకు చాలా భయంగా ఉంది. ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. కానీ కృష్ణ నాతో అలా మాట్లాడటం, నన్ను బయటకు తీసుకెళ్లడం వల్ల కొంచెం ధైర్యం వచ్చింది.”

వహీదా ఈసారి గేలి చేయకుండా మృదువుగా అడిగింది.

“అతనిపై నీకు నమ్మకం చాలా ఉందా?”

“చాలా.”

“క్రష్‌ కూడా ఉందా?”

పుష్ప కొద్దిసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు.

తర్వాత చిన్నగా నవ్వింది.

“ఏమో... ఉండొచ్చు.”

“అదిగో!”

వహీదా నవ్వుతూ అంది.

“ఇప్పుడైనా ఒప్పుకున్నావు.”

“కానీ నేను అతనికి ఏమీ చెప్పలేదు.”

“అతనికి చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ముందు మన సమస్య నుంచి బయటపడదాం.”

“అవును.”

పుష్ప స్వరం మళ్లీ సీరియస్‌గా మారింది.

“అందుకే నీకు ఈ విషయం చెప్పాను. కృష్ణకు చెప్పడం వల్ల మనకు ఏదైనా సహాయం దొరుకుతుందేమో అనిపించింది.”

వహీదా కూడా అంగీకరించింది.

“నిజమే పుష్పా. నిన్ను కృష్ణతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు నేను గమనించాను. అతను నీ మాటలను సీరియస్‌గా తీసుకుంటాడు.”

“అవును.”

“మరి మనం అతని సహాయం తీసుకుందాం.”

“హ్మ్.”

కొద్దిసేపు ఇద్దరూ మౌనంగా ఉన్నారు.

ఆ తర్వాత వహీదా మళ్లీ తన పాత చిలిపితనంతో...

“కానీ ఒకటి మాత్రం నిజం.”

“ఏంటి?”

“నిన్ను నార్మల్‌ చేయడానికి ఎగ్‌ దోస తినడానికి తీసుకెళ్లిన కృష్ణ... నీకు ఎంత ఇంపార్టెంట్‌ అయ్యాడో మాత్రం ఇప్పుడు నాకు క్లియర్‌గా అర్థమైంది.”

పుష్ప నవ్వుతూ...

“నువ్వు ఎప్పటికీ మారవు.”

“నువ్వు కృష్ణ గురించి చెప్పడం ఆపితే నేనూ ఆపేస్తా.”

“అయితే నేను ఏమీ చెప్పను.”

“సరే...”

అని వహీదా నవ్వింది.

“ముందు ఈ సమస్య నుంచి బయటపడదాం. తర్వాత నీ కృష్ణ కథ వింటా.”

“అది నా కృష్ణ కాదు!”

“సరే... సరే... నీ ‘మంచి ఫ్రెండ్‌’ కృష్ణ.”

అంటూ వహీదా మరోసారి ఆటపట్టించింది.

పుష్ప కూడా నవ్వింది.

కానీ ఆ నవ్వు వెనుక మాత్రం ఒక నిజం ఉంది.

కృష్ణ తనకు కేవలం ఒక క్లాస్‌మేట్‌ కాదు... తనకు తెలియకుండానే తన మనసులో ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిగా మారుతున్నాడు.

మరోవైపు, ఆ నవ్వు వెనుక దాగి ఉన్న అసలు సమస్య మాత్రం ఇంకా అలాగే ఉంది.

ఆ స్వీపర్‌... అతని బెదిరింపులు... రేపు కాలేజ్‌లో గంట ముందే రావాలన్న ఆదేశం...

ఇప్పుడు మాత్రం పుష్పకు ఒక చిన్న ధైర్యం ఉంది.

తన పక్కన కృష్ణ ఉన్నాడు.

[Veerab151]

Super update

[Nani666]

Nice update andi

[Paty@123]

The unknown woman telephoning to krishna probably Waheeda, please continue

[hemu4u]

Good update

[ash.enigma]

Nice update.